Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Η Τουρκία κι η Ευρώπη

Δημοσιεύτηκε στις

.”Διπλωματικές ζεϊμπεκιές””Η Τουρκία, οι ευρωπαίοι φίλοι της και, φυσικά, η Ουάσιγκτον ευελπιστούν ότι θα περάσει όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα τον «σκόπελο» του Δεκεμβρίου, συνεχίζοντας τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της και ρίχνοντας όλο το βάρος στην Κύπρο για μια λύση «με συνοπτικές διαδικασίες», μέχρι τον προσεχή Απρίλιο.

Αλίκη Χουλιάρα

Διμερείς επαφές είχε, στο περιθώριο της συνόδου υπουργών του ΟΑΣΕ που ολοκληρώθηκε χθες στην Αθήνα, ο πρωθυπουργός με τον Τούρκο ΥΠΕΞ, Αχμέτ Νταβούτογλου. Αποτέλεσμα της συνάντησης, η συμφωνία της κυβέρνησης να εντατικοποιηθούν οι ελληνοτουρκικές επαφές για το θέμα της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο και να λειτουργήσει ένα Ανώτερο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας σε επιμέρους τομείς. Ωστόσο, καμία πλευρά δεν αναφέρθηκε στη στάση που θα τηρήσει ενόψει του Συμβουλίου Κορυφής της ΕΕ. Την προσεχή Δευτέρα, το Συμβούλιο των υπουργών Εξωτερικών στις Βρυξέλλες θα εξετάσει το θέμα της περαιτέρω διεύρυνσης της ΕΕ -όπου και το κεφάλαιο που αφορά την αξιολόγηση της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας. Με τη λήξη των εργασιών της Συνόδου, ολοκληρώνεται ο πρώτος κύκλος των διαπραγματεύσεων της γειτονικής χώρας με την ΕΕ και μαζί με αυτόν, οι υψηλές προσδοκίες για γρήγορη εξομάλυνση των σχέσεων Κύπρου -Τουρκίας. Σύμμαχοι και εταίροι ζητούν από την Ελλάδα να μη θέσει εμπόδια στην ενταξιακή της πορεία, παρά την επιμονή της Αγκυρας να μην αναγνωρίζει το Πρόσθετο Πρωτόκολλο της Άγκυρας και, άρα, την Κυπριακή Δημοκρατία.

Δώρα Αντωνίου, εφημερίδα Καθημερινή
“Ελληνική αντιπρόταση στην Άγκυρα”
“Με πρόταση για αναθέρμανση της διαδικασίας διερευνητικών επαφών για την υφαλοκρηπίδα απαντά η Αθήνα στο αίτημα της Αγκυρας, μέσω της επιστολής του Τούρκου πρωθυπουργού κ. Ταγίπ Ερντογάν προς τον Ελληνα ομόλογό του κ. Γιώργο Παπανδρέου, για εφ’ όλης της ύλης διάλογο. Ο κ. Παπανδρέου έκανε την επισήμανση αυτή στη συνάντηση που είχε χθες, στο περιθώριο των εργασιών της υπουργικής διάσκεψης του ΟΑΣΕ, με τον υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας, κ. Αχμέτ Νταβούτογλου.

Την ίδια στιγμή, από την Πράγα όπου πραγματοποιεί επίσημη επίσκεψη, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κάρολος Παπούλιας απηύθυνε για άλλη μια φορά αυστηρό μήνυμα προς την Τουρκία, δηλώνοντας ότι σε κάθε διεύρυνση οι υποψήφιες χώρες πρέπει να πληρούν τους όρους και τις προϋποθέσεις που θέτει η Ε.Ε. και για καμιά υποψήφια χώρα δεν πρέπει να υπάρξουν εκπτώσεις.
Οπως δήλωσε ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, κ. Δημήτρης Δρούτσας, αυτό που από ελληνικής πλευράς επισημάνθηκε στη χθεσινή συνάντηση με τον κ. Νταβούτογλου, είναι ότι θα πρέπει η διαδικασία των διερευνητικών επαφών, που εξελίσσεται με υποτονικούς ρυθμούς, να γίνει πιο αποτελεσματική, να αποκτήσει άλλη ταχύτητα και, εφόσον απαιτηθεί, το θέμα της υφαλοκρηπίδας να οδηγηθεί στη Χάγη.

Ο κ. Παπανδρέου δεν επέδωσε χθες, όπως αναμενόταν, την απαντητική του επιστολή για τον κ. Ερντογάν, κάτι που πρόκειται να γίνει τις επόμενες ημέρες. Ο Τούρκος ΥΠΕΞ μετέφερε στον Ελληνα πρωθυπουργό την επιθυμία του κ. Ερντογάν για μεταξύ τους συνάντηση. Η Αθήνα διαμηνύει ότι για να είναι ουσιαστική μια τέτοια συνάντηση θα πρέπει να προετοιμαστεί σωστά, αφήνοντας να εννοηθεί ότι δεν είναι στις προτεραιότητες του πρωθυπουργού. Ωστόσο, στις αρχές του χρόνου αναμένεται να μεταβεί στην Αγκυρα ο κ. Δρούτσας.”

Κύρα Αδάμ, εφημερίδα Ελευθεροτυπία
“Συμφωνία για συμβούλιο ελληνοτουρκικής συνεργασίας”
“Οι δύο πλευρές, «βάζοντας στην άκρη» τον σκόπελο του Συμβουλίου Κορυφής στις 10 Δεκεμβρίου, φαίνεται ότι συζήτησαν όλα τα σημεία των προτάσεων Ερντογάν που καταγράφησαν στην πρόσφατη επιστολή του κ. Ερντογάν. Εσπευσαν μάλιστα από τώρα να αλληλοδεσμευθούν σε εντατικό διμερή διάλογο. Η ελληνική πλευρά αποδεχόμενη επί της ουσίας την τουρκική πρόταση για εφαρμογή του «τουρκικού μοντέλου» συνεργασίας με προβληματικούς γείτονες τους, (π.χ. Συρία, Αρμενία κ.λπ.), αποδέχθηκε τη δημιουργία Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας, το οποίο θα συντονίζει την επιμέρους συνεργασία υπουργείων (πέραν των ΥΠΕξ) σε διάφορους τομείς.

Σε 4 τομείς
Σύμφωνα με ανώτατη ελληνική κυβερνητική πηγή, η συνεργασία αυτή θα προωθηθεί σε τέσσερις τομείς:
1. Διμερή. Η Αθήνα και η Αγκυρα συμφώνησαν να εντατικοποιήσουν τις διερευνητικές επαφές, κυρίως για το θέμα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας. «Αυτό θέλουμε να λύσουμε εν ανάγκη μέσω του Δικαστηρίου της Χάγης», ανέφερε χαρακτηριστικά η ίδια ελληνική πηγή, η οποία επέμεινε ότι η συζήτηση αυτή «θα προχωρήσει με πιο γρήγορους ρυθμούς». Η ελληνική πλευρά επιφυλάχθηκε να αναφέρει ότι η συζήτηση επεκτάθηκε και σε θέματα μειονοτήτων σε Ελλάδα και Τουρκία, λέγοντας απλώς ότι «ήταν μια γενικού χαρακτήρα συζήτηση. Θέλουμε να αναπτύξουμε τη συνεργασία». Αντιθέτως, ο κ. Νταβούτογλου επέμεινε ότι «συζητήθηκαν όλα τα θέματα της επιστολής Ερντογάν»… ώστε να υπάρξει το ανώτατο επίπεδο συνεργασίας μέσω διπλωματικού διαλόγου. Ο κ. Νταβουτόγλου ανέφερε ακόμα ότι «συζητήθηκαν θέματα μειονοτήτων σε Ελλάδα και Τουρκία», επιχειρώντας έτσι προφανώς να περάσει την πάγια τουρκική άποψη ότι οι δύο μειονότητες είναι και οι δύο «εθνικές» και όχι μουσουλμανική μειονότητα στη Δ. Θράκη και ελληνική μειονότητα στην Κωνσταντινούπολη.
2. Ευρωπαϊκά. Η Ελλάδα θα εξακολουθήσει να παρέχει «τεχνογνωσία» και την εμπειρία της στην Τουρκία κατά την ενταξιακή διαδικασία της.
3. Περιφερειακά. Οι δύο χώρες θα εντείνουν τη συνεργασία τους στα Βαλκάνια, στη Μέση Ανατολή και τη Μεσόγειο.
4. Παγκόσμιο επίπεδο, με έμφαση στην κλιματική αλλαγή.

Και με Ερντογάν
Η ελληνική πλευρά επέμεινε ότι «είμαστε στην αρχή της κουβέντας» και πρόσθεσε ότι στις αρχές του νέου χρόνου θα υπάρξει συνάντηση των δύο υπουργών Εξωτερικών που θα εξετάσει την πορεία των συνομιλιών. Οσο για τη συνάντηση των δύο πρωθυπουργών, η ίδια ελληνική πηγή ανέφερε ότι και οι δύο πλευρές έχουν τη βούληση να γίνει συνάντηση των δύο πρωθυπουργών «όταν αυτή προετοιμαστεί καλά».
Από την πλευρά του ο κ. Νταβούτογλου σημείωσε ότι η χθεσινή συνάντηση ισοδυναμεί με «προφορική απάντηση» της Αθήνας στην επιστολή Ερντογάν.”

Κύρα Αδάμ, περιοδικό Γαλέρα
“Διπλωματικές ζεϊμπεκιές”
“Η Τουρκία, οι ευρωπαίοι φίλοι της και, φυσικά, η Ουάσιγκτον ευελπιστούν ότι θα περάσει όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα τον «σκόπελο» του Δεκεμβρίου, συνεχίζοντας τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της και ρίχνοντας όλο το βάρος στην Κύπρο για μια λύση «με συνοπτικές διαδικασίες», μέχρι τον προσεχή Απρίλιο.

Τα δεδομένα που δεν αλλάζουν είναι ότι η Τουρκία θα εξακολουθήσει τις διαπραγματεύσεις της με τα 8 κεφάλαια κλειστά έως ότου εφαρμόσει το Πρωτόκολλο της Άγκυρας, να ανοίξει, δηλαδή τα λιμάνια και αεροδρόμια της στην Κύπρο και να εξομαλύνει τις σχέσεις της με τη Λευκωσία, κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων της. Επιπροσθέτως, ακόμα κι αν ολοκληρώσει επιτυχώς τις διαπραγματεύσεις της, θα κριθεί εκ νέου από τις χώρες μέλη αν θα γίνει πλήρες μέλος, με βάση τη δυνατότητα «απορρόφησης» της από την ΕΕ, ενώ παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο να παραπεμφθεί η Συμφωνία Προσχώρησης της Τουρκίας σε δημοψηφίσματα στα κράτη μέλη.

Περιττό, ίσως, να αναφερθεί ότι στα δεδομένα που δεν έχουν αλλάξει είναι η στάση της Τουρκίας, η οποία αρνείται πεισματικά να εφαρμόσει το Πρωτόκολλο, δημιουργεί πρόσθετα προβλήματα σε κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας (π .χ. θαλάσσιες έρευνες υδρογονανθράκων στην κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη), ενώ προκαλεί και νέα προβλήματα στην Ελλάδα, αμφισβητώντας εμπράκτως το Αιγαίο, με αποκορύφωμα την «απονέκρωση» της περιοχής στο Φαρμακονήσι και το Αγαθονήσι.

Τα δεδομένα που έχουν αλλάξει εντοπίζονται μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και στην Ελλάδα. Οι 27, απορροφημένοι από τη βαριά οικονομική κρίση τους και τη χαλάρωση στη λειτουργία της Ένωσης, περιμένοντας -επιτέλους- να τεθεί σε εφαρμογή η αποδεκατισμένη Συνθήκη της Λισσαβόνας, δεν δείχνουν καμιά διάθεση τώρα για «βαριές» πολιτικές απέναντι σε τρίτες χώρες, όπως η Τουρκία. Παραμένει αναλλοίωτη, για την ώρα, η θέση της Γαλλίας, της Γερμανίας, αλλά και της Αυστρίας ότι η Τουρκία, ακόμα κι αν ολοκληρώσει τις διαπραγματεύσεις της επιτυχώς, θα πρέπει να αποκτήσει καθεστώς «ειδικής σχέσης» με την Ευρωπαϊκή Ένωση και ουδέποτε να καταστεί πλήρως ενεργό μέλος της. Αλλά αυτό είναι στοιχείο «διαχρονικό» που δεν επηρεάζει την παρούσα φάση των διαπραγματεύσεων.

Μέσα στη γενικότερη «χαλάρωση» και «βαρυθυμία» της ΕΕ, η τρέχουσα προεδρία της Σουηδίας και -πάντοτε παρασκηνιακά και αποτελεσματικά- η Βρετανία κατασκεύασαν ένα «πλαίσιο συζήτησης» για τον Δεκέμβριο απολύτως ευνοϊκό για την Τουρκία. Στην έκθεση προόδου για τη χώρα και την επαναξιολόγηση της τον Δεκέμβριο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο αρμόδιος Επίτροπος για τη Διεύρυνση Ολι Ρεν, και η σουηδική προεδρία απέκλεισαν δια ροπάλου την πιθανότητα διακοπής των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας, ακόμα κι αν δεν έχει εφαρμόσει το Πρωτόκολλο της Άγκυρας. Επιμένουν, ακόμα, ότι δεν υπάρχει περίπτωση το Συμβούλιο να επιβάλλει πρόσθετες κυρώσεις στην Άγκυρα, απειλώντας εμμέσως τη Λευκωσία ότι, αν επιμείνει σε πρόταση κυρώσεων στο Συμβούλιο (όπου οι αποφάσεις λαμβάνονται με ομοφωνία), τότε θα επαναφέρει στο τραπέζι την αποκατάσταση των οικονομικών σχέσεων με τα κατεχόμενα (θέμα που απαιτεί ειδική πλειοψηφία στην απόφαση).

Το σκηνικό θα βαρύνει περισσότερο για τη Λευκωσία από τον Ιανουάριο, όταν τεθεί σε εφαρμογή η Συνθήκη της Λισσαβόνας και αναλάβει τα καθήκοντα της η «υπουργός Εξωτερικών» της ΕΕ, βαρόνη Κάθριν Άστον. Μια κύρια με μηδενική πείρα στα ευρωπαϊκά θέματα (Επίτροπος Εμπορίου μόνον τον τελευταίο ενάμιση χρόνο), αλλά «κολλητή» εξωκοινοβουλευτική συνεργάτιδα του Τόνι Μπλερ επί πρωθυπουργίας του. Με δύο λόγια, όταν από τον Ιανουάριο η εξωτερική πολιτική της ΕΕ θα περάσει κατ’ ουσία στα χέρια του «βαθέως» γραφειοκρατικού μηχανισμού του Φόρεϊν Όφις (και κατ’ επέκταση και της Ουάσιγκτον) θα πολλαπλασιαστεί ο βαθμός δυσκολίας κινήσεων της Λευκωσίας απέναντι στην Άγκυρα.

Η Λευκωσία βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Έχει ήδη καταστήσει σαφές ότι δεν συζητά θέμα διακοπής των ενταξιακων διαπραγματεύσεων της Τουρκίας τον Δεκέμβριο, γιατί δεν θα έχει ούτε έναν σύμμαχο σ’ αυτή τη θέση -ούτε καν την Αθήνα. Επιχειρεί, λοιπόν, σχεδόν ή απολύτως μόνη της να σώσει τα προσχήματα, ώστε η Τουρκία να μη βγει αλώβητη από την επανεξέταση του Δεκεμβρίου και επιπλέον να βρεθεί μπροστά και σε νέα εμπόδια στη διαπραγματευτική πορεία της. Ήδη ο υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου αναφέρεται σε «επιπτώσεις» και όχι «κυρώσεις» σε βάρος της Τουρκίας. Με δεδομένο ότι οι 27 θα περιοριστούν σε «αυστηρές» φραστικές επιπλήξεις της Τουρκίας στο Κείμενο των Συμπερασμάτων του Δεκεμβρίου, η Λευκωσία βρίσκεται μπροστά στο ενδεχόμενο να πάρει μόνη της μέτρα εναντίον της Άγκυρας.

Η διέξοδος είναι και πάλι το μπλοκάρισμα και νέων διαπραγματευτικών κεφαλαίων της Τουρκίας. Οι πληροφορίες κάνουν λόγο για πέντε νέα κεφάλαια, εκ των οποίων το σημαντικότερο -που έχει παγώσει «άτυπα» μέχρι στιγμής- είναι αυτό της Ενέργειας. Ένα κεφάλαιο, που είναι αυτονόητο ότι ενδιαφέρει ιδιαιτέρως την Τουρκία, η οποία «χτίζει την ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική της» στο ενδεχόμενο να καταστεί ο μεγαλύτερος «ευρωπαϊκός δρόμος» για τη μεταφορά πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Ευρώπη (εν μέρει ρωσικού, αλλά κυρίως από τις άλλες χώρες της Κασπίας), προς μεγάλη χαρά της Ουάσιγκτον και των «συμμάχων» τους κρατών μελών.

Η στάση της Αθήνας με τη νέα κυβέρνηση απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή, καθώς τώρα αρχίζει να ξετυλίγεται ένα μπερδεμένο για την ώρα κουβάρι. Η κυβέρνηση ευθύς εξ αρχής «είδε μακριά» και, προσπερνώντας το παρόν, άρχισε να μιλά για νέο «οδικό χάρτη» της Τουρκίας στην ΕΕ (χωρίς σημείο έναρξης και χρονικό προσδιορισμό λήξης). Η Αθήνα είναι πολύ προσεκτική στις εκφράσεις της. Δεν αναφέρεται σχεδόν ποτέ ονομαστικά στην υποχρέωση της Άγκυρας να εφαρμόσει τώρα το Πρωτόκολλο της Άγκυρας. Επιτίθεται όμως με σφοδρότητα εναντίον της Γαλλίας και της Γερμανίας που θέλουν την ειδική σχέση διότι αυτή «είναι ενάντια στα εθνικά συμφέροντα». Επαναφέρει πεισματικά τη «διαδικασία του Ελσίνκι», ώστε Ελλάδα και Τουρκία να προσφύγουν στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για την επίλυση του θέματος της υφαλοκρηπίδας (αφήνοντας σαφέστατα να εννοηθεί ότι τα ελληνικά χωρικά ύδατα μπαίνουν σε διαπραγμάτευση), ενώ «ξεχνά» ότι στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης θα παραπεμφθούν και «άλλα συναφή θέματα» που ουδείς κατονομάζει. Με δυο λόγια η Αθήνα δείχνει να καταστρώνει τον «οδικό χάρτη» για τις σχέσεις της με την Τουρκία στο μέλλον, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το «ενοχλητικό» Κυπριακό θα έχει λυθεί (όπως – όπως;) στο ενδιάμεσο. Τον Ιανουάριο αναμένεται να υποδεχθεί στην Αθήνα τον κ. Ερντογάν και γι’ αυτές «τις λεπτομέρειες».”

Γιώργος Δελαστίκ, εφημερίδα Έθνος
“Τι θα γίνει με ΕΕ – Τουρκία;”
“Τελειωμένο πρέπει να θεωρείται γι’ αυτή τη φάση το θέμα των σχέσεων ΕΕ – ΠΓΔΜ. Μετά τη σαφή θέση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ ότι αποκλείεται να επιτρέψει την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων μεταξύ Βρυξελλών και Σκοπίων αν προηγουμένως δεν επιλυθεί το θέμα της ονομασίας της γειτονικής χώρας, όλα δείχνουν ότι δεν πρόκειται ούτε καν να συζητηθεί το ζήτημα της έναρξης συνομιλιών στη σύνοδο κορυφής των «27» την ερχόμενη εβδομάδα.

Προκειμένου να μην εξαναγκάσουν την Ελλάδα να προβάλει ένα ακόμη βέτο κατά της ΠΓΔΜ, πράγμα που αναπότρεπτα θα καθιστούσε απολύτως ανελαστική τη θέση της Αθήνας για αρκετά χρόνια, η σουηδική προεδρία και η Κομισιόν θα αναβάλουν επ’ αόριστον τη συζήτηση του θέματος. Ακόμη και η ηγεσία των Σκοπίων προωθεί πλέον αυτή την οδό διαφυγής. Η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν έχει καμιά αντίρρηση για την εξέλιξη αυτή, την επ’ αόριστον αναβολή. Αντιθέτως, αισθάνεται ικανοποιημένη και δικαίως, αφού κατέκτησε άκοπα μια πολιτική και διπλωματική νίκη. Το μέτωπο με την ΠΓΔΜ άλλωστε το άνοιξαν κυριολεκτικά εκ του μη όντος η Κομισιόν και ο Φινλανδός επίτροπος Ολι Ρεν που ήταν αρμόδιος για τη διεύρυνση της ΕΕ (και τώρα έγινε «νέος Αλμούνια» στην καινούργια σύνθεση της Επιτροπής), αμέσως μετά την εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ. Προφανώς αφενός ήθελαν να διαπιστώσουν αν ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν έτοιμος να υποχωρήσει στο ζήτημα αυτό και αφετέρου άνοιξαν ένα δεύτερο μέτωπο για την Ελλάδα για να εκφοβίσουν την ελληνική κυβέρνηση και να την ωθήσουν σε ενδοτική στάση στο κεφαλαιώδες ζήτημα της Τουρκίας. Ας μην πέσουμε κι εμείς θύματα του αντιπερισπασμού με τα Σκόπια που επιχείρησε -ανεπιτυχώς τελικά- ο Ολι Ρεν. Η Τουρκία είναι το πραγματικό πρόβλημα.

Το διακύβευμα αυτής της συνόδου είναι κολοσσιαίο. Αν οι ηγέτες της ΕΕ δεν τιμωρήσουν την Τουρκία, τότε η Κυπριακή Δημοκρατία υποβαθμίζεται δραματικά ως κράτος υποδεέστερης κατηγορίας, το οποίο πλέον κανένας στην Ευρώπη δεν θα υπολογίζει – και με το δίκιο του!
Η Αγκυρα διακηρύσσει ξεκάθαρα ότι δεν θα εφαρμόσει ποτέ οποιαδήποτε πτυχή της ευρωπαϊκής νομοθεσίας κρίνει ότι αφορά έμμεσα την αναγνώριση ύπαρξης του κυπριακού κράτους. Αν η Αθήνα και η Λευκωσία επιτρέψουν στους ηγέτες της ΕΕ να ενστερνιστούν αυτή τη θέση της Αγκυρας μέσω της συνέχισης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων σαν να μην συμβαίνει τίποτα, η κρατική υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας εκμηδενίζεται.

Ανομολόγητα οι «27» συμφωνούν «ντε φάκτο» ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν έχει τα δικαιώματα των υπολοίπων κρατών-μελών της ΕΕ, οπότε η τουρκική ηγεσία έχει ουσιαστικά δίκιο που αρνείται να αναγνωρίσει την ύπαρξή του και ισχυρίζεται ότι σύντομα αυτό το κράτος δεν θα υπάρχει!
Επιπροσθέτως, δυστυχώς για εμάς, οποιαδήποτε αναβολή λήψης απόφασης επ’ αυτού του θέματος λειτουργεί υπέρ της Τουρκίας, αποτελεί νίκη της, διπλωματικό της θρίαμβο, αφού θα είναι η… τρίτη (!) προθεσμία της ΕΕ που θα εκπνέει, με την Αγκυρα να αρνείται προκλητικά και χωρίς υπεκφυγές να συμμορφωθεί στα αλλεπάλληλα τελεσίγραφα των «25» αρχικά και των «27» τώρα γι αυτό το θέμα – πάντα χωρίς συνέπειες, εννοείται.

Θα βάλουν βέτο ή δεν θα τολμήσουν;
Λύση υπάρχει για να αποτραπεί το απειλούμενο διπλωματικό Βατερλό στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ για την Κύπρο και την Ελλάδα. Λύση που βρίσκεται μάλιστα αποκλειστικά στα χέρια της Λευκωσίας και της Αθήνας: η προβολή βέτο στη συνέχιση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων ΕΕ – Τουρκίας, το μπλοκάρισμά τους μέχρις ότου η Αγκυρα συμμορφωθεί. Θα τολμήσουν όμως να προβάλουν βέτο Ελλάδα και Κύπρος; Σε μία εβδομάδα θα έχουμε την απάντηση. Για την ώρα πάντως, τίποτα δεν μας προϊδεάζει ότι έχουν το θάρρος να το κάνουν.”

Κώστας Ιορδανίδης, εφημερίδα Καθημερινή
“Περί των σχέσεων Τουρκίας – ΕΕ”
“Επίστευσε το πολιτικό σύστημα της χώρας ότι η διαδικασία εντάξεως στην Ευρωπαϊκή Ενωση θα λειτουργούσε στην Τουρκία ως καταλύτης και θα αλλοίωνε τη συμπεριφορά της έναντι της Ελλάδος με αποτέλεσμα να εκτονωθεί η κρίση στις σχέσεις Αθηνών – Αγκυρας. Οι προσδοκίες διαψεύσθηκαν και ό,τι αποκαλείται σήμερα «εθνική πολιτική» είναι απλώς η διαιώνιση μιας αυταπάτης.

Την προσεχή Δευτέρα, το Συμβούλιο των υπουργών Εξωτερικών στις Βρυξέλλες θα εξετάσει το θέμα της περαιτέρω διευρύνσεως της Ε.Ε., όπου και το κεφάλαιο που αφορά την αξιολόγηση της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας. Είναι προφανές ότι μία αναθεώρηση της στρατηγικής που είχε υιοθετηθεί υπό άλλες συνθήκες και εξυπηρετούσε διαφορετικές σκοπιμότητες πρέπει να αναθεωρηθεί. Η εναλλακτική λύση δεν είναι άλλη από τη σύμπλευση της Ελλάδος με την πολιτική που διαμορφώνουν η Γερμανία και η Γαλλία για μία ισχυρή ειδική σχέση της Αγκυρας με την Ενωση, που θα διαλαμβάνει συνεργασία στους τομείς της πολιτικής και της ασφάλειας. Ούτως ή άλλως, πρακτικώς οι εξελίξεις θα οδηγηθούν προς την κατεύθυνση αυτή• και εάν η Ελλάς εμμείνει στις σημερινές της τοποθετήσεις, απλώς δεν θα έχει συμμετάσχει στη διαμόρφωση μιας νέας πολιτικής έναντι της Τουρκίας και η θέση της θα είναι σαφώς μειονεκτική. Η αλλαγή της ελληνικής στάσεως έναντι της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας είναι ίσως προβληματική για τον κ. Παπανδρέου, διότι ήταν ο υπουργός που την προώθησε. Αλλά ο τότε πρωθυπουργός της χώρας, ο κ. Σημίτης, υποστηρίζει πλέον μία ειδική σχέση της Ενώσεως με την Αγκυρα.”

Αθανάσιος Έλλις, εφημερίδα Καθημερινή
“Η Αθήνα υπέρ της Άγκυρας”
“Η Ελλάδα είναι ίσως η μόνη χώρα που ειλικρινά επιθυμεί μια ευρωπαϊκή Τουρκία. Εχει στρατηγικό συμφέρον να υποστηρίξει την προσέγγιση και, τελικά, την πλήρη ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. Σε αντίθεση με άλλα ευρωπαϊκά κράτη τα οποία για δικούς τους λόγους δεν μπορούν να διανοηθούν την Τουρκία ως μέρος της ενωμένης Ευρώπης, η Ελλάδα προτιμά να συνορεύει με μια Τουρκία η οποία θα ανήκει στην ευρωπαϊκή οικογένεια, δεν θα προκαλεί και δεν θα την επειλεί. Δεν πρόκειται για κάποιο παροδικό επικοινωνιακό τρικ. Εχει η ίδια να κερδίσει από αυτήν την προοπτική.

Γι’ αυτό, άλλωστε, τη θέση αυτή υιοθέτησαν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, τόσο του Κώστα Σημίτη και του Κώστα Καραμανλή όσο και η σημερινή. Η απόφαση των κυβερνήσεων αυτών αρχικά να στηρίξουν την Τελωνειακή Ενωση με την Τουρκία, στη συνέχεια να συναινέσουν στην απόδοση στη γείτονα καθεστώτος υποψήφιας χώρας και τελικά να συμφωνήσουν με την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων, αποτελεί ξεκάθαρη επιβεβαίωση της διακομματικής συνέπειας και της διαχρονικής συνέχειας που διέπει τη στάση της Ελλάδας στο συγκεκριμένο θέμα.

Είναι βέβαιο, λοιπόν, ότι ο κ. Παπανδρέου επιθυμεί ειλικρινά να ανταποκριθεί θετικά στην «επίθεση φιλίας» του κ. Ερντογάν, υπό την προϋπόθεση φυσικά ότι αυτή δεν είναι μια απόπειρα εντυπωσιασμού που αποσκοπεί στην αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας. Ο Ελληνας πρωθυπουργός έχει κάθε λόγο να καλωσορίσει μια επίσκεψη του Τούρκου ομολόγου του στην Αθήνα στο εγγύς μέλλον, όπως φέρεται να έχει προτείνει ο τελευταίος, υπό την αυτονόητη προϋπόθεση ότι αυτή θα είναι καλά προετοιμασμένη και με προσεκτικά συμφωνημένη ατζέντα ώστε να αποφέρει αποτελέσματα. Είναι σαφές ότι θα ήταν μάλλον άτοπο να είχε πραγματοποιηθεί μια τέτοια επίσκεψη πριν από τη σύνοδο κορυφής της Ε. Ε. στις 10 και 11 Δεκεμβρίου, καθώς θα μπορούσε να εκληφθεί ως απόπειρα δημιουργίας μιας προς στιγμήν θετικής εικόνας για την Τουρκία λίγο πριν από την αξιολόγησή της, και όχι ως μια ειλικρινής προσπάθεια για τη βελτίωση των διμερών σχέσεων.”

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός5 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις5 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή