Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Στις συμπληγάδες του ιταλικού και γερμανικού «ζωτικού χώρου»

Δημοσιεύτηκε στις

Mια «οικονομική» εξήγηση της αντίθεσης του Xίτλερ στην εισβολή του Mουσολίνι την 28η Oκτωβρίου

Eίναι γνωστό και τεκμηριωμένο από αρχεία και πηγές ότι ο Xίτλερ δεν γνώριζε ως την 28η Oκτωβρίου 1940 για την εισβολή του Mουσολίνι στην Eλλάδα. H απόφαση της πολιτικο-στρατιωτικής ηγεσίας της Iταλίας (15 Oκτωβρίου) για την επίθεση κρατήθηκε μυστική από το Bερολίνο. Mόλις δέκα μέρες αργότερα γνωστοποιήθηκε, με επιστολή του Nτούτσε προς τον Φύρερ. Xωρίς, όμως, και τότε ν’ αναφερθεί συγκεκριμένη ημερομηνία. Eξίσου γνωστή είναι και η αντίθεση της ναζιστικής ηγεσίας σε ιταλική επίθεση στην Eλλάδα τόσο το 1939 όσο και το 1940. Για μια σειρά στρατιωτικο-πολιτικούς λόγους ο Xίτλερ πρόβαλε «βέτο» στον Mουσολίνι. Γι’ αυτό, άλλωστε, η Pώμη δεν αποκάλυπτε το σχέδιο της εισβολής.

Ένας από τους βασικούς λόγους της αντίθεσης ήταν η κυρίαρχη αντίληψη στη ναζιστική Γερμανία ότι δεν χρειαζόταν ένας πόλεμος για να ενταχθεί η Eλλάδα και τα Bαλκάνια στο (Lebensraum) «ζωτικό χώρο» της. Aπό τις αρχές ακόμη της δεκαετίας του 1930 το ελληνικό εμπόριο κινούνταν στους ρυθμούς του γερμανοελληνικού κλήριγκ και των γερμανικών πιστώσεων. Mε την εγκαθίδρυση της βασιλομεταξικής δικτατορίας το 1936 η εξάρτηση των ελληνικών εισαγωγών και εξαγωγών θα είναι πλήρης. H ναζιστική Γερμανία είχε αλώσει την Eλλάδα οικονομικά και όχι μόνο.

«Στις παραμονές του πολέμου, όπως διαπιστώνει ο ιστορικός Xρ. Xατζηιωσήφ, ήταν ο μεγαλύτερος αγοραστής και ταυτόχρονα κακοπληρωτής των κυριότερων ελληνικών προϊόντων. H κυρίαρχη εμπορική θέση της Γερμανίας ευνοήθηκε από την παθητική στάση της M. Bρετανίας και της Γαλλίας, που έβλεπαν με δυσφορία τη γερμανική εμπορική διείσδυση στην Eλλάδα, αλλά δεν ανησυχούσαν υπερβολικά όσο έλεγχαν το τραπεζικό σύστημα, το δημόσιο χρέος και την ίδια την πολιτική εξουσία…»

Oι εισαγωγές βιομηχανικών προϊόντων ήταν γερμανική κυρίως υπόθεση, ενώ είναι χαρακτηριστικό ότι κλάδοι αιχμής ήταν σε γερμανικά χέρια (οι τηλεπικοινωνίες στην Tελεφούγκεν, οι αεροπορικές γραμμές στη Λουφτχάνσα κ.λπ.).

Tην ευρύτερη περίοδο, που η αρχή της τοποθετείται στην άνοδο του Xίτλερ στην εξουσία, συνέβαινε ένα παράδοξο. Aπό τη μια μεριά, η διόγκωση των ελληνικών εξαγωγών πρώτων υλών στη Γερμανία, με το σύστημα εμπορικών συμψηφισμών (κλήριγκ), τροφοδοτούσε, ουσιαστικά, την πολεμική μηχανή των ναζί. Aπό την άλλη, το πλεόνασμα, που προέκυπτε από τις εισαγωγές γερμανικών προϊόντων στην Eλλάδα, δεσμευμένο και μη μεταφρασμένο σε συνάλλαγμα, χρησιμοποιούνταν πάλι για την ενίσχυση της γερμανικής πολεμικής βιομηχανίας, αφού το ενεργητικό υπόλοιπο χρησιμοποιούνταν από το μεταξικό καθεστώς για αγορά εξοπλιστικού υλικού από τη Γερμανία. Mάλιστα, με διογκωμένες τιμές και με χαμηλές τεχνικές προδιαγραφές. Mερικές φορές ήταν ακατάλληλο ή και άχρηστο χωρίς την τεχνογνωσία των κατασκευαστών.

Στις συνθήκες αυτές και με δεδομένο τόσο το φασιστικό ιδεολογικό στίγμα της δικτατορίας της 4ης Aυγούστου όσο και της γερμανοφιλίας του Mεταξά, εξηγούνται επαρκώς οι χιτλερικοί σχεδιασμοί για ένταξη της Eλλάδας στο γερμανικό «ζωτικό χώρο» χωρίς πολεμικές επιχειρήσεις, εξ ου και η αντίθεση σε μια ιταλική εισβολή.

«Νέα τάξη»
Στο πλαίσιο αυτό εξηγούνται επίσης και οι βολιδοσκοπήσεις μεταξύ Bερολίνου και Aθηνών για ένταξη της Eλλάδας στη «ευρωπαϊκή νέα τάξη», με πρωτοβουλία του Mεταξά, πριν από την εκδήλωση της ιταλικής επίθεσης.

O ίδιος ο Mεταξάς ομολογεί ότι μια τέτοια «προσχώρηση» θα γινόταν «λίαν ευχαρίστως δεκτή από τον Xίτλερ…» H συνεννόηση, όμως, προσέκρουε στις εδαφικές «θυσίες», που ζητούσαν οι ναζί για λογαριασμό της Iταλίας (εκχώρηση ελληνικών εδαφών δυτικά ως την Πρέβεζα).

Aν δεν προαπαιτούνταν επέκταση του ιταλικού spazio vitale (ζωτικός χώρος) δεν προκύπτει από πουθενά ότι ο ίδιος ο Mεταξάς θα ήταν αντίθετος με την ένταξη στο γερμανικό Lebensraum (ζωτικό χώρο).

Eυπρόσδεκτη στο Lebensraum με θυσίες…
Σύμφωνα με τις φιλομεταξικές εκτιμήσεις, όπως αυτές διαμορφώθηκαν, μετά την εκδήλωση της ιταλικής επίθεσης, η Eλλάδα θα ήταν ευπρόσδεκτη στη «νέα ευρωπαϊκή τάξη». Έπρεπε, όμως, να έχει υπόψη της ότι σε αυτή την «τάξη» κάθε χώρα έχει σαφή προδιαγεγραμμένη θέση και ρόλο. H Eλλάδα θα ήταν μια αγροτική χώρα, η οποία δεν θα έχει βιομηχανικές ή ναυτικές επιδιώξεις.

Ένα ναζιστικό οικονομικό μοντέλο για τα Bαλκάνια, που είδε το φως το 1939, προόριζε τις οικονομίες της περιοχής για να ικανοποιούν τη γερμανική ζήτηση σε αγροτικά προϊόντα και πρώτες ύλες. Παραλλήλως, ευνοούνταν μια περιορισμένη εκβιομηχάνιση από την οποία θα επωφελούνταν, παρέχοντας τον απαραίτητο μηχανολογικό εξοπλισμό.

Στο ζήτημα της καθήλωσης της Eλλάδας και των άλλων βαλκανικών χωρών σε ένα αγροτικό επίπεδο, υπήρχε σύμπτωση με τη Bρετανία και Γαλλία. Aυτή, άλλωστε, ήταν και η πάγια τακτική των τελευταίων. Έτσι, ήταν κοινή η αντίδραση στις σπασμωδικές προσπάθειες του μεταξικού καθεστώτος για δημιουργία σιδηρουργίας.

Tα ελληνικά αγροτικά προϊόντα και μεταλλεύματα βρίσκονταν, όμως, και στο επίκεντρο της βουλιμίας των Iταλών.

Γύρω από αυτά θα εκδηλωθεί έντονος γερμανο-ιταλικός ανταγωνισμός, ακόμη και εχθρότητα, μετά την κατάληψη της Eλλάδας.

Tο spazio vitale του Nτούτσε και ο πόλεμος
O σύγχρονος Iταλός ιστορικός Davide Rodogno, που έχει ασχοληθεί με το spazio vitale (ζωτικός χώρος), την είσοδο της Pώμης στο B΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την ιταλική κατοχή στην Eλλάδα γράφει για το διάστημα πριν από την 28η Oκτωβρίου 1940: «O Γερμανός δικτάτορας ζήτησε από τον σύμμαχό του να μην προβεί σε κανένα πολεμικό εγχείρημα στη Nοτιανατολική Eυρώπη. Έχοντας τον απόλυτο έλεγχο των οικονομιών των βαλκανικών χωρών, το Pάιχ ενδιαφερόταν να κρατήσει την περιοχή έξω από τον πόλεμο και δεν είχε ανάγκη να ασκήσει την ηγεμονία του μέσω μιας στρατιωτικής κατοχής. H πολιτική της συνεργασίας χωρίς κατοχή επέτρεπε στη Bέρμαχτ οικονομία πόρων και δυνάμεων…»

Aπό την άλλη πλευρά σημειώνει: «O ιταλικός επεκτατισμός (όπως εκφραζόταν με το spazio vitale) στα Bαλκάνια ήταν, αντίθετα, η έκφραση ενός αδύναμου καπιταλισμού, ο οποίος προκειμένου να εξασφαλίσει αγορές για τη βιομηχανία του και κυρίως πηγές πρώτων υλών ήταν αναγκασμένος να βασίζεται περισσότερο στη στρατιωτική κατάκτηση απ’ ό,τι στην οικονομική δύναμη. Tο γερμανικό βέτο σε στρατιωτικές δραστηριότητες στη NA Eυρώπη διέψευσε τις ιταλικές φιλοδοξίες και ενέτεινε τον ανταγωνισμό ανάμεσα στους δύο συμμάχους στη λεκάνη του Δούναβη και τα Bαλκάνια, τη μόνη άμεσα προσβάσιμη για την Iταλία περιοχή-πηγή πρώτων υλών».
ΗΜΕΡΗΣΙΑ

Γενικά θέματα

Καρυστιανού, Ράμμος, Φαραντούρης στο Ευρωκοινοβούλιο την ερχόμενη Τρίτη

Εκδήλωση με θέμα «Αρχή της υπεροχής του Ευρωπαϊκού Δικαίου και Σύνταγμα σε υποθέσεις διαφθοράς»

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα μιλήσουν η Μαρία Καρυστιανού, Πρόεδρος του Συλλόγου Πληγέντων Τεμπών και ο Χρήστος Ράμμος, π. Πρόεδρος της ΑΔΑΕ και επίτιμος Αντιπρόεδρος ΣτΕ, σε εκδήλωση με θέμα «Αρχή της υπεροχής του Ευρωπαϊκού Δικαίου και Σύνταγμα σε υποθέσεις διαφθοράς», σε ειδική εκδήλωση που διοργανώνει ο Ευρωβουλευτής και Συντονιστής της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων, καθηγητής Νικόλας Φαραντούρης. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2025 στις Βρυξέλλες και θα εστιαστεί στο ρόλο του Ευρωπαϊκού Δικαίου έναντι διατάξεων, όπως το άρθρο 86 του Συντάγματος, η επίκληση του οποίου εμποδίζει την έρευνα των Ευρωπαϊκών Αρχών και την εφαρμογή θεμελιωδών αρχών του δικαίου της ΕΕ σε υποθέσεις διαφθοράς.

Μαζί με την Μαρία Καρυστιανού, τον Χρήστο Ράμμο και τον Νικόλα Φαραντούρη, στο πάνελ παρεμβάινουν ο Juan Fernando López Aguilar, ευρωβουλευτής S&D, Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου και πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης της Ισπανίας, ο Ιωάννης Δρόσος, Ομότιμος Καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών και η Daniela Mainenti, Καθηγήτρια Συγκριτικού Ποινικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο UniNettuno της Ρώμης.

Σε δηλώσεις του ο ευρωβουλευτής και καθηγητής του Ευρωπαϊκού Δικαίου Νικόλας Φαραντούρης, σημειώνει ότι «η εκδήλωση δεν είναι κομματική. Είναι θεσμική και επιστημονική. Η επίκληση του άρθρου 86 στην χώρα μας ακυρώνει βασικές αρχές του δικαίου και οδηγεί σε ατιμωρησία και σε δύο κατηγορίες πολιτών: Πατρίκιους και Πληβείους. Ώρα να μιλήσουμε ανοικτά και επιτέλους επιστημονικά, χωρίς κομματικά στεγανά. Μόνο αλήθεια και δικαιοσύνη».

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Οι αναμνήσεις ενός δάσκαλου από την Άγονη Γραμμή. Φολέγανδρος, Σίκινος, Ανάφη

Μην απογοητευτείτε ποτέ στη ζωή σας αν η πρώτη σας επιλογή δεν βγει. Δεχτείτε το, ότι και να συμβεί και η ζωή θα σας ανταμείψει…

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένας αναπάντεχος διορισμός.

 

Στη ζωή τα πιο όμορφα γεγονότα συμβαίνουν απροειδοποίητα. Πρέπει όμως να τα δέχεσαι για τα διαχειρίζεσαι γιατί δεν ξέρεις που θα σε οδηγήσουν.

22 Σεπτέμβρη του 1987 ανακοινώθηκαν οι συμπληρωματικοί κανονικοί διορισμοί και ξάφνου βλέπω το όνομά μου να συμπεριλαμβάνεται στους πίνακες διορισμού στις Κυκλάδες. Τότε οι διορισμοί στις Κυκλάδες είχαν χωριστεί σε διορισμούς σε δυσπρόσιτα νησιά (τα μικρότερα, με υποχρέωση να παραμείνουν εκεί οι εκπαιδευτικοί για τρία χρόνια, και που διοριζόντουσαν πιο γρήγορα) και σε κανονικούς διορισμούς, στα μεγαλύτερα νησιά, που την επόμενη χρόνια θα είχαν το δικαίωμα μετάθεσης. Χάρηκα πάρα πολύ γιατί αλήθεια είναι ότι το περιβάλλον της Ολυμπιακής με είχε στεναχωρήσει…

Είχα περάσει πρώτος στο διαγωνισμό χωρίς γνωριμίες, το τονίζω αυτό με το εφόδιο του τεχνικού απολυτηρίου του Ζαννείου, ενώ παράλληλα τελείωνα τη διπλωματική μου εργασία στο μεταπτυχιακό Ωκεανογραφίας, όπου είχα περάσει με εξετάσεις. Κατά τη διάρκεια της εργασίας μου στην ΟΑ, είχα περάσει σε δύο εσωτερικούς διαγωνισμούς. Μία για επιμελητής πτήσεων και μία για φροντιστής. Δεν ήξερα τι θα είχε γίνει αν με άφηναν να πάω στις θέσεις αυτές στις οποίες επίσης επιθυμούσα και πρώτευσα στους διαγωνισμούς. Η υπηρεσία μου η Mc (διεύθυνση προγραμματισμού) δεν με άφησε να φύγω σαν να απαραίτητος για αυτήν. Πάντα την πληρώνουν οι καλοί υπάλληλοι. Ζήτησα λοιπόν μία εβδομάδα άδεια άνευ αποδοχών να πάω να σταθμίσω τη κατάσταση, αλλά μέσα μου ήδη είχα αποφασίσει. Θα έφευγα!!! Θα άνοιγα νέο κεφάλαιο στη ζωή μου.

Πήγα κανονικά στη δουλειά στις 29 Σεπτέμβρη, αποχαιρέτησα τους εκεί φίλους και συναδέλφους και πήρα το απογευματινό πλοίο που έφευγε από τη Ραφήνα για τη Σύρο γεμάτος χαρά. Ο Ηλίας, ένας συμφοιτητής μου είχε προσληφθεί σαν γεωλόγος στην Νομαρχία Κυκλάδων, και επομένως είχα μία αναφορά για το νησί. Έφτασα και έκλεισα δωμάτιο στο ξενοδοχείο Εuropa, νομίζω σήμερα είναι καζίνο. Κοιμήθηκα και το πρωί που ξύπνησα, πήρα το φάκελο με τα πιστοποιητικά που έπρεπε να καταθέσω έτοιμα, δηλαδή τα πιστοποιητικά της υγειονομικής επιτροπής, τίτλους σπουδών και μεταπτυχιακών, απολυτήριο στρατού και λοιπά. Μπήκα να κάνω ένα μπάνιο, έβαλα μπόλικο σαμπουάν και τότε έγινε η πρώτη διαπίστωση. Το νερό είχε πολλά άλατα που κόλλησαν πάνω μου μαζί με το σαπούνι που δεν έφευγε με τίποτα, τα μαλλιά μου έγιναν σα βούρτσα. Τα μαλλιά μου ήταν κάγκελο όσο και να τα ξέβγαλα με ένα εμφιαλωμένο νερό που αγόρασα από το ξενοδοχείο δεν ίσιωσαν. Τι να κάνω; Σκουπίστηκα με την πετσέτα για να απομακρύνω τη σαπουνάδα και κίνησα για τη Σταματίου Πρωίου, που ήτανε τότε η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας.

Η διεύθυνση ήτανε πολύ κοντά κι ανέβηκα τα σκαλιά στον πρώτο όροφο που θα ορκιζόμουν στο γραφείο του διευθυντή, ο οποίος αν θυμάμαι καλά ήταν Ναξιώτης. Μόλις μπήκα στο γραφείο στάθηκα δίπλα σε ένα τεράστιο τύπο, μπασκετμπολίστα της Εθνικής, τον Νίκο, τον Στ…, ο οποίος τοποθετήθηκε στην Αμοργό. Άσχετα αν δεν πάτησε ποτέ το πόδι του εκεί, πάντως έπαιρνε τα μόρια της Αμοργού. Δέκα που ήταν και το μέγιστο. Έπαιρνε συνέχεια για δεκαετίες απόσπαση για τα ΤΕΦΑΑ Θεσσαλονίκης. Στο κάτω γραφείο ήταν μια υπάλληλος, από τη Νίκαια του Πειραιά. Αργότερα είχα το γιο της μαθητή στο 9ο Γυμνάσιο της Νίκαιας. Μου έδωσε ένα χαρτί να επιλέξω σχολεία, αλλά μόλις το είδα της είπα ότι έκανε λάθος γιατί όλα αυτά ήτανε δυσπρόσιτα ενώ εγώ ήμουν κανονικός διορισμός. Η απάντηση της που δεν την κατάλαβα τότε ήταν:

–        “Μικρέ είσαι το πρώτο φαβορί για τη Φολέγανδρο”.

Πράγματι για την ειδικότητα μου ΠΕ 04-05 ήμουνα ο νεότερος διορισθείς, γιατί πήρα αμέσως πτυχίο, είχα μεταπτυχιακό και έτσι προηγήθηκα των υπολοίπων. Υπάρχουν συμφοιτητές μου που διορίστηκαν μετά από μένα πέντε χρόνια. Αυτή ήξερε ότι ενώ είχε τρία κενά στη Σύρο δεν τα δήλωσαν για να δουλέψουν τρεις γνωστοί Συριανοί αναπληρωτές. Σιγά μην άφηναν το σπίτι τους να πάνε στην άγονη γραμμή…. Εν τω μεταξύ λίγο αργότερα προκηρύχθηκαν μέσα σε μία εβδομάδα θέσεις σε δυσπρόσιτα νησιά του Πειραιά. Τότε εγώ έμενα Αμφιάλη στο Κερατσίνι και το δυσπρόσιτο νησί Σαλαμίνα ήταν ούτε μία ώρα από το σπίτι μου!!! Όσοι πήγαν εκεί ήταν μιλημένοι. Πού να προλάβαινες να κλείσεις σε δημόσιο νοσοκομείο ραντεβού, να πάρεις τις γνωματεύσεις από το γιατρό, να κλείσεις ραντεβού στην υγειονομική επιτροπή που για τον Πειραιά ήταν το ΠΙΚΠΑ, μέσα σε μια βδομάδα, αν δεν τα χεις ήδη έτοιμα; Τα γράφω αυτά γιατί κάποιοι ωφελημένοι εκείνης της εποχής σχολιάζουν τα κακώς κείμενα της σημερινής. Δυστυχώς πάρα πολλοί άνθρωποι και συνάδελφοι επίσης δεν πάνε με το Σταυρό στο χέρι, αλλά κοιτάνε πως θα εξυπηρετηθούν και προφανώς σε βάρος άλλων βεβαίως, βεβαίως. Δικαίωμα κριτικής έχει μόνο όποιος δεν έβαλε το δάχτυλό του στο βάζο με το μέλι ή δεν χρησιμοποίησε τον μπάρμπα από την Κορώνη. Αυτό το κοινωνικό σύμπτωμα μας οδήγησε σήμερα σε αυτή την κατάσταση. Ανέκαθεν κανείς δεν νοιαζόταν για τον εκπαιδευτικό που θα διοριζότανε στην Άγονη Γραμμή. Επίσης εξομολογούμαι ότι και εγώ σαν παιδί της Μεταπολίτευσης φταίω για την κατάντια της κομματικοποίησης που επικράτησε στο βαθμό που μου αναλογεί. Και διέλυσε την Χώρα και την Κοινωνία.

Τέλος πάντων μετά την ορκωμοσία έφυγα για την Αθήνα μέσω Ραφήνας και περίμενα τις επίσημες τελικές τοποθετήσεις του ΠΥΣΔΕ. Όπως μου προείπε η Ευαγγελία, τοποθετήθηκα στο νησί με το περίεργο όνομα: Φολέγανδρος!!! Στην πορεία βέβαια το λάτρεψα!!! Το νησί έχει ένα υπέροχο φάρο, 72 εκκλησίες και παρεκκλήσια και για τη προστασία τους διαθέτει αρχαιοφύλακα.

Μην απογοητευτείτε ποτέ στη ζωή σας αν η πρώτη σας επιλογή δεν βγει. Δεχτείτε το, ότι και να συμβεί και η ζωή θα σας ανταμείψει…

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ VKONSTA.BLOGSPOT.COM

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Η… καρότσα της ανάπτυξης

Μια νεροποντή στην Αθήνα ήταν αρκετή για να αναδείξει τις χρόνιες αδυναμίες της χώρας στην αντιμετώπιση ζητημάτων που αφορούν αυτό που λέμε καθημερινότητα του πολίτη.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μια νεροποντή στην Αθήνα ήταν αρκετή για να αναδείξει τις χρόνιες αδυναμίες της χώρας στην αντιμετώπιση ζητημάτων που αφορούν αυτό που λέμε καθημερινότητα του πολίτη.

Σε εποχή διαρκών πανηγυρισμών για τους αναπτυξιακούς ρυθμούς που επιτυγχάνει η Ελλάδα, πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, εμφανίστηκαν εικόνες πολιτών να αποβιβάζονται από τον Ηλεκτρικό στο Μοσχάτο και να μετεπιβιβάζονται σε καρότσες αγροτικών αυτοκινήτων, για να περάσουν στο απέναντι πεζοδρόμιο, καθώς οι δρόμοι ήταν αδιάβατοι, λόγω της βροχής. Αν έπεφτε στην Αθήνα η βροχή που έπεσε στα Τζουμέρκα, θα κυκλοφορούσαν μόνο πλωτά μέσα.

Τι έφταιξε και πνίγηκε ξανά η πρωτεύουσα; Φταίει η κυβέρνηση, η Περιφέρεια, ο δήμος, που δεν έκαναν τις αναγκαίες παρεμβάσεις και τα έργα που υλοποίησαν ήταν εκτός προδιαγραφών; Παρότι το ερώτημα είναι διαχρονικό, δεν πρόκειται να απαντηθεί.

Ουδείς θα παραδεχτεί ότι υλοποίησε ένα έργο το οποίο δεν επιτυγχάνει τον σκοπό για τον οποίο δημοπρατήθηκε, όπως ουδείς θα παραδεχτεί ότι δεν καθάρισε τα φρεάτια πριν από τη βροχή κ.λπ., κ.λπ.
Και αν διατυπωθεί το ερώτημα «τις πταίει;», θα ξεκινήσει το γνωστό παιχνίδι της «κολοκυθιάς», στο οποίο ο κάθε παίκτης αποποιείται τις ευθύνες του και τις ρίχνει σε κάποιον άλλον.

Παλαιότερα η κυβέρνηση είχε επενδύσει αρκετά στο «επιτελικό κράτος», το οποίο θα αντιμετώπιζε έκτακτα γεγονότα με αποτελεσματικότητα, αλλά πριν αλέκτορα φωνήσαι… τρις ξεχάστηκε, διότι όπου χρειάστηκε, απέτυχε.

Η κυβέρνηση οφείλει να κοιτάξει πίσω από την κουρτίνα των αριθμών και να ασχοληθεί με την καθημερινότητα των πολιτών, οι οποίοι, εκτός από τις συνέπειες κάθε βροχόπτωσης, βλέπουν από μακριά τους άλλους Ευρωπαίους.

Αποκαλυπτικό είναι το Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο, το οποίο στη «Γνώμη επί του Πολυετούς Δημοσιονομικού Προγραμματισμού 2026-2029» επισημαίνει πως «η παραγωγικότητα της εργασίας ανά ώρα και οι πραγματικοί μισθοί παραμένουν από τους χαμηλότερους στην Ε.Ε., ενώ το κατά κεφαλήν ΑΕΠ αντιστοιχεί μόλις στο 70% του μέσου ευρωπαϊκού όρου. Παρά τη βελτίωση των τελευταίων ετών, η ανεργία παραμένει υψηλότερη σε σχέση με τον μέσο όρο της Ε.Ε., ενώ το επενδυτικό ποσοστό και η αποταμίευση των νοικοκυριών εξακολουθούν να είναι χαμηλά».

Πάνος Φ. Κακούρης

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις4 ώρες πριν

Μουντζουρούλιας: Επίδειξη δύναμης από το Ισραήλ στην Τουρκία

Direct News με τον Ανδρέα Μουντζουρούλια 

Πολιτική5 ώρες πριν

Σφοδρή καταγγελία της ΔΕΕΕΜ–Ομόνοια για «επικίνδυνη τουρκική διείσδυση» στη Χειμάρρα υπό την κάλυψη των αλβανικών αρχών

Η Ομόνοια καταγγέλλει τον νυν διορισμένο «δήμαρχο» Χιμάρας, Βαγγέλη Τάβο – πρόσωπο που τοποθετήθηκε από την κεντρική εξουσία μετά τη...

Άμυνα6 ώρες πριν

France 24: Πτήσεις drones πάνω από γαλλική βάση πυρηνικών υποβρυχίων!

Ο γαλλικός στρατός εφάρμοσε μέτρα κατά των μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) αφότου πέντε μη επανδρωμένα οχήματα πέταξαν πάνω από μια...

Άμυνα8 ώρες πριν

Καραβίδας: Θα σπάσουν τα μούτρα τους! Μόνο έτσι γίνεται αποτροπή

Παρέμβαση του επισμηναγού ε.α. Στέφανου Καραβίδα

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ8 ώρες πριν

Δίωξη δημοσιογράφου στην Τουρκία για το ρεπορτάζ της για τη γενοκτονία των Αρμενίων! Κατηγορείται ότι προσέβαλε το τουρκικό έθνος

Η υπόθεση, που ξεκίνησε έπειτα από καταγγελία στον μηχανισμό CİMER, εντάσσεται στις διώξεις βάσει του Άρθρου 301 – άρθρο με...

Δημοφιλή