Γενικά θέματα
«Εδώ ξεθάβουμε την Ιστορία και τον πόνο»
–«Πρόσεξες ότι όλα τα κρανία έχουν μια τρύπα;», με ρώτησε.
–«Ναι, το πρόσεξα και ρώτησα γι’ αυτό. Είναι μάλλον από σφαίρα μου είπαν και σχεδόν όλοι όσοι έχουν περάσει από εδώ έχουν την ίδια τρύπα στην κεφαλή», του απάντησα. –«Έχει και ένα παιδί, έφηβος μάλλον», μου είπε και προχώρησε συνεχίζοντας να βγάζει φωτογραφίες.
•Είναι συγκλονιστικό, αλλά είναι η αλήθεια
ΕΙΔΑΜΕκομμάτι-κομμάτι τα συντρίμμια της τραγωδίας μας. Αυτό μόνο μπορούσαμε να πούμε όταν ακολουθήσαμε βήμα με βήμα τις ομάδες που ασχολούνται με τις έρευνες για εντοπισμό των αγνοουμένων μας.
Ο «Φ» βίωσε μαζί τους και στις ελεύθερες και στις κατεχόμενες περιοχές τον αγώνα των συνεργείων εκσκαφών και στη συνέχεια ακολούθησε τους επιστήμονες στο εργαστήριο όπου γίνεται η ταυτοποίηση των οστών. Η εμπειρία ήταν συγκλονιστική. Οι επιστήμονες εξομολογούνται ότι «ξεθάβουν οστά και μαζί την ιστορία και τον πόνο…».
>Συγκλονιστική επίσκεψη στο ανθρωπολογικό εργαστήριο όπου γίνονται οι ταυτοποιήσεις για τους αγνοουμένους
Της Μαριλένας Παναγή
Ηυπόθεση των αγνοουμένων είναι η πλέον τραγική στη σύγχρονη Ιστορία της Κύπρου. Μια υπόθεση με πολλές πτυχές, όλες όμως προκαλούν απίστευτο πόνο και σχηματίζουν ένα τεράστιο δράμα. Ακόμη και σήμερα που το έργο του ανθρωπολογικού εργαστηρίου της Διερευνητικής Επιτροπής για τους Αγνοουμένους λύνει αργά-αργά, κομματάκι-κομματάκι το μυστήριο του δράματος, ο πόνος που προκαλείται είναι εξίσου μεγάλος, ίσως και μεγαλύτερος. Ο πόνος που προκαλεί στους συγγενείς η ενημέρωση για την ανεύρεση των αγνοούμενων ανθρώπων τους, είναι μεγαλύτερος από αυτόν που τόσα χρόνια προκαλούσε η άγνοια και η αγωνία, γιατί υπήρχε στο βάθος μια αμυδρή ελπίδα.Το έργο αυτών των ανθρώπων που εργάζονται στο ανθρωπολογικό εργαστήριο είναι πολύ δύσκολο, αλλά είναι και ανεκτίμητο. Πώς λειτουργούν, πού σκάβουν, πώς πείθουν πονεμένους ανθρώπους να συνεργαστούν, πώς ξεπερνούν προβλήματα που δημιουργήθηκαν και ρίζωσαν από την πάροδο δεκαετιών, ποια συναισθήματα τους διακατέχουν τους ίδιους την ώρα που σκάβουν για να φέρουν στο φως τεκμήρια της πονεμένης ιστορίας αυτού του τόπου; Όλα αυτά τα ερωτήματα θέλησε ο «Φ» να απαντήσει και γι’ αυτό επισκέφθηκε τόσο το ανθρωπολογικό εργαστήριο της ΔΕΑ όσο και επί τόπου εκσκαφές τόσο στις ελεύθερες όσο και στις κατεχόμενες περιοχές.
Το πρωί της Τετάρτης 16 Σεπτεμβρίου με βρήκε προβληματισμένη. Η αγωνία μου ήταν τεράστια, καθώς επρόκειτο να ασχοληθώ με ψυχές ανθρώπων. Ανθρώπων τα ίχνη των οποίων χάθηκαν πριν από 35 χρόνια και ανθρώπων που συνεχίζουν ακόμη να τους περιμένουν με την ίδια αγωνία και τον ίδιο πόνο.
Περίμενα το συνάδελφο φωτογράφο Ανδρέα Μανώλη για να πάμε μαζί στο ανθρωπολογικό εργαστήριο της Διερευνητικής Επιτροπής για τους Αγνοουμένους. Εκεί όπου Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι ξεθάβουν την Ιστορία αναζητώντας η κάθε πλευρά τα κομμάτια του δικού της δράματος. Ρώτησα τον Ανδρέα Μανώλη αν είναι σίγουρος ότι μπορεί να πάμε μαζί σ’ αυτό το ρεπορτάζ, γιατί ήξερα ότι έχει αδελφό αγνοούμενο.
–«Είσαι καλά; Σίγουρα θέλω να πάμε. Εξάλλου ξαναπήγα πολλές φορές, αφού ασχολούμαι με το θέμα συχνά», μου απάντησε διαλύοντας κάθε ενδοιασμό και προϊδεάζοντάς με αμέσως για τον πόθο με τον οποίο ο κάθε συγγενής αγνοούμενου προσεγγίζει το συγκεκριμένο θέμα.
Ο Κριστόφ Ζιρόντ
«Παίρνουμε τα οστά, τα καθαρίζουν οι επιστήμονες, σχηματίζεται ο σκελετός και προχωρούμε στις αναλύσεις για να κάνουμε την ταυτοποίηση». Ψυχρή περιγραφή μιας τυπικής διαδικασίας. Έτσι μου την περιέγραψε ο κ. Κριστόφ Ζιρόντ, (τρίτο μέλος της ΔΕΑ) όταν το συναντήσαμε στο εργαστήριο.
Η πόρτα άνοιξε και περάσαμε σε μια μεγάλη αίθουσα που μου θύμισε ένα από εκείνα τα μουσεία όπου βλέπεις ανθρώπινους σκελετούς μέσα σε βιτρίνες, με τα υπάρχοντα του νεκρού δίπλα και την μικρή ταμπελίτσα που γράφει την εποχή που έζησε εκείνο το άγνωστο ον.
–«Εδώ έρχονται τα οστά που εντοπίζουν τα συνεργεία στους χώρους εκσκαφής. Τώρα εδώ έχουμε οστά από μια εκσκαφή στα κατεχόμενα. Είναι ένας ομαδικός τάφος Ελληνοκυπρίων. Είναι συνολικά 40 άτομα όπως βλέπετε»… είπε η επιστήμονας Πόπη Χρυσοστόμου και από εκείνη τη στιγμή και μετά, το μυαλό μου με εγκατέλειψε. Λες και κάποιος να αφαίρεσε τη μεμβράνη που ως επαγγελματίας είχα τοποθετήσει στα μάτια μου και δεν τα άφηνε να δουν την αληθινή εικόνα του χώρου. Ξαφνικά αντίκρυσα την αλήθεια κατάματα. Βρισκόμουν σε ένα δωμάτιο όπου υπήρχαν 40 σκελετοί νεκρών ανθρώπων, οι οποίοι βάσει της ηλικίας τους θα μπορούσαν να είναι γονείς ή αδέλφια μου. Το σοκ ήταν μεγάλο και ενεργώντας αμήχανα διέκοψα άτσαλα την Ελληνοκύπρια επιστήμονα και έδωσα το λόγο στην Τουρκοκύπρια συνάδελφό της. Για κάποιες στιγμές μόνο σωματικά ήμουν μαζί τους. Όταν μπόρεσα να επανέλθω από το σοκ είδα στο βάθος της αίθουσας το συνάδελφο να κοιτάζει έναν από τους σκελετούς. Έμοιαζε λες και κάτι προσπαθούσε να του πει. Μετά κινήθηκε στο διπλανό πάγκο όπου βρισκόταν ένας άλλος σκελετός και μου φάνηκε ότι και σε εκείνον κάτι είπε. Τότε θυμήθηκα την πρωινή μας συνομιλία και προσγειώθηκα. Η σκέψη που είχα κάνει ότι «κάποιος από αυτούς μπορούσε να ήταν γονιός ή αδελφός μου», για τον Ανδρέα αποτελούσε πραγματικότητα. Κάποιος από εκείνους τους ανθρώπους θα μπορούσε όντως να είναι ο αδελφός του ο οποίος αγνοείται από το μαύρο καλοκαίρι του 1974.
Τυχαία τα μάτια μου συνάντησαν τα δικά του και διαπίστωσα ότι ο Ανδρέας σε αντίθεση με εμένα που μάλλον είχα τρομάξει, έβλεπε εκείνους τους σκελετούς κάποιων νεκρών με αγάπη. Λες και θεωρούσε ότι ο κάθε ένας από αυτούς ήταν ο αδελφός του και του σιγοψιθύριζε για να τον αναγνωρίσει. Δεν είχε βουρκώσει, ούτε ήταν θυμωμένος, τα μάτια του ήταν ήρεμα όπως ποτέ δεν τα είχα δει. Τότε και μόνο τότε κατάφερα να συνεφέρω πλήρως τον εαυτό μου. Κατάλαβα ότι το σοκ που είχα υποστεί εγώ δεν μπορούσε να φθάσει ούτε στο μισό του χιλιοστού αυτού που ο συνάδελφος ζούσε. Προσπάθησα να συγκεντρωθώ όσο περισσότερο μπορούσα και συνέχισα τη συζήτηση του θέματος με την κ. Χρυσοστόμου.
–«Μόλις έρθουν τα οστά από τις εκσκαφές εμείς προσπαθούμε να κάνουμε μια συντήρηση διότι όπως βλέπετε πολλά οστά είναι σπασμένα. Στη συνέχεια προσπαθούμε να τα ομαδοποιήσουμε και εφόσον ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία, κόβουμε ένα μέρος του οστού και το στέλνουμε για προκαταρκτικά αποτελέσματα. Ακολούθως, ελέγχουμε αν όντως ανήκουν στο ίδιο άτομο. Όταν σιγουρευτούμε, προχωρούμε στην τελική ανάλυση όπου καταγράφεται η ηλικία, το φύλο, οι παθήσεις και ενδεχόμενα τραύματα εν ζωή, τα περιθανάτια τραύματα κ.λπ. Μετά ελέγχουμε τα προθανάτια στοιχεία που έχουμε και βλέπουμε πόσο συνάδουν με τα σκελετικά ευρήματα. Εάν δεν υπάρχει κάποια διαφορά προχωρούμε στην ταυτοποίηση».
Όλα τα κρανία έχουν μία τρύπα από σφαίρα
Ο ΠΟΝΟΣείναι πάντα ο ίδιος και δεν διαφέρει μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, «οι οικογένειες των συγγενών αντιδρούν όπως αντιδρούν όλοι οι άνθρωποι που πονούν» λέει στη συνέχεια η Τουρκοκύπρια επιστήμονας του εργαστηρίου και πρόσθεσε πως, «όση ώρα εργαζόμαστε με τα οστά αντιμετωπίζουμε επαγγελματικά το ζήτημα. Όταν όμως έρθει η στιγμή που θα βρεθούμε αντιμέτωποι με τους συγγενείς των νεκρών τότε τα συναισθήματά μας είναι πολύ έντονα. Εκείνο που έχουμε να κάνουμε είναι να τους εξηγήσουμε τη διαδικασία για να μπορέσουν να κατανοήσουν πώς φθάσαμε στους δικούς τους».
Το ίδιο μου είχε πει και ο κ. Ζιρόντ, τονίζοντας πως «το μόνο που διαφέρει είναι ότι λόγω θρησκείας οι Τουρκοκύπριοι κάνουν αμέσως την κηδεία, ενώ οι Ελληνοκύπριοι μπορούν να καθυστερήσουν».
Όση ώρα συνομιλούσα με τις δύο επιστήμονες, ο συνάδελφος συνέχιζε να περιεργάζεται τους νεκρούς. Όταν με είδε να προχωρώ προς την έξοδο ήρθε κοντά μου.
–«Πρόσεξες ότι όλα τα κρανία έχουν μια τρύπα;», με ρώτησε.
–«Ναι, το πρόσεξα και ρώτησα γι’ αυτό. Είναι μάλλον από σφαίρα μου είπαν και σχεδόν όλοι όσοι έχουν περάσει από εδώ έχουν την ίδια τρύπα στην κεφαλή», του απάντησα. –«Έχει και ένα παιδί, έφηβος μάλλον», μου είπε και προχώρησε συνεχίζοντας να βγάζει φωτογραφίες.
Τον Ανδρέα το γνωρίζω πολλά χρόνια. Συνήθως εκπέμπει τη σπιρτάδα του λαγωνικού που ψάχνει να εντοπίσει την καλύτερη φωτογραφία. Εκείνη την ημέρα, είδα έναν άλλο άνθρωπο. Οι κουβέντες του ήταν πολύ μετρημένες.
«Τα οστά μάς μιλούν»
«Από τη στιγμή που θα αρχίσουμε να κάνουμε τη σύγκριση μεταξύ των σκελετικών ευρημάτων και των προθανάτιων γεγονότων τα οστά παίρνουν όνομα, γίνονται ένας άνθρωπος του οποίου την ιστορία αρχίζουμε να συμπληρώνουμε κομμάτι-κομμάτι. Εάν ο άνθρωπος αυτός είχε σπάσει το χέρι του εν ζωή, τα οστά μας το δείχνουν, εάν πέρασε από κάποια ασθένεια και πάλι μπορούμε να το εντοπίσουμε. Αυτά τα οστά μάς μιλούν», ανέφερε η υπεύθυνη του ανθρωπολογικού εργαστηρίου, η οποία από την αρχή της συνομιλίας μας, κατάλαβα ότι νιώθει στο πετσί της αυτό που κάνει. Μάλιστα όπως μου είπε, αν και δεν είναι υποχρεωμένη, νιώθει την ανάγκη να παρευρίσκεται σε όλες τις κηδείες γιατί «εκεί κλείνει ο κύκλος».
«Σκάβουμε κάθε εκατοστό της γης»
Μάχη κάτω από τα μπάζα και τα σκουπίδια στους «βοτανικούς κήπους» της Κερύνειας Εκεί που σβήνει και η τελευταία ελπίδα
Μια εβδομάδα αργότερα και ενώ ετοιμαζόμασταν να μεταβούμε σε δεύτερο χώρο εκσκαφών, αυτή τη φορά στα κατεχόμενα, συνέχιζα να σκέφτομαι εκείνους τους νεκρούς που ψάχνουν να βρουν τη λύτρωση.
Το ραντεβού με τον κ. Εγκόροβ ήταν για τις 8 το πρωί και αφού περάσαμε το οδόφραγμα, κατευθυνθήκαμε προς τους «βοτανικούς κήπους» στην Κερύνεια.
Στην περιοχή εκείνη, το δικοινοτικό συνεργείο εκτός από τα οστά Ελληνοκυπρίων στρατιωτών, εντόπισε κάτω από μπάζα, παλιοσιδερικά, σκουπίδια και εγκαταλελειμμένα αυτοκίνητα, τα ερείπια του προαυλίου ενός μικρού ανακτόρου στο οποίο κάποτε ζούσε κάποιος Βρετανός λόρδος, ο τάφος του οποίου επίσης βρίσκεται στην όχθη του ποταμού που περνούσε κάποτε από εκεί.
Το συνεργείο αυτή τη φορά αποτελείτο από δύο αρχαιολόγους, μια Ελληνοκύπρια και έναν Τουρκοκύπριο. Οι δύο αυτοί νέοι εργάζονται στην ίδια περιοχή τον τελευταίο χρόνο, όμως οι συνάδελφοί τους είχαν εντοπίσει εκεί, πριν από δύο χρόνια, έναν ομαδικό τάφο με τα οστά 38 ανθρώπων. Οι πληροφορίες όμως, όπως μας ανέφεραν, κάνουν λόγο για περισσότερους ανθρώπους που τάφηκαν όπως όπως στην όχθη του ποταμού, για αυτό και συνεχίζουν το ψάξιμο.
– «Όλη αυτή η έκταση ήταν καλυμμένη με μπάζα, σκουπίδια, παλιά αυτοκίνητα», λέει η Αγγέλα Ιωάννου, ενώ ο Τουρκοκύπριος συνάδελφός της Χαζάρ Καμπάρ προσθέτει χαριτολογώντας:
– «Όλα τα σκουπίδια της Κερύνειας ήταν πεταγμένα εδώ με αποτέλεσμα ακόμα και τα δέντρα να είχαν καλυφτεί κάτω από αυτά».
Τα καθάρισαν σιγά-σιγά όλα και πλέον τα πεύκα άρχισαν να αναπνέουν και να αναπτύσσονται, ενώ οι εκσκαφείς έφεραν στο φως και τα ερείπια του παλιού αρχοντικού. Αυτή τη στιγμή όμως, αντιμετωπίζουν άλλο πρόβλημα:
– «Κανένας δεν θυμάται να μας πει πού κατέληγε αυτός ο ποταμός ή αν τα ερείπια του προαυλίου του αρχοντικού βρίσκονταν στην επιφάνεια το 1974». Ωστόσο, συνεχίζουν να ψάχνουν καθαρίζοντας τα πάντα και διερευνώντας κάθε εκατοστό της γης. – «Ελπίζουμε ότι θα βρούμε εδώ κάποιους αγνοουμένους. Άλλωστε αυτό περιμένουν από εμάς οι οικογένειές τους. Είτε ψάχνουμε εδώ είτε από την άλλη πλευρά (ελεύθερες περιοχές), ξέρουμε ότι κάποιες οικογένειες περιμένουν να τους δώσουμε νέα», λέει ο Χαζάρ, ο οποίος αν και πολύ νεαρός, στα 24 του, δηλώνει ότι θα συνεχίζει να ψάχνει, «μέχρι να βρεθεί και ο τελευταίος άνθρωπος που αγνοείται». Οι δύο αρχαιολόγοι έπιασαν δουλειά καθοδηγώντας τον οδηγό του εκσκαφέα, αφού στόχος τους ήταν να απομακρύνουν τα βουνά από τα μπάζα που ακόμα σκεπάζουν μέρος της περιοχής. Περπάτησα μαζί τους κατά μήκος του παλιού τοίχου του «Λόρδου» και αναπόφευκτα έκανα τη σκέψη ότι το συγκεκριμένο ποτάμι συνδέει δύο διαφορετικές εποχές της σύγχρονης ιστορίας της Κύπρου. Ο Βρετανός ευγενής είχε κτίσει δεξαμενές για να μαζεύει το νερό, σβήνοντας ενδεχομένως το ποτάμι. Το καλοκαίρι του ’74 κάποιοι άνθρωποι κατέληξαν νεκροί πάνω από τα ερείπια του «Λόρδου» και το πέρασμα του χρόνου έσβησε κάθε ίχνος τους. Τώρα, στη συγκεκριμένη περιοχή, το δικοινοτικό συνεργείο στην κυριολεξία «ξεθάβει την Ιστορία» για να σβήσει ή έστω να απαλύνει τον πόνο των συγγενών των αγνοουμένων.
Με αυτές τις σκέψεις, μπήκα στο αυτοκίνητο και ο κ. Εγκόροβ μας οδήγησε μέχρι το οδόφραγμα. Το ρεπορτάζ ολοκληρώθηκε, όμως τα συνεργεία συνεχίζουν να οργώνουν την Κύπρο για να φθάσουν στο στόχο τους.
ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
ΜΑΡΙΛΕΝΑ ΠΑΝΑΓΗ
ΑΥΤΟτο ρεπορτάζ μάλλον ξέθαψε από μέσα μου όλα τα συναισθήματα που μπορεί να νιώσει ένας άνθρωπος. Συγκίνηση, οργή, ανακούφιση γιατί κάποιοι άνθρωποι λυτρώνονται, σύγχυση για την κατάσταση στην οποία ζούμε. Η συνομιλία ωστόσο που είχα με το συνάδελφο Ανδρέα Μανώλη πριν από μερικά βράδια, μάλλον αποδίδει την πραγματική αλήθεια για αυτό το «έτσι πρέπει» που μπήκε στη ζωή μας και ίσως και να μας γαληνεύει κατά βάθος.
Χτύπησε το κινητό μου λοιπόν:
– «Βλέπω τις φωτογραφίες και είπα να ρωτήσω πώς σκέφτεσαι να στήσεις το ρεπορτάζ για να διαλέξω ανάλογα. Από το εργαστήριο, από τις εκσκαφές και από το χώρο που μας έδειξε ο κ. Ζιρόντ ότι πάνε οι συγγενείς και βλέπουν τους δικούς τους».
Η επόμενη φράση του όμως ήταν εκείνη που με έκανε να ανατριχιάσω:
– «Κατάλαβες για ποιο χώρο μιλώ; Εκεί που υπήρχαν τα οστά δύο ανθρώπων, εκεί που είναι η «Ιθάκη» των συγγενών των αγνοουμένων και από τις δύο πλευρές, εκεί που τελειώνει η αγωνία τους, εκεί που και η τελευταία ελπίδα τους σβήνει σε εκείνα τα οστά».
Το μόνο που κατάφερα να απαντήσω ήταν: «Έχεις δίκιο Ανδρέα μου, το είχα ξεχάσει». Ένιωθα πολύ «μικρή» για να συνεχίσω τη συζήτηση. Του υπενθύμισα ότι είχαμε ραντεβού την Τετάρτη στις 8 το πρωί και έκλεισα βιαστικά το τηλέφωνο.
Πλέον το πηδάλιο σε αυτό το ρεπορτάζ δεν το κρατούσα εγώ. Ο Ανδρέας δεν ξέρει απλώς το δράμα των αγνοουμένων, επειδή διάβασε για το θέμα όπως εγώ. Ο Ανδρέας είναι το θέμα και εγώ είμαι μάλλον ανήμπορη να τον ακολουθήσω.
Το μάθημα που μου έδωσε, δεν τελειώνει εδώ. Κατά την επιστροφή μας από τα κατεχόμενα, με κοίταξε και μου είπε:
– «Σε ευχαριστώ που μου έδωσες αυτή την ευκαιρία».
Ήξερα ότι δεν μου μιλούσε ο φωτορεπόρτερ, αλλά ο αδελφός ενός αγνοουμένου, ο οποίος πνίγοντας τη δική του οργή συνέχισε:
– «Έκαμα ένα φίλο Τουρκοκύπριο σήμερα. ΕΤΣΙ ΠΡΕΠΕΙ» και κούνησε με νόημα το κεφάλι του.
Όσο για εμένα; Δεν μπορώ να εξομοιώσω μια σφαίρα στο κεφάλι ενός ανήλικου παιδιού με το θάνατο οποιουδήποτε ενήλικα. Ωστόσο, μέσα μου ρωτώ και ξαναρωτώ τον εαυτό μου. Μήπως τελικά όντως έτσι πρέπει;
ΕΚΣΚΑΦΕΣ ΣΕ 290 ΠΕΡΙΟΧΕΣ
Από το 2006 μέχρι σήμερα τα συνεργεία της Διερευνητικής Επιτροπής για τους Αγνοουμένους διενήργησαν εκσκαφές σε 290 διαφορετικές περιοχές. Στις 159 από αυτές δεν εντοπίστηκαν οστά.
Συνολικά μέχρι σήμερα έχουν εκταφεί 562 άτομα εκ των οποίων 345 πέρασαν ή βρίσκονται υπό διερεύνηση από το ανθρωπολογικό εργαστήριο. 1235 δείγματα στάληκαν για επιστημονικές αναλύσεις στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου και μέχρι τώρα έχουν διεκπεραιωθεί οι 1008 από αυτές. Ταυτοποιήθηκαν 172 νεκροί και «επιστράφηκαν» στις οικογένειές τους, από τους οποίους 128 είναι Ελληνοκύπριοι και 44 Τουρκοκύπριοι. Συνολικά η ΔΕΑ προσπαθεί να εντοπίσει 1464 Ελληνοκύπριους και 502 Τουρκοκύπριους αγνοουμένους.
ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας