Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Η πρόσκληση που έταξαν και δεν έλαβε ποτέ ο Καραµανλής

Δημοσιεύτηκε στις

Τη δυσαρέσκεια της Αθήνας για το γεγονός ότι ο Οµπάµα θα πραγµατοποιούσε επίσκεψη στην Αγκυρα χωρίς ενδιάµεση στάση επιχείρησαν να µετριάσουν οι Αµερικανοί προτείνοντας επίσκεψη του έλληνα Πρωθυπουργού στην Ουάσιγκτον.
Διαβάστε εδώ τα σχετικά τηλεγραφήματα του Wikileaks
Να χρυσώσουν το χάπι στην κυβέρνηση Καραµανλή για το γεγονός ότι τον Απρίλιο του 2009 ο Μπαράκ Οµπάµα παρέκαµψε την Ελλάδα κατά την επίσκεψή του στην Τουρκίαεπιχείρησαν οι Αµερικανοί. Πρότειναν επίσκεψη του έλληναΠρωθυπουργούστην Ουάσιγκτονστο τέλοςτου 2011, ενώ έβλεπαν ότι οι πρόωρες εκλογές έρχονταν. Την ίδια ώρα θεωρούσαν ότι η Ελλάδα έπρεπε να απαλλαγεί από την «εµµονή» της µε την Τουρκία και πίστευαν ότι η θετική εικόνα του ΜπαράκΟµπάµα στην ελληνική κοινή γνώµη ήταν ευκαιρία για να πάψει η χώρα ναασχολείται µόνο µε την άµεση γειτονιά της και να εµπλακεί ενεργά στο Αφγανιστάν, και όχι µόνο.

Τη δυσαρέσκεια της Αθήναςγια το γεγονός ότι ο Μπαράκ Οµπάµα θα πραγµατοποιούσε επίσηµη επίσκεψη στην Αγκυρα χωρίς ενδιάµεση στάση στην Αθήνα – για πρώτη φορά στην ιστορία των επισκέψεων αµερικανών προέδρων στην περιοχή – εξέφρασε η Ντόρα Μπακογιάννη σε δείπνο της µε τον Ντάνιελ Σπέκχαρντ τον Μάρτιο του 2009, όταν το ταξίδι ανακοινώθηκε επισήµως κατά τη διάρκεια της επίσκεψης της Χίλαρι Κλίντον στην Τουρκία. Η ελληνίδα ΥΠΕΞ είπε στον αµερικανό πρεσβευτή ότι η απόφαση αυτή προκαλούσε πολιτικό πρόβληµα στην κυβέρνηση σε µια «ευαίσθητη» εποχή που«δύσκολα µπορούσαν να τοαντέξουν στοεσωτερικό». Ο Σπέκχαρντ προσπάθησε να την πείσειότι έπρεπενα δει την επίσκεψη από άλλο πρίσµα, καθώς «ήταν προς όφελοςτης Ελλάδας η επιπρόσθετηπροσοχή πουέδινε η νέα αµερικανική κυβέρνηση στη γείτονα χώρα και στον µουσουλµανικό κόσµο γενικότερα».

«ΑΣΥΓΚΙΝΗΤΗ». Η Μπακογιάννη, σχολιάζει ο πρεσβευτής, «έµεινε ασυγκίνητη»και υπογράµµισε τις ελληνοτουρκικέςεντάσεις στο Αιγαίο, γεγονός το οποίο, κατά την ίδια, θα έπρεπε να είχεκάνει τον αµερικανό πρόεδρο να εξετάσει το ενδεχόµενο µιαςεπίσκεψης στην Αθήνα. Ο πρεσβευτής τής απαρίθµησε τους τρόπους µε τους οποίους ο Λευκός Οίκος έδειχνε τη δέσµευσή του στην Ελλάδα σε ανώτατο επίπεδο: µε την επίσκεψη που µόλις είχε πραγµατοποιήσει η Ντόρα Μπακογιάννη στην Ουάσιγκτον, µε την επερχόµενη τελετή στον Λευκό Οίκο για την 25η Μαρτίου και µε την επικείµενη επίσκεψη του υπουργού Αµυνας στην Ουάσιγκτον. «Τουλάχιστον», απάντησε η Μπακογιάννη, «η νέα αµερικανική κυβέρνηση θα έπρεπε σύντοµα να απευθύνει στον Κώστα Καραµανλή πρόσκληση για επίσκεψη στην Ουάσιγκτον». Στο ίδιο τηλεγράφηµα η ΥΠΕΞ αναλύει τα σχέδιά της για µια άτυπη υπουργική σύνοδο του ΟΑΣΕ γιατην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας που θέλει να οργανώσει (σ.σ: έγινε τον Ιούνιο του 2009 στην Κέρκυρα) και για την οποία θέλεινα µιλήσει µε τη Χίλαρι Κλίντον.

«Η Μπακογιάννη ήταν πιο ταραγµένη από κάθε άλληφορά, λόγω της επίσκεψης Οµπάµα στην Τουρκία, την οποία η Ελλάδα εκλαµβάνει ως περιφρόνηση, και η οποία της προκαλεί σοβαρό πρόβληµα στο υπερφορτισµένο ελληνικό πολιτικό περιβάλλον. Πιστεύουµε ότιείναι ειλικρινής όταν λέει ότιχρειάζεται µια άτυπη σύνοδότου», σχολιάζει ο Σπέκχαρντ και καταλήγει: «Αλλά σαφώς µιαυπουργικήτου ΟΑΣΕ θα της έδινε ανάσα στον Τύπο, όχι µόνο λόγω τουσηµαντικού ρόλου που θα έπαιζε η Ελλάδα φιλοξενώντας ένα τέτοιο γεγονός, αλλά ακόµη, µέσα από µια πρώιµη επίσκεψη στην Ελλάδα της Χίλαρι Κλίντον».

Λίγο νωρίτερα καιενόψει της επίσκεψης της Ντ. Μπακογιάννη στην Ουάσιγκτον και της συνάντησής της µε τη Χ. Κλίντον τον Φεβρουάριο του 2009, ο Ντ. Σπέκχαρντ σε εµπιστευτικό τηλεγράφηµα αναφέρει ότι η ελληνίδα ΥΠΕΞ θα χρησιµοποιήσει την επίσκεψή τηςως ευκαιρία για να προσδιορίσει δηµόσια και ιδιωτικά τις σχέσεις της Ελλάδας µε την κυβέρνηση Οµπάµα. Τη χαρακτηρίζει «χαρισµατική, αλλάπρακτική», και σηµειώνει ότι«απολαµβάνει τη δουλειά της ως υπουργός Εξωτερικών και θα προσφερθεί να δουλέψει µαζί µας σεµια σειρά πολυµερών θεµάτων».

Η επίσκεψη, όµως, θα ήταν ευκαιρία καιγια τουςΑµερικανούςνα ζητήσουν «πρόσθετησυνεισφορά στις νατοϊκές επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν, διαφοροποίηση των πηγών ενέργειας, επίλυση των διαφωνιών µε τηνΤουρκία αθόρυβακαι διµερώς καιεπίλυση τουΣκοπιανού». Ο Σπέκχαρντ ανέµενε ακόµη ότι η Μπακογιάννη θα εξέφραζε την ανησυχία της για τις τουρκικές υπερπτήσεις και ότι θα ζητούσε τη βοήθεια της Χίλαρι Κλίντον για τη µείωση των «προκλήσεων». «Εχουµε ενθαρρύνει την ελληνική κυβέρνηση να απαντά µεήρεµο τρόπο και αυτοσυγκράτηση στις οποιεσδήποτε ‘’προκλήσεις’’ και να εγείρουν τις ανησυχίες τους κατευθείαν στους Τούρκους», σχολιάζει ο αµερικανός πρεσβευτής. Πάντως, στην επίσκεψη εκείνη το θέµα του Αιγαίου είχε τεθεί στη ΧίλαριΚλίντον από την Ντόρα Μπακογιάννη, µε αποτέλεσµανα ακολουθήσουν τα ταυτόχρονα διαβήµατα του Στέιτ Ντιπάρτµεντ (όπως αποκάλυψαν «ΤΑ ΝΕΑ» από το τηλεγράφηµα του Wikileaks) σε Αθήνα και Αγκυρα.

Εναν µήνα αργότερα, στις 24 Απριλίου, ο Σπέκχαρντ σε εµπιστευτικό τηλεγράφηµα αναλύει το πώς µπορεί η Ουάσιγκτον να εκµεταλλευθεί τη θετική εικόνατης κυβέρνησης Οµπάµα στηνελληνική κοινή γνώµη ως ευκαιρία για αναµόρφωση των ελληνοαµερικανικών σχέσεων. Για να γίνει αυτό,όµως, σηµειώνει ο πρεσβευτής,«πρέπει να αλλάξουµε το κέντρο των σχέσεών µας από τα πιοστενά περιφερειακά προβλήµατα στα ευρύτερα κοινά στρατηγικάενδιαφέροντα και προκλήσεις». Ο Σπέκχαρντ προτείνει µια προσέγγιση δύο σταδίων, σε συνδυασµό µε συνεργασία σε υψηλό επίπεδο. Το στάδιο ένα θα αφορά την επίλυση – εξπρές διµερών θεµάτων, όπως το θέµα της βίζας και της ελληνικής συνδροµήςστο Αφγανιστάν, ενώ το στάδιο δύο τη διµερή συνεργασία για θέµατα όπως η ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας, η µάχη κατά της τροµοκρατίας και η σταθερότητα στα Βαλκάνια. Το θέµα της ονοµασίας των Σκοπίων, το Κυπριακό και οι εντάσεις στο Αιγαίο, σηµειώνει, «θα παραµείνουν σηµαντικά, όπως και η ισχνή πλειοψηφία της κυβέρνησης της Ν.∆., που φέρνουν την προοπτική των πρόωρων εκλογών, αλλά αυτά δεν πρέπει να µας εµποδίσουν από να πετύχουµε τον στόχο µας να επανακαθορίσουµε τη διµερή σχέση σε µια πιο θετική, στρατηγική κατεύθυνση».

Επί της ουσίας, πρόκειται για την επιχειρηµατολογία που είχε εκθέσει ο αµερικανός πρεσβευτήςκαι στις συναντήσεις του µε δηµοσιογράφους τον Απρίλιο του 2009, λίγο µετά την επίσκεψη Οµπάµα στην Τουρκία, ότανυπογράµµισε ότιη Ελλάδα θα έπρεπε να εµπλακεί και σε θέµατα παγκοσµίου ενδιαφέροντος που απασχολούν τις ΗΠΑ και ότι οι ελληνοαµερικανικές σχέσεις δεν µπορούσαν να περνούν πάντα µέσα από το Αιγαίο, το Σκοπιανό και το Κυπριακό. Μάλιστα, όπως σηµείωνε στο ίδιοτηλεγράφηµα ο Σπέκχαρντ,η θετική εικόνα της κυβέρνησης Οµπάµα έδινε την ευκαιρία «να αποθαρρυνθούν οισυγκρίσεις µε το επίπεδο συνεργασίας ΗΠΑ – Τουρκίας» και να αλλάξει η Ελλάδα «από έναν σιωπηρό και απρόθυµο σύµµαχοσε έναν ισχυρό, αξιόπιστο και ενεργό συνεργάτη». Για να επιτευχθούν όλοι αυτοί οι στόχοι ο Σπέκχαρντ πρότεινε στο Στέιτ Ντιπάρτµεντ να οριστεί σύντοµα «οποιαδήποτε στιγµή εντός του χρόνου» επίσκεψη του Κώστα Καραµανλή στην Ουάσιγκτον. Μάλιστα, σηµείωνε ότιµια καλή ηµεροµηνία θα ήταν «πριν από το Ευρωπαϊκό Συµβούλιο του ∆εκεµβρίου, όπου θα συζητηθεί η ευρωπαϊκή προοπτική τηςΤουρκίας».Ο σχεδιασµός έπρεπε να περιλαµβάνει και επίσκεψη του αµερικανού αντιπροέδρου Τζο Μπάιντεν,χωρίς, ωστόσο, αυτή να εκλαµβανόταν ως «υποκατάστατο µιας επίσκεψης του προέδρου, κάτι που θα προκαλούσε συγκρίσεις µε τη µεταχείριση της Τουρκίας». Ακόµη, πρότεινε επίσκεψη της Ντόρας Μπακογιάννη στο Αφγανιστάν µε την ιδιότητα της προεδρεύουσας τουΟΑΣΕ µε αφορµή τις εκλογές του Αυγούστου. «Θα µπορούσαµε να συνδυάσουµε τηνεπίσκεψή τηςµε επίσκεψη αµερικανών αξιωµατούχων, όπως του Ρίτσαρντ Χόλµπρουκ στην περιοχή», καταλήγει.

«Με όπλα θέλουν να σκοράρουν πολιτικά στην Ευρώπη»
Ο ΣΠΕΚΧΑΡΝΤ δεν ήταν ο πρώτος αµερικανός πρεσβευτής στην Αθήνα ο οποίος υπογράµµισε την ανάγκη να ξεφύγει η Ελλάδα από τα διµερή θέµατα καινα εµπλακεί σε ευρύτερα θέµατα που ενδιαφέρουν τους Αµερικανούς, προκειµένου να αναβαθµίσει τη σχέση της µε την Ουάσιγκτον. Τον Απρίλιο του 2007 σε εµπιστευτικό του τηλεγράφηµα ο Τσαρλς Ρις γράφει ότι ηπρόκληση γιατις ΗΠΑείναι «να κάνουµε τους Ελληνες να κοιτάξουν πέρα απότην άµεση γειτονιά τους και να αναγνωρίσουν τα δικά τους συµφέροντα στην ευρύτερη στρατηγική ατζέντα του ΝΑΤΟ».

Στην ενότητα του τηλεγραφήµατος «τι έχει κάνει και τι δεν έχει κάνει η Ελλάδα», ο αµερικανός πρεσβευτής αναγνωρίζει µεν ότι η Αθήνα υποστηρίζει την εξέλιξη του στρατηγικού δόγµατος του ΝΑΤΟ και τη σηµασία των νέων «ασύµµετρων απειλών», ωστόσο, όπως γράφει, «απέχει πολύ από την επίτευξη των µεταµορφωτικών στόχων που έχουν περιγραφεί από τοΝΑΤΟ». Κι αυτόδιότι «το στρατηγικότης δόγµα εξακολουθεί ναδίνει έµφαση στην παραδοσιακή σύγκρουση και την αποτροπή της τουρκικής “απειλής”.

Το σύστηµαπροµηθειών της Ελλάδας παραµένει εστιασµένο, στηνκαλύτερη περίπτωση, σε παραδοσιακά πολεµικά συστήµατα, όπως τα F-16και ο βαρύςοπλισµός»,σηµειώνει και υπογραµµίζει ότι «στη χειρότερη περίπτωση, εστιάζει στην αγορά ασύµβατων ή άχρηστων οπλικών συστηµάτων γιανα σκοράρει πολιτικά στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις». Ενας από τους λόγους για τη δυσκολία τηςΕλλάδας να προσαρµοστεί στην αλλαγή, σύµφωνα µε τον Ρις, είναι οι οικονοµικοί περιορισµοί.

Ακόµη ένας λόγος που η Ελλάδα σέρνειτα πόδιατης στην αλλαγή είναι ο άλλες φορές αόριστος κι άλλεςφορές συγκεκριµένος αντιαµερικανισµός και, κατ’ επέκταση, τοαντιαµερικανικό αίσθηµα που διαποτίζει µεγάλο µέρος της ελληνικής Πολιτείας.

«Σε αυτότο παράδοξο περιβάλλον, η ελληνική κυβέρνηση έχει συναντήσει δυσκολίες να δεσµευτεί πλήρως στο ΝΑΤΟ», γράφει και καταλήγει ότι το περιβάλλον αυτό είναι που ευθύνεται για τηναπροθυµία της Ελλάδας να συµβάλει µε δυνάµεις στο Αφγανιστάν. Τρίτος, αλλάσηµαντικότερος παράγοντας που διαµορφώνει την ελληνική πολιτική απέναντι στο ΝΑΤΟ είναι, σύµφωνα µε τον Ρις, «η εµµονή µετην Τουρκία», την οποία µάλιστα χαρακτηρίζει «γορίλλα της ελληνικής πολιτικής».

«Σε ό,τι αφοράτη συνεργασία στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, η Ελλάδα είναι διαθέσιµη καιανταποκρίνεται στα αιτήµατα στρατιωτικής βοήθειας.

Η πρόκληση για εµάς είναι να κάνουµε τους Ελληνες να κοιτάξουν πέρα απότην άµεση γειτονιά τους και να αναγνωρίσουν τα δικά τους συµφέροντα στην ευρύτερη στρατηγική ατζέντα του ΝΑΤΟ. Στόχος µας είναι να κάνουµε την Ελλάδα να αγκαλιάσει τον αυθεντικό διεθνισµότης Συµµαχίας που θεωρεί τα θέµατα όπως τη µεταµόρφωση τουΝΑΤΟ, όχι ως βάρη που επιβάλλονται έξωθεν, αλλά ως εσωτερικούς κανόνες».
 

ΤΟΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ του 2010, λίγο πριν ο (αναπληρωτής τότε) υπουργός Εξωτερικών ταξιδέψει στην Ουάσιγκτον για να συναντηθεί µετη Χίλαρι Κλίντον, ο Ντάνιελ Σπέκχαρντ δίνει… οδηγίες στον∆ηµήτρη ∆ρούτσα. «∆είξτε στηνΟυάσιγκτον ότι είστε ένας άνθρωπος µε την ικανότητα να λαµβάνει αποφάσεις και να ηγείται και κάποιος µε τονοποίο µπορούµε να δουλέψουµε µαζί για την επίλυση προβληµάτων και όχι απλώς ένας διπλωµάτης που µπορεί να εξηγεί τις θέσεις», λέει ο Σπέκχαρντ στον αναπληρωτή ΥΠΕΞ, σύµφωνα µε το απόρρητο τηλεγράφηµα. Μάλιστα, σε σχέση µε το ελληνικό αίτηµα επίσκεψης του Γ. Παπανδρέου στον Λευκό Οίκο, σηµειώνει ότι η ουρά των ξένων ηγετών που περιµένουν να δουν τον Οµπάµα είναι µεγάλη κι ότι κάποιοι άλλοι αναρωτιούνται «γιατί η Ελλάδα και γιατί τώρα».
http://www.tanea.gr

Γενικά θέματα

Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο

Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σε θρίλερ έχει εξελιχθεί η εξαφάνιση ενός 58χρονου Έλληνα ορθόδοξου μοναχού στην Τουρκία, ο οποίος αναχώρησε από τα Γιαννιτσά με προορισμό τον Πόντο και την Καππαδοκία, επιθυμώντας να επισκεφθεί τις πατρογονικές εστίες της οικογένειάς του και να ζήσει ως ασκητής. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, τα ίχνη του παραμένουν άγνωστα, με τους συγγενείς του να αναζητούν απεγνωσμένα ένα σημάδι ζωής.

Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.

Η υπόθεση παρουσιάστηκε στην εκπομπή «Φως στο Τούνελ» της Αγγελικής Νικολούλη, όπου οι αδελφές του περιέγραψαν τις συνθήκες της εξαφάνισής του και τις προσπάθειες που έχουν κάνει για να τον εντοπίσουν.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.

Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής

Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.

Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.

«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.

Καλόγερος χάθηκε από τα Γιαννιτσά στα βάθη της Τουρκίας

«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.

Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία

Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.

Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.

Η ανακάλυψη του εισιτηρίου αποτέλεσε το πρώτο σημαντικό στοιχείο για τις κινήσεις του 58χρονου. Η οικογένεια κατάφερε να επιβεβαιώσει ότι ο μοναχός επιβιβάστηκε σε λεωφορείο με προορισμό την Τουρκία. Ωστόσο, δεν γνώριζε εάν είχε καταφέρει να φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και από εκεί να συνεχίσει προς τις περιοχές που επιθυμούσε να επισκεφθεί.

Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα

Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.

«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.

Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.

Η επίσημη απάντηση του Προξενείου

Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.

Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».

Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.

Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών

Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.

Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.

Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού

Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.

Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.

protothema.gr
Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις15 λεπτά πριν

Πρώην διπλωμάτης του Ηνωμένου Βασιλείου: «Με αντιμετώπισαν σαν απειλή επειδή επέστρεψα από τη Μόσχα»

Αυτή ήταν μια κράτηση «χωρίς υπόνοια» (suspicionless detention). Δεν ήμουν ύποπτος για τίποτα, κι όμως οι αστυνομικοί είχαν την εξουσία...

Διεθνή46 λεπτά πριν

Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Από τη Σαρία στην Ατομική Ελευθερία; Η Αλλαγή που Συντελείται στη Μέση Ανατολή

Μεταξύ 2000 και 2020, επέβλεψα μια σειρά ερευνών στη Μέση Ανατολή, πραγματοποιώντας προσωπικές συνεντεύξεις με αντιπροσωπευτικά δείγματα πληθυσμού σε πέντε...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

FT: Πώς υπνοβατούμε προς τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!

Το αεροδρόμιο του Ριάντ κλείνει έπειτα από φονικές πυραυλικές επιθέσεις. Ρωσία – Ουκρανία ανταλλάσσουν πολύνεκρα πλήγματα. Η Πολωνία προειδοποιεί για...

Newsroom2 ώρες πριν

Project Bromo: Η Ευρώπη επιταχύνει τη δημιουργία διαστημικού γίγαντα απέναντι στη SpaceX

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει να επιταχύνει την αντιμονοπωλιακή αξιολόγηση της συμφωνίας μεταξύ Airbus, Thales και Leonardo. Ο νέος όμιλος, με...

Δημοφιλή