Ακολουθήστε μας

Άμυνα

«Φάση Δύο» του πολέμου στην Λιβύη

Δημοσιεύτηκε στις

του καθηγητή κ. Michel Chossudovsky             Global Research
«Ελευθερία στην εργασία» είναι το
«ανθρωπιστικό λογότυπο» του USS GHWB

Μια νέα φάση του πολέμου εκτυλίσσεται οδηγώντας σε μια διαδικασία στρατιωτικής κλιμάκωσης, καθώς και το ενδεχόμενο απόβασης των καταδρομών των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ στις ακτές της Λιβύης.

Συντελείται μία άνευ προηγουμένου ανάπτυξη της ναυτικής δύναμης των ΗΠΑ στη Μεσόγειο.


Δείτε το εντυπωσιακό βίντεο για το νέο αεροπλανοφόρο, το μεγαλύτερο του κόσμου. 

Το USS George HW Bush supercarrier, το πιο προηγμένο σκάφος του αμερικανικού ναυτικού, σε συνδυασμό με τα αεροπορικά μέσα που μεταφέρει και των συνοδευτικών πλοίων κατάπλευσε  στη Μεσόγειο, για να ενταχθεί στον Έκτο Στόλο στη Νάπολη.

Το αεροπλανοφόρο USS George HW Bush (CVN77) είναι το μεγαλύτερο πολεμικό πλοίο στον κόσμο: με «8,2 στρέμματα χώρο στο κατάστρωμα πτήσης του, που το καθιστά ικανό να στεγάσει  90 πολεμικά αεροπλάνα και ελικόπτερα. Είναι το σπίτι για τους 5.500 ανθρώπους του πληρώματος». 

Εξοπλισμένο με προηγμένα ηλεκτρονικά συστήματα πολέμου, είναι η μεγαλύτερη «κινητή στρατιωτική βάση στον κόσμο» (Manlio Dinucci, “Boots on the Ground”: Sarkozy and Cameron Prepare to Land in Libya, Global Research, May 31, 2011).
Το USS George HW Bush Carrier Strike Group εστάλη για το «παρθενικό ταξίδι» του για ενταχθεί στο Έκτο Στόλο στη περιοχή των πολεμικών επιχειρήσεων, και συγκεκριμένα στη Μεσόγειο. 
Ήταν «πιστοποιημένο έτοιμο για πολεμικές επιχειρήσεις» (certified ready for combat operations) ένα μήνα πριν από την έναρξη του πολέμου στη Λιβύη. 
Κατακτώντας τον εχθρό με Ολοκληρωτική Υποταγή
Το μέγεθος του αεροπλανοφόρου USS George HW Bush, τα προηγμένα οπλικά συστήματα του, οι καταστροφικές δυνατότητες του, για να μην αναφέρουμε το κόστος του, είναι η οριστική έκφραση των αυτοκρατορικών φιλοδοξιών της Αμερικής, αμόκ. 
Στο πλαίσιο του δόγματος «Σοκ και Δέος», το USS George H. W Bush έχει σκοπό να εξοντώσει και να υποτάξει τον εχθρό σε ολοκληρωτική υποταγή.

Στρατιωτική κλιμάκωση
Από την αρχή του πολέμου στις 19 Μαρτίου, έχουν διεξαχθεί περίπου 10.000 έξοδοι. Το ΝΑΤΟ αναγνωρίζει συνολικά 9.036 εξόδους, συμπεριλαμβανομένων 3.443 επιθέσεις κατά τη διάρκεια μιας περιόδου δύο μηνών, (31 Μάρτη 2011- 31 Μάη 2011).

Με την ανάπτυξη του USS George HW Bush και του «Strike Carrier Group» μαζί με άλλα συμμαχικά πολεμικά πλοία, ένα νέο στάδιο του πολέμου εκτυλίσσεται.

Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις δεν περιορίζονται πλέον σε βομβαρδισμούς από μεγάλο υψόμετρο, όπου οι στόχοι της επίθεσης είναι «προ-εγκεκριμένοι» και προγραμματισμένοι εκ των προτέρων. Προβλέπονται. η ανάπτυξη ελικοπτέρων και αεροπορικές επιχειρήσεις από χαμηλό ύψος. Οι τελευταίες θα υποστηρίξουν την απόβαση καταδρομών των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και των δυνάμεων των ανταρτών στο έδαφος.
Το βρετανικό «HMS Ocean» που πλέει έξω από την Κύπρο, είναι εξοπλισμένο ως  ελικοπτεροφόρο, με ελικόπτερα Απάτσι.
Τα Απάτσι θα απογειωθούν από το βρετανικό «HMS Ocean», το μεγαλύτερο πολεμικό πλοίο της Βρετανίας. 
Στα μέσα Μαΐου, διεξήχθησαν ναυτικές ασκήσεις στα ανοικτά των ακτών της Κύπρου με βρετανικά και ολλανδικά πολεμικά πλοία, το «HMS Ocean»  διαδραματίζοντας κεντρικό ρόλο ως ελικοπτεροφόρο. 
«Η άσκηση περιλαμβανόταν πρακτική αεράμυνα και πραγματικά πυρά στη θάλασσα με αμφίβιες ασκήσεις στα παράκτια ύδατα». 
Με τη σειρά της, η Γαλλία επιβεβαίωσε ότι θα αναπτύσσει τα επιθετικά ελικόπτερα Tiger της.  
Μπορούμε λοιπόν να περιμένουμε κατά τις επόμενες εβδομάδες μια σημαντική στροφή στη φύση των στρατιωτικών επιχειρήσεων.
Η αποστολή κομάντος για την υποστήριξη επιχειρήσεων στο έδαφος, με ελικόπτερα και  αεριωθούμενα σε χαμηλό ύψος παίζει σημαντικό ρόλο. (Αυτές οι χαμηλές πτήσεις δεν θα περιορίζονται σε μη επανδρωμένα αεροπλάνα).
Η φύση των αεροπορικών δραστηριοτήτων, επομένως, θα αλλάξει ριζικά. Ο δεδηλωμένος στόχος είναι «να φέρει την αεροπορική εκστρατεία πιο κοντά στο έδαφος». 
Το USS GNWB supercarrier και ο στόλος επίθεσης του θα διαδραματίσουν καίριο ρόλο στην εφαρμογή της επόμενης φάσης του πολέμου.

Video: USS H. W. Bush (CVN77) together with its Carrier Strike Group 2 (Source US Navy)
HMS Ocean Helicopter Carrier

Apache Helicopters

Προσομοίωση του Θεάτρου του Μεσογειακού Πολέμου: Τα πολεμικά παιχνίδια του «Σάξονα Πολεμιστή»
Κατά την εβδομάδα πριν από το «παρθενικό ταξίδι» του για τη Μεσόγειο, το USS HW Bush (CVN77) μαζί με το «Carrier Strike Group 2», έλαβαν μέρος σε εκτεταμένα πολεμικά παιχνίδια στα ανοικτά των ακτών της Κορνουάλης (ΗΒ), υπό την αιγίδα της Α.Μ. Βασιλικού Ναυτικού (19 έως 26 Μάιου 2011).
Βαπτισμένη «Άσκηση του Σάξονα Πολεμιστή», τα πολεμικά παιχνίδια διεξήχθησαν σε θαλάσσιο περιβάλλον, με τη συμμετοχή της βρετανικών, αμερικανικών, γαλλικών, γερμανικών, σουηδικών και ισπανικών πολεμικών πλοίων.
Συνολικά, στα πολεμικά παιχνίδια συμμετείχαν 26 ξεχωριστά πολεμικά πλοία. ( EGFE Movements » Exercise Saxon Warrior). 
Σε μέγεθος, ο «Σάξονας Πολεμιστής» είναι από τα μεγαλύτερα παιχνίδια πολέμου που διεξάγονται από το Βασιλικό Ναυτικό, σε στενή συνεργασία με το Ναυτικό των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και του Πεντάγωνου: 
«[Έχουν] στόχο την τελειοποίηση των δεξιοτήτων του «Bush Carrier Strike Group»… έτσι ώστε να μπορεί να λειτουργήσει ομαλά με τις ευρωπαϊκές δυνάμεις κατά τη διάρκεια της τρέχουσας εκστρατείας [στην περιοχή της Μεσογείου κατά της Λιβύης. 
«Το George H W Bush Strike Group» είναι καλά προετοιμασμένο για αυτή την επιχείρηση», δήλωσε η Υποναύαρχος Νόρα Tyson, η διοικητής της ομάδας εργασίας – και πρώτη γυναικεία ναύαρχος μιας δύναμης αεροπλανοφόρου των ΗΠΑ.
«Είμαστε ευτυχείς να συμμετάσχουμε στην άσκηση Σάξονα Πολεμιστή. 
Παρέχει μια ιδανική ευκαιρία για όλα τα πλοία του ομίλου να ενισχυθεί η ικανότητά μας να λειτουργήσουμε απρόσκοπτα και αποτελεσματικά με άλλες μονάδες του ΝΑΤΟ».  (George Bush bound for Portsmouth after war games with Royal Navy  navynews.co.uk)
Τα πολεμικά παιχνίδια έχουν άμεση σχέση με το «πραγματικό πόλεμο». 
Οι Σάξονας Πολεμιστής  προσομοίωσε τόσο τη πολυ-εθνική δομή διοίκησης, όσο και τη ναυτική διαμόρφωση του πολέμου του ΝΑΤΟ στην περιοχή της Μεσογείου, δηλαδή τις συνθήκες της ανάπτυξης ναυτικών, αεροπορικών, ελικοπτέρων και πιθανών δυνάμεων εδάφους. 
Οι 5.500 ναυτικοί επί του USS George HW Bush προορίζονται να χρησιμοποιηθούν στην περίπτωση των αποβάσεων κομάντο στο έδαφος του εχθρού:  
[Ο Σάξονας Πολεμιστής είναι] «μια άσκηση που αποσκοπεί στην ανάπτυξη ειδικών δεξιοτήτων μάχης, καθώς και να ενισχύσει την συνεργασία μεταξύ των πολυεθνικών δυνάμεων και των κυβερνητικών αντιπροσώπων».  
(George H.W. Bush Strike Group Participates in Saxon Warrior  http://www.navy.mil/search/display.asp?story_id=60543)
Υπό την αιγίδα του Βρετανικού Ναυτικού, ασκήσεις με μαχητικά  αεροσκάφη χαμηλού ύψους και ελικόπτερα πραγματοποιήθηκαν στη Νοτιοδυτική Αγγλία και μέρη της Ουαλίας, προσομοιώνοντας συνθήκες σε μια φανταστική εχθρική χώρα. 
Η εστίαση στα ελικόπτερα και αεροπλάνα χαμηλού ύψους συμβιβάζεται απόλυτα με το επόμενο στάδιο του πολέμου στη Λιβύη (όπως προαναφέρθηκε). 
Τα πολεμικά παιγνίδια του «Σάξονα Πολεμιστή» θεωρούνται από Αμερικανούς στρατιωτικούς ότι παρέχουν «τη δυνατότητα, ως ενεργή δύναμη, να ενσωματώνει συμμάχους του συνασπισμού στη δομή της διοίκησης μας, και αυτό συμβαίνει για πρώτη φορά»  (Πλοίαρχος Πάτρικ. Ο. Shea , USS Gettysburg. Military News: Gettysburg Participates in Saxon Warrior, May 24, 2011).
Ενώ το Βασιλικό Ναυτικό συντόνιζε τα πολεμικά παιχνίδια, η αμερικάνικη ναυτική δύναμη, όσον αφορά τις στρατιωτικές αναπτύξεις και «προσομοιωμένες δομές διοίκησης» ήταν επί μακράν ο παίκτης-κλειδί.
Ενώ βασισμένα σε «φανταστικά» γεωπολιτικά και στρατιωτικά σενάρια, οι συμμετέχοντες στο «Saxon Warrior» ήξεραν πολύ καλά ότι ήταν μια προπόνηση για τον πόλεμο κατά της Λιβύης.  

Ο αγγλοαμερικανικός στρατιωτικός Άξονας
Αυτά τα πολεμικά παιχνίδια είναι μέρος του πλαισίου της προχωρημένης στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ του Λονδίνου και της Ουάσιγκτον, με το ουσιαστικό ολοκλήρωμα των δομών διοίκησης της Βρετανίας και των ΗΠΑ. 
Τα πολεμικά παιχνίδια είχαν προγραμματιστεί να συμπέσουν με την επίσημη επίσκεψη του Προέδρου Μπαράκ Ομπάμα στο Ηνωμένο Βασίλειο, χαρακτηρισμένα ως «ειδική σχέση» μεταξύ Βρετανίας και Αμερικής.  
Οι συναντήσεις υψηλού επιπέδου μεταξύ του Προέδρου Μπαράκ Ομπάμα και του Πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον ήταν ευνοϊκές για την επίσημη ίδρυση του κοινού Εθνικού Συμβούλιου Ασφαλείας, με σκοπό να συντονίσει τις στρατιωτικές λήψεις αποφάσεων καθώς και την εξωτερική πολιτική. 
Με επικεφαλής τους σύμβουλους εθνικής ασφαλείας των ΗΠΑ και της Βρετανίας, το Κοινό Εθνικό Συμβούλιο Ασφάλειας αποσκοπεί στην περαιτέρω εδραίωση του αγγλοαμερικανικού στρατιωτικού άξονα.


Η επόμενη φάση του πολέμου στη Λιβύη
Ποιά είναι η εξέλιξη μιας κλιμάκωσης των στρατιωτικών επιχειρήσεων, οι οποίες την ίδια στιγμή οδηγούν σε ένα παρατεταμένο πόλεμο.
Αυτή η μετατόπιση προς την κατεύθυνση των στρατιωτικών επιχειρήσεων που προσανατολίζονται προς την εναέρια και μέσω ελικοπτέρων υποστήριξη σε κομάντος «με μπότες στο έδαφος» δεν θα οδηγήσει απαραίτητα σε μια γενική εισβολή, τουλάχιστον στο άμεσο μέλλον.
Το αεροπλανοφόρο USS HW Bush και ο στόλος υποστήριξης του θα πρέπει να διαδραματίσουν βασικό ρόλο στην υποστήριξη των χερσαίων επιχειρήσεων, μέσω ελικοπτέρων και αεροπλάνων χαμηλού υψόμετρου.

«The Aircraft Carrier George H.W. Bush is flanked by a battle group consisting of the guided missile destroyers Truxtun and Mitscher, the missile cruiser Gettysburg and Anzio and eight squadrons of aircraft».

Πρόκειται να ενισχύσει τον Έκτο Στόλο, του οποίου η βάση είναι στη Νάπολη, παράλληλα με άλλες μονάδες, συμπεριλαμβανομένων και των πυρηνικών υποβρυχίων Providence, Florida και Scranton.
Επίσης, προστέθηκε στον Έκτο Στόλο μια από τις πιο ισχυρές ομάδες αμφίβιας επίθεσης, με επικεφαλής το USS Bataan, το οποίο μόνο του μπορεί να αποβάσει πάνω από 2.000 πεζοναύτες, εξοπλισμένο με ελικόπτερα και αεροπλάνα κάθετης απογείωσης, πυροβολικό και δεξαμενές.
Πλαισιώνεται από δύο άλλα αμφίβια σκάφη επίθεσης, το Mesa Verde και το Whidbey Island, που από 13 έως 18 Μάιου επισκέφθηκε το Τάραντο στην Ιταλία. Το Whidbey Island διαθέτει τέσσερα τεράστια οβερκραφτ  απόβασης, με ακτίνα δράσης 300 μιλίων, που μπορούν να παραδώσουν 200 άνδρες στην ακτή πολύ γρήγορα χωρίς το πλοίο να είναι ορατό από τη ξηρά. (Manlio Dinucci, “Boots on the Ground”: Sarkozy and Cameron Prepare to Land in Libya, Global Research, May 31, 2011).
Ειδικές Δυνάμεις ήταν επί του εδάφους στη Λιβύη από την έναρξη της αεροπορικής εκστρατείας.
Δυνάμεις μισθοφόρων με σύμβαση με το ΝΑΤΟ αναπτυχτήκαν επίσης. 
(See Manlio Dinucci, A Secret Army of Mercenaries for the Middle East and North Africa, Global Research, May 24, 2011). 
«Σοκ και Δέος»
Ως μέρος μιας στρατηγική «Σοκ και Δέος», βόμβες Bunker Buster BLU 109 1 τόννο προβλέπεται να πέσουν στη Λιβύη από τα βρετανικά RAF Tornado fighter jets. 
Σοκ και Δέος είναι μέρος του «δόγματος της ταχείας δεσπόζουσας θέσης» ή «αποφασιστικής δύναμης», που χρησιμοποιείται για να εκφοβίσουν τον αντίπαλο, να τον αναγκάσουν σε υποταγή, καθώς επίσης και να τρομοκρατήσουν τον άμαχο πληθυσμό. (Βλ. βίντεο κλιπ παρακάτω)
Royal Air Force Tornado GR4A

Πυρηνικά όπλα κατά της Λιβύης
Αξίζει να σημειωθεί ότι η χρήση των τακτικών πυρηνικών όπλων του Σοκ και Δέος κατά της Λιβύης έχει ήδη εξεταστεί στο πλαίσιο αυτού του «ανθρωπιστικού πολέμου». 
Το 1996, η Λιβύη ήταν η «εκλεκτή χώρα» στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική που δέχθηκε βομβαρδισμούς από το τακτικό πυρηνικό όπλο B61-11. 
Η τελευταία έκδοση είναι μια βόμβα bunker buster εξοπλισμένη με πυρηνική κεφαλή.
Το σχέδιο για την εξόντωση της Λιβύης δεν εγκαταλείφτηκε ποτέ. 
Υψίστης σημασίας, λίγο μετά την έναρξη των επιδρομών βομβαρδισμού στις 19 Μαρτίου, το Πεντάγωνο διέταξε τον έλεγχο της λειτουργικότητας της πυρηνικής βόμβας Β61-11. 
Αυτές οι δοκιμές πραγματοποιήθηκαν με τη χρήση των ίδιων βομβαρδιστικών αεροπλάνων B2 Stealth, από την ίδια αμερικανική στρατιωτική βάση στο Μισούρι, που χρησιμοποιήθηκαν για το συντονισμό των βομβαρδιστικών Β2 Stealth στη Λιβύη κατά την έναρξη του πολέμου στις 19 Μαρτίου. (See Michel Chossudovsky, Dangerous Crossroads: Is America Considering the Use of Nuclear Weapons against Libya? Global Research, April 7, 2011).

Οι διάφορες αυτές εξελίξεις δείχνουν μια επικίνδυνη διαδικασία στρατιωτικής κλιμάκωσης, η οποία θα μπορούσε ενδεχομένως να επεκταθεί πέρα ​​από τα σύνορα της Λιβύης. 
Οι ευρύτερες οικονομικές και γεωστρατηγικές επιπτώσεις αυτού του πολέμου είναι μεγάλου βεληνεκούς.

NOTE
The George H.W. Bush Strike Group is made up of


Carrier Strike Group (CSG) 2,
USS George H.W. Bush (CVN 77),
Carrier Air Wing (CVW) 8,
Destroyer Squadron (DESRON) 22 staff,
guided-missile cruisers USS Gettysburg (CG 64) and
USS Anzio (CG 68),
and guided-missile destroyers USS Truxtun (DDG 103)
and USS Mitscher (DDG 57).


Global Research,                      June 1, 2011


var _wau = _wau || []; _wau.push([“small”, “wvg1ie6mi5ta”, “m3y”]);
(function() {var s=document.createElement(“script”); s.async=true;
s.src=”http://widgets.amung.us/small.js”;
document.getElementsByTagName(“head”)[0].appendChild(s);
})();

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός3 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις3 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή