Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

ΣΡΕΜΠΡΕΝΙΤΣΑ, ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΕΝΟΣ ΜΥΘΟΥ

Δημοσιεύτηκε στις

του Όμηρου Φωτιάδη*
Στις 08.05.2007 η εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» φιλοξενεί άρθρο του Τάκη Μίχα, στο οποίο γίνεται λόγος για αναγνώριση εκ μέρους Ελληνα Διπλωμάτη, της συμμετοχής Ελλήνων εθελοντών στα εγκλήματα εναντίων αμάχων στην Σρεμπρένιτσα.
Χαρακτηριστικά αναφέρεται:

Του ΤΑΚΗ ΜΙΧΑ
«Αξιωματούχος του υπ. Εξωτερικών αναγνωρίζει για πρώτη φορά δημόσια ότι Ελληνες πολίτες έλαβαν μέρος σε εγκλήματα εναντίον αμάχων Βοσνίων κατά τη διάρκεια του πολέμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία.
Πρόκειται για περίπου 100 άτομα τα οποία πολεμούσαν στη Βοσνία υπό τις διαταγές του φυγόδικου στρατηγού Μλάντιτς. Πολλοί από αυτούς έλαβαν μέρος στη σφαγή της Σρεμπρένιτσα τον Ιούλιο του 1995. Το γεγονός αυτό χαρακτηρίστηκε από την αγγλική εφημερίδα «Γκάρντιαν» ως «το πιο καλοκρυμμένο μυστικό της Ελλάδας».

Η αναγνώριση της συνενοχής Ελλήνων πολιτών έγινε από το διπλωμάτη Δημήτρη Κούρκουλα, ο οποίος ηγείται αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Ο Έλληνας διπλωμάτης επισκέφθηκε πρόσφατα τη Σρεμπρένιτσα και κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο των δολοφονηθέντων αμάχων Βοσνίων. Μετά την επίσκεψή του έκανε δηλώσεις στον τοπικό Τύπο με τις οποίες εξέφραζε τον αποτροπιασμό του για τη συμμετοχή συμπατριωτών του στο έγκλημα.

«Ντρέπομαι για τους Ελληνες εθελοντές στη Σρεμπρένιτσα», δήλωσε στην ημερήσια «Ντέβνι Αβάζ». Απαντώντας σε ερώτηση του Βόσνιου δημοσιογράφου, πώς σχολιάζει ως Έλληνας την ανύψωση της ελληνικής σημαίας στη μαρτυρική πόλη και τη συμμετοχή των συμπατριωτών του στη σφαγή, ο κ. Κούρκουλας επιβεβαίωσε ότι πράγματι αυτό συνέβη. «Πρόσφατα διάβασα μια έκθεση για το συμβάν» είπε. «Νομίζω ότι εκφράζω όχι μόνο την προσωπική μου άποψη αλλά και την άποψη και της πλειοψηφίας των συμπατριωτών μου, λέγοντας ότι ντρεπόμαστε για το γεγονός. Δυστυχώς όμως δεν υπάρχει έθνος στον κόσμο το οποίο δεν έχει εγκληματίες».

Οι δηλώσεις του Ελληνα διπλωμάτη αποτελούν μια τομή με τη μέχρι σήμερα πρακτική του ΥΠΕΞ, το οποίο δήλωνε πάντοτε άγνοια του γεγονότος. Πριν από δύο έτη, έπειτα από ερώτηση του τ. βουλευτή Α. Ανδριανόπουλου στη Βουλή, οι ελληνικές δικαστικές αρχές ξεκίνησαν μια έρευνα σχετικά με τη συμμετοχή Ελλήνων πολιτών σε εγκλήματα εναντίον αμάχων Βοσνίων. Όμως, σύμφωνα με πληροφορίες μας, η υπόθεση πολύ γρήγορα τέθηκε στο αρχείο… Πάντως το θέμα επανήλθε στην επικαιρότητα τον τελευταίο καιρό ύστερα από δημοσιεύματα γερμανικών, βρετανικών και βοσνιακών εφημερίδων. Επίσης, σε πρόσφατη συνάντησή του με την πρέσβη της Ελλάδας στο Σαράγιεβο κ. Μαυροσκελίδου, ο θρησκευτικός ηγέτης της ισλαμικής κοινότητας της Βοσνίας Μουσταφά Τσέριτς έθεσε το θέμα της συμμετοχής Ελλήνων πολιτών στο έγκλημα της Σρεμπρένιτσα και ζήτησε από τις ελληνικές αρχές την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων.»

Η όψιμη αυτή κατ΄ ευφημισμόν «αναγνώριση» της συμμετοχής Ελλήνων πολιτών στα εγκλήματα της Σρεμπρένιτσα και μάλιστα από τα χείλη και τις δημόσιες δηλώσεις υψηλόβαθμου ΄Ελληνα Διπλωμάτη, χωρίς στοιχεία και αποδείξεις, ήταν ένα ολέθριο σφάλμα.
Τα όσα αναφέρονται στο δημοσίευμα της εφημερίδας, σχετικά με την επερώτηση στην Βουλή των Ελλήνων του κ. Ανδριανόπουλου (24.06.2005) και τις δηλώσεις του ΄Ελληνα Διπλωμάτη, βασίστηκαν στις αναφορές δημοσιευμάτων και μόνον.

Σαφέστατα για χρόνια και ειδικά κατά την διάρκεια του πολέμου στην Βοσνία, υπήρξαν πολλές αναφορές στα Ελληνικά ΜΜΕ και τον έντυπο τύπο, σχετικά με την παρουσία ΄Ελλήνων πολιτών ως εθελοντών στις περιοχές της Βοσνίας.

Ουδείς όμως ασχολήθηκε με τα δημοσιεύματα αυτά. Μόλις έγινε αναφορά από ξένα έντυπα (The Independent, 29.06.2005 και άλλες) αμέσως έσπευσαν οι κάθε λογής «γνωστοί-άγνωστοι» και από άλλες περιπτώσεις, συμπατριώτες μας να υιοθετήσουν με μεγάλη ευκολία τις απόψεις των εντύπων αυτών.

Στην επερώτηση του κ. Ανδριανόπουλου, απάντησε ο αρμόδιος Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Παπαληγούρας, λέγοντας «έχει ήδη επιληφθεί η δικαιοσύνη».
Την υπόθεση ανέλαβε να διερευνήσει ο Εισαγγελέας κ. Παπαγγελόπουλος.
Η υπόθεση μετά από επισταμένες έρευνες τέθηκε στο αρχείο, καθώς δεν προέκυψαν στοιχεία εμπλοκής Ελλήνων πολιτών στα εγκλήματα της Σρεμπρένιτσα.
Ο κ. Ανδριανόπουλος παρουσίασε «στοιχεία» από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Τα στοιχεία αυτά φυσικά περιορίζονταν σε κάποιες αναφορές χωρίς κανένα ουσιαστικό περιεχόμενο. Τα στοιχεία αυτά, βασίστηκαν κυρίως στα δημοσιεύματα των Ελληνικών εντύπων και τίποτε περισσότερο.

Η προϊστορία

Υπήρξαν φυσικά αναφορές και στο παρελθόν για την ενδεχόμενη συμμετοχή Ελλήνων πολιτών στα εγκλήματα της Σρεμπρένιτσα.
Στις 24 Ιουλίου 1995, ο Πρέσβης της Ελλάδας στην Τεχεράνη, Γιάννης Θωμόγλου, ρωτήθηκε από την εφημερίδα «Reslat» και απάντησε πως « Δεν έχω ακούσει ότι ΄Ελληνες εθελοντές μπήκαν στη Σρεμπρένιτσα και ύψωσαν την Ελληνική σημαία».

Πώς γίνεται όμως οι Ιρανοί, να «ανακάλυψαν» από τόσο μακριά την συμμετοχή Ελλήνων στις μάχες της Σρεμπρένιτσα και μάλιστα να ξέρουν πως αναρτήθηκε και η Ελληνική Σημαία;

Το κακό έγινε από ένα δημοσίευμα της εφημερίδας το «ΕΘΝΟΣ» στις 13 Ιουλίου 1995, αμέσως μετά την κατάληψη της πόλης από τους Σερβοβόσνιους.

«Ύψωσαν την ελληνική σημαία στην Σρεμπρένιτσα

Τέσσερις σημαίες υψώθηκαν προχθές το βράδυ στα ερείπια της ορθόδοξης εκκλησίας στη Σρεμπρένιτσα. η σερβική, η ελληνική, η σημαία της Βεργίνας και του Βυζαντίου.
Κυματίζουν μαζί, δίπλα δίπλα και είναι η απόδειξη της αγάπης και της αλληλεγγύης των δύο λαών, της ευγνωμοσύνης των Σέρβων στρατιωτών για τη βοήθεια των Ελλήνων εθελοντών που πολεμούν κοντά τους.
Στο πλευρό των Σέρβων στο μέτωπο της Σρεμπρένιτσα βρέθηκαν από την πρώτη στιγμή δέκα από τους Ελληνες που πολεμούν στη Σερβία: Ο Αντώνης Μίτκος, ο Τρ. Βασιλειάδης, ο Σπ. Τζανόπουλος, ο Γ. Λυμπερίδης, ο Κ. Κυριακίδης, ο Χ. Δημουλάς, ο Β. Σχίζας, ο Κ. Καλτσούνης και ο Ελληνορουμάνος Αννα Φλορίν.

Προχθές τη νύχτα πανηγύρισαν μαζί με τους Σέρβους φαντάρους την υποχώρηση των κυανόκρανων από την Σρεμπρένιτσα, που σήμανε τον πλήρη έλεγχο της πόλης από τους Σέρβους, ενώ αμέσως μετά τη νίκη, ύψωσαν τις σημαίες και τραγούδησαν με όλη τη δύναμη της ψυχής τους εθνικούς ύμνους και των δύο χωρών.

Είναι όλοι καλά

Ο κίνδυνος από τους συνεχείς βομβαρδισμούς ήταν μεγάλος, αλλά οι Ελληνες, όπως δήλωσε στο «Έθνος» ο εθελοντής Γιώργος Μουρατίδης, είναι όλοι καλά.
Από την αρχή του πολέμου περισσότεροι από 100 Ελληνες έχουν βρεθεί στα μέτωπα της Βοσνίας. Για οποιεσδήποτε πληροφορίες σχετικά με τους εθελοντές που πολεμούν στη Σερβία, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθυνθούν στον Κυριάκο Καθάριο, στο τηλέφωνο 031-337171 και στον Γιώργο Μουρατίδη στο τηλέφωνο 5618650.»
Το ίδιο δημοσίευμα, έγινε η αφορμή, όπως θα αποδείξουμε με στοιχεία, για να στηθεί ένα σαθρό κατηγορητήριο σε βάρος των Ελλήνων Εθελοντών, το οποίο έσπευσαν να υιοθετήσουν «διάφοροι» στην Ελλάδα, πιθανόν καθοδηγούμενοι, ως συνήθως, από «άλλα κίνητρα».
Το 1996 ο γνωστός Δημοσιογράφος Τάκης Μίχας, έθεσε ερώτημα στον τότε κυβερνητικό εκπρόσωπο κ. Ε. Βενιζέλο, για να λάβει την απάντηση εγγράφως, πως δεν υπάρχουν στοιχεία για την εμπλοκή Ελλήνων πολιτών σε εγκλήματα πολέμου στην Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Ο δημοσιογράφος επανήλθε και πάλι προς τον τότε Υπουργό Δικαιοσύνης Ε. Γιαννόπουλο, τον Ιανουάριο του 2000, για να λάβει την απάντηση, πως το θέμα δεν απασχολεί το Υπουργείο Δικαιοσύνης.

Οι γνωστοί υπερασπιστές του χώρου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ελλάδα, βασιζόμενοι στο άρθρο του Independent και σε μια αναφορά της Guardian, η οποία αναφερόμενοι στις «πληροφορίες» έκανε λόγο για «το ποιο καλοκρυμμένο μυστικό της Ελλάδας», κινητοποιήθηκαν τάχιστα.

Το «Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι» και ως γνωστόν πλέον χρηματοδοτούμενο από τον μεγιστάνα του χρηματιστηρίου Τζόρτζ Σόρο , στις 10 Ιουλίου 2005, συνέταξε «κείμενο- έκκληση 163 προσωπικοτήτων της Ελλάδας για ένα Ελληνικό συγνώμη για τη Σρεμπρένιτσα».
Οι αιτιάσεις-κατηγορίες εις βάρος των Ελλήνων εθελοντών, στηρίχθηκαν κατά κύριο λόγο στα δημοσιεύματα των ΜΜΕ και έγινε προσπάθεια εντέχνως να πιστοποιηθούν αυτά ως αληθή, κάνοντας συνειρμούς και αντιπαραβολές με γενικολογίες φυσικά, στην εμπεριστατωμένη έκθεση του Ολλανδικού Ινστιτούτου Πολεμικής Τεκμηρίωσης (NIOD).
Η έκθεση αυτή έγινε το 2002 και περιλαμβάνει περίπου 7.500 σελίδες με πληροφορίες για τον πόλεμο της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, και υπάρχει ενότητα και για την Σρεμπρένιτσα, όπου γίνεται αναφορά αόριστη στην «παρουσία» Ελλήνων εθελοντών σε περιοχές γύρω από την Σρεμπρένιτσα.
Η έκθεση επίσης αναφέρει ότι «ένα τμήμα Ελλήνων εθελοντών παρείχε υποστήριξη στον Στρατηγό Μλάντιτς και ήταν μέρος του Σώματος Drina», το οποίο και θεωρείται υπεύθυνο για τα εγκλήματα της Σρεμπρένιτσα. Αναφέρεται μάλιστα πως ο ίδιος ο Μλάντιτς, είχε ζητήσει «να αναρτηθεί η Ελληνική Σημαία για τους ΄Ελληνες που πολέμησαν μαζί μας». Τα παραπάνω δεν τεκμηριώνονται από καμία άλλη πηγή. Στην ογκωδέστατη έκθεση γίνεται λόγος και για συνδρομή των Ελληνικών Υπηρεσιών προς τους Σερβοβόσνιους, με παροχή σημαντικών πληροφοριών για τα σχέδια του ΝΑΤΟ εναντίων τους και την μυστική αποστολή ολόκληρου πετρελαιοφόρου πλοίου με καύσιμα!!!
Γίνεται λόγος για «σπάσιμο» του εμπάργκο από την Ελλάδα και την αποστολή 12.500 τόνων καυσίμων στο λιμάνι του Μπάρ στο Μαυροβούνιο, για λογαριασμό του Σερβοβοσνιακού Στρατού, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την κατάληψη με μηχανοκίνητες μονάδες της Σρεμπρένιτσα, του Γκόραζντε, και της Ζέπα.
Η Ελλάδα αναφέρετε στην έκθεση πως συνέδραμε με πολλούς τρόπους τους Σερβοβόσνιους, αλλά πουθενά δεν γίνεται λόγος για συμμετοχή των Ελλήνων εθελοντών στα εγκλήματα της Σρεμπρένιτσα ή άλλων γεγονότων.
Θυμίζουμε πως η Ολλανδία κατηγορήθηκε για πλημμελή εκτέλεση καθηκόντων, σε ότι αφορά την αποστολή που είχε με ειρηνευτικές της δυνάμεις για την ασφάλεια της Σρεμπρένιτσα. Τον Απρίλιο του 2002, η υπόθεση αυτή πήρε τεράστιες διαστάσεις με αποτέλεσμα να αναγκαστεί σε παραίτηση η Ολλανδική κυβέρνηση του Βίκ Κούκ.
Όταν έγινε γνωστή στην Ελλάδα η απόρρητη έκθεση των Ολλανδών, ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2003, μυστική έρευνα για τους ΄Ελληνες εθελοντές, χωρίς όμως να βρεθούν τελικά στοιχεία για συμμετοχή Ελλήνων πολιτών σε εγκλήματα στην Βοσνία-Ερζεγοβίνη.
Είναι όντως απορίας άξιον, πως χωρίς κανένα στοιχείο ουσιαστικής σημασίας, παρά μόνο βασιζόμενοι σε αντικρουόμενες μεταξύ τους πληροφορίες βρέθηκαν κάποιοι να προδικάσουν κάποιους συμπολίτες μας ως εγκληματίες πολέμου…

Η «Ελληνική Εθελοντική Φρουρά»

Έχουν γραφεί πάρα πολλά εδώ και τόσα χρόνια για τους Έλληνες εθελοντές που βρέθηκαν κατά την διάρκεια του πολέμου στην Βοσνία-Ερζεγοβίνη.
Από την αρχή της κρίσης στην Γιουγκοσλαβία, τα Ελληνικά ΜΜΕ στάθηκαν στο πλευρό των Σέρβων, και όπως είναι γνωστό, σύσσωμος ο Ελληνικός λαός.
Αλλάζοντας στάση στο θέμα η Ελληνική κυβέρνηση, λίγο πριν το τέλος του πολέμου,
Άλλαξαν στάση και τα Ελληνικά ΜΜΕ.
Με την πρόσφατη σύλληψη του Σερβοβόσνιου ηγέτη Ράντοβαν Κάρατζιτς, κάναμε όλοι μας λίγο πολύ μια αναδρομή στο παρελθόν. Όλοι μας θυμηθήκαμε τις συνεχείς και αδιάλειπτες καθημερινές αναφορές των Ελληνικών ΜΜΕ υπέρ των Σέρβου ηγέτη.

Θυμηθήκαμε τους ΄Έλληνες πολιτικούς και τις κάθε «είδους» προσωπικότητες της χώρας που συνωστίζονταν εναγωνίως για το ποιος θα πρωτοφωτογραφηθεί με τον Κάρατζιτς, τον Μλάντιτς και οποιονδήποτε Σερβοβόσνιο. Μάλιστα δεν ήταν λίγοι οι πολιτικοί που προεκλογικά συμπεριέλαβαν την «δράση» τους για την Βοσνία-Ερζεγοβίνη ως ένα δεδομένο για ψηφοθηρία. Αντίθετα πρόσφατα είδαμε το σύνολο των Ελληνικών ΜΜΕ να παρουσιάζει τον Ρ. Κάρατζιτς, ως αιμοσταγή εγκληματία…Οι ίδιοι άνθρωποι που τον εξυμνούσαν πριν μια δεκαετία. Την ίδια οδό ακολούθησαν και οι πολιτικό και οι κάθε «είδους» προσωπικότητες. Έσπευσαν όπως-όπως να διαγράψουν από τις ιστοσελίδες τους τις φωτογραφίες τους και τις όποιες αναφορές για την Σερβία και την Βοσνία-Ερζεγοβίνη! Δυστυχώς η θλιβερή αυτή εικόνα είναι πραγματικότητα…

Οι Έλληνες πολίτες που βρέθηκαν εκείνη την περίοδο στην Βοσνία-Ερζεγοβίνη ήταν 67.
Πολλοί από αυτούς, έμειναν για λίγες εβδομάδες ή και μέρες ακόμα, και πήραν τον δρόμο της επιστροφής. Υπήρχαν αυτοί που παρέμεναν κάποιους μήνες επέστρεφαν στην Ελλάδα και κατόπιν επανέρχονταν πίσω. Σε μόνιμη βάση, με συνεχή παραμονή στην Βοσνία-Ερζεγοβίνη, δεν ήταν πάνω από 15 Έλληνες. Κανένας δεν υπερέβη τα 2 χρόνια παραμονής του, εκτός από μια συγκεκριμένη περίπτωση, η οποία συνολικά είναι διάφορη από το σύνολο της παρουσίας των Ελλήνων εθελοντών.

Στην αρχή η παραμονή τους στην Βοσνία-Ερζεγοβίνη, ήταν ανοργάνωτη και μεμονωμένη. Το 1994, συγκροτήθηκε μια ομάδα με τους Έλληνες εθελοντές, η οποία είχε έδρα την Κωμόπολη της Βλασένιτσα. Τοποθετήθηκε ένας Σερβοβόσνιος επικεφαλής των Ελλήνων εθελοντών. Η ομάδα πήρε την ονομασία «Ελληνική Εθελοντική Φρουρά» και υπήρχε μια υποτυπώδης ιεραρχία μεταξύ των εθελοντών, την οποία συγκρότησαν μεταξύ τους. Ο αριθμός των μελών της ΕΕΦ ποτέ δεν ξεπέρασε τα 20 άτομα, στην καλύτερη περίπτωση. Η έδρα της ΕΕΦ δεν ήταν στο μέτωπο του πολέμου, αλλά στα μετόπισθεν. Η ΕΕΦ χρησιμοποιήθηκε περισσότερο για λόγους προπαγάνδας από την πλευρά των απομονωμένων τότε Σερβοβόσνιων, προς το εσωτερικό της Σερβίας.

Την ίδια οδό ακολούθησαν και πολλά Ελληνικά ΜΜΕ στον αγώνα τους για «αποκλειστικά πλάνα» από το μέτωπο του πολέμου, πλάι με τους « Έλληνες μαχητές»!
Άλλωστε είναι γνωστό πως με λίγα μάρκα Γερμανίας, μπορούσες να στήσεις με μεγάλη ευκολία ολόκληρη μάχη (φυσικά εικονική)! Ειδικά όταν πρόκειται για Ελληνικά ΜΜΕ, δεν χρειάζονταν ούτε τα Γερμανικά μάρκα, καθώς ήταν ένα μέσο προβολής υπέρ των Σερβοβόσνιων. Πολλοί Έλληνες ανταποκριτές τότε βρέθηκαν σε τέτοια «εικονικά μέτωπα» του πολέμου!

Οι Έλληνες της ΕΕΦ συνεργάζονταν με τα Ελληνικά ΜΜΕ σε κάθε επίπεδο.
Απασχολούνταν κυρίως σε δευτερεύοντα καθήκοντα και βοηθούσαν στην διανομή της συνεχούς και τεράστιας ανθρωπιστικής βοήθειας. Ελάχιστοι έλαβαν μέρος σε μάχες και αυτοί συνήθως δεν ήταν μέλη της ΕΕΦ.

Οι Σερβοβόσνιοι σε καμία περίπτωση δεν είχαν την ανάγκη 20-30 στρατιωτών με τους οποίους είχαν τεράστιο πρόβλημα επικοινωνίας. Άλλωστε σε καμία περίπτωση δεν θέλανε θύματα των μαχών τους Έλληνες, ενδεχόμενο που σίγουρα θα είχε μεγάλο αντίκτυπο στις σχέσεις τους με την Ελλάδα. Το μέγιστο πρόβλημα των Σέρβων δεν ήταν ούτε οι στρατιώτες, ούτε τα πολεμικά μέσα. Ήταν η διεθνής απομόνωση και η εσωτερική δυσαρέσκεια της κοινωνίας τους για τον παρατεταμένο πόλεμο. Η ύπαρξη και προβολή ξένων εθελοντών, ήταν ότι καλύτερο για αυτά τα προβλήματα των Σερβοβόσνιων. Είναι αυτονόητο πως δεν επιθυμούσαν την εμπλοκή Ελλήνων στις μάχες. Υπήρξαν και ελάχιστοι όπως προαναφέραμε που έλαβαν μέρος σε μάχες, αλλά οι περιπτώσεις αυτές κρατήθηκαν μυστικές από τους ίδιους και τους Σερβοβόσνιους. Οι Έλληνες δεν ξεπέρασαν τους 5-6 που έλαβαν μέρος σε μάχες. Υπήρξε και ένας αγνοούμενος.

Κάποια από τα μέλη της ΕΕΦ, κυρίως μικρής ηλικίας, οι οποίοι από υπερβολικό ενθουσιασμό και αφέλεια, παρασυρόμενοι και από τους «πολεμικούς μας ανταποκριτές»
προέβησαν κατά καιρούς σε απαράδεκτες δηλώσεις, που αποτέλεσαν την αιτία να κατηγορηθεί η Ελλάδα για συμμετοχή πολιτών της στα εγκλήματα της Σρεμπρένιτσα.

Μια περιήγηση στο διαδύκτιο θα φέρει στην επιφάνεια μυθιστορηματικές αφηγήσεις κάποιων εντελώς «άκαπνων» πολεμιστών, οι οποίοι ωθούμενοι από τάσεις επίδειξης και μόνον, γέμισαν με μυθεύματα τις σελίδες των εφημερίδων. Ένας τέτοιος «πολεμιστής» βρέθηκε και μίλησε στα Ολλανδικά ΜΜΕ και έδωσε και στοιχεία από τις πλήθος αναφορές των Ελληνικών ΜΜΕ ταυτόχρονα και στήθηκε το κατηγορητήριο εναντίων της Ελλάδας και των εθελοντών.

Τα μέλη της ΕΕΦ που πιθανόν να διαβάζουν το άρθρο αυτό, σαφέστατα ξέρουν την πραγματικότητα και το αληθές των αναγραφομένων.
Από την ΕΕΦ πέρασαν εξαίρετα παιδία αλλά και κάποια άκρως προβληματικά…
Πέρασαν παιδιά που τίμησαν την Ελλάδα και παιδιά που την εκθέσανε αρκετά…
Πέρασαν αληθινοί μαχητές αν και ελάχιστοι και μαχητές των ΜΜΕ, που δεν έριξαν ούτε μια σφαίρα… Τις έριξαν μέσω των εφημερίδων για την αυτοπροβολή τους και την σπίλωση της χώρας με την αμετροέπεια τους.

Σρεμπρένιτσα

Στις μάχες της Σρεμπρένιτσα, δεν έλαβε μέρος η ΕΕΦ. Τα μέλη της βρίσκονταν στην έδρα τους στην Βλασένιτσα.
Ουδείς μπορούσε να προσεγγίσει την Σρεμπρένιτσα μέχρι της 13 Ιουνίου του 1995. Βρίσκονταν αποκλεισμένη από τον Σερβοβοσνιακό στρατό.
Φυσικό ήταν το άγχος και το άλγος των ΄Ελλήνων «πολεμικών ανταποκριτών» οι οποίοι ήταν απόντες από μια τόσο σημαντική εξέλιξη, όπως αυτή της πτώσης της Σρεμπρένιτσα.
Κάποιοι από αυτούς απευθύνθηκαν σε μέλη της ΕΕΦ μήπως και βρουν πρόσβαση στην Σρεμπρένιτσα. Τελικά κάποιοι από ένα τοπικό κανάλι της Θεσσαλονίκης, κατάφεραν με κάποια μέλη της ΕΕΦ να λάβουν άδεια εισόδου στην Σρεμπρένιτσα.

Πήγαν στην πόλη η οποία εν τω μεταξύ είχε καταληφθεί από τον Ρ. Μλάντιτς, με την συνοδεία Σερβοβόσνιων στρατιωτών για την ασφάλειά τους, καθώς μόλις είχε ολοκληρωθεί η κατάληψη της πόλης.

Οδηγήθηκαν προς το Δημαρχείο της πόλης, καθώς εκεί είχε εγκατασταθεί η ηγεσία των Σερβοβόσνιων, όπως συνήθως γίνεται σε παρόμοιες περιπτώσεις.
Όποιος γνωρίζει την περιοχή του Δημαρχείου της Σρεμπρένιτσα ξέρει πως πλησίον βρίσκεται και μια Ορθόδοξη Εκκλησία και παραπλεύρως ένα Τζαμί.

Δρατόμενοι της ευκαιρίας οι Έλληνες εθελοντές, στήσανε τις σημαίες για να φωτογραφηθούν και με την συνεργία και επικρότηση των παρόντων δημοσιογράφων έφτιαξαν ένα σενάριο ηρωικού και πολεμικού τύπου. Οι μεν για την αυτοπροβολή τους και οι δε για την αποκλειστικότητα των ειδήσεων. Τις σκηνές έδειξε μετά από 2 εβδομάδες το τοπικό τηλεοπτικό κανάλι της Θεσσαλονίκης και κατόπιν το εξαφάνισε…

Η εφημερίδα το «ΕΘΝΟΣ» έδωσε το έναυσμα και τους τόνους της είδησης και του ηρωισμού των Ελλήνων εθελοντών.
Να τι λέει για το θέμα ο εθελοντής Κ. Καθάριος για το δημοσίευμα του «ΕΘΝΟΥΣ».-
«Πολλοί, κυρίως άτομα συνδεδεμένα με «νεοφιλελεύθερους» κι εκσυγχρονιστικούς κύκλους, κάνουν λόγο για «εγκλήματα πολέμου» εκ μέρους των Ελλήνων εθελοντών στη Βοσνία, ενώ προσπαθούν να σας εμπλέξουν και στα όσα συνέβησαν στη Σρεμπρένιτσα. Τι τους απαντάτε;
• Κατ’ αρχάς, είμαι κάθετος σε κάτι: Δεν υπάρχουν νεοφιλελεύθεροι κι εκσυγχρονιστικοί κύκλοι. Υπάρχουν μόνον κύκλοι της παγκοσμιοποίησης που δρουν στη χώρα. Κι αν, βέβαια, κάποια από τα άτομα αυτά είναι ιδεολόγοι, πιστεύουν, ας πούμε, σε μία παγκόσμια τάξη πραγμάτων, κάποιοι δεν είναι ιδεολόγοι, είναι καθοδηγούμενοι. Το ποιος είναι ποιος δεν φαίνεται, γιατί όλοι χρησιμοποιούν την ίδια φρασεολογία.

Δεν μιλούν γενικά για εγκλήματα πολέμου, αλλά συγκεκριμένα για τα γεγονότα στη Σρεμπρένιτσα, το καλοκαίρι του 1995. Δεν ήμουν εκεί, για να έχω άμεση οπτική επαφή με τα γεγονότα, έχω όμως να αναφέρω κάποιες λεπτομέρειες.

Την πληροφορία για τη συμμετοχή των Ελλήνων εθελοντών στην κατάληψη της Σρεμπρένιτσα και την ύψωση των σημαιών (Ελληνική, Σερβική και μία σημαία με έναν δικέφαλο αετό), την έδωσα εγώ στον Τύπο, στην εφημερίδα «Έθνος», μετά από συνεννόηση με τον διοικητή των Ελλήνων εθελοντών εκεί, τον Ιούλιο του 1995. Όλοι όσοι λένε ότι πήραν από αλλού την πληροφορία αυτή, ψεύδονται ασύστολα. Δηλαδή, οι ίδιοι οι Έλληνες εθελοντές έδωσαν την πληροφορία της συμμετοχής τους. Έδωσαν, μάλιστα, και τα ονόματα τα οποία δημοσιεύθηκαν τότε στο «Έθνος». Νομίζω κανένας εγκληματίας δεν δημοσιεύει το όνομά του συνειδητά στον Τύπο.

Επίσης, οι Ανδριανόπουλος, Σωμερίτης, Μίχας και Βασιλάκης, που κατέθεσαν στον εισαγγελέα ως βασικοί μάρτυρες κατηγορίας κατά των Ελλήνων εθελοντών, κατά τις διαδικασίες της έρευνας του Ελληνικού κράτους, μετά από εντολή του υπουργού Δικαιοσύνης κ. Παπαληγούρα για τυχόν εγκλήματα πολέμου των Ελλήνων εθελοντών τότε, δεν αναφέρουν κανένα στοιχείο που να στοιχειοθετεί κατηγορία. Λένε ότι διάβασαν δημοσιεύματα στον Τύπο κατά των Ελλήνων κι απ’ αυτό ορμώμενοι, κινήθηκαν κατά των εθελοντών. Είναι απίστευτο, δηλαδή»
(http://www.elora.gr/portal/index.php?option=com_content&task=view&id=260&Itemid=13)

Διότι κάποιες “ανθρωπιστικές” οργανώσεις και κάτι τύποι σαν τον Ανδρέα Ανδριανόπουλο προσπαθούν να ποινικοποιήσουν την δράση των Ελλήνων συμμαχητών στην Βοσνία. Τι έχετε να τους απαντήσετε;

Πρέπει να σου πω ότι όλοι αυτοί ψεύδονται ασύστολα. Δεν υπάρχει κανένα στοιχείο εις βάρος των Ελλήνων. Για δήθεν εγκληματική δράση των Ελλήνων δεν έχει πει το παραμικρό ούτε καν η ίδια η Μουσουλμανική Κυβέρνηση. Αυτοί που αναφέρατε έχουν δημιουργήσει αυτή την ιστορία από μόνοι τους, για δικούς τους λόγους. Πρέπει, λοιπόν, να δούμε τα δικά τους κίνητρα ποια είναι…

Σύμφωνοι. Ποια είναι η δική σας γνώμη για την “Σφαγή στην Σρεμπρένιτσα”;
Όπως παρουσιάζεται στον Τύπο, η “Σφαγή της Σρεμπρένιτσα”, είναι ένα ψεύδος. Θα σας πω το εξής απλό: Την ιστορία για την ύψωση των Ελληνικών Σημαιών στην Σρεμπρένιτσα την έδωσα εγώ ο ίδιος στον Τύπο, το καλοκαίρι του 1995.

Για ποιόν λόγο την δώσατε;

Με πήραν τηλέφωνο από πάνω τα παιδιά, μου το είπανε και κανονίσαμε να το δώσουμε στον Τύπο, χωρίς να υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος. Και μάλιστα, αυτοί που δημοσιοποίησαν αυτό το γεγονός ήταν τόσο εγκληματίες που δώσανε και τα ονόματα τους. Ειρωνικά το λέω, έτσι; Εγώ έδωσα τα ονόματα στο “Έθνος”, στην εφημερίδα. Κατάλαβες τι γίνεται;; Γι’ αυτό σου λέω: Ψεύδονται ασύστολα όλοι αυτοί που μας κατηγορούν: Κι ο Ανδριανόπουλος, κι ο Μίχας, κι ο Σωμερίτης κι ο Βασιλάκης που ξεκίνησαν εναντίον μας όλη αυτή την διαδικασία.
http://elkosmos.gr/site/index.php?option=com_content&task=view&id=452&Itemid=0
Έτσι λοιπόν φτιάχτηκε το κατηγορητήριο της Ελληνικής συμμετοχής στα εγκλήματα της Σρεμπρένιτσα….

Ο νεανικός περορμητισμός και η αφέλεια ορισμένων Ελλήνων εθελοντών, έγινε εργαλείο κατασκευής κατηγορητηρίου για τους ίδιους και την Ελλάδα…

Αντί επιλόγου
Συνελήφθησαν ή παραδόθηκαν πολλοί Σέρβοι και Σερβοβόσνιοι για τα εγκλήματα της Σρεμπρένιτσα και άλλων περιοχών. Οδηγήθηκαν στην Χάγη και πολλοί δικάστηκαν και αναμένονται ακόμα δεκάδες δίκες. Ουδείς ανέφερε το παραμικρό ποτέ για την συμμετοχή Ελλήνων εθελοντών σε εγκλήματα πολέμου.

Άλλωστε θα ήταν εντελώς παράδοξο οι Σερβοβόσνιοι να χρησιμοποιούσαν ξένους εθελοντές σε εγκληματικές πράξεις, με τον κίνδυνο να εκτεθούν μελλοντικά από τις μαρτυρίες τους.
Παραθέτουμε σε παγκόσμια αποκλειστικότητα, email του Ole Hainke αντιπροσώπου του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης στο Σεράγεβο (ICTY) στο οποίο αναφέρονται τα ονόματα και η όλη υπόθεση της δήθεν συμμετοχής των Ελλήνων εθελοντών στα εγκλήματα της Σρεμπρένιτσα!

Κάντε μια αντιπαραβολή του περιεχομένου του δημοσιεύματος του «ΕΘΝΟΥΣ» στην αρχή του άρθρου. Τα συμπεράσματα δικά σας…Είναι εμφανές το τι συνέβη…
Είναι να απορεί κανείς πως με τόση ελαφρότητα κατασκευάστηκε από τους αντιπροσώπους του ICTY κατηγορητήριο για τους Έλληνες και την Ελλάδα κατ΄επέκταση…
Είναι όντως παράδοξο το φαινόμενο Έλληνες πολιτικοί να μην προέβησαν σε μια έστω στοιχειώδη έρευνα και αντιπαραβολή, των στοιχείων του κατηγορητηρίου του ICTY με τα δημοσιεύματα των εφημερίδων, και με περισσή ευχέρεια να προβαίνουν σε παραστάσεις στην Βουλή των Ελλήνων…

Είναι όντως παράδοξο Έλληνας Διπλωμάτης καριέρας, να προβαίνει σε τόσο ολέθριο λάθος, χωρίς να γνωρίζει τίποτα για την υπόθεση, και να παραδέχεται δημοσίως Ελληνική συμμετοχή στα εγκλήματα της Σρεμπρένιτσα…
Έλληνες πολίτες, εθελοντικά και αυτόβουλα βρέθηκαν στο πολεμικό περιβάλλον της μεγάλης Γιουγκοσλαβικής κρίσης. Άλλοι πολέμησαν άλλοι όχι. Η παρουσία τους ήταν πολύ σημαντική για τους δοκιμαζόμενους Σέρβους, αλλά και για τον Ελληνικό λαό, ο οποίος στο πρόσωπό τους, βρήκε τον Έλληνα «χαμένο ήρωα». Και να μην υπήρχε θα τον κατασκεύαζε με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Τον είχε ανάγκη η ψυχή του που αφυπνίστηκε από τον θόρυβο της μάχης και την κλαγγή των όπλων, κοντά στα σύνορά μας.

Αυτήν την «αφύπνιση» δεν θέλει με κανέναν τρόπο η «Νέα Τάξη» πραγμάτων, που αιματοκύλησε για δεκαετία τα Βαλκάνια…Συνειδητά ή ασυνείδητα όργανά τους και άλλοι παρασυρόμενοι παράγοντες, θέλησαν να γκρεμίσουν από το βάθρο της ψυχής τους Έλληνες εθελοντές. Η πράξη τους να προσφερθούν να πολεμήσουν, ήταν εκ προοιμίου ηρωική, άσχετα εάν πολέμησαν ή όχι. Κάποιοι από αυτούς παραφέρθηκαν και με δηλώσεις τους στα ΜΜΕ κάνανε κακό στους εαυτούς τους και την Ελλάδα.

Οι απλοί πολίτες γράφουν κι αυτοί την ιστορία τους…Κάποιοι προσπαθούν να την παραποιήσουν και να την παρουσιάσουν ως εγκληματική στην Βοσνία-Ερζεγοβίνη.
Πιστεύουμε πως το άρθρο μας συμβάλει στην αποκατάσταση της αλήθειας με γνώμονα την αντικειμενική παρουσίαση των πραγμάτων.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ”

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO10 λεπτά πριν

Σοβαρή καταγγελία για το Σαχτάρ-ΑΕΚ! Χειρονομίες Τούρκων οπαδών προς τους Έλληνες – Συνελήφθησαν αστραπιαία από την αγγλική αστυνομία

Οι Τούρκοι βρέθηκαν στο Λονδίνο για τον προπονητή της ουκρανικής ομάδας Αρντά Τουράν, ο οποίος ακούγεται για τον πάγκο της...

GEOPOLITICO39 λεπτά πριν

Η Ευρώπη γνωρίζει, αλλά κάνει τα στραβά μάτια! Το διπλό παιχνίδι της Τουρκίας με Χαμάς και ισλαμιστικά δίκτυα

Η Ευρώπη δεν μπορεί να απαιτεί διαφάνεια από τους αιτούντες επιχορηγήσεων, ενώ παράλληλα αντιμετωπίζει την εξουσία της Άγκυρας επί των...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Η ελευθερία της έκφρασης στην Τουρκία του Ερντογάν: Λουκέτα, καταλήψεις τηλεοπτικών σταθμών και φίμωση του Τύπου

Από τις εφημερίδες Zaman και Bugün μέχρι τους τηλεοπτικούς σταθμούς TELE1 και Halk TV, η Τουρκία μετρά μια δεκαετία μαζικών...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

«Ελευθερία» Λονδίνου: Αδιέξοδο στο Κυπριακό, νέα εποχή στις σχέσεις Βρετανίας–ΕΕ και τα μηνύματα Ρούμπιο προς την Τουρκία

Στο επίκεντρο του νέου φύλλου της ομογενειακής εφημερίδας η αμετακίνητη στάση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό, οι πολιτικές εξελίξεις στο...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Αρμενία–Ινδία: Στο τραπέζι παραγωγή Pinaka Mk2 – Τα ανοίγματα σε ΕΕ και ΗΠΑ

Συζητήσεις για παραγωγή ινδικών πυραύλων στην Αρμενία, στενότερες σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση και επαφές στην Ουάσιγκτον συνθέτουν την ατζέντα...

Δημοφιλή