Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Κάλεσμα για μία νέα στρατηγική, για να αποφευχθεί η δολοφονία της Κύπρου

Δημοσιεύτηκε στις

Κάλεσμα για μια νέα στρατηγική προς υποστήριξη και υπεράσπιση της Κυπριακής Δημοκρατίας
Απευθύνεται προς τους:
κ. Antonio Guterres, Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών
κ.Jean-Claude Juncker, Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
κ. Νίκο Αναστασιάδη, Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας
κ. Νίκο Κοτζιά, Υπουργό Εξωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας
κ. Rex W. Tillerson, Υπουργό Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
κ. Boris Johnson MP, Υπουργό Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας του Ηνωμένου Βασιλείου
κ. Jean-Yves Le Drian, Υπουργό Εξωτερικών και Ευρώπης της Γαλλίας
κ. Sergey Lavrov, Υπουργό Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας
κ. Wang Yi, Υπουργό Εξωτερικών της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνα
Κοινοποίηση:
Στις χώρες μέλη των Ηνωμένων Εθνών
Όλες τις χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Μέλη του Ευρωπαϊκού ΚοινοβουλίουCy logo 1a Klearchos 27 12 2016
Με την πίσω από κλειστές πόρτες ‘Διάσκεψη για την Κύπρο’ που είναι προγραμματισμένη για τις 28 Ιουνίου 2017, η Κυπριακή Δημοκρατία και η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκονται σε θανάσιμο κίνδυνο.
Οι λόγοι πηγάζουν από την καταστροφική συλλογική συνθηκολόγηση με τις διχοτομικές απαιτήσεις της Τουρκίας.

Η διαδικασία αυτή ξεκίνησε με την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1960, κατά την τελευταία φάση της εποχής της Βρετανικής αυτοκρατορίας . Στη συνέχεια προωθήθηκε μετά τις δύο τουρκικές εισβολές στην Κυπριακή Δημοκρατία το 1974.
Η συνθηκολόγηση αρχικά ήταν έμπνευση του Ηνωμένου Βασιλείου. Όμως, σε μια προσπάθεια να κατευνάσουν την Τουρκία και με βάση τα δεδομένα της περιόδου του Ψυχρού Πολέμου που δεν ισχύουν σήμερα, διαδοχικές κυβερνήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και ορισμένων Ευρωπαϊκών χωρών, καθώς και τα Ηνωμένα Έθνη τελικά υποστήριξαν αυτή την συνθηκολόγηση. Ενδίδοντας σε διπλωματικές εξωτερικές πιέσεις, οι κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας υποχώρησαν επίσης. Το αποτέλεσμα ήταν να διαμορφώσουν οι παράγοντες αυτοί τις πολιτικές τους χωρίς καμμία δίκαιη και επίσημη διαβούλευση με την συμμετοχή αυτών που έπρεπε να ληφθούν πρώτιστα υπόψη – των πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας .
Τουλάχιστον από το 1964, μια πλήρη δεκαετία πριν τις δύο τουρκικές εισβολές το 1974, διαδοχικές Τουρκικές κυβερνήσεις ακολούθησαν μια αναβαθμισμένη νέο-ιμπεριαλιστική στρατηγική η οποία αρχικά διατυπώθηκε το 1956. Αυτή η στρατηγική βασίστηκε κυρίως σε πέντε δογματικές θέσεις που βρίσκονται σε αντίθεση με τις δημοκρατικές αξίες, που διατυπώνονται σε κορυφαία νομικά κείμενα, όπως ο Αμερικανικός Νόμος Περί Πολιτικών Δικαιωμάτων του 1964.
(1) Η νήσος Κύπρος είναι ‘μια επέκταση’ της ‘μητέρας πατρίδας Τουρκίας’.
(2) Οι αρχές της ενσωμάτωσης, πλειοψηφικής δημοκρατίας και ενιαίας αυτοδιάθεσης πρέπει να φαλκιδευθούν
(3) Μέσω του ‘δι-κοινοτισμού’ οι πολίτες του ιδίου κυρίαρχου κράτους πρέπει να διαιρεθούν σε δύο ξεχωριστές εθνο-θρησκευτικές ‘κοινότητες’ με καταβολές της διαίρεσης από τον καιρό της Οθωμανικής και Βρετανικής αυτοκρατορίας, όπου διαιρούσαν τους Κύπριους σε ‘Μουσουλμάνους΄ και ‘μη-Μουσουλμάνους’.
(4) Μέσω της ‘δι-ζωνικότητας΄ το έδαφος της νήσου Κύπρου πρέπει να τεμαχιστεί σε τέσσερα μέρη, δηλαδή δύο ‘Βρετανικές Κυρίαρχες Περιοχές Βάσεων’, συν δύο εθνο-θρησκευτικά διαχωρισμένες ‘ζώνες’ που να κυβερνούνται αντίστοιχα από ένα ‘Ελληνοκυπριακό συνιστών κράτος’ και από ένα ‘Τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος’.
(5) Η ‘Δι-κοινοτική’ διαίρεση και ο ‘δι-ζωνικός’ διαχωρισμός πρέπει να συμπληρώνονται από ένα διεστραμμένο είδος ‘ομοσπονδίας’, σχεδιασμένο να διευθετήσει τις παρατυπίες, να διευκολύνει τον μηχανισμό δημογραφικής αλλοίωσης και να διαιωνίσει διάφορες συνθήκες, οι οποίες παραχωρούν παράλογα δικαιώματα στην Τουρκία.
Η Ιστορία επιβεβαιώνει ότι η Τουρκία είναι επιθετική χώρα. Εξαπέλυσε τρεις εισβολές στη Κύπρο: στις 27 Ιουνίου 1570, μια κίνηση που κατέληξε στη κατάκτηση και στην αποικιοποίηση (της νήσου), στις 20 Ιουλίου 1974 απαντώντας, υποτίθεται, σε ένα πραξικόπημα στη Λευκωσία που διέπραξε η χούντα στην Αθήνα, και στις 14 Αυγούστου 1974, τρεις εβδομάδες μετά την πτώση τόσο της χούντας στην Αθήνα όσο και του ολίγων ημερών καθεστώτος-μαριονέττας στη Λευκωσία.
Το 1974, η Τουρκία ετοίμασε το έδαφος για αυτό που ήθελε να δημιουργήσει: έναν εθνο-θρησκευτικό διαχωρισμό με ‘δι-κοινοτική, δι-ζωνική ομοσπονδία’. Το έκανε με πολλαπλές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και με την διάπραξη εγκλημάτων, τα οποία δεν έχουν τεθεί ενώπιον του διεθνούς ποινικού δικαστηρίου. Ένα από τα αποτελέσματα ήταν η τουρκική κατοχή και το εθνο-θρησκευτικό ξεκαθάρισμα του 36% της περιοχής και 57% της ακτογραμμής της Κυπριακής Δημοκρατίας. Άλλα αποτελέσματα περιλαμβάνουν τον ντε φάκτο μετά το 1974 εποικισμό της υπό τουρκική κατοχή περιοχής με πολίτες της Τουρκίας και την νομικά παράνομη, μονομερή ανακήρυξη ανεξαρτησίας της κατεχόμενης περιοχής (το 1983).
Από το 1974, δεν επιτρέπεται σε πέραν των 180.000 πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας να επιστρέψουν στα σπίτια τους, από τα οποία εκδιώχθηκαν δια της βίας, κατά παραβίαση του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου. Και προσθέτοντας αλάτι στις πληγές, όλες οι μετά το 1974 διπλωματικές συνομιλίες υπό την αιγίδα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών τείνουν να επικεντρώνονται στο να κατευνάζουν την Τουρκία και να νομιμοποιούν τα παράνομα αποτελέσματα των δύο εισβολών της, αποκλείοντας την προσφυγή στο διεθνές ποινικό δικαστήριο.
Όπως ήταν επόμενο, η μετά το 1974 πολιτική κατευνασμού της Τουρκίας απέτυχε. Αντί να φέρει την ειρήνη, μετέτρεψε την Τουρκία σε απειλή για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αντί να τονώσει τη δημοκρατία στην Τουρκία , μετέτρεψε την Τουρκία σε τυραννία. Αντί να ενθαρρύνει δημοκρατικές αξίες, είχε ως αποτέλεσμα μια επίφαση αξιοπιστίας στη διχοτόμηση, που είναι εγγενής στον ‘δι-κοινοτισμό’ και τη ‘δι-ζωνικότητα’.
Αν ο ‘δι-κοινοτισμός’ και η ‘δι-ζωνικότητα΄ περιληφθούν σε οποιαδήποτε ‘διευθέτηση’, αυτό θα επιβραβεύσει την επιθετικότητα και μπορεί ακόμα να δημιουργήσει ένα επικίνδυνο προηγούμενο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ευρύτερου δημοκρατικού κόσμου, μέρος του οποίου αποτελούν οι ΗΠΑ. Ένα τέτοιο προηγούμενο μπορεί στη συνέχεια να τύχει εκμετάλλευσης από τον Πρόεδρο Ερντογάν και άλλους εχθρούς της δημοκρατίας, που ήδη ξεκίνησαν να αναμιγνύονται ή να φυτεύουν τον σπόρο της διαίρεσης σε διάφορα μέρη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως η Αυστρία, το Βέλγιο, η Βουλγαρία, η Γερμανία, η Ελλάδα, η Ολλανδία και, ειρωνικά, το Ηνωμένο Βασίλειο.
Ενόψει των πιο πάνω:
Ζητούμε μια νέα στρατηγική υποστήριξης της Κυπριακής Δημοκρατίας και των δημοκρατικών αξιών, προς το συμφέρον του δημοκρατικού κόσμου και σύμφωνα και με τις μετά το 1945 διεθνείς νομικές αποφάσεις.
Ζητούμε να διασωθεί η Κυπριακή Δημοκρατία από το μαρτύριο της μετατροπής της σε μια φυλετικά διαιρεμένη ‘δι-κοινοτική, δι-ζωνική ομοσπονδία.
Ζητούμε μια νέα δημοκρατική συνταγματική φιλοσοφία, με βάση την οποία κάθε πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας ανεξάρτητα από την εθνικότητα ή θρησκεία του, να προστατεύεται από το κράτος δικαίου, τις αρχές της ισότητας και τις απαγορεύσεις εναντίον έμμεσης ή άμεσης διάκρισης.
Ζητούμε να ακυρωθούν οι Συνθήκες Συμμαχίας και Εγγυήσεων του 1960, να αποχωρήσουν όλα τα τουρκικά στρατεύματα και, βάσει κατάλληλης διαδικασίας, να επαναπροωθηθούν στην Τουρκία οι έποικοι, που βρίσκονται παράνομα στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Ζητούμε να εκσυγχρονιστεί και να τροποποιηθεί η Συνθήκη Εγκαθίδρυσης.
Καλούμε την Τουρκία, με τους πολίτες της οποίας δεν έχουμε καμία εχθρότητα, να γυρίσει την πλάτη στην τυραννία, να μετατραπεί σε μια γνήσια δημοκρατία και να τερματίσει τις απειλές εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας και άλλων χωρών- μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Καλούμε την Τουρκία να προσυπογράψει διεθνείς συνθήκες, τις οποίες μέχρι τώρα αποφεύγει, όπως η Συνθήκη Εναντίον του Εγκλήματος του Απαρτχάιντ του 1973, η Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 και το Καταστατικό της Ρώμης για το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο το 1998.
Καλούμε τα Ηνωμένα Έθνη να επιβάλουν το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο.
Ζητούμε να θριαμβεύσουν οι ανθρωπιστικές θεμελιώδεις αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης εις βάρος του δόγματος της διαίρεσης που διέπει την προτεινόμενη ‘δι-κοινοτική, δι-ζωνική ομοσπονδία’.
Ζητούμε να υπάρξει διαφάνεια και διαδικαστικά δίκαιο πρόγραμμα συνταγματικής και νομικής ανανέωσης, που να μετατρέπει την Κυπριακή Δημοκρατία σε ένα γνήσιο, ενιαίο, ενωμένο, ελεύθερο και δημοκρατικό κράτος. Μόνο ένα τέτοιο κράτος μπορεί να είναι ασφαλές προπύργιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του δημοκρατικού κόσμου στην Ανατολική Μεσόγειο, η οποία είναι μία από τις πιο εύφλεκτες περιοχές στον κόσμο.
Υπογραφές
1. Perrakis Stelio Professor Ambassador – Permanent Representative of Greece to the Council of Europe Director of European Centre of Research and Training on Human Rights and Humanitarian Action Chair UNESCO “Democracy, Human Rights and Peace” Panteion University, 136 Syggrou Av. Athens 17671, Greece
2. . Akritas Alkiviades G. retired Professor University of Thessaly, Greece (1999-2016); former Professor at the University of Kansas, (1980-1999)  USA
3. Aroniadou-Anderjaska Vassiliki, Ph.D., Research Associate Professor of Neuroscience, Bethesda, MD, USA
4. Athanassiadou Aglaia, University of Patras Medical School, Professor Emeritus, Greece
5. Bacalis N, Researcher, National Hellenic Research Foundation, Greece
6. Baloglou George, formerly associate professor, SUNY, Oswego, USA
7. Balopoulos Victor , Ph.D. Associate Professor, Department of Civil Engineering, School of Engineering Democritus University of Thrace, Kimmeria Campus, Xanthi, 67100, Greece
8. Barbas John, Ph.D. Professor of Chemistry Valdosta State University Valdosta, GA 31698, USA
9. Blytas George C., Ph.D. Physical Chemistry, University of Wisconsin, Retired, USA
10. Bougas Ioannis Ph.D., Director of Statistical Consulting (Ret.), Bell Canada, Montreal, Canada
11. Bucher Matthias Ph.D., Associate Professor, Technical University of Crete, Chania, Greece
12. Constantinides Constantine N., Professor of Byzantine History, University of Ioannina, Greece.
13. Christodoulou Niki, PhD., Associate Professor of Curriculum and Instruction
DEPARTMENT OF ADVANCED STUDIES AND INNOVATION, COLLEGE OF EDUCATION Augusta University, USA
14. Dokos Socrates Ph.D., Associate Professor, Graduate School of Biomedical Engineering, UNSW, Sydney NSW 2052, Australia
15. Daskalopoulou Stella S., MD, MSc, DIC, PhD Associate Professor, Department of Medicine, McGill University, USA
16. Stylianos Drakatos, PhD, PMP Department of Electrical & Computer Engineering Florida International University, USA
17. Economides Spyros, Emeritus Professor, California State University, East Bay, USA
18. Euthymiou Pavlos N., Emeritus Professor of Forestry and Natural Environment, Aristotle University of Thessaloniki, Greece
19. Evangeliou Christos C., Professor of Philosophy, Towson University Towson, MD 21252, USA
20. Faller James G, Ph.D., P.E., retired research engineer, federal service, USA
21. Fanoulla Argyrou, Researcher, Journalist, Author, London, United Kingdom
22. Gatzoulis Nina, Professor of Humanities, Classics and Italian, University of New Hampshire, USA
23. Gatzoulis Vassilios, President, Hellenic Society PAIDEIA of New Hampshire, Retired Electrical-Nuclear Engineer, US Defense Dept., Naval Submarine Div., USA
24. Gialtouridis Georgios, President, New England Risk Solutions LLC, Westwood, MA, USA
25. Halamandaris Pantelis, Professor Emeritus, Brandon University, Canada
26. Hoidas Spyros, Professor emeritus National and Kapodistrian University, Greece
27. Christos Iatrou Christos, Professor of Anesthesiology Democritus University of Thrace, Greece
28. Fytrolakis Nikolaos, Professor Emeritus, National Technical University of Athens, Greece
29. Hatzopoulos John N.MSCE, Ph.D., Professor Emeritus, University of the Aegean, Greece Former professor Cal. State University Fresno, USA Pyrgoi Thermis, Mytilene, 81100, Greece
30. Ioannou Petros, Professor, Electrical Engineering Systems, University of Southern California, Director Center for Advanced Transportation Technologies, Associate Director for Research METRANS, Director of Financial Engineering Masters Program, Los Angeles, CA, USA
31. Kakouli-Duarte Thomais PhD. Director enviroCORE | Lecturer in Biosciences Department of Science and Health Institute of Technology, Carlo Kilkenny Road, Carlow Ireland
32. Karanikolas Paul, Professor University of Agriculture Athens, Greece
33. Katsarkas Athanasios, M.D., M.Sc., FRCS(C) Professor of Medicine McGill University Montreal, Quebec, Canada
34. Katsifis.Spiros P., Ph.D., FACFE Professor and Chair of Biology Graduate Studies. University of Bridgeport, Brisgeport CT 06604, USA
35. Katatanakis Emmanouil, Postgraduate student in Data Science and Engineering, Cyprus University of Technology. Republic of Cyprus
36. Katsifarakis Kostas, Professor, Aristotle University of Thessaloniki, Greece
37. Kiritsis Theodoros Engineer of Polytechnic University of Athens, Greece
38. Kafatos Menas C. Professor, Fletcher Jones Endowed Professor of Computational Physics Chapman University Orange, CA USA
39. Kladi Marianthi, formerly assistant professor, Panteion University of Athens, Department of International and European Studies , Greece
40. Kodogianidis Nikolaos, Ph.D., PE Electrical Engineer Fred Wilson & Associates Jacksonville, FL., USA
41. Koukides Nikos, Agriculturist Athens, Greece
42. Koumakis Leonidas, Jurist, Author, Greece
43. Kouros Pavlos, Prof., Dept. of Computer Systems Engineering, Piraeus University of Applied Sciences, (AEI-TT), Athens, Greece
44. Kouroumalis Elias, Emeritus Professor of Gastroenterology, University of Crete Medical School, USA
45. Kouroumalis George Lawyer Athens, Greece
46. Kyriakides Klearchos A. PhD., Academic, United Kingdom & Republic of Cyprus
47. Kyriakou Georgios, Professor, Democritus University of Thrace, Greece
48. Kyriacou Andreas, PhD. DABR Medical Physicist Advanced Radiation Physics Inc. 21346 St. Andrews Blvd. # 125 Boca Raton, FL 33433, USA
49. Kousis Konstantinos, Reporter NY, USA
50. Lambrinos Panos, Rtd Professor, School of Engineering, Democritus University of Thrace, Greece.
51. Leventouri Theodora Phd., Professor of Physics Director, Medical Physics Program Director, Center for Biomedical and Materials Physics Florida Atlantic University Boca Raton, FL 33431, USA
52. Liolios Asterios Rtd Professor, Dept. of Civil Engineering, School of Engineering, Democritus University of Thrace, Xanthi, Greece
53. Lymberis Maria T., MD, Clinical Professor of Psychiatry, Geffen UCLA School of Medicine, USA
54. Lampropoulou Venetta Professor Emeritus, University of Patras , Greece
55. Manias Stefanos N., Ph.D., Professor of Electrical and Computer Engineering, National Technical, University of Athens , Greece
56. Martinos Panayiotis, FoodSciense MSc Athens, Greece
57. Mavros Giannis Economist Athens, Greece
58. Melakopides Costas, Associate Professor(ret.), University of Cyprus, Republic of Cyprus
59. Markella Argretaki, Economist of Athens Economic University,Former Director of Corporate Division at the Regional Directorate of Attica – South Greece – Islands of Macedonia and Thrace Bank (Today PiraeusBank), Greece
60. Mermigas Lefteris Pathology Professor, SUNYAB, USA
61. Michopoulos Aristotle, Ph.D., Professor, Hellenic College Brookline, MA., USA
62. Miller Barbara, Joppa Town, Baltimore, Maryland, USA
63. Miller Stephen G., Professor Emeritus, University of California Berkeley, Director Emeritus, Nemea Excavations, former director American School of Classical Studies at Athens. Nemea, Greece
64. Moraitis Nicholas L., Ph.D., International Relations, Comparative Politics, U.S. Foreign Policy.,University of California, Berkeley, USA
65. Moschovakis A.K., M.D., Ph.D., Professor of Physiology, University of Crete, Greece
66. Natsios Dimitrios, Teacher, Theologist, Author, Kilkis, Greece
67. Negreponti-Delivanis Maria, former Rector and Professor, Macedonian University, Greece
68. Noutsis Konstantinos MD., past Manager of Dermatology Clinic Evangelismos Hospital Athens, Greece
69. Panos Niarchos (Ret.), Indiana University, USA
70. Okos Antony J., M.D., University of Washington, Seattle, WA, USA
71. Οrfanoudaki Ioanna Economist Athens Economic University Section of Management Studies Manager of the budget Dep. In the Division of Finance – Agricultural Bank of Greece, Greece
72. Pallas Dimitri S , MD, Greece
73. Panoskaltsis Vassilis, Professor, Demokritos University of Thrace, Greece.
74. Papadopoulos Nikolaos Th. MD. Ph.D., FEBO Professor Emeritus, Medical School, Aristotle University of Thessaloniki, Macedonia, Greece.
75. Papadopoulos Kyriakos, Professor of Chemical Engineering, Tulane University, New Orleans, USA
76. Papagiannis Grigorios, Assoc. Prof. for Byzantine Philology, Demokritos University of Thrace, Greece
77. Papakostas Stephanos, MBA Ex professor of Business Administration, Southeastern College, Deree College, Athens, Greece
78. Papamarinopoulos Stavros P., Professor (Ret), University of Patras, Geophysics, Patra, Greece
79. Papathanassiou Maria K., Professor Emerita, Department of Mathematics, National and Kapodistrian University of Athens, Greece
80. Pantazopoulou S.J., Professor, York University, Ontario, Canada
81. Perperidis Panagiotis Mechanical Engineer of National Technical University of Athens, Greece
82. Patitsas Tom A., Professor Emeritus, Physics Laurentian University, Sudbury, Canada
83. Georgios P. Pavlos, PhD in Physics and Philosophy Associate Professor
Department of Electrical and Computer Engineering Democritus University of Thrace Xanthi, Greece
84. Pelekanos Nikos Professor. University of Crete, Greece
85. Perdikatsis Vassilios, Emeritus Professor, University of Crete, Greece
86. Phufas Ellene S., Professor English/Humanities, SUNY ERIE, Buffalo, USA
87. Poularikas Alexander, Professor Emeritus , University of Alabama in Huntsville, USA
88. Rachiotis George, Assistant professor of Epidemiology and Occupational Hygiene, University of Thessaly, Greece
89. Rivas Alexandros, Professor DUTH THRAKI, Greece
90. Rigos Evangelos , Master Mariner, Pace University, BBA, New York, Greece
91. Righos George N, Order of AHEPA, Past District Governor, 5th District, Wilmington, Delaware, USA
92. Rhoda S. Rocha Retired Professor Baltimore County Community College
Baltimore, Maryland, USA
93. Rozos Demetrios Associate Professor, National University of Athens, Greece
94. Savaki Hellen, MD, Professor of Physiology, University of Crete, Greece
95. Shiakolas Panos S., Professor, Mechanical and Aerospace Engineering, Director of MARS Lab, The University of Texas at Arlington, Arlington, TX, 76019, USA
96. Sideris Kosmas K., Associate Professor, Civil Engineering Department, Democritus University of Thrace, Greece
97. Sigrimis Nick, PhDEE Professors Cornell University M.IEEE/CS,CSS,RAS/, IFAC, EurAgEng, ASAE CIGR<http://www.cigr.org/ > / IT section [VII], founder & honor-Chairman Geomations SA, AUA spinoff RTD & commercial SME, Founder and President http://www.aua.gr/ns, http://www.geomations.com, http://www.hortimed.org
98. Simeonides Simeonides Ioannis, Economist, Ph.D. in Economics/Marketing, Former Director of Public Sector Division In Agricultural Bank of Greece, former Professor in Dept of Management, Athens University of Applied Sciences, AEI/TEI, Greece
99. Sinis Martha, docent at the Walters Art Museum and member of the Committee for the creation of the Hellenic Heritage Museum and Archives of Maryland, Owings Mills, Maryland, USA
100. Sigrmis Nick, Professor Emeritus, Agricultural University of Athens, Greece
101. Spathopoulos Ing. Theodoros, Ph.D., Former Director, Engineering, Research & Development, Hellenic Aerospace Industry, Greece
102. Spyridakis Stylianos V., Professor of History, University of California-Davis, USA
103. Stamboliadis Elias, Professor, Technical University of Crete, Greece
104. Stylianoudi Maltsinioti Marianna Former secretary of Hellenic Shipyards CO Brazil
105. Sygkliti-Henrietta Pelidou, MD, PhD, Ass Prof In Neurology University of Ioannina, Ioannina, Greece
106. Triantafillou Georgia, Ph.D., Professor of Mathematics, Temple University, 1805 N Broad Street, Philadelphia, PA 19122, USA
107. Tsatsanifos Christos Ph.D., Qatar Rail, Qatar
108. Tsolaki Magda MD, Ph.D., Professor of Neurology, Chair of Greek Federation of Alzheimer’s Disease, Greece
109. Tsopanas Dimitrios reporter Athens, Greece
110. Tzamouzakis Fragkiskos fr., Economic Researcher CPER (KEPE), Greece
111. Vallianatos Evaggelos, Ph.D., Contributor, Huffington Post. USA
112. Vardulakis. A.I., Professor Emeritus, Department of Mathematics ,Aristotle Universities of Thessaloniki, Thessaloniki, Greece
113. Vassiliadis Damianos, Teacher, Author, Athens, Greece
114. Velgakis Michael, Professor (ret.), Dept. of Computer Engineering & Informatics, University of Patras, Greece.
115. Vogiatzis Alexander B. PhD., Professor Emeritus, University of Macedonia Dept of Applied Informatics, Greecet
116. Voudrias Evangelos, Professor, Democritus University of Thrace, Greece
117. Yiacoumettis Andreas, Professor, President European Society of Plastic, Reconstructive & Aesthetic Surgery (ESPRAS), Greece
118. Yfantis Evangelos A., Ph.D. Professor Of Computer Science and Aerodynamics University of Nevad, Las Vegas, NV. 89154, USA
119. Zagris Nikolas, Professor, University of Patras, Greece
  • P.S. Each of the signatories to this letter is expressing his or her personal view.
Σχετικά θέματα
Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες

Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

6 ημέρες πριν

στις

10 Οκτωβρίου 2026

από τον

Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.

Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.

Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.

Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.

Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.

Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία

Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.

Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.

Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».

Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.

Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.

Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC

Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.

Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.

Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.

Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.

Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.

Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.

Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία

Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.

Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.

Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.

Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.

Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.

Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.

Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ

Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.

Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.

Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.

Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.

Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.

Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας

Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.

Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.

Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.

Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.

Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.

Το μήνυμα προς το Πακιστάν

Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.

Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.

Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.

Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.

Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς

Δημοσιεύτηκε

6 ημέρες πριν

στις

10 Οκτωβρίου 2026

από τον

Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.

Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο

Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.

Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.

Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.

Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές

Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.

Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.

Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς

Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.

Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.

Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών

Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.

Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.

Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.

Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Πακιστάν: Μειώθηκαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις, αλλά αυξάνονται οι απειλές – Αντάρτικες οργανώσεις αναπτύσσουν νέες τακτικές και στρατολογούν γυναίκες

Η νέα έκθεση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS) αποκαλύπτει ένα αντιφατικό περιβάλλον ασφαλείας: Λιγότερες επιθέσεις και θύματα, αλλά αναδιοργάνωση ένοπλων ομάδων, χρήση drones, εσωτερικές συγκρούσεις και αυξανόμενη αστάθεια στο Μπαλουχιστάν. Η πολιτική κρίση επιβαρύνει την προσπάθεια αντιμετώπισης της τρομοκρατίας.

Δημοσιεύτηκε

6 ημέρες πριν

στις

10 Οκτωβρίου 2026

από τον

Μια εξαιρετικά σύνθετη εικόνα για την ασφάλεια στο Πακιστάν αποτυπώνει η νέα εβδομαδιαία ανάλυση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS), η οποία δημοσιεύθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2026. Παρά τη μείωση των επιθέσεων από ένοπλες οργανώσεις κατά την πρώτη εβδομάδα του μήνα, οι εξελίξεις στο εσωτερικό των εξτρεμιστικών και αυτονομιστικών ομάδων δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για την πραγματική αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων ασφαλείας.

Η έκθεση με τίτλο «Pakistan’s Security Paradox: Militant Attacks Decline as Militant Groups Signal New Developments» καταγράφει υποχώρηση των επιθέσεων, αλλά παράλληλα εντοπίζει ενδείξεις οργανωτικής αναδιάρθρωσης, νέων επιχειρησιακών μεθόδων και εντατικοποίησης της προπαγανδιστικής δραστηριότητας.

Μείωση 18% στις επιθέσεις – Παραμένει σοβαρή η απειλή

Σύμφωνα με το PICSS, από τις 2 έως τις 8 Οκτωβρίου καταγράφηκαν συνολικά 46 επιθέσεις ενόπλων οργανώσεων στο Πακιστάν, έναντι 56 την αμέσως προηγούμενη εβδομάδα.

Η μείωση ανέρχεται στο 18%, ενώ αισθητή είναι και η υποχώρηση του αριθμού των θυμάτων.

Οι νεκροί μειώθηκαν από 52 σε 42 και οι τραυματίες από 53 σε 23.

Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι ομοιόμορφη σε ολόκληρη τη χώρα.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, όπου δραστηριοποιούνται ιδιαίτερα ενεργές αυτονομιστικές οργανώσεις, οι απώλειες αυξήθηκαν παρά τη μείωση του αριθμού των επιθέσεων.

Το στοιχείο αυτό δημιουργεί προβληματισμό για το κατά πόσον οι ένοπλες ομάδες μεταβάλλουν τις τακτικές τους, πραγματοποιώντας λιγότερες αλλά δυνητικά πιο φονικές επιχειρήσεις.

Οι Πακιστανοί Ταλιμπάν αλλάζουν τακτική – Drones και ελεύθεροι σκοπευτές

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εξελίξεις στο εσωτερικό της Tehrik-i-Taliban Pakistan (TTP), της οργάνωσης που είναι γνωστή ως Πακιστανοί Ταλιμπάν.

Σύμφωνα με την ανάλυση, η TTP επέβαλε περιορισμούς στη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τα μέλη της.

Η συγκεκριμένη απόφαση αποκτά σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία οι ένοπλες οργανώσεις χρησιμοποιούν τις ψηφιακές πλατφόρμες τόσο για προπαγάνδα όσο και για την προβολή των επιχειρησιακών τους δυνατοτήτων.

Την ίδια στιγμή, η TTP δημοσιοποίησε οπτικό υλικό στο οποίο υποστηρίζει ότι καταγράφονται επιθέσεις με τετρακόπτερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ενέργειες ελεύθερων σκοπευτών.

Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν συνιστούν ανεξάρτητη επιβεβαίωση της αποτελεσματικότητας ή της έκτασης χρήσης των συγκεκριμένων μέσων.

Παρ’ όλα αυτά, η προβολή τέτοιων επιχειρήσεων εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια των οργανώσεων να παρουσιάσουν εικόνα τεχνολογικής προσαρμογής και να ενισχύσουν την επιρροή τους.

Εσωτερικές συγκρούσεις στις ένοπλες οργανώσεις

Την ίδια περίοδο, η Jamaat-ul-Ahrar, οργάνωση που έχει συνδεθεί με το δίκτυο των Πακιστανών Ταλιμπάν, ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε 122 επιθέσεις κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου.

Πρόκειται για αριθμό που προέρχεται από τους ισχυρισμούς της ίδιας της οργάνωσης και δεν πρέπει να συγχέεται με τα ανεξάρτητα καταγεγραμμένα περιστατικά του PICSS.

Παράλληλα, αναφέρθηκαν αιματηρές συγκρούσεις ανάμεσα σε μαχητές της Jamaat-ul-Ahrar και αντίπαλης φράξιας της TTP στην περιοχή Ορακζάι.

Οι πληροφορίες αυτές αναδεικνύουν ένα επιπλέον πρόβλημα για την ασφάλεια του Πακιστάν: τον κατακερματισμό του περιβάλλοντος των ενόπλων οργανώσεων.

Οι εσωτερικές συγκρούσεις ενδέχεται να αποδυναμώνουν προσωρινά ορισμένα δίκτυα, αλλά μπορούν επίσης να προκαλέσουν νέες αντιπαραθέσεις, ανακατατάξεις και αποσχίσεις.

Μπαλουχιστάν: Ένοπλη γυναικεία μονάδα και κλιμάκωση της προπαγάνδας

Σημαντικές εξελίξεις καταγράφονται και στο Μπαλουχιστάν, την επαρχία του νοτιοδυτικού Πακιστάν που συνορεύει με το Ιράν και το Αφγανιστάν και έχει στρατηγική σημασία λόγω των φυσικών πόρων και της πρόσβασής της στην Αραβική Θάλασσα.

Το Balochistan Liberation Front (BLF), μία από τις οργανώσεις που επιδιώκουν την ανεξαρτησία του Μπαλουχιστάν, δημοσιοποίησε υλικό για τη συγκρότηση νέου γυναικείου ένοπλου σχηματισμού.

Η συγκεκριμένη κίνηση προβάλλεται από την οργάνωση ως οργανωτική εξέλιξη. Δεν υπάρχουν, ωστόσο, επαρκή ανεξάρτητα στοιχεία στο δημόσιο απόσπασμα της έκθεσης για τον αριθμό των μελών ή τις πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητες της νέας μονάδας.

Παράλληλα, ο Balochistan Liberation Army (BLA), άλλη σημαντική αυτονομιστική ένοπλη οργάνωση, απέρριψε κατηγορίες περί συνεργασίας με την TTP.

Ο BLA δημοσιοποίησε επίσης οπτικό υλικό από επιχειρήσεις που ισχυρίζεται ότι πραγματοποίησαν μέλη του.

Άλλες οργανώσεις των Μπαλούχων προχώρησαν σε ανάλογες κινήσεις, προβάλλοντας τη δράση τους και διατυπώνοντας ισχυρισμούς για δραστηριότητες συλλογής πληροφοριών.

Οι εξελίξεις καταδεικνύουν ότι η σύγκρουση στο Μπαλουχιστάν δεν περιορίζεται στις ένοπλες επιθέσεις, αλλά περιλαμβάνει και έναν παράλληλο αγώνα επιρροής, επικοινωνίας και πολιτικής νομιμοποίησης.

Πολιτική κρίση και αντιτρομοκρατία

Πέρα από την ένοπλη βία, η έκθεση του PICSS επισημαίνει ότι η εσωτερική πολιτική αστάθεια δυσχεραίνει τη διαμόρφωση αποτελεσματικής πολιτικής ασφαλείας.

Η κατάρρευση των διαπραγματεύσεων μεταξύ της κυβέρνησης και του Pakistan Tehreek-e-Insaf (PTI), του κόμματος που ίδρυσε ο πρώην πρωθυπουργός Ιμράν Χαν, περιπλέκει τις προσπάθειες συντονισμού στην επαρχία Χάιμπερ Παχτούνχβα.

Η περιοχή αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μέτωπα της δράσης των Πακιστανών Ταλιμπάν, λόγω της εγγύτητάς της με το Αφγανιστάν και της μακρόχρονης παρουσίας ένοπλων δικτύων.

Οι πολιτικές αντιπαραθέσεις μεταξύ κεντρικής κυβέρνησης και αντιπολίτευσης μπορούν να δυσχεράνουν τον συντονισμό, τη διοικητική συνεργασία και τη διαμόρφωση κοινής στρατηγικής για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.

Το πρόβλημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν συνδυάζεται με την ανάγκη προστασίας παραμεθόριων περιοχών και αντιμετώπισης οργανώσεων με διασυνοριακές διασυνδέσεις.

Αφγανιστάν, Ινδία και περιφερειακές αμυντικές συμφωνίες

Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει το Ισλαμαμπάντ δεν περιορίζονται στο εσωτερικό της χώρας.

Οι σχέσεις με το Αφγανιστάν παραμένουν κρίσιμος παράγοντας ασφαλείας, καθώς το Πακιστάν αποδίδει σε ένοπλα δίκτυα που δρουν από αφγανικό έδαφος σημαντικό μέρος των επιθέσεων εναντίον του.

Την ίδια στιγμή, η αντιπαράθεση με την Ινδία εξακολουθεί να επηρεάζει τον στρατηγικό σχεδιασμό των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων.

Στο περιφερειακό περιβάλλον προστίθενται οι νέες αμυντικές διευθετήσεις και οι προσπάθειες του Πακιστάν να διατηρήσει ή να ενισχύσει τις στρατηγικές του συνεργασίες.

Η συνύπαρξη εσωτερικών απειλών, πολιτικής αβεβαιότητας και εξωτερικών δεσμεύσεων δημιουργεί αυξημένες απαιτήσεις για τον στρατιωτικό μηχανισμό και τις υπηρεσίες ασφαλείας.

Οι αριθμοί δεν λένε ολόκληρη την ιστορία

Η εβδομαδιαία έκθεση του PICSS θέτει ένα ουσιαστικό ερώτημα: αποτελεί η μείωση των τρομοκρατικών επιθέσεων ένδειξη βελτίωσης της ασφάλειας ή πρόκειται για προσωρινή υποχώρηση της βίας, ενώ οι οργανώσεις αναπροσαρμόζουν τις τακτικές και τις δομές τους;

Η απάντηση δεν μπορεί να προκύψει αποκλειστικά από την καταμέτρηση των επιθέσεων.

Η χρήση νέων επιχειρησιακών μέσων, οι εσωτερικές διαμάχες, η συγκρότηση νέων ένοπλων σχηματισμών και η αυξημένη προπαγανδιστική δραστηριότητα συνθέτουν μια εικόνα που απαιτεί διαρκή παρακολούθηση.

Άλλωστε, τα στοιχεία του PICSS για ολόκληρο τον Σεπτέμβριο είχαν καταγράψει 225 επιθέσεις, τον υψηλότερο μηνιαίο αριθμό εδώ και δώδεκα χρόνια, γεγονός που αναδεικνύει τη σοβαρότητα της κατάστασης παρά την πρόσφατη εβδομαδιαία υποχώρηση.

Το Πακιστάν βρίσκεται αντιμέτωπο με μια πολυεπίπεδη κρίση ασφαλείας, στην οποία αλληλεπιδρούν τζιχαντιστικές οργανώσεις, αυτονομιστικά κινήματα, πολιτικές αντιπαραθέσεις και περιφερειακοί ανταγωνισμοί.

Η μείωση της συχνότητας των επιθέσεων αποτελεί θετική ένδειξη σε επίπεδο εβδομαδιαίων στατιστικών. Δεν αρκεί, όμως, από μόνη της για να αποδείξει ότι οι απειλές περιορίζονται σε βάθος χρόνου.

Το κρίσιμο ζήτημα για το Ισλαμαμπάντ δεν είναι μόνο πόσες επιθέσεις καταγράφονται, αλλά κατά πόσον το κράτος μπορεί να αντιμετωπίσει τις οργανώσεις που εξακολουθούν να διαθέτουν δυνατότητα στρατολόγησης, προσαρμογής και πραγματοποίησης νέων επιχειρήσεων.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...
Ιστορία - Πολιτισμός9 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...
Αναλύσεις9 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...
GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...
GEOPOLITICO10 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή