Διεθνή
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ
Η Ελλάδα, δυστυχώς, στο χειρισμό του Μακεδονικού Ζητήματος, έχει πέσει σε αλλεπάλληλα ουσιαστικά και νομικά λάθη. Το Μακεδονικό πρόβλημα σήμερα, θα πρέπει να πω ότι δεν υποστηρίχτηκε δυναμικά και ορθά από την πλευρά της χώρας μας, η οποία αδράνησε και κυρίως δεν έγινε χρήση των νομικών μας επιχειρημάτων και κυρίως του Διεθνούς Δικαίου. Αποτέλεσμα της αδράνειάς μας αυτής ήταν η ένταση της προπαγάνδας, ακόμα και η επέμβαση στα εσωτερικά μας.
Κατά τον Όμηρο [ Ιλ. Β.765,,ξ226 κ΄π.288] , η πρώτη απόδειξη της Ελληνικότητας των φυλών της Μακεδονίας και η αφομοίωσης του εθνικού φρονήματος όλων των Ελλήνων, που κατοικούσαν σε ολόκληρο τον Ελλαδικό χώρο, από την Μακεδονία, [Πιερείς και εξελληνισθέντες Παίονες κτλ.] μέχρι το Ταίναρο, τα νησιά του Αιγαίου την Κρήτη και την Κύπρο, που ήταν οργανωμένοι σε πόλεις-κράτη, έγινε το 1184 π.χ. με τη ενθουσιώδη συμμετοχή τους στην εκστρατεία όλων των Έλλήνων κατά της Τροίας. Βέβαια η συνειδητοποίηση των ελληνικών φύλων ότι ανήκαν στο ίδιο έθνος προϋπήρχε με την συμμετοχή τους στην Δελφική Αμφικτυονία η οποία ξεκινήσει από το 1500 π.χ. και η τελευταία το έτος 338-337 π.χ. με την συμμαχία των Ελλήνων στη Συντακτική Συνέλευση και στο Συνέδριο της Κορίνθου, στο οποίο ανακήρυξαν τον Αλέξανδρο Αρχιστράτηγο των Ελλήνων, στην εκστρατεία τους εναντίον των Περσών .
Απόδειξη δε του γεγονότος ότι οι Μακεδόνες ήταν Έλληνες και είχαν φρόνημα Ελληνικό, έχουμε από τον ίδιο τον Αλέξανδρο, που έλεγε ότι είναι υπερήφανος γιατί είναι Έλληνας [κατά τους καθηγητάς Δημ. Πετρακάκον και Johan Droysen ] , από την αφιέρωση που έκανε ο ίδιος στην θεά Αθηνά μετά την μάχη στο Γρανικό ποταμό, όταν έστειλε τα λάφυρα με τις τριακόσιες ασπίδες επάνω στις οποίες έγραψε, “ο Αλέξανδρος Φιλίππου και οι λοιποί Έλληνες πλην Λακεδαιμονίων, γιατί οι Λακεδαιμόνιοι-Σπαρτιάτες, έλεγαν ότι οι Σπαρτιάτες δεν ακολουθούν τους άλλους, αλλά αυτοί οδηγούν τους άλλους, αλλά και από το γεγονός ότι όταν κατέλυσε την Περσική Αυτοκρατορία και ενέταξε στο στράτευμά του 30.000 νέους από την Περσία και από τις άλλες κατακτημένες χώρες, έδωσε εντολή όλοι αυτοί οι νέοι στρατιώτες να μάθουν Ελληνικά.
Τέλος θα μπορούσαμε να αναφερθούμε και σε χιλιάδες άλλες αποδείξεις αλλά εμείς θα περιοριστούμε να αναφέρουμε, τη συμμετοχή του βασιλιά των Μακεδόνων Αλέξανδρου του Α, ο οποίος έλαβε μέρος στην 71η Ολυμπιάδα το 496 π.χ. αφού πρώτα κρίθηκε από την Ελλανόδικο Επιτροπή ότι ήταν Έλληνας από τους Τημενίδες του Άργους, που κατάγονταν από τον Ηρακλή, γιατί στους Ολυμπιακούς Αγώνες, λάμβαναν μέρος μόνο Έλληνες, από τη συμμετοχή του Βασιλιά Φιλίππου του Β΄ ο οποίος συμμετείχε στο Συμβούλιο της Δελφικής Αμφικτιονίας και μάλιστα με δύο ψήφους, στην οποίαν μόνο Έλληνες είχαν το δικαίωμα να συμμετέχουν , αλλά και στο Συμβούλιο των Πυθίων το 346 π.χ., ενώ το άγαλμά του είχε στηθεί στον ιερό χώρο της Ολυμπίας στο Ολυμπείο, λόγω του ότι είχε συμβάλει στην Ένωση των Ελλήνων, η γλώσσα των Μακεδόνων που ήταν Ελληνική αφού σε αυτή έγραψε και δίδαξε ο μέγιστος των φιλοσόφων του κόσμου και δάσκαλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου ο Αριστοτέλης, καθώς επίσης οι Πρωταγόρας , ο Δημόκριτος και οι αρχαίοι θεατρικοί συγγραφείς, όπως ο Αισχύλος και ο Ευρυπίδης ο οποίος είχε καταλύσει στην αυλή του βασιλιά Αρχέλαου κτλ. τα έργα των οποίων διδάσκονταν στα θέατρα της Μακεδονίας και φυσικά σε ακροατήριο που γνώριζε Ελληνικά, από τον Πάπυρο που βρέθηκε το 1962 στο Δερβένι της Θεσσαλονίκης , που αποτελεί το αρχαιότερο κείμενο του 5ου π.χ, αιώνα και είναι γραμμένος στην Ελληνική γλώσσα ,από τη θρησκεία των Μακεδόνων που ήταν η ίδια με την θρησκεία όλων των άλλων Ελλήνων δηλ. οι δώδεκα θεοί, οι μούσες , οι ημίθεοι κτλ. οι οποίοι μάλιστα κατοικούσαν στα βουνά της Μακεδονίας τον Όλυμπο, και από τις χιλιάδες ελληνικές επιγραφές που έχουν ανακαλυφθεί κατά τη διάρκεια των αρχαιολογικών ανασκαφών κτλ.
Το Μακεδονικό Ζήτημα θα πρέπει να πούμε από την αρχή ότι , δεν είναι τίποτε άλλο από την αέναη προσπάθεια των Σλάβων να εισέλθουν στα ζεστά νερά του Αιγαίου, που αποτελούσε το όνειρο του Μεγάλου Πέτρου και κυρίως της Μεγάλης Αικατερίνης της Ρωσίας. Ο Μακεδονικός αγώνας άρχισε , ως γνωστό, το 1870 με την ίδρυση της εξαρχίας της Βουλγαρικής εκκλησίας, από το Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως με Σουλτανικό φιρμάνι, που εκδόθηκε έπειτα από έντονες πιέσεις του Ρώσου πρέσβη Ιγνάντιεφ, στην Υψηλή Πύλη , για να αρχίσει με τη δράση των κομιτατζήδων και τα κομιτάτα της Βουλγαρίας η οποία προπαγάνδιζε εντελώς αυθαίρετη, αν σκεφτεί κανείς ότι απευθύνονταν σε αγράμματους χωρικούς που δεν γνώριζαν, την ιστορία της Μακεδονίας, ότι αυτοί δήθεν ήταν απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων , ακόμη δε και ότι οι ήρωες της Ελληνικής επανάστασης του 1821 ήταν Βούλγαροι ,μεταξύ των οποίων ο Μάρκος Μπότσαρης, ο Καραισκάκης, ο πρόγονός μου ο Τζαβέλας κτλ. για να ακολουθήσει η αντίδραση της Ελλάδας με τους Έλληνες Μακεδονομάχους με πλήρη έξαρση του αγώνα την περίοδο του 1904 έως το 1908 ,ο οποίος σταμάτησε με την επανάσταση των Νεοτούρκων που διακήρυτταν την ισονομία και την ισοπολιτεία μεταξύ των διαφόρων εθνοτήτων της Αυτοκρατορίας, για να ακολουθήσει τέλος η Γιουγκοσλαβία με εντολή της Κόμιντερ και του Στάλιν.
Στη συνέχεια ήλθαν οι Βαλκανικοί πόλεμοι του 1912/1913 που έδωσαν την ευκαιρία στον Ελληνικό στρατό να απελευθερώσει και να καταλάβει το μεγαλύτερο τμήμα των εδαφών της Μακεδονίας και βέβαια τη Θεσσαλονίκη, την επέτειο της οποίας εορτάζουμε τις μέρες αυτές, ενώ άλλα τμήματά της Μακεδονίας έλαβαν οι Σέρβοι και οι Βούλγαροι ,σύμφωνα δε με τους όρους της συνθήκης με την Σερβία της [19 / 5 / Ι 1913] η οποία προέβλεπε ότι, η κάθε εμπόλεμη χώρα θα λάβει την περιοχή εκείνη την οποίαν θα κατείχαν τα στρατεύματά της την ημέρα της ανακωχής και έτσι με τη εν συνεχεία συμφωνία του Βουκουρεστίουτης[28/6/1913],η Μακεδονία διαμοιράστηκε μεταξύ των Βαλκανικών χωρών, εκ της οποίας η Ελλάδα, έλαβε, ως γνωστόν, το 71% του εδάφους της ιστορικής Μακεδονίας, δηλ. 34.603 τ.χ. στη οποίαν κατοικούν σήμερα 2.650.000 Έλληνες Μακεδόνες, η Σερβία έλαβε το 17% του εδάφους της ιστορικής Μακεδονίας, δηλ.8600 τ.χ.που κατέχουν σήμερα οι Σκοπιανοί και το οποίο αντιστοιχεί προς το ¼ της όλης εδαφικής της έκτασης του κράτους τους, που είναι 34.600τ.χ. με 150.000 περίπου κατοίκους, οι οποίοι ήταν γηγενείς Έλληνες, πλην όμως αφελληνίστηκαν στη συνέχεια βίαια από το κομμουνιστικό καθεστώς, ενώ οι Βούλγαροι έλαβαν το 11% της ιστορικής Μακεδονίας δηλ. 6.789 πχ που αντιστοιχεί προς το 11% και οι Αλβανοί το 1%
Ερχόμαστε τώρα στην περίοδο του Α παγκοσμίου πολέμου και τον εθνικό διχασμό, όπου οι περιπέτειες της Μακεδονίας συνεχίζονται , με κίνδυνο να χάσουμε την Δυτ. Θράκη και Μακεδονία από τους Βουλγάρους που είχαν συμμαχήσει με τους Γερμανούς ,πλην όμως η εμμονή του Ελευθερίου Βενιζέλου να ένταξη της χώρας μας στην Ανταντ , που κέρδισε τελικά τον πόλεμο, απέτρεψε τον κίνδυνο. Ο κίνδυνος όμως απόσπασης της Μακεδονίας μας δεν αποτράπηκε οριστικά γιατί μετά την επανάσταση των μπολσεβίκων τα Κ.Κ των διαφόρων χωρών που κατευθύνονταν από την Κόμιντερ και την Σοβιετική ‘Ένωση , επεδίωξαν να θέσουν σε εφαρμογή τα παλιά επεκτατικά σχέδια των Σλάβων με συνέπεια το Μακεδονικό να εισέλθει σε νέες περιπέτειες ,όταν το έτος 1924 στη Συνδιάσκεψη των κομουνιστικών κομμάτων στη Μόσχα λαμβάνεται η Απόφαση για τη δημιουργία Ανεξάρτητου Μακεδονικού Κράτους, στα πλαίσια της Κομουνιστικής Ομοσπονδίας των Βαλκανικών χωρών ,κατά παράβαση βέβαια των διεθνών συμφωνιών της Χάγης.
Την απόφαση αυτή της Συνδιάσκεψης της Μόσχας, δυστυχώς την ψήφισαν και την αποδέχτηκαν και οι εκπρόσωποι του Κ.Κ της Ελλάδος οι Παντελής Πουλιόπουλος και ο Σεραφείμ Μάξιμος, με συνέπεια να αναγκαστεί ο Ελευθέριος Βενιζέλος να ψηφίσει το Νόμου, για το ιδιώνυμο, που προέβλεπε την τιμωρία, με την ποινή της εσχάτης προδοσίας ,όσων επιχειρούσαν να αποσπάσουν εδάφη από την χώρα μας .
Εδώ θα πρέπει να πούμε ότι στη Συνδιάσκεψη της Μόσχας συμμετείχε και ο Ιωσήφ Μπρόζ, δηλ. ο Τίτο ως εκπρόσωπος της Γιουγκοσλαβίας , Ο οποίος όταν μετά Β’Παγκόσμιο Πόλεμο κατέλαβε την εξουσία, έβαλε εμπρός την εφαρμογή των σχεδίων της Μόσχας και της Κόμιντερ και στις 2/8/1944 στο μοναστήρι της Πολυχρονίτσας, κήρυξε την ίδρυση της Ομοσπονδιακής Λαϊκής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Νότιας Σερβίας με το όνομα Μακεδονία, στην οποία συγκέντρωσε όσους – Έλληνες μπόρεσε από όλες τις ανατολικές χώρες, με τα παιδιά του παιδομαζώματος και μαζί με τους άλλους κατοίκους της περιοχής, τους οποίους ονόμασε Μακεδόνες, σύμφωνα με την απόφαση της 6ης Συνδιάσκεψης της Βαλκανικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας. Η περιοχή όμως αυτή ανέκαθεν και από το 1918 και επισήμως με το ΒΔ της Σερβίας της 3-10-1929 ονομαζόταν Βαρντάσκα-Μπανοβίνα, όπως επιβεβαιώθηκε αργότερα και με την κυκλοφορία σχετικού γραμματοσήμου, με το όνομα Βαρντάσκα.
Κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου πολέμου θα πρέπει να πούμε ότι, η Μακεδονία μας διέτρεξε μεγάλο κίνδυνο απόσπασής της καθώς και η Θεσσαλονίκη την οποίαν «προσέφερε» η Ιταλία λες και ήταν δικιά της, στους Γιουγκοσλάβους, όταν τα βρήκε σκούρα με τον Ελληνικό στρατό στην Αλβανία [Βόρειο Ήπειρο ] ,προκειμένου να τους πείσει να βγουν στο πόλεμο στο πλευρό της, για να κτυπήσουν τους Έλληνες από τα νότα, ενώ την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη την προσέφερε στη Βουλγαρία. Ευτυχώς όμως που το σχέδιό τους αυτό ανετράπη με την επανάσταση του βασιλιά Πέτρου της Σερβίας και του στρατηγού του Ντούσαν Σίμοβιτς , που έβαλαν την Σερβία στο πλευρό των συμμάχων, ενώ η Ανατολική Μακεδονία και Θράκη κατελήφθη από τους Βουλγάρους,που ήταν σύμμαχοι και ακολουθούσαν τους Γερμανούς , καθώς επίσης και η περιοχή των Σκοπίων οι κάτοικοι των οποίων υποδέχτηκαν τους Γερμανούς και τους Βουλγάρους ως απελευθερωτές, με ζητωκραυγές και Γερμανικά λάβαρα και σημαίες .
Τελικά όμως ο κίνδυνος απώλειας της Μακεδονίας μας, προήλθε από το Κ.Κ.Ε το οποίο κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής και εν συνεχεία με το αντάρτικο του πρώτου και βήτα γύρου ,συμφωνούσε πότε με τους Γιουγκοσλάβους και πότε με τους Βουλγάρους κουμουνιστές, για το ξεπούλημα της, που επιβεβαίωσε στη συνέχεια η 5η Ολομέλεια του κόμματος, η οποία διακήρυξε ότι, « ο Μακεδονικός λαός θα βρει την πλήρη εθνική του διάσταση και τάχτηκε υπέρ, «Μιας Ανεξάρτητης και Ενιαίας Μακεδονίας» , ενώ ο Τίτο με τις άλλες Βαλκανικές χώρες,επενέβηκαν τα εσωτερικά μας, παραβιάζοντας έτσι θεμελιώδεις κανόνες του διεθνούς δικαίου , που απαγορεύουν ρητώς την επέμβαση και την επιβουλή κατά της κυριαρχικής ισότητας, της ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητας κάθε χώρας, προκειμένου να βοηθήσει τον δήθεν δημοκρατικό στρατό του Μάρκου Βαφειάδη ,όπως αποφάνθηκε η εξεταστική Επιτροπή της Γεν. Συνέλευσης του ΟΗΕ, η οποία έφτασε στην Μακεδονία και διενήργησε επιτόπιες έρευνες, ελπίζοντας στη νίκη των κομουνιστών και στην εφαρμογή του σχεδίου απόσπασης της Ελληνικής Μακεδονίας του Αιγαίου-όπως τη λένε- και την ένταξή της, στην Ανεξάρτητη και Ενιαία Δημοκρατία της Μακεδονίας, στα πλαίσια της Κομμουνιστικής Ομοσπονδία των Βαλκανικών χωρών, που θα τελούσε υπό την Γιουγκοσλαβική επικυριαρχία. Ευτυχώς όμως που εν τω μεταξύ συνέβησαν σημαντικά γεγονότα τα οποία απέτρεψαν τον κίνδυνο απώλειας της Μακεδονίας αλλά και της Ελλάδος όπως,
Η συνάντηση του Τσώρτσιλ με το Στάλιν στη Μόσχα το 1944 και οι εν συνεχεία Συνδιασκέψεις του Πότσδαμ και τής Γιάλτας, για το μοίρασμα των Βαλκανικών χωρών. Στις Συνδιασκέψεις αυτές, αποφασίστηκε η Ελλάδα να τεθεί υπό την Αγγλική ζώνη επιρροής κατά 90% , ενώ οι άλλες Βαλκανικές χώρες ετίθεντο , με ανάλογα ποσοστά, στη ζώνη επιρροής της Σοβιετική Ένωσης. Το δόγμα Τρούμαν, για χορήγηση βοήθειας στην Ελλάδα, κατόπιν αιτήσεως βέβαια της Ελληνικής Κυβέρνησης, που έφτασε στην πιο κρίσιμη στιγμή του εμφυλίου πολέμου η του συμμοριτικού πολέμου εάν θέλετε και Η ανασυγκρότηση και ο εξοπλισμός του Ελληνικού στρατού, που νίκησε κατά κράτος το στρατό της ανταρσίας, στο Βίτσι και το Γράμμο, για να διασωθεί έτσι η Ελλάδα αλλά και η Μακεδονία, από του να περιέλθει, υπό το Σιδηρούν παραπέτασμα, όπως έλεγε ο Τσώρτσιλ, και όπως έχουν δηλώσει πολλοί πρώην κομουνιστές, μεταξύ των οποίων ο Λεωνίδας Κύρκος και ο Τάκης Λαζαρίδης, οι οποίοι δήλωσαν ότι <ευτυχώς που ηττηθήκαμε σύντροφοι>, διαφορετικά θα είχαμε την ίδια τραγική μοίρα μαζί με τους άλλους Βαλκανικούς λαούς και το χειρότερο θα είχαμε αυτό το γελοίο πρόσωπο, δηλαδή το Μάρκο Βαφειάδη για Πρωθυπουργό.
Αντιθέτως ο Ανδρέας Παπανδρέου, για λόγους ψηφοθηρίας, τίμησε το Μάρκο Βαφειάδη με το αξίωμα του Βουλευτή Επικρατείας και όταν απεβίωσε με παραχώρηση τάφου στο Α νεκροταφείο Αθηνών, εντάσσοντας παράλληλα και όλους τους επαναπατρισθέντες κομουνιστές στα ασφαλιστικά ταμεία, χωρίς τη καταβολή των αντίστοιχων ασφαλιστικώνεισφορών, με αποτέλεσμα την έναρξη της κατάρρευσής τους.
Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επανέλθω στον Τίτο ο οποίος όταν ίδρυσε τη Σοσιαλιστική Ομοσπονδία της Μακεδονίας, άρχισε βάσει σχεδίου, τη προπαγάνδα για δήθεν Μακεδονικό έθνος και ανεξάρτητη Μακεδονία, ενώ ο τότε Πρωθυπουργός της Ελλάδος Νικόλαος Πλαστήρας διαμαρτυρήθηκε αμέσως με συνέπεια ο Υπουργός των Εξωτερικών των ΗΠΑ. Edward Stettinius με την υπ’αριθ. 868014/26/1211944 επιστολή του προς τους διπλωμάτες και προξένους των ΗΠΑ, τους επεσήμανε με ιδιαίτερη ανησυχία, τις προπαγανδιστικές δηλώσεις, που προέρχονταν από την Γιουγκοσλαβία και τη Βουλγαρία ,ως αδικαιολόγητες ενέργειες που αποτελούσαν πρόσχημα για επιθετικές ενέργειες σε βάρος την Ελλάδος.
Η Χώρα μας όμως δεν προχώρησε στις ανάλογες ενέργειες στον ΟΗΕ, o Κατ. Χάρτης του οποίου απαγορεύει την απειλή, που συνιστά έγκλημα πολέμου, και στα άλλα διεθνή fora, για την καταδίκη τους καθώς επίσης και για την επέμβαση στα εσωτερικά μας και την καταβολή στη χώρα μας της προσήκουσας αποζημίωσης, για τις καταστροφές που μας προκάλεσαν σε ανθρώπινες απώλειες, και σε υλικές ζημιές, πλην όμως αδιαφόρησε παντελώς και δεν αξίωσε ούτε από τους συμμάχους μας, να σταματήσουν τον Τίτο, από την προπαγάνδα και τις απειλές του, κατά της Μακεδονίας μας, που συνιστούν διεθνές έγκλημα, ούτε ακόμη όταν μας ζητήθηκε να τον στηρίξουμε, υπογράφοντας τις συμφωνίες της Άγκυρας,τουΜπλέντκαιτηνΒαλκανική Κοινοβουλευτική Συνέλευση, για να μπορέσει να αποσπαστεί από την Κόμιντερ και το ανατολικό μπλόκ, με αποτέλεσμα την παγίωση μιας κατάστασης με τα σημερινά προβλήματα.
Το Μακεδονικό πρόβλημα σήμερα ,το οποίο, λίγο η πολύ γνωρίζετε όλοι σας ,θα πρέπει να σας πω ότι δεν υποστηρίχτηκε δυναμικά και ορθά από την πλευρά της χώρας μας η οποία αδράνησε και κυρίως δεν έγινε χρήσης των νομικών μας επιχειρημάτων και κυρίως του Διεθνούς Δικαίου. Αποτέλεσμα της αδράνειάς μας αυτής ήταν η ένταση της προπαγάνδας, η επέμβαση στα εσωτερικά μας, όπως είπαμε, και η διάπραξης του εγκλήματος της Γενοκτονίας των 28000 Ελληνοπαίδων, όπως απεφάνθη η Επιτροπή του ΟΗΕ, για το οποίο η χώρα μας, δεν έκαμε τίποτε έκτοτε και μέχρι σήμερα, παρά το γεγονός ότι υπέγραψε και κύρωσε μέ [Ν.Δ. 3091/54] τη Συμφωνία για τη Γεννοκτονία τού ΟΗΕ , ούτε καν στη θέσπιση εσωτερικού Νόμου, όπως έχουν κάνει και οι άλλες Ευρωπαϊκές Χώρες, σε εκτέλεση της ως άνω Σύμβασης, η οποία προβλέπει μεταξύ των άλλων ότι , η αναγκαστική μεταφορά παιδιών μιας ομάδας σε μια άλλη ομάδα, αποτελεί έγκλημα Γενοκτονίας, και συνιστά έγκλημα κατά της Ανθρωπότητας που δεν παραγράφεται όσα χρόνια κι αω περάσουν , προκειμένου να αξιώσει την ικανοποίησή και αποζημίωσή της, καθώς και την αναγνώριση από εκείνους που σχεδίασαν και εκτέλεσαν το έγκλημα αυτό και την εν συνεχεία μετάπλαση των παιδιών με πλύση εγκεφάλου σε εξωμότες και γενίτσαρους, που μάχονται την ίδια πατρίδα τους.
Η χώρα μας δυστυχώς, στο χειρισμό του Μακεδονικού Ζητήματος, έχει πέσει σε αλλεπάλληλα ουσιαστικά και νομικά λάθη, όπως π.χ.
α] η μη συμμετοχή μας στην Επιτροπή Μπαντιντέρ, που δημιούργησε η Διαρκής Ευρωπαική Συνδιάσκεψης για την Γιουγκοσλαυία το 1991, παρά το γεγονός ότι εμείς είχαμε έννομο συμφέρον για το μέλλον της χώρας αυτής, λόγω τής προϊστορίας που είχαμε με τη χώρα αυτή ,τα εμπλεκόμενα συμφέροντά μας αλλά και την γειτνίασή μας. Λέγεται δε ότι δεν συμμετείχε στην Επιτροπή αυτή , ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου,που έπρεπε να πάει, γιατί ήταν κομματικά αντίθετος προς την τότε Κυβέρνηση, με αποτέλεσμα η Επιτροπή να Γνωμοδοτήσει ερήμην μας, και με πολιτικά κριτήρια για την αναβάθμιση του ομόσπονδου κράτους σε ανεξάρτητο κράτους, παρά το γεγονός ότι δεν είχε τις νόμιμες προϋποθέσεις , [οργανωμένο λαό, πολιτική εξουσία εκλεγείσα με δημοκρατικές διαδικασίες, βιωσιμότητα, σεβασμό ανθρωπίνων δικαιωμάτων κτλ. ] κτλ. που σημαίνει ότι η απόφασή της ήταν παράνομη και θα έπρεπε να είχε προσβληθεί με Αίτημα την ανάκληση και την ακύρωσή της ,για να μην πω ότι ήταν και μεροληπτική ,αν σκεφτεί κανείς ότι ο πρόεδρος της ήταν και πρόεδρος της Γαλλο-Σκοπιανής Επιτροπής φιλίας κτλ. πράγμα που δεν έγινε ούτε για λόγους τακτικής και πίεσης , γιατί η πολιτική μας ηγεσία ήθελε στα βόρεια σύνορά μας ,όπως έλεγε ένα μαξιλάρι, προφανώς για να κοιμηθεί, όπως και έγινε
β] η άρσης των ενστάσεών μας, τον Απρίλιο του 1993, για την είσοδό των Σκοπιανών στον ΟΗΕ, τις οποίες είχαμε καταθέσει τον Ιανουάριο του ιδίου έτους, όταν οι Σκοπιανοί υπέβαλαν την Αίτησή τους να γίνουν μέλη του Ο.Η.Ε. οι οποίες ενστάσεις μας, είχαν γίνει αποδεκτές παραπέμποντας την Αίτηση των Σκοπιανών στις καλένδες, που σημαίνει ότι θα περίμεναν τουλάχιστον 10-15 χρόνια,για να εισέλθουν, ενώ κάποιες άλλες χώρες περίμεναν 20 χρόνια για να εισέλθουν στον ΟΗΕ. Δηλαδή ενώ μπορούσαμε να ασκήσουμε νομικό αποκλεισμό, ικανό να εξαναγκάσει τους Σκοπιανούς να υποχωρήσουν, δεν το κάναμε και προτού παρέλθουν τρείς μήνες από την κατάθεση των αντιρρήσεών μας και παρά την υπόσχεση του Προέδρου Κλίντον ότι δεν θα δεχθεί την ένταξη των Σκοπιανών στον Ο.Η.Ε. εάν δεν λυθεί το πρόβλημα του ονόματος, η Κυβέρνησή μας, προχώρησε στην άρση των αντιρρήσεών μας και έτσι τα Σκόπια έγιναν μέλη του Ο.Η.Ε. με τη δική μας συναίνεση και ταυτόχρονα μέλη σε 15 άλλους Ειδικούς Διεθνείς Οργανισμούς που συνεργάζονται με τον Ο.Η.Ε., επιτυγχάνοντας έτσι μια μαζική διεθνή αναγνώριση του κράτους των Σκοπίων, ενώ ο Κύρω Γκληγκόρωφ που καιροφυλακτούσε ανέβηκε στο βήμα της Γεν. Συνέλευσης για να ευχαριστήσει ,γιατί επιτέλους οι μακροχρόνιοι αγώνες της Δημοκρατίας της Μακεδονίας δικαιώθηκαν .
γ] η παραίτησή μας από τον οικονομικό αποκλεισμό των Σκοπιανών της 16/2/1994, ο οποίος αν και δεν ήταν αποτελεσματικός, γιατί ο αποκλεισμός κηρύχτηκε χωρίς να εκδοθεί Νόμος που να προέβλεπε κυρώσεις σε όποιον τον παραβίαζε και πρώτα – πρώτα κατά των Ελλήνων , που πρώτοι τον παραβίαζαν αλλά και γιατί οι Σκοπιανοί μπορούσαν να τροφοδοτηθούν από τις άλλες χώρες, όπως τη Βουλγαρία την Αλβανία και την Σερβία, εντούτοις ο αποκλεισμός είχε σοβαρές επιπτώσεις σε βάρος τους, με συνέπεια να τρέξουν, η Ευρωπαϊκή Ένωσης η οποία μας έστειλε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο γιατί δήθεν εμποδίζαμε την ελεύθερη διακίνηση των εμπορευμάτων, ενώ τα Σκόπια δεν είναι μέλη της Ε.Ε. Και οι ΗΠΑ, που έστειλαν τον υφυπουργό των εξωτερικών Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ να λύσει το πρόβλημα. Η χώρα μας τελικώς αθωώθηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, λόγω του ότι, ο αποκλεισμός αφορούσε εθνικό θέμα της χώρας μας και συνεπώς η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είχε καμιά αρμοδιότητα να παρεμβαίνει. Ο αποκλεισμός λοιπόν σταμάτησε, υπό την πίεση της Ε. Ε. και του υφυπουργού των Εξωτερικών των Η.Π.Α. στον ασθενή τότε Πρωθυπουργό μας, ο οποίος ενέδωσε, κατόπιν παρέμβασης εξωθεσμικού προσώπου, για να μονογραφηθεί το σχέδιο της Συμφωνίας της Νέας Υόρκης, η οποία είναι άκυρη, σύμφωνα με τα άρθρα 48,49,51 και 52 της Συνθήκης της Βιέννης του 1968,είναι άκυρη.
δ] Η υπογραφή της δυσμενούς και άκυρης για τη χώρα μας Συμφωνίας της Νέας Υόρκης της 13/9/ 1995, ήταν άκρως προσβλητική και υποτιμητική για τη χώρα μας καθόσον παραιτηθήκαμε από το όνομά μας και υπογράψαμε την συμφωνία, όχι ως Δημοκρατία της Ελλάδος αλλά ως πρώτη των Συμβαλλομένων, επειδή οι Σκοπιανοί επέμεναν να υπογράψουν με το όνομα Δημοκρατία της Μακεδονίας,ενώ το όνομά τους σύμφωνα με την απόφαση του ΟΗΕ είναι FYROM και για να αποφύγουμε το σκόπελο αυτό , που θα σήμαινε την εκ μέρους μας την αναγνώρισή τους με το όνομα Δημοκρατία της Μακεδονίας, αναγκαστήκαμε να παραιτηθούμε από το όνομά μας, όπως επίσης παραιτηθήκαμε και μάλιστα τεχνιέντως και δολίως, από το δικαίωμά μας να προσφύγουμε στο Διεθνές Δικαστήριο για το όνομα, το οποίο δεν ανέφεραν ρητώς στο κείμενο της συμφωνίας , αλλά το υποδήλωναν κάτω από την υπ΄αριθμ. 817 απόφαση του Συμβούλου Ασφαλείας.
ε) Τέλος θα πρέπει να πω ,ότι η συμφωνία αυτή , σύμφωνα με το Σύνταγμα μας είναι άκυρη, γιατί δεν προσκομίστηκε και δεν κυρώθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων.Τέλος θα πρέπει να σας πω ακόμη ότι η χώρα μας ανέλαβε την υποχρέωση να βοηθήσει τους Σκοπιανούς οικονομικά, πράγμα το οποίο κάνουμε μέχρι σήμερα αλλά και για να εισέλθουν στο ΝΑΤΟ, την Ε,Ε. και στους άλλους δυτικοευρωπαικούς οργανισμούς, αρκεί να χρησιμοποιούν το όνομα FYROM, ενώ οι Σκοπιανοί από την πλευρά τους, ανέλαβαν την υποχρέωση να σταματήσουν την προπαγάνδα σε βάρος της χώρας μας και να μην χρησιμοποιούν στις Αιτήσεις τους το όνομα Δημοκρατία της Μακεδονίας, που όμως δεν έκαναν ποτέ ,αλλά απεναντίας ενέτειναν την προπαγάνδα τους και τις απειλές τους σε βάρος της χώρας μας και ξεσήκωσαν τον κόσμο, επιτυγχάνοντας την αναγνώρισή τους με το όνομα Δημοκρατία της Μακεδονίας από 130 περίπου χώρες. Οι αναγνωρίσεις βέβαια αυτές ,είναι δηλωτικές πολιτικές πράξεις inter partes και δεν δημιουργούν νομικές συνέπειες η δεσμεύσεις για τις τρίτες χώρες.
Κατόπιν των ανωτέρω , αναγκαστήκαμε για την αντιμετώπιση του σοβαρότατου προβλήματος, του ονόματος , να οδηγηθούμε στη διαδικασία του άρθρου 33 του Κατ. Χάρτη του Ο.Η.Ε. η οποία μας επέβαλε ως μεσολαβητή τον Μάθιου Νίμιτς και εδώ θα μου επιτρέψετε να πω ότι οι διαπραγματεύσεις και οι μεσολαβήσεις απηχούν τη Σχολή του Σικάγου, γιατί έτσι μπορούν καλύτερα να ελέγχουν η να κατευθύνουν ένα μεσολαβητή από ένα ολόκληρο Δικαστήριο, για αυτό και πέτυχαν ευσχήμως και δολίως να παραιτηθούμε από το δικαίωμά μας ,να προσφύγουμε στο διεθνές δικαστήριο για το όνομα. Τελικά οπως άλλωστε είχε προβλεφθεί ο Μαθιου Νίμιτς αποδείχτηκε εντολοδόχος και πειθήνιο όργανό των Αμερικάνων,αφερέγγυος, αναξιόπιστος, μεροληπτικός και ανιστόρητος, χαρακτηριστικά που τον καθιστούν παντελώς ακατάλληλο για μεσολαβητή, για αυτό και έχουμε εισηγηθεί κατ΄ επανάληψη την απόρριψη της διαμεσολάβησής και των προτάσεών του,γιατί είχαν ανήθικο χαρακτήρα και έπρεπε να απορριφθούν προκειμένου να ανακληθεί η εντολή του Συμβουλίου Ασφαλείας, για να ξανασυζητηθεί η υπόθεσης πλέον επί ορθής βάσεως η να παραπεμφθεί στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, για νομική κρίση.
Οι Σκοπιανοί όμως αξιώνουν από τον μεσολαβητή Μάθιου Νίμιτς να τους αναγνωριστεί, Μακεδονική εθνότητα, Μακεδονική μειονότητα στην Ελλάδα και Μακεδονική γλώσσα, στοιχεία δηλ. που αποτελούν προϋποθέσεις, conditio sine qua non, για την υλοποίηση της απειλής τους, όταν οι διεθνείς συγκυρίες τους το επιτρέψουν.
Θα πρέπει να πούμε ότι, δεν είναι σύννομες προς τη Διεθνή Νομιμότητα και συνεπώς δεν μπορεί να γίνουν αποδεκτές από την Ελλάδα, γιατί είναι αυθαίρετες , παράνομες ,ανιστόρητες και αντιεπιστημονικές, οπως, π.χ. γιατί ο εξωτερικός αυτοπροσδιορισμός μιας χώρας δεν είναι απεριόριστος, αλλά τουναντίον περιορίζεται μέχρι του σημείου εκείνου, που δεν θίγει τα συμφέροντα η δικαιώματα κάποιας άλλης χώρας, όπως εν προκειμένω ο εξωτερικός αυτοπροσδιορισμός των Σκοπιανών και η ονομασία της χώρας τους, [self definιtion ] Δημοκρατία της Μακεδονίας, είναι null and void δηλ. άκυρος και ανίσχυρος, γιατί έρχεται σε σύγκρουση με τα δικαιώματα και συμφέροντα της Ελλάδος και ως εκ τούτου δεν δημιουργεί νομικές δεσμεύσεις για τη διεθνή κοινότητα και κυρίως για την Ελλάδα, χωρίς τη δική της συναίνεση. Ιδιαίτερα δε ο αυτοπροσδιορισμός αυτός είναι άκυρος γιατί οι Σκοπιανοί,
α] επέλεξαν δολίως ένα όνομα, το οποίο χρησιμοποιεί η Ελλάδα για 3000 χρόνια, συνορεύει με τη χώρα τους και κατοικείται από 265.000.000 Ελληνες Μακεδόνες, έναντι των 150.000 περίπου κατοίκων που ζουν στο χώρο το δικό τους και οι οποίοι ήταν στο παρελθόν κατά πλειοψηφία γηγενείς Έλληνες αλλά Σλαβοποιήθηκαν από το κομουνιστικό καθεστώς. Συνεπώς το όνομα Μακεδονία συγκρίνοντας τα δύο μεγέθη, πέραν των νομίμων και ιστορικών δικαιωμάτων, ανήκει στην Ελλάδα σύμφωνα με τον κανόνα, possecio longi temporis. Οι Σκοπιανοί όμως επιμένουν και εμένουν στις αυθαίρετες και παράνομες αξιώσεις τους γιατί αποβλέπουν στο άμεσο μέλλον στο σφετερισμό και την οικειοποίηση της ιστορίας του πολιτισμού και των αγαθών μας και στο απώτερο μέλλον στην προσβολή και άλωση της εδαφικής μας ακεραιότητας, όπως αποδεικνύεται από την παραπλανητική και επιθετική προπαγάνδα τους. 45Η χώρα μας συνεπώς οφείλει να καταγγείλει ενώπιον του ΟΗΕ, και τα αλλα διεθνή φόρα ,την δόλια ενέργεια των Σκοπιανών ,η οποία προσβάλει τους θεμελιώδεις κανόνες του αναγκαστικού δικαίου jus gogens, μεταξύ των οποίων και τις γενικές αρχές του δικαίου που αποδέχονται όλες οι πολιτισμένες χώρες του κόσμου ,αλλά και τα θεμελιώδη δικαιώματα μιας χώρας, όπως η κυριαρχική και νομική ισότητα των κρατών, ο σεβασμός της προσωπικότητας της, η εδαφική της ακεραιότητα, η πολιτική της ανεξαρτησία,η μη επέμβασης στα εσωτερικά της κτλ. η παραβίασης των οποίων συνεπάγεται την υποχρέωση επανόρθωσηςπάσηςπροσγενομένης ζημίας,σύμφωνα με τις αποφάσεις των διεθνών δικαστηρίων και την λήψη μέτρων ,για την αποφυγή παρομοίων παραβιάσεων στο μέλλον.
β] το όνομα αυτό, δεν απεικονίζει την πραγματικότητα η την αλήθεια και την ακριβή ταυτότητά των λαών που την απαρτίζουν , αφού η χώρα τους αποτελεί μωσαϊκό λαών, όπως Βουλγάρων, Σλάβων, Αλβανών Τούρκων, Ελλήνων, Ρουμάνων, Αθιγγάνων κτλ. αλλά ούτε και γεωγραφικά, καθόσον το κομμάτι της ιστορικής Μακεδονίας που κατέχουν οι Σκοπιανοί, αποτελείται από 8600 τ.χ. που αντιστοιχεί προς το 14 του όλου εδάφους της χώρας αυτής, που ανέρχεται σε 34600 τ.χ. περίπου, ως εκ τούτου η ακριβής και η αληθής ταυτότητας τους, όπως προβλέπεται από το δίκαιο πολλών χωρών, να τηρούν το καθήκον αληθείας, όπως π.χ. Ελβετία, η Ελλάδακτλ. Δεν έχει σχέση με τη Μακεδονία. Απόδειξης ότι η περιοχή της Νοτιοσλαίας μέχρι τον Β΄παγκόσμιο πόλεμο, είχε εννέα διοικητικές περιοχές, την κατοικούσαν πολλές εθνικές μειονότητες με ανταγωνιστικά συμφέροντα και δικαιώματα, ως εκ τούτου, για να αποφευχθούν μελλοντικές συγκρούσεις η επιδιώξεις επιβολής μιας εθνικής μειονότητας στις άλλες, η περιοχή είχε χωριστεί σε εννέα αυτοδιοικήσεις με γεωγραφικό προσδιορισμό και όνομα, όπως η περιοχή που διεκδικεί σήμερα να ονομαστεί Μακεδονία είχε το όνομα Βαρντάσκα..
γ] γιατί έρχεται σε αντίθεση με την αρχή της Ισότητας και τις αρχές της Δικαιοσύνης ,που αποτελούν εθιμικό και αναγκαστικό δίκαιο, δηλ. Συστατικό της διεθνούς δημοσίας τάξεως, το οποίο έχει κωδικοποιηθεί και καταχωρηθεί στις βασικές διατάξεις του Κατ.Χάρτη του ΟΗΕ, και το οποίο υπερτερεί και κατισχύει έναντι όλων των άλλων αρχών, νόμων και κανόνων και φυσικά και των αρχών του εξωτερικού αυτοπροσδιορισμού μιας χώρας, ο οποίος όπως είπαμε τυγχάνει άκυρος και ανίσχυρος, γιατί έρχεται και σε αντίθεση,πέραν των ως άνω και με τα υπέρτερα δικαιώματα της Ελλάδος.
δ] Η αξίωση των Σκοπιανών να τους αναγνωριστεί η Μακεδονική εθνότητα ,είναι παράνομη, αυθαίρετη και αντιεπιστημονική και τούτο γιατί η δημιουργία μιας εθνότητας προϋποθέτει κοινωνία ανθρώπων με κοινό ιστορικό παρελθόν, με κοινές πολιτιστικές αξίες και αντιλήψεις, με κοινή συνείδηση κοινή καταγωγή, κοινούς προγόνους, κοινή θρησκεία, παραδόσεις , ήθη και έθιμα, κουλτούρα , κοινή γλώσσα και μάλιστα γραπτή, γιατί χωρίς γραπτή γλώσσα, όπως λένε οι γλωσσολόγοι, δεν μπορεί να γεννηθεί και να αναπτυχθεί εθνική συνείδηση και όλα αυτά αποτελούν conditio sine qua non Δηλ. νόμιμες και απαραίτητες προϋποθέσεις , για να δημιουργηθεί εθνότητα, που όμως δεν υφίστανται στο πληθυσμό που συγκροτεί σήμερα το τεχνικό κράτος της FYROM.
Τέλος καθόσον αφορά ,τον ισχυρισμό των Σκοπιανών ότι δήθεν η επανάσταση του ίλιντεν τού 1903, αποτέλεσε το έναυσμα δημιουργίας Μακεδονικής εθνότητας, είναι εντελώς αυθαίρετος, αναληθής, αντιεπιστημονικός και εξωπραγματικός, γιατί επρόκειτο για μια ληστρική και τρομοκρατική επιδρομή των Βουλγάρων κομιτατζήδων , εναντίον των Ελλήνων του Κροσόβου και της γύρω περιοχής, με την κάλυψη των Τούρκικών στρατευμάτων, που κατέστρεψαν τις Ελληνικές περιουσίες της περιοχής ,αφού σκότωσαν τους Έλληνες προύχοντες. Συνεπώς εάν η τρομοκρατική αυτή ενέργεια υπήρχε ενδεχόμενο να θεωρηθεί ως έναυσμα δημιουργίας κάποιας εθνότητας ,αυτή θα αφορούσε τους Βούλγαρους που την έκαναν και όχι τους Γιουγκοσλαύβους η τους Σκοπιανούς, που δεν είχαν καμιά σχέση η συμμετοχή .
ε] Η αξίωση των Σκοπιανών να αναγνωριστεί Μακεδονική μειονότητα στην Ελλάδα, είναι ομοίως παράνομη, αυθαίρετη και αντιεπιστημονική ,καθόσον για να αναγνωριστεί μια μειονότητα σε μια χώρα προϋποθέτει την ύπαρξη κάπου αλλού αντίστοιχης εθνότητας, που όμως όπως είπαμε, Μακεδονική εθνότητα δεν υπήρξε ποτέ ούτε και υπάρχει, γιατί οι Μακεδόνες ήταν Έλληνες και αποτέλεσαν συστατικό στοιχείο του έθνους των Ελλήνων, από χιλιάδες χρόνια. Το αίτημα δε αυτό για την αναγνώριση της δήθεν Μακεδονικής μειονότητας,δεν προήλθε βέβαια εξ΄αρχής από τους Σλαύους και νυν από τους Σκοπιανούς αλλά από κάτι τιποτένιους προδότες και εξωμότες Έλληνες, που συνεχίζουν έκτοτε και μέχρι σήμερα να συνωμοτούν και να υπονομεύουν τη χώρα μας , με τους δήθεν ατομικούς αυτοπροσδιορισμούς, οι οποίοι δεν είναι τίποτε άλλο, παρά δόλιες συνέργασίες όλων αυτών, σε βάρος της χώρας μας ,η οποία εν ονόματι των θεμελιωδών και υπέρτερων δικαιωμάτων της, που αναγνωρίζονται από τη διεθνή κοινότητα, όπως το δικαίωμα αυτοσυντήρησης, το δικαίωμα της κυριαρχίας και πολιτικής ανεξαρτησίας ,το δικαίωμα της εσωτερικής και κοινωνικής της ειρήνης, το δικαίωμα της αυτοάμυνας κτλ. μπορεί και οφείλει να αντιδράσει και να διαλύσει όλο αυτό το προδοτικό συρφετό με διοικητικές και δικαστικές αποφάσεις.
Βέβαια οι Σκοπιανοί με το να διεκδικούν την αναγνώριση Μακεδονικής Εθνότητας και Μειονότητας, αποβλέπουν, όταν στο μέλλον οι διεθνείς συγκυρίες τους το επιτρέψουν, να διεκδικήσουν, αυτονομικά δικαιώματα η αυτονομία της Μακεδονίας μας και τέλος απόσχιση και ένταξή της στη δική τους Μακεδονία, σύμφωνα με τα σχέδια του Στάλιν, του Τίτο και της Κόμιντερ, κατά παράβαση βέβαια των θεμελιωδών δικαιωμάτων της χώρας μας αλλά και κατά παράβαση της διεθνούς νομιμότητας, του Χάρτη του ΟΗΕ, της Τελικής Πράξης του Ελσίνκι κτλ.
στ] Η διεκδίκηση εκ μέρους των Σκοπιανών, αναγνώρισης Μακεδονικής γλώσσας, είναι επίσης αβάσιμη, παράνομη και ανιστόρητη γιατί Μακεδονική γλώσσα δεν υπήρξε ποτέ, ούτε υπάρχει και τούτο γιατί οι Μακεδόνες, όπως είπαμε, ήταν Έλληνες μιλούσαν και έγραφαν την Ελληνική γλώσσα,όπως αναφέρει ο Ηρόδοτος ,ο Στράβων και οι διάσημοι γλωσσολόγοι όπως Sturz, o August, o Fick καιo δικός μας Γ.Χατζιδάκης κτλ.
Η γλώσσα που ομιλούν οι Σκοπιανοί σήμερα, θα πρέπει να πούμε ότι, αποτελεί κατά βάση Βουλγάρικο γλωσσικό Ιδίωμα με εκατοντάδες ελληνικές λέξεις ,όπως και Βουλγαρικές, Τουρκικές Λατινικές και Σλαβικές, που δημιουργήθηκε λόγω της συμβίωσης των λαών στην περιοχή αυτή κατά τη διάρκεια της Βυζαντινής και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, σύμφωνα με τις επιστημονικές έρευνες και μελέτες έγκυρων γλωσσολόγων, για λόγους επικοινωνίας και εμπορικών μεταξύ τους συναλλαγών, το οποίο διασκεύασε ο Τίτο και το ονόμασε Μακεδονική γλώσσα για τους γνωστούς του στόχους . Οι Σκοπιανοί παραβιάζουν τις διεθνείς τους υποχρεώσεις, έναντι της Ελλάδος, που πηγάζουν από τη συμμετοχή τους στον ΟΗΕ και στους άλλους διεθνείς οργανισμούς όπως,
α] το σεβασμό της κυριαρχίας, ανεξαρτησίας και εδαφικής ακεραιότητας της χώρας μας, που είναι ο πιο θεμελιώδης κανόνας της διεθνούς κοινότητας
β] το σεβασμό της ισότητας, των ίσων και υπέρτερων δικαιωμάτων της χώρας μας και των κανόνων της Δικαιοσύνης, που συνιστούν διεθνές έθιμο το οποίο κωδικοποιήθηκε και περιλήφθηκε στις βασικές διατάξεις του Κατ.Χάρτη τουτ ΟΗΕ.
γ] την αρχή της καλής γειτονίας και την ανάπτυξη σχέσεων φιλίας και συνεργασίας, όπως προβλέπει ο ΟΗΕ , η Τελική πράξη του Ελσίνκι κτλ.
δ] την αρχή τηρήσεως της καλής πίστεως στις μεταξύ μας σχέσεις και συναλλαγές
ε] τον σεβασμό της ιστορίας, των πολιτιστικών και κληρονομικώνδικαιωμάτωνμας,όπωςείναιηελληνιστική ιστορία έξη αιώνων, την οποίαν πλαστογραφούν,παραποιούν και οικειοποιούνται, εντελώς αυθαίρετα ,παράνομα.
στ] το σεβασμό των συμβάσεων στις οποίες συμμετέχουν,pacta sund servanda, που αποτελεί αναγκαστικό κανόνα juς gogens.
ζ) το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ανθρωπιστικού δικαίου ,που συνιστούν ομοίως διεθνές έθιμο και αναγκαστικό κανόνα
η] το σεβασμό της ειρηνικής επίλυσης των μεταξύ τους διαφορών , στην οποίαν όμως δεν συμβάλουν ,παρά τις απαράδεκτες υποχωρήσεις της Ελληνικής πλευράς, και τούτο γιατί είναι δόλιοι και αποβλέπουν σε άλλους στόχους ,πέρα από το όνομα, όπως έχουμε ήδη αναφέρει κτλ.
Οι Σκοπιανοί αν και μέλη πλέον του ΟΗΕ και της διεθνούς κοινότητας όπως είπαμε, συνεχίζουν την επιβουλή τους [απειλή τους] κατά της Ελλάδας με διάφορους τρόπους και μέσα όπως π.χ.
α] Με την επιθετική τους προπαγάνδα κατά της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας μας, η οποία έρχεται σε αντίθεση με τις αρχές και τους κανόνες του Κατ.Χάρτη του Ο.Η.Ε, της Τελικής Πράξης του Ελσίνκι, τη Διεθνή Νομιμότητα γενικώς και την υπ’ αριθμόν 375 Απόφαση της Γεν. Συνέλευσης του ΟΗΕ, η οποία ορίζει ότι τα κράτη μέλη του οφείλουν να αναπτύσουν φιλικες συνεργασίες και να εκπληρώνουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις.
β] Με την πλαστογράφιση της ιστορίας μας, σφετερίζονται και οικειοποιούνται έξη αιώνες Ελληνιστικής Ιστορίας, των έννομων πολιτιστικών και κληρονομικών αγαθών μας, κατά παράβαση της διεθνούςσυνθήκηςτηςΟυνέσκοτου1970 την οποίαν κύρωσε η Ελλάδα με τον Νόμ.1103/22/29/.12.80. η οποία προβλέπει ότι, τα πολιτιστικά αγαθά είναι ,θρησκευτικά και κοσμικά,που καθορίζονται από κάθε ένα κράτος, για το οποίο έχουν μεγάλη σημασία π.χ.όπως γιά την αρχαιολογία, την ιστορία, την τέχνη, την επιστήμη κτλ. και τα οποία ανήκουν μεταξύ των άλλων και στην κατηγορία αγαθών που αφορούν …μεταξύ των άλλων την στρατιωτική και κοινωνική ιστορία των εθνικών ηγετών ..αλλά και τα γεγονότα εθνικής σημασίας, για τα οποία η κυβέρνησης θα έπρεπε να τα είχε εντάξει σε Κατάλογο, και να είχε θεσπίσει Νόμο , υπό το πρίσμα της ανωτέρω Συνθήκης και σε συνδυασμό με την Συμφωνία της Χάγης του 1954, η οποία προβλέπει για την προστασία των πολιτιστικών,αγαθών, προκειμένου να τα προστατεύει κάθε έναν που τα προσβάλει, καταστρέφει, οικειοποιείται, πλαστογραφεί η αντιποιείται και προκαλεί ζημία και σύγχυση στη διεθνή κοινότητα.
γ] Με την κυκλοφορία σε όλο τον κόσμο πλαστογραφημένων κειμένων, διαδυκτιακών ανακοινώσεων και βιβλίων , όπως του Vance Stojcen ο οποίος έχει πλαστογραφήσει ολόκληρη την στρατιωτική ιστορία των Μακεδόνων μαζί με τα σχεδιαγράμματα των μαχών του Μεγάλου Αλεξάνδρου, τα οποία έχει αντιγράψει από το βιβλίο Μακεδονία, του Ακαδημαικού Μ.Β. Σακελλαρίου και άλλων προσωπικοτήτων και τα έχει στείλει σε όλες βιβλιοθήκες του κόσμου,μεταξύ των οποίων και στη Νέα Βιβλιοθήκη της Αλεξανδρίας, στις στρατιωτικές σχολές του κόσμου, για να την μελετήσουν οι εύελπεις και οι αξιωματικοί, καθώς και η κυκλοφορία χαρτών, με τους οποίους μας απειλούν με εδαφικές διεκδικήσεις που φθάνουν μέχρι τον Όλυμπο, κατά παράβαση των πιο θεμελιωδών κανόνων του Διεθνούς Δικαίου αλλά και αποφάσεων του Διεθνούς Δικαστηρίου το οποίο στην υπόθεση ,corfu chanel case, απεφάνθη ότι μεταξύ των κρατών,ο σεβασμός της εδαφικής κυριαρχίας, αποτελεί θεμελιώδη βάση των διεθνών σχέσεων.
Συνεπώς η χώρα μας υπό το πρίσμα του Κατ.Χάρτη του ΟΗΕ, που αποτελεί το ουσιαστικότερο βήμα, για την εγκαθίδρυση της διεθνούς δημοσίας τάξης, τον οποίο έχουν υπογράψει και κυρώσει όλες οι χώρες μέλη του, σε συνδυασμό με τα άλλα σημαντικά διεθνή κείμενα που συνθέτουν το διεθνές αναγκαστικό δίκαιο jus cogens δηλ, τη διεθνή δημόσια τάξη μπορεί να προχωρήσει στη θεσμοθέτηση Νόμου προστασίας των κληρονομικών πολιτιστικών και πνευματικών αγαθών της, σύμφωνα και με την κυρωθείσα Σύμβαση της Ουνέσκο του 1970, από οιασδήποτε προσβολές και από οιανδήποτε κατεύθυνση και αν προέρχονται και με αυτό τον τρόπο να κατοχυρώσει τα δικαιώματα της, καθόσον η διεθνής έννομος τάξης υπέρκειται της κρατικής βούλησης η κυριαρχίας, η οποία περιορίζεται χάριν του γενικότερου συμφέροντος
11) οι Σκοπιανοί παραβιάζουν τη διεθνή Νομιμότητα
Τέλος οι Σκοπιανοί παραβιάζουν τη διεθνή Νομιμότητα, όπως αυτή εκφράζεται από μία σειρά διεθνών συμβάσεων και κανόνων εθιμικού και συμβατικού δικαίου, όπως π.χ.
α] την Απόφαση-Συμφωνία του Ο.Η.Ε του 1993, σύμφωνα με την οποία έγινε δεκτή η χώρα τους στον ΟΗΕ, με το προσωρινό όνομα FYROM, ενώ αυτοί την αυτοπροσδιόρισαν, ως Δημοκρατία της Μακεδονίας.
β] την ενδιάμεση συμφωνία της Νέας Υόρκης του 1995, με τη οποίαν ανέλαβαν την υποχρέωση να σταματήσουν κάθε είδους προπαγάνδα καθώς επίσης και να μην χρησιμοποιούν το όνομα Δημοκρατία της Μακεδονίας, υποχρέωση την οποίαν όμως δεν τήρησαν, αλλά τουναντίον εντατικοποίησαν την επιθετική προπαγάνδα τους.
γ] τον εθιμικό κανόνα Pacta sund servanda, που είναι, jus cogens δηλ. αναγκαστικό δίκαιο για όλες τις χώρες, οι οποίες οφείλουν να σέβονται τις συμφωνίες που υπογράφουν, αλλά και να τις εντάσσουν στο νομικό τους σύστημα ,όπως έχει κάνει η Ελλάδα με τον υπ αριθμ 1981/22/12/91 Νόμο της, με τον οποίο κύρωσε τη Συμφωνία της Βιέννης του ΟΗΕ του 1968, η οποία στο άρθρο του 26 αυτής προβλέπει ότι, Κάθε συνθήκη εν ισχύ δεσμεύει τα μέρη και πρέπει να εκτελείται από αυτά με καλή πίστη και στο άρθρο 27&Ι προβλέπει ότι, ένα κράτος μέρος σε μια συνθήκη δεν μπορεί να επικαλεσθεί τους κανόνες του εσωτερικού του δικαίου συμπεριλαμβανομένου και του Συντάγματός του, για να δικαιολογήσει τη μη εφαρμογή μιας συνθήκης .
δ] την αξιοπιστία της Διεθνούς ή Κοινότητας, την οποίανκαταδολιεύουν, [fraus legis] με την πλαστογράφιση της ιστορίας μας και τη χρήση του ελληνικού ονόματος Δημοκρατία της Μακεδονίας, γιατί επιδιώκουν να νομιμοποιήσουν την παράνομη και εγκληματική συμπεριφορά τους, και να εγγράψουν προσημείωση της επιβουλής και των διεκδικήσεών τους σε βάρος της χώρας μας, όταν οι διεθνείς συγκυρίες τους το επιτρέψουν, για αυτό χρειάζεται να ενημερώνουμε συστηματικά τη διεθνή κοινότητα.
ε] Τις αρχές του Αγγλοσαξωνικού δικαίου όπως , ex turbi causa non oritur action, που σημαίνει ότι από το άδικο και την παρανομία δεν μπορεί να πηγάσει το δίκαιο και η δικαιοσύνη και την αρχή, he who wants justice must have cleaη hands δηλ. αυτός που ζητά δικαιοσύνη θα πρέπει να έχει καθαρά χέρια, πλην όμως τα χέρια των Σκοπιανών δεν είναι καθαρά, όπως αναπτύξαμε ήδη, με την επέμβασή τους στα εσωτερικά μας ,τις καταστροφές που προκάλεσαν στη χώρα μας, σε ανθρώπινες ζωές και υλικές ζημίες και στην προπαρασκευή και διάπραξη του εγκλήματος της γενοκτονίας.
στ] Την ιστορία της Ελλάδος την οποίαν πλαστογραφούν, προκειμένου να οικειοποιηθούν, πέραν των άλλων και τις μεγάλες προσωπικότητες της χώρας μας , όπως το Φίλιππο και τον Μέγα Αλέξανδρο, που αποτελούν πολιτιστικά αγαθά μας, όπως είπαμε, και έχει επιβεβαιωθεί από τους ηγέτες των βορείων γειτόνων μας, όπως ο Κύρω Γκληγκόρωφ, ο Δημητρώφ, ο Τζαφέρη ,ο Ζέλεφ, ο Εμβέρ Χότζα κτλ., και έχει διακηρυχτεί ότι αυτοί είναι Σλαύοι και δεν έχουν καμία σχέση με τους αρχαίους Μακεδόνες, το Φίλππο και τον Αλέξανδρο, γιατί οι Μακεδόνες ήταν Έλληνες.
ζ] Τη Διεθνή Νομολογία η οποία με αλλεπάλληλες Αποφάσεις των Διεθνών Δικαστηρίων, όπως στις υποθέσεις, zones, Greco-Bulgarian community, Αlabama claim, Polis National, Massey κτλ. έχει αποφανθεί ότι οι χώρες δεν μπορούν να επικαλούνται τις προβλέψεις του Συντάγματός τους η το εσωτερικό τους δίκαιο , για να δικαιολογήσουν την μη εκπλήρωση των υπό του ΟΗΕ, του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμφωνιών αναληφθείσες υποχρεώσεις τους.
Οι Σκοπιανοί σφετερίζονται και οικειοποιούνται την Ελληνική ιστορία και τον Ελληνιστικό πολιτισμό με τη επίκληση του ελληνικού ονόματος Μακεδονία ,που προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις Μακεδνόν και Μάκος, έχουν σφετεριστεί και οικειοποιηθεί τον Ελληνιστικό Πολιτισμό, που κυριάρχησε για έξη περίπου αιώνες, προκειμένου, πέραν των επεκτατικών τους σχεδίων, να αποκτήσουν σαν χώρα ιστορία και πολιτιστικό εριεχόμενο,καθόσονηονομασίατους,που εξατομικεύει και απεικονίζει την ταυτότητά τους όπως είναι π.χ. Νοτιοσλαβία, Δαρδανία Βαρδάσκα, Βιτοβίνα, Τέτοβο, Σκόπια κτλ δεν σημαίνει τίποτε ,για την παγκόσμια κοινότητα, για αυτό επιχειρούν με πείσμα και υπομονή να υφαρπάξουν, με τη βοήθεια των ξένων, έξη αιώνων περίλαμπρη Ελληνιστική ιστορία, για να προικοδοτήσουν, το τεχνικό κρατίδιό τους ,όπως πριν από εκατό περίπου χρόνια, προικοδότησαν την Αλβανία με την Ελληνική από χιλιάδες χρόνια Βόρειο Ήπειρο. Αποτελεί δε καταισχύνη και παγκόσμιο φαινόμενο μια χώρα να απαρνείται τις φυλετικές και εθνικές της ρίζες και να στηρίζει την ύπαρξη και εξέλιξή της στην κλοπή ξένου ονόματος, πολιτισμού και ιστορίας, τα οποία προσπαθεί να σφετεριστεί και να οικειοποιηθεί, παράνομα και αυθαίρετα, με απειλές, με πείσμα, υπομονή και επιμονή, γιατί γνωρίζουν την μεγάλη πολιτιστική αξία που περιέχεται στη λέξη και στον όρο Μακεδονία και δυστυχώς υπάρχουν και πολλοί Έλληνες, επίσημοι και μη οι οποίοι λόγω αγνοίας, αφελείας, συμπαθείας, ιδιοτέλειας, οικονομικών συμφερόντων η ένεκα εφιαλτικής ροπής, δικαιολογούν η παρέχουν άφεση αμαρτιών, στους Σκοπιανούς, οι οποίοι δεν παρέλειψαν ούτε μία ημέρα από του να παρανομούν, να μας δημιουργούν προβλήματα και να διεκδικούν τη Μακεδονία μας μέχρι του Ολύμπου.
12] Προτάσεις προς την Ελληνική πολιτική Ηγεσία, για την αντιμετώπιση του Προβλήματος
Κατόπιν των ανωτέρω επιτρέψτε μου να τελειώσω με την προτροπή μου προς την Ελληνική Κυβέρνηση να αναλάβει δράση, να ανασυντάξει τις δυνάμεις της και να προχωρήσει στις παρακάτω πρωτοβουλίες ήτοι.
α]Να καταγγείλει την ενδιάμεση συμφωνία της Νέας Υόρκης του 1995, λόγω παρέλευσης απράκτου του χρόνου ισχύος της, λόγω του ότι αποδείχθηκε ατελέσφορος, λόγω μη κυρώσεώς της από τη Βουλή των Ελλήνων και λόγω παραβίασής της σε ουσιαστικές της διατάξεις από τους Σκοπιανούς.
β] Να καταγγείλει την μεροληπτική και παράνομη διαμεσολάβηση σε βάρος μας, του εντολοδόχου των Αγγλο-Αμερικάνων Μάθιου Νίμιτς, ώστε να αναγκαστεί να καταθέσει την εντολή και να επανέλθει η υπόθεσης και πάλι στο Σ.Α. για επανεκτίμηση και παραπομπή της στο Διεθνές Δικαστήριο για νομική κρίση, καθόσον χειρίστηκε την εντολή μεροληπτικά ,ώστε οι προτάσεις του να είναι εκτός των αρχών και των κανόνων της διεθνούς νομιμότητας δηλ. παράνομες και ανήθικες και ως εκ τούτου απορριπτέες.
γ] Να σταματήσει κάθε διαπραγμάτευση και να επανέλθει στην Απόφαση των πολιτικών αρχηγών του Απριλίου του 1992 οι οποίοι είχαν αποφασίσει «να μην δεχθούμε και να μην αναγνωρίσουμε ποτέ κράτος, που θα περιέχει τον όρο Μακεδονία η παράγωγό του». Επίσης θα πρέπει να επικαλεστούμε και να εμείνουμε στην Απόφαση της Ευρωπαικής Ένωσης της 27/6/1992 στη Λισαβώνα, η οποία έλεγε ότι [Το Ευρωπαικό Συμβούλιο που αναλαμβάνει την απόφαση που έλαβαν τα κράτη μέλη του στο Γκιμαραεζ στις 2/5/1992 σχετικώς με την Αίτηση της fyrom, να αναγνωριστεί ως ανεξάρτητο κράτος σύμφωνα με τη διακήρυξη της 16/12/1991 υπό το όνομα που δεν θα περιέχει τον όρο Μακεδονία και ευλόγως ο Ελληνικός λαός θα διερωτάται αφού είχαμε δυο ισχυρές αποφάσεις και το δίκαιο με το μέρος μας γιατί να υποχωρήσουμε .
δ] Να ενημερώσει την παγκόσμια κοινότητα δηλ. μία προς μία, όλες τις χώρες του κόσμου, όλα τα διεθνή Fora, Πανεπιστήμια, οργανισμούς, εφημερίδες, διαδυκτιακά μέσα και έντυπα, κινητοποιώντας για το σκοπό τους Πρέσβεις μας ,τα Προξενεία μας και ολόκληρο το διπλωματικό προσωπικό μας, που το έχει θέσει σε χειμερία νάρκη, για τα νόμιμα δικαιώματα της Ελλάδος στη Μακεδονία και κυρίως για την απειλή, την απάτη και τη πλαστογραφία , που έχει εξυφανθεί σε βάρος της Ελλάδος και της πολιτισμένης διεθνούς κοινότητας, από τους Σκοπιανούς , ιδρύοντας για το σκοπό αυτό ένα Διεθνές Γραφείο Πληροφόρησης, με όλα τα μέσα για την εκπλήρωση του στόχου του, σε παγκόσμιο επίπεδο,
ε] Να προσκαλέσει την Ελληνική αλλά και την Παγκόσμια Διανόηση να γνωμοδοτήσει για την Ελληνική ταυτότητα των Μακεδόνων, της ιστορίας, των αποκλειστικών πολιτισμικών και κληρονομικών αγαθών και δικαιωμάτων του Ελληνικού λαού, καταγγέλλοντας την διεθνή απάτη των Σκοπιανών, εναντίον των νομίμων δικαιωμάτων της Ελλάδος.
στ] Να ενεργοποιήσει την Διοικητική Εξουσία και τη Δικαιοσύνη να προχωρήσουν στην αυτεπάγγελτη δραστηριοποίησή τους η στην κατόπιν αιτήσεως των Ελλήνων πολιτών, στην προστασία των κληρονομικών πνευματικών μας αγαθών ,όπως ανέπτυξα ανωτέρω και για να γίνομαι πιο κατανοητός, να τιμωρούν με φυλάκιση η χρηματική ποινή ,τη χρήση των Ελληνικών συμβόλων, την έντυπη η δια λόγου, πλαστογράφηση της ιστορίας μας, την οικειοποίηση των πολιτιστικών αγαθών μας, τη χρήση του ονόματος Μακεδονία από το κράτος η τους πολίτες του, λόγω της παράνομης ιδιοποίησής του και της πρόκλησης σύγχυσης στην παγκόσμια κοινότητα, π.χ. Η χώρα μας οφείλει να προχωρήσει στην απαγόρευση του εκτελωνισμού κάθε εμπορεύματος που φέρει σήματα η όνομα δημοκρατία της Μακεδονίας όπως επίσης να επιστρέφει κάθε επιστολή τηλεγράφημα η ότι άλλο μήνυμα με τα στοιχεία των οικειοποιηθέντων εθνικών μας συμβόλων και πολιτιστικών αγαθών μας .
Όπως γνωρίζετε οι Σκοπιανοί έχουν παραγγείλει ένα τεράστιο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, για να το στήσουν στην πλατεία των Σκοπίων. Όταν λοιπόν θα φθάσει το άγαλμα αυτό στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, ολόκληρο η σε τεμάχια θα πρέπει χωρίς δεύτερη συζήτηση να κατασχεθεί.
ζ] Να λάβει όλα εκείνα τα αναγκαία μέτρα που προβλέπονται από το διεθνές δίκαιο εναντίον του Κράτους και των πολιτών της FYROM, ακόμη και μέτρα αντιποίνων, που είναι καθόλα νόμιμα, για τις παράνομες πράξεις τους, σε βάρος της χώρας μας.
Τέλος η χώρα μας με βάση την αρχή της εδαφικότητας, αλλά και της αρχής της παγκόσμιας δικαιοδοσίας της, για πράξεις που τελούνται στη Ελλάδα αλλά και στην αλλοδαπή που στρέφονται εναντίων εννόμων αγαθών μας και προβλέπονται από τις διεθνείς συμβάσεις, τις οποίες έχει κυρώσει, μπορεί να δικαιοδοτήσει και να τις εφαρμόσει, όταν μάλιστα αφορούν αδικοπραξίες, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων η εγκλήματα πολέμου, προπαρασκευαστκές πράξεις και απειλές κατά της εδαφικής μας ακεραιότητας, παιδομάζωμα, πλαστογράφηση της ιστορίας μας, οικειοποίηση των πολιτιστικών αγαθών μας κτλ. Επίσης θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα διεθνή προβλήματα επιλύονται, όπως εν προκειμένω και το πρόβλημα του ονόματος, με τους εξής τρόπους όπως.
α) Με την ισχύ των όπλων alla manu militare, που όμως η χώρα μας, η οποία είναι ειρηνική δεν πρόκειται να καταφύγει σε πόλεμο, γιατί ο πόλεμος έχει τεθεί εκτός Νόμου και δεν δίνει δικαιώματα κυριαρχίας η ιδιοκτησίας, ως αποτέλεσμα αυτού. Άλλωστε η πρόταση αυτή που υπεβλήθη από τον Μιλόσεβιτς, όπως λέγεται, απορρίφθηκε από την Ελληνική Κυβέρνηση.
β) Με ειρηνικές διαδικασίες που σημαίνει:
(i) Με φιλικό τρόπο, που όμως προϋποθέτει καλή πίστη μεταξύ των ενδιαφερομένων , την οποίαν δεν φαίνεται ότι είναι διατεθειμένοι οι Σκοπιανοί να πράξουν, παρά την εκ του χάρτη του ΟΗΕ υποχρέωσή τους, να αναπτύσσουν με καλή πίστη φιλικές σχέσεις και συνεργασίες.
(ii) Με διαπραγματεύσεις ή μεσολαβήσεις, που και πάλι δεν κατέστη δυνατό να ευοδωθούν, αφού η διαμεσολάβηση του Μάθιου Νίμιτς κατέληξε σε πλήρη αποτυχία.
(iii) Με προσφυγή ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, που όμως η προσφυγή σε αυτό, προϋποθέτει την υπογραφή συνυποσχετικού, πλην όμως εμείς παραιτηθήκαμε του δικαιώματός μας να προσφύγουμε στη Χάγη για το όνομα, με την Συμφωνία της Ν. Υόρκης του 1995, ούτε ασκήσαμε ανταγωγή, στην προσφυγή των Σκοπιανών, για το δήθεν veto, που προβάλαμε για την ένταξή τους στο ΝΑΤΟ στη Συνδιάσκεψη του Βουκουρεστίου, με την οποίαν θα μπορούσαμε να θέσουμε από την αρχή το όλο πρόβλημα, της Μακεδονίας και του ονόματός της
(vi) Με διπλωματική και οικονομική πίεση, που εντάσσονται στο δικαίωμά μας για άσκηση αντιποίνων όπως, αποκλεισμό, διπλωματική απομόνωση, οικονομικόμποϊκοτάζ,διακοπήσιδηροδρομικών,αυτοκινητιστικώνσυγκοινωνιών,τηλεγραφικών,ραδιοφωνικών, εναερίων διελεύσεων από τη χώρα μας κ.λ.π. ώστε να τους αναγκάσουμε να σεβαστούν την διεθνή νομιμότητα, τα δικαιώματα της χώρας μας και τις διεθνείς τους υποχρεώσεις και τέλος
(v) Με προσφυγή στα Ελληνικά Δικαστήρια, τα οποία με βάση τη διεθνή δικαιοδοσία τους, σύμφωνα με τον Κ.Πολ.Δ. (άρθρο 559, παρ. 3 & 4) εν συνδυασμώ με το άρθρο του 28 παρ. 1 του Συντάγματός μας, το οποίο ορίζει ότι οι γενικά παραδεγμένοι κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, όπως τα διεθνή έθιμα καθώς και διεθνείς συμβάσεις από την επικύρωσή τους και τη θέση τους σε ισχύ, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού δικαίου και υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου, μπορούν να επιληφθούν υποθέσεων που φθάνουν ενώπιόν των, και αφορούν αδικοπραξίες η εγκληματικές πράξεις του κράτους των Σκοπίων αλλά και των υπηκόων αυτού, καθόσον το δικαίωμα της ετεροδικίας, για πράξεις που ασκήθηκαν jure gestionis αλλά και για πράξεις αδικοπραξίας η εγκλήματα που ασκήθηκαν jure imperii, δεν ισχύει. Το δε Δικαστήριο Lex Fori, όντας αρμόδιο κρίνει το ίδιο τη διεθνή του δικαιοδοσία για τις πράξεις, εάν δηλαδή είναι πράξεις κυριαρχίας και εάν έρχονται σε αντίθεση με το διεθνές αναγκαστικό δίκαιο (jus gogens), η το ανθρωπιστικό δίκαιο κτλ. όπως είναι η πράξη της γενοκτονίας, η επέμβαση στα εσωτερικά μιας άλλης χώρας, η παροχή βοήθειας σε παράνομους ή σε μη αναγνωρισμένους αντάρτες, η υπόθαλψη εμπολέμων, η παράνομη και αυθαίρετη πλαστογράφηση, η οικειοποίηση και ο σφετερισμός πολιτιστικών αγαθών της χώρας μας, της ιστορίας μας και των ιστορικών προσωπικοτήτων μας, τα οποία αποτελούν πολιτιστικά αγαθά και προστατεύονται από τις Διεθνείς Συνθήκες, τις οποίες έχει υπογράψει και κυρώσει η χώρα μας κ.λ.π.
Μάλιστα η δικαιοδοσία των Ελληνικών Δικαστηρίων μπορεί και με τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων, για τη ματαίωση ή ανατροπή εκτάκτως μιας εν δυνάμει η εν ενεργεία αδικοπραξίας η εγκληματικής πράξης, που μπορούν να ενεργήσουν το κράτος των Σκοπίων η οι Σκοπιανοί πολίτες όπως είναι π.χ. Η οικειοποίησης και ο σφετερισμός των πολιτιστικών αγαθών μας, η χρήση και η ιδιοποίηση του ονόματος Μακεδονία, ή τα εθνικά και κληρονομικά μας σύμβολα, με τα οποία πραγματοποιεί διεθνείς δραστηριότητες και συναλλαγές του και τούτο γιατί οι πράξεις τους αυτές είναι απατηλές, παράνομες και αυθαίρετες και αντιτίθενται με τους εθιμικούς και εξαναγκαστικούς κανόνες και προκαλούν σύγχυση στη διεθνή κοινότητα, καθόσον η χρήση ενός ονόματος, π.χ. της Μακεδονίας, τους προσδίδει ορισμένες ιδιότητες, ικανότητες, καθώς και πολιτιστικές και κοινωνικές αξίες, τις οποίες δεν διαθέτουν.
Οι Σκοπιανοί με τις παραπάνω παράνομες, αυθαίρετες και εγκληματικές πράξεις τους ζημιώνουν τη χώρα μας ( δηλ. το κύρος της, την αξιοπρέπειά της, τον πολιτισμό της, την κυριαρχία της, την ανεξαρτησία της, κ.λ.π.) και συνεπώς κάθε προσφυγή για τη ματαίωση, ανατροπή ή καταστολή μιας αδίκου ή εγκληματικής πράξης, πρέπει να έχει σαν αίτημα όχι μόνο την αποζημίωση αλλά και την τιμωρία των ενόχων.
Τα Ελληνικά Δικαστήρια με βάση την αρχή της διεθνούς δημοσίας τάξης αρμοδιότητας τους, έχουν δικαιοδοσία για πράξεις που στρέφονται εναντίον των εννόμων αγαθών μας ,γιατί έρχονται σε αντίθεση προς την διεθνή νομιμότητα, όπως αναφέραμε ήδη, αδιάφορα εάν τελέσθηκαν στην ημεδαπή η αλλοδαπή, αρκεί οι πράξεις αυτές να προβλέπονται από διεθνείς συμβάσεις τις οποίες έχουμε κυρώσει με νόμο, όπως η Σύμβαση της Ουνέσκο του 1970, ο κατ. χάρτης του ΟΗΕ, η Τελική Πράξη του Ελσίνκι, ο Χάρτης των Παρισίων, οι Συμβάσεις Γενεύης, Ι άρθρα 53-54 και ΙΙ άρθρα 43-45 και Πρωτόκολλα αυτών, η Σύμβαση της Χάγης του 1954, άρθρα 25-27, η Σύμβαση Βιέννης, κ.λ.π. και που υπάρχει κενό δικαίου θα πρέπει η χώρα μας να το καλύψει θεσπίζοντας τους αντίστοιχους Νόμους.
Τέλος καθόσον αφορά το δικαίωμα της ετεροδικίας, που προβάλουν ορισμένοι κατά την άποψή μου δεν ισχύει, όταν πρόκειται για αδικοπραξίες ή εγκληματικές πράξεις που αποδοκιμάζονται από το Διεθνές Αναγκαστικό Δίκαιο, όπως έχουν αποφανθεί τα εθνικά αλλά και διεθνή δικαστήρια , τα οποία έχουν κάνει δεκτό ότι, το Κράτος στερείται της δυνατότητας να επικαλεστεί την ετεροδικία όταν η επίδικη πράξη για την οποίαν εισάγεται η υπόθεσης, έχει πραγματοποιηθεί παράβαση των αναγκαστικών κανόνων jus gogens και τέλος καθόσον αφορά την αρχή της εδαφικής κυριαρχίας, ως θεμελιώδους κανόνος της διεθνούς έννομης τάξης, αυτή υπερτερεί όλων των άλλων αρχών και φυσικά και των κανόνων περί ετεροδικίας.
Συνεπώς, όλες οι πράξεις του Κράτους των Σκοπίων σε σχέση με τη Μακεδονία, δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως πράξεις κρατικής κυριαρχίας ή και αν χαρακτηριστούν δεν δικαιούνται του δικαιώματος ετεροδικίας, γιατί έγιναν και συνεχίζουν να γίνονται κατά παράβαση των διεθνών κανόνων αναγκαστικού δικαίου και συνεπώς μπορούν να εκδικαστούν από τα ελληνικά δικαστήρια, στα πλαίσια της διεθνούς τους αρμοδιότητας.
Άλλωστε τα Ελληνικά δικαστήρια, κατ εξαίρεση από την αρχή της ετεροδικίας, έχουν διεθνή δικαιοδοσία, για αδικοπραξίες και εγκλήματα που τελέστηκαν σε βάρος προσώπων και της περιουσίας τους, δηλαδή σε βάρος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή σε βάρος του κύρους της χώρας, της αξιοπρέπειας της και των πολιτιστικών αγαθών της (Forum), από όργανα του αλλοδαπού κράτους ( όπως π.χ. η επίκληση και η χρήση από Σκοπιανούς διπλωμάτες στη χώρα μας, του ονόματος Δημοκρατία της Μακεδονίας ή ότι είναι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου κτλ. που σημαίνει ότι σφετερίζονται και οικειοποιούνται έξι αιώνων ελληνιστικής ιστορίας,
Τέλος θα πρέπει να πούμε ότι κάθε πράξη που στρέφεται κατά της κυριαρχίας και της ανεξαρτησίας μιας χώρας, υπάγεται στις διατάξεις του jus gogens),και μπορεί να κριθεί από τα εθνικά, άλλωστε ο απόλυτος χαρακτήρας και η αποκλειστική αρμοδιότητα, στη σημερινή εποχή έχουν περιοριστεί από τα διεθνή έθιμα, το αναγκαστικό δίκαιο, τις υποχρεώσεις έναντι των διεθνών οργανισμών και των διεθνών συνθηκών κτλ. όπως τούτο βεβαιώθηκε τελευταίως και με τη συμφωνία της Βασιλείας της Γενεύης του 1972, για την ετεροδικία, η οποία προβλέπει τον περιορισμό της κυριαρχίας και κατ΄επέκταση και του δικαιώματος της ετεροδικίας που έρχεται σε συνάρτηση, με τον περιορισμό της κρατικής κυριαρχίας, η οποία, όπως είπαμε, υποχωρεί όταν έρχεται σε αντίθεση με τους κανόνες του αναγκαστικού δικαίου, του ανθρωπιστικού δικαίου του δικαίου του πολέμου, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των συνθηκών των εθίμων, των υποχρεώσεων των μελών προς τους διεθνείς οργανισμούς στους οποίους ανήκουν κτλ. (KTE, Σύμφωνο Παρισίων, Kelong pact, Σύμφωνο Λουγκάνο, ΟΗΕ, Τελική Πράξη Ελσίνκι, Χάρτης Παρισίων, ΔΑΣΕ κ.λ.π.).Απόδειξης τούτων η σύλληψη του Πινοσέτ στο Λονδίνο, η σύλληψης του Ορντέγκα, η σύλληψης του Μιλόσεβιτς κτλ.
13] Έλληνες γρηγορείτε, γιατί οι καιροί ου μενετοί.
Τέλος θα ήθελα να πω ότι, εκείνο που με ανησυχεί σήμερα είναι ότι η χώρα μας, παρά το γεγονός ότι έχει υποστεί όλα όσα αναφέραμε πιο πάνω περιληπτικά, συνεχίζει να έχει μυστικές συνομιλίες, με ανθρώπους οι οποίοι δεν έχουν κανένα θεσμικό ρόλο στη χώρα μας και ως εκ τούτου δεν χαίρουν της εμπιστοσύνης του Ελληνικού λαού και ότι στις διαπραγματεύσεις που διεξάγονται αυτήν την περίοδο, η χώρα μας προτείνει «σύνθετο όνομα με γεωγραφικό προσδιορισμό» το οποίο θα ισχύει erga omnes, δηλαδή έναντι πάντων που σημαίνει ότι οι Σκοπιανοί θα πρέπει να αλλάξουν το Σύνταγμα τους, που προβλέπει το όνομα Δημοκρατία της Μακεδονίας και να πάρουν το σύνθετο όνομα με γεωγραφικό προσδιορισμό εάν συμφωνηθεί, γιατί οι Διεθνείς Συμφωνίες όπως είπαμε υπερισχύουν του εσωτερικού Νόμου και οι διάφορες χώρες του ΟΗΕ, στον οποίο θα καταχωρηθεί η Συμφωνία, θα πρέπει να ανακαλέσουν τις αναγνωρίσεις της FYROM ως Δημοκρατία της Μακεδονίας και να επαναλάβουν την αναγνώριση τους με το νέο όνομα.
Οι Σκοπιανοί από την πλευρά τους αξιώνουν να υπάρχουν δύο ονόματα το ένα για το εσωτερικό της χώρας τους, που σημαίνει ότι δε θα αλλάξει το Σύνταγμα τους, που προβλέπει το όνομα Δημοκρατία της Μακεδονίας και τους εαυτούς τους Μακεδόνες, ώστε να συνεχίσουν την ίδια πολιτική και το δεύτερο όνομα να ισχύει στις μεταξύ μας σχέσεις, που σημαίνει ότι οι άλλες χώρες δεν θα υποχρεωθούν να ανακαλέσουν τις αναγνωρίσειςτιςFYROM,ωςΔημοκρατία της Μακεδονίας, ώστε να συνεχιστεί η παρανομία των Σκοπιανών που έρχεται σε αντίθεση προς τη Διεθνή Νομιμότητα.
Τέλος,φοβούμαιότιηελληνική υποχωρητικότητα και τα αλλεπάλληλα λάθη μας, έχουν αποθρασύνει τούς Σκοπιανούς, οι οποίοι με την βοήθεια των Αμερικάνων και άλλων έχουν μεθοδεύσει τη λύση, που θα αποτελέσει θηλιά στο λαιμό της πατρίδας μας και ότι μας περιμένει, αν δεν αντιδράσουμε δυναμικά και πολύπλευρα, με μαθηματική ακρίβεια, βοηθούσης και της οικονομικής κρίσης, μια νέα εθνική τραγωδία.
Ο κίνδυνος για την πατρίδα μας είναι μεγάλος και οι καιροί ου μενετοί.
* Πρόεδρος Ινστιτούτου Διαβαλκανικών Σχέσεων
Αναλύσεις
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Το μήνυμα προς το Πακιστάν
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
Διεθνή
Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς
Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.
Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο
Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.
Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.
Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές
Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.
Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.
Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς
Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.
Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.
Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών
Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.
Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.
Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.
Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.
Αναλύσεις
Πακιστάν: Μειώθηκαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις, αλλά αυξάνονται οι απειλές – Αντάρτικες οργανώσεις αναπτύσσουν νέες τακτικές και στρατολογούν γυναίκες
Η νέα έκθεση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS) αποκαλύπτει ένα αντιφατικό περιβάλλον ασφαλείας: Λιγότερες επιθέσεις και θύματα, αλλά αναδιοργάνωση ένοπλων ομάδων, χρήση drones, εσωτερικές συγκρούσεις και αυξανόμενη αστάθεια στο Μπαλουχιστάν. Η πολιτική κρίση επιβαρύνει την προσπάθεια αντιμετώπισης της τρομοκρατίας.
Μια εξαιρετικά σύνθετη εικόνα για την ασφάλεια στο Πακιστάν αποτυπώνει η νέα εβδομαδιαία ανάλυση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS), η οποία δημοσιεύθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2026. Παρά τη μείωση των επιθέσεων από ένοπλες οργανώσεις κατά την πρώτη εβδομάδα του μήνα, οι εξελίξεις στο εσωτερικό των εξτρεμιστικών και αυτονομιστικών ομάδων δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για την πραγματική αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων ασφαλείας.
Η έκθεση με τίτλο «Pakistan’s Security Paradox: Militant Attacks Decline as Militant Groups Signal New Developments» καταγράφει υποχώρηση των επιθέσεων, αλλά παράλληλα εντοπίζει ενδείξεις οργανωτικής αναδιάρθρωσης, νέων επιχειρησιακών μεθόδων και εντατικοποίησης της προπαγανδιστικής δραστηριότητας.
Μείωση 18% στις επιθέσεις – Παραμένει σοβαρή η απειλή
Σύμφωνα με το PICSS, από τις 2 έως τις 8 Οκτωβρίου καταγράφηκαν συνολικά 46 επιθέσεις ενόπλων οργανώσεων στο Πακιστάν, έναντι 56 την αμέσως προηγούμενη εβδομάδα.
Η μείωση ανέρχεται στο 18%, ενώ αισθητή είναι και η υποχώρηση του αριθμού των θυμάτων.
Οι νεκροί μειώθηκαν από 52 σε 42 και οι τραυματίες από 53 σε 23.
Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι ομοιόμορφη σε ολόκληρη τη χώρα.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, όπου δραστηριοποιούνται ιδιαίτερα ενεργές αυτονομιστικές οργανώσεις, οι απώλειες αυξήθηκαν παρά τη μείωση του αριθμού των επιθέσεων.
Το στοιχείο αυτό δημιουργεί προβληματισμό για το κατά πόσον οι ένοπλες ομάδες μεταβάλλουν τις τακτικές τους, πραγματοποιώντας λιγότερες αλλά δυνητικά πιο φονικές επιχειρήσεις.
Οι Πακιστανοί Ταλιμπάν αλλάζουν τακτική – Drones και ελεύθεροι σκοπευτές
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εξελίξεις στο εσωτερικό της Tehrik-i-Taliban Pakistan (TTP), της οργάνωσης που είναι γνωστή ως Πακιστανοί Ταλιμπάν.
Σύμφωνα με την ανάλυση, η TTP επέβαλε περιορισμούς στη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τα μέλη της.
Η συγκεκριμένη απόφαση αποκτά σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία οι ένοπλες οργανώσεις χρησιμοποιούν τις ψηφιακές πλατφόρμες τόσο για προπαγάνδα όσο και για την προβολή των επιχειρησιακών τους δυνατοτήτων.
Την ίδια στιγμή, η TTP δημοσιοποίησε οπτικό υλικό στο οποίο υποστηρίζει ότι καταγράφονται επιθέσεις με τετρακόπτερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ενέργειες ελεύθερων σκοπευτών.
Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν συνιστούν ανεξάρτητη επιβεβαίωση της αποτελεσματικότητας ή της έκτασης χρήσης των συγκεκριμένων μέσων.
Παρ’ όλα αυτά, η προβολή τέτοιων επιχειρήσεων εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια των οργανώσεων να παρουσιάσουν εικόνα τεχνολογικής προσαρμογής και να ενισχύσουν την επιρροή τους.
Εσωτερικές συγκρούσεις στις ένοπλες οργανώσεις
Την ίδια περίοδο, η Jamaat-ul-Ahrar, οργάνωση που έχει συνδεθεί με το δίκτυο των Πακιστανών Ταλιμπάν, ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε 122 επιθέσεις κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου.
Πρόκειται για αριθμό που προέρχεται από τους ισχυρισμούς της ίδιας της οργάνωσης και δεν πρέπει να συγχέεται με τα ανεξάρτητα καταγεγραμμένα περιστατικά του PICSS.
Παράλληλα, αναφέρθηκαν αιματηρές συγκρούσεις ανάμεσα σε μαχητές της Jamaat-ul-Ahrar και αντίπαλης φράξιας της TTP στην περιοχή Ορακζάι.
Οι πληροφορίες αυτές αναδεικνύουν ένα επιπλέον πρόβλημα για την ασφάλεια του Πακιστάν: τον κατακερματισμό του περιβάλλοντος των ενόπλων οργανώσεων.
Οι εσωτερικές συγκρούσεις ενδέχεται να αποδυναμώνουν προσωρινά ορισμένα δίκτυα, αλλά μπορούν επίσης να προκαλέσουν νέες αντιπαραθέσεις, ανακατατάξεις και αποσχίσεις.
Μπαλουχιστάν: Ένοπλη γυναικεία μονάδα και κλιμάκωση της προπαγάνδας
Σημαντικές εξελίξεις καταγράφονται και στο Μπαλουχιστάν, την επαρχία του νοτιοδυτικού Πακιστάν που συνορεύει με το Ιράν και το Αφγανιστάν και έχει στρατηγική σημασία λόγω των φυσικών πόρων και της πρόσβασής της στην Αραβική Θάλασσα.
Το Balochistan Liberation Front (BLF), μία από τις οργανώσεις που επιδιώκουν την ανεξαρτησία του Μπαλουχιστάν, δημοσιοποίησε υλικό για τη συγκρότηση νέου γυναικείου ένοπλου σχηματισμού.
Η συγκεκριμένη κίνηση προβάλλεται από την οργάνωση ως οργανωτική εξέλιξη. Δεν υπάρχουν, ωστόσο, επαρκή ανεξάρτητα στοιχεία στο δημόσιο απόσπασμα της έκθεσης για τον αριθμό των μελών ή τις πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητες της νέας μονάδας.
Παράλληλα, ο Balochistan Liberation Army (BLA), άλλη σημαντική αυτονομιστική ένοπλη οργάνωση, απέρριψε κατηγορίες περί συνεργασίας με την TTP.
Ο BLA δημοσιοποίησε επίσης οπτικό υλικό από επιχειρήσεις που ισχυρίζεται ότι πραγματοποίησαν μέλη του.
Άλλες οργανώσεις των Μπαλούχων προχώρησαν σε ανάλογες κινήσεις, προβάλλοντας τη δράση τους και διατυπώνοντας ισχυρισμούς για δραστηριότητες συλλογής πληροφοριών.
Οι εξελίξεις καταδεικνύουν ότι η σύγκρουση στο Μπαλουχιστάν δεν περιορίζεται στις ένοπλες επιθέσεις, αλλά περιλαμβάνει και έναν παράλληλο αγώνα επιρροής, επικοινωνίας και πολιτικής νομιμοποίησης.
Πολιτική κρίση και αντιτρομοκρατία
Πέρα από την ένοπλη βία, η έκθεση του PICSS επισημαίνει ότι η εσωτερική πολιτική αστάθεια δυσχεραίνει τη διαμόρφωση αποτελεσματικής πολιτικής ασφαλείας.
Η κατάρρευση των διαπραγματεύσεων μεταξύ της κυβέρνησης και του Pakistan Tehreek-e-Insaf (PTI), του κόμματος που ίδρυσε ο πρώην πρωθυπουργός Ιμράν Χαν, περιπλέκει τις προσπάθειες συντονισμού στην επαρχία Χάιμπερ Παχτούνχβα.
Η περιοχή αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μέτωπα της δράσης των Πακιστανών Ταλιμπάν, λόγω της εγγύτητάς της με το Αφγανιστάν και της μακρόχρονης παρουσίας ένοπλων δικτύων.
Οι πολιτικές αντιπαραθέσεις μεταξύ κεντρικής κυβέρνησης και αντιπολίτευσης μπορούν να δυσχεράνουν τον συντονισμό, τη διοικητική συνεργασία και τη διαμόρφωση κοινής στρατηγικής για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.
Το πρόβλημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν συνδυάζεται με την ανάγκη προστασίας παραμεθόριων περιοχών και αντιμετώπισης οργανώσεων με διασυνοριακές διασυνδέσεις.
Αφγανιστάν, Ινδία και περιφερειακές αμυντικές συμφωνίες
Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει το Ισλαμαμπάντ δεν περιορίζονται στο εσωτερικό της χώρας.
Οι σχέσεις με το Αφγανιστάν παραμένουν κρίσιμος παράγοντας ασφαλείας, καθώς το Πακιστάν αποδίδει σε ένοπλα δίκτυα που δρουν από αφγανικό έδαφος σημαντικό μέρος των επιθέσεων εναντίον του.
Την ίδια στιγμή, η αντιπαράθεση με την Ινδία εξακολουθεί να επηρεάζει τον στρατηγικό σχεδιασμό των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων.
Στο περιφερειακό περιβάλλον προστίθενται οι νέες αμυντικές διευθετήσεις και οι προσπάθειες του Πακιστάν να διατηρήσει ή να ενισχύσει τις στρατηγικές του συνεργασίες.
Η συνύπαρξη εσωτερικών απειλών, πολιτικής αβεβαιότητας και εξωτερικών δεσμεύσεων δημιουργεί αυξημένες απαιτήσεις για τον στρατιωτικό μηχανισμό και τις υπηρεσίες ασφαλείας.
Οι αριθμοί δεν λένε ολόκληρη την ιστορία
Η εβδομαδιαία έκθεση του PICSS θέτει ένα ουσιαστικό ερώτημα: αποτελεί η μείωση των τρομοκρατικών επιθέσεων ένδειξη βελτίωσης της ασφάλειας ή πρόκειται για προσωρινή υποχώρηση της βίας, ενώ οι οργανώσεις αναπροσαρμόζουν τις τακτικές και τις δομές τους;
Η απάντηση δεν μπορεί να προκύψει αποκλειστικά από την καταμέτρηση των επιθέσεων.
Η χρήση νέων επιχειρησιακών μέσων, οι εσωτερικές διαμάχες, η συγκρότηση νέων ένοπλων σχηματισμών και η αυξημένη προπαγανδιστική δραστηριότητα συνθέτουν μια εικόνα που απαιτεί διαρκή παρακολούθηση.
Άλλωστε, τα στοιχεία του PICSS για ολόκληρο τον Σεπτέμβριο είχαν καταγράψει 225 επιθέσεις, τον υψηλότερο μηνιαίο αριθμό εδώ και δώδεκα χρόνια, γεγονός που αναδεικνύει τη σοβαρότητα της κατάστασης παρά την πρόσφατη εβδομαδιαία υποχώρηση.
Το Πακιστάν βρίσκεται αντιμέτωπο με μια πολυεπίπεδη κρίση ασφαλείας, στην οποία αλληλεπιδρούν τζιχαντιστικές οργανώσεις, αυτονομιστικά κινήματα, πολιτικές αντιπαραθέσεις και περιφερειακοί ανταγωνισμοί.
Η μείωση της συχνότητας των επιθέσεων αποτελεί θετική ένδειξη σε επίπεδο εβδομαδιαίων στατιστικών. Δεν αρκεί, όμως, από μόνη της για να αποδείξει ότι οι απειλές περιορίζονται σε βάθος χρόνου.
Το κρίσιμο ζήτημα για το Ισλαμαμπάντ δεν είναι μόνο πόσες επιθέσεις καταγράφονται, αλλά κατά πόσον το κράτος μπορεί να αντιμετωπίσει τις οργανώσεις που εξακολουθούν να διαθέτουν δυνατότητα στρατολόγησης, προσαρμογής και πραγματοποίησης νέων επιχειρήσεων.
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας

