Γενικά θέματα
H αναβάθμιση της ΕΥΠ
Ο νέος Διοικητής της ΕΥΠ κ. Δ. Παπαγγελόπουλος
Η αναβάθμιση και μετεξέλιξη της ΕΥΠ και η χρήση της τεχνολογίας.-
Του ΄Ομηρου Φωτιάδη
Οι επιτυχίες της ΕΥΠ
Η πρόσφατη σύλληψη του μουσουλμάνου κατασκόπου στην Θράκη, ήρθε να επισφραγίσει με τον πλέον εμφανή τρόπο, το γεγονός πως η μετεξέλιξη της ΕΥΠ το τελευταίο χρονικό διάστημα, είχε ως αποτέλεσμα σημαντικές επιτυχίες.
Συνήθως οι επιτυχίες των μυστικών υπηρεσιών, δεν γίνονται γνωστές. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις κατά τις οποίες, εμπλέκονται και άλλοι κρατικοί φορείhttp://www.blogger.com/img/blank.gifς, σε υποθέσεις της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, και τότε δημοσιοποιούνται εν μέρει, οι δράσεις της.
Της τελευταίας σημαντικής επιτυχίας της ΕΥΠ, προηγήθηκαν από τις αρχές του έτους, οι συλλήψεις Βουλγάρων υπηκόων για κατασκοπία στον ΄Εβρο, όπου συνολικά συνελήφθησαν 6 κατάσκοποι, εκ των οποίων και 2 στρατιωτικοί, οι οποίοι ενεργούσαν κατασκοπεία, για λογαριασμό της Τουρκίας. Επίσης, συνελήφθησαν Φιλανδοί δημοσιογράφοι στο «Δέλτα του ΄Εβρου» οι οποίοι προσχηματικά, δικαιολόγησαν την δράση τους, ως «έρευνα για την λαθρομετανάστευση».
Το οργανωμένο έγκλημα, το οποίο έχει λάβει μορφή «ασύμμετρης απειλής» στην Χώρα μας, δέχθηκε ισχυρότατο πλήγμα, προ ολίγου χρονικού διαστήματος, κατόπιν ερευνών της ΕΥΠ, οι οποίες και αξιοποιήθηκαν από τις διωκτικές αρχές.
Από τα ελάχιστα που έχουν γίνει γνωστά, αλλά κυρίως από την συμπεριφορά των «ανθρώπων» του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής, φαίνεται πως η υπόθεση του συλληφθέντος νεαρού «φωτογράφου», είναι πολύ σοβαρότερη από όσο δείχνει…
Ο πανικός και η συμπεριφορά των «οργάνων» του Τουρκικού Προξενείου, αλλά και των λοιπών διπλωματικών αντιπροσωπειών της Τουρκίας στην Χώρα μας, καταδεικνύουν πως οι Τουρκικές Υπηρεσίες Πληροφοριών, τόσο η ΜΙΤ, όσο και αυτές του Υπουργείου Εξωτερικών τους, αλλά και του Γενικού Επιτελείου της, δέχθηκαν ισχυρότατο πλήγμα…
Το νέο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας της ΕΥΠ, η ενδυνάμωσή της με έμψυχο υλικό, η τεχνολογική της αναβάθμιση, οι νέες εκπαιδευτικές της δραστηριότητες και δράσεις, έφεραν τα λίαν σημαντικά αποτελέσματα για την ασφάλεια της Ελλάδος, από εσωτερικούς και εξωτερικούς κινδύνους.
Τα στελέχη της ΕΥΠ εν τέλει, απέδειξαν πως εάν η Ελληνική Πολιτεία, δείξει έστω και το ελάχιστο ενδιαφέρον της, για την Υπηρεσία, αυτή είναι ικανή να το αξιοποιήσει με πολλαπλάσια θετικά αποτελέσματα.
Από τα όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας από τις αρχές του έτους, εξάγεται το ασφαλές συμπέρασμα, πως η ΕΥΠ και τα στελέχη της, εκτελούν το καθήκον τους με αξιομνημόνευτο ζήλο και αυταπάρνηση. Υποθέσεις εντοπισμού-παρακολούθησης και σύλληψης κατασκόπων, δεν είναι καθόλου εύκολες…Είναι πολυσύνθετες και απαιτούν ιδιαίτερες γνώσεις αλλά και σημαντικές ικανότητες, τις οποίες αποδεικτικά πλέον διαθέτουν με το παραπάνω τα στελέχη της ΕΥΠ.
Η εμπιστοσύνη του πολίτη στην ΕΥΠ
Μέσα στην γενικότερη κατήφεια, που κυριαρχεί στην Χώρα μας, λόγο της άσχημης τροπής των Εθνικών μας θεμάτων, της οικονομίας, της διαφθοράς και της απαξίωσης θεσμών και αξιών, το μόνο θετικό σημαντικό γεγονός, το οποίο ενισχύει το καταρρακωμένο ηθικό του Ελληνικού Λαού, είναι οι επιτυχίες της ΕΥΠ.
Τα τελευταία έτη, γίναμε μάρτυρες, απίστευτης μορφής και έντασης επιθέσεις εις βάρος της ΕΥΠ από μερίδα των ΜΜΕ της Χώρας. Γίνανε προσπάθειες, με πρωτοφανές πάθος, απαξίωσης της Υπηρεσίας από φορείς εντός και εκτός Ελλάδος…
Ενδεικτικά αναφέρω την υπόθεση της δήθεν «παρακολούθησης του Προεδρικού Μεγάρου» ενώ είναι γνωστό ότι σε κοντινή απόσταση, βρίσκεται σημαντικός «στόχος» της Υπηρεσίας…
Επερωτήσεις στην Βουλή των Ελλήνων, στερούμενες ουσιαστικού περιεχομένου, για έκνομης μορφής «συνακροάσεις» σε δημοσιογράφους και πολιτικούς, με αιτήσεις δημοσιοποίησης στοιχείων και δεδομένων, τα οποία λόγο του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας της ΕΥΠ είναι αδύνατο και απαγορευτικό να δημοσιοποιηθούν.
Κάθε «δράση» ως συνήθως νομοτελειακά φέρει και «αντίδραση»…
Πότε η εμπάθεια και οι «αγκυλώσεις του παρελθόντος», πότε η υιοθέτηση κοσμοθεωριών, πότε η κομματική εμπάθεια και το συμφέρον, πότε οι επιδιώξεις «ξένων δυνάμεων», είχαν και συνεχίζουν να έχουν, ως αποτέλεσμα μια πληθώρα «προϊόντων» πάσης μορφής, με μοναδικό σκοπό της απαξίωση της ΕΥΠ.
Η προηγούμενη Διοίκηση της ΕΥΠ, της οποίας το λαμπρό έργο συνεχίζει και η παρούσα, δρομολόγησε την διαδραστική επικοινωνία με την Ελληνική Κοινωνία και τους Πολίτες της, μέσω της ιστοσελίδος της ΕΥΠ. Καθημερινά εκατοντάδες ηλεκτρονικά μηνύματα αποστέλλονται στην ΕΥΠ, πάσης μορφής και προελεύσεως…Πέραν της αποστολής σημαντικών για την ασφάλεια της Χώρας πληροφοριών, καταγγελιών και κάθε είδους αξιοποιήσιμου «υλικού» εντός και εκτός Ελλάδος, το σημαντικότερο είναι, η επικοινωνία με τους ΄Ελληνες Πολίτες. Επίσης, η καθημερινή παράθεση της διεθνούς ειδησεογραφίας και το περιεχόμενό της, δίδουν στο κοινό μια έγκυρη και συγκεντρωμένη ενημέρωση για τις διεθνείς εξελίξεις.
Η Ηγεσία της ΕΥΠ, συμμετείχε σε «ανοιχτά συνέδρια» και κατέθεσε λίαν σημαντικές απόψεις για θέματα ασφαλείας και του αντικειμένου της. Η συμμετοχή της σε συνέδρια στο εξωτερικό με θέματα που την αφορούν, και οι διεθνείς της συνεργασίες, ακόμη και μέχρι τις μακρινές Ινδίες, θα φάνταζαν εξωπραγματικά γεγονότα, πριν δέκα έτη!
Οι «άγνωστες επιτυχίες» της ΕΥΠ, είναι πολύ σημαντικότερες από τις εμφανείς…
ΕΥΠ η μετεξέλιξη
Η ΕΥΠ μετεξελίσσεται καθημερινά σε μια σύγχρονη Υπηρεσία Πληροφοριών, την οποία σέβεται και εκτιμά η παγκόσμια κοινότητα των Υπηρεσιών Πληροφοριών.
Η επερχόμενη ανάληψη και άλλων δράσεων και καθηκόντων, όπως αυτών του «CERT» και του «Εθνικού Φορέα Διαχείρισης Ηλεκτρονικών Απειλών», απαιτεί νέες θυσίες και δράσεις από το προσωπικό και τα στελέχη της.
Πολύς λόγος έγινε και γίνεται για τις «νόμιμες συνακροάσεις» της οποίες όλως ατυχώς, πολλοί αποκαλούμε «υποκλοπές»..Ουδεμία νόμιμη και σύννομη επιχειρησιακή δράση προβλεπόμενη από τους νόμους και τις κείμενες διατάξεις, θα πρέπει να περιγράφεται με ορισμούς και λέξεις, που συνήθως χαρακτηρίζουν παράνομες πράξεις νομικά κολάσιμες και καταδικαστέες. Θα πρέπει πλέον, όλοι μας να «εκσυγχρονίσουμε» την φρασεολογία μας, και να συμπορευτούμε με την πραγματικότητα με ενδιάθετο ρεαλισμό.
Δεν «υποκλέπτει η ΕΥΠ»…αυτή είναι μια παράνομη δραστηριότητα…η ΕΥΠ με εισαγγελική άδεια κάνει «νόμιμες συνακροάσεις» μέσο επισυνδέσεων και άλλων τεχνικών μέσων, με μοναδικό σκοπό την «τεχνική τεκμηρίωση», έρευνα και ανάλυση δεδομένων τα οποία αφορούν την ασφάλεια της Χώρας και των Πολιτών της.
Θα προστρέξουν και πάλι οι «συνήγοροι» και θα εφεύρουν χίλιες δυο αιτιάσεις επί της παραπάνω αναφοράς μου…Θα αντιπαρέλθω, λέγοντας τον εξής υποκειμενικό συλλογισμό μου… «Θα ήταν καλύτερα η ΕΥΠ και οι λοιπές Αρχές Ασφαλείας να στηρίζονταν αποκλειστικά σε πληροφορίες από ανθρώπινες πηγές, για την εκτέλεση των καθηκόντων τους? Κάποτε μιλούσαμε όλοι μας για «ρουφιάνους της ΚΥΠ», «σκυλανθρώπους» και άλλα διάφορα…Πόσο μετρήσιμη είναι η αξιοπιστία μιας «ανθρώπινης πηγής» ειδικά όταν πρόκειται για υψίστης σημασίας εθνικά θέματα και θέματα ασφάλειας? Στα θέματα αυτά συνήθως είναι πολύ δύσκολη η «διασταύρωση πληροφοριών» και η προσπάθεια τεκμηρίωσης, είναι πολύ χρονοβόρα και ατέρμονη με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό, για την αξιοποίηση της πληροφορίας, η οποία πιθανόν να είναι άχρηστη μετά το πέρας, έστω και ελαχίστου χρονικού διαστήματος…
Πόσοι συμπολίτες μας δεν αδικήθηκαν στο παρελθόν, από «καταγγελίες» και «πληροφορίες» που μετέδωσαν στην ΚΥΠ και τις λοιπές αρχές ασφαλείας, από αναξιόπιστες και εμπαθείς πηγές? Πιθανόν χιλιάδες…
Η «εξαγωγή ασφαλούς συμπεράσματος» και «τεκμηρίωσης της πληροφορίας» είναι αποτέλεσμα, πολλαπλών παραγόντων και ενεργειών. Η «νόμιμη συνακρόαση» ενός υποτιθέμενου «στόχου» είναι ο σημαντικότερος παράγων, τάχιστης και ασφαλούς εξαγωγής συμπερασμάτων και πληροφοριών. Η «φυσική παρακολούθηση» η συλλογή πληροφοριών από τους «περιβάλλοντες χώρους και πηγές», συνεκτιμώνται πάντοτε και συμπληρώνουν την γενικότερη «εικόνα». Όμως το «πρωτογενές υλικό» των νομίμων συνακροάσεων, είναι το σημαντικότερο από όλα. Οι σύγχρονοι τρόποι επικοινωνίας, η πληθώρα των μέσων που υπάρχουν, η εύκολη πρόσβαση σε μέσα υψηλής τεχνολογίας, αποτελούν για ορισμένους μέσα δράσης και επικοινωνίας, για παράνομες δραστηριότητες. Ο εντοπισμός τους και οι λήψη δεδομένων, δεν μπορεί να γίνει με συμβατικά μέσα. Η «ηλεκτρονική τεκμηρίωση», είτε ηχητική είτε των ηλεκτρονικών μηνυμάτων και συνομιλιών αλλά και άλλων μέσων, αποτελεί πέραν των άλλων και «αυταπόδεικτο δεδομένο» για την ορθή «εκτίμηση και αξιολόγηση» των ήδη ληφθέντων πληροφοριών αλλά κυρίως της δράσης και της «εικόνας του στόχου».
Λαμβάνει τέλος πλέον η πιθανή «αδικία» εις βάρος διαφόρων συμπολιτών και άλλων ατόμων, αλλά και η παραπληροφόρηση η οποία είναι εξίσου σημαντική, όπως και οι πληροφορίες. Δεν θα αναφερθώ σε διάφορες μεθόδους και τεχνικές, οι οποίες «συμπληρώνουν» το όλο θέμα. Η «τεχνολογική συνδρομή» μέσα από νόμιμες διαδικασίες, επιφέρει σημαντικότατα και πολλαπλά οφέλη, τόσο για την ΕΥΠ στην συλλογή πληροφοριών, στην διασταύρωσή τους, αλλά κυρίως στον παράγοντα «εκτίμηση» ο οποίος μας αφορά όλους μας…
Θα τολμούσα να διατυπώσω την προωθημένη άποψη, πως τελικά το «νόμισμα έχει δύο όψεις»…Κυρίαρχοι οι θεσμοί για τα προσωπικά μας δεδομένα και τις ελευθερίες, σαφέστατα και ανελαστικά, και το απόρρητο των επικοινωνιών μας, το οποίο διασφαλίζεται, «συνταγματική επιταγή». Όμως με τους κάθε είδους επιβουλές κατά της ασφάλειας της Χώρας και των Ελλήνων πολιτών τι γίνεται? Εν τέλει, οι νόμιμες συνακροάσεις, μήπως διασφαλίζουν εμάς τους ιδίους από της οιασδήποτε μορφής απειλές εις βάρος μας και εις βάρος της Πατρίδος μας και από πιθανούς συκοφάντες και διεστραμμένους? Σαφέστατα το θέμα είναι πάρα πολύ ευαίσθητο, και έχει να κάνει με την ιδιοσυγκρασία και τον ψυχισμό του καθενός μας, αλλά συμπερασματικά, προτιμότερο είναι να διασφαλίζεται το «άμεπτων» της προσωπικότητάς μας και η «αθωότητά μας», από το να περιέρχονται εις γνώσιν των αρχών ασφαλείας, οι καθημερινές μας ενασχολήσεις ακόμα και η ιδιωτική μας ζωή εν γένει…Που ουδέν ενδιαφέρον έχουν καθώς είναι εκτός αντικειμένου ενασχόλησης και έρευνας των εντεταλμένων οργάνων της Πολιτείας.
Ως ενεργοί πολίτες, θα πρέπει να αντιληφθούμε, πως παρήλθαν οι εποχές, όπου ζούσαμε σε ένα περιβάλλον σχετικής ασφάλειας. Οι σύγχρονες «απειλές» επιβάλουν έντονο προβληματισμό από όλους μας και περισυλλογή…
Ο Έλληνας Πολίτης, έχει απολέσει προ πολλού, την εμπιστοσύνη του στο διεφθαρμένο Ελληνικό Κράτος και τα όργανά του…Γιατί θα πρέπει να εμπιστεύεται την ΕΥΠ?
Σοβαρός ο προβληματισμός και ιδιαίτερα επίπονος…
Όμως ακόμη και στατιστικά να προσεγγίσουμε το θέμα, η ΕΥΠ είναι η Υπηρεσία που έχει απασχολήσει λιγότερο από οποιονδήποτε άλλον, την κοινωνία μας, σχετικά με θέματα διαφθοράς. Τουλάχιστον τα τελευταία έτη, όπου επισταμένως ερεύνησα, δεν υπάρχει κανένα συμβάν, το οποίο να καταδεικνύει φαινόμενα διαφθοράς στους κόλπους της ΕΥΠ, όπως αυτά που βλέπουμε καθημερινά να συμβαίνουν ευρύτερα στον δημόσιο τομέα. ΄Ενα μεμονωμένο γεγονός, της σύλληψης ενός φερόμενου ως υπαλλήλου στο βοηθητικό προσωπικό της ΕΥΠ , το οποίο είχε στην κατοχή του μικροποσότητα ναρκωτικών, δεν κατέστη δυνατόν να επιβεβαιώσουμε το γεγονός.
Η απρεπής συμπεριφορά της εκάστοτε «κυβερνώσας» πολιτικής παράταξης, προς την ΕΥΠ εδώ και δεκαετίες, είναι η αιτία που η Ελληνική Κοινωνία, απώλεσε την εμπιστοσύνη της. ΄Ολοι μας, άλλος λίγο άλλος πολύ, γνωρίζει περιστατικά, κατά τα οποία η ΕΥΠ χρησιμοποιήθηκε για κομματικούς λόγους. ΄Εχουμε γίνει μάρτυρες, πολλών περιστατικών, κατά οποία, η πολιτική καθεστηκυία τάξη, μετέθεσε βαρύτατες ευθύνες της και λάθη στην ΕΥΠ, αποκλειστικά για το κομματικό της όφελος.
Το ζητούμενο είναι, εν τέλει, τι είδους Μυστικές Υπηρεσίες επιθυμεί η Πολιτεία…
Μετεξέλιξη και τεχνολογική αναβάθμιση
Στην ΕΥΠ τοποθετήθηκε Εισαγγελικός Δικαστικός Λειτουργός, ο οποίος είναι και αρμόδιος για τις εγκρίσεις των «συνακροάσεων» κατόπιν αιτήσεων των αρμοδίων επιχειρησιακών κλάδων της ΕΥΠ. Επίσης, η ΕΥΠ υπόκειται σε Κοινοβουλευτικό έλεγχο για τις δράσεις της, από την αρμόδια διακομματική επιτροπή ελέγχου.
Εν προκειμένω, θα πρέπει να υπάρχει «σύμπραξη παραγόντων», για να μπορέσει η ΕΥΠ να «παρανομήσει»… Γεγονός μάλλον αδύνατο, παρά τις όποιες φωνασκίες «ορισμένων» για κομματικούς και «άλλους» λόγους.
Η αποτελεσματικότητα της ΕΥΠ έχει αυξηθεί δραματικά, μετά την απόκτηση των νέων υπερσύγχρονων συστημάτων «νόμιμης συνακρόασης».
Οι ΄Ελληνες πολίτες θα πρέπει να αντιληφθούμε, τις αναγκαιότητες που επιβάλουν την χρήση των συστημάτων αυτών, καθώς συμβάλλουν τα μέγιστα στην ασφάλειά μας και την ασφάλεια της ΄Αμυνας της Χώρας.
Δεν έχουμε μόνο «ανθρώπινα δικαιώματα» ως Πολίτες…έχουμε και «υποχρεώσεις»…
΄Εχουμε και «εθνικές υποχρεώσεις» που πηγάζουν από τα «Εθνικά μας δικαιώματα».
Για να ζούμε σ΄ένα περιβάλλον ειρήνης και ευημερίας, θα πρέπει να ζούμε «ασφαλώς».
Η διασφάλιση της Κοινωνικής και Εθνικής ειρήνης και ευημερίας, είναι αποτέλεσμα πολλών και σύνθετων παραγόντων, μεταξύ αυτών και η χρήση των συστημάτων νόμιμης συνακρόασης που διαθέτει η ΕΥΠ.
΄Ολοι μας θα πρέπει να προσεγγίσουμε το θέμα από άλλη «οπτική γωνία» από αυτήν που έχουμε συνηθίσει και παγίως διαμορφώνετε από τα ΜΜΕ.
Θα πρέπει να περιβάλουμε με εμπιστοσύνη την ΕΥΠ και τα στελέχη της και να αναλογιστούμε την ανελαστική αναγκαιότητα της ύπαρξης και χρήσης των συστημάτων αυτών, τα οποία όσο κι αν νομίζουμε πως περιορίζουν τα «δικαιώματά μας και την ατομικότητά μας», στην ουσία την διασφαλίζουν.
Επιλεγόμενα-Προτάσεις
Η ΕΥΠ θα πρέπει να προσχωρήσει με τάχιστα βήματα στον περαιτέρω εκσυγχρονισμό της σε όλα τα επίπεδα. Η ΕΥΠ θα πρέπει να προβεί και η ίδια σε «κινήσεις» οι οποίες θα δώσουν τα στοιχεία εκείνα, τα οποία θα βοηθήσουν τον ΄Ελληνα Πολίτη να την εμπιστευθεί.
Ο ΄Ελληνας «φύσει και τρόπω» δύσπιστος και δύστροπος, δύσκολα θα αποδεχθεί πως δεν αποτελεί «στόχο» για παρακολούθηση, άσχετα εάν με αντικειμενικά κριτήρια, δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση…
Η ΕΥΠ θα πρέπει να παραδειγματιστεί, από τις σύγχρονες μυστικές υπηρεσίες αρκετών χωρών, και να εκμεταλλευθεί, δοκιμασμένες πρακτικές και τακτικές τους, οι οποίες από την μια θα την διασφαλίσουν πλήρως εσωτερικά και από την άλλη, θα αποτελέσουν σημαντικό παράγοντα ο ΄Ελληνας πολίτης να την εμπιστευθεί.
Η ΕΥΠ θα πρέπει να εξοπλιστεί και με συστήματα «ανίχνευσης ψεύδους» τους γνωστούς «πολύγραφους», τόσο για τους εσωτερικούς ελέγχους ασφαλείας της, όσο και για την αξιοπιστία των «πηγών» της.
Τα συστήματα «ανίχνευσης ψεύδους» κοστίζουν λίγο πάνω από 3.000 ευρώ και η σύγχρονη τεχνολογία, έχει προχωρήσει πάρα πολύ στον τομέα αυτό.
Όταν ο ΄Ελληνας Πολίτης, γνωρίζει πως τα στελέχη της ΕΥΠ υπόκεινται σε τακτά χρονικά διαστήματα, σε «τεστ ανίχνευσης ψεύδους» θα μπορεί να γνωρίζει, εάν η ΕΥΠ «παρανόμησε» ή αντί για «νόμιμες συνακροάσεις» προέβη σε «παράνομες υποκλοπές».
Οι περισσότερες μυστικές υπηρεσίες στον κόσμο χρησιμοποιούν τα συστήματα αυτά, για τον έλεγχο των στελεχών τους για λόγους ασφαλείας. Μια φορά τον χρόνο, ή μια φορά κάθε δύο χρόνια, εκπαιδευμένα στελέχη στον τομέα αυτό, περνάνε από τα τεστ τα στελέχη τους, κατά κύριο λόγο, για να ελέγχουν την νομιμοφροσύνη τους, εάν έχουν «διαφθαρεί», εάν έχουν «συνεργαστεί με τον εχθρό» κλπ.
Πολλές μυστικές υπηρεσίες, μόλις τα στελέχη τους επιστρέψουν από μια θητεία στο εξωτερικό, αμέσως τα υποβάλλουν σε πολλαπλές διαδικασίες «πολυγράφου», για να διαπιστώσουν, εάν το στέλεχος δεν ελέγχεται από ξένες υπηρεσίες με τις οποίες μπορεί να ήρθε σε επαφή, εάν δεν καταχράστηκε χρήματα τα οποία διατέθηκαν για μυστική δράση, εάν οι αναφορές του δεν ήταν «εικονικές» αλλά «πραγματικές» κλπ.
Είναι γνωστό διεθνώς, πως οι μεγάλες δυνάμεις του πλανήτη και οι μυστικές τους υπηρεσίες, κατά καιρούς συλλαμβάνουν στελέχη τους, τα οποία «άλλαξαν στρατόπεδο» κατά την διάρκεια της θητείας τους, αποκλειστικά συνήθως βασιζόμενοι στα αποτελέσματα του «ανιχνευτή ψεύδους».
Όλο το δυναμικό πολλών ξένων μυστικών υπηρεσιών, κατά την πρόσληψή του υπογράφει υπεύθυνη δήλωση αποδοχής υποβολής στα τεστ πολυγράφου.
Πολλές αρχές ασφαλείας πολλών χωρών, χρησιμοποιούν τον «ανιχνευτή ψεύδους» για να αντιμετωπίσουν φαινόμενα διαφθοράς στους κόλπους τους.
Στον επιχειρησιακό τομέα, η ΕΥΠ, θα πρέπει να ακολουθήσει την πάγια «στρατηγική διασφάλισης-αξιοπιστίας» πολλών άλλων μυστικών υπηρεσιών. Όταν υπάρχει μια «πηγή πληροφοριών» η οποία και παρέχει σημαντικές πληροφορίες, ειδικά όταν αφορούν αυτές υψίστης σημασίας εθνικά συμφέροντα, θα πρέπει να ελέγχεται. Θα πρέπει να περνά τα τεστ «ανίχνευσης ψεύδους» για τον έλεγχο της αξιοπιστίας της. Να ελέγχεται εάν πιθανόν μεταδίδει «πλαστές πληροφορίες», ένα είναι «διπλός πράκτορας», εάν οι πληροφορίες που μετέδωσε προέρχονται από τους φορείς που έχει δηλώσει και δεν είναι προϊόντα φαντασίας ή παραπληροφόρησης. Η παραπληροφόρηση του «εχθρού» είναι εξίσου σημαντική με την «πληροφόρηση γι΄αυτόν» και την κατασκοπεία.
Η «τεχνολογική υποστήριξη» για τον έλεγχο των «πηγών πληροφοριών» και την αξιοπιστία τους, είναι επιβεβλημένη και ευκόλως εννοούμενη νομίζω…
Επίσης, η χρήση της «τεχνολογίας» για θέματα ασφαλείας, σε ότι αφορά τα στελέχη μιας μυστικής υπηρεσίας είναι επιβεβλημένη…
Εν προκειμένω και στην παράμετρο των «νομίμων συνακροάσεων». Να ελέγχεται εάν τα αρμόδια όργανα και στελέχη, παρέκκλιναν της νομίμου οδού. Εάν ο ΄Ελληνας πολίτης γνωρίζει πως υπόκεινται σε τέτοιου είδους εξονυχιστικούς ελέγχους τα στελέχη των μυστικών υπηρεσιών (αλλά και των λοιπών αρχών ασφαλείας) για το εάν εκτελούν τα καθήκοντά τους, ευόρκως, και δεν είναι «ενεργούμενα ξένων», διεφθαρμένα, κλπ, θα έχει εμπιστοσύνη στις αρχές αυτές και δεν θα κυριαρχεί η αμφιβολία και η κάθε είδους παραπληροφόρηση…
Στις παραμέτρους ελέγχου ασφαλείας, στις οποίες και υπόκεινται τα στελέχη της ΕΥΠ, θα πρέπει να προστεθεί και αυτός ο «παράγων» της ανίχνευσης ψεύδους με τεχνικά μέσα. Μαζί με τις υπόλοιπες μεθόδους ασφαλείας, θα διασφαλίσουν κυρίως το «εσωτερικό» της ΕΥΠ και θα σταματήσουν τα κάθε είδους «παπαγαλάκια» να ομιλούν για μια ΕΥΠ «διεφθαρμένη από ξένες δυνάμεις», και όλα όσα τραγελαφικά ακούμε εις βάρος της…
Θα πρέπει να είναι απαίτηση των ίδιων των στελεχών της ΕΥΠ η ενσωμάτωση των νέων τεχνολογιών αυτών και ο έλεγχος τους με τεχνικά μέσα, για την ακεραιότητά τους κλπ.
Επίσης, σημαντικότατος παράγων ο έλεγχος των «πηγών» και της αξιοπιστίας τους.
Δυστυχώς οι εκάστοτε Πολιτικές ηγεσίες της ΕΥΠ, ποτέ δεν εισηγήθηκαν το «μέτρο» αυτό…Είτε γιατί δεν γνωρίζουν, που οφείλουν να γνωρίζουν και υποχρεούνται, είτε γιατί το «μέτρο» αυτό θα σταθεί «εμπόδιο» στις επιδιώξεις τους, με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό…
Τα τελευταία χρόνια πέρασαν από την ΕΥΠ σημαντικοί Διοικητές, όπως ο κ. Π. Αποστολίδης και ο κ. Ι. Κοραντής. Βοήθησαν πάρα πολύ στην αναβάθμιση και την μετεξέλιξη της ΕΥΠ .
Αλλά «αναβάθμιση και μετεξέλιξη» χωρίς την ενσωμάτωση και χρήση νέων και καινοτόμων τεχνολογιών, δεν γίνεται…
Ελπίζουμε μετά την ενσωμάτωση των υψηλής τεχνολογίας συστημάτων η ΕΥΠ να συνεχίσει την «επέκτασή» τους και άλλων συστημάτων, μεταξύ αυτών και του «ανιχνευτή ψεύδους».
Είναι αυτονόητος ο βαθμός αναβάθμισης της ΕΥΠ με την χρήση τέτοιων συστημάτων, των οποίων το κόστος είναι ελάχιστο, και πολλαπλάσιο του αποτελέσματος.
Ο νέος Διοικητής της ΕΥΠ κ. Δ. Παπαγγελόπουλος, με την ιδιότητα και του Δικαστικού λειτουργού το σθένος και τις γνώσεις που τον διακρίνουν, αποτελεί ισχυρότατο παράγοντα διασφάλισης της νομιμότητας των αρμοδιοτήτων και της δράσης της ΕΥΠ.
Ελπίζουμε πως πέραν των όσων άλλων, θα δώσει το δικό του «στίγμα» στην ΕΥΠ και θα βάλει την δική του «υπογραφή» στην αναβάθμισή της και την μετεξέλιξή της.
Η συνεχής αναβάθμιση και μετεξέλιξη της ΕΥΠ επιβάλει την εισαγωγή και των συστημάτων ανίχνευσης ψεύδους για πολλούς λόγους, τους οποίους ο νέος Διοικητής γνωρίζει και αντιλαμβάνεται καλύτερα από τον καθένα μας, μιας και στην θητεία του και τα σοβαρά περιστατικά που έχει αντιμετωπίσει, (μεταξύ αυτών της κατασκοπίας και της τρομοκρατίας), γνωρίζει τα θετικά αποτελέσματα, μιας νέας καινοτόμου δράσης, με την χρήση της τεχνολογίας.
spynews.blogspot.com
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας