Γενικά θέματα
ΜΥΣΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ( Αρθρα του Σενέρ Λεβέντ)
Διεξαγάγαμε μελέτες στην Κύπρο φέτος το Μάιο, όπως μας αναθέσατε, και σήμερα έχουμε ολοκληρώσει τις μελέτες μας. Μπορεί να πλήξετε όταν διαβάσετε όλα όσα σημειώσαμε εδώ. Γι’ αυτό να σας μεταφέρουμε από την αρχή το συμπέρασμα το οποίο βγάλαμε. Δεν υπάρχει κάτι το ανησυχητικό για εμάς στην Κύπρο. Η κατάσταση είναι αρκετά ήρεμη. Η δημόσια τάξη είναι τέλεια. Ο λαός του νησιού είναι ήσυχος και μειλίχιος. Δεν συναντήσαμε τίποτα το οποίο θα χαλάσει τα σχέδιά μας και θα διαταράξει την ησυχία μας. Να μην ανησυχείτε.
Μυστική έκθεση για την Κύπρο (1): «Λειώσαμε το κεφάλι του φιδιού»
(Πρόκειται για πρόσφατη μυστική έκθεση για την Κύπρο)
ΤΟΥ ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ
Κύριε Πρόεδρε,
Διεξαγάγαμε μελέτες στην Κύπρο φέτος το Μάιο, όπως μας αναθέσατε, και σήμερα έχουμε ολοκληρώσει τις μελέτες μας. Μπορεί να πλήξετε όταν διαβάσετε όλα όσα σημειώσαμε εδώ. Γι’ αυτό να σας μεταφέρουμε από την αρχή το συμπέρασμα το οποίο βγάλαμε. Δεν υπάρχει κάτι το ανησυχητικό για εμάς στην Κύπρο. Η κατάσταση είναι αρκετά ήρεμη. Η δημόσια τάξη είναι τέλεια. Ο λαός του νησιού είναι ήσυχος και μειλίχιος. Δεν συναντήσαμε τίποτα το οποίο θα χαλάσει τα σχέδιά μας και θα διαταράξει την ησυχία μας. Να μην ανησυχείτε.
Διεξαγάγαμε μελέτες και έρευνες και στις δύο πλευρές του νησιού. Μιλήσαμε με εκπροσώπους μη κυβερνητικών οργανώσεων. Για να πω την αλήθεια, σαστίσαμε και εμείς με το πόσο πετυχημένοι είμαστε στο θέμα των ΜΚΟ. Ο Σόρος είχε δίκιο τελικά. Θάψαμε στην ιστορία τις κόκκινες επαναστάσεις. Λειώσαμε το κεφάλι του φιδιού. Θα σαστίσετε και εσείς όταν δείτε πώς κάθισαν φρόνιμοι τώρα σαν αρνιά στα εργαστήρια οι αδίστακτοι αριστεροί που κάποτε μας προκαλούσαν πονοκέφαλο. Σημείωσαν μεγάλη επιτυχία οι ειδικοί στους οποίους αναθέσαμε να τους εκπαιδεύσουν. Ξέρετε, οι οργανώσεις στο νησί αποκαλούνταν κάποτε απλά “οργανώσεις”, όπως σε όλα τα άλλα μέρη του κόσμου. Νόμισαν ότι είναι κάτι το εξαιρετικό όταν τους προσθέσαμε μπροστά στο όνομά τους και τη λέξη “πολιτών” μετά από την ευφυή ιδέα του σεβαστού Σόρος. Έπιασε πολύ η δουλειά αυτή. Κατά παράξενο τρόπο, νομίζουν πως άλλαξε ο κόσμος. Κοροϊδεύουν πλέον το μαρξισμό. Λατρεύουν την παγκοσμιοποίηση. Μάλιστα πολλοί από αυτούς, όταν θυμούνται τα παλιά, κτυπάνε το κεφάλι τους στον τοίχο λέγοντας “αχ, ξερό μου κεφάλι”. Αν κάποιοι επιχειρήσουν να μιλήσουν για την πάλη των τάξεων πέφτουν πάνω τους και τους προειδοποιούν λέγοντάς τους “άλλαξε πλέον και εσύ μυαλά”. Ειδικά οι Τουρκοκύπριοι έχουν έναν πρωθυπουργό, που άσ’τε, μην ρωτάτε. Ξέρετε τι λέει; Συμφιλίωσε, λέει, το λύκο με το αρνί. Τα υπόλοιπα καταλάβετέ τα μόνος σας.
Κύριε Πρόεδρε,
Αφού αρχίσαμε την αναφορά στο θέμα από την ομάδα των διανοουμένων, ας προσθέσουμε στην έκθεση αυτή ακόμη μερικά σημαντικά σημεία που κατέχουμε σε σχέση με αυτό. Εμείς θεωρούσαμε ότι οι Κύπριοι διανοούμενοι ήταν σκληρά καρύδια. Τελικά, κάναμε λάθος. Άμα κολλήσουν στο γλυκό, όλοι καλάρουν αμέσως. Γι’ αυτό, τα ταμεία ωφέλησαν πολύ. Όσοι διανοούμενοι υπάρχουν στο νησί, μπήκαν στη σειρά για να επωφεληθούν από αυτά τα ταμεία. Ετοιμάζουν πυρετωδώς σχέδια. Με τα χρήματα από τα ταμεία κάποιοι εκδίδουν περιοδικά, κάποιοι άλλοι διοργανώνουν εκθέσεις και κάποιοι κάνουν δικοινοτικές εκδηλώσεις. Οι ομάδες που στέλλουμε στο εξωτερικό είναι πολύ ευχαριστημένες από την κατάστασή τους. Ένα δωρεάν αεροπορικό εισιτήριο και ένα ταξίδι στις Βρυξέλλες ή το Στρασβούργο με όλα τα έξοδα πληρωμένα αρκούν για να κάνουν τους πάντες φρόνιμους και υπάκουους. Έτσι κανείς δεν αναμειγνύεται στο Ιράκ, την Παλαιστίνη και το Αφγανιστάν. Αν βγουν μερικοί τσαπατσούληδες που διαμαρτύρονται για την κατοχή του Ιράκ, κανείς δεν τους λαμβάνει υπόψη. Είναι πολύ δύσκολο να βρει κανείς κάποιους που να κάνουν λόγο για τον αμερικανικό και τον αγγλικό ιμπεριαλισμό στο νησί. Ακόμη και όσους επιχειρήσουν να αναφερθούν στις Αγγλικές Βάσεις τους αποκαλούν “παλιά μυαλά”. Ή χρησιμοποιούν εκείνη τη δημοφιλή λέξη “περιθωριακοί” με την οποία εμβολιάσαμε ολόκληρο τον κόσμο. Στην Κύπρο υπάρχουν περίπου 400 ελληνοκυπριακές οργανώσεις πολιτών. Και γύρω στις 150 τουρκοκυπριακές. Είδατε πώς κατακτήσαμε το κάστρο από μέσα;
Κύριε Πρόεδρε,
Κάποτε ο Χίτλερ έλεγε το εξής για τους Ρώσους: “Δώσε τους βότκα και χαιρετισμό και πάρε την ψυχή τους”! Η τροφή της ψυχής των Κυπρίων είναι οι φουκούδες. Αν άλλωστε διαβάσατε προσεχτικά την έκθεσή μας μέχρι εδώ, θα το έχετε καταλάβει και εσείς. Δεν επιστρέψαμε ακόμη στην πατρίδα. Βρισκόμαστε στην Κύπρο. Με την άδειά σας να τελειώσουμε εδώ προς το παρόν. Αναπαυόμαστε και εμείς… (Η συνέχεια αύριο)
Μυστική έκθεση για την Κύπρο (2): «Κάναμε τρεις διευθετήσεις και πετύχαμε και στις τρεις»
ΤΟΥ ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ
Κύριε Πρόεδρε,
Αυτή τη στιγμή στην Κύπρο υπάρχει ένα τόσο θετικό πολιτικό κλίμα που δεν μπορείτε να φανταστείτε. Μαζεύουμε τους καρπούς της σταθερής πολιτικής που ακολουθούμε εδώ και χρόνια. Φαίνεται ότι η ιδέα της διχοτόμησης έχει πλέον υιοθετηθεί από όλα τα τμήματα της κοινωνίας. Και μέσα στους Ελληνοκύπριους και μέσα στους Τουρκοκύπριους. Επιπλέον, τώρα οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές της είναι οι ίδιοι που κάποτε τάσσονταν πιο πολύ εναντίον της. Όμως, παρά ταύτα δεν πρέπει να βιαστούμε για οποιαδήποτε λύση. Να αφήσουμε να ωριμάσει ακόμα λίγο η ιδέα της διχοτόμησης. Να ταλαιπωρηθούν ακόμα λίγο από τη μη λύση. Να έρθουν σε κατάσταση που να δεχτούν περισσότερα πράγματα. Προς το παρόν έχει οριστικοποιηθεί η διζωνικότητα. Κανείς δεν έχει πλέον ένσταση γι’ αυτό. Το πολύ σε δέκα χρόνια θα δεχτούν και τα δύο ανεξάρτητα ξεχωριστά κράτη. Καθησυχάσαμε τους πάντες όταν απομακρύναμε τον Ντενκτάς στο βορρά και βάλαμε στη θέση του τον Ταλάτ. Η ανακούφιση έγινε μεγαλύτερη όταν ανήλθε στην εξουσία ο Χριστόφιας στο νότο. Τώρα όλοι είναι πολύ αισιόδοξοι και ελπίζουν. Είναι και οι δύο ηγέτες πρώην αριστεροί, αλλά δεν υπάρχει κάτι το ανησυχητικό. Η εκμετάλλευση, τα ξένα κεφάλαια, η εθνικοποίηση κλπ. δεν αποτελούν πλέον πρόβλημα για κανέναν. Δηλαδή, δεν μοιάζουν με εκείνον τον θεότρελο Κάστρο, τον μουρλό Τσάβεζ και το γουρούνι τον Μοράλες. Μια σημαντική πλειοψηφία πιστεύει ότι αυτοί θα φέρουν τη λύση στο νησί. Οι λέξεις που χρησιμοποιούνται περισσότερο σήμερα είναι “τελευταία ευκαιρία”, “παράθυρο ευκαιρίας” κλπ. Υπάρχουν ακόμη και μερικοί βλάκες που λένε από τώρα ότι θα τους δοθεί το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. Αυτό το κλίμα μπορεί να θεωρηθεί θετικό για εμάς. Διότι κανείς δεν λέει πλέον ότι η υπόθεση αυτή εξαρτάται ουσιαστικά από εμάς. Μας ξέχασαν. Ακόμα και οι ακαδημαϊκοί που θεωρούνται οι πιο σώφρονες και στις δύο πλευρές συμπεριφέρονται σαν να μην έχουμε κανένα απολύτως ρόλο εμείς σε αυτή τη λύση. Ή προσπαθούν να πείσουν τον κόσμο ότι και εμείς καταβάλλουμε πολλές προσπάθειες για λύση.
Κύριε Πρόεδρε, Αντιλαμβάνεστε και εσείς ότι παλιά θεωρούσαν εμάς υπεύθυνους για αυτά που συνέβαιναν. Για τη μη λύση και τη διχοτόμηση. Μετριούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού όσοι σκέφτονται τώρα με αυτό τον τρόπο. Ευτυχώς. Όπως αναφέραμε και προηγουμένως, οι οργανώσεις πολιτών (ΜΚΟ) ωφέλησαν πολύ. Όλοι πείστηκαν ότι εμείς ασκούμε πιέσεις στους ηγέτες για λύση. Δηλαδή, στα μάτια του λαού του νησιού δεν είμαστε πια ένας δεινόσαυρος που εφαρμόζει το διαίρει και βασίλευε. Είμαστε πουλιά της ειρήνης. Περιστέρια της ειρήνης. Γι’ αυτό έχουμε τη γνώμη ότι δεν πρέπει να αλλάξουμε την πολιτική που εφαρμόζουμε εδώ και σαράντα χρόνια. Ο πιο σοφός τρόπος συμπεριφοράς είναι να φαίνεται πως θέλουμε λύση και να τους εμποδίζουμε να φτάσουν σε λύση μεταξύ τους. Μας βοηθούν πολύ σε αυτό το θέμα οι ομάδες των οποίων επικεφαλής είναι οι ακαδημαϊκοί. Σε όλα τα θέματα στα οποία υπάρχει διαφωνία κατηγορούν τους ηγέτες τους, όχι εμάς. Θεωρούν ότι εμείς δεν είμαστε πια “ο παλιός εαυτός μας”, ότι ο κόσμος έχει πλέον αλλάξει και γίναμε και εμείς μια δύναμη φιλειρηνική με καλή θέληση. Πιστεύουμε ότι θα ήταν πολύ χρήσιμο να καλούμε συχνά σε διεθνή συνέδρια τις ομάδες που σκέφτονται με αυτό τον τρόπο και να τις τιμούμε.
Κύριε Πρόεδρε,
Διαπιστώσαμε ότι είναι πολύ επιτυχημένες και οι τρεις διευθετήσεις που κάναμε τα τελευταία 45 χρόνια στην Κύπρο. Το 1963 γκρεμίσαμε τη δημοκρατία, χωρίσαμε τη μια κοινότητα από την άλλη και κάναμε τη μερική διχοτόμηση. Το 1974 υλοποιήσαμε τη γεωγραφική διχοτόμηση, η οποία είναι και η πιο σημαντική. Μπορούμε να πούμε άνετα ότι εφαρμόζεται με επιτυχία αυτή τη στιγμή και η τελευταία διευθέτηση που κάναμε το 2004. Ανοίξαμε το δρόμο για την Τουρκία, το μεγάλο μας σύμμαχο στη Μέση Ανατολή. Αν καταφέρουμε να την σπρώξουμε και στην ΕΕ, μπράβο μας. Μείνετε ήσυχος. Αν δεν μας πιστεύετε, ρωτήστε και τους νησιώτες.
(Η συνέχεια αύριο)
Κωδικός άρθρου: 798202
ΠΟΛΙΤΗΣ – 06/06/2008, Σελίδα: 13
Μυστική έκθεση για την Κύπρο (3): «Η Κύπρος είναι μεζές, ταιριάζει και με το ουίσκι»
Κύριε Πρόεδρε,
Σε αυτό το τελευταίο μέρος της έκθεσής μας θεωρήσαμε σωστό να συγκεντρώσουμε τα βασικά θέματα κάτω από μερικές επικεφαλίδες για να μπορέσετε να αντιληφθείτε την κατάσταση στο νησί. Τα υποβάλλουμε πιο κάτω σε γνώση σας:
Ο Τουρκικός Στρατός: Κατέχει υπό τον έλεγχό του το σαράντα περίπου τοις εκατό του νησιού εδώ και 34 χρόνια. Έμμεσα υπάγεται σε αυτόν και η διοίκηση-μαριονέτα που συστάθηκε στο βορρά. Η παρούσα κατάσταση χαρακτηρίζεται ως “κατάπαυση του πυρός”. Ο στρατός έχει την εξουσία να επιληφθεί της κατάστασης ανά πάσα στιγμή. Αλλά μέχρι τώρα δεν προέκυψε μια τέτοια ανάγκη. Η τουρκοκυπριακή κοινότητα δεν δοκίμασε καθόλου να ανεξαρτητοποιηθεί από την Τουρκία. Δηλαδή, εδώ δεν προέκυψε κανείς Αλεξάντερ Ντούπτσεκ, όπως στην Πράγα του 1968. Αν προέκυπτε θα κινούνταν άραγε και εδώ τα τουρκικά τανκ όπως τα σοβιετικά τανκ; Αντιλαμβάνεστε και εσείς ότι αυτό εξαρτάται από τη δική μας έγκριση. Η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού στο βορρά δεν θέλει να φύγει ο στρατός από το νησί. Ο Ντενκτάς τους έπεισε ότι θα τους καταβροχθίσουν σαν χάπι οι Ελληνοκύπριοι, αν φύγει ο στρατός. Τώρα το ίδιο κάνει και ο Ταλάτ. Η παρουσία του τουρκικού στρατού στο νησί είναι πολύ σημαντική από την άποψη και των δικών μας συμφερόντων. Έχουμε την άποψη ότι είναι προς όφελός μας βεβαίως η παραμονή του τουρκικού στρατού στο νησί ενόσω διαρκούν προβλήματά μας όπως το Ισραήλ, η Παλαιστίνη, το Ιράκ, το Ιράν, η Συρία και ο Λίβανος.
Οι Έποικοι: Εφαρμόστηκε με επιτυχία η μεταφορά πληθυσμού στο νησί που ήταν σημαντικό σκέλος του σχεδίου μας για την Κύπρο. Ο πληθυσμός που μεταφέρεται από την Ανατολία στο νησί από το 1974 κατέστη πολλαπλάσιος των Τουρκοκυπρίων. Επιτεύχθηκε μια εμφανής ισορροπία με τον ελληνοκυπριακό πληθυσμό. Άλλαξε ο δημογραφικός χαρακτήρας. Αυτή την στιγμή οι δύο βασικές κοινότητες του νησιού είναι οι Ελληνοκύπριοι και οι Τούρκοι από την Τουρκία. Οι Τουρκοκύπριοι πέρασαν στην τρίτη θέση. Όμως, η διοίκηση δεν διαχωρίζει τους Τουρκοκύπριους από τους ερχόμενους από την Τουρκία, λέγοντας πως “Τούρκος φεύγει Τούρκος έρχεται”. Η πολιτική βούληση στο βορρά πέρασε στα χέρια των εκ Τουρκίας εδώ και πολύ καιρό. Με τον καιρό συνήθισαν σε αυτό και οι Ελληνοκύπριοι. Το έχουν χωνέψει. Αποδέχτηκαν από τώρα την παραμονή 50 χιλιάδων εποίκων στο νησί. Ανάμεσά τους υπάρχουν ακόμη και κάποιοι που προτάσσουν τα ανθρωπιστικά τους αισθήματα και υποστηρίζουν πως δεν μπορεί να εκδιωχθεί από το νησί ο πληθυσμός από την Τουρκία.
Το Περιουσιακό: Ήταν πολύ πετυχημένη η κίνηση που κάναμε όταν ανοίξαμε τις πόρτες μόλις 29 χρόνια μετά το διαμελισμό του νησιού το 1974. Όλοι, επωφελούμενοι αυτής της ευκαιρίας, έτρεξαν αμέσως να δουν τις περιουσίες τους. Αλλά, πλέον έγινε ό,τι ήταν να γίνει. Είχε πετάξει το πουλί, δηλαδή. Δεν είχε απομείνει τίποτα πλέον από τις περιουσίες πολλών από αυτούς. Μετά το 2003 υπήρξε μεγάλη μείωση στον αριθμό εκείνων που θέλουν να επιστρέψουν πίσω στους παλιούς τους τόπους. Αυτή η απελπισία έκανε πολλούς να δεχτούν αποζημίωση. Η ανταλλαγή ή η αποζημίωση έβαλε την τελευταία της σφραγίδα στη διχοτόμηση. Αυτό είναι ένα από τα θέματα που πετύχαμε πιο πολύ.
Το Βαρώσι: Το Βαρώσι που πέρασε στα χέρια του τουρκικού στρατού το 1974 είναι μια από τις πιο ελκυστικές γωνιές του νησιού. Είναι κλειστό από την εισβολή και εντεύθεν. Τα φίδια και οι νυφίτσες κυκλοφορούν ελευθέρα στην πόλη. Η τουρκική πλευρά το κρατάει στο τραπέζι ως διαπραγματευτικό ατού εδώ και 34 χρόνια. Δεν υπάρχει καμία απολύτως πίεση από τους Τουρκοκύπριους προοδευτικούς για παράδοση της πόλης στους παλιούς της κατοίκους ή για άνοιγμά της για εγκατάσταση υπό τον έλεγχο του ΟΗΕ. Οι δε φωνές που επιμένουν γι’ αυτό στην ελληνοκυπριακή πλευρά ακούγονται πολύ αδύναμες. Ούτως ή άλλως, στην ελληνοκυπριακή πλευρά δεν υπάρχει σοβαρό κίνημα κατά της τουρκικής κατοχής στο νησί, όπως παλιά. Υπάρχουν ακόμη και κάποιοι που κατά τους καλοκαιρινούς μήνες διοργανώνουν “Κατακλυσμό” με τους Τουρκοκύπριους και γιορτάζουν κάτω από την σκιά των βομβαρδισμένων ξενοδοχείων του Βαρωσιού.
Τα Εβραϊκά Κεφάλαια: Αυτή είναι μια από τις πιο θετικές εξελίξεις για εμάς. Οι πλούσιοι Εβραίοι φίλοι μας παίρνουν στα χέρια τους το βορρά όλο και πιο πολύ. Πιστεύουμε ότι αν τους υποστηρίξουμε περισσότερο στις προσπάθειές τους αυτές, θα βγούμε και εμείς πιο κερδισμένοι.
Ναρκωτικά, Βρόμικο Χρήμα κλπ: Το νησί είναι μια μοναδική γέφυρα στο ρόλο του διαμετακομιστικού κέντρου. Είμαστε εξαιρετικά κερδισμένοι από το γεγονός ότι δεν μπορεί να επέμβει η Ιντερπόλ και το διεθνές δίκαιο στο βορρά με τη δικαιολογία ότι δεν αναγνωρίζεται. Ξέρετε, πάντα χρειαζόμασταν τέτοια παράνομα κομμάτια γης. Μπορούμε να στέλλουμε στο βόρειο τμήμα του νησιού τους ανθρώπους μας οι οποίοι αποκαλύπτονται σε κάποιες χώρες. Άλλωστε, υπάρχουν και μερικοί που προστατεύονται με επιτυχία και τώρα εκεί.
Κύριε Πρόεδρε,
Μπορείτε να επιλέξετε την Κύπρο για διακοπές. Διαθέτει θάλασσα, αμμουδιά, ήλιο και μπόλικους μεζέδες.
Κωδικός άρθρου: 798814
ΠΟΛΙΤΗΣ – 09/06/2008, Σελίδα: 6
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.
«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Μάικλ Ρούμπιν: Ο Τομ Μπάρακ θα Καταστρέψει την κληρονομιά του Τραμπ;
Ο Μπάρακ έχει αναδιαμορφώσει σχεδόν μόνος του την πολιτική των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή προς όφελος...
Γεωπολιτική και Προφητεία: Ο γέροντας Σίμων της Λατινικής Αμερικής, οι «τρεις ημέρες σκοταδιού» στην ανθρωπότητα
Η πραγματική εγρήγορση δεν είναι ο φόβος για το αύριο· είναι η υπεύθυνη, η φροντίδα της οικογένειας για τον άνθρωπό...
Ο Πούτιν χτυπά την οικονομία, ο Τραμπ περιπλέκει το παιχνίδι: Η Ευρώπη μπροστά στη μεγάλη δοκιμασία της Ουκρανίας
Από στρατιωτικής άποψης, η προφανής λύση είναι η παροχή περισσότερων και καλύτερων συστημάτων αεράμυνας. Ωστόσο, αυτά βρίσκονται σε περιορισμένη διαθεσιμότητα...
Γιατί το Πεντάγωνο ανησύχησε τόσο πολύ για τα βομβαρδιστικά B-1 στην Αγγλία
Το περιστατικό συμβολίζει τη σταδιακή υποχώρηση της αμερικανικής επιρροής και την αυξανόμενη αβεβαιότητα στο διεθνές περιβάλλον, όπου αντίπαλοι όπως το...
Παρέλαση από το μέλλον: Τα υπερσύγχρονα συστήματα «Spyder» και «David’s Sling»
Η φετινή παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου δεν θα έχει σχέση με τις προηγούμενες, αναφέρουν από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, καθώς...
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας