Γενικά θέματα
Ελλάδα-Τουρκία: Η ειδοποιός διαφορά
Η Τουρκία έχει μεγάλα όνειρα για το 2023, χρονιά που θα γιορτάσει τα 100 χρόνια δημοκρατίας.
ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΩΝ ΓΕΙΤΟΝΩΝ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ 2023
του Σάββα Καλεντερίδη
Η Τουρκία, εκτός από αυτή καθαυτή τη γραφειοκρατία και τους μηχανισμούς, έχει κληρονομήσει επίσης την παράδοση, τη φιλοσοφία και την αντίληψη της δημόσιας διοίκησης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία με τη σειρά της τα κληρονόμησε όλα αυτά από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.
Πρακτικά τι σημαίνει αυτό; Ότι το κράτος κατά παράδοση είναι υπεράνω της πολιτικής και οι υπηρεσιακοί παράγοντες υπέρτεροι των πολιτικών. Άρα, το κράτος και οι παράγοντές του είναι αυτοί που παράγουν πολιτική και χαράσσουν το μέλλον της χώρας, ενώ τα κόμματα και οι πολιτικοί, κατά κάποιον τρόπο, περιορίζονται στο ρόλο του διεκπεραιωτή και του κομπάρσου στην διαχείριση των μεγάλων θεμάτων και της εξουσίας γενικότερα. Η κατάσταση αυτή είχε – έχει ως αποτέλεσμα την εκπαίδευση και την κατάρτιση πολύ αξιόλογων γραφειοκρατών και τεχνοκρατών στελεχών στο στρατό, το υπουργείο εξωτερικών και κυρίως στην περίφημη Διεύθυνση Κρατικού Σχεδιασμού (Devlet Planlama Teskilati), στελέχη τα οποία είναι σε θέση να σχεδιάζουν και να παράγουν συνήθως αξιόπιστες και αποτελεσματικές πολιτικές σε κρίσιμα ζητήματα που απασχολούν τη γειτονική χώρα.
Τα πιο χαρισματικά στελέχη, μάλιστα, από το χώρο της κρατικής γραφειοκρατίας, προωθούνται και καταλαμβάνουν σημαντικές θέσεις στα κόμματα και σε κυβερνητικές θέσεις, με αποτέλεσμα να εκπροσωπείται αυθεντικά το κράτος και η αντίληψή του στον καθαυτό χώρο της πολιτικής. Χαρακτηριστικά παραδείγματα ο Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, ο Τουργκούτ Οζάλ, ο Ρετζάι Κουτάν, ο Ιλχάν Κεσιτζί κ.ά., που πήραν το βάπτισμα του πυρός σε κρίσιμες υπηρεσίες του κράτους (Υπηρεσία Διαχείρισης Υδατίνων Πόρων, Υπηρεσία Κρατικού Σχεδιασμού κ.λπ.) και στη συνέχεια θήτευσαν στο χώρο της πολιτικής, παίζοντας επί δεκαετίες πρωταγωνιστικό ρόλο στα πολιτικά πράγματα της Τουρκίας.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 οι υπηρεσίες του τουρκικού κράτους έβαλαν στο μικροσκόπιο την ελληνικό τουρισμό, τότε που μόνη της η Ρόδος είχε περισσότερες ξενοδοχειακές κλίνες από ολόκληρη την Τουρκία και έβαλαν ως στόχο τη δημιουργία κατάλληλου νομικού πλαισίου και την ανάπτυξη των απαραίτητων υποδομών, με στόχο την ανάπτυξη του τουρισμού και τον υποσκελισμό της Ελλάδος στον τομέα αυτό.
Η συγκεκριμένη έκθεση έπεσε στα χέρια των ελληνικών υπηρεσιών και τότε όλοι χαρακτήρισαν ως υπερβολικούς τους στόχους που είχε θέσει η τουρκική γραφειοκρατία. Δέκα χρόνια μετά, η Τουρκία ξεπέρασε σε αριθμό επισκεπτών και σε τουριστικό συνάλλαγμα την Ελλάδα, που απλά έμενε περίπου στάσιμη και παρατηρούσε τη γειτονική χώρα να υποδέχεται 30.900.000 τουρίστες το 2008 και η χώρα μας λιγότερο από τους μισούς.
Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, η τουρκική γραφειοκρατία συνέταξε έκθεση για το μέλλον του εξαγωγικού εμπορίου της Τουρκίας και έβαλε ως στόχο, από τα 27 δισεκατομμύρια δολάρια που είχε η αξία των τουρκικών εξαγωγών το 2000, τα τέλη της δεκαετίας να ξεπεράσουν τα 100 δισεκατομμύρια. Το 2008 οι εξαγωγές της Τουρκίας ξεπέρασαν τα 127 δισεκατομμύρια δολάρια, παρά την παγκόσμια κρίση και ήδη στοχεύουν να ξεπεράσουν τα 200 δισεκατομμύρια, έναντι των ελληνικών, που κινήθηκαν στα 17.333,1 εκατ. ευρώ. Η συγκεκριμένη έκθεση των κρατικών υπηρεσιών της Τουρκίας έπεσε έγκαιρα στα χέρια των ελληνικών υπηρεσιών, μεταφράστηκε και έτυχε της «κατάλληλης αξιολόγησης». Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Η Ελλάδα απλά παρατηρεί να ανοίγει η ψαλίδα των τουρκικών εξαγωγών, που μεταξύ άλλων, έχουν αυξηθεί ανάλογα και στην ίδια τη χώρα μας.
Αντίστοιχες εκθέσεις έχουν συνταχθεί και για τον κρίσιμο τομέα της ναυπήγησης πλοίων και της εμπορικής ναυτιλίας, με στόχο την ανάπτυξη των τομέων αυτών στην Τουρκία, με πνεύμα ανταγωνισμού απέναντι στους αντίστοιχους ελληνικούς, που θεωρούνται στρατηγικής σημασίας για την Ελλάδα, όπως και ο τουρισμός. Οι εκθέσεις αυτές έπεσαν στα χέρια των ελληνικών αρχών, μεταφράστηκαν και απλά τόσα χρόνια παρατηρούμε την ανάπτυξη του ναυπηγοεπισκευαστικού τομέα στην Τουρκία (και μάλιστα με ελληνική βοήθεια) και ευτυχώς όχι ακόμα αυτού της εμπορικής ναυτιλίας.
Τη φορά αυτή, οι γραφειοκράτες και οι τεχνοκράτες της Άγκυρας έχουν θέσει ως στόχο τον συνολικό εκσυγχρονισμό της χώρας τους και συνέταξαν ένα στρατηγικό σχέδιο που έχει ως στόχο, το 2023, που συμπληρώνονται εκατό χρόνια από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας, η Τουρκία να συμπεριληφθεί στις δέκα μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου και να είναι σε θέση να επηρεάζει δραστικά τις παγκόσμιες πολιτικές.
Με άλλα λόγια, τη στιγμή που η Ελλάδα και ο Ελληνισμός διέρχονται μια σοβαρή εθνική κρίση, που συνίσταται κυρίως στην έλλειψη εθνικού οράματος, την κρίση αξιών και την κρίση στον τομέα της λειτουργίας του κράτους και της οικονομίας, η τουρκική γραφειοκρατία επεξεργάζεται και θέτει σε εφαρμογή ένα μεγαλεπήβολο στρατηγικό σχέδιο που χαράσσει και καθορίζει την πορεία της γειτονικής χώρας για ολόκληρο τον 21ο αιώνα, δίνοντας ένα μεγάλο και φιλόδοξο όραμα στον τουρκικό λαό, και όλα αυτά παρά τα προβλήματα εθνοτικής και θρησκευτικής ομοιογένειας που αντιμετωπίζει. Θα λέγαμε ότι η Τουρκία προσπαθεί να κάνει τη φυγή προς τα εμπρός, όχι μόνο για να πετύχει τους φιλόδοξους στόχους που θέτει, αλλά για να ξεφύγει και να ξεπεράσει τα σοβαρά προβλήματα που την ταλανίζουν.
Αν και είναι θλιβερό να φτάνει κανείς σε τέτοια κατάσταση, δηλαδή να παίρνει ως παράδειγμα την Τουρκία, ελπίζουμε, όμως, ότι τη φορά αυτή, ο κρατικός μηχανισμός, ο πολιτικός κόσμος, η ακαδημαϊκή κοινότητα και η πολιτική διανόηση στην Ελλάδα θα ξεπεράσει τα προβλήματα συνδικαλιστικής σήψης, κομματικής παθογένειας, εξάρτησης-διαπλοκής και διαφθοράς που αντιμετωπίζει και θα αρθεί στο ύψος των περιστάσεων.
Οι καιροί ου μενετοί.
Η ΤΟΥΡΚΙΑ 14 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Το «σχέδιο 2023»
ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΚΑΙ Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ
Άρθρο* του Sedat Gulmez
Σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε στο τεύχος 777 του τουρκικού περιοδικού «Aksiyon», στις 26-10-2009, ο Sedat Gulmez αναλύει το όραμα και τη στρατηγική αποστολή της Τουρκίας για το 2023, έτος συμπλήρωσης 100 χρόνων από την ίδρυση της τουρκικής δημοκρατίας.
Η Τουρκία, που στις 29 Οκτωβρίου 1923 ίδρυσε τη δημοκρατία, έχει μεγάλα όνειρα για το 2023, που θα γιορτάσει τα 100 της χρόνια. Για μία ισχυρότερη Τουρκία πρέπει να αξιοποιήσουμε τα επόμενα 14 χρόνια με συνεργασία και χωρίς καβγάδες. Πολλοί είχαν κοροϊδέψει τον μακαρίτη πρόεδρο Τουργκούτ Οζάλ όταν είχε ανακηρύξει τον 21ο αιώνα «Αιώνα Τουρκίας». Και αυτό γιατί στα τέλη του ‘80 και στις αρχές του ‘90 φαινόταν πολύ και ήταν στο προσκήνιο οι σοβαρές ελλείψεις της Τουρκίας.
Ενώ ο Οζάλ αντί για το παρόν μιλούσε για τις ισορροπίες του μέλλοντος. Μπορεί ο χρόνος αρχικά να δικαίωσε εκείνους που μειδίασαν κοροϊδευτικά, στη συνέχεια όμως αυτός που δικαιώθηκε ήταν ο Οζάλ.
Μέχρι το 2000, η Τουρκία, για πολλούς λόγους, όπως η τρομοκρατία, οι οικονομικές κρίσεις, τα πολιτικά αδιέξοδα, η αδυναμία ορθής εκτίμησης των παγκόσμιων ισορροπιών κ.λπ., προσπάθησε να προστατεύσει μόνο τα κεκτημένα. Όμως, ιδίως τα τελευταία πέντε χρόνια, η Τουρκία, και με την επίδραση του διεθνούς συστήματος, ξεκίνησε μία διαδικασία αλλαγών σε πολλούς τομείς. Αυτό κατ’ άλλους ήταν η κινητοποίηση των εσωτερικών δυναμικών και κατ’ άλλους η καλή απόδοση του ρόλου που της δόθηκε από τις παγκόσμιες δυνάμεις. Όποιο κι αν θεωρήσετε σωστό, το θέμα είναι πως διαδόθηκε στην κοινωνία η θετική θεώρηση του μέλλοντος. Ακόμη οι άνθρωποι ξεκίνησαν να συζητάνε περισσότερο, να παράγουν ιδέες και να μιλάνε για την κατάσταση στην οποία θα έχει περιέλθει η Τουρκία στα 100 χρόνια της δημοκρατίας.
Η ερώτηση είναι ξεκάθαρη: Τι στάτους θα έχει η Τουρκία το 2023 μέσα στο διεθνές σύστημα, στην περιοχή της και στο εσωτερικό της; Η απάντηση, όμως, δεν είναι ούτε απλή ούτε εύκολη. Το στρατηγικό σχέδιο «Στρατηγικό Όραμα Τουρκίας 2023» που ξεκίνησε πριν τρία χρόνια και βρίσκεται σε εφαρμογή εδώ και 2,5 χρόνια, είναι από τους προβολείς που φωτίζουν τα επόμενα 14 χρόνια της πορείας της χώρας μας. Οι εργασίες για το θέμα αυτό συνεχίζονται από το Κέντρο Τουρκο-Ασιατικών Στρατηγικών Ερευνών και είναι υπό την αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Το κέντρο αυτό, που ελέγχει την πρόοδο του σχεδίου, παρέχει ενημέρωση αρμοδίως στους δημόσιους οργανισμούς και τις ΜΚΟ σε κάθε νομό και ζητείται η συμβολή τους για την εφαρμογή του. Επίσης προβλέπεται ανά πενταετία ο απολογισμός και η τροποποίησή του, ανάλογα με τις αλλαγές και τις συνθήκες που επικρατούν στο παγκόσμιο σύστημα. Βασικός σκοπός είναι η θεσμοθέτηση της ανησυχίας για το μέλλον.
Ακόμη η προετοιμασία πρότζεκτ 2023 από κάθε φορέα και οργανισμό για τον εαυτό του. Αν ο στόχος αυτός που ανακοίνωσε ο πρόεδρος του κέντρου, Σουλεϊμάν Σένσοϊ, πετύχει, τότε ο στόχος να αποκτήσει η Τουρκία την ταυτότητα της περιφερειακής δύναμης και του παγκόσμιου παίκτη, που τώρα φαίνονται μόνο ως σημάδια στον ορίζοντα, το 2023 είναι δυνατόν να γίνουν πραγματικότητα. Σε αντίθετη περίπτωση η Τουρκία θα λάβει το μερίδιό της από την ανερχόμενο μικροεθνικισμό. Η διατήρηση της παρούσας κατάστασης είναι απίθανη, αφού μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001 ο κόσμος μπήκε σε μία νέα φάση. Αυτό που μένει είναι όλοι να δουλέψουν σοβαρά για αυτό το σκοπό.
Μόνον έτσι η Τουρκία θα επικυρώσει τον τίτλο του ισχυρού κράτους και θα εξασφαλίσει την επιτυχία των επτά παραμέτρων. Οι παράμετροι αυτοί είναι:
•Προϋπολογισμός χωρίς ελλείμματα,
•Ισοζύγιο εξωτερικού εμπορίου, με θετικό αν γίνεται πρόσημο,
•Μείωση του εξωτερικού χρέους σε λογικά επίπεδα (κάτω του 25%),
•Απόκτηση πυρηνικής τεχνολογίας για ειρηνικούς σκοπούς,
•Ανάπτυξη της αμυντικής βιομηχανίας ώστε να εξασφαλίζεται η επάρκεια ή και να είναι σε θέση η Τουρκία να κάνει εξαγωγές,
•Απόκτηση ικανότητας παραγωγής προϊόντων υψηλής τεχνολογίας
•Αύξηση του ΑΕΠ στα επίπεδα των ανεπτυγμένων χωρών καθώς και δίκαιη διανομή του.
Σε περίπτωση που φτάσουμε σε αυτό το σημείο δεν χρειάζεται να φωνάζει κανείς πια για περιφερειακές ηγεσίες. Ποιές στρατηγικές πρέπει να χαράξουμε όμως και σε πεδία πρέπει να προγραμματιστούν ώστε να φτάσουμε σε αυτό το σημείο;
Οι βασικοί άξονες του Στρατηγικού Σχεδίου 2023
Το «Στρατηγικό Σχέδιο 2023» κινείται στους εξής έξι βασικούς άξονες:
•Διεθνείς σχέσεις
•Διεθνής ασφάλεια
•Εσωτερική πολιτική
•Οικονομία
•Εκπαίδευση-Επιστήμες-Τεχνολογία
•Πολιτισμός
Οι αναμενόμενες αλλαγές-εξελίξεις στο παγκόσμιο σύστημα
Λαμβανομένων υπ’ όψιν των αλλαγών στο παγκόσμιο σύστημα, επικεντρώνεται στο σχέδιο στις διεθνείς ισορροπίες, όπως αναμένεται να διαμορφωθούν αυτές το 2023. Η βασική διαπίστωση είναι το γεγονός ότι ο κόσμος, μετά 14 χρόνια, θα είναι πολυπολικός. Εκτός από τις ΗΠΑ και την Ε.Ε., μεγάλες δυνάμεις θα είναι και η Κίνα, η Ινδία, η Ρωσία και η Βραζιλία. Το γεγονός αυτό θα επιταχύνει τους ρυθμούς ενσωμάτωσης στην Ε.Ε. Με βάση τις εκτιμήσεις του Σενσόι, η τουρκική εξωτερική πολιτική θα πρέπει να αντιληφθεί την κατάσταση το ταχύτερο δυνατόν:
«Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης πολλοί θεώρησαν ότι οι ΗΠΑ θα παραμείνουν η μοναδική ηγέτιδα δύναμη του κόσμου. Την 11η Σεπτεμβρίου αποκαλύφθηκε η σκληρή πραγματικότητα. Η Κίνα, η Ινδία και η Βραζιλία, αντιλήφθηκαν ότι ο μονοπολικός κόσμος δεν έχει μέλλον και προσάρμοσαν τις αγορές τους με βάση τις αναμενόμενες εξελίξεις».
Ενώ το ίδιο διάστημα, η Τουρκία έμεινε προσαρμοσμένη και πιστή στο μονοπολικό σύστημα και δεν κατόρθωσε να εκμεταλλευθεί το μεσοδιάστημα 1990-2000. Για παράδειγμα, το διάστημα εκείνο δεν εφάρμοσε αξιόπιστες πολιτικές για την Κεντρική Ασία, με αποτέλεσμα να είναι εύκολη η επιστροφή της Ρωσίας μετά την άνοδο του Πούτιν και η Τουρκία να παραμεριστεί και να περιθωριοποιηθεί σε αυτόν τον τεράστιας σημασίας χώρο.
Μια από τις προβλέψεις για το μέλλον είναι προς την κατεύθυνση της δημιουργίας περιφερειακών ενώσεων, γεγονός που θα αυξήσει τους σχετικούς ανταγωνισμούς. Τα μικρά κράτη, που θα αντιληφθούν ότι δεν μπορούν από μόνα τους να αντιμετωπίσουν τους μεγάλους και ισχυρούς παίκτες, θα συνασπιστούν σε τέτοιους περιφερειακούς σχηματισμούς και ενώσεις. Από την άλλη πλευρά, θα επεκταθεί η άποψη σύμφωνα με την οποία οι παρεμβάσεις των κρατών στο σύστημα και τα κράτη θα πρέπει να παίξουν έναν πιο εξισορροπητικό ρόλο, στον αντίποδα της πολιτικής του οικονομικού φιλελευθερισμού.
Όσο για τα άλλα θέματα που αφορούν το μέλλον, οι ρόλοι στην ευρωπαϊκή περιπέτεια της Τουρκίας θα αλλάξουν. Από κάποιο σημείο και μετά, η Ε.Ε. θα είναι αυτή που θα επιμένει για την είσοδο της Τουρκίας στην Ε.Ε. Τα «κράτη-έθνη», σε αντίθεση με όσα λέγονται, δεν θα χάσουν τη δύναμή τους. Οι εθνοτικές συγκρούσεις τον κόσμο θα αυξηθούν και θα ιδρυθούν νέα μικρά κράτη-έθνη.
Τα περιβαλλοντικά προβλήματα θα αυξηθούν και θα αποτελέσουν αιτίας πολιτικών συγκρούσεων. Η έλλειψη νερού θα αποτελέσει ένα από τα προβλήματα της Τουρκίας. Τα υπάρχοντα ύδατα το 2025-2030 θα επαρκούν μόνο για τα 2/3 του πληθυσμού της Μέσης Ανατολής. Η παγκόσμια υπερθέρμανση θα πάρει ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις, ενώ θα αυξηθεί το πρόβλημα της εξασφάλισης τροφίμων. Το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο θα εξαντληθούν και θα αυξηθούν τα προβλήματα που σχετίζονται με την ενέργεια. Για τον λόγο αυτόν, η Τουρκία, χρησιμοποιώντας σύγχρονη τεχνολογία, θα πρέπει να αποκτήσει και να υλοποιήσει εθνικό πρόγραμμα παραγωγής πυρηνικής ενέργειας.
Η κεντρική δύναμη των εξουσιών θα μειωθεί. Δεν θα υπάρχουν πλέον σταθερές συμμαχίες, όπως την περίοδο του διπολισμού. Η Ρωσία, η Κίνα, οι ΗΠΑ, η Ε.Ε., η Βραζιλία και η Ινδία, θα διευρύνουν την επιρροή τους στον διεθνή συσχετισμό δυνάμεων. Η Ρωσία θα προσπαθήσει να μεταφέρει την επιρροή που έχει στον Καύκασο και τον Εύξεινο Πόντο στη Μέση Ανατολή. Η Κίνα θα εντείνει το ενδιαφέρον που δείχνει για την Αφρική. Η Τουρκία θα πρέπει να αναλύσει καλά τη διεθνή εικόνα, για να αυξήσει την επιρροή της στη Μέση Ανατολή, στον Καύκασο, στον Εύξεινο Πόντο, στην Ασία, στην Αφρική και στη Λατινική Αμερική.
Συμπερασματικά, βρισκόμαστε στο κέντρο μια περιοχής που χαρακτηρίζεται από κινητικότητα, ασάφεια και ανασφάλεια, κάτι που είναι δύσκολο να αλλάξει μέχρι το 2023. Τα βήματα που θα κάνουμε, μπορούν να φέρουν την Τουρκία σε θέση να ορίζει ακόμα και την ίδια την ατμόσφαιρα ή να την βγάλουν από το παιχνίδι και να τη σύρουν στο αρνητικό πεδίο των μικροεθνικισμών και της αστάθειας.
Η εποχή του Ψυχρού Πολέμου αποτελεί παρελθόν
Το ΝΑΤΟ και το Σύμφωνο της Βαρσοβίας αποτελούσαν για Δύση και Ανατολή αντίστοιχα τους πιο σημαντικούς σχηματισμούς του Ψυχρού Πολέμου. Η Τουρκία ήταν από τις χώρες που επέλεξαν το ΝΑΤΟ. Μετά το 1990, η παγκόσμια ασφάλεια υπερακόντισε τις απειλές του καπιταλισμού και του κομμουνισμού. Από τότε και στο εξής ήλθαν στο επίκεντρο η τρομοκρατία, οι περιφερειακές συγκρούσεις, το οργανωμένο έγκλημα, τα όπλα μαζικής καταστροφής. Επίσης, άρχισαν να δημιουργούνται περιφερειακοί οργανισμοί ασφάλειας, όπως η Πεντάδα Συνεργασίας της Σαγκάης. Αυτή η κατάσταση θα καθορίσει τη νέα προσέγγιση της Τουρκίας στο θέμα της εθνικής ασφάλειας. Και μιλάμε για την εσωτερική και την εξωτερική ασφάλεια.
Θέματα που θα επηρεάσουν την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια της Τουρκίας
Τα θέματα που θα επηρεάσουν την εσωτερική ασφάλεια σε γενικές γραμμές είναι τα εξής:
•οι διαμελιστικές και οι ανατρεπτικές ενέργειες,
•τα δομικά προβλήματα της οικονομίας,
•η αδυναμία οροθέτησης και περιορισμού του εσωτερικού και του εξωτερικού χρέους,
•η στασιμότητα και η μείωση της παραγωγής,
•η διαφθορά και η φτώχεια.
Τα θέματα που θα επηρεάσουν την εξωτερική ασφάλεια σε γενικές γραμμές είναι τα εξής:
•οι προκλήσεις και οι προβοκάτσιες κατά εθνοτικών και θρησκευτικών ομάδων,
•οι λανθασμένες πληροφορίες που παράγονται με στόχο την πρόκληση και τη συνέχιση πολιτισμικών συγκρούσεων,
•η παραγωγή και κατοχή όπλων μαζικής καταστροφής από τις γειτονικές χώρες,
•η εξάρτηση από ένα και μόνο κράτος στην προμήθεια φυσικού αερίου
•οι κίνδυνοι που μπορεί να προκύψουν από την επανασύσταση του κράτους του Ιράκ.
Τι πρέπει να κάνει η Τουρκία
Η Τουρκία, την επόμενη χρονική περίοδο, πέραν της πολιτικής τήρησης των ισορροπιών, θα πρέπει να ακολουθήσει πολιτικές που θα αυξήσουν την δυνατότητά της να καθορίζει η ίδια τις εξελίξεις στην περιοχή. Θα πρέπει επίσης να παρεμβαίνει στις περιφερειακές και τις παγκόσμιες κρίσεις, για να κατοχυρώσει τον ρόλο της ως περιφερειακή δύναμη και ως παγκόσμιος παίκτης. Τον ρόλο του διαμεσολαβητή και του κατευναστή σε ορισμένες περιπτώσεις θα πρέπει να τον υποστηρίζει και με ειρηνευτικές στρατιωτικές δυνάμεις. Ανάμεσα στα θέματα που θα πρέπει να προσέξει σε αυτή τη νέα αντίληψη για την ασφάλεια η Τουρκία είναι το ζήτημα της κοινωνικής ολοκλήρωσης, η μεταφορά του ζητήματος της τρομοκρατίας στο διεθνές σκηνικό, ο αποκλεισμός της Τουρκίας από τη νέα πολιτική δομή και τη νέα δομή ασφάλειας της Ευρώπης, καθώς και η απόρριψη της περιφερειακής επιρροής της Τουρκίας στην Κεντρική Ασία.
Η πολιτική κατάσταση στην Τουρκία
Όσον αφορά την πολιτική κατάσταση, όπως αυτή αναμένεται να διαμορφωθεί το 2023, το πρώτο πράγμα που έρχεται στον νου του καθενός είναι αν θα συνεχιστεί η διαμάχη γύρω από το θέμα της κοσμικότητας του τουρκικού κράτους και της τουρκικής κοινωνίας.
Όσον αφορά τη γενική κατάσταση, υπάρχουν τα θέματα που αφορούν τη σύγκρουση κέντρου-περιφέρειας, η εξυγίανση της πολιτικής, η αλλαγή της μονοσήμαντης δομής (του κράτους), η προστασία της ατομικής ελευθερίας απέναντι στις κρατικές δομές, οι εξωγενείς (μη πολιτικές) παρεμβάσεις στη δημοκρατία και η κρίση νομιμότητας. Ποια είναι η λύση σε όλα αυτά; Με βάση την πρόταση του Κέντρου, οι λύσεις είναι οι εξής:
•Η αύξηση της συμμετοχής των πολιτών στην πολιτική
•Η διαφύλαξη-προστασία και η τόνωση των πολιτιστικών και κοινωνικών-κοινωνιολογικών διαφορών
•Η εξασφάλιση της ανεξαρτησίας και της ουδετερότητας της Δικαιοσύνης, στα πλαίσια της έννοιας του κράτους δικαίου
•Η αναδόμηση και ο ανασχηματισμός του συστήματος λειτουργίας των πολιτικών κομμάτων
•Η απάλειψη όλων των απαγορεύσεων από τον νόμο περί λειτουργίας κομμάτων
•Η εξασφάλιση της ισότητας ανάμεσα στα μέλη των κομμάτων
•Η εξάλειψη όλων τον εμποδίων και των απαγορεύσεων που αφορούν τις ατομικές ελευθερίες
•Η επιλογή και υιοθέτηση ενός δίκαιου εκλογικού συστήματος
•Η εμπέδωση της κοινωνικής συναίνεσης και συνεννόησης
Σε περίπτωση που γίνουν τα παραπάνω, τα προβλήματα και οι δυσλειτουργίες θα εξαφανιστούν από μόνες τους.
Τα προβλήματα του πολιτικού συστήματος
Όταν αναφερόμαστε στα κενά και στα προβλήματα λειτουργίας του πολιτικού συστήματος, το πιο σημαντικό πράγμα που έρχεται στον νου είναι το σύνταγμα. Επιτέλους, η πλειοψηφία της κοινωνίας πιστεύει ότι το Σύνταγμα του 1982 πρέπει να αλλάξει. Με ένα Σύνταγμα που δεν είναι σε θέση να απαντήσει στις προκλήσεις του σήμερα, πώς είναι δυνατόν να προετοιμάσουμε την ισχυρή Τουρκία του 2023! Πρώτα απ’ όλα πρέπει να απαλειφθούν τα σημάδια της φιλοσοφίας του ολοκληρωτισμού. Η φράση στο άρθρο 2 «να σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα», πρέπει να αλλαχθεί με τη φράση «να στηρίζεται στα ανθρώπινα δικαιώματα», όπως ήταν στο Σύνταγμα του 1961. Θα πρέπει να τεθούν κριτήρια τα οποία θα καθιστούν πιο δυσχερή την απαγόρευση λειτουργίας κομμάτων και ο έλεγχος των οικονομικών των κομμάτων θα πρέπει να ανατεθεί στον Άρειο Πάγο, αντί στο Συνταγματικό Δικαστήριο. Το δικαίωμα της ενημέρωσης του πολίτη θα πρέπει να κατοχυρωθεί συνταγματικά, ενώ θα πρέπει να οροθετηθεί-περιοριστεί η ασυλία των οργάνων της εκτελεστικής εξουσίας. Οι αρμοδιότητες του προέδρου της δημοκρατίας θα πρέπει να αναθεωρηθούν με βάση το κοινοβουλευτικό σύστημα και οι πράξεις του θα πρέπει να τεθούν υπό τον έλεγχο της Δικαιοσύνης. Οι αποφάσεις της Ανώτατης Στρατιωτικής Συνόδου (Yuksek Askeri Sura, YAS) και του Ύπατου Συμβουλίου Δικαστών και Εισαγγελέων (Hakimler ve Savcilar Yuksek Kurulu, HSYK) θα πρέπει να τεθούν υπό την κρίση των δικαστηρίων. Θα πρέπει να διαλυθεί το Συμβούλιο Επιθεώρησης του Κράτους (Devlet Denetleme Kurulu) και στη θέση του θα πρέπει να ιδρυθεί μηχανισμός ελέγχου του δημοσίου και της κρατικής μηχανής. Η δομή και η λειτουργία του Ύπατου Συμβουλίου Δικαστών και Εισαγγελέων θα πρέπει να επανεξεταστούν, για να εξασφαλιστεί η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και η προσήλωσή του στη δημοκρατία. Θα πρέπει να αυξηθούν τα μέλη του Συνταγματικού Δικαστηρίου και θα πρέπει να αλλάξει η δομή και οι όροι της κλήρωσής τους. Θα πρέπει να καθοριστούν αντικειμενικοί όροι για την εκλογή μελών, η θητεία των οποίων θα πρέπει να οροθετηθεί. Ο Άρειος Πάγος θα πρέπει να αναγνωριστεί ως το ανώτατο δικαστήριο και δεν θα πρέπει να υπάρχει υπηρεσία ή φορέας του δημοσίου που είναι εκτός της αρμοδιότητάς του.
Οικονομικοί στόχοι
Για το 2023 υπάρχουν σημαντικοί στόχοι και για την οικονομία.
•Είναι δυνατόν να επιτευχθεί ρυθμός ανάπτυξης ανάλογος με τα εξωτερικά κεφάλαια που θα καταστεί δυνατόν να εξασφαλιστούν.
•Θα πρέπει να βρεθούν εναλλακτικές πηγές κεφαλαίων, απέναντι στις βραχυπρόθεσμες επενδύσεις και τα μετακινούμενα ξένα κεφάλαια.
•Με βάση την πρόβλεψη ότι το ποσοστό των ιδιωτικών κεφαλαίων στην παγκόσμια οικονομία θα αυξηθεί, η τουρκική οικονομία θα πρέπει να φιλελευθεροποιηθεί και να προσαρμοστεί στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα.
•Η Τουρκία θα πρέπει να χαράξει και να εφαρμόσει σταθερές και αξιόπιστες πολιτικές εκβιομηχάνισης, για να μετατραπεί από χώρα συναρμολόγησης σε χώρα παραγωγής και εξαγωγός.
•Για να καταστεί δυνατή η μείωση της ανεργίας, θα πρέπει να εκπαιδεύσουμε εξειδικευμένο προσωπικό και να δώσουμε βαρύτητα στα επαγγελματικά σχολεία.
•Θα πρέπει να παρακολουθείται στενά το θέμα της απασχόλησης παράνομων ξένων εργατών.
•Θα πρέπει να συνεχιστεί η εξέλιξη και η βελτίωση του τουριστικού και του τραπεζικού τομέα, καθώς και των τομέων ευρείας απασχόλησης.
•Θα πρέπει να χαραχτούν πολιτικές που θα μετατρέψουν τη γεωργία σε στρατηγικό τομέα, με την παραγωγή και τυποποίηση προϊόντων υψηλής αξίας.
•Οι ιδιωτικοποιήσεις δεν θα πρέπει να γίνουν με ένα απλοϊκό πνεύμα παραχώρησης εταιρειών και βιομηχανιών σε ξένους και εκτός από τα βραχυπρόθεσμα οφέλη, θα πρέπει να υπολογιστούν με προσοχή και τα προβλήματα που είναι δυνατόν να προκύψουν μακροπρόθεσμα.
Διακόσια χρόνια πρόβλημα ανθρώπινου δυναμικού
Το να κάνεις και να εξετάζεις μεγάλα σχέδια που κρίνουν το μέλλον είναι κάτι που τονώνει την αυτοπεποίθηση. Όμως το πρόβλημα του ανθρώπινου δυναμικού, που δεν κατορθώσαμε να επιλύσουμε τα τελευταία 200 χρόνια, μέχρι το 2023 πρέπει να επιλυθεί.
Η αναπτυξιακή πολιτική που μέχρι σήμερα στηρίζεται κατά 80% στη χρηματοδότηση και κατά 20% στο ανθρώπινο δυναμικό, θα πρέπει να αλλάξει ακριβώς προς την αντίθετη κατεύθυνση. Για να εκπαιδευτούν και να καταρτιστούν οι γενιές που θα είναι σε θέση να αναλύσουν και να καταλάβουν τη δομή και την πορεία του νέου κόσμου, θα πρέπει να κάνουμε σοβαρά, θαρραλέα και αποφασιστικά βήματα στον τομέα της εκπαίδευσης και της τεχνολογίας.
Η υποχρεωτική εκπαίδευση θα πρέπει να γίνει 12ετής και η ανώτατη εκπαίδευση θα πρέπει να αποκτήσει οικονομική και ακαδημαϊκή αυτοτέλεια. Τα συστήματα εξετάσεων θα πρέπει να συνταχθούν με βάση την επάρκεια της αναλυτικής σκέψης. Θα πρέπει να σταματήσει η φυγή προικισμένων φοιτητών στο εξωτερικό.
Πολιτισμός
Θα πρέπει να αρχίσουν άμεσα καταγραφές που σχετίζονται με τον πολιτισμό, ενώ θα πρέπει να εξασφαλιστεί ο συντονισμός και η κοινή κατεύθυνση του δημοσίου, των τοπικών αρχών και του ιδιωτικού τομέα.
Θα πρέπει επίσης να ληφθούν υπ’ όψιν οι πολιτισμικές διαστάσεις των οικονομικών δραστηριοτήτων. Ο τουρισμός θα πρέπει να επεκταθεί και σε άλλες περιοχές, εκτός από τα παράλια της Ανατολής. Θα πρέπει να λυθούν τα προβλήματα υποδομών. Θα πρέπει να επιταχυνθούν οι εργασίες για τη δημιουργία περιοχών τουριστικής ανάπτυξης, περιοχών οικοτουρισμού, πόλεις πολιτιστικού τουρισμού κ.λπ.
Αυτοκινητόδρομοι
Οι αυτοκινητόδρομοι θα πρέπει να καλύψουν το σύνολο της χώρας. Θα κατασκευαστούν δώδεκα καινούργιοι αυτοκινητόδρομοι, συνολικού μήκους 4.773 χιλιομέτρων. Οι κλειστοί αυτοκινητόδρομοι θα πρέπει να διατρέχουν την Τουρκία οριζοντίως και καθέτως.
ΑΕΠ
Το 2023 το ΑΕΠ της Τουρκίας θα ανέλθει στο 1,9 τρισ. δολάρια και το κατά κεφαλήν εισόδημα στα 22 χιλιάδες δολάρια.
Η Τουρκία στις 10 μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου
Οι ρυθμοί ανάπτυξης της Τουρκίας μέχρι το 2023 θα κινηθούν γύρω στο 6,7% και η Τουρκία θα ενταχθεί στις δέκα μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου.
Δημογραφικό
Ο πληθυσμός της Τουρκία το 2023 θα φθάσει τα 84 εκατομμύρια. Η ηλικία 0-14 που αποτελεί σήμερα το 31% του συνόλου του πληθυσμού, θα πέσει στο 23% και η ηλικία 15-64, που αποτελεί σήμερα το 64% του συνόλου του πληθυσμού, το 2023 θα φθάσει το 69%. Οι ηλικίες άνω των 65, από το 5% θα φθάσει στα 9%.
Αστικοποίηση
Ο πληθυσμός της υπαίθρου στην Τουρκία θα μειωθεί από το 40% στο 10%.
Τα 26 εκατομμύρια των ανθρώπων που κατοικούν σήμερα στην ύπαιθρο, το 2023 θα γίνουν μόλις 8 εκατομμύρια. Ο πληθυσμός των πόλεων θα αυξηθεί από το 60% που είναι σήμερα στο 90%
Γρήγορα τρένα
Με την ολοκλήρωση των έργων για τα γρήγορα τρένα, η γραμμή Άγκυρα – Κωνσταντινούπολη θα κατεβεί στις τρεις ώρες και η γραμμή Άγκυρα – Σμύρνη στις 3,5 ώρες.
*Μετάφραση: Σάββας Καλεντερίδης
To άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας