Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Οι ωραίοι Έλληνες του Βανκούβερ

Δημοσιεύτηκε στις


«Beautiful British Columbia» (Όμορφη Βρετανική Κολομβία), αναγράφουν οι πινακίδες όλων των αυτοκινήτων αυτής της όμορφης επαρχίας του Καναδά, με πρωτεύουσα το Βανκούβερ, που απλώνεται στις όχθες του Ειρηνικού Ωκεανού. Και δεν έχουν άδικο που επαίρονται οι κάτοικοί της, καθώς πρόκειται για έναν επίγειο παράδεισο, δημοφιλή τουριστικό προορισμό για επισκέπτες, από κάθε γωνιά της γης.
Το Βανκούβερ, που το Φεβρουάριο του 2010 θα φιλοξενήσει τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, είναι μία πανέμορφη, υπερσύγχρονη πόλη, η τρίτη μεγαλύτερη στον Καναδά- μετά το Τορόντο και το Μόντρεαλ- με δύο εκατομμύρια κατοίκους.
Με την πρώτη ματιά εντυπωσιάζουν οι φράχτες των σπιτιών, από πελώρια δένδρα. Οικονομικό κέντρο, με το λιμάνι της να αποτελεί σημαντικό κόμβο επικοινωνίας, που καλύπτει το 40% των εμπορικών ανταλλαγών της Βορειοαμερικανικής ηπείρου με την Ασία, ικανοποιεί και τους πιο απαιτητικούς επισκέπτες.
Οι καλαίσθητοι ουρανοξύστες συνυπάρχουν με τα ωραία νεοκλασικά κτίρια, πλάι στα πάρκα της πόλης, που τα στολίζουν τεράστια αιωνόβια δέντρα. Τα περισσότερα απ’ αυτά βρίσκονται στο φημισμένο Stanley Park (Στάνλεϊ Παρκ), το μεγαλύτερο της Βόρειας Αμερικής, με συνολική έκταση 1.000 εκταρίων και πανδαισία βλάστησης.
Το πάρκο έχει αξιοποιηθεί εξ ολοκλήρου και προσφέρεται για αναψυχή. Λίμνες με κύκνους, κήποι με τριαντάφυλλα, λέσχες γιότινγκ, ενυδρείο με 56.000 θαλασσινά ζώα, ζωολογικός κήπος, παραλίες και πληθώρα άλλων χώρων αναψυχής συνθέτουν τον ιδανικό τόπο, με το «γλυκό» κλίμα. Το τοπίο συμπληρώνει η μεγαλύτερη γέφυρα για πεζούς στον κόσμο, η Capilano Bridge (Καπιλάνο Μπριτζ).
Το Βανκούβερ ιδρύθηκε το 1886 σε τοποθεσίες, όπου στάθμευαν Ινδιάνοι, γι αυτό και η ινδιάνικη τέχνη δεσπόζει παντού. Αρκεί να αναφέρουμε ότι η Πινακοθήκη και το Δημοτικό Μουσείο «φιλοξενούν» συλλογές καναδικής και ινδιάνικης τέχνης, ενώ παντού, σε δρόμους και πάρκα, συναντά κανείς ινδιάνικες φιγούρες, που παριστάνουν ανθρώπινες μορφές, ζώα και πουλιά.
Οι κάτοικοι της πόλης παρουσιάζουν εθνική πολυμορφία, αφού σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, το 52% έχουν άλλη μητρική γλώσσα από τα αγγλικά. Μεταξύ αυτών, οι «ωραίοι Έλληνες», που συναντήσαμε κατά την πρόσφατη επίσκεψή μας, ύστερα από πρόσκληση του Συντονιστή της Περιφέρειας ΣΑΕ Καναδά, Κώστα Μενεγάκη, ο οποίος επέλεξε το Βανκούβερ για τη Β΄ Τακτική Συνεδρίαση της Συντονιστικής Επιτροπής της Περιφέρειας.
Μία συνάντηση παράδειγμα καλής συνεργασίας ομογενειακών οργανώσεων, καθώς, για πρώτη φορά, συμμετείχαν σ’ αυτή οι πρόεδροι των τριών μεγάλων αστικών Ελληνικών Κοινοτήτων (Τορόντο, Μόντρεαλ και Βανκούβερ), του Εθνικού Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου, των Επαρχιακών Κογκρέσων και της ΠΣΕΚΑ Καναδά, όπως και τα Μέλη του Συντονιστικού Συμβουλίου του Δικτύου Νεολαίας της Περιφέρειας, που αναπτύσσεται δυναμικά.
Η πρωτοβουλία αυτή του κ. Μενεγάκη, που στόχο έχει το συντονισμό των δραστηριοτήτων όλων των ομογενειακών φορέων, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες του Ελληνισμού του Καναδά, χαιρετίστηκε απ΄ όλους τους συμμετέχοντες, που έκαναν λόγο για σταθμό στην περαιτέρω πορεία του ελληνισμού στη χώρα.
Θερμή υποδοχή επιφύλαξε η Ελληνική Κοινότητα Βανκούβερ στην αποστολή, στην οποία συμμετείχε και η δημοσιογράφος Λουκία Τζάλα, από τα Ιωάννινα, εκδότρια της εφημερίδας «Ηπειρωτικός Αγώνας», η οποία πάντα επιδιώκει να συναντά Ηπειρώτες σε κάθε γωνιά της γης. Και στο Βανκούβερ, αν και δεν έχουν δικό τους σύλλογο, υπάρχουν πολλοί.
Στην ευρύτερη περιοχή του Βανκούβερ ζουν, σήμερα, περίπου 15.000 Έλληνες ομογενείς. Η ομογένεια του Δυτικού Καναδά, εκτός από το Βανκούβερ, είναι κυρίως συγκεντρωμένη στις πόλεις Βικτώρια, Κάλγκαρι, Έντμοντον, Ριτζάινα, και Σάσκατουν, ενώ η μεγαλύτερη συγκέντρωση, σε επίπεδο Επαρχιών, εμφανίζεται στη Βρετανική Κολομβία.
Σε γενικές γραμμές, η ομογένεια είναι οικονομικά εύρωστη. Οι περισσότεροι ομογενείς ασχολούνται με μικρομεσαίες επιχειρήσεις και πολλοί είναι εστιάτορες ή καταστηματάρχες. Υπάρχουν, επίσης, βιοτέχνες, ιδιοκτήτες ξενοδοχείων και ταξιδιωτικών γραφείων, έμποροι γούνας, επιστήμονες (δικηγόροι, γιατροί κ.ά), και αρκετοί καθηγητές στα Πανεπιστήμια U.B.C. και Simon Fraser (Σάιμον Φρέιζερ), όπου λειτουργεί και Έδρα Ελληνικών Σπουδών. Από τις νεώτερες γενιές, πολλοί διαπρέπουν ως στελέχη διοίκησης επιχειρήσεων κι άλλοι στους τομείς του χρηματοπιστωτικού συστήματος και των Τεχνών.
Στο Βανκούβερ λειτουργεί, από το 1976, Άμισθο Προξενείο, που από το 2008 αναβαθμίστηκε σε Γενικό, με Πρόξενο τον Γεώργιο Αϋφαντή.

Το ελληνικό «παρών» στα δρώμενα του Βανκούβερ
Μικρές, ανθρώπινες συγκινητικές ιστορίες συνθέτουν την πορεία της ελληνικής κοινότητας Βανκούβερ, μίας από τις πιο ιστορικές κοινότητες στον Καναδά, με έτος ίδρυσης το 1927.
Στις συναντήσεις μας με τους ομογενείς, στο πρότυπο Κοινοτικό Κέντρο, μετά την Κυριακάτικη λειτουργία στον υπέροχο ναό του Αγ. Γεωργίου, στο Κιτσιλάνο, οι ιστορίες του χθες φορτίζουν συναισθηματικά και σμίγουν με τις δεκάδες ερωτήσεις των ομογενών μας, καθώς θέλουν να μάθουν από.. . πρώτο χέρι νέα από την πατρίδα.
Οι μεγαλύτεροι, μας εξομολογούνται ότι ήρθαν για λίγο, όπως πίστευε ο κάθε Έλληνας μετανάστης που έφευγε από την πατρίδα, και δεν περίμεναν ότι τελικά θα γεράσουν εκεί. Ωστόσο, ο υπέροχος αυτός τόπος έγινε δεύτερη πατρίδα τους, με τα παιδιά και τα εγγόνια τους να έχουν ενταχθεί πλήρως στην τοπική κοινωνία, έχοντας φροντίσει να πάρουν καλή μόρφωση.
Η Ελλάδα, όμως, είναι πάντα στα χείλη και την καρδιά όλων, ακόμα και των αλλοεθνών, που έχουν συνάψει γάμους με ομογενείς μας. Από τους 100 γάμους οι 70 είναι μεικτοί, θα μας πει ο πατέρας Δημήτριος, ο οποίος υπηρετεί εδώ και 35 χρόνια στην εκκλησία του Αγ. Γεωργίου, μία από τις τρεις ελληνικές στο Βανκούβερ. Ίσως και γι΄αυτό, μέρος της λειτουργίας γίνεται στην αγγλική γλώσσα.
Τα σύκα που μας προσφέρει ο 83χρονος Γεώργιος Σαλατέλας, από τη Μυτιλήνη, μας γλυκαίνουν, μαζί με τις κουβέντες μιας παρέας Ελληνίδων, που μονοπωλεί την προσοχή μας. Η Έλλη και η Γαρυφαλλιά από τη Θεσσαλονίκη, η Χριστίνα από την Κρήτη, και οι άλλες κυρίες, μας μιλούν για τα δύσκολα πρώτα χρόνια, που ευτυχώς πέρασαν, αλλά και για την αγωνία τους να βαδίσουν τα παιδιά και τα εγγόνια τους σε «χνάρια ελληνικά».
Αυτή, άλλωστε, είναι η αγωνία όλων των Ελλήνων της Διασποράς, που κατάφεραν να αναστήσουν άξιους απογόνους, θα μας πει ο κ. Τσακούμης, πρώην πρόεδρος της Κοινότητας. Ο πατέρας και ο παππούς του, από τη Ναύπακτο, έμποροι στο επάγγελμα, πήγαν για πρώτη φορά στο Βανκούβερ, το 1898. Ο ίδιος είναι από τους επιφανείς πρωτεργάτες της κοινότητας, έχοντας συνεργαστεί επί 30 χρόνια με τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Ιάκωβο, ενώ η σύζυγός του Φρόσω, ήταν η πρώτη δασκάλα ελληνικών, στα τέλη της δεκαετίας του ΄50.
«Δεν διαφέρουμε από τους άλλους Έλληνες. Κουβαλάμε κι εμείς και τα καλά και τα κακά από την πατρίδα», επισήμανε στο περιοδικό «Ελληνική Διασπορά» του ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο κ. Τσακούμης. «Φροντίσαμε, όμως, τα παιδιά μας να διατηρήσουν την ελληνικότητά τους και τη θρησκεία μας, που είναι καθοριστικός παράγοντας», λέει.

Ένας νέος στο «τιμόνι» της Κοινότητας
Είναι μόλις 35 ετών, δικηγόρος στο επάγγελμα, και έχει αναλάβει, εδώ και μία πενταετία, τα ηνία της ελληνικής κοινότητας Βανκούβερ. Αν και γεννημένος στον Καναδά, με ρίζες από το Σοφικό Κορινθίας, ο Παναγιώτης Κλέτας μιλά άψογα την ελληνική γλώσσα, όπως άλλωστε και όλοι οι νέοι ομογενείς που συναντήσαμε. Πολύτιμος συνεργάτης είναι η σύντροφός του στη ζωή, Βικτώρια, νεοφερμένη από την Ελλάδα.
Για την Κοινότητα, ο κ. Κλέτας μας μιλά με αγάπη και πολύ σεβασμό για όσους μόχθησαν, ώστε να γίνει ο συνδετικός κρίκος όλων των ομογενών.
«Η Ελλάδα είναι πάντα εδώ, έτσι όπως την οικοδόμησαν οι πρώτοι Έλληνες που έθεσαν τα θεμέλια της Κοινότητάς μας, το 1927. Τα προγράμματα που εκπονούμε, άλλωστε, αυτό το σκοπό έχουν», θα μας πει ο κ. Κλέτας.
«Τις απογευματινές ώρες, πλην Κυριακής, λειτουργούν τα τμήματα του ελληνικού σχολείου, από το δημοτικό μέχρι το γυμνάσιο, όπου οχτώ ομογενείς εκπαιδευτικοί διδάσκουν ελληνικά, ιστορία και γεωγραφία της Ελλάδας, σε περίπου 200 παιδιά. Είμαστε υπερήφανοι και για τον ημερήσιο ελληνόγλωσσο παιδικό σταθμό, που λειτουργεί τα τελευταία χρόνια, στους χώρους της Κοινότητάς μας», προσθέτει.
Μεγάλη προσέλευση έχουν και τα μαθήματα ελληνικών χορών, φυτώριο για τα τρία χορευτικά συγκροτήματα (μικρών, εφήβων και μεγάλων), όπως και τα προγράμματα αθλητισμού. Αρκεί να αναφέρουμε ότι, στην ευρύτερη περιοχή του Βανκούβερ, λειτουργούν 10 ελληνικές ομάδες ποδοσφαίρου. Παραδίδονται, επίσης, με επιτυχία, μαθήματα μαγειρικής, γλυπτικής και ζωγραφικής. Η Κοινότητα έχει και δική της ιστοσελίδα.
Στους χώρους της Κοινότητας φιλοξενούνται και οι εκδηλώσεις όλων των εθνικο-τοπικών συλλόγων, που όμως σταδιακά φθίνουν. Ισχυρή είναι η Φιλόπτωχος, που-μεταξύ άλλων- προσφέρει κάθε χρόνο 10.000 ευρώ στο τοπικό Ίδρυμα Αναπήρων.
Εδώ και 32 χρόνια, η Κοινότητα διοργανώνει, κάθε Οκτώβριο, Ελληνικό Φεστιβάλ, μία «υπόθεση» που αφορά όλους. Εθελοντικά προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, μικροί και μεγάλοι, για να ετοιμάσουν εκλεκτά ελληνικά εδέσματα που έχουν την ευκαιρία να γευτούν, επί μία εβδομάδα, πάνω από 200.000 επισκέπτες.

Ελληνική Ημέρα
Μεγάλη επιτυχία σημειώνει και η Ελληνική Ημέρα, που διοργανώνει κάθε Ιούνιο το Ελληνο-Καναδικό Κογκρέσο Βανκούβερ, όπου συγκεντρώνονται πάνω από 70.000 άτομα. Πρωτεργάτης των εκδηλώσεων είναι ο Νίκος Πάνου, πρώην πρόεδρος του Ελληνο-Καναδικού Κογκρέσου, που ζει στο Βανκούβερ από το 1961. Το μεγάλο τουριστικό γραφείο, «ΩMEGA TRAVEL», που διατηρεί εδώ και 35 χρόνια στην «ελληνοκρατούμενη» συνοικία Κιτσιλάνο- σήμερα μία από τις πιο περιζήτητες- το διαθέτει για τις συνεδριάσεις της οργάνωσης. Ο περίπατος στο Κιτσιλάνο με τον κ. Πάνου, θυμίζει Ελλάδα, καθώς ακούγαμε παντού «καλημέρες» και χαιρετίσματα.
Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη, με ρίζες από την Κωνσταντινούπολη, ο κ. Πάνου βρίσκεται πίσω από κάθε προσπάθεια ανάδειξης του ελληνισμού της περιοχής. Ο ίδιος, άλλωστε, πρωτοστάτησε στη δημιουργία της Έδρας Ελληνικών Σπουδών στο πανεπιστήμιο του Σάιμον Φρέιζερ, το 1996, που «προικοδοτήθηκε» με συνεισφορές της ομογένειας, ύψους 500.000 δολαρίων και ανάλογο ποσό από την τοπική κυβέρνηση.
Με προσωπική φροντίδα του κ. Πάνου, τα μεγάλα φρεάτια σε αρκετό μήκος των μεγάλων πεζοδρομίων έχουν καλυφθεί με μαρμάρινες πλάκες, χαραγμένες με ρητά αρχαίων Ελλήνων, στην αγγλική γλώσσα. Έτσι, περπατάς και «σκοντάφτεις» πάνω στον Περικλή ή στον Ιπποκράτη.

Καφενείο η Ελλάς
Δυναμικό «παρών» στην Ελληνική Ημέρα δίνει και ο Σύλλογος Υπερηλίκων Βρετανικής Κολομβίας, που ιδρύθηκε στη δεκαετία του ΄70. Υπερηλίκων μόνο κατ΄ όνομα, αφού κατά την επίσκεψή μας διαπιστώσαμε την αστείρευτη ζωντάνια των συνταξιούχων ομογενών μας.
Στον καλαίσθητο χώρο τους, που αγόρασαν μόνοι τους, πριν από 15 χρόνια, οι παλαίμαχοι της ζωής περνούν πολλές ώρες μαζί. Η συζήτηση «ανάβει» με την έλευση μας, λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές στην Ελλάδα, δίνοντάς μας την αίσθηση ότι παρακολουθούμε τη συνεδρίαση μιας μικρής βουλής των ομογενών, όπου ο καφές σερβίρεται σε φλιτζανάκια με σηματάκια των ελληνικών κομμάτων που υποστηρίζουν.
Ένας ακόμη λόγος διαφωνίας είναι και οι ελληνικές ομάδες, που στηρίζουν από μακριά, ενώ η τηλεόραση είναι πάντα συντονισμένη στα ελληνικά δορυφορικά προγράμματα. «Μπορεί να διαφωνούμε στα πολιτικά, είμαστε όμως μονιασμένοι», θα μας πει ο Ρουμελιώτης πρόεδρος του συλλόγου, Χρήστος Μπαλάτσας, που πήγε στον Καναδά το 1957.
Και συνεχίζει: «Μας ενδιαφέρουν τα όσα συμβαίνουν στην πατρίδα και περιμένουμε να μας δοθεί το δικαίωμα να ψηφίζουμε και εμείς, από εδώ, στις εθνικές εκλογές. Από την Ελλάδα δεν περιμένουμε τίποτα. Άλλωστε, εμείς είμαστε πολύ μακριά για να μας θυμηθεί. Το μόνο που θα θέλαμε είναι να μας δώσουν δωρεάν το σήμα της κρατικής τηλεόρασης, που σήμερα το ακριβοπληρώνουμε, σε αντίθεση με τους Ιταλούς μετανάστες που τους παρέχεται δωρεάν. Δεν είναι για τα λεφτά, είναι ότι θα μας δείξουν ότι λίγο μας νοιάζονται».
Ο κ. Μπαλάτσας μας αναφέρει, επίσης, ότι σε κάθε πρόβλημα που ανακύπτει στην Ελλάδα, ο Σύλλογος, όπως και όλοι οι Έλληνες του Βανκούβερ, προσπαθούν να δώσουν το δικό τους «παρών». Για παράδειγμα, με τις πυρκαγιές στην Ελλάδα το 2007, συγκεντρώθηκαν πάνω από 115.000 δολάρια, που στάλθηκαν στους πυροπαθείς.

Η «ελληνική φωνή» του Βανκούβερ
Από το 1971, μία ελληνική φωνή κρατά συντρόφια στους Έλληνες του Βανκούβερ, μέσω των ερτζιανών κυμάτων. Ο Μάικ Γεωργιόπουλος ή Μινέρβας, όπως τον αποκαλούν όλοι, από την ονομασία του παντοπωλείου που διατηρεί εδώ και δεκαετίες, επιμελείται και παρουσιάζει κάθε Κυριακή ένα δίωρο πρόγραμμα, με νέα από την Ελλάδα, την παροικία και την ομογένεια ευρύτερα, πάντα με καλή ελληνική μουσική. Το μουσικό «οπλοστάσιό» του διαθέτει 8.000 δίσκους, μεταξύ αυτών και 300 των 78 στροφών, όπως και πάνω από 1.000 CD.
Ο ραδιοθάλαμός του, ένα μικρό δωματιάκι στο πίσω μέρος του καταστήματος του, έχει δει πολλές δόξες. Από εκεί έχει περάσει ακόμα και η Αντζελίνα Τζολί, που για τις ανάγκες μιας ταινίας της χρησιμοποίησε το παντοπωλείο, όπως και η Νία Βαρντάλος, αλλά και αρκετοί γνωστοί διαφημιστές. Ο ίδιος κυκλοφόρησε και την εφημερίδα «Πατρίδα», από το 1977 έως το 1984. Για οικονομικούς, ωστόσο, λόγους δεν συνέχισε.
«Μετά από χρόνια προσφοράς δεν θέλω να σταματήσω το πρόγραμμα», θα μας πει ο καταγόμενος από τους Γαργαλιάνους της Μεσσηνίας ομογενής, με κάποια πικρία, καθώς η Ελλάδα δεν στήριξε, όπως μας είπε, ποτέ την προσπάθειά του. «Μας αρκεί μια μικρή συμπαράσταση σ’ αυτό που κάνουμε με απόθεμα καρδιάς», είναι τα λόγια που μας είπε, αποχαιρετώντας μας.
Στο Βανκούβερ ένας ακόμη Έλληνας δίνει τη δική του «μάχη» για να διατηρήσει την επαφή των ομογενών με την Ελλάδα, αλλά και μεταξύ τους. Με πολύ κόπο, και καμία βοήθεια, ο κ. Κώστας Καρατσίκης εκδίδει από το 1988 τη μηνιαία εφημερίδα «Γνώμη» (http://www.greekgnomi.com).

Ιστορική αναδρομή
Ενδιαφέροντα- ιστορικά πλέον- στοιχεία για την ελληνική παρουσία στη Βρετανική Κολομβία παραθέτει το λεύκωμα που εξέδωσε η Ελληνική Κοινότητα Βανκούβερ, με την ευκαιρία των 50 χρόνων από την ίδρυσή της. Η ελληνική μετανάστευση στον Καναδά και ειδικότερα στη Βρετανική Κολομβία, ξεκίνησε γύρω στην πρώτη δεκαετία του περασμένου αιώνα, αν και ο πρώτος Έλληνας που πάτησε το πόδι του σε τούτη τη γωνιά της γης, θεωρείται ο Κεφαλλονίτης θαλασσοπόρος Χουάν Ντε Φούκα (Ιωάννης Φωκάς ή Απόστολος Βαλεριάνος), που εξερεύνησε τη δυτική ακτή του Καναδά και των ΗΠΑ, κατά τον 16ο αιώνα. Το όνομά του δόθηκε στα Στενά του Ανιάν, που ανακάλυψε το 1592, ένα μυθικό σχεδόν πέρασμα στα σύνορα ΗΠΑ-Καναδά.
Ο πρώτος Έλληνας που πέρασε από τη Βρετανική Κολομβία, μετά τον Φούκα, και καταστάλαξε στη Βικτώρια, το 1851, ήταν ο Γεώργιος Καπιότης. Εκεί, παντρεύτηκε την κόρη ενός ινδιάνου αρχηγού, τη Μαρία- Άννα, η οποία έμαθε, μάλιστα, την ελληνική γλώσσα.
Γύρω στο 1878, πήγε στο Βανκούβερ ο Ιωάννης- Νικόλαος Γιάνναρης, που ήταν και ο πρώτος που ξεκίνησε επιχείρηση ιχθυοτροφείου, αλλά και ο πρώτος που ξεκίνησε το επαγγελματικό ψάρεμα του σολομού στον ποταμό Φρέιζερ. Ύστερα από λίγα χρόνια, το 1885, γνωρίστηκε με έναν άλλο Έλληνα ψαρά, τον Γεώργιο Κοντραφύλλα, με τον οποίο ίδρυσαν το πρώτο ιχθυοτροφείο στο Λάντερ. Έπειτα από χρόνια και άλλοι ψαράδες, κυρίως Ευρωπαίοι, μιμήθηκαν το παράδειγμά τους. Ακόμα και σήμερα υπάρχουν κάτοικοι του Λάντερ, που έχουν ακούσει ιστορίες για τους δύο αυτούς πρωτοπόρους, στο είδος τους, Έλληνες.
Σταδιακά, ο ελληνισμός στο Λάντερ μεγάλωνε. Οι περισσότεροι Έλληνες ήταν από φτωχές περιοχές της Ελλάδας, κυρίως από νησιά του Αιγαίου και σχεδόν όλοι τους ασχολήθηκαν με το ψάρεμα. Εκεί, καταστάλαξαν και πολλοί Έλληνες από τη Λακωνία, την Αρκαδία, την Ήπειρο.
Κάθε φορά που υπήρχε λιακάδα μαζεύονταν οι Έλληνες κι έλεγαν τραγούδια της μακρινής πατρίδας. Το μικρό κομμάτι γης που ζούσαν, μεταλλασσόταν και γινόταν ίδιο με την Ελλάδα. Δούλευαν σκληρά για να πετύχουν στη ζωή τους, ζούσαν σε καλύβες δύο ή τριών δωματίων που κατασκεύαζαν μόνοι τους, τη μία πλάι στην άλλη, πάνω σε γερούς κορμούς δέντρων για να μην τις παρασύρει το ποτάμι.
Οι Έλληνες του Λάντερ δημιούργησαν ένα πρωτότυπο οργανισμό, με τις προτροπές του Ιωάννη Λυγερού, που έγινε και ο πρώτος πρόεδρός του. Κατά τον ίδιο τρόπο ιδρύθηκε και το συνδικάτο των Ενωμένων Αλιέων του Λάντερ, κάτω από τις οδηγίες του εξυπνότατου Έλληνα, Όμηρου Στίβενς, που εξελέγη πρόεδρος.
Από τις αρχές του περασμένου αιώνα, από το 1901 έως το 1927, η ιδέα για την ίδρυση μιας κοινότητας φλόγιζε τους μετανάστες μας, που διατηρούσαν πολύ στενές επαφές μεταξύ τους. Σ’ αυτό το διάστημα βρέθηκε στο Βανκούβερ ο πρώτος Έλληνας ιερέας, ο Αμβρόσιος Μανδηλάρης, κάτω από τις οδηγίες του οποίου ιδρύθηκε στις 13 Ιουνίου του 1927 η Ελληνική Κοινότητα. Ο τότε ελληνικός πληθυσμός του Βανκούβερ ήταν περίπου 40-50 οικογένειες, κάπου 500 άτομα. Πρώτος πρόεδρος εξελέγη ο Μίλτων Λύτρας. Ένα χρόνο μετά, το 1928, αγοράστηκε το οικόπεδο για την ανέγερση εκκλησίας. Την πρώτη μέρα των εργασιών μία ολόκληρη στρατιά Ελλήνων μεταναστών ήρθαν από το Σιάτλ, όπου βρισκόταν για την ετήσια συγκέντρωση της ΑΧΕΠΑ, για να βοηθήσουν.
Αυτή ήταν και η αρχή μιας λαμπρής πορείας των Ελλήνων στην περιοχή, που με τις δεκαετίες που πέρασαν μεγάλωνε αριθμητικά, χωρίς να σβήνει η αγάπη για την πατρίδα. Σε κάθε δύσκολη στιγμή προστρέχανε να βοηθήσουν, όπως για παράδειγμα κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, όταν κάθε μέρα μία ελληνική επιχείρηση έδινε στον Ερυθρό Σταυρό την είσπραξη της ημέρας για την ανακούφιση της πατρίδας. Ακόμη, το 1953 η Κοινότητα συγκέντρωσε, μέσω εράνου, το ποσό των 25.000 δολαρίων, που εστάλη στα νησιά του Ιονίου Πελάγους, που είχαν πληγεί από τον καταστροφικό σεισμό.
Αργότερα, το 1971, ανήμερα της Κυριακής των Βαΐων, λειτούργησε και η νέα εκκλησία, που χτίσθηκε σε οικόπεδο, που αγόρασαν οι ομογενείς μας, όπου στεγάστηκαν και τα γραφεία της Ελληνικής Κοινότητας, που αγκαλιάζει τον ελληνισμό του Βανκούβερ.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ- ΜΠΕ

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Ιστορία - Πολιτισμός23 λεπτά πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις35 λεπτά πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO36 λεπτά πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Σοβαρή καταγγελία για το Σαχτάρ-ΑΕΚ! Χειρονομίες Τούρκων οπαδών προς τους Έλληνες – Συνελήφθησαν αστραπιαία από την αγγλική αστυνομία

Οι Τούρκοι βρέθηκαν στο Λονδίνο για τον προπονητή της ουκρανικής ομάδας Αρντά Τουράν, ο οποίος ακούγεται για τον πάγκο της...

Δημοφιλή