Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Δημοσιεύτηκε στις

Αναδημοσίευση από το http://press-gr.blogspot.com/

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΙΣ….

…ΟΙ ΑΣΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΗΓΕΣΙΕΣ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΔΩΝ ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ “ΛΗΘΗΣ”…
.
Γράφει ο ΝΤΑΝΤΟΝ
Στη μνήμη του Γιάννη Σταμούλη

.
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ…ΕΙΝΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΗΘΗ… Μίλαν Κούντερα.

Από τους 800ους Γερμανούς στρατιωτικούς που είχε ασκήσει δίωξη το μεταπολεμικό “Ελληνικό Γραφείο Εγκληματιών Πολέμου ” , για την γεννοκτονική δράση τους στην Ελλάδα , η οποία είχε σαν αποτέλεσμα την ισοπέδωση και το κάψιμο 2500 (!) χωριών , 50000 εκτελέσεις μαχητών και αθώων πολιτών και τον θάνατο 300000 ανθρώπων από την πείνα (λοιμό) τον χειμώνα του 1941 , αλλά και μέχρι το 1945 και δεκάδες χιλιάδες σωματικά ανάπηρους και ψυχικά ασθενείς, ΔΕΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΘΗΚΕ ΚΑΝΕΝΑΣ !
Υπολογίζεται πως εξοντώθηκε το 12 % των Ελλήνων. Το 8 % από τις δολοφονίες – εκτελέσεις και την πείνα , αλλά και ένα 4 % από τις υπολειπόμενες γεννήσεις που δεν έγιναν , λόγω των ασθενειών – κακουχιών. Πέρα από τις καταστροφές των δημόσιων υποδομών και των ιδιωτικών περιουσιών τις οποίες η ¨Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων¨ (1947) αναγνώρισε μια συνολική μελλοντική απαίτηση για Επανορθώσεις-Αποζημιώσεις ύψους 8,5 δις δολαρίων, ΑΓΟΡΑΣΤΙΚΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΟΥ 1938 (!) , χωρίς να αναγνωρισθούν τα ¨διαφυγόντα κέρδη¨ για τις επόμενες δεκαετίες (!). Η Ελλάδα ζήτησε τότε την αναγνώριση αποζημιώσεων ύψους 14 δις δολαρίων. Το 1959 , η κυβέρνηση Κ. Καραμανλή , υποχρεώθηκε από την “δημοκρατική” Γερμανία ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ – αναστείλει την λειτουργία του Ελληνικού Γραφείου Εγκληματιών πολέμου (με προϊστάμενο τον Εισαγγελέα Ι. Τούσση) και να στείλει τους 800 φακέλους στην “Δικαιοσύνη¨ της τότε Δυτικής Ομοσπονδιακής Γερμανίας, ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΟΤΙ ΘΑ ΑΣΚΗΣΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΟΜΟΕΘΝΕΙΣ ΤΟΥΣ, επειδή είναι, τώρα πια είναι “δημοκράτες”! Παράλληλα η κυβέρνηση Καραμανλή υποχρεώθηκε να ΑΜΝΗΣΤΕΥΣΕΙ και να στείλει τον σε 25 χρόνια καταδικασμένο Μάξ Μέρτεν (για τις δολοφονίες και την ληστεία των Εβραίων της Θεσσαλονίκης) στη Γερμανία ¨για να εκτίσει την ποινή του εκεί ! Η συνέχεια ήταν η “δημοκρατική” Γερμανία ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΠΑΛΛΑΞΕΙ ΟΛΟΥΣ (!) ΜΕ “ΒΟΥΛΕΥΜΑΤΑ” με το ¨ατράνταχτο νομικό επιχείρημα¨ΟΤΙ ΟΛΑ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ (ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΚΥΛΙΑΣΜΑ ΕΓΚΥΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ) ΑΠΟΤΕΛΟΥΣΑΝ ΝΟΜΙΜΑ “ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΑΝΤΙΠΟΙΝΑ” ΓΙΑ ΤΗ ΔΡΑΣΗ “ΑΝΤΑΡΤΩΝ” (ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΧΙΤΛΕΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΓΙΑ 50 ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΓΕΡΜΑΝΟ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟΥΣ!).
Ο Καταδικασμένος (1958) από Ελληνικό Δικαστήριο Εγκληματιών Πολέμου
(Στρατοδικείο) Μάξ Μέρτεν αφέθηκε ελεύθερος και απελάθηκε στην πατρίδα του για να πάρει στη συνέχει αποζημίωση και σύνταξη από το Γερμανικό κράτος “για την άδικη μεταχείριση του στην Ελλάδα! Πέθανε ¨πλήρης ημερών¨ το 1972!, αφού προηγουμένως είχε απαλλαχθεί και αυτός για την δράση του στην Ελλάδα με ¨βούλευμα¨, παρά την υπόσχεση της Γερμανίας ότι θα τον δίκαζε και θα τον φυλάκιζε…Σήμερα κάποιοι “μάγκες” ψάχνουν, βάσει αφηγήσεων και εξομολογήσεων του Μ. Μέρτεν, να βρουν ακόμα τον “θησαυρό των Εβραίων¨ στους βυθούς της Φοινικούντας στη Μεσσηνία… Με την υπόσχεση του Ελληνικού κράτους πως ότι βρεθεί θα το μοιραστούν οι Έλληνες χρυσοθήρες, σαν “εύρετρα”, και το Κεντρικό Ισραηλητικό Συμβούλιο της Ελλάδας …, λες και είναι σίγουρο πως ότι απέκρυψαν οι Γερμανοί από τις ληστείες στην Ελλάδα ανήκε μόνο στους Εβραίους συμπολίτες μας της Θεσσαλονίκης… Στην έκθεση του Νίκου Καζαντζάκη για το δολοφονικό όργιο των Ναζί στην Κρήτη αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι οι Γερμανοί αφαιρούσαν, μάζευαν, ακόμα και τα χρυσά δακτυλίδια και δόντια από τα θύματα τους! Το “κερασάκι” στην ιστορία, που αξίζει να το αναφέρουμε, είναι ότι λίγο πριν σταματήσει η Ελλάδα ΜΕ ΝΟΜΟ (το 1959, Νόμο που δεν τον κατάργησε, για λόγους τιμής και αξιοπρέπειας η Μεταπολιτευτική ¨Δημοκρατία μας¨), τη δίωξη και την φυλάκιση Γερμανών Εγκλ. Πολέμου, και πριν Αμνηστευτεί ο Μ. Μέρτεν (με ένα άλλο ¨επείγοντα¨ Νόμο επίσης το 1959) , ο τελευταίος μέσω των Γερμανικών Μ.Μ.Ε. (“Spiegel” , “Hamburger Echo”, 1959-1961) είχε καταγγείλει πως ” θυμήθηκε κάποιον Κωνσταντίνο Καραμανλή, δικηγόρο στο επάγγελμα, που συνεργαζότανε με το Γερμανικό στρατηγείο της Θεσσαλονίκης στην κατάδοση Ελλήνων Αντιστασιακών, και είχε μάλιστα “αποζημιωθεί¨ με ένα κατασχεμένο Εβραϊκό κατάστημα υφασμάτων. ¨Θυμότανε” μάλιστα ο Μ.Μ. ότι υπήρχε και μία “φωτογραφία” που έδειχνε την γυναίκα του τότε Καραμανλικού υπουργού ¨δικαιοσύνης¨, την περιώνυμη “Δοξούλα¨ Μακρή, να γιορτάζει πρωτοχρονιά του 1943 στο γερμανικό στρατηγείο, όπου ήταν γραμματέας. Μιλούσε επίσης και για την ύπαρξη ¨και άλλων φωτογραφιών…¨. Λίγο αργότερα οι δημοσιεύσεις σταμάτησαν (1961) με παράκληση του Γερμανικού ΥΠΕΞ, ¨για να μην βλαφτούν οι φιλικές σχέσεις με την σύμμαχο Ελλάδα¨… Σταμάτησε όμως και η ¨Αριστερά¨ να αναφέρεται σε αυτά τα γεγονότα, ιδιαίτερα μετά από την ¨μεταπολίτευση¨ (¨Καραμανλής η Τανκς ¨) για λόγους διαφύλαξης και αποκατάστασης της ¨εθνικής ομοψυχίας¨ και της ¨λήθης στο παρελθόν¨… (Δεν θα μας λέτε εσείς “Εαμο-Βούλγαρους”, δεν θα σας λέμε εμείς ¨Γερμανό-Τσολιάδες¨…).
Το 1977 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έλαβε στο Άαχεν το παράσημο του θεμελιωτή της ¨Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, του Γερμανικού Έθνους¨, του ¨Μεγάλου Καρόλου¨ (¨KARLSPREIS¨). Μια τιμή που την αποδίδουν οι Γερμανοί σε όλους τους καλούς τους φίλους που πολεμούν για το γερμανικό όραμα της ¨Ενωμένης Ευρώπης¨ (Με Χίτλερ ή χωρίς Χίτλερ). Για να καταλάβουμε το τι σημαίνει να κλείνει ΑΠΟ ΤΟ 1959 (!) ΤΟ Ελληνικό Γραφείο Εγκληματιών Πολέμου, και να σταματά η εκδίκαση Γερμανών στην Ελλάδα, θα πρέπει να το συγκρίνουμε με το γεγονός ΟΤΙ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ, 68 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ “Β΄Π.Π.” , λειτουργούν ΑΚΟΜΑ τα αντίστοιχα Γραφεία Ε.Π. στις ΗΠΑ, Γαλλία, Αγγλία, Ιταλία και Αυστραλία ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ, και όποτε εντοπίσουν κάποιον, ενεργό τότε, Ναζί, τον δικάζουν, έστω και εάν είναι σήμερα “χούφταλο¨ των 90 -100 χρονών , διότι σύμφωνα με τις διακηρύξεις του ΟΗΕ τα “Εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας” δεν παραγράφονται! Αυτή η θλιβερή πραγματικότητα συμπληρώνεται ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ “ΓΕΡΜΑΝΙΚΏΝ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΩΝ – ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΤΩΝ ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΩΝ ΔΑΝΕΙΩΝ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟ Γ΄ΡΑΪΧ ¨. Μιλάμε για ποσά που ξεπερνούν τα 100 διεσεκατομμύρια δολάρια!
Η ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ – ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΗ αυτή ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ θα αποτελούσε την μοναδική δικαίωση των αγώνων ΚΑΙ ΤΩΝ ΘΥΣΙΩΝ του Ελληνικού Λαού. Και όμως η Γερμανία, ασκώντας ιμπεριαλιστική πολιτική, δηλαδή εκβιασμό μεγάλης δύναμης, αρνείται ¨και να συζητήσει¨ για αυτό το θέμα. Και το Ελληνικό πολιτικό προσωπικό της και των άλλων ιμπεριαλιστικών χωρών ( δηλαδή η ¨πνευματική¨ και οικονομική Ολιγαρχία που κυβερνά τη χώρα μας) ακολουθεί τις εντολές των ¨συμμάχων¨. Μπορεί ο Ανδρέας Παπανδρέου, μετά από πολλά χρόνια αβελτηρίας, να αποφάσισε ΣΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΤΟΥ ΛΟΓΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ (Μάιος 1995) , ΝΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΝΕΙ ΟΛΩΣ ΕΠΙΣΗΜΩΣ – ΟΤΙ ΔΙΝΕΙ ΕΝΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΠΡΕΣΒΗ ΣΤΗ ΒΟΝΝΗ ΝΑ ΥΠΟΒΑΛΕΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ¨ΡΗΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΚΟΙΝΩΣΗ¨ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΖΗΤΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ …¨ , ο ¨Ευρωπαϊστής¨ όμως , ο ¨Συνήθης Κ. Σημίτης¨, έγραψε και αυτή την πολιτική παρακαταθήκη του πρώην αρχηγού του ΠΑΣΟΚ εκεί που έγραψε και τις άλλες… Διότι σύμφωνα με τους Μάνατζερ του Νέο-Φιλελευθερισμού και του ¨πολιτικού ρεαλισμού¨, ” πρέπει να κοιτάμε μπροστά¨ , και όχι στο ¨παρελθόν ¨ για να κτίσουμε τη ¨δυνατή Ελλάδα¨… Το Καραγκιοζιλίκι αυτό ολοκληρώθηκε από τον ¨Συνήθη Κ. Σημίτη¨ όταν έκανε ανοιχτή παρέμβαση στην Δικαιοσύνη, βάζοντας τον άλλο γερμανοσπουδασμένο υπουργό ¨δικαιοσύνης¨, τον Μιχ. Σταθόπουλο, να απαγορέψει την κατάσχεση των ακινήτων του Ινστιτούτου Γκαίτε και της Γερμανικής Αρχαιολογικής Σχολής (διάβασε τον ¨Κυριάκο Σημόπουλο¨ για τον ρόλο των ξένων αρχαιολογικών αποστολών στην Ελλάδα) , υπέρ της αποζημίωσης των θυμάτων του ΔΙΣΤΟΜΟΥ, με μία αναχρονιστική διάταξη του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, που λέει πως ο υπουργός δικαιοσύνης μπορεί να αποτρέψει την εκτέλεση μιας δικαστικής απόφασης “όταν διακυβεύονται οι φιλικές σχέσεις με μία χώρα και το επιβάλει το ¨εθνικό¨ συμφέρον… Όπως γνωρίζουμε τα συμφέροντα της Άρχουσας Τάξης μεταφράζονται πάντα σε ¨εθνικά¨, δηλαδή ¨όλων μας¨…Στη συνέχεια ο ίδιος, ο ¨Συνήθης Κ. Σημίτης¨, ΕΚΑΝΕ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΒΑΡΕΙΑ ΠΡΑΞΗ ¨ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ ¨ δίνοντας, για πρώτη φορά, ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΘΗΤΕΙΑ (που είχε λήξει) ΤΟΥ ΤΟΤΕ (2001) ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΣΤΟΝ ΑΡΕΙΟ ΠΑΓΟ, Στέφανου Ματθία, ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΕΙ ο τελευταίος να συγκροτήσει “ΕΙΔΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ¨ (με ¨ειδική” σύνθεση) με το οποίο θα ανατρέψει ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ Ο Λ Ο Μ Ε Λ Ε Ι Α Σ (2001) του Αρείου Πάγου, η οποία είχε δικαιώσει την απόφαση του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς για καταβολή αποζημιώσεων στα θύματα του ΔΙΣΤΟΜΟΥ, ΚΑΙ ΑΠΟΡΡΙΨΕΙ ΤΗΝ ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ η οποία ζητούσε την ακύρωση της απόφασης ΣΤΗ ΒΑΣΗ ΤΟΥ “ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΤΕΡΟΔΙΚΙΑΣ”, δηλαδή ότι ένα κράτος (η Ελλάδα) δεν μπορεί να δικάσει ένα άλλο κράτος (τη Γερμανία) , ακόμα και εάν τα μέλη και τα όργανα του δεύτερου έχουν αδικοπραγήσει στην Επικράτεια του πρώτου!
Το “δίκαιο” ΤΗΣ ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑΣ που διεκδικούν οι ιμπεριαλιστές.
Και έτσι έγινε! Επί κυβέρνησης του ¨Συνήθη Κ. Σημίτη¨ και των συνεργατών του ο Πρόεδρος του Αρείου Πάγου ΑΝΕΤΡΕΨΕ την απόφαση της Ολομέλειας ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΠΟΥ ΠΡΟΪΣΤΑΤΟ Ο ΙΔΙΟΣ (στην οποία ο ίδιος είχε μειοψηφήσει !), ΑΠΟ ΕΝΑ ΑΛΛΟ, ad hoc συγκροτημένο ¨ΕΙΔΙΚΟ¨ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΜΕ “ΕΙΔΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ” ” ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕ –ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ (!) – ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ “ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΤΕΡΟΔΙΚΙΑΣ” – ΔΗΛΑΔΗ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΚΑΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!!! Αποτέλεσμα: Η απόφαση του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς, που είχε επιδικάσει στη Γερμανία την καταβολή 28 δισεκατομμυρίων δολαρίων στους κατοίκους του Δίστομου ΚΑΤΕΛΗΞΕ ΣΤΟΝ ΣΚΟΥΠΙΔΟΤΕΝΕΚΕ της ¨δυνατής και περήφανης Ελλάδας , ώστε να μην έχουν τα βιβλία της ιστορίας να γράφουν μόνο για τον ¨Εφιάλτη¨.Το ίδιο έγινε και με τις περίπου 80.000 αγωγές κατά της Γερμανίας που είχαν υποβληθεί από πολίτες σε όλα τα Πρωτοδικεία της Ελλάδας. ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ ! Μπήκαν ¨στο αρχείο¨, χωρίς να φτάσει σχεδόν καμία στο ακροατήριο!
Ένα τεράστιο “αναχρονιστικό”, πόσο καλός είναι ο “αναχρονισμός” σε μια τέτοια περίπτωση (!) ΚΙΝΗΜΑ που έφερε τις πλατιές μάζες αντιμέτωπες με τη μνήμη για τον ρόλο του Γερμανικού ιμπεριαλισμού απέναντι στην Ελλάδα ¨θάφτηκε εν τη γενέση του¨.
Μπροστά σε αυτό το Κίνημα ξεσκεπάστηκε η ξενοδουλεία της Ελληνικής άρχουσας τάξης. Ξεσκεπάστηκαν οι δήθεν ¨ισότιμες σχέσεις¨ ανάμεσα στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης!
Τώρα ζητά η Γερμανία αποζημιώσεις (!) και ¨επιστροφή¨ για τους Γερμανούς ομογενείς (VOLKSDEUTSCHE) που εκδιώχθηκαν από τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, ακριβώς επειδή συνεργάσθηκαν με τις Γερμανικές δυνάμεις κατοχής κατά την διάρκεια του Β΄Π.Π.
Σύμφωνα με τις νέες οδηγίες του Γερμανικού Υπέξ δεν υπάρχουν ¨Νικητές και Ηττημένοι¨ …¨Όλοι οι πόλεμοι είναι κακοί…¨. Και γι΄αυτό την 8-9η Μαϊου δεν πρέπει να γιορτάζουμε την Νίκη των λαών επί του Γερμανικού ιμπεριαλισμού-μιλιταρισμού, ΑΛΛΑ…¨την επέτειο ίδρυσης της ¨Ε.Ο.Κ.-Ευρωπαϊκής Ένωσης¨ με μουσική υπόκρουση τον ¨Ύμνο της Χαράς¨ του Λ.Φ. Μπετόβεν! ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΟΝΕΙΔΟΣ – Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΞΕΦΤΙΛΑ … Έλληνες ΠΡΟΔΟΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ “ΕΛΛΗΝΙΚΗ” -“ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ” (ΔΕΣ ΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ” ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΓΥΡΗ”…) και Ιταλοί επιζώντες από την Ναζιστική θηριωδία προσέφυγαν ΣΤΑ ΙΤΑΛΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ για την κατάσχεση γερμανικών ακινήτων στην περιοχή του Κόμο.
Μόλις στις αρχές Ιουνίου το Ιταλικό Ανώτατο Δικαστήριο (αντίστοιχο του Ελληνικού Άρειου Πάγου) ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ ΤΟΥΣ ΣΤΑ ΙΤΑΛΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΑΠΕΡΡΙΨΕ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΝΣΤΑΣΗ ΓΙΑ “ΕΤΕΡΟΔΙΚΙΑ” (ΔΙΑΒΑΖΕ ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ). Τα Γερμανικά Μ.Μ.Ε. οργιάζουν και απειλούν ! http://www.spiegel.de/politik/ausland/0,1518,558185,00.html http://www.sueddeutsche.de/deutschland/artikel/229/178684/?page=16#readcomment
Ναί, η Ιταλία έχει Μπερλουσκόνι…Η Ιταλική δικαιοσύνη είναι αστική…, Αλλά δεν έχει Κ. Σημίτη, ούτε Στ. Ματθία, ούτε Γ. Παπανδρέου και Κ. Καραμανλή…
Ο Τελευταίος μάλιστα, με τα βαριά πολιτική κληρονομιά από τον θείο του, πουλά και ξεπουλά ΟΤΕ και ΔΕΗ στις “Πανγερμανικές” Deutsche Telekom και RWE, και δεν τολμά να πει στη Γερμανία ότι όποιος θέλει δουλειές και επενδύσεις στην Ελλάδα πρέπει πρώτα να πληρώσει αυτά που χρωστάει!
Όπως έκαναν οι ΗΠΑ, το 1999, για να εγκρίνουν την Κοινοπραξία της Αμερικανικής Crysler, με την Γερμανική Daimler-Benz, ΥΠΟΧΡΕΩΣΑΝ -ΣΑΝ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ – ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΒΑΛΕΙ Σ Υ Μ Π Λ Η Ρ Ω Μ Α Τ Ι Κ Ε Σ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ στους Εβραίους της Αμερικής που είχαν επιζήσει από τα Γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης!
Το ίδιο και το ΠΑΣΟΚ το 1999, αντί να πει στην “Hochtief”, να πληρώσει η Γερμανική κυβέρνηση την κατασκευή του “El Venizelos”, από αυτά που χρωστάει στον Ελληνικό λαό, της έδωσε και το Managment ξεπουλώντας και τα συμφέροντα “Ολυμπιακής” (“Τεχνική Βάση” κ.λ.π.).
Διευθύνων Σύμβουλος στην “Hochtief”, λέγεται πως είναι ο γιος του Γερμανού αρχιστρατήγου στον Β΄Π.Π. που κρεμάστηκε τo 1946 στις φυλακές του Landahut με απόφαση του Διεθνούς Συμμαχικού Στρατοδικείου της Νυρεμβέργης (“Von Kaitel”).
Ψιλά γράμματα αυτά για τους Έλληνες Κομπραδόρους… Το “Σπήγκελ” γράφει τελευταία πως η Γερμανική κυβέρνηση σκέπτεται να προσφύγει ¨για αυτή την αδικία¨ της Ιταλικής δικαιοσύνης στο ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΧΑΓΗΣ! Ποιος (;) , η Γερμανία! Αυτό που θα έπρεπε να κάνει δηλαδή η Ελλάδα, σαν κράτος να προσφύγει στη ΧΑΓΗ για την άρνηση της Γερμανίας να καταβάλει Επανορθώσεις-Αποζημιώσεις, και κάθε χώρα που είχε υποστεί την Ναζιστική λεηλασία, για να καταγγείλουν την καταρράκωση του Διεθνούς Δικαίου από την Γερμανία, η οποία αρνήθηκε να ονομασθεί, ΟΠΩΣ ΕΠΡΕΠΕ, η Συνθήκη Γερμανικής Ενοποίησης (Των 4ων ¨συμμαχικών¨ δυνάμεων + 2 Γερμανιών, 1990) σε “ΣΥΝΘΗΚΗ ΕΙΡΗΝΗΣ”, και όχι απλά , όπως έγινε, σε ” Συνθήκη Διακανονισμού των Ζητημάτων που Αφορούν τη Γερμανία” . .. Οι Γερμανοί γνώριζαν πως εάν ονομαζότανε “Συνθήκη Ειρήνης”, τότε, σύμφωνα με τις αρχές του ¨Διεθνούς Δικαίου¨, θα έπρεπε να προβλέπεται και η καταβολή “Πολεμικών Αποζημιώσεων” προς όλες τις χώρες που είχε υπό την κατοχή του το Γ΄Ράϊχ…
Πάντα σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο η σημερινή Γερμανία είναι ο “νόμιμος”
(και ΑΞΙΟΣ θα πρόσθετα εγώ) ¨κληρονόμος¨ του Γ’ Ράιχ με όλα τα δικαιώματα ΚΑΙ ΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΠΟΡΡΕΟΥΝ ΕΞ΄ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΓΕΓΟΝΟΤΟΣ!
Το ¨δώρο¨ αυτό τους το έκαναν οι ¨σύμμαχοι μας¨ στον Αντιφασιστικό πόλεμο ΚΑΙ Η ¨ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ¨ ΕΝΩΣΗ του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, εξασφαλίζοντας βέβαια άλλα οικονομικά –πολιτικά ανταλλάγματα σε βάρος κυρίως των λαών των Βαλκανίων που δεν είχαν αποζημιωθεί – δικαιωθεί.

IM MEMORIAM ΣΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΣΤΑΜΟΥΛΗ
Υ.Γ. Πριν ένα χρόνο , ένα μεσημέρι στις αρχές Δεκέμβρη του 2007 , πέρναγα μέσα σ΄ένα το αυτοκίνητο με την γυναίκα μου , τυχαία από το Κολωνάκι. Έξω από την Εκκλησία του Άγίου Διονυσίου είδα παρατεταγμένα πολλά στεφάνια . “Κάποιος μεγάλος” της είπα θα πέθανε. Ναι, μου απάντησε άραγε ποιος να είναι;
Την άλλη μέρα διάβασα στο διαδύκτιο πως “χθες έγινε η κηδεία του γνωστού δικηγόρου Γιάννη Σταμούλη …”. Έμεινα άφωνος. Δεν πρόλαβα να αποχαιρετήσω έναν πράγματι ΑΞΙΟ Έλληνα ΠΟΛΙΤΗ. ‘Έναν άξιο επιστήμονα – νομικό που έσωσε την αξιοπρέπεια ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΝΗΜΕΣ των αδικαίωτων αγωνιζομένων Ελλήνων.
Σαν Νομάρχης Βοιωτίας και δικηγόρος κινητοποίησε του κατοίκους του Δίστομου για την υποβολή αγωγών διεκδίκησης αποζημιώσεων και κέρδισε ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΔΙΚΗ στο Πρωτοδικείο Λιβαδειάς με τα δυνατά επιστημονικά του επιχειρήματα! ΓΕΓΟΝΌΣ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ (!) ¨ΝΟΜΙΚΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ¨.
Στην συνέχεια προώθησε τις ΔΙΚΑΙΕΣ ΚΑΤΑΣΧΕΣΕΙΣ στα Γερμανικά ιδρύματα και υπεράσπισε στον Άρειο Πάγο την αρχή ότι δεν διαθέτει η Γερμανία δικαίωμα “Ετεροδικίας”. Τεκμηρίωσε επιστημονικά , αναζήτησε όλες τις σχετικές αποφάσεις του “Διεθνούς Δικαίου” και κυρίως ΕΡΜΗΝΕΥΣΕ σωστά.
Δεν μπόρεσε βέβαια να αποτρέψει τις μεθοδεύσεις Κ. Σημίτη -Στ. Ματθία και τις αποφάσεις της πάντα ” ανεξάρτητης” ” δικαιοσύνης”. Ταξίδεψε σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Δυτικής Ευρώπης για να μιλήσει για το Ολοκαύτωμα των Ελλήνων κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής. Μίλησε σε επιστημονικά συνέδρια Γερμανών αντιφασιστών. Όμως προδόθηκε προσωπικά και πολιτικά, σχεδόν εκδικητικά, προφανώς προς ικανοποίηση και της Γερμανίας. Στις επόμενες Νομαρχιακές εκλογές (1999) το Σημιτικό πολιτικό κατεστημένο φρόντισε να μην εκλεγεί Νομάρχης Βοιωτίας! Αυτή είναι η Ελλάδα. Τα ίδια δεν έπαθε ο Κολοκοτρώνης και ο Μακρυγιάννης;;; Κλέφτες, ληστές και απατεώνες δεν τους έβγαλαν;;; Αυτό μας έλειπε να υπάρχει στην κεντρική πολιτική σκηνή της Ελλάδας ένας “εχθρός¨, ¨αντιγερμανός¨! Όμως ο αείμνηστος Γιάννης Σταμούλης προδόθηκε και ΠΟΛΙΤΙΚΑ, με πισώπλατα ¨Αριστερά¨ κτυπήματα.
Δεν είναι λίγες οι δηλώσεις κάποιων ¨Αριστερών¨, που δεν αναφέρω ονομαστικά για να μην βλάψω την “κοινή υπόθεση ¨ σε ένα δίκαιο αίτημα, οι οποίοι δήλωναν πως: “οι ¨Αριστεροί¨και ¨Δημοκράτες¨ δεν χρησιμοποιούν τις ίδιες μεθόδους των Ναζιστών (!) – ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΧΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΙΑΛΥΟΥΝ ¨ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ¨ ΙΔΡΥΜΑΤΑ ΟΠΩΣ ΤΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΓΚΑΙΤΕ…” Τώρα το γεγονός ότι ΟΛΑ τα γερμανικά αριστερά κόμματα και κινήσεις καταγγέλλουν σχεδόν καθημερινά στα έντυπα τους τη δράση των Γερμανικών κρατικών και κομματικών ιδρυμάτων (Γκαίτε, Φρίντριχ -Έμπερτ, Νάουμαν, Αντενάουερ, Σάϊντλ κ.α.) σαν προσπάθεια πολιτικής, οικονομικής ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ παρέμβασης στις χώρες του τρίτου κόσμου, όπως ΚΑΙ ΑΝΑΜΕΙΞΗΣ ΣΤΙΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΑΛΛΩΝ ΧΩΡΩΝ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ, δεν παίζει και μεγάλο ρόλο για ορισμένους ¨αριστερούς¨ Έλληνες “aestet” που παλεύουν για τη “συμφιλίωση”, τη ¨λήθη”, την “αγάπη” και το ξεπέρασμα των ¨προκαταλήψεων¨.

FLASHBAC…
Το 1988, ο τότε διευθυντής της ΕΡΤ απαγόρευσε την προβολή ενός ντοκιμαντέρ της πρώην Ανατολικής Γερμανίας για την υπονομευτική δράση των Ινστιτούτων Γκαίτε στην Αφρική…
Η παρέμβαση μου αυτή αφιερώνεται στη μνήμη του ακούραστου, συνεπή ριζοσπάστη δημοκράτη Γιάννη Σταμούλη, με τον οποίο είχα, στο θέμα αυτό, μια καλή σχέση συνεργασίας και αλληλοσεβασμού, αλλά ΚΑΙ στον Αργύρη Σφουντούρη (¨ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΓΥΡΗ¨), ένα από τα ορφανά παιδιά που επέζησαν της σφαγής του Διστόμου, μεγάλωσε στη συνέχεια στο ορφανοτροφείο Pestallozi της Ελβετίας, για να ακούσει-διαβάσει στην Τρίτη του ηλικία, πριν λίγα χρόνια, σε μια επίσημη επιστολή της Γερμανικής κυβέρνησης ότι: “Συγνώμη, κύριε Σφουντούρη, δεν δικαιούστε αποζημίωση για τα θλιβερά γεγονότα που συνέβησαν στον Β΄Π.Π., διότι η δράση των Γερμανικών στρατευμάτων στο χωριό σας, αποτελούσαν … “νόμιμα στρατιωτικά αντίποινα” για τη δράση ανταρτών…”
Εάν δινόντουσαν από την Γερμανία τέτοιες απαντήσεις, για τα Ναζιστικά ¨αντίποινα¨ και για το ¨δικαίωμα αποζημίωσης¨, σε πολίτες ή στις κυβερνήσεις του Ισραήλ, των ΗΠΑ, της Αγγλίας και της Ρωσίας, να είσθε βέβαιοι πως θα είχαμε μέχρι και διακοπή των διπλωματικών σχέσεων και προσωρινή ¨ανάκληση πρεσβευτών¨. Αλλά οι Γερμανοί γνωρίζουν. Στο Ελληνικό κράτος και τους πολίτες του δίνουν αυτές τις απαντήσεις…
Δεν υπάρχει πρόβλημα. ¨Ελέγχεται η κατάσταση¨.
Όμως έχουμε και μια ωραία δικαιολογία για την ένοχη συνείδηση μας:
Οι Έλληνες είμαστε γνωστοί για την ανωτερότητα και τη ¨μεγαλοψυχία μας¨, όπως και για την ¨λεβαντίνικη¨ (“LEVANTE”) ΕΜΠΟΡΙΚΗ ψυχή μας!
Και αυτό το γνωρίζουν οι Γερμανοί!
ΑΜΕΣΟ ΑΙΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΝΑ ΖΗΤΗΣΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ – ΣΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΗΜΑΤΟΣ (1995) ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ Α-ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ – Κ.ΠΑΠΟΥΛΙΑ (ΤΟΤΕ ΥΠΕΞ-ΣΗΜΕΡΑ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ) ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.
ΟΠΟΙΟ ΜΕΓΑΛΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΕΡΓΟ ΘΕΛΗΣΟΥΝ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΟΥΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ – ΝΑ ΠΛΗΡΩΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ –ΣΑΝ ¨ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΛΗ¨ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΏΝ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΩΝ.
ΕΠΙΣΗΜΗ ΣΥΓΝΩΜΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΔΙΚΑΣΤΗΚΕ – ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ – ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΤΗΣ – ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ 800 ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΠΟΛΕΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΕΝΤΟΠΙΣΕΙ ΤΟ ¨ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ ΠΟΛΕΜΟΥ¨.
ΕΠΙΣΗΜΗ ΣΥΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ¨ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ¨ ΟΤΙ ΟΙ ΣΦΑΓΕΣ ΑΜΑΧΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΛΕΗΛΑΣΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ¨ΑΝΤΙΠΟΙΝΩΝ¨ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΑΠΟΤΕΛΟΥΣΑΝ ¨ΝΟΜΙΜΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΑΝΤΙΠΟΙΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΡΑΣΗ ΑΝΤΑΡΤΩΝ¨
ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ – ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΟΥΛΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ (1959) ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΣΤΑΜΑΤΑ Η ΔΙΩΞΗ ΚΑΙ Η ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ –ΟΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΒΡΕΘΟΥΝ ΚΑΙ ΕΝΤΟΠΙΣΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.
Δεν πρόκειται για θέμα ¨εκδίκησης¨. Ούτε ενδιαφέρει ποιος ζει ακόμα, ή αν ζει ακόμα σε τι ηλικία θα βρίσκεται σήμερα, ούτε ενδιαφέρει να εκτίσει κάποιους από αυτούς ¨ποινή φυλάκισης¨. Πρόκειται για κάτι πιο σοβαρό. Την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας. Είναι επίσης ζήτημα παιδείας για τον Ελληνικό και Γερμανικό λαό.
ΕΠΙΣΗΣ ΣΧΕΤΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΣΦΑΓΗΣ ΣΤΟ ¨ΔΙΣΤΟΜΟ¨ (10 Ιουνίου 1944):
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=879866
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=879917
http://politikokafeneio.com/Forum/viewtopic.php?p=110373#110373

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός3 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις3 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή