Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Αταφοι Νεκροι του Αλβανικου Μετωπου

Δημοσιεύτηκε στις

Εξήντα έξι χρόνια μετά το τέλος του πολέμου και οι χιλιάδες νεκροί μας, άταφοι οι περισσότεροι (οι 8.000 περίπου), εγκαταλελειμμένοι στα πεδία των μαχών, ακόμα περιμένουν δικαίωση από την πατρίδα. Μαζί μ’ αυτούς και οι συγγενείς τους που δεν έχουν πού ν’ ανάψουν ένα κερί και ένα καντήλι στη μνήμη τους.

Εδώ ραδιοφωνικός σταθμός Αθηνών. Έκτακτον ανακοινωθέν. Αι ιταλικαί στρατιωτικαί δυνάμεις προσβάλλουν από της πέμπτης και τριάντα πρωϊνής της σήμερον, τα ημέτερα τμήματα προκαλύψεως της Ελληνοαλβανικής μεθωρίου.

Αναστασία Γιαπιτζόγλου – αδελφή πεσόντα
Ξέρεις τι θυμάμαι πολύ; Θυμάμαι που έλειπε η μητέρα μου στα χωράφια έξω και ήρθε η δασκάλα του χωριού μας τότε, και ήρθε η είδηση ότι κηρύχθηκε ο πόλεμος, και ήρθε και μας το είπε. Και πιάσανε όλοι τα κλάματα, και κλαίγανε. Αυτά μου έχουν μείνει στο μυαλό.

Η Αναστασία Γιαπιτζόγλου ήταν 15 χρονών όταν κηρύχθηκε ο πόλεμος του 1940.

Κι ενώ οι γυναίκες έμεναν πίσω μόνες, οι άνδρες, όπως και ο αδελφός της Γιαπιτζόγλου, Νικόλαος Δέδες, έχουν βαθιά την πεποίθηση ότι φεύγοντας για το μέτωπο, έκαναν το σωστό…

Αναστασία Γιαπιτζόγλου – αδελφή πεσόντα
Και πήγαμε και τον συνοδεύσαμε και μας χαιρέταγε από το αυτοκίνητο. «Μην στενοχωριόσαστε» λέει «θα γυρίσω. Θα γυρίσω πίσω νικητής».

Για τους Ηπειρώτες περισσότερο από τους άλλους Έλληνες ο πόλεμος του 40 ήταν ένας παλλαϊκός πόλεμος. Οι περισσότεροι υπερασπίζονταν όχι απλά την πατρίδα αλλά τα σπίτια, τις οικογένειες, τις πλατείες και τις εκκλησίες των χωριών τους. Ένας από αυτούς, ο Θανάσης Μάκος από την Κάτω Ραβένια αναλαμβάνει αρχικά τον ανεφοδιασμό στην πρώτη γραμμή.

Θανάσης Μάκος – αγωνιστής 1940-1941
Δεν έβρισκες πάτο από το χιόνι. Είχαμε μπλούζες άσπρες. Τις φοράγαμε από πάνω για τα αεροπλάνα. Να μη μας μπλέξουν. Μια φορά σε ένα ύψωμα, ήταν όλο το τάγμα, προχωράγαμε σε μια ανηφόρα με το χιόνι, δεν ήταν 50 μέτρα τα αεροπλάνα. Φάλαγγα ολόκληρη, Βομβαρδιστικά, καταδιωκτικά, 50 μέτρα ήταν από πάνω κι εμείς είχαμε μουλώσει, εκεί στο χιόνι μέσα, ακίνητοι. Περάσανε από πάνω, ούτε μας είδανε. Αν μας βλέπανε και μας αρχινάγανε εκεί, πόσα θύματα θα είχαμε! Μη ρωτάτε.

Όταν η ιταλική επίθεση καταρρέει, οι Έλληνες περνούν στην αντεπίθεση και ο Θανάσης Μάκος προάγεται σε πολυβολητή.

Θανάσης Μάκος – αγωνιστής 1940-1941
Ερχόντανε κοπάδια από φούνα, λυπόσουνα να τους ρίξεις, δεν πήγαινε σφαίρα χαμένη. Σαν τα πρόβατα…

Σαν τα πρόβατα δεν σκοτώνονταν μόνο οι Ιταλοί. Και οι Έλληνες φαντάροι υπέφεραν από τον βαρύ χειμώνα και την συντριπτική τεχνική υπεροπλία των Ιταλών που υποχωρούσαν.

Θανάσης Μάκος – αγωνιστής 1940-1941
Είχαν οπλισμό πολύ. Δεν λυπόντουσαν αυτοί, εμείς κάναμε οικονομία. Άμα αρχίναγε το πυροβολικό, το δικό τους, 50 εκείνοι, 5 ρίχνανε οι δικοί μας, αλλά εκείνες που έριχναν, τις έριχναν στο ψητό.

Αναστασία Γιαπιτζόγλου – αδελφή πεσόντα
Ήταν στις 10 Φεβρουαρίου ακριβώς. Ήρθε η δασκάλα του χωριού, ειδοποιήσανε από κει και ήρθε και μας έδωσε τα δυσάρεστα μαντάτα, ότι σκοτώθηκε ο αδελφός μας.

Την εποχή που πεθαίνει ο αδελφός της Γιοαπιτζόγλου, ο Aριστοτέλης Δερδεμέζης είναι μόλις 4 ετών. Ο πατέρας του, που βρίσκεται ήδη στο μέτωπο τέσσερις μήνες γράφει στο γιο και τη γυναίκα του τακτικά.

Ακούγεται Δερδεμέζης να διαβάζει το γράμμα του πατέρα του
Αγαπημένη μου Μάρθα, σε φιλώ με τά του Αριστοτέλη….

Κάποια μέρα τα γράμματα σταματούν.

Αριστοτέλης Δερδεμέζης – γιος πεσόντα
Και θυμάμαι όταν ήρθαν να πουν στην μητέρα μου ότι χάθηκε ο πατέρας μου, εγώ έπαιζα εκεί στην αυλή του σπιτιού και έβλεπα τον κόσμο εκεί, χωρίς να ξέρω τώρα το δράμα που παιζόταν για μας αυτήν την στιγμή.

Ως τον Απρίλιο του 1941 και οι δύο πλευρές έχουν τεράστιες απώλειες μέσα στο Αλβανικό έδαφος.

Θανάσης Μάκος – αγωνιστής 1940-1941

Τέλλογλου: Τους σκοτωμένους τους δικούς τους τί τους κάνατε;

Μάκος: Τους θάβαμε εκεί. Πού να τους πήγαινες; Κοιμόμαστε και πάνω σε αυτούς. Σάμπως τους ξέραμε Ήταν σκοτωμένοι…τους πλάκωνε και το χιόνι!

Τέλλογλου: Τους δικούς μας τους σκοτωμένους, τι τους κάνατε;

Μάκος: Άλλους τους μαζεύαμε, άλλους τους αφήνανε, τους βρίσκαμε σκοτωμένους, τους παίρνανε και τους έθαβαν εκεί σε ένα μέρος, τους βάζανε και έναν σταυρό και τους αφήνανε. Πού να τους πάνε;

Αυτές οι φωτογραφίες που προβάλλονται για πρώτη φορά στην ελληνική τηλεόραση, τραβήχτηκαν από τον τότε στρατιωτικό φωτογράφο των Ιταλών Αρμένο Ματτιόλι.

Αρμένο Ματτιόλι – στρατιωτικός φωτογράφος
Έχω δει σκοτωμένοι ανθρώποι εκεί…να φωνάζω…δίπλα εκεί…. Η σφαίρα, την ώρα που φεύγει κάνει μπουμ. Η ώρα που έρχεται…είναι σιωπή.

Οι φωτογραφίες του Ματιόλι αποτελούν μοναδικό ντοκουμέντο για τις απώλειες τόσο των Ιταλών, όσο και των Ελλήνων.

Αρμένο Ματτιόλι – στρατιωτικός φωτογράφος
Φαινότανε! Οι Ιταλοί φαινότανε από αρβύλες, από τέτοια πράγματα, πάντοτε έμεινε κάτι. Το σώμα πάει περίπατο, μα αρβύλες, ορισμένα πράγματα, μένουνε…

Μετά την λήξη του πολέμου στην Αλβανία επικρατεί το σκληρό κομμουνιστικό καθεστώς του Ενβέρ Χότζα. Ο Χότζα συμβάλλει στο να βρεθούν οι νεκροί του πολέμου αλλά θέλει να θαφτούν στην Ελλάδα και την Ιταλία αντίστοιχα.

Σε πολλά σημεία της χώρας υπάρχουν πρόχειρα μεικτά νεκροταφεία των νικητών και των ηττημένων του πολέμου , όπως εδώ έξω από το Τεπελένι. Ο ομογενής Θανάσης Ντίνος ήταν ανταποκριτής της κομματικής εφημερίδας στις περιοχές της ελληνικής μειονότητας.

Θανάσης Ντίνος – πρώην δημοσιογράφος
Ήταν από την δεξιά οι Έλληνες και από τα αριστερά οι Ιταλοί , ήταν όλος ο τάφος
κλειστός και μία μικρή διαφορά στην μέση που έχουν γράψει για αυτό στα αλβανικά ,
αρμικι ν γιετ μιφ νοφτεκε , εχθροί στην ζωή φίλοι στον θάνατο.

Το 1962 οι Ιταλοί παίρνουν τους δικούς τους νεκρούς από ολόκληρη την Αλβανία, και από αυτό το χωράφι έξω από το Τεπελένι. Ο βοσκός Σαντίκ Μπάνι, είναι αυτόπτης μάρτυρας της εκταφής των Ιταλών.

Σαντίκ Μπάνι – βοσκός
Τους είδα. Έπαιρναν τα οστά σιγά-σιγά, τα έπλεναν, τα καθάριζαν, και τα
τοποθετούσαν επί τόπου μέσα στα φέρετρα, που έγραφαν επάνω τα ονόματά τους. Οι
νεκροί φορούσαν στο λαιμό την στρατιωτική τους ταυτότητα, με το όνομα τους, το
τάγμα τους, και το όνομα πατρός τους.

Στην άλλη πλευρά της Ηπείρου η γυναίκα του Παντελή Νάστου ειδοποιείται να παραλάβει τη σωρό του άνδρα της. Ο γιος της, που πήρε το όνομά του πατέρα του – αφού γεννήθηκε τέσσερις μήνες μετά το θάνατό του – αντιμετώπιζε με δυσπιστία την ιστορία εκείνη για χρόνια.

Παντελής Νάστος – γιος πεσόντα
Νάστος: Έφεραν έναν φαντάρο στα Γιάννενα και λέγαν ότι ήταν αυτός. Αν είναι δυνατόν να φέρουν έναν φαντάρο στα Γιάννενα και να είναι αυτός.

Τέλλογλου: Και η μητέρα σας πίστευε ότι αυτός είναι ο Παντελής Νάστος

Νάστος: Ναι

Τέλλογλου: Εσάς τι σας έκανε δύσπιστο;

Νάστος: Έχει τόσους στρατιώτες που σκοτώθηκαν στον πόλεμο. Θα έφερναν αυτόν τον ένα; Δεν είναι δυνατόν να φέρουν ένα. Τότε γιατί τους αφήσαν του άλλους, ας τους έφεραν όλους στα Γιάννενα.

Η μνήμη των σχεδόν 8000 χιλιάδων νεκρών στοιχειώνει τις ζωές αυτών που μένουν πίσω και στην υπόλοιπη Ελλάδα. Χαρακτηριστική η περίπτωση της μητέρας της Γιαπιτζόγλου.

Αναστασία Γιαπιτζόγλου – αδελφή πεσόντα
Ήταν πάρα πολύ πληγωμένη. Δεν ήθελε να το συζητήσει καθόλου. Πάντα έκλαιγε, πάντα μας άφηνε και έφευγε και πήγαινε στα χωράφια, και πήγαινε για να κλάψει μόνη της, για να μην είμαστε εμείς εδώ, και την βλέπουμε. Καταλαβαίνεις τώρα. Ένα παιδί, και τι παιδί! Λεβέντης!

Οι περισσότερες Ελληνικές απώλειες του Αλβανικού μετώπου είναι τραυματίες που κατέληξαν με τον ένα ή τον άλλον τρόπο σε πρόχειρα στρατιωτικά χειρουργεία. Ένα από αυτά είχε στηθεί στο χωριό Βουλιαράτι, ένα χωριό της ελληνικής μειονότητας, έξι χιλιόμετρα βόρεια από τα ελληνοαλβανικά σύνορα. Το χωράφι, στο οποίο θάβονται οι πεσόντες ανήκει στον Δημήτρη Μπάκο. Μέχρι το θάνατό του, ο Μπάκος συντηρεί το νεκροταφείο και διατηρεί κατάσταση των νεκρών σε μία χώρα που έχει κηρύξει κάθε θρησκεία εκτός νόμου.

Γιώργος Μπάκος – συντηρητής νεκροταφείου
Ήταν ξάδερφος του παππού μου. Μου άφηκε τα ονόματα και μου είπε επειδή τα παιδιά μου θα φοβηθούνε γιατί είναι κομμουνιστές, για αυτό αφήνω την κατάσταση σε εσένα, και την είχα εγώ την κατάσταση.

To 1990 το κομμουνιστικό καθεστώς της Αλβανίας καταρρέει και η χώρα ανοίγει. Δύο χρόνια αργότερα αρχίζουν διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα με στόχο να κατασκευαστούν νεκροταφεία για τους πεσόντες του ελληνοιταλικού πολέμου. Ταυτόχρονα επισκευάζεται το νεκροταφείο του Βουλιαρατίου που τίθεται υπό την αιγίδα της ορθόδοξης εκκλησίας της Αλβανίας. Κανείς όμως δεν ενημερώνει τους συγγενείς.
Την ίδια περίοδο ο Πελοπονήσιος Αγαθοκλής Παναγούλιας αναζητά το τι απέγιναν οι συμπατριώτες του που πολέμησαν στον ελληνοιταλικό πόλεμο.

Στο Βουλιαράτι αλλά και σε όλα τα πρόχειρα στρατιωτικά νοσοκομεία της Βορείου Ηπείρου οι διευθύνσεις υγειονομικού του Ελληνικού στρατού είχαν κάψει τις καταστάσεις των νεκρών και των τραυματιών για να μην πέσουν στα χέρια των Γερμανών. Ο τότε διευθυντής του δημοτικού σχολείου στο Βουλιαράτι είχε ζητήσει μία λίστα των ανθρώπων που πέθαναν στο χειρουργείο του χωριού, για να στήσει αργότερα ένα μνημείο.

Η λίστα αυτή – μέσω ενός συγγενή – φτάνει στα χέρια του Παναγούλια, ο οποίος τη συγκρίνει με αυτή του Μπάκου, καταλήγοντας να κάνει τη δουλειά που κανονικά θα έπρεπε να έχει κάνει το ελληνικό κράτος.

Αγαθοκλής Παναγούλιας – ιστορικός συγγραφέας
Τις πήρα είδα τι συμβαίνει, αλλά κάτι ακόμη με απασχολούσε. Πήρα το αυτοκίνητό μου και ήρθα εδώ το 2001 και μαζί με τους κατοίκους επισκεφθήκαμε το νεκροταφείο, όπου εκεί πάλι μου δημιούργησε μια απορία γιατί δεν είδα επάνω στους τάφους κανένα ίχνος που να υποδηλώνει επίσκεψη συγγενούς και τότε ρώτησα, διότι ήξερα και ξέρω ότι κάθε χρόνο γίνεται γιορτή εδώ, δεν έχει έρθει κανένας συγγενής; Και οι κάτοικοι μου είπαν ότι δεν έχει επισκεφθεί κανείς γιατί κανείς δεν φρόντισε να τους ενημερώσει.

Ο Παναγούλιας αποφασίζει να γράψει ένα βιβλίο με τίτλο «Όσοι δεν γύρισαν από το μέτωπο». Για τον λόγο αυτόν αρχίζει να τηλεφωνεί έναν έναν από τους εναπομείναντες συγγενείς των πεσόντων.

Αγαθοκλής Παναγούλιας – ιστορικός συγγραφέας
Βρήκα τον αδελφό ενός, λέγεται Στεριώτης, του τηλεφώνησα αργά το βράδυ κατά τις 9 η ώρα, και όταν του είπα ότι γνωρίζω αυτό το πράγμα μου είπε μια φράση, «στάκα στάκα στάκα να πάρω μια καρέκλα να καθίσω τι είναι αυτό που μου λες».

Ανάμεσα σε αυτούς που ακούν ότι οι δικοί τους είναι θαμμένοι στο Βουλιαράτι είναι ο Δερδεμέζης, η Γιαπιτζόγλου και ο Νάστος.

Την 28η Οκτωβρίου του 2002 ο Παναγούλιας αφού έχει βρει δεκάδες συγγενείς πεσόντων από όλη την Ελλάδα ταξιδεύει μαζί τους στο Βουλιαράτι. Η υποδοχή που τους επιφυλάσσουν οι κάτοικοι είναι συγκινητική. Μπροστά στους τάφους των δικών τους οι συγγενείς μοιάζουν να απελευθερώνουν συναισθήματα 6 ολόκληρων δεκαετιών.

Αρχείο Α. Παναγούλια – μιλάει γιος πεσόντα
Ήμουν μωρό παιδάκι, και άφησε και τη μητέρα μου χήρα, κι έφυγε, κι όπως ήταν παλικάρι, δεν ξαναγύρισε πια στον τόπο του. Ακόμα τους περιμένουμε, ιδιαίτερα εγώ τον περιμένω, γιατί δεν τον γνώρισα.

Αναστασία Γιαπιτζόγλου – αδελφή πεσόντα
Αγωνία και συγκίνηση…Σαν την τρελή έκανα να δω και να πάω να προσκυνήσω στον τάφο του …λες και ήταν η μητέρα μου που τον έβλεπε το γιο της..

Παντελής Νάστος – γιος πεσόντα
Τέλλογλου: Όταν σταθήκατε για πρώτη φορά μπροστά στον τάφο του πατέρα σας, πώς αισθανθήκατε;

Νάστος: Κοίταξε, τι να σας πω τώρα…δεν λέγονται!

Ο Παναγούλιας επισκέπτεται ξανά και ξανά την Αλβανία συλλέγοντας πληροφορίες για όσους περισσότερους μπορεί. Σήμερα πια, γνωρίζει με κάθε λεπτομέρεια τη βιογραφία κάθε ενός ξεχωριστά.

Αγαθοκλής Παναγούλιας – ιστορικός συγγραφέας
Ο Κρουστάλης, ο Χριστόφορος, είναι από το Παυλόπουλο Ευρυτανίας, η ιστορία στρατού λέει ότι πέθανε στο 8ο ορεινό χειρουργείο ενώ είναι στο Βουλιαράτι. Ο αδελφός του μετανάστευσε στην Αμερική. Τον βρήκα στην Αμερική λίγες ημέρες πριν πεθάνει. Τον βρήκα στο νοσοκομείο και όταν του άνοιξαν το βιβλίο στη σελίδα που ήταν ο αδελφός του, όπως με πληροφόρησαν του ήρθε, άλλαξε όψη ο άνθρωπος μετά από λίγες ημέρες πέθανε ο αδελφός του.

Η έναρξη της επίσημης λειτουργίας του νεκροταφείου στο Βουλιαράτι έδωσε ελπίδες ότι η Ελλάδα και η Αλβανία θα κατέληγαν σε μία λύση για τους 8000 Έλληνες που είναι ακόμα θαμμένοι στην Αλβανία. Η Ελλάδα σε αντίθεση με τη Γερμανία και τη Βρετανία που διατηρούν μικρά νεκροταφεία μέσα στα Τίρανα ζητά εκτός από το Βουλιαράτι άλλα 2 τουλάχιστον νεκροταφεία. Ένα από αυτά, βρίσκεται κοντά στα περιβόητα στενά της Κλεισούρας. Έτοιμο μεν, άδειο δε.

Πλάι στον Αώο ποταμό λίγο έξω από την κλεισούρα η αρχιεπισκοπή της Αλβανίας έχει διαθέσει έναν χώρο στον οποίο θα μπορούσαν να ταφούν 380 περίπου Έλληνες από εκείνους που έπεσαν στο Αλβανικό μέτωπο. Οι σωροί τους βρίσκονται σε μια εκκλησία όχι μακριά από εδώ . Η ταφή τους θα μπορούσε να γίνει αύριο αν η Ελλάδα και η Αλβανία συμφωνούσαν σε ένα κοινό κείμενο.

Η απαίτηση αυτή των Ελλήνων κάνει καχύποπτο τόσο τον καθηγητή ιστορίας και πρώην υφυπουργό Εξωτερικών Παλούμπ Τζούφι όσο και τους περισσότερους Αλβανούς.

Παλούμπ Τζούφι – πρώην Υφυπουργός Εξωτερικών Αλβανίας
Τζούφι: Το θέμα θα είχε λάβει μικρότερες διαστάσεις. Όπως και να έχει, τα νεκροταφεία αποτελούν ένα πρόβλημα λόγω της διπλής ιδιότητας των στρατιωτών. Από τη μια ως ελεύθεροι αγωνιστές κατά του φασισμού – κι εμείς αυτό θα θέλαμε να είναι – και από την άλλη ως στρατιώτες που αγωνίστηκαν για την επανένωση της αποκαλούμενης Β. Ηπείρου με την Ελλάδα. Και εδώ μπλέκουν τα πράγματα. Ακόμη κι ένας απλός τάφος, με τη μορφή μνημείου, θα αποτελούσε πρόβλημα, λαμβάνοντας υπόψη αυτή τη διπλή ιδιότητα του αγωνιστή.

Τέλλογλου : Τι ρόλο παίζει η τοποθεσία (των μνημείων);

Τζούφι: Τα μνημεία αυτά προς τιμή των πεσόντων Ελλήνων στρατιωτών το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, είναι τοποθετημένα σε μια καθαρή γραμμή : Κορυτσά, Κλεισούρα, Πρεμετή, Αργυρόκαστρο, η οποία αποτελεί περίπου τα όρια της αποκαλούμενης Β. Ηπείρου. Και υπό αυτήν την έννοια υπάρχουν σκέψεις ότι εδώ πρόκειται για μια απόπειρα οριοθέτησης.

Όσο κι αν το πρόβλημα των 8000 νεκρών μοιάζει ανθρωπιστικό για τους συγγενείς, και οι δύο πλευρές, ελληνική και αλβανική το έχουν μετατρέψει σε πολιτικό. Στο παιχνίδι δεν αργεί να μπει και η Αλβανική τηλεόραση.

Πλάνα και ήχος από Αλβανική τηλεόραση

Ο Αρτάν Χότζα είναι ο Ταρζάν της Αλβανίας στην αλβανική εκδοχή της «Ζούγκλας». Στη δική του «Ζούγκλα» ο Χότζα χρησιμοποίησε το 2006 την προσπάθεια της ορθόδοξης εκκλησίας της Αλβανίας να συγκεντρώσει τις σωρούς των Ελλήνων στρατιωτών στο χωριό Κοσίνα για να δυσφημίσει την ιστορία των ελληνικών νεκροταφείων. Γι’ αυτό δεν χρειάστηκε και μεγάλη δημοσιογραφική έρευνα.

Αρτάν Χότζα – δημοσιογράφος
Τέλλογλου: Τι ακριβώς έγινε στην Κοσίνα;

Χότζα: Από την έρευνά μας προέκυψε ότι τελικά το θέμα της Κοσίνα είχε ως βασικό κίνητρο το οικονομικό όφελος, και όχι την εκπλήρωση μιας αποστολής. Μάρτυρές που ρωτήσαμε στην περιοχή, μας είπαν ότι η εκταφή ενός Έλληνα στρατιώτη, ο οποίος υποτίθεται είχε σκοτωθεί στον ελληνοιταλικό πόλεμο ισοδυναμούσε περίπου με 500 Ευρώ για όλη τη διαδικασία, από την στιγμή δηλαδή της εκταφής, το πλύσιμο, μέχρι τη στιγμή της τοποθέτησης στον νέο τάφο. Οι ίδιοι μάρτυρες, οι οποίοι συμμετείχαν στην εκταφή, μας πληροφόρησαν ότι δεν δούλευαν παρουσία εμπειρογνωμόνων. Κανονικά θα έπρεπε να υπάρχει μια αλβανοελληνική επιτροπή εμπειρογνωμόνων, συμπεριλαμβανομένων και ιατροδικαστών. Οι εκταφές έγιναν υπό την επίβλεψη ενός συγκεκριμένου ιερέα με προβληματικό παρελθόν, ο οποίος από τα 500 Ευρώ έδινε τελικά στους εργάτες μόνο 12 Ευρώ για κάθε λείψανο.

Η αλβανική «Ζούγκλα»και ο δημιουργός της στηρίχθηκαν σε έναν μάρτυρα που είχε μπει 5 φορές σε ελληνική φυλακή και πληρώθηκε για να μιλήσει στο σώου της αλβανικής τηλεόρασης .

Επισκεφθήκαμε την Κοσίνα , όπου οι χωρικοί ήταν διχασμένοι για το τι ακριβώς είχε συμβεί… Και εξαιρετικά φοβισμένοι…

Τέλλογλου: Υπήρχαν άνθρωποι εδώ από το χωριό που έκαναν εκσκαφές;

Κάτοικος Κοσίνα: Αυτό το ξέρει ο παπάς…

Συναντήσαμε τον ιερέα που είχε την πρωτοβουλία των εκταφών στην Κόσινα, αλλά παρότι απαλλάχθηκε από την κατηγορία της τυμβωρυχίας αρνήθηκε να μας μιλήσει.

Όχι μακριά από το τοπικό γήπεδο, πολυκατοικίες χτίζονται σε ένα χωράφι, όπου είναι θαμμένοι 2000 Έλληνες στρατιώτες. Εκεί μας προλαβαίνει η είδηση ότι ούτε και αυτή τη φορά, δεν κατάφεραν μια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και η Αλβανία, να συμφωνήσουν για το πώς μπορούν να θάψουν πολιτισμένα νεκρούς 70 ετών.





ΣΚΑΙ
Αταφοι Νεκροι του Αλβανικου Μετωπου
Εξήντα έξι χρόνια μετά το τέλος του πολέμου και οι χιλιάδες νεκροί μας, άταφοι οι περισσότεροι (οι 8.000 περίπου), εγκαταλελειμμένοι στα πεδία των μαχών, ακόμα περιμένουν δικαίωση από την πατρίδα. Μαζί μ’ αυτούς και οι συγγενείς τους που δεν έχουν πού ν’ ανάψουν ένα κερί και ένα καντήλι στη μνήμη τους.

Αυτό το θέμα – εκκρεμότητα της χώρας μας πραγματεύεται στο βιβλίο του ο κ. Γ. Σούρλας το οποίο γράφτηκε με αφορμή ένα τηλεφώνημα που δέχτηκε πριν από μερικά χρόνια ο βουλευτής και αντιπρόεδρος της Βουλής από έναν βορειοηπειρώτη ο οποίος του είπε ότι δεν αντέχει άλλο να οργώνει το χωράφι του στην Αλβανία και να θρυμματίζονται κόκαλα και κρανία Ελλήνων πολεμιστών που απέμειναν άταφοι, ή στοιβαγμένοι σε ομαδικούς τάφους.

Δικαιούμαστε άραγε να στεκόμαστε μπροστά στον άγνωστο στρατιώτη έχοντας τέτοια “ανοιχτά” μέτωπα ακόμα με την Αλβανία; αναρωτιέται κανείς φέρνοντας στο νου του κάποιους ηλικιωμένους γονείς και αδέλφια που κρατιούνται ζωντανοί μόνο για να δουν τη διακρατική συμφωνία Ελλάδας Αλβανίας να υπογράφεται και να ολοκληρωθούν επιτέλους τα νεκροταφεία ώστε να προλάβουν να προσκυνήσουν τα οστά των νεκρών τους.

Σην παρουσίαση του βιβλίου που έκανε ο διευθυντής της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού, αντιστράτηγος κ. Παν. Κωνσταντόπουλος τόνισε μεταξύ άλλων ότι από το 2005 ο κ. Σούρλας του εκμυστηρεύθηκε τους προβληματισμούς του και την αγωνία του για την τύχη των νεκρών ηρώων και επικέντρωσε την προσοχή του στην υποχρέωση της πολιτείας να τους αποδώσει την οφειλόμενη τιμή και μνήμη με την κατασκευή στρατιωτικών νεκροταφείων-μνημείων. Από τότε και μέχρι σήμερα αγωνίζεται συνεχώς και πιέζει προς κάθε κατεύθυνση για την επίλυση του προβλήματος.

“Θέλω ν σας συγχαρώ, για το πολιτικό θάρρος που επιδείξατε, με την εμμονή σας να αναδείξετε το θέμα των νεκρών του Ελληνοϊταλικού Πολέμου και της οφειλόμενης τιμής από την πολιτεία, σε μια δύσκολη χρονική συγκυρία και σ’ ένα εξαιρετικά δύσκολο διπλωματικό περιβάλλον, όπου η καχυποψία και η αναξιοπιστία της Αλβανικής πλευράς, μετέτρεψε ένα απλό θέμα σε ένα πολυσύνθετο διπλωματικό πρόβλημα, που απασχόλησε και απασχολεί τις Κυβερνήσεις των δύο χωρών, χωρίς να έχει δοθεί λύση μέχρι σήμερα. Αναπόφευκτα λοιπόν υψώνονται φωνές διαμαρτυρίας για τη στάση της Αλβανικής πλευράς. Η συγγραφή του βιβλίου και η παρουσίαση του σήμερα υπηρετούν εν μέρει το σκοπό αυτό” υπογράμμισε ο κ. Κωνσταντόπουλος κάνοντας παράλληλα και μια κριτική προσέγγιση στο περιεχόμενο του βιβλίου.

Ενδιάμεσα παρουσιάστηκε κι ένα ντοκιμαντέρ με πραγματικά περιστατικά και σκηνές από τον Ελληνοιταλικό πόλεμο μέσα από μαρτυρίες των ίδιων των πρωταγωνιστών και αποσπάσματα από ημερολόγια απλών πολεμιστών και ανθρώπων του πνεύματος που εξήγαν και κατέγραψαν τα γεγονότα.

Ο κ. Σούρλας παίρνοντας το λόγο, έκανε μαζί με το κοινό ένα νοερό οδοιπορικό στην Αλβανία και μετέφερε όσα είδε εκεί με τα μάτια του, γκρίζες εικόνες από χιλιάδες στοιβαγμένα οστά σε ομαδικούς τάφους ή μοναστήρια, που αυτόματα φορτώνουν με τύψεις και με το χρέος της Ελλάδας να δώσει τέλος στην ανοχή και στη αδράνεια.
Όπως είπε ο αντιπρόεδρος της Βουλής “το τελικό κείμενο για την υπογραφή του πρωτοκόλλου βρίσκεται σ’ ένα καλό δρόμο και η Αλβανία θα πρέπει να καταλάβει ότι δεν έχει το δικαίωμα να απαγορεύει τον ενταφιασμό των νεκρών μας”. Για τον λόγο αυτό, το βιβλίο δεν έχει επίλογο παρά λευκές σελίδες, που περιμένουν να ενταχθεί το πρωτόκολλο με τους Αλβανούς για την αναγνώριση στρατιωτικών νεκροταφείων…
laosver.gr

Μπήκαν και επίσημα σήμερα οι υπογραφές στα Τίρανα, στη συμφωνία για τη δημιουργία δύο στρατιωτικών κοιμητηρίων στη Βόρειο Ήπειρο, για τους άταφους νεκρούς του ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940-1941.

Η κυβέρνηση Μπερίσα έδωσε το «πράσινο» φως, για τη δημιουργία ενός δεύτερου στρατιωτικού κοιμητηρίου στην περιοχή της Κλεισούρας. Το πρώτο υπάρχει εδώ και χρόνια στο χωριό Βουλιαράτες Αργυροκάστρου και αποτελεί επίσημο σημείο εορτασμού της εθνικής επετείου.
Στην Κλεισούρα το κοιμητήριο έχει ολοκληρωθεί με ενέργειες του αρχιεπισκόπου Αλβανίας, Αναστάσιου και απομένει μόνο ο ενταφιασμός των οστών των 280 Ελλήνων στρατιωτών, που σήμερα οι οστεοθήκες τους στοιβάζονται, στο γυναικωνίτη παρακείμενης εκκλησίας.
Ωστόσο, ερωτήματα υπάρχουν, γιατί η ελληνική πλευρά υπαναχώρησε από το αρχικό αίτημα, για δημιουργία τεσσάρων νέων στρατιωτικών κοιμητηρίων, στην Κορυτσά, την Κλεισούρα, την Πρεμετή και τη Χειμάρρα, όπου υπάρχουν διάσπαρτα οστά Ελλήνων στρατιωτών.
Τον περασμένο Οκτώβριο, η εκπομπή «ΚΙΤΡΙΝΟΣ ΤΥΠΟΣ» είχε αναδείξει το πρόβλημα με ένα οδοιπορικό στα σημεία που βρίσκονται άταφοι οι νεκροί του 1940- 1941. Στο ργυρόκαστρο, στην Κλεισούρα, στη Χειμάρρα.
Απόλυτα δικαιωμένος από την εξέλιξη αυτή, δηλώνει ο αντιπρόεδρος της βουλής, Γιώργος Σούρλας, που είχε κάνει «σημαία» τη δημιουργία οργανωμένων στρατιωτικών νεκροταφείων στη Βόρειο Ήπειρο. «Μιλάμε για 7.976 νεκρούς που τα οστά τους βρίσκονται διάσπαρτα. Η απόφαση αποτελεί λύση σε μία εθνική εκκρεμότητα για περισσότερα από 68 χρόνια» δήλωσε στη zougla.gr ο Γιώργος Σούρλας, που είχε προειδοποιήσει πως δεν θα ψηφίσει στη βουλή τη Συμφωνία Σταθεροποίησης και Σύνδεσης της Αλβανίας με την Ε.Ε, εάν πρώτα δεν δινόταν λύση στο ζήτημα με τα ελληνικά στρατιωτικά κοιμητήρια στη Βόρειο Ήπειρο.
Τη συμφωνία υπέγραψε από την Ελλάδα η υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη, παρουσία του υφυπουργού Εθνικής Άμυνας Κώστα Τασούλα.

Παρουσιάζουν ως «επιτυχία» το 2ο στρατιωτικό κοιμητήριο στην Αλβανία
Ως «επιτυχία» της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, παρουσιάζει η Ντόρα Μπακογιάννη, την απόφαση της αλβανικής κυβέρνησης, να επιτρέψει τη δημιουργία δύο στρατιωτικών κοιμητηρίων στη Βόρειο Ήπειρο, για τους άταφους νεκρούς του ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940-1941.
Ουσιαστικά, η κυβέρνηση Μπερίσα έδωσε το «πράσινο» φως, για τη δημιουργία ενός δεύτερου στρατιωτικού κοιμητηρίου, αφού το πρώτο υπάρχει εδώ και χρόνια στο χωριό Βουλιαράτες Αργυροκάστρου και αποτελεί επίσημο σημείο εορτασμού της εθνικής επετείου.
Η ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών, που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 21 Νοεμβρίου, αναφέρει: «Η υπουργός Ντόρα Μπακογιάννη εξέφρασε την ικανοποίησή της προς την αλβανική κυβέρνηση και τον αλβανικό λαό για τη συνεργασία και κατανόησή τους, που οδηγούν σε αίσιο τέλος τη μακρόχρονη αυτή εκκρεμότητα».
Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, το δεύτερο κοιμητήριο θα κατασκευαστεί στην περιοχή της Κορυτσάς. Ωστόσο, ερωτήματα υπάρχουν, γιατί η ελληνική πλευρά υπαναχώρησε από το αρχικό αίτημα, για δημιουργία τεσσάρων νέων στρατιωτικών κοιμητηρίων, στην Κορυτσά, την Κλεισούρα, την Πρεμετή και τη Χειμάρρα, όπου υπάρχουν διάσπαρτα οστά Ελλήνων στρατιωτών.
Ήδη στην περιοχή της Κλεισούρας, το κοιμητήριο έχει ολοκληρωθεί με ενέργειες του αρχιεπισκόπου Αλβανίας, Αναστάσιου και απομένει μόνο ο ενταφιασμός των οστών των 280 Ελλήνων στρατιωτών, που σήμερα οι οστεοθήκες τους στοιβάζονται, στο γυναικωνίτη παρακείμενης εκκλησίας. Στις 27 Οκτωβρίου, παραμονή της εθνικής επετείου, η εκπομπή «ΚΙΤΡΙΝΟΣ ΤΥΠΟΣ» είχε παρουσιάσει ένα οδοιπορικό στα σημεία που βρίσκονται άταφοι οι νεκροί του 1940- 1941. Στο Αργυρόκαστρο, στην Κλεισούρα και στη Χειμάρρα.

zougla.gr

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO22 λεπτά πριν

Η Ευρώπη γνωρίζει, αλλά κάνει τα στραβά μάτια! Το διπλό παιχνίδι της Τουρκίας με Χαμάς και ισλαμιστικά δίκτυα

Η Ευρώπη δεν μπορεί να απαιτεί διαφάνεια από τους αιτούντες επιχορηγήσεων, ενώ παράλληλα αντιμετωπίζει την εξουσία της Άγκυρας επί των...

Αναλύσεις53 λεπτά πριν

Η ελευθερία της έκφρασης στην Τουρκία του Ερντογάν: Λουκέτα, καταλήψεις τηλεοπτικών σταθμών και φίμωση του Τύπου

Από τις εφημερίδες Zaman και Bugün μέχρι τους τηλεοπτικούς σταθμούς TELE1 και Halk TV, η Τουρκία μετρά μια δεκαετία μαζικών...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

«Ελευθερία» Λονδίνου: Αδιέξοδο στο Κυπριακό, νέα εποχή στις σχέσεις Βρετανίας–ΕΕ και τα μηνύματα Ρούμπιο προς την Τουρκία

Στο επίκεντρο του νέου φύλλου της ομογενειακής εφημερίδας η αμετακίνητη στάση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό, οι πολιτικές εξελίξεις στο...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Αρμενία–Ινδία: Στο τραπέζι παραγωγή Pinaka Mk2 – Τα ανοίγματα σε ΕΕ και ΗΠΑ

Συζητήσεις για παραγωγή ινδικών πυραύλων στην Αρμενία, στενότερες σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση και επαφές στην Ουάσιγκτον συνθέτουν την ατζέντα...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Τομ Μπάρακ: Ο μυστικός παίκτης της τουρκικής αναβάθμισης; Το παιχνίδι ισχύος από τον Λευκό Οίκο ως την Ανατολική Μεσόγειο

F-35, S-400, Συρία, Κούρδοι και ενεργειακοί διάδρομοι: οι επιχειρηματικές διασυνδέσεις και τα γεωστρατηγικά ερωτήματα που οφείλει να εξετάσει η Ελλάδα.

Δημοφιλή