Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Από την Αδριατική μέχρι την Κίνα

Δημοσιεύτηκε στις


Οι επεκτατικές βλέψεις της Άγκυρας από τον Οζάλ μέχρι τον Ερντογάν Τα επεισόδια στην επαρχία της δυτικής Κίνας, την οποία οι Τούρκοι αποκαλούν Ανατολικό Τουρκεστάν, έφερε και πάλι στο προσκήνιο το ρόλο που θέλει να διαδραματίσει η Τουρκία στην ευρύτερη περιοχή του Καυκάσου και της Κεντρικής Ασίας. Αμέσως μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης η Τουρκία, προβάλλοντας τη μογγολική της καταγωγή και κληρονομιά, είχε στρέψει την προσοχή της στη διείσδυση στις νέες τουρκογενείς Δημοκρατίες της Υπερκαυκασίας και της Κεντρικής Ασίας αλλά και στα νέα κράτη των Βαλκανίων που κάποτε αποτελούσαν εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Από την Αδριατική μέχρι την Κίνα!
Οι επεκτατικές βλέψεις της Άγκυρας από τον Οζάλ μέχρι τον Ερντογάν
Τα επεισόδια στην επαρχία της δυτικής Κίνας, την οποία οι Τούρκοι αποκαλούν Ανατολικό Τουρκεστάν, έφερε και πάλι στο προσκήνιο το ρόλο που θέλει να διαδραματίσει η Τουρκία στην ευρύτερη περιοχή του Καυκάσου και της Κεντρικής Ασίας. Αμέσως μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης η Τουρκία, προβάλλοντας τη μογγολική της καταγωγή και κληρονομιά, είχε στρέψει την προσοχή της στη διείσδυση στις νέες τουρκογενείς Δημοκρατίες της Υπερκαυκασίας και της Κεντρικής Ασίας αλλά και στα νέα κράτη των Βαλκανίων που κάποτε αποτελούσαν εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ήταν η εποχή που ο Οζάλ επαναλάμβανε με στόμφο: «Όλος ο κόσμος θα μιλά για την Τουρκία, για το μεγάλο κόσμο των Τούρκων, για τον τουρκισμό, τα σύνορα του οποίου θα αρχίζουν από την Αδριατική και θα καταλήγουν στο σινικό τείχος». Τα ίδια επαναλάμβανε και ο Ντεμιρέλ και μόνο όταν η Κίνα του υπενθύμισε ότι το σινικό τείχος απέχει 70 χλμ. από το Πεκίνο, διασκέδασε τις δηλώσεις του.
Τα πολυμελή ταξίδια επισήμων από και προς τις νέες αυτές Δημοκρατίες, τα εθνικιστικά συνθήματα, η σύναψη συμφωνιών πολλών εκατομμυρίων δολαρίων, οι επενδύσεις του ιδιωτικού τομέα της Τουρκίας σε αναπτυξιακά έργα των Δημοκρατιών έπεισαν τους Τούρκους ότι η χώρα τους μετατρέπεται σε υπερδύναμη ή έστω περιφερειακή δύναμη.
Ο ενθουσιασμός των τουρκογενών δημοκρατιών από τις τόσο στενές σχέσεις με την Τουρκία δεν κράτησε για πολύ αφού σύντομα κατάλαβαν ότι δεν θα πρέπει να περιμένουν και πολλά από την Τουρκία, ότι δεν πρέπει να τρέφουν πολλές ελπίδες ειδικά στον οικονομικό τομέα. Ακόμη και οι δυτικές δυνάμεις, οι οποίες έβλεπαν στην Τουρκία σαν γέφυρα μεταξύ της Δύσης και των νέων Δημοκρατιών, αντιλήφθηκαν ότι και χωρίς την παρουσία της θα μπορούσαν να διεισδύσουν σε αυτές. Οι γεωπολιτικοστρατηγικοί στόχοι της Τουρκίας άρχισαν να καταρρέουν. Όλο και περισσότερο αραίωναν οι υψηλού επιπέδου επισκέψεις, αποκαλύφθηκαν οικονομικά σκάνδαλα, ανατράπηκαν ηγέτες που υποστήριζαν τις στενές σχέσεις με την Άγκυρα (Ελτσίμπεϊ στο Αζερμπαϊτζάν), αποκαλύφθηκαν πραξικοπήματα που διοργάνωσαν Τούρκοι για ανατροπή ηγετών τουρκογενών κρατών (Χαϊντάρ Αλίεβ).
Σήμερα οι σχέσεις της χώρας με τα κράτη της Κεντρικής Ασίας βρίσκονται σε φυσιολογικά επίπεδα, η Τουρκία δεν απαιτεί πλέον να τη βλέπουν ως «μεγάλη αδελφή» και αποφεύγει να παρεμβαίνει στα εσωτερικά τους. Ακόμη και τώρα, οι Τούρκοι επίσημοι, σε συναντήσεις τους με ομολόγους τους των τουρκογενών Δημοκρατιών, προσπαθούν να προβάλουν την κοινή καταγωγή. Διοργανώνουν συνέδρια του τουρκικού κόσμου προκειμένου να κρατήσουν μια στενότερη επαφή με τα «αδέλφια» τους στην Κεντρική Ασία, πλην όμως οι αντιπροσωπείες είναι υποβαθμισμένες, η δε γλώσσα που ομιλείται, δεν είναι η Τουρκική ( μόνο τα αζέρικα ομοιάζουν αρκετά ), άσχετα αν οι Τούρκοι επικαλούνται και το δεσμό της γλώσσας. Ακόμη και η γραφή τους είναι διαφορετική, όπως στην περίπτωση των Ουιγούρων, οι οποίοι χρησιμοποιούν το αραβικό αλφάβητο.
Κάποιες φυλές που πιστεύουν ότι έχουν κοινές ρίζες με τους Τούρκους, αποτείνονται κατά καιρούς στην Άγκυρα και ζητούν τη βοήθειά της. Προ καιρού επισκέφθηκε την Άγκυρα αντιπροσωπεία των Μογγόλων Τούρκων της Μογγολίας ζητώντας χαρτί για τα ψηφοδέλτια των εκλογών που θα διενεργούνταν εκεί.
Η επίσημη Τουρκία δεν δυσκολεύεται να αποδεχτεί όσους εθελοντικά βαπτίζονται «Τούρκοι» καθ’ ότι και η ίδια το επιδιώκει, μάλιστα δε Τούρκοι επιστήμονες έφθασαν στο σημείο να ισχυρίζονται ότι οι πρόγονοι των Ευρωπαίων ήταν Τούρκοι επικαλούμενοι κάποιες έρευνες στη Σιένα της Ιταλίας για την προέλευση των κατοίκων της γηραιάς ηπείρου. Για τους Τούρκους επιστήμονες οι ερυθρόδερμοι της Αμερικής είναι Τούρκοι με τον Τούρκο αρχαιολόγο Ογκούρ Τουρκάν να ισχυρίζεται ότι όταν τα τουρκικά φύλα εγκατέλειψαν την Κεντρική Ασία προς δυσμάς, οι πρόγονοι των ερυθροδέρμων κατευθύνθηκαν προς Ανατολάς και διασχίζοντας τον Βερίγγειο Πορθμό κατέληξαν στη νέα ήπειρο.
Κάπου 20 εκατ. ερυθρόδερμοι της φυλής Μελουνγκεόν ισχυρίζονται ότι έχουν τουρκικές ρίζες. Ζουν στη Βιρτζίνια, Κεντάκι και Δυτική Βιρτζίνια.
Ας μη μας διαφεύγει ότι η Άγκυρα βάπτισε Τούρκους τους Πομάκους της Δυτικής Θράκης και Βουλγαρίας και τους Γκαγκαούζους στα σύνορα Ρουμανίας-Μολδαβίας, ενώ βλέπουν ως Τούρκους την πλειοψηφία των μουσουλμάνων στα Σκόπια, Αλβανία, Βοσνία καθώς και τους Τουρκομάνους του Ιράκ. Παρά την πόρτα που έφαγε η Τουρκία από τις τουρκογενείς Δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας και των χωρών της Υπερκαυκασίας, δεν χάνει ευκαιρία να υποκινεί ή να προσφέρει βοήθεια σε επαναστατικά κινήματα και εξεγέρσεις λαών της περιοχής. Όταν προ ετών σημειώθηκαν ταραχές στην Τσετσενία και Ιγκουσετία, η Άγκυρα σαν «καλή μάνα» πρόσφερε ανθρωπιστική βοήθεια -και όχι μόνο. Η βοήθεια θα παρέμενε μυστική αν δεν την αποκάλυπτε ο Τσετσένος στρατηγός Ντουντάγιεφ. Αποκαλύφθηκε επίσης συμμετοχή «γκρίζων λύκων», οι οποίοι πολεμούσαν στο πλευρό των Τσετσένων. Η ίδια υποστήριξη υπήρξε και προς την Αμπχαζία (απαγωγή του οχηματαγωγού «ΑVRΑSΥΑ» )και άλλες αυτόνομες περιοχές, πάντοτε, όμως,συγκεκαλυμμένα προκειμένου να μη δυσαρεστήσει τις κυβερνήσεις.
Σήμερα η Τουρκία βρίσκεται στο πλευρό των Ουιγούρων μουσουλμάνων της Δυτικής Κίνας και συγκεκριμένα της επαρχίας Σιντζιάνγκ και ισχυρίζεται ότι έχει ιστορικούς, πολιτιστικούς δεσμούς με την περιοχή. Αποκαλούν «Τούρκους» τους πολίτες αυτούς της Κίνας, άσχετα αν οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν Τουρκικά και για να μεταδοθούν συνεντεύξεις της ηγέτιδας των στασιαστών -της «Μητέρας των Ουιγούρων»- Ραμπιά Καντίρ από την τουρκική τηλεόραση χρησιμοποιήθηκαν διερμηνείς.
Αναμφίβολα οι Ουιγούροι είναι τουρκογενές φύλο, η δε σημαία τους είναι η ίδια με αυτήν της Τουρκίας με τη διαφορά ότι το αστροφέγγαρο δεν βρίσκεται πάνω σε κόκκινη βάση αλλά σε γαλάζια.

Διαδηλώσεις και στα κατεχόμενα ?
«Ουιγούρους Τούρκους» αποκαλεί τους μουσουλμάνους της Δ. Κίνας και ο Σύνδεσμος Τ/κ Αγωνιστών ο οποίος καταδικάζει τις επιθέσεις που δέχονται από τους Κινέζους και επικρίνει τη διεθνή κοινότητα επειδή παραμένει σιωπηλή όπως συνέβη στην Κύπρο, Αφγανιστάν, Παλαιστίνη, Γιουγκοσλαβία, Ιράκ.
Ο Σύνδεσμος προχωρεί και ένα βήμα παρακάτω καλώντας τους Τ/κ να μποϊκοτάρουν τα κινεζικά προϊόντα. Σύμφωνα με την Μπακίς (15-7-09) οι νοικοκυρές μποϊκόταραν τα κινεζικά προϊόντα και έριξαν στα σκουπίδια όλα τα εισαγόμενα από την Κίνα λαχανικά που είχαν στα σπίτια τους.
?Ο επικεφαλής των «Θρησκευτικών Υπηρεσιών» του ψευδοκράτους Γιουσούφ Σούιτσμεζ χαρακτήρισε τα γεγονότα γενοκτονία σε βάρος των Ουιγούρων και υπογράμμισε ότι οι Τουρκοκύπριοι βρίσκονται στο πλευρό των ομοεθνών τους Τούρκων Ουιγούρων επειδή και οι Τ/κ έχουν υποστεί τις ίδιες αδικίες και τυραννίες. ?Ως «γενοκτονία σε βάρος των Τούρκων Ουιγιούρων» χαρακτήρισε τα επεισόδια ο Τ/κ Σύνδεσμος Νέων Αγωνιστών για να παραλληλίσει τις βαρβαρότητες των Κινέζων με αυτές των Ε/κ κατά των Τ/κ.
?Ο αρθρογράφος της Χαλκίν Σεσί Ακάι Τζεμάλ υπογραμμίζει ότι τα επεισόδια στην κινέζικη επαρχία απέδειξαν τη μεγάλη σημασία που έχει η κυριαρχία, ανεξαρτησία και ελευθερία και τονίζει ότι λαοί που τις στερούνται, δεν λογαριάζονται από κανέναν, όπως συνέβη και με τους Τ/κ την περίοδο 1963-1974.
?Ο αρθρογράφος της Αφρίκα Μπουλέντ Αϊκούτ γράφει: «Η επικεφαλής των Ουιγούρων Ραμπιά Καντέρ δηλώνει « ο πληθυσμός των Ουιγούρων είναι 8 εκατ. ενώ των Κινέζων δύο δισεκατομμύρια. Αφήστε μας λοιπόν να ζήσουμε με τα ήθη και έθιμά μας».
Αυτό λέω και εγώ. Η Τουρκία των 80 εκατ. και οι άλλες εγγυήτριες δυνάμεις ας μας αφήσουν να ζήσουμε ως Κύπριοι».

>Οι επεκτατικές βλέψεις της Άγκυρας από τον Οζάλ μέχρι τον Ερντογάν
Ποιοι είναι οι Ουιγούροι;

Oι Ουιγούροι είναι μουσουλμάνοι. Η γλώσσα τους συνδέεται με την τουρκική και θεωρούν εαυτούς πολιτισμικά και εθνοτικά συγγενείς των λαών της Κεντρικής Ασίας. Η οικονομία της περιοχής συνδεόταν επί αιώνες με τη γεωργία και το εμπόριο. Πόλεις όπως το Κάσγκαρ άνθησαν ως κόμβοι κατά μήκος του Δρόμου του Μεταξιού. Στις αρχές του 20ού αιώνα, οι Ουιγούροι ανακηρύχθηκαν ανεξάρτητοι για σύντομο χρονικό διάστημα. Η περιοχή περιήλθε υπό τον απόλυτο έλεγχο της Κομουνιστικής Κίνας το 1949. Επισήμως, η επαρχία Ξινγιάνγκ θεωρείται από την Κίνα «αυτόνομη περιοχή», όπως το Θιβέτ στα νότια της χώρας.
Τι πρόβλημα έχει η Κίνα με τους Ουιγούρους;
Το Πεκίνο ισχυρίζεται ότι Ουιγούροι εθνικιστές έχουν αναλάβει βίαιη εκστρατεία με στόχο τη δημιουργία ανεξάρτητου κράτους, ότι οργανώνουν βομβιστικές επιθέσεις, σαμποτάζ και αναταραχές με την ανοχή τμήματος των περίπου οκτώ εκατομμυρίων ομοεθνών τους. Μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, η Κίνα υποστήριζε ότι η Αλ Κάιντα είχε εισχωρήσει στους κόλπους των Ουιγούρων αυτονομιστών και τους εκπαίδευε στο γειτονικό Αφγανιστάν. Πράγματι, μετά την εισβολή των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν, αιχμαλωτίστηκαν περισσότεροι από 20 Ουιγούροι. Αν και έμειναν φυλακισμένοι στο Γκουαντανάμο επί έξι χρόνια, ποτέ δεν απαγγέλθηκαν εναντίον τους κατηγορίες. Η Αλβανία δέχτηκε να πάρει έξι από αυτούς το 2006, σε τέσσερις επετράπη να εγκατασταθούν στις Βερμούδες μόλις τον περασμένο μήνα, ενώ το νησί Παλάου στον Ειρηνικό Ωκεανό συμφώνησε να φιλοξενήσει τους υπόλοιπους.
(ΑΠΟ ΤΟ ΒΗΜΑ)

Οι ξεσηκωμοί των Ουιγούρων
Από τη δεκαετία του ’90 η προσοχή της Τουρκίας ήταν προς τους «Τούρκους» της Δυτικής Κίνας. Υπήρχαν Ουιγούροι πρόσφυγες στην Τουρκία οι οποίοι μπολιάζονταν με εθνικισμό από τις Εστίες του Ιδεώδους (Γκρίζοι Λύκοι). Στην Κωνσταντινούπολη διέμενε ο ηγέτης τους Ισα Αλπτεκίν. Στόχος ήταν η ανεξαρτησία της περιοχής, αλλά η μεγάλη δύναμη που άκουγε στο όνομα Κίνα, ήταν ανασταλτικός παράγοντας για οποιαδήποτε εξέγερση.
Ο ξεσηκωμός των Θιβετιανών και η δράση του Δαλάι Λάμα για αυτονομία τους ενθάρρυναν. Άρχισαν να οργανώνονται με ηγέτιδα τη Ραμπιά Καντίρ (62 ετών). Οι κινεζικές Αρχές, για να προλάβουν το κακό, την ανάγκασαν να εγκαταλείψει τη χώρα(2005-ΗΠΑ). Παρά την προειδοποίηση της Κίνας ότι η επικεφαλής των Ουιγούρων Ραμπιά Καντίρ είναι άτομο που υποκινεί τους Ουιγούρους και για το λόγο αυτό η Τουρκία δεν θα έπρεπε να της θεωρήσει το διαβατήριο, η Τουρκία όχι μόνο τη δέχτηκε αλλά της επέτρεψε να μιλήσει σε συλλαλητήριο στο Νομό Γιάλοβα της Προποντίδας (2006) ενώ τώρα της έχει θεωρήσει το διαβατήριο για επίσκεψη στην Τουρκία.
Αν και η ίδια απορρίπτει κάθε ανάμειξη στα γεγονότα στην πρωτεύουσα των Ουιγούρων Ουρούμτζι, πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν ότι έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο εκμεταλλευόμενη τη δολοφονία αριθμού Ουιγούρων στην επαρχία Γκουανγκτόνγκ και την αδιαφορία των κινεζικών Αρχών να συλλάβουν τους δράστες. Ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι αφού για πάνω από μισό αιώνα οι Ουιγούροι καταπιέζονται από τους Κινέζους οι οποίοι τους απαγορεύουν να μιλούν τη γλώσσα τους και να ασκούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα. Από το 2003 η γλώσσα των Ουιγούρων απαγορεύτηκε στα σχολεία και πανεπιστήμια. Τα τζαμιά παραμένουν μεν ανοικτά αλλά φακελώνονται όσοι τα επισκέπτονται ενώ απαγορεύεται αυστηρώς η προσευχή σε αυτά των δημοσίων υπαλλήλων, δασκάλων και νέων κάτω των 18 ετών.
Τα γεγονότα και τις σφαγές στην κινέζικη επαρχία καταδίκασαν οι Τούρκοι με πολλά και ογκώδη συλλαλητήρια εξερχόμενοι των τζαμιών μετά την προσευχή της Παρασκευής. Οι οργανωμένοι σε συνδέσμους και ενώσεις στην Τουρκία Ουιγούροι πραγματοποίησαν συλλαλητήριο μπροστά στην πρεσβεία της Κίνας στην Κων/πολη και έκαψαν κινέζικες σημαίες.

«Ανατολικό Τουρκεστάν και Κύπρος»
«ΠΟΛΛΕΣτουρκικές κοινότητες που ζουν σε διάφορα κράτη υποφέρουν και δίνουν αγώνα ύπαρξης. Το πιο απτό παράδειγμα αυτού είναι το δράμα που ζουν σήμερα οι κάτοικοι του Ανατολικού Τουρκεστάν. Δεν μπορώ να φανταστώ Τούρκο ή και άνθρωπο του οποίου να μη ραγίζει η καρδιά από τα γεγονότα στο Ανατολικό Τουρκεστάν αφού εκατοντάδες Ουιγούροι Τούρκοι δολοφονούνται από τους Κινέζους ενώ χιλιάδες συλλαμβάνονται για να εκτελεστούν. Για ποια δικαιοσύνη και κόσμο μιλούμε;
Η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας κατέχει το Ανατολικό Τουρκεστάν τα τελευταία 50 χρόνια και στο διάστημα αυτό σκότωσε πέραν του μισού εκατομμυρίου ομοεθνών μας. Η κατάσταση είναι άκρως σοβαρή αφού συνεχίζονται οι συλλήψεις, δολοφονίες, κρατική τρομοκρατία. Τουρκάλες μεταφέρονται σε άλλες επαρχίες της Κίνας με πρόφαση την εργασία και εκεί εξαναγκάζονται να παντρευτούν με μη μουσουλμάνους Κινέζους. Οι Τουρκάλες δεν δικαιούνται να αποκτήσουν παιδιά πέραν του ενός και όσες εγκυμονούν σε δεύτερο, υποχρεώνονται σε αποβολή.
Το 1947 ο κινεζικός πληθυσμός στο Ανατολικό Τουρκεστάν ήταν μόλις 1,5 εκατ., σήμερα έφθασε τα 10 εκατ. ενώ κάθε χρόνο μεταναστεύουν στην περιοχή 400.000 Κινέζοι. Ο γηγενής πληθυσμός της περιοχής είναι Τούρκοι. Σήμερα είναι μειονότητα. Οι Ουιγούροι είναι θύματα γενοκτονίας προκειμένου να εξαφανιστούν τόσο οι ίδιοι όσο και ο πολιτισμός τους.
Θα πρέπει να μη μας διαφεύγει ότι ο τουρκικός κόσμος αναγκάστηκε να υποδουλωθεί λόγω των εσωτερικών του διενέξεων και διαφορών αλλά και λόγω των υποκινήσεων των Ρώσων και Κινέζων.
Το 1995 ήμουν ακόμη μαθήτρια όταν ο καθηγητής μας, μας ανακοίνωσε με δάκρυα στα μάτια ότι πέθανε ο Ασα Γιουσούφ Αλπτεκίν. Πρόκειται για τον ηγέτη των Ουιγούρων Τούρκων, ο οποίος μέχρι την τελευταία του πνοή πίστευε στην ανεξαρτησία του Ανατολικού Τουρκεστάν. Το 1939 ο Αλπτεκίν επισκέφθηκε την Τουρκία και συναντήθηκε με τον Ινονού, χωρίς ωστόσο ναπροκύψει οτιδήποτε που θα εξυπηρετούσε τους Ουιγούρους. Επιστρέφοντας στη χώρα του συνέχισε τον αγώνα. Το 1944 ιδρύεται η Δημοκρατία του Ανατολικού Τουρκεστάν αλλά σε νεότερη επίθεση των Κινέζων 798 άτομα μπόρεσαν να σπάσουν τονκλοιό, να δραπετεύσουν και να ζητήσουν άσυλο στην Τουρκία.
Μια μάνα από την περιοχή εξοργισμένη φωνάζει: Εσείς, οι υποστηρικτές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πού είστε; Γιατί δεν αντιδράτε το ίδιο όπως αντιδράτε για τα ζώα που λιμοκτονούν ή σκίζεστε για να διασώσετε τις φάλαινες»;
Ω, τουρκικό έθνος. Ήρθε η ώρα να αφυπνιστείς επειδή αυτά που υποφέρουν σήμερα οι Ουιγούροι, αύριο μπορεί να τα υποστείς εσύ».
ΧΑΤΙΤΖΕ ΣΑΧΙΝ

«Η πραγματικότητα στο Τουρκεστάν» «Η πραγματικότητα στο Τουρκεστάν»
«Η ΚΙΝΑδιαθέτει πυρηνικά όπλα και είναι ένα από τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας με δικαίωμα βέτο. Είναι η κυριότερη χώρα μεταξύ αυτών που κυβερνώνται με κομουνιστικό σύστημα. Τα τελευταία χρόνια έχει κάνει εντυπωσιακή πρόοδο στον βιομηχανικό τομέα εκμεταλλευόμενη τα φτηνά εργατικά χέρια. Παρά τα πλεονεκτήματα αυτά, η διοίκηση της Κίνας συνεχίζει να κυβερνά όπως επί εποχής σιδηρούν παραπετάσματος. Τα τελευταία χρόνια σημειώθηκε μια βελτίωση στην κοινωνική ζωή, πλην όμως το καθεστώς του Πεκίνου επιθυμεί να κάνει παντού αισθητή την παρουσία του. Η Κίνα έχει μια πλούσια ιστορία και πολιτισμό. Στην ιστορία της βλέπουμε πολλά κεφάλαια που αφορούν τις συγκρούσεις με τους Τούρκους. Στις συγκρούσεις αυτές οι μεν Τούρκοι προέβαλαν την ανδρεία τους, οι δε Κινέζοι τις δολοπλοκίες. Για να αποσείσουν τις τουρκικές επιθέσεις κατασκεύασαν το σινικό τείχος, μήκους χιλιάδων χιλιομέτρων. Παρά την κατασκευή του τείχους δεν κατόρθωσαν να αναχαιτίσουν τις τουρκικές επιδρομές και πάντα έβγαιναν κερδισμένοι λόγω των δολοπλοκιών τους. Μετά την εγκατάλειψη των Τούρκων από την Κεντρική Ασία, οι Κινέζοι βρήκαν την ευκαιρία και εξαπλώθηκαν θέτοντας υπό την κυριαρχία τους, τουςεναπομείναντες Τούρκους όπως οι Ουιγούροι Τούρκοι. Προσπαθούν να διαβιώσουν στην αυτόνομη περιοχή που εμείς με την αποκαλούμε Ανατολικό Τουρκεστάν και οι Κινέζοι Σιτζιάνγκ. Αρκετές φορές ανακήρυξαν την ανεξαρτησία τους αλλά δεν μπόρεσαν να τη διατηρήσουν επειδή εκείνοι δεν είχαν την τύχη των Τ/κ να έχουν κάποιον να τους προστατέψει. Τα κράτη που ίδρυσαν, ήταν βραχύβια και διαλύονταν μετά από αιματηρές συγκρούσεις με Κινέζους.
Η Κίνα, ενώ αναγνώρισε καθεστώς αυτονομίας στην περιοχή, προσπάθησε να αλλοιώσει τη σύνθεση του πληθυσμού μεταφέροντας πληθυσμό από άλλες περιοχές. Ο σημερινός πληθυσμός της επαρχίας Σιντζιάγκ είναι κάπου 21 εκατ. εκ των οποίων οι μισοί είναι Κινέζοι Χαν. Οι Ουιγούροι Τούρκοι αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την περιοχή λόγω των πιέσεων που τους ασκούνται ενώ οι Κινέζοι προσπαθούν να τους αφομοιώσουν με τον κινεζικό πληθυσμό. Όσοι παρέμειναν, έχουν εγκαταλειφθεί στο έλεος των Κινέζων. Τα όσα σημειώθηκαν τον τελευταίο καιρό στο Ουρούμτζι, η διεθνής κοινότητα τα παρακολουθούσε με απάθεια.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο κινεζικός στρατός και αστυνομία επιβάλλουν με τη βία την τάξη. Λέγεται ότι οι νεκροί και τραυματίες είναι χιλιάδες. Είδαμε ότι από όλο τον ελεύθερο κόσμο μόνο η Τουρκία αντέδρασε στις βιαιότητες. Τις μέρες μας συνεχίζονται οι συνομιλίες μεταξύ των ηγετών για την ασφάλεια και εγγυήσεις. Όσα αγύριστα κεφάλια συνεχίζουν να δηλώνουν ότι οι εγγυήσεις είναι περιττές για την Κύπρο, θα πρέπει να αντλήσουν διδάγματα από το Ανατολικό Τουρκεστάν».
ΑΛΠ ΟΡΣ
ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO8 λεπτά πριν

Η Ευρώπη γνωρίζει, αλλά κάνει τα στραβά μάτια! Το διπλό παιχνίδι της Τουρκίας με Χαμάς και ισλαμιστικά δίκτυα

Η Ευρώπη δεν μπορεί να απαιτεί διαφάνεια από τους αιτούντες επιχορηγήσεων, ενώ παράλληλα αντιμετωπίζει την εξουσία της Άγκυρας επί των...

Αναλύσεις39 λεπτά πριν

Η ελευθερία της έκφρασης στην Τουρκία του Ερντογάν: Λουκέτα, καταλήψεις τηλεοπτικών σταθμών και φίμωση του Τύπου

Από τις εφημερίδες Zaman και Bugün μέχρι τους τηλεοπτικούς σταθμούς TELE1 και Halk TV, η Τουρκία μετρά μια δεκαετία μαζικών...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

«Ελευθερία» Λονδίνου: Αδιέξοδο στο Κυπριακό, νέα εποχή στις σχέσεις Βρετανίας–ΕΕ και τα μηνύματα Ρούμπιο προς την Τουρκία

Στο επίκεντρο του νέου φύλλου της ομογενειακής εφημερίδας η αμετακίνητη στάση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό, οι πολιτικές εξελίξεις στο...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Αρμενία–Ινδία: Στο τραπέζι παραγωγή Pinaka Mk2 – Τα ανοίγματα σε ΕΕ και ΗΠΑ

Συζητήσεις για παραγωγή ινδικών πυραύλων στην Αρμενία, στενότερες σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση και επαφές στην Ουάσιγκτον συνθέτουν την ατζέντα...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Τομ Μπάρακ: Ο μυστικός παίκτης της τουρκικής αναβάθμισης; Το παιχνίδι ισχύος από τον Λευκό Οίκο ως την Ανατολική Μεσόγειο

F-35, S-400, Συρία, Κούρδοι και ενεργειακοί διάδρομοι: οι επιχειρηματικές διασυνδέσεις και τα γεωστρατηγικά ερωτήματα που οφείλει να εξετάσει η Ελλάδα.

Δημοφιλή