Γενικά θέματα
Οι Σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας και το Μοντέλο της Ινδονησίας*

Aναπαράσταση δολοφονίας κομμουνιστών από το στρατό της Ινδονησίας, το 1965
Toυ Σάββα Καλεντερίδη
Το κείμενο που ακολουθεί στάλθηκε στις αρχές Απριλίου από την ηλεκτρονική διεύθυνση της κυρίας Αϊσέλ Εκσί (Prof.Dr.Aysel Eksi), καθηγήτριας ψυχιατρικής, σε ιστοσελίδες και ιστολόγια του λεγόμενου ‘πατριωτικού’ χώρου της Τουρκίας, ήτοι, κεμαλιστών και κύκλων ελεγχομένων από τις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις (ΤΕΔ). Την επόμενη ημέρα και αφού αναδημοσιεύθηκε από εκατοντάδες ιστοσελίδες και εφημερίδες, η κ. Εκσί αρνήθηκε την πατρότητα του κειμένου, υπογραμμίζοντας πάντως ότι λέει σωστά και έγκυρα πράγματα.
Όσον αφορά το επίπεδο ποιότητας και εγκυρότητας του εγγράφου, πρόκειται για κείμενο του οποίου ο/οι συντάκτης/ες έχουν πρόσβαση σε εσωτερική πληροφόρηση στα ανώτατα κλιμάκια της τουρκικής διοίκησης.
Όσον αφορά την ουσία, το έγγραφο επιχειρεί έναν συνολικό απολογισμό των αμερικανοτουρκικών σχέσεων και ειδικώτερα των σχέσεων των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων με τις ΗΠΑ, στηριζόμενο σε πραγματικά γεγονότα, τα οποία σε ορισμένες περιπτώσεις διαστρεβλώνει, για να αναδείξει την αντιπαλότητα που όντως βρίσκεται σε εξέλιξη μεταξύ ΗΠΑ-ΤΕΔ, με ουσιαστικό ζητούμενο και στόχο τη συσπείρωση του λαού γύρω από τις ΤΕΔ που δέχονται ανοιχτά επίθεση από τις ΗΠΑ και από την κυβέρνηση Ερντογάν, την οποία παρουσιάζει υποχείριο των ΗΠΑ.
Κατά την άποψή μας το έγγραφο προσφέρεται για εξαγωγή πολύτιμων συμπερασμάτων γύρω από το τεράστιο θέμα των σχέσεων ΗΠΑ-ΤΕΔ, αλλά και των στρατηγικών επιδιώξεων των ΗΠΑ στην περιοχή.
Το μοντέλο της Ινδονησίας και η Τουρκία
Της Prof.Dr.Aysel Eksi
Mετάφραση: Σάββας Καλεντερίδης
Τέθηκε σε εφαρμογή για τις ΤΕΔ το μοντέλο της Ινδονησίας*
Με αφορμή τη σχεδιαζόμενη «επίθεση εναντίον του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Μπουλέντ Αρίντς», οι εισαγγελικές αρχές έκαναν έρευνες στην Υπηρεσία Επιθεώρησης Επιστράτευσης (ΥΕΕ), Διεύθυνση Άγκυρας, στην οποία υπάγεται και η Διοίκηση των Ειδικών Δυνάμεων.
Έτσι, οι ΗΠΑ έθεσαν σε εφαρμογή το μοντέλο της Ινδονησίας εναντίον των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΤΕΔ).
Με την κίνηση αυτή οι ΗΠΑ πέρασαν από τη φάση της άσκησης «ψυχολογικού πολέμου» στη φάση της «διάλυσης των ΤΕΔ με ενεργητικές πράξεις».
Ο αριθμός του τηλεφώνου (1230606) από το οποίο έγινε η καταγγελία για την «επίθεση» εναντίον του Αρίντς, δείχνει ότι η καταγγελία έγινε από τις ΗΠΑ.
Τί είναι το μοντέλο της Ινδονησίας;
Τα προηγούμενα χρόνια, οι ΗΠΑ, στα πλαίσια του «αγώνα εναντίον του κομουνισμού», έκαναν διάφορες βρώμικες επιχειρήσεις χρησιμοποιώντας τις Ειδικές Δυνάμεις της Ινδονησίας. Στη συνέχεια οι ΗΠΑ, αφού συγκέντρωσαν στοιχεία γι αυτές τις επιχειρήσεις, τα διέρρευσαν στην τοπική κοινή γνώμη χρησιμοποιώντας τα ελεγχόμενα από τους Αμερικανούς ΜΜΕ, με σκοπό να κάμψουν την αντίσταση των ενόπλων δυνάμεων της Ινδονησίας.
Όντως, μετά απ’ αυτά, η αντίσταση του στρατού της Ινδονησίας κάμφθηκε.
Θα ρωτήσετε ποιος ήταν ο στόχος των ΗΠΑ;
Στην Ινδονησία υπήρχε ένα πρόβλημα-απειλή διαμελισμού της χώρας. Οι αυτονομιστές-διαμελιστές του Ανατολικού Τιμόρ, ήθελαν να αποσπαστούν από την Ινδονησία.
Οι ΗΠΑ φυσικά υποστήριζαν τους διαμελιστές του Ανατολικού Τιμόρ. Όπως ακριβώς υποστηρίζουν τους δικούς μας οπαδούς του ΡΚΚ.
Θα έπρεπε, λοιπόν, να τρωθεί ανεπανόρθωτα το κύρος των ενόπλων δυνάμεων της Ινδονησίας, για να καμφθεί το επιχειρησιακό σθένος και η αγωνιστικότητα του στρατού στον αγώνα εναντίον των αυτονομιστών-διαμελιστών.
Και πράγματι, το κύρος του στρατού επλήγη ανεπανόρθωτα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αντιμετωπίσει τη δράση των αυτονομιστών-διαμελιστών.
Το έτος 2000 το Ανατολικό Τιμόρ ανακήρυξε την ανεξαρτησία του.
Πώς θα εφαρμοστεί στην Τουρκία;
Τώρα θέλουν να εφαρμόσουν το ίδιο σχέδιο και στην Τουρκία.
Το κύρος του στρατού μας θα εκμηδενιστεί, για να μην μπορέσει να επέμβει σε μια επανάσταση που θα ξεσπάσει στα ανατολικά της χώρας, με αποτέλεσμα η περιοχή αυτή να αποσπαστεί από την Τουρκία και να ιδρυθεί το «Κουρδιστάν».
Ίσως ο εισαγγελέας που ερευνά στα άδυτα της Υπηρεσίας Επιθεώρησης Επιστράτευσης να προσπαθεί να φθάσει σε φακέλους και πληροφορίες που αφορούν τα «Σχέδια του Στρατού για την αντιμετώπιση μιας πιθανής επανάστασης στα ανατολικά της χώρας».
Οι πληροφορίες αυτές θα φθάσουν στις ΗΠΑ και το ΡΚΚ, για να κανονίσουν ανάλογα τα επόμενα βήματά τους.
Συνοπτική ιστορία της Διοίκησης Ειδικών Δυνάμεων (Özel Kuvvetler Komutanlığı, ÖKK)
Το πρώτο όνομα της διοίκησης αυτής, όταν ιδρύθηκε, ήταν Υπηρεσία Επιθεώρησης Επιστράτευσης (ΥΕΕ) (Seferberlik Tetkik Kurulu, STK).
Ιδρύθηκε στα πλαίσια των ΤΕΔ, το 1952, ως αποτέλεσμα της εισόδου της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, το 1951. Ανάλογες υπηρεσίες δημιουργήθηκαν και στις άλλες χώρες που έγιναν μέλη του NATO. Με αυτές τις υπηρεσίες-οργανώσεις μέσω του ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ θα έθεταν υπό τον έλεγχό τους τις χώρες-μέλη της Ατλαντικής Συμμαχίας.
Οι οργανώσεις αυτές, των οποίων τα έξοδα τα κάλυπταν οι ΗΠΑ, ήταν υπό τον έλεγχο της μυστικής οργάνωσης Süper-NATO (δηλαδή της Gladyo). Τον σκληρό πυρήνα της οργάνωσης αυτής στην Τουρκία απετέλεσαν οι αξιωματικοί που επέστρεψαν από τον πόλεμο της Κορέας και είχαν διδαχτεί τη στρατηγική του Ανορθοδόξου Πολέμου.
Η μυστική αποστολή της Υπηρεσίας Επιθεώρησης Επιστράτευσης (ΥΕΕ) ήταν η αποτροπή ανάληψης της εξουσίας από κυβερνήσεις μη αρεστές στις ΗΠΑ. Όπως ακριβώς και σε άλλες χώρες του ΝΑΤΟ.
Φυσικά, αυτό που διαδιδόταν ήταν ότι η ΥΕΕ είχε ως αποστολή την «οργάνωση της αντίστασης σε περιοχές που θα έμπαιναν υπό σοβιετική κατοχή».
Με βάση το σχεδιασμό, σε ορισμένες περιοχές της χώρας θάφτηκαν όπλα και πυρομαχικά σε μυστικές κρύπτες, τα οποία θα ξέθαβαν και θα χρησιμοποιούσαν για την ένοπλη αντίσταση συγκεκριμένα άτομα, με βάση τα αρχεία μυστικής στρατολόγησης που τηρούσε η ΥΕΕ.
Για το λόγο αυτό γινόταν συνεχώς προπαγάνδα στην κοινή γνώμη για τη «σοβιετική απειλή».
Με βάση μια συμφωνία που υπέγραψαν το 1959 από πλευράς των ΗΠΑ η CIA και από πλευράς της Τουρκίας η κυβέρνηση Μεντερές, ο «Μυστικός Στρατός» της ΥΕΕ θα ανελάμβανε δράση σε περίπτωση εξέγερσης που θα στρεφόταν εναντίον της κυβέρνησης.
Το 1965 η ΥΕΕ άλλαξε όνομα και ονομάστηκε Τμήμα Ανορθοδόξου Πολέμου (ΤΑΠ) (Özel Harp Dairesi, ÖHD).
Το Τμήμα Ανορθοδόξου Πολέμου (ΤΑΠ) έδρασε επί χρόνια ως τμήμα Kontrgerilla (Gladyo), υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ.
Η πρώτη δημόσια αναφορά-αποδοχή για την ύπαρξη του ΤΑΠ έγινε το 1974, όταν ο τότε αρχηγός ΓΕΕΘΑ ζήτησε από τον πρωθυπουργό Ετζεβίτ λεφτά για «αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών» (πιθανόν για την επιχείρηση στην Κύπρο, σ.τ.μ.).
Όμως οι αριστεροί είχαν μάθει την ύπαρξη του ΤΑΠ από το 1971, από τα βασανιστήρια που τους έκαναν τα στελέχη του πριν το τελεσίγραφο της 12ης Μαρτίου (μετά από το οποίο ανατράπηκε η νόμιμη κυβέρνηση, που την διαδέχτηκε μια κυβέρνηση τεχνοκρατών).
Το ΤΑΠ και οι Kontrgerilla έκαναν αισθητή την παρουσία τους με τον πιο ηχηρό τρόπο το διάστημα πριν και μετά την επιβολή της χούντας της 12ης Σεπτεμβρίου 1980.
Την περίοδο εκείνη το ΤΑΠ ήταν κύριος υπεύθυνος για τις ανεξιχνίαστες δολοφονίες αριστερών, για τα γεγονότα της Πρωτομαγιάς του 1977, για τις προβοκάτσιες και τα εγκλήματα στο Τσόρουμ και το Μαράς (δολοφονήθηκαν Αλεβίτες), για το σαμποτάζ στο Kültür Sarayı, για τις βομβιστικές επιθέσεις στο Sirkeci και το Yeşilköy, για την απόπειρα δολοφονίας του Ετζεβίτ, για τα βασανιστήρια στους αριστερούς, για τις δολοφονίες διανοουμένων και άλλα πολλά.
Και όλα αυτά έγιναν επειδή οι ΤΕΔ πείστηκαν και πίστεψαν ότι οι ΗΠΑ είναι στρατηγικός σύμμαχος της Τουρκίας και υπερασπίζονται την ακεραιότητα της Τουρκίας έναντι της Σοβιετικής Ένωσης.
Οι Τούρκοι αξιωματικοί που εκπαιδεύτηκαν στο ΝΑΤΟ υπέστησαν πλύση εγκεφάλου και θεωρούσαν πως ό,τι λένε οι ΗΠΑ ταυτίζεται με το συμφέρον της Τουρκίας.
Από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 άρχισαν να αλλάζουν οι απόψεις που επικρατούσαν στις τάξεις των ΤΕΔ, σχετικά με τους στρατηγικούς στόχους των ΗΠΑ.
ΤΟ 1986, με την έγκριση των Εβρέν και Οζάλ, οι ΗΠΑ προσπάθησαν να επιβάλλουν στις ΤΕΔ το «Σχέδιο δημιουργίας του Κουρδιστάν υπό την υποστήριξη-επιρροή της Τουρκίας».
Το σχέδιο αυτό δεν τέθηκε σε εφαρμογή, επειδή προσέκρουσε στη σκληρή αντίδραση του τότε αρχηγού ΓΕΕΘΑ, στρατηγού Νετζντέτ Ουρούγ (Nejdet Üruğ).
Πιο μετά (1991), το ίδιο σχέδιο, αν και επιχειρήθηκε, δεν τέθηκε τελικά σε εφαρμογή. Ήταν τότε που η Τουρκία προσκλήθηκε να εισβάλει στο Βόρειο Ιράκ, και ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ της εποχής, Νετζντέτ Τορουμτάι (Torumtay), υπέβαλε την παραίτησή του στον Τουργκούτ Οζάλ, δείχνοντας την κάθετη αντίθεσή του στην εφαρμογή ενός τέτοιου σχεδίου.
Οι Τούρκοι στρατηγοί κατάλαβαν πλέον ότι οι ΗΠΑ ήθελαν να θέσουν σε εφαρμογή σχέδια που θα οδηγούσαν στο διαμελισμό της Τουρκίας με τη συμμετοχή του ίδιου του τουρκικού στρατού.
Ακριβώς εκείνη την περίοδο, το 1990, όταν ήταν αρχηγός ΓΕΕΘΑ ο στρατηγός Ντογάν Γκιουρές (Doğan Güreş), το ΤΑΠ μετονομάσθηκε σε Διοίκηση Ειδικών Δυνάμεων (Özel Kuvvetler Komutanlığı, ÖKK), ενώ το 1992 έγινε η πλήρης αναδιοργάνωση αυτής της υπηρεσίας.
Όλα αυτά που έγιναν δεν ήταν μόνον μια αλλαγή του ονόματος και απλές επιφανειακές αλλαγές. Ήταν αλλαγές που προέκυψαν ως αποτέλεσμα του προβληματισμού που αναπτύχθηκε στις τάξεις των ΤΕΔ για το μέλλον των σχέσεων της Τουρκίας με τις ΗΠΑ.
Μετά από όλα αυτά, οι μηχανισμοί του Τμήματος Ανορθοδόξου Πολέμου και της Διοίκησης Ειδικών Δυνάμεων (ΔΕΔ), απαλλάχτηκαν και βγήκαν από την επιρροή των ΗΠΑ.
Όταν αρχηγός του ΓΕΕΘΑ ήταν ο στρατηγός Καρανταγί (Karadayı), οι αξιωματούχοι των ΗΠΑ διατάχτηκαν να απομακρυνθούν από το κτίριο που στέγαζε τη ΔΕΔ και στο οποίο συστεγάζονταν επί δεκαετίες.
Κατόπιν όλων αυτών, μια δομή που δημιουργήθηκε μέσα στα πλαίσια των σχέσεων της Τουρκίας με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ και με χρήματα των ΗΠΑ, ήταν πλέον απολύτως εθνικοποιημένη.
Γι αυτόν τον λόγο η ΔΕΔ μπήκε στο στόχαστρο των ΗΠΑ!
Η Διοίκηση Ειδικών Δυνάμεων (Özel Kuvvetler Komutanlığı) ήλθε αντιμέτωπη με τις ΗΠΑ στο μέτωπο του Βορείου Ιράκ, όπου τα τμήματά της αποτέλεσαν το στρατηγικό παρατηρητήριο του Τουρκικού Στρατού απέναντι στην αμερικανική απειλή.
Το 1994 ο στρατηγός Καρανταγί έγινε αρχηγός ΓΕΕΘΑ. Το 1995 ο τουρκικός στρατός εισέβαλε στο Βόρειο Ιράκ. Οι τουρκικές μονάδες μπήκαν στον στρατηγικό χώρο των ΗΠΑ, αφού ο χώρος εκείνος ήταν στην ουσία υπό την κατοχή του αμερικανικού στρατού.
Εκεί ακριβώς κόπηκε στο σχοινί.
Μόλις κατάλαβαν οι ΗΠΑ ότι έχασαν τον έλεγχο του τουρκικού στρατού, άρχισαν να βομβαρδίζουν με δημοσιεύματα την κοινή γνώμη.
Τότε δημοσιεύθηκαν άρθρα σε περιοδικά του αμερικανικού στρατού στα οποία αναφέρονταν ότι «Οι Τούρκοι στρατηγοί το παράκαναν».
Οι ΗΠΑ βομβάρδισαν το τουρκικό αντιτορπιλικό Muavenet, σκοτώνοντας πέντε Τούρκους αξιωματικούς του πληρώματος.
Τον Ιούλιο του 2003 πέρασαν τσουβάλια στα κεφάλια των ανδρών μιας μονάδας των Ειδικών Δυνάμεών μας στην Σουλεϊμανίγια, με το αιτιολογικό ότι «προετοίμαζαν δολοφονικές επιθέσεις εναντίον των Κούρδων ηγετών».
Ο στρατός των ΗΠΑ, στην έρημο της Νεβάδα, κατά τη διάρκεια της άσκησης «Αγέρωχοι στη Χιλιετία» (;), εξέτασαν την κατάληψη της Τουρκίας.
Η συγκεκριμένη άσκηση ήταν η μεγαλύτερης κλίμακας και μεγαλύτερης χρονικής διάρκειας άσκηση που έγινε ποτέ στην ιστορία των ΗΠΑ.
Ο αντιστράτηγος Εσρέφ Μπιτλίς (Eşref Bitlis), που είχε συλλέξει στοιχεία με τα οποία απεδείκνυε ότι οι ΗΠΑ προσέφεραν βοήθεια στο ΡΚΚ, έπεσε νεκρός στο Ντιγιαρμπακίρ, όταν κατερρίφθη το αεροπλάνο στο οποίο επέβαινε.
Το αεροπλάνο της ΠΑ που μετέφερε μονάδα των Ειδικών Δυνάμεων, κατερρίφθη στη Μαλάτεια** (με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 34 αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και στρατιώτες, ανάμεσά τους και επίλεκτα στελέχη της ΔΕΔ, 17 Μαΐου 2001, σ.τ.μ.).
Στη συνέχεια περιοδικό των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ δημοσίευσε χάρτη του Μεγάλου Κουρδιστάν, στον οποίο συμπεριλαμβανόταν οι περιοχές της ΝΑ Τουρκίας.
Και για την περίπτωση που κάποιοι δεν πήραν το μήνυμα, οι αξιωματικοί των ΗΠΑ πρόβαλαν αυτόν τον ίδιο χάρτη στον πίνακα, κατά τη διάρκεια σύσκεψης του ΝΑΤΟ στην Ιταλία. Τότε οι Τούρκοι αξιωματικοί αποχώρησαν από την αίθουσα.
Έτσι, ήταν σαν να κήρυξαν οι ΗΠΑ επίσημα τον πόλεμο εναντίον του τουρκικού στρατού.
Στη συνέχεια το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας (ΣΕΑ) της Τουρκίας τροποποίησε τον ορισμό της εσωτερικής απειλής.
Πιο παλιά εσωτερική απειλή θεωρούνταν η αριστερά και ο κομουνισμός.
Τώρα στον ορισμό της εσωτερικής απειλής συμπεριλήφθηκαν «ο φυλετικός εθνικισμός, οι διαμελιστές και οι ισλαμιστές».
Με άλλα λόγια, το ΣΕΑ συμπεριέλαβε στον ορισμό της εσωτερικής απειλής κινήματα που θεωρούνται υποχείρια των ΗΠΑ.
Μπροστά σ’ αυτήν την κατάσταση, οι ΗΠΑ δεν είχαν άλλη επιλογή, από το να κηρύξουν τον πόλεμο στις ΤΕΔ.
Η ΔΕΔ δέχτηκε επίθεση με δημοσιεύματα στα τουρκικά ΜΜΕ για οικονομικές ατασθαλίες, όταν άρχισε να χτίζει τι δική της στρατιωτική βάση στο Γκιόλμπασι (Gölbaşı) της Άγκυρας.
Η υπαγωγή στη ΔΕΔ της Διεύθυνσης Σχέσεων με το Κοινό (Toplumsal İlişkiler Başkanlığı) του πολιτικοποιημένου και αποδυναμωμένου πλέον ΣΕΑ, και η αναβάθμιση της ΔΕΔ από μεραρχία σε σώμα στρατού το 2006, αύξησε την οργή των ΗΠΑ.
Η κύρια αιτία, όμως, της αυξανόμενης επιθετικότητας εναντίον της ΔΕΔ, που έφθασε μέχρι στο σημείο να γίνει εισβολή (από τον εισαγγελέα, σ.τ.μ.) στο επιτελείο της, είναι οι αλλαγές που έγιναν επί στρατηγού Μπουγιούκανίτ στη δομή και λειτουργία της ΔΕΔ.
Αλλάζοντας τον ορισμό του Ανορθοδόξου Πολέμου, η ΔΕΔ πρόσθεσε τα εξής στις αποστολές της ΔΕΔ:
«Η δράση σε μια περιοχή που απειλείται από φυσική, οικονομική ψυχολογική κλπ κατάληψη, με σκοπό την αποκάλυψη, παρεμπόδιση και λήψη των απαραίτητων μέτρων για την αποτροπή της κατάληψης».
Η φράση αυτή δεν είναι μια απλή φραστική αλλαγή που έκαναν οι ΤΕΔ, που τελούσαν επί 50 χρόνια υπό τον ασφυκτικό έλεγχο του ΝΑΤΟ, αλλά υποδηλώνει την αρχή μιας νέας περιόδου και την κατάσταση που δημιουργείται με βάση την νέα αυτή πηγή της απειλής.
Οι ΗΠΑ γνωρίζουν ότι δεν μπορούν να θέσουν σε εφαρμογή τα σχέδιά τους στην περιοχή, χωρίς «να πείσουν τις ΤΕΔ». Και για να κάμψουν το ηθικό των ΤΕΔ, πρέπει να υψώσουν τη σημαία τους στη Διοίκηση των Ειδικών Δυνάμεων.
Η επίθεση στις ΤΕΔ με ‘όπλο’ την Εργενεκόν
Η επίθεση δια της Εργενεκόν άρχισε πριν την εισβολή στο Ιράκ.
Η ίδρυση της Τρομοκρατικής Οργάνωσης Μπεσίκτας (Beşiktaş Terör Örgütü) ξεκίνησε πριν την άνοδο του ΑΚΡ στην εξουσία. Ο ίδιος ο Ερντογάν λέει (19 Οκτωβρίου 2008):
«Αυτή τη δουλειά την ξεκίνησα εγώ με την Ασφάλεια. Αφού την φέραμε μέχρι ένα σημείο, την μεταβιβάσαμε στην Εισαγγελία. Όσον αφορά την ανάκριση για την Εργενεκόν, είμαστε σε στενή συνεργασία με τη Δικαιοσύνη. Όλα αυτά ήταν εκτιμήσεις που κάναμε πριν αναλάβουμε την εξουσία».
19 Μαρτίου 2002, Άγκυρα…
Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Ντίκ Τσέινι, φθάνει στην Άγκυρα, αφού προηγουμένως επισκέφθηκε 12 χώρες. Το ηθικό του ήταν χάλια, επειδή δεν είχε βρει τη στήριξη που περίμενε στο θέμα της εισβολής στο Ιράκ.
Αμέσως πήγε στο προεδρικό μέγαρο. Ο πρόεδρος Σεζέρ είπε στον Τσέινι ό,τι είχε πει όταν απευθύνθηκε στη διεθνή κοινότητα, όσον αφορά την επιχείρηση εισβολής στο Ιράκ: «Απαιτείται διεθνής συναίνεση».
Μετά επισκέφθηκε τον Ετζεβίτ, ο οποίος του είπε: «Είμαστε αντίθετοι στην εισβολή».
Στη συνέχεια, στο δείπνο, επέμενε και συνομίλησε με τον στρατηγό Κιβρίκογλου (αρχηγός ΓΕΕΘΑ), παρότι δεν προβλεπόταν από το πρωτόκολλο. Και αυτός με τη σειρά του απέρριψε κατηγορηματικά κάθε συνεργασία στο θέμα…
Επιπλέον, ο Κιβρίκογλου προετοίμασε κάποια σχέδια, με βάση τα οποία οι ΤΕΔ θα κατελάμβαναν ορισμένες περιοχές του Βορείου Ιράκ πριν την εισβολή των ΗΠΑ στην περιοχή.
Την επόμενη μέρα ο Τσέινι αναχώρησε για τις ΗΠΑ, αφού προηγουμένως ακύρωσε την προγραμματισμένη συνέντευξη τύπου.
4 Μαΐου 2002
Ο πρωθυπουργός Ετζεβίτ εισάγεται στο νοσοκομείο, λόγω «εντερικής διαταραχής»…. Παρέμεινε στο νοσοκομείο για μήνες… Αν δεν τον φυγάδευε από το νοσοκομείο η γυναίκα του Ραχσάν, θα πέθαινε μέσα στο νοσοκομείο.
Ο Κεμάλ Ντερβίς, που τον έφεραν από τις ΗΠΑ το 2001 για να «σώσει την οικονομία», αναφέρθηκε σε «πολιτική αστάθεια». Στη συνέχεια…
Ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί (αρχηγός το κόμματος των Γκρίζων Λύκων) είπε: «Πρόωρες εκλογές στις 3 Νοεμβρίου».
Τέσσερις μήνες μετά…
Η Τουρκία οδηγήθηκε σε γενικές εκλογές. Το ΑΚΡ πήρε αυτοδύναμο την εξουσία.
Οι ΗΠΑ, σε μερικούς μήνες εξουδετέρωσαν την ηγετική ομάδα στο στρατό και στο χώρο της πολιτικής που ήταν εναντίον της εισβολής στο Ιράκ.
Και ο Ετζεβίτ και ο Κιβρίκογλου, που προετοίμαζε σχέδια κατάληψης περιοχών του Βορείου Ιράκ πριν την αμερικανική εισβολή, εξουδετερώθηκαν και στη θέση τους ήλθαν ο Ερντογάν και ο στρατηγός Χιλμί Οζκιόκ, που ήταν υπέρ της εισβολής.
Με την άνοδο του ΑΚΡ στην εξουσία, άρχισε και η επίθεση στις ΤΕΔ με αφορμή την Εργενεκόν.
Με τη σκευωρία της Εργενεκόν, θα εξουδετερωνόταν ο τουρκικός στρατός και όλες εκείνες οι δυνάμεις που ήταν εναντίον των ΗΠΑ.
Ο δημοσιογράφος Φεχμί Κορού (Fehmi Koru) έγραφε στην (φιλική προς τον Ερντογάν, σ.τ.μ.) εφημερίδαYeni Şafak:
«Η αντίστροφη μέτρηση για την Εργενεκόν άρχισε κατά τη συνάντηση του Ερντογάν με τον Μπους στο Οβάλ Γραφείο» (Νοέμβριος του 2008).
Ο κύριος στόχος των ΗΠΑ
Ο κύριος στόχος των ΗΠΑ είναι η κατά το ταχύτερον δυνατόν αναγνώριση του κράτους που ίδρυσε ο Μπαρζανί στο Βόρειο Ιράκ και η υποστήριξή του από την Τουρκία.
Και αυτό γιατί μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ από το Ιράκ, οι Άραβες του Ιράκ και το Ιράν είναι δυνατόν να στραφούν εναντίον του κράτους του Μπαρζανί.
Έτσι από τη μια πλευρά οι ΗΠΑ σχεδίαζαν να εξασφαλίσουν την επιβίωση και την ασφάλεια του Κράτους του Μπαρζανί και από την άλλη, φέρνοντας αντιμέτωπη την Τουρκία με το Ιράκ και το Ιράν, σχεδίαζαν να αυξήσουν την εξάρτηση της Τουρκίας από τις ΗΠΑ.
Γιατί είναι τόσο πολύτιμος ο Μπαρζανί για τις ΗΠΑ;
Γιατί το Κράτος του Μπαρζανί στο Βόρειο Ιράκ είναι η απαρχή ίδρυσης του Μεγάλου Κουρδιστάν, που είναι ο κεντρικός στόχος του Σχεδίου της Διευρυμένης Μέσης Ανατολής.
Άλλωστε, ο βασικός σκοπός της επίθεσης των ΗΠΑ στο Ιράκ ήταν η ίδρυση του Κράτους του Μπαρζανί.
Με την εξασφάλιση της επιβίωσης και της ασφάλειας του Κράτους του Μπαρζανί, έπρεπε να ολοκληρωθεί παράλληλα και το «Κουρδικό Άνοιγμα» στην Τουρκία.
Στα πλαίσια αυτά και ως αποτέλεσμα του ανοίγματος αυτού, θα δημιουργηθεί μια αυτόνομη δομή στην ΝΑ Τουρκία, η οποία με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, θα ενωθεί με το Κράτος του Μπαρζανί.
Στη συνέχεια, θα αποκοπούν κομμάτια από το Ιράν και από τη Συρία, για να διευκολυνθεί η ολοκλήρωση του Μεγάλου Κουρδιστάν.
Το Μεγάλο Κουρδιστάν θα γίνει το νέο Ισραήλ στην περιοχή. Δηλαδή, η Μέση Ανατολή, ο Καύκασος και η Κεντρική Ασία θα ελέγχεται από τις βάσεις που θα δημιουργηθούν στην περιοχή, ενώ ταυτόχρονα, θα διευκολυνθεί ο σκοπός στο Σχεδίου Διευρυμένη Μέση Ανατολή, που είναι η αλλαγή συνόρων και καθεστώτων σε 24 μουσουλμανικά κράτη της περιοχής.
Σημείο κλειδί ο Τουρκικός Στρατός και η ΔΕΔ
Για να μπορέσει όμως να τα κάνει πράξη όλα αυτά (η Αμερική), θα πρέπει να καμφθεί η αποφασιστικότητα του Τουρκικού Στρατού να υπερασπιστεί την άμυνα και την ακεραιότητα της πατρίδας.
Η σκευωρία της Εργενεκόν στήθηκε ακριβώς για να εκμηδενίσει την αξιοπιστία και να πλήξει την εικόνα του τουρκικού στρατού, όπως ακριβώς έγινε στην Ινδονησία.
Το ζητούμενο είναι ο τουρκικός στρατός να μη φέρει αντιρρήσεις στα βήματα που έκανε η κυβέρνηση του ΑΚΡ για την αναγνώριση και την υποστήριξη του Κράτους του Μπαρζανί από την Τουρκία.
Με βάση το σχέδιο αυτό, ο στρατός θα φιμωθεί με συνθήματα του τύπου «Ο στρατός δεν πρέπει να αναμειγνύεται στην πολιτική» και «Πάλι θέλετε να κάνετε πραξικόπημα;».
Μετά απ’ όλα αυτά, οι Ειδικές Δυνάμεις δεν θα μπορέσουν να παρέμβουν σε μια εξέγερση-επανάσταση που θα προκληθεί στη ΝΑ Τουρκία.
Και την τελευταία σκευωρία του σχεδίου «εκτέλεσης του Αρίντς» μπορούμε να την εκλάβουμε ως συνέχεια των παραπάνω.
Συμπέρασμα
Οι έρευνες που έγιναν στο επιτελείο της Διοίκησης Ειδικών Δυνάμεων από τον αρμόδιο εισαγγελέα, αποτελούν παράλληλα και μια απάντηση στις δηλώσεις που έκανε ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, στρατηγός Μπάσμπουγ, στο κατάστρωμα της φρεγάτας Oruç Reis, στην Τραπεζούντα, παρουσία των αρχηγών των κλάδων των ΤΕΔ.
Οι ΗΠΑ, με αυτήν την επίθεση, έδωσαν μια απάντηση στο στρατηγό Μπασμπούγ, που επιχείρησε να υπεραμυνθεί, να δικαιολογήσει τις πράξεις και να προστατέψει τον εαυτό του και την ιεραρχία των ΤΕΔ.
Η σημερινή κατάσταση είναι προϊόν της εγκατάλειψης των ΤΕΔ επί δεκαετίες στον έλεγχο και την επιρροή του ΝΑΤΟ. Οι ΗΠΑ είναι σε θέση να διεξάγουν όλες αυτές τις επιχειρήσεις στο εσωτερικό της χώρα μας, επωφελούμενες και στηριζόμενες στις συμφωνίες και τις δομές του ΝΑΤΟ στην πατρίδα μας. Επιτέλους, μετά τις τελευταίες εξελίξεις έχει αποδειχτεί για άλλη μια φορά ότι ο τουρκικός στρατός όσο η Τουρκία παραμένει στο ΝΑΤΟ, δεν θα είναι σε θέση να προστατέψει τον εαυτό του και να διατηρήσει το χαρακτήρα του εθνικού στρατού.
Το ΓΕΕΘΑ θα πρέπει να ενημερώσει τον τουρκικό λαό ποιοι είναι εκείνοι που διεξάγουν έναν ασύμμετρο πόλεμο εναντίον των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων.
*Στην Ινδονησία, ο στρατός, με την υλική στήριξη των Αμερικανών, τη δεκαετία του ’60 σκότωσε πάνω από 200.000 κομμουνιστές.
**Οι νεκροί από την πτώση του CASΑ στη Μαλάτεια το 2001
Επισμηναγός Lütfü Ceylan,
Λοχαγός Αεροπορίας Στρατού (ΑΣ) Murat Erdeveci,
Λοχαγός (ΑΣ) Yılmaz Tekgül,
Λοχαγός (ΠΖ) Hakan Bizrelli,
Υπολοχαγός (ΑΣ) Mahir Turan,
Υπολοχαγός (ΠΖ) Yılmaz Gülhan,
Υπολοχαγός (ΑΣ) Levent Şahin,
Αρχιλοχίας (ΠΖ) Halil Helvacıoğlu,
Αρχιλοχίας (ΜΧ) Ümit Başaran,
Αρχιλοχίας (ΜΧ) Nadir Türkmen,
Αρχιλοχίας (ΔΒ) Mikail Altıntaş,
Αρχιλοχίας (ΥΓ) Hasan Ersoy,
Αρχιλοχίας (ΠΖ) Turan Kalın,
Αρχιλοχίας (ΔΒ) Zeki Çınar,
Αρχιλοχίας Sudi Doruk,
Αρχισμηνίας Mehmet Özden,
Αρχισμηνίας Ebubekir Çakıcı,
Επιλοχίας (ΠΖ) Yılmaz Aydın,
Επιλοχίας (ΠΖ)Mahmut Öner,
Επισμηνίας (ΤΧ) Zahit Çelik,
Επισμηνίας (ΤΧ) Saadetin Boy,
Επιλοχίας (ΑΣ ΣΧ) Tuncay Urhan,
Επιλοχίας (ΑΣ ΣΧ)Ferhat Öztürk,
Μον. Λοχίας (ΠΖ) Ersin Bartan,
Λοχίας (ΠΖ) Bülent Haluk Demir,
Λοχίας (ΔΒ) İsa Türkmen,
Στρατιώτης (ΠΖ) Halit Güney,
Στρατιώτης (ΠΖ) Erdal Şimşek,
Στρατιώτης (ΠΖ) Aydın Uçar,
Στρατιώτης (ΕΜ) Mutlu Kaymakçı,
Σμηνίτης Mehmet Ali Karabudak,
Σμηνίτης Nedim Akyol,
Σμηνίτης Şefik Ayaydın,
Σμηνίτης Atakan Caran.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας