Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Ζητείται κράτος να εφαρμόσει το κράτος

Δημοσιεύτηκε στις



του Κωνσταντίνου Παύλου,  Υποστράτηγου ε.α.


Κάθε σκεπτόμενος Έλληνας διακατέχεται σήμερα ,από θλίψη , οργή και αγανάκτηση, τόσο για αυτά που συμβαίνουν και μας έχουν οδηγήσει στα «ύψη » της διεθνούς ανυποληψίας και απαξίωσης, όσο και εκ του γεγονότος ότι οι πολιτικοί μας, δεν θέλουν να αντιληφθούν το αυτονόητο, δηλαδή ότι «δεν πάει άλλο πια».

Βεβαίως κάθε Κυβέρνηση εκλέγεται από τον λαό για να κυβερνά την χώρα. Δικές της είναι οι αποφάσεις, αλλά και δικές της οι εξ΄αυτών ευθύνες. Στις Δημοκρατίες, όμως είναι όχι μόνο δικαίωμα αλλά και υποχρέωση κάθε ενεργού πολίτου , να κρίνει τις όποιες αποφάσεις ,θετικά ή αρνητικά, εκφράζοντας ελεύθερα την γνώμη του, πολύ περισσότερο όταν οι αντοχές της κοινωνίας έχουν κτυπήσει κόκκινο, όπως τώρα .
Οι Έλληνες σήμερα διακατέχονται από συσσωρευμένο μίσος προς ότι εκφράζει το κράτος και τούτο διότι αυτό επί δεκαετίες ολιγωρεί. Εάν οι εκφραστές των πολιτικών μας συστημάτων είχαν την ευαισθησία να κατεβούν και να ζήσουν την καθημερινότητα ,όχι φυσικά με συνοδείες ,φρουρές και προαναγγελίες επισκέψεων, αλλά σαν απλοί πολίτες θα καταλάβαιναν πολλά πράγματα και θα μάθαιναν άλλα τόσα για τις αιτίες της απόλυτης απαξίωσης πολιτικών και πολιτικής από τον λαό.
Είναι γεγονός μη επιδεχόμενο αμφισβήτηση ότι διερχόμεθα την μεγαλύτερη -από την απελευθέρωσή μας- εθνική και κοινωνική κρίση.
Εάν δεν συνέλθουμε άμεσα ,από τα βιώματα των παθογενειών που μας κατατρύχουν σαν λαό ,θα υποστούμε μη αναστρέψιμη καταστροφή με απρόβλεπτες εθνικές συνέπειες.
Οι πολιτικές των πολιτικών μας, τα τελευταία 36 χρόνια, μας οδήγησαν στα σημερινά αδιέξοδα. Οι ευθύνες των είναι τεράστιες για:
-Την οικονομική μας εξαθλίωση
-Την αλόγιστη ρουσφετολογική διόγκωση του δημοσίου, σε ανθρώπινο δυναμικό και όχι μόνο.
-Το ανεξέλεγκτο , της υπολειτουργίας και την παραλυσία της κρατικής μηχανής.
Με ότι αυτό συνεπάγεται για τους πολίτες.
-Την ανοχή των αυθαιρεσιών και της «ιδιοκτησιακής» αντίληψης των εργαζομένων, ως προς τα χειριζόμενα –από αυτούς μέσα κοινωνικής ωφελείας
-Την γενικευμένη διαφθορά ,που στην κυριολεξία μαστίζει την χώρα μας ,επί δεκαετίες, άνευ ουδεμιάς, ουσιαστικής ,αντιδράσεως του συστήματος
-Την «άλωση» της χώρας μας από τις ορδές των ανεξέλεγκτα, εισερχομένων –συνεχώς-,λαθρομεταναστών με όλα τα θλιβερά, εξ΄ αυτού, επακόλουθα που αντιμετωπίζουμε ,νυχθημερόν κράτος και λαός
-Την πρωτοφανή για κυρίαρχη χώρα, ηττοπάθεια και ενδοτικότητα, με την οποία αντιμετωπίζουμε τις συνεχείς και κάθε μορφής, προκλητικές αμφισβητήσεις και απειλές, της εθνικής μας κυριαρχίας ,υπό των γειτόνων μας!
Κανείς δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Όλοι είμαστε υπεύθυνοι ή συνυπεύθυνοι για το σημερινό μας κατάντημα .Αλλά η μεγίστη ευθύνη ανήκει στους πολιτικούς μας. 

Αυτοί κυβερνούσαν και γνώριζαν τι έκαναν και που μας οδηγούσε- η ανοχή εκ μέρους των – της ασυδοσίας και ο άκρατος ευδαιμονισμός , αλλά αδιαφορούσαν για την κατάληξη και τις συνέπειες της ρουσφετολογικής πολιτικής των! Ουδείς είχε, την ευαισθησία και την τόλμη να αντίδραση -προτάσσοντας το εθνικό συμφέρον, του κομματικού -ώστε να επαναφέρει το σύστημα στην κανονική του λειτουργία και να ανακόψει την πτωτική μας πορεία προς την αυτοκαταστροφή.
Τώρα όλοι δήθεν εξανίστανται και διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για την τελική κατάληξη, επιδιδόμενοι – εξοργιστικά και μέχρις αηδίας- στο να επιρρίπτουν οι μεν τις ευθύνες στους δε και όλοι μαζί να τις αποποιούνται με απαράδεκτες πολιτικές μεθοδεύσεις, που βιώνουμε καθημερινώς.!!!
Βγήκε ο γνωστός αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως , να προσθέσει στο «ανθολόγιο των αποφθεγμάτων του», ότι μαζί τα φάγαμε!, Θέλοντας κατ΄ αυτόν τον τρόπο να μεταφέρει την πορεία των τεραστίων ευθυνών, του πολιτικού συστήματος , στον λαό. Δεν νομίζω ότι αξίζει τον κόπο απαντήσεως.

Τα πολιτικά μας κόμματα αλληλοκατηγορούνται, από μακρού και με φανατισμό για διαφθορά και «σαπίλα»!
Για τα τεράστια σκάνδαλα, του χρηματιστήριου, των ομoλογων, του Βατοπεδίου, της Ζήμενς και πολλά άλλα , υπάρχουν, τεράστιες πολιτικές ευθύνες –όμως σκάνδαλα και ένοχοι, έχουν μπει, με πολιτικές μεθοδεύσεις , στο χρονοντούλαπο της συγκάλυψης και της ατιμωρησίας», λόγω γενικευμένης πολιτικής απροθυμίας, να διαλευκανθούν.
Έχει καταστεί πλέον πίστη στον απλό και έντιμο Έλληνα ότι βιώνουμε μια απονομιμοποίηση του πολιτικού μας συστήματος, ώστε δια της αλληλοπροστασίας των ένοχων, να αυτοπροστατεύεται και το σύστημα!
Είναι απορίας άξιον πως οι πολιτικοί μας δεν αντιλαμβάνονται την οργή του λαού; 

Πως δεν καταλαβαίνουν ότι:

Απηυδήσαμε, βαρεθήκαμε, σιχαθήκαμε, να ακούμε και να διαβάζουμε, 24/ώρες το 24ωρο για πολιτικές ευθύνες, για κλέφτες,απατεώνες, λαμόγια, φοροφυγάδες, δολοπλόκους εκβιαστές σωματέμπορους, κερδοσκόπους, λαθρομετανάστες, χασισέμπορους και ότι άλλο μπορεί να φαντασθεί κανείς και να μην βλέπουμε κανέναν, να ονοματίζεται συγκεκριμένα ,να συλλαμβάνεται, να οδηγείται στην φυλακή-όχι για να βγει πάλι σε μισή ώρα-αλλά για να δικασθεί, άμεσα, για τις καταμαρτυρούμενες αξιόποινες πράξεις και εφόσον ευθύνεται να τιμωρηθεί, παραδειγματικά και να του κατασχεθούν , αυτά που έκλεψε ή καταχράστηκε, καθ’ οιονδήποτε τρόπο από το κράτος, οποιαδήποτε θέση και εάν είχε ή έχει.
Άναυδος και απόλυτα παροπλισμένος ο σκεπτόμενος Έλληνας , – αφού δεν έχει την δυνατότητα να επιλέξει, παρά ένα εκ των δύο ««προαιώνιων»» πολιτικών συστημάτων – παρακολουθεί τα τεκταινόμενα απηυδισμένος!

-Το 2004 ψηφίσθηκε-με ελπίδες- κυβερνητική αλλαγή. Ανέλαβε την εξουσία η ΝΔ για να γίνει η «πολυθρύλητη κάθαρση και επανίδρυση του κράτους που είχε υποσχεθεί!!!! Αντί όμως αυτών, βιώσαμε πρωτοφανή κυβερνητική ανικανότητα και καθολικό καταποντισμό της χώρας στην διαφθορά και την απαξίωση.
-Το 2009 ψηφίσθηκε το ΠΑΣΟΚ, με κύριο σύνθημα – και αυτού -την διαβεβαίωση για άμεσο κάθαρση του πολιτικού συστήματος και την οικονομική ανάταση της χώρας με την ρητή διαβεβαίωση του κ. Παπανδρέου ότι υπήρχαν 30 δις για να σωθεί η Ελλάδα !!!
Από τις πρώτες όμως ημέρες ,διαπιστώθηκε ότι και το κόμμα αυτό ,για να γίνει κυβέρνηση, συναγωνίσθηκε και ξεπέρασε σε απατηλές υποσχέσεις την ΝΔ . Αμέσως μετά την ανάληψη της εξουσίας, «ανακάλυψε» το απύθμενο οικονομικό χάος.!!! Και μας οδήγησε, στο ΔΝΤ.
Μέχρι τότε ,όλοι ήταν πανευτυχείς, ζούσαν σε «πελάγη κομματικής ευτυχίας» κανείς δεν έβλεπε δεν άκουγε ή δεν γνώριζε τίποτα για τα χάλια της οικονομίας μας ή για το τι συμβαίνει και που πάει η χώρα !!!!Εκ των υστέρων –και εκ του εξωτερικού- απεκαλύφθη το βάθος και το πλάτος του ψεύδους και της υποκρισίας αμφοτέρων των κόμματων εξουσίας.
Τα πάντα τους ήταν ήδη γνωστά , από τον Ιούνιο του 2009 , το θέμα προσφυγής στο ΔΝΤ συζητείτο με απόλυτη μυστικότητα. Σε εμάς όμως «σέρβιραν»με ελαφράν την καρδία, η μεν ΝΔ ότι η οικονομία μας ήταν θαυμάσια! Το δε ΠΑΣΟΚ ότι χρήματα υπήρχαν και δεν συνέτρεχε κανένας λόγος ανησυχίας ή προσφυγής στο ΔΝΤ!!

Σήμερα όλοι επιδίδονται σε επικίνδυνες ακατασχετολογίες ,κριτικές ,αφορισμούς και πάσης φύσεως «επιστημονικές αμπελοφιλοσοφίες,για το εάν έπρεπε να προσφύγουμε η όχι στο ΔΝΤ;
Η απόφαση της προσφυγής , παρά τις φωνασκίες των δήθεν διαφωνούντων, υπήρξε απόλυτα σωστή και εκ των πραγμάτων επιβεβλημένη ,για να αποφύγει η χώρα την χρεοκοπία και την επερχόμενη πτώχευση ,από την αλόγιστη οικονομική και όχι μόνο πολιτική που επι δεκαετίες εφαρμόζετο.
Το ζητούμενο της κριτικής, δεν είναι εάν έπρεπε ή όχι να προσφύγουμε στο ΔΝΤ, αλλά:
———————————————————————–
α. Το πως μπήκαμε στα « συνθλιπτικά γρανάζια» του ΔΝΤ. και
β. Η αμφισβήτηση της νοημοσύνης μας όσον αφορά στην όλη μεθόδευση της «βιομηχανίας ψευδών ,προς εξαπάτηση του ελληνικού λαού ,για τα προηγηθέντα της υπογραφής και τα μέλλοντα να συμβούν.
– Ως προς το (α)
Κατά την γνώμη μου, μπήκαμε τελείως, αμαχητί!!!!
Η ανάγκη -και το αίτημα -δανειοδοτήσεώς μας δεν σκοπούσε στο να συνεχισθεί εκ μέρους μας η «φαυλότητα» και το «μεγάλο και ανεύθυνο φαγοπότι του παρελθόντος» που μας οδήγησαν στα σημερινά χάλια ,αλλά να μπορέσουμε αποφεύγοντας την πτώχευση να μπούμε σε αναπτυξιακή πορεία για να ορθοποδήσουμε οικονομικά και να ανταπεξέλθουμε στις χρεωστικές υποχρεώσεις μας. Τούτο σημαίνει με δύο λέξεις ότι ήταν ένα αμφιπλεύρου αναγκαιότητας δανειοληπτικό «αλισβερίσι» μεταξύ ημών και των δανειστών μας , που έπρεπε η χώρα μας, πριν από την υπογραφή του μνημονίου να συζητήσει και επιτύχει όρους μη εθνικής υποταγής και κοινωνικής εξόντωσης ,αλλά αντίστοιχους – ναι μεν επώδυνους -ω ς προς τις αναγκαίες ,οικονομικές θυσίες και διαρθρωτικές αλλαγές-αλλά σε χρόνο που θα παρείχε την δυνατότητα υλοποιήσεως, των υποχρεώσεων, επί τη βάση ,δικαίου και κοινωνικά εφικτού επιμερισμού των θυσιών , ώστε και η εθνική αξιοπρέπεια και κοινωνική γαλήνη να διαφυλάσσονται, αλλά και η αναπτυξιακή προοπτική να εξασφαλίζεται.
Θα έπρεπε να γνωρίζουν οι εν σπουδή υπογράψαντες το μνημόνιο ότι εθνική ανυποληψία και κοινωνική εξαθλίωση οδηγούν μια χώρα στην εξευτελιστική υποταγή και στον οικονομικό αφανισμό της και όχι στην ανάπτυξη ,μέσω της οποίας και μόνο μπορεί να ορθοποδήσει μια οικονομία . Με άλλα λόγια θα έπρεπε αυτά τα οποία εκλιπαρούμε σήμερα κατά εξευτελιστικό τρόπο να πετύχουμε και με επί πλέον κόστος , να τα είχαμε ζητήσει ,συζητήσει, και επιτύχει κατά την υπογραφή του μνημονίου.
Θα το μπορούσαμε γιατί ΕΕ και ΗΠΑ ούτε αφελείς είναι ,ούτε ενεργούν θυμικά ή συναισθηματικά ,αποφασίζουν με μοναδικό κριτήριο το συμφέρον τους και μόνο, που σημαίνει ότι αν ήθελαν να μας ξετινάξουν και να μας δείξουν την έξοδο από το Ευρό θα το είχαν κάνει χωρίς αναστολές ,πολύ πριν ζητήσουμε την στήριξη του ΔΝΤ. Εκτός και εάν ήταν όλα συμπεφωνημένα ,εκ των προτέρων!
– Ως προς το (β) Η Κυβέρνηση αντί να πει στον Ελληνικό λαό την αλήθεια και να ζητήσει ευθέως και έντιμα την καθολική στήριξή του, η οποία, προσωπικά, πιστεύω ότι θα παρείχετο , προτίμησε να υποτιμήσει την νοημοσύνης, ψευδόμενη κατ΄εξακολούθηση και εξοργιστικά ,με αποτέλεσμα να στρέψει τους πάντες εναντίον της και να μπούμε στον φαύλο κύκλο της εθνοβόρου αντιπαλότητας, όλων προς όλους !
10.- Από την επομένη της υπογραφής και της εξαγγελίας των πρώτων μέτρων:
Συνειδητοποιήσαμε, –ουσιαστικά- την άνευ όρων υποταγή στο ΔΝΤ.
Καταλάβαμε την αδυναμία της Κυβέρνησης να προχωρήσει σοβαρά και αποτελεσματικά στην λήψη των σωστών ,αναγκαίων και επιβαλλομένων μέτρων για να καταστεί την οικονομία μας ανατάξιμη, ώστε να οδηγηθούμε σε αναπτυξιακή πολιτική.

Διαπιστώσαμε, την μη δυνατότητα, να ανταποκριθούμε, χρονικά, άνευ κοινωνικής εξόντωσης, στις δεσμεύσεις που υπογράψαμε.
Δυσανασχετούμε και αποστασιοποιούμεθα καθημερινώς και περισσότερο της πολιτικής και των πολιτικών, με ότι το αρνητικό προοιωνίζει αυτό για τις σχέσεις εμπιστοσύνης λαού και κράτους! Μια σχέση εμπιστοσύνης που αναγκαιεί απόλυτα και την σπουδαιότητα της οποίας εάν είχαν αντιληφθεί ,συνειδητοποιήσει και καλλιεργήσει, οι ηγέτες μας, θα ήταν από πάσης πλευράς πολύ πιο εύκολος ο στόχος για συναίνεση στις όποιες αναγκαίες θυσίες.
Διότι οι Έλληνας ξεχωρίζει, για το φιλότιμο και την αγάπη του προς την πατρίδα ενώ απεχθάνεται καιροσκοπισμό –ψεύδος –και δειλία, ανεξαρτήτως κινήτρου.
Δυστυχώς όμως πάσχουμε», επί μακρόν, από ικανές ηγεσίες.
– Κατά την ιστορική μας πορεία ,ως Έθνος- με εξαίρεση 2-3 Ηγέτες οι οποίοι Διπλασίασαν , Δόξασαν και Έσωσαν την Πατρίδα μας. Είχαμε και εξακολουθούμε να έχουμε τεράστιο έλλειμμα ικανών ηγεσιών!
– Για να χαρακτηρισθεί κάποιος ως Ηγέτης, πρέπει να απαντά σε ορισμένα προσόντα:
-Δυναμικότητα –Τόλμη -Αποφασιστικότητα -Αξιοπιστία-Ενθουσιασμό -Δυνατότητα αναπτύξεως πρωτοβουλιών -Ακεραιότητα χαρακτήρος – Ορθή κρίση –Απεριόριστες γνώσεις (γενικές και συγκεκριμένες ) – Δικαιοσύνη –Ανιδιοτέλεια – Ειλικρίνεια .Δυνατότητα να επιλέγει τους συνεργάτες του.
-Και εδώ τίθεται ένα μεγάλο ερώτημα: Απαντούν οι πολιτικοί μας σε αυτά τα προσόντα; Η δική μου απάντηση είναι , Όχι! Εάν απαντούσαν, έστω και σε μερικά, εξ’ αυτών, θα ήταν πολύ διαφορετική η θέση μας, δεν θα είχαμε φτάσει εδώ που φτάσαμε.
Η σημερινή εικόνα της χώρας μας είναι στην κυριολεξία απελπιστική και άκρως απογοητευτική και επικίνδυνη:
α. – Το ΔΝΤ βλέποντας την Κυβέρνηση ,να αδυνατεί να υλοποιήσει του ς στόχους του μνημονίου. Πιέζει ασφυκτικά και πολλάκις κατά ανεπίτρεπτα προκλητικό τρόπο, για συνεχή λήψη νέων επώδυνων οικονομικών μέτρων.
β.- Έχουμε μια αδύναμη κυβέρνηση:
– H οποία δεν μπορεί να λάβει και να υλοποιήσει τις αναγκαίες πρωτοβουλίες, για να μπει –επι τέλους – τάξη στα κακώς κείμενα. Αποφασίζει την μία ημέρα και υπαναχωρεί την επομένη, λόγω κοινωνικών αντιδράσεων και πολιτικού κόστους.
-Αστοχεί συνεχώς, στις τακτικές της κινήσεις για την υλοποίηση – των στρατηγικών της επιλογών.
-Τα Μέλη της αλληλοσυγκρούονται και αδυνατούν να ελέγξουν τους τομείς των. Ενώ αδυνατεί και ο πρωθυπουργός να ελέγξει και πειθαρχήσει τους υπουργούς του.
– Καταλήγει σε εύκολες για αυτή ,αλλά κοινωνικά ανάλγητες λύσεις εντυπωσιασμού και όχι ουσίας, ως προς την επίτευξη των στόχων. Λύσεις οι οποίες όχι μόνο δεν επιλύουν προβλήματα, αλλά προκαλούν και επικίνδυνες λαϊκές αντιδράσεις. Το μόνο που έκανε 18 μήνες στην εξουσία, ήταν να τσακίσει στην κυριολεξία οικονομικά και κοινωνικά μισθωτούς και συνταξιούχους. Ενώ δεν έχει στοχεύσει, μέχρι τώρα κανέναν υπεύθυνο των όσων μας συμβαίνουν.

Και δεν στοχεύει.

γ. Έχουμε μια ανύπαρκτη ,ουσιαστικά ,μείζονα αντιπολίτευση ,μη δυναμένη να πείσει ότι μπορεί να προτείνει και να παρέξει λύσεις και διέξοδο από αυτή την κρίση. Ασχολούμενη μόνο με «ανούσιους» αφορισμούς και εντυπωσιακές αντιπολιτευτικές«κορόνες»!

δ. Έχουμε μια λοιπή αντιπολίτευση απόλυτα αρνητική ,στην οποιαδήποτε προσπάθεια ανορθώσεως της χώρας , η οποία απλά αγωνίζεται να ξεσηκώνει τον κόσμο, εναντίον των δύο κομμάτων εξουσίας και να παρακινεί, σε ανυπακοή και απειθαρχία!!!

ε. Έχουμε μια υποκινούμενη οργανωμένη κοινωνική μειοψηφία η οποία συνεπικουρούμενη από τα ανωτέρω «αρνητικά» και εθισμένη επί δεκαετίες, στην κρατική ανοχή του καθ ’οιονδήποτε τρόπο αχαλίνωτου ευδαιμονισμού , ωχαδερφισμού και δεμεμελισμού (Γιατί έτσι την έμαθε το πολιτικό σύστημα) αντιδρά ποικιλοτρόπως και βίαια στην κάθε προσπάθεια του κράτους, προκαλώντας τεράστια επί πλέον οικονομικά προβλήματα, στα ήδη υπάρχοντα.

Συνέπειες εκ των ανωτέρω:
-Οι υπηρεσίες του κράτους υπολειτουργούν εξοργιστικά.
-Η κερδοσκοπία και ακρίβεια κινούνται τελείως ανεξέλεγκτα βυθίζοντας τον λαό –που αδυνατεί να ανταπεξέλθει οικονομικά- σε εξοντωτική ανέχεια.
-Το παραεμπόριο εκ μέρους των λαθρομεταναστών και η ανυπολόγιστη-εξ αυτού- φοροδιαφυγή είναι θλιβερή πραγματικότητα μη επιδεχόμενη αμφισβήτηση, αλλά και μη αντιμετωπιζομένη, από το κράτος.
Οι επιχειρήσεις κλίνουν η μία μετά την άλλη, μη δυνάμενες να ανταπεξέλθουν, στα καθημερινώς, διογκούμενα –πάσης φύσεως – προβλήματα.
– Το κράτος και όλοι οι φορείς και οι θεσμοί που το συνιστούν ,δεν εκπληρούν τις οικονομικές τους υποχρεώσεις -μεταξύ των -με καταληκτικό αποτέλεσμα ένα υπολειτουργικό «αλαλούμ» (Νοσοκομεία ,Συμβεβλημένοι Ιατροί, Φαρμακοποιοί κτλ) με τρομερές κοινωνικές επιπτώσεις τις οποίες βιώνει, μόνο ο ταλαίπωρος λαός και ουδείς πολιτικός υπεύθυνος.
-Η ανεργία έσπασε κάθε ρεκόρ ύψους.
-Η εγκληματικότητα καλπάζει και η ανασφάλεια των πολιτών τείνει να γίνει κανόνας ζωής.
-Οι συγκοινωνίες έχουν καταστεί «τραγελαφική καρικατούρα ΜΜΜ». Δυστυχώς οι εργαζόμενοι όπως και σε άλλες ΔΕΚΟ ,έχουν αποκτήσει ιδιοκτησιακή αντίληψη, για τα μέσα που χειρίζονται ,αδιαφορώντας πλήρως για τις κοινωνικές συνέπειες, για τις οποίες άλλωστε αδιαφορεί και το κράτος!
– Οι απεργίες, οι καταλήψεις , οι καταστροφές ,έγιναν τρόπος ζωής της καθημερινότητας, σε αυτή την δύσμοιροι χώρα ,χωρίς κανείς υπεύθυνος να προβληματίζεται ουσιαστικά για τις συνέπειες στον απλό πολίτη.
-Η επαιτεία, «εισαγόμενη και εγχώρια». Κοντεύει να γίνει θλιβερός θεσμός. Όπου και να κινηθείς, συναντάς ζητιάνους και ναρκομανείς!!! Τα πεζοδρόμια ,οι πλατείες και τα παγκάκια έχουν γίνει «ξενοδοχεία ύπνου αστέγων.Με ότι αυτό συνεπάγεται για την εικόνα της χώρας.
-Η εκπαιδευτική πολιτική εγγίζει τα όρια της εθνικής τραγωδίας. Κάθε, νέα κυβέρνηση ή νέος υπουργός εξαγγέλλουν και επιχειρούν νέες μεταρρυθμίσεις ενώ η σπουδάζουσα νεολαία όλων των βαθμίδων είναι περισσότερο χρόνο στους δρόμους ,παρά τις αίθουσες διδασκαλίας.
Με ότι αυτό προοιωνίζει, για την μόρφωση και επιστημονική κατάρτιση των νέων γενεών,που αποτελούν , το μέλλον της χώρας μας

Αυτά τα ελάχιστα, ενδεικτικώς μόνο ,διότι για να περιγράψει κανείς την σημερινή θλιβερή καθημερινότητα αναγκαιούν πολλές σελίδες.
Δυστυχώς για την πατρίδα μας ,ενώ και τα δύο κόμματα εξουσίας ,ως αντιπολίτευση υπόσχονται τα πάντα για να ορθοποδήσει η Ελλάδα, όταν γίνουν κυβέρνηση και αναλάβουν την εξουσία ξεχνούν τα πάντα !Και αυτή η αλήθεια επαναλαμβάνεται , την βιώνουμε και την πληρώνουμε επί δεκαετίες .
14.-Νομίζω ότι ηθελημένα- στην χώρα μας -γίνεται παρερμηνεία και εξ΄αυτής, κατάχρηση του όρου Δημοκρατία .Σε καμία χώρα του κόσμου δεν υπάρχει ασυδοσία κοινωνικών διαμαρτυριών, ατιμωρησία και ασυλία ,για παραβάτες ή ενόχους.! Σε όλες τις χώρες οι παρανομούντες , όποιοι και εάν είναι και όποια θέση ή αξίωμα και εάν κατείχαν ή κατέχουν. παραπέμπονται στην δικαιοσύνη και αν ενέχονται σε αξιόποινες πράξεις ,πάνε φυλακή.
Πολύ περισσότερο οι κλέφτες και οι καταχρασταί, του δημοσίου χρήματος, οι οποίοι πέραν της φυλακίσεως ,χάνουν και τα παρανόμως κτηθέντα περιουσιακά τους στοιχεία.
Εδώ τι γίνεται; Τίποτα. Τα πάντα κινούνται με ταχύτητα «χελώνας» έως ότου διαγραφούν και ξεχασθούν!!!

Δικαιολογημένη λοιπόν η αγανάκτηση , και η απαίτηση όλων , το Κράτος να εφαρμόσει επί τέλους το κράτος και να σταματήσει τον εμπαιγμό μας . Δεν πάει άλλο πια .,Εάν θέλουμε ως λαός και Έθνος να επιζήσουμε πρέπει να δούμε κατάματα την πραγματικότητα. Πρέπει να αφυπνιστούμε. Έχουμε θαυμάσιους νέους ανθρώπους και επιστήμονες οι οποίοι διαπρέπουν σε όλο τον κόσμο ,εκτός της Ελλάδος η οποία τους αναγκάζει σε φυγή.
Αυτό πρέπει να σταματήσει άμεσα η πατρίδα μας σήμερα όσο ποτέ άλλοτε έχει ανάγκη από τα παιδιά της ,από νέα και απόλυτα άφθαρτα πρόσωπα για να αναλάβουν τα ηνία της χώρας .Μπορούμε και πρέπει να τα καταφέρουμε να ορθοποδήσουμε ,Εθνικά, Κοινωνικά και Οικονομικά .Δεν μας αξίζει η σημερινή απαξίωση.

Οι σκεπτόμενοι Έλληνες σήμερα διερωτώνται:
-Γιατί δεν συλλαμβάνονται για να οδηγηθούν στην φυλακή και στην Δικαιοσύνη οι κλέφτες του δημοσίου χρήματος; Γιατί το κράτος δεν τους κατάσχει τα περιουσιακά τους στοιχεία που προέρχονται από μίζες- και κλοπές πάσης μορφής;
-Γιατί δεν ονοματίζονται οι ενεχόμενοι σε σκάνδαλα ,ώστε να τους μάθει όλος ο λαός ,και δια της διαπομπεύσεώς των να αποτρέπεται η υποτροπή;
-Γιατί τα πολιτικά πρόσωπα εάν και εφόσον ενέχονται σε αξιόποινες πράξεις να μην παραπέμπονται στην δικαιοσύνη όπως όλοι οι Έλληνες αλλά να επιλαμβάνεται δι΄αυτούς H βουλή;
-Γιατί το κράτος αφήνει όλα τα κοινωνικά παράσιτα να διαβρώνουν τα πάντα ανενόχλητα;
-Γιατί το κράτος λαμβάνει ανάλγητα οικονομικά μέτρα κατά των αδυνάτων, εντίμων και νομοταγών πολιτών και διευκολύνει, με κάθε τρόπο ,τους ασυνεπείς στις υποχρεώσεις τους.
-Γιατί το κράτος δεν δημιουργεί ειδικό θεσμικό όργανο ,εκ του ήδη υφισταμένου δικαστικού δυναμικού ,για άμεσο εκδίκαση και κολασμό όσων ενέχονται για διαφθορά;
-Γιατί το κράτος δεν εξασφαλίζει την ασφάλεια των πολιτών του, δια της Αστυνομίας, αλλά την χρησιμοποιεί, για αλλότριες αποστολές;
-Γιατί το κράτος ανέχεται και δεν πατάσσει αμείλικτα την φοροδιαφυγή ,το παραεμπόριο, την αισχροκέρδεια; Δεν μπορεί να πιάσει τους παρανομούντες και να τους τσακίσει; Τότε δεν είναι κράτος!
-Γιατί το κράτος δέχεται να παίζει τον ρόλο του αμορτισέρ στην ΕΕ για τους μετανάστες και τους λαθρομετανάστες; Μέχρι που θα πάει αυτή η κατάσταση;
-Γιατί το κράτος δέχεται με «ψευδεπίγραφες καθησυχαστικές» δικαιολογίες ,που μας εξευτελίζουν διεθνώς ,τις διάφορες Εθνικές προκλήσεις και απειλές που υφιστάμεθα επί καθημερινής, πλέον, βάσεως ;Kαι αντί να ενισχύει τις ΕΔ ,τις αποδυναμώνει παντοιοτρόπως; Μήπως πιστεύει ότι την εθνική μας ασφάλεια θα μας την εξασφαλίσουν οι ξένοι σύμμαχοι ή εταίροι;
Ή μήπως όλα «πάνε μια χαρά» και δεν μας αναγκαιούν ΕΔ;
Συμπερασματικά: Τα ανωτέρω συνιστούν τις παθογένειες και αιτίες των σημερινών μας παθών. Εάν δεν θεραπευτούν ,εδώ και τώρα, με καθοριστικές αποφάσεις και πράξεις γιας διαρθρωτικές αλλαγές και αμείλικτη πάταξη της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής, μας περιμένουν μεγάλες εθνικές περιπέτειες.
Ακόμα και σήμερα μετά τις υποτιθέμενες διευκολύνσεις του ΔΝΤ , την 11 Μαρτίου ,για την χώρα μας, δεν διαφαίνεται ικανότητα και δυνατότητα -παρά τις υποσχέσεις μας- να ανταποκριθούμε . Διότι για να συμβεί αυτό, πρέπει να καταλάβουν οι ηγεσίες μας την ανάγκη της εγκατάλειψης , επί τέλους, του εθνικού μας σπορ των «σκυλοκαβγάδων για το πάπλωμα» της επανεκλογής και της εξουσίας.
Η ανάγκη αφυπνίσεώς και αναδύσεως νέων δυνάμεων, για τα ηνία της πατρίδος μας, προβάλει επιτακτικά ,εάν δεν το καταλάβουμε άμεσα ,θα υποστούμε τις συνέπειες.

diplomatiko periskopio

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός8 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις8 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή