Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Τι θέλουν οι Κούρδοι; (Μέρος Γ’)

Δημοσιεύτηκε στις

Εθνοσυνέλευση για μια Δημοκρατική Κοινωνία – Κουρδική Νεολαία Γαλλίας   Μέρος Α’  Μέρος B’                                                                                     
Σχέδιο για ένα δημοκρατικό και αυτόνομο Κουρδιστάν – Μέρος Γ’, Το μοντέλο σε οκτώ διαστάσεις.

Στις 14 Ιουλίου 2011, το DTK (Εθνοσυνέλευση για μια Δημοκρατική Κοινωνία) ανακήρυξε την δημοκρατική αυτονομία του Βόρειου Κουρδιστάν στο Αμέντ (Ντιγιαρμπακίρ). 

Ποια είναι η Δημοκρατική Αυτονομία; Μοιραστήκαμε μαζί σας δύο άρθρα με τίτλο «Τι θέλουν οι Κούρδοι;». Αυτό είναι το τελευταίο μέρος αυτού του εξαιρετικού εγγράφου το οποίο μεταφράστηκε στα γαλλικά ( από τα οποία το μεταφράσαμε εμείς) από το Σύνδεσμο Arjîn, Κουρδική Νεολαία Γαλλίας.
 Αυτή η ενότητα εκθέτει ένα μοντέλο της Δημοκρατικής Αυτονομίας οκτώ διαστάσεων.  Πολιτική, νομική, αυτοάμυνα, πολιτιστική, κοινωνική, οικονομική, οικολογική και διπλωματική.

Σχέδιο για ένα δημοκρατικό και αυτόνομο Κουρδιστάν
3.1 – ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ

Η πολιτική εξουσία του δημοκρατικού και αυτόνομου Κουρδιστάν θα προέλθει από τη δημοκρατική οργάνωση της κοινωνίας. Η Κοινότητα θα πάρει,  τη δύναμη της από την ελεύθερη άσκηση των ατομικών δικαιωμάτων των πολιτών, όπως και από την άσκηση των συλλογικών δικαιωμάτων μέσω των οργανώσεων τους. Για το καλό της κοινωνίας, αυτή η εξουσία θα χρησιμοποιηθεί στα πλαίσια μιας δημοκρατικής πολιτικής. Ως εκ τούτου, σε αντίθεση με τον αυστηρά συγκεντρωτικό και γραφειοκρατικό οργανωτικό σχεδιασμό του κράτους-έθνους, θα βασίζεται στην δημοκρατική οργάνωση. Μια δημοκρατική πολιτική θα επιτρέψει σε όλους τους τομείς της κοινωνίας να συμμετέχουν στην πολιτική διαδικασία, και οι κοινότητες οργανωμένες κατά τρόπο διαφανή και πολιτικοποιημένο, θα αποτελέσουν την κινητήρια δύναμη της αλλαγής και του εκδημοκρατισμού.    

Στο πολιτικό πεδίο, η δημοκρατική αυτονομία θα πάρει τη μορφή μιας συνομοσπονδίας με δήμους χωριών και συνοικιακά συμβούλια. Όλες αυτές οι οντότητες θα ωφεληθούν από μια δημοκρατική εκπροσώπηση στην Εθνοσυνέλευση της Κοινωνίας. Η Δημοκρατική Εθνοσυνέλευση  των Κοινοτήτων του Αυτόνομου Κουρδιστάν θα στείλει τους εκπροσώπους της στο κοινοβούλιο της Δημοκρατίας της Τουρκίας, και θα συμμετάσχει στην άσκηση κοινής πολιτικής της χώρας. Το Αυτόνομο και Δημοκρατικό Κουρδιστάν θα έχει τη δική του σημαία και τα δικά του σύμβολα. Οι διάφορες κοινότητες που εκπροσωπούνται στην αυτόνομη και δημοκρατική περιοχή θα κάνουν και αυτές χρήση των δικών τους συμβόλων.  
Η δημοκρατική αυτονομία είναι η έκφραση της βούλησης του κουρδικού λαού να συνυπάρξει με την Δημοκρατία της Τουρκίας. Αντιπροσωπεύει επίσης το μελλοντικό πολιτικό καθεστώς του κουρδικού λαού.    
Η δημοκρατική αυτονομία δεν βασίζεται σε θρησκευτική, εθνοτική ή γεωγραφική κοινότητα, αλλά στις έννοιες της δημοκρατίας και της συνύπαρξης. Με δημοκρατικά κριτήρια, ρυθμίζει την χορήγηση των πολιτιστικών, κοινωνικών, εθνικών και θρησκευτικών δικαιωμάτων στις διάφορες οντότητες που την αποτελούν. Αυτό το μοντέλο μπορεί να  εφαρμοστεί στο Κουρδιστάν, αλλά και σε άλλες περιοχές της Τουρκίας.    
Στο πλαίσιο της δημοκρατικής αυτονομίας, οι εκπρόσωποι των συνοικιακών συμβουλίων της πόλης και της υπαίθρου ασκούν την αποφασιστική εξουσία.  Οι λαϊκές συνελεύσεις θα πρέπει να επιτρέπουν σε κάθε κοινότητα να εκφραστεί, να συζητά  και να λαμβάνει  αποφάσεις, βασισμένες  στην άμεση, λαϊκή, πλουραλιστική και συμμετοχική δημοκρατία. 
Η δημοκρατική αυτονομία δεν θα περιορίσει μόνο την εξουσία και τη δύναμη του κράτους: Θα επικεντρωθεί στην έννοια του κράτους και της δημοκρατίας, διασφαλίζοντας τη δημοκρατική ζωή της κοινότητας και επιτρέποντας την άμεση, συμμετοχική και πλουραλιστική δημοκρατία παράλληλα με το κράτος.    
Όλες οι πολιτιστικές, εθνικές, θρησκευτικές κοινότητες θα μπορούν να οργανωθούν με αυτόνομο τρόπο. Οι διαφορετικοί λαοί (Ασσυροχαλδαίοι, Άραβες, Αρμένιοι, Αζέροι, κ.λπ.) και οι διαφορετικές θρησκευτικές ομάδες, όπως οι Yezidis ή οι Αλεβίτες, θα εκπροσωπηθούν με προτεραιότητα στο πλαίσιο της δημοκρατικής αυτονομίας. Αυτό είναι απαραίτητο για να επιτευχθεί μια πολιτική και ηθική κοινωνία.    
Ο ατομικισμός που διαχωρίζεται από την κοινωνία και την αντιστρατεύεται, όπως  και η  παραδοσιακή άρνηση των ατομικών δικαιωμάτων είναι εξίσου απαράδεκτα. Θεωρούμε τις σχέσεις μεταξύ του ατόμου και της κοινωνίας ως αλληλεξαρτώμενα στοιχεία της κοινωνίας στο σύνολό της. Επίσης,  το επίπεδο της ελευθερίας που απολαμβάνουν οι γυναίκες είναι ένα από τα  βασικά κριτήρια μιας δημοκρατικής κοινωνίας.    
Θα δημιουργηθούν οργανώσεις για τις κοινωνικές, οικονομικές, πολιτιστικές, καλλιτεχνικές, αθλητικές, εκπαιδευτικές και νομικές δραστηριότητες. Καθώς επίσης  και για τις δημόσιες μεταφορές, το εμπόριο, τα χρηματοοικονομικά και την βιομηχανία. Αυτό είναι απαραίτητο για τις κοινότητες του Αυτόνομου και Δημοκρατικού Κουρδιστάν. 
Τα πολιτικά κόμματα, απαραίτητα εργαλεία για τη δημοκρατία, πρέπει ανασυσταθούν,  ώστε να μην έρχονται σε αντίθεση με την ηθική και πολιτική κοινωνία και να μη στοχεύουν σε οποιαδήποτε ιδεολογική ηγεμονία ή πολιτική κυριαρχία.    
Οι δήμοι κοινοτήτων και χωριών και τα αστικά συμβούλια είναι οι κύριοι θεσμοί αυτού του αυτόνομου και δημοκρατικού συστήματος. Για την ορθή λειτουργία ενός τέτοιου συστήματος και των ηθικών αναγκών που αφορούν την πολιτική κοινωνία, όλοι οι τομείς της κοινωνίας –αρχής γενομένης από τις γυναίκες και τους νέους- θα πρέπει να συμμετέχουν στην πολιτική, μέσω των τοπικών συνελεύσεων. Οι αρχηγοί των χωριών και οι συνελεύσεις των σοφών πρέπει να γίνουν δημοκρατικές δυνάμεις  και να παύσουν να είναι στην υπηρεσία του κράτους. 
3.2 – Νομική Διάσταση    
Ο απελευθερωτικός αγώνας του κουρδικού λαού έχει σαν στόχο τη δημιουργία ενός καθεστώτος δημοκρατικής αυτονομίας. Το τελευταίο θα βάλει τέλος  στις παράνομες και απάνθρωπες συμπεριφορές και στο καταστροφικό πόλεμο που διεξάγεται εναντίον των Κούρδων, εξασφαλίζοντας με συνταγματικές αλλαγές και νομικά μέσα, την δημοκρατική, ελεύθερη και ειρηνική συνύπαρξη εντός των συνόρων της Δημοκρατίας της Τουρκίας. Θεωρούμε την Τουρκία και το Κουρδιστάν να υπάρχουν σε κοινό έδαφος. Το νέο Σύνταγμα της Τουρκικής Δημοκρατίας, όπως και το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πρέπει να αναγνωρίσουν και να ενσωματώσουν την έννοια της δημοκρατικής αυτονομίας. Θα πρέπει επίσης να διασφαλίζεται με την υπογραφή συμφωνιών αμοιβαιότητας.    
Το καθεστώς  της δημοκρατικής αυτονομίας σημαίνει την παραχώρηση  στον κουρδικό λαό  δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθερίων εντός των συνόρων της Τουρκίας. Αυτό το καθεστώς είναι μια έκφραση της βούλησης του κουρδικού λαού να συμμετάσχει σε μια ισότιμη ένωση που βασίζεται στην ελεύθερη συναίνεση. Επομένως, θα πρέπει να διασφαλίζεται από το Σύνταγμα και το Δίκαιο της Δημοκρατίας της Τουρκίας. Το μοντέλο της δημοκρατικής αυτονομίας του Κουρδιστάν μπορεί να εφαρμόζεται στο σύνολο της Τουρκίας. Αποτελεί επίσης απαραίτητη προϋπόθεση για την καθιέρωση της άμεσης δημοκρατίας.    
Η Δημοκρατική Αυτονομία σημαίνει ελευθερία για τους Κούρδους εντός των συνόρων των υφιστάμενων κρατών. Οι Κούρδοι που ζουν στο Κουρδιστάν και σε άλλα μέρη της Τουρκίας θα διαχειριστούν τις σχέσεις τους με τη Δημοκρατία της Τουρκίας, με βάση αυτό το καθεστώς.    
Οι θεμελιώδεις αρχές του δημοκρατικού και αυτόνομου Κουρδιστάν και ολόκληρης της Τουρκίας πρέπει να είναι τα ακόλουθα:
Πρωτογενή δικαιώματα: τα ανθρώπινα δικαιώματα, η ελευθερία για όλους ανεξαρτήτως κοινωνικής τάξης, έθνους, θρησκείας, φύλου, εθνοτικής ομάδας, κατάργηση  όλων των μορφών διακρίσεων, ελευθερία της έκφρασης, ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι και συνέρχεσθαι,  ελευθερία διαδήλωσης και   παιδεία στη μητρική γλώσσα.
Δευτερογενή δικαιώματα:  οικονομικά και κοινωνικά
 και
τελικά τριτογενή δικαιώματα που έχουν σχέση με  την ελευθερία του λαού να αναπτύξει τα πολιτιστικά στοιχεία της επιβίωσης και της αυτοδιοίκησης. 
Τα δικαιώματα αυτά πρέπει να είναι εγγυημένα από το Σύνταγμα της Δημοκρατίας της Τουρκίας.    
         
Το παράδειγμα, του κούρδου ηγέτη Αμπντουλάχ Οτσαλάν, συνδεδεμένο με τις αυτονομιστικές παραδόσεις της ανθρώπινης ιστορίας και ιδίως με τις αυτονομιστικές λύσεις που υπάρχουν σήμερα στην Ιρλανδία, τη Σκωτία, τη Χώρα των Βάσκων και την Καταλονία, θα αποτελέσουν τα θεμέλια αυτού του συστήματος. Το τουρκικό Σύνταγμα του 1921, η πράξη της κουρδικής αυτονομίας που επικυρώθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1922 από την Μεγάλη Εθνοσυνέλευση, και στη συνέχεια οι ομιλίες του Μουσταφά Κεμάλ στη Σμύρνη το 1924 και τα Σύμφωνα των Ηνωμένων Εθνών που σχετίζονται με αυτές, θα είναι επίσης βασικά στοιχεία.    
Το νομικό σύστημα του δημοκρατικού και αυτόνομου Κουρδιστάν δεν θεωρεί ότι μόνο το δίκαιο ρυθμίζει την κοινωνία. Το δημοτικό σύστημα θα πρέπει να προστατεύεται μέσω ηθικής και πολιτικής, χωρίς να χρειαστεί να κάνει μια επιλογή μεταξύ της «ηθικής και του δικαίου». Βασισμένο στην πεποίθηση ότι μια κοινωνία που έχει χάσει τη συνείδησή της είναι μια χαμένη κοινωνία, αυτό το σύστημα την ηθικοποιεί και ως συνείδηση ​​και ως καρδιά της κοινωνίας. Με βάση την Αρχή μιας  ελεύθερης  δημοκρατικής, οικολογικής και χωρίς διακρίσεις λόγω φύλου κοινότητας,  μπορεί να οικοδομηθεί ένα δίκαιο κοινωνικό σύστημα. 
3.3-  Η αυτοάμυνα
 Όλα τα πλάσματα της φύσης υπερασπίζονται τον εαυτό τους και λαμβάνουν ενστικτωδώς τις αναγκαίες αποφάσεις για τη διατήρηση της ύπαρξης τους. Ανάμεσα σε αυτά τα πλάσματα, μόνο το ανθρώπινο ον ανάπτυξε συνειδητά μεθόδους αυτοάμυνας. Η ιστορία της αυτοάμυνας είναι συνεπώς μια σημαντική πτυχή της ανθρώπινης ιστορίας. Σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας, από τις οικογένειες στις φυλές, από τις φυλές στα έθνη και στις θρησκευτικές κοινότητες, από τα χωριά στις πόλεις, κάθε κοινωνία άσκησε το δικαίωμά της για αυτοάμυνα. Η αυτοάμυνα είναι, όπως ο αέρας και το νερό, μια ζωτική ανάγκη.  Επιτρέπει στις κοινότητες να προστατεύονται από τους  εξωτερικούς εχθρούς, που απειλούν την ύπαρξή της,  αλλά και   από τους  εσωτερικούς, όπως είναι ο κίνδυνος που παραμονεύει να καταστρέψει  τις ηθικές και πολιτιστικές αξίες της.    
Η αυτοάμυνα είναι μια πολιτική ασφάλειας για την ηθική και την πολιτική κοινωνία. Δεν  περιορίζεται αποκλειστικά και μόνο στην στρατιωτική άμυνα της κοινωνίας,  αλλά  σημαίνει εν τέλει την προστασία της ταυτότητας, της πολιτικοποίησης και του εκδημοκρατισμού της κοινωνίας. Η αυτοάμυνα βασίζεται στην οργάνωση της κοινότητας. Οι οργανωμένες κοινότητες είναι πιο ικανές για να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους. Η αυτοάμυνα είναι επομένως, για όλες τις κοινωνίες, μια εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για την προστασία της ύπαρξής τους.    
   
Σε όλη την ιστορία του, ο λαός του Κουρδιστάν πολέμησε για να προστατευθεί από επιθέσεις από το εξωτερικό. Από τις πρώτες δυνάμεις εισβολής και κατοχής μέχρι σήμερα, οι Κούρδοι βρέθηκαν σε κατάσταση αυτοάμυνας και χρειάστηκε να προστατευθούν από επιθέσεις που στοχοποιούσαν την ίδια την ύπαρξή τους. Οι κουρδικές εξεγέρσεις του δέκατου ένατου και εικοστού αιώνα ήταν επίσης μια μορφή αυτοάμυνας. Με την αποδοχή της δημοκρατικής αυτονομίας, υπό την επίβλεψη δημοκρατικών οργάνων, η αυτοάμυνα μπορεί να θεωρηθεί, όχι ως στρατιωτικό μονοπώλιο, αλλά ανάγκη της κοινωνίας. Όλοι οι κάτοικοι των πόλεων, κωμοπόλεων, συνοικιών και χωριών θα είναι συνειδητοί και ενεργοί απέναντι των φασιστικών και γενοκτονικών επιθέσεων και θα συμμετέχουν στην κοινωνική αντίσταση εναντίον  αυτών των τάσεων. Η αυτοάμυνα είναι δικαίωμα που αναγνωρίζεται από τις διεθνείς συμβάσεις, συμπεριλαμβανομένων και αυτών των Ηνωμένων Εθνών. 
   
3.4 – Η Πολιτιστική Διάσταση    
Το κράτος-έθνος άνοιξε το δρόμο για τις πολιτικές της γενοκτονίας και της εξαφάνισης  όλων των γλωσσών και των πολιτισμών που βρίσκονται εντός των συνόρων του. Ο κουρδικός πολιτισμός και η κουρδική γλώσσα ήταν από τους κύριους στόχους αυτών των κατασταλτικών πολιτικών. Η χρήση της κουρδικής γλώσσας στην καθημερινή ζωή απαγορεύτηκε, η διδασκαλία της ως πρώτη γλώσσα στα κρατικά εκπαιδευτικά ιδρύματα απαγορεύεται από το Σύνταγμα και διάφορους νόμους. Ο σκοπός αυτής της πολιτικής ήταν να δημιουργηθεί μια κοινωνία αποξενωμένη από τη γλώσσα και τον πρωτότυπο πολιτισμό της για να αφομοιωθούν το πνεύμα και η σκέψη της. Έχουμε φθάσει στο σημείο όπου μια διαδικασία αφομοίωσης έχει ξεκινήσει στο Κουρδιστάν.    
Ωστόσο, οι συμβάσεις των Ηνωμένων Εθνών και οι δημοκρατικοί κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης θεωρούν την απαγόρευση του πολιτισμού ενός λαού και της γλώσσας του και «ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας» ή  όπως ορίζεται  από τον όρο «πολιτιστική γενοκτονία». Αυτό το έγκλημα κατά της ανθρωπότητας συνεχίζεται όμως, με επίμονο τρόπο, με πλήρη επίγνωση της διεθνούς κοινής γνώμης.    
Ο κουρδικός λαός δεν είχε την ευκαιρία να ασκήσει το δικαίωμά του σε μια ελεύθερη ζωή και να αναπτυχτεί εντός ενός δημοκρατικού περιβάλλοντος. Συνεπώς, το εθνικιστικό περιβάλλον στο οποίο ζούσε η κουρδική κοινωνία οδήγησε τα άτομα σε  κατάσταση εγκεφαλικού θανάτου. Αυτός είναι ο λόγος που δεν αναπτύχτηκε μια υγιής κοινωνία. Η απουσία εκπαίδευσης στη μητρική γλώσσα είναι υπεύθυνη για την κραυγαλέα έλλειψη Κούρδων επιστημόνων.  Απαιτούνται σοβαρές μελέτες στους γλωσσικούς και πολιτιστικούς τομείς, ώστε να αναδυθεί μια κουρδική κοινωνία με νοοτροπία και πνεύμα ελεύθερο που θα μπορέσει να παράγει υγιή άτομα.    
Η τέχνη υπερασπίζεται μια κοινωνία ενάντια στην εξάπλωση των ιμπεριαλιστικών  πολιτικών κάθε είδους, και επιτρέπει να συνδεθεί με την ιστορία, τη γλώσσα και τον πολιτισμό. Είναι απαραίτητο να αναπτυχθεί μια βασική κουλτούρα και ένα καλλιτεχνικό κίνημα που να επιτρέπει τη συμμετοχή όλων των κοινοτήτων, ακόμη και των μικρότερων. Τα αναγκαία μέτρα πρέπει να ληφθούν έτσι ώστε να μην εκφυλίζουν την τέχνη και τον πολιτισμό σε απλά εμπορικά προϊόντα. 
«Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο για έναν λαό να δει την ιστορία του γραμμένη από άλλους». 
Στην περίπτωση των Κούρδων αυτή η ρήση είναι μια κραυγαλέα αλήθεια. Η ιστορία του Κουρδιστάν γράφτηκε κυρίως από άλλους λαούς, και αυτό, προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα δικά τους συμφέροντα. Η κουρδική ιστορική συνείδηση ​​δεν αναπτύχτηκε σωστά. Πρόκειται για μια σοβαρή απειλή ενάντια της ανάπτυξης της ταυτότητας του λαού μας, της ύπαρξής του και του μέλλοντος του.    
Όλοι οι περιορισμοί στη χρήση της κουρδικής γλώσσας σε δημόσιο χώρο θα πρέπει να αρθούν και η κουρδική γλώσσα πρέπει να γίνει η γλώσσα εκπαίδευσης, από το νηπιαγωγείο μέχρι το πανεπιστήμιο. Πρέπει να κατοχυρωθούν όλες οι νομικές και συνταγματικές διατάξεις για την πρόληψη της πολιτισμικής αφομοίωσης και να δοθεί στους Κούρδους που ζουν σε μεγάλες πόλεις της Τουρκίας και στο εξωτερικό η δυνατότητα να εκπαιδεύονται στη μητρική γλώσσα.    
Το Σύνταγμα και οι νόμοι θα πρέπει να διασφαλίζουν νομική προστασία σε όλες τις γλώσσες και στις διαλέκτους που ομιλούνται εντός των συνόρων μας (ασσυριακά και συριακά, αραβικά, αρμενικά, κ.λ.π.). Αυτές θα ενσωματωθούν στο εκπαιδευτικό σύστημα, θα διδάσκονται παράλληλα με την κουρδική και τουρκική γλώσσα και θα προστεθούν στις επίσημες γλώσσες του Κουρδιστάν. Η γλώσσα των δημόσιων υπηρεσιών θα είναι τα κουρδικά και θα αποκατασταθούν τα αρχικά ονόματα των περιοχών και οικισμών. 
 3.5 – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ
Στόχος της αφομοίωσης ήταν να αλλοτριώσει την κουρδική κοινωνία από τις κοινωνικές αξίες της, από την ιστορία και την κουλτούρα της. Για το σκοπό αυτό, εφαρμόστηκε ένα σχέδιο εκκένωσης του Κουρδιστάν με αναγκαστικές μεταναστεύσεις, προκαλώντας τραυματισμούς στον ιστό της κοινωνίας και αλλαγές στη δημογραφική δομή. Ο κουρδικός λαός ήταν στόχος μιας φυσικής και πολιτιστικής γενοκτονίας. Περαιτέρω,  οι γυναίκες και η νεολαία αποξενώθηκαν από τις κοινωνικές δραστηριότητες,  τον αθλητισμό, τις τέχνες και από τα γεγονότα. Ναρκωτικά και πορνεία εισήχθηκαν στο Κουρδιστάν, με στόχο την ηθική κατάρρευση της κοινωνίας. Στη συνέχεια, ακολούθησαν ειδικές πολιτικές για κάθε κοινωνικό τομέα με στόχο τη αποδιοργάνωση του κουρδικού λαού.    
Οι Κούρδες γυναίκες εξακολουθούν να υφίστανται την κρατική τρομοκρατία και την σεξιστική καταπίεση. Σε αυτή την σεξιστική κοινωνία, η οικογένεια σχεδιάστηκε σαν ένα μίνι-κράτος διοικούμενο από τους άνδρες, πράγμα που διατήρησε τις γυναίκες σε  κατάσταση βαθιάς δουλείας. Στο πλαίσιο αυτής της κοινωνικής πραγματικότητας, δεν σχεδιάζουμε να απαλλαγούμε από το κοινωνικό θεσμό της οικογένειας, αλλά να τον μετατρέψουμε σε κοινωνική πολιτική. Ως εκ τούτου, πρέπει να αντικατασταθούν οι νόμοι και οι αρχές που εκφράζουν την ιδιοκτησία των γυναικών και παιδιών με ιεραρχικό τρόπο. Στο πλαίσιο αυτό, η συνειδητοποίηση των γυναικών και το επίπεδο οργάνωσης τους θα παίξουν αποφασιστικό ρόλο για το μετασχηματισμό της οικογένειας και της κοινωνίας σε ελεύθερες και δημοκρατικές οντότητες. Η δημοκρατική κοινωνία, που βασίζεται στην ελεύθερη βούληση των γυναικών, θα πάρει σάρκα και οστά σε ένα δημοκρατικό και αυτόνομο Κουρδιστάν.    
Από την πρώτη ιεραρχική δομή, ενισχύθηκαν οι πολιτικές που στόχευαν στην εξάρτηση τους. Η ιδεολογική προπαγάνδα με τα δόγματα που την πλημμυρίζουν, ο έλεγχος της σεξουαλικότητάς και  η αντιδραστική νοοτροπία έχουν στόχο να εκτρέψουν τις ενέργειές της νεολαίας και των γυναικών, έτσι ώστε να μην τεθεί το σύστημα σε αμφισβήτηση και να διατηρηθεί. Αντιμέτωποι με αυτό το πρόβλημα, η ελεύθερη οργάνωση της νεολαίας διαδραματίζει θεμελιώδη ρόλο στην εγκαθίδρυση μιας δημοκρατικής κοινωνίας. Είναι δύσκολο να καθοδηγηθούν οι νέοι  προς την ελευθερία. Αυτό προκαλεί προβλήματα στα σημερινά συστήματα ηγεσίας, αλλά μπορεί να διαδραματίσει καθοδηγητικό ρόλο στην οικοδόμηση και την υπεράσπιση μιας νέας κοινωνίας.    
Σε μια αταξική κοινωνία, οι συλλογικοί ιδιώτες ιδιοκτήτες θα χρησιμοποιούν ελεύθερους εργάτες. Συνεπώς, είναι πρωταρχικό να οργανωθούν οι εργάτες, οι αγρότες, οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι έμποροι και να παραχθούν συνθήκες που διασφαλίζουν την ενεργό συμμετοχή τους στην κοινωνική ζωή. Το βασικό καθήκον της δημοκρατικής κοινωνίας είναι η δημιουργία και εφαρμογή προγραμμάτων για την κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη αυτών των ανθρώπων.    
Η αντίσταση και η πολιτιστική αναγέννηση των θρησκειών μπορούν να προσφέρουν ένα δημοκρατικό περιεχόμενο ενάντια στον καπιταλισμό και στην έννοια του κράτους-έθνους. Αντιπροσωπεύουν επίσης ηθικά διανύσματα που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε.  Σ ‘ένα δημοκρατικό έθνος είναι σημαντικό να προωθηθεί το προοδευτικό περιεχόμενο της θρησκευτικής κουλτούρας, ως στοιχείο ισότητας, ελευθερίας και δημοκρατίας και να της δώσουμε μια θέση στην επίλυση των υπαρχόντων προβλημάτων.    
Παρ ‘όλες τις προσπάθειες καταστροφής και διάβρωσης, ο άξονας της ιστορικής κοινωνίας και το κύριο θεμέλιο της κοινωνίας διαμορφώνονται από τους καταπιεσμένους και εκμεταλλευομένους όλων των εθνών, των λαών και  εθνοτικών ομάδων,  των γυναικών, της νεολαίας, των κοινοτήτων του χωριού και των αγροτών, των άνεργων,  των νομάδων, των  διαφόρων θρησκευτικών κοινοτήτων και των εργατικών κοινοτήτων. Η κοινωνική διάσταση που αντιπροσωπεύεται από όλες τις κοινωνικές ομάδες έχει τα αναγκαία χαρακτηριστικά  για μια ελεύθερη και δημοκρατική ζωή. Η δημοκρατική κοινωνία αποτελεί τη σύγχρονη μορφή της ηθικής και πολιτικής κοινωνίας και επιτρέπει την έκφραση της διαφορετικότητας μέσα σε αυτήν. Η κοινότητα  δεν πρέπει να υποχρεωθεί να υιοθετήσει ένα ενιαίο πολιτιστικό τύπο,  αλλά θα πρέπει να είναι σε θέση να ζήσει με τις διαφορές των πολιτισμών  και των ταυτότητων.    
   
Ως εκ τούτου, στο αυτόνομο και δημοκρατικό Κουρδιστάν, η ελεύθερη οργάνωση της εργασίας, της παιδείας, της υγείας και της αλληλεγγύης, μεταξύ άλλων κάτω από την ηγεσία των γυναικών και της νεολαίας, θα επιτρέψει την εγκαθίδρυση μιας λειτουργικής κοινωνίας. Αυτή η κοινωνία θα έχει τη δυνατότητα ανταλλαγής απόψεων,  λήψης αποφάσεων, αναδιάρθρωση και προγραμματισμό. Οι γυναίκες και η νεολαία είναι οι κινητήριες δυνάμεις της συνομοσπονδιακής οργάνωσης του Δημοκρατικού και αυτόνομου Κουρδιστάν. Ο ρόλος των γυναικών είναι ουσιαστικής σημασίας στη κοινοτική ζωή, σε όλους τους τομείς και σε όλες τις οργανώσεις.    
Η σχέση μεταξύ των ατόμων και της κοινωνίας πρέπει να καθορίζεται με βάση τις αρχές της ισότητας, ελευθερίας και δημοκρατίας και ενάντια στον σεξισμό στην κοινωνία. Με την ενέργεια και τη ζωτικότητά της, η νεολαία θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην αποκατάσταση και στην προστασία της κοινωνίας. Θα διαδραματίσει ηγετικό ρόλο στην κοινωνική αλλαγή. Πρέπει να βρεθούν συνθήκες που εξασφαλίζουν την προτεραιότητα για την φυσική και ψυχολογική αγωγή των παιδιών και την προαγωγή  της ανάπτυξής τους. Η εκμετάλλευση της παιδικής εργασίας και η σεξουαλική παρενόχληση θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως εγκλήματα και να αντιμετωπίζονται σύμφωνα με τις συμβάσεις του διεθνούς δικαίου για τα δικαιώματα των παιδιών. 
3.6- ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ    

Στο Κουρδιστάν εμφανίστηκαν οι πρώτες μορφές  κοινοτικής  ζωής και συντελέστηκε η αγροτική επανάσταση της Νεολιθικής εποχής. Δυστυχώς, το Κουρδιστάν έγινε σήμερα η γη ενός διάσπαρτου λαού στις τέσσερεις γωνιές του κόσμου λόγω της φτώχειας και του λιμού. Το Κουρδιστάν, που ορίζεται στα ιερά κείμενα ως λίκνο του πολιτισμού, ως επίγειος παράδεισος με τεράστιο πλούτο, βρίσκεται σήμερα σε αυτές τις λυπηρές συνθήκες, λόγω της στρατιωτικής κατοχής και των αποικιακών και οικονομικών πολιτικών εξωτερικών εξουσιών.    
Εκείνοι που εδραίωσαν τη πολιτική ηγεμονία στους Κούρδους κατέστρεψαν την οικονομία τους, πέρα από την απλή οικονομική αποικιοποίηση, φθάνοντας σε επίπεδο συγκρίσιμο με γενοκτονία. Ως εκ τούτου, φτάνει η ελάχιστη παραχώρηση για να εξασφαλιστεί η αφοσίωση αυτής της πεινασμένης κοινότητας που άλλωστε δεν διαθέτει ηγεμονικές δυνάμεις. Αυτοί οι άνθρωποι με καταστραμμένη βούληση μπορούσαν πιο εύκολα να ελεγχτούν. Εκείνοι που είναι αναγκασμένοι να εξαρτώνται από τους άλλους δεν μπορούν να είναι οι αγωνιστές και οι ιδρυτές μιας ελεύθερης και δημοκρατικής ζωής.    
  
Η δημιουργία μιας οικονομικής βάσης για την κοινωνία είναι μια βασική διάσταση για να επιτευχθεί μια ηθική και πολιτική κοινωνία. Συνεπώς, το πρώτο ζήτημα που πρέπει να αναπτυχθεί για την οικοδόμηση της δημοκρατικής αυτονομίας θα είναι η δημιουργία  μιας οικονομικά βιώσιμης κοινότητας που θα πετύχει την εξάλειψη της ανεργίας και της φτώχειας.    
Κανένα κοινωνικό, πολιτικό ή κοινοτικό σύστημα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το δικό του οικονομικό σύστημα. Η Δημοκρατική Αυτονομία πρέπει να θεσπίσει το δικό της οικονομικό μοντέλο ώστε να θεσμοθετήσει με μόνιμο τρόπο ένα σύστημα ελεύθερης και δημοκρατικής ζωής για τον κουρδικό λαό. Εάν η Δημοκρατική Αυτονομία θέλει να αποτελέσει τη βάση του δημοκρατικού έθνους, θα πρέπει πρώτα να δημιουργήσει ένα οικονομικό σύστημα.    
      
Τα οικονομικά προβλήματα ανακύπτουν όταν η κοινωνία παύει να είναι λειτουργική. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο καπιταλισμός προκάλεσε τη βαθύτερη κρίση που αντιμετώπισε ποτέ η κοινωνία. Για να εκφράσει αυτή την πραγματικότητα, ο ηγέτης του κουρδικού λαού Αμπντουλάχ Οτσαλάν, είχε δηλώσει ότι «ο καπιταλισμός δεν είναι οικονομικό μοντέλο είναι μοντέλο εναντίον της οικονομίας». Στη σημερινή του μορφή, ο καπιταλισμός βασίζεται στην αποσύνθεση της κοινωνίας και των οργανώσεών της. Τα κέρδη από χρηματοοικονομικές συναλλαγές που δεν συμμετέχουν στην πραγματική παραγωγή είναι, άλλωστε, ο καλύτερος δείκτης αυτής της πραγματικότητας.    
Ιστορικά, ο έλεγχος των γυναικών από τους άνδρες σηματοδότησε την αρχή των οικονομικών προβλημάτων. Λόγω του ταξικού συστήματος, της αστικοποίησης και της κρατικής εξουσίας, η κοινωνία βρέθηκε αποξενωμένη από τα οικονομικά ζητήματα και αντιμέτωπη με βαθιά διαρθρωτικά προβλήματα. Κοινωνικοποίηση και δημοκρατία είναι απαραίτητες για την οικονομία. Μια οικονομία που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της κοινωνίας είναι εφικτή μόνο μέσω μιας δημοκρατικής οργάνωσης της. Σε αυτή τη βάση, η δημοκρατική κοινωνία αποτελεί επίσης μια οικονομική κοινωνία.  Όπως το είδαμε, η οικονομία δεν είναι μόνο ένα τεχνικό ζήτημα. Ως βασική δομή της κοινωνίας, είναι μια δραστηριότητα που χρονολογείται από τις ρίζες της ζωής μιας κοινωνίας. Να χωρίσεις τον άνθρωπο από την οικονομία είναι ήδη η αρχή της αλλοτρίωσης.    
Παρά το γεγονός ότι είχε την ευκαιρία να γίνει μια από τους πιο αναπτυγμένες οικονομίες και τους πιο ανεπτυγμένους πολιτισμούς παγκοσμίως, η κοινωνία του Κουρδιστάν ήταν το θύμα οικονομικής κατάρρευσης αφ ενός και  γενοκτονίας αφ ετέρου. Το γεγονός αυτό δείχνει μόνο του, πόσο σημαντικό είναι για την κοινωνία να γίνει οικονομικά βιώσιμη οργανώνοντας  την ελεύθερη και δημοκρατική ζωή στηριζόμενη στη δημοκρατική αυτονομία. Μέσω της οικονομικής συνεργασίας μπορεί να οικοδομηθεί μια νέα κοινωνία και ο πλούτος του Κουρδιστάν μπορεί να γίνει ένα οικονομικό πλεονέκτημα, όχι μόνο για τους Κούρδους, αλλά και για όλους τους λαούς της περιοχής, αναπτύσσοντας  την παραγωγή. Υπάρχει ανάγκη να καθιερωθεί ένα οικονομικό σύστημα στο οποίο ο καθένας θα έχει τη δική του επιχείρηση και θα εργάζεται για τα δικά του συμφέροντα, ένα σύστημα που δίνει προτεραιότητα στην απασχόληση των γυναικών και που βασίζεται στην λειτουργικότητα παρά στο κέρδος, ένα αντιμονοπωλιακό και αλληλεξαρτώμενο σύστημα. 
3.7- Οικολογική Διάσταση    
Οι λόγοι της οικολογικής κρίσης, που επιδεινώθηκε από την κοινωνική κρίση, χρονολογούνται πίσω στις ρίζες του πολιτισμού. Οι κρατικές εξουσίες και κυβερνούσες ιεραρχίες πάντα αρνήθηκαν τη κοινοτική σύνδεση στη βάση της δημιουργίας της κοινωνίας, αντικαθιστώντας την με μια άλλη προοπτική, η οποία αγνοεί επίσης τη σχέση ανάμεσα στη φύση και τη ζωή. Από τις απαρχές του πολιτισμού, όλες οι εξελίξεις δεν  αντιπροσώπευσαν παρά  μόνο μια προοδευτική αλλοτρίωση της φύσης, καταστρέφοντας το περιβάλλον και επιτείνοντας ακόμη περισσότερο την τάση προς τη δημιουργία ενός κόσμου όπου κάθε ζωή θα ήταν αδύνατη.    
Η τρέχουσα οικονομική και κοινωνική κρίση συνδέονται. Με σκοπό το κέρδος, κανείς δεν ρωτά τι μπορεί ο πλανήτης να αντέξει σε όρους πόλεων, πληθυσμού, εργοστασίων, οχημάτων μεταφοράς, συνθετικών υλικών, ή ρύπανσης του αέρα και των υδάτων. Η εξάπλωση των πόλεων, η ατμοσφαιρική ρύπανση, η καταστροφή του στρώματος του όζοντος, η σημαντική μείωση της βιοποικιλότητας, η καταστροφή των δασών, η μόλυνση των ποταμών, τα πανταχού παρόντα βουνά σκουπιδιών, η έλλειψη πόσιμου νερού, η μη φυσιολογική αύξηση του πληθυσμού, όλα αυτά μπορούν να προκαλέσουν μη αναστρέψιμες καταστροφές.    
Κανένα κοινωνικό σύστημα που δεν είναι ολοκληρωμένο με τη φύση δεν μπορεί να θεωρηθεί  ηθικό και δημοκρατικό. Υπάρχει διαλεκτική σχέση ανάμεσα στις φυσικές καταστροφές και το χάος που αντιμετωπίζει το καπιταλιστικό σύστημα. Το αποτέλεσμα της απληστίας  του κεφαλαιοκρατικού συστήματος, με βάση τη μεγιστοποίηση του κέρδους και της βιομηχανικής επέκτασης εις βάρος της οικολογίας, καταστρέφουν την κοινωνία με πολλούς τρόπους (που οδηγούν στην ανηθικότητα, την ανεργία, τον πληθωρισμό, την πορνεία, κλπ.) και απειλεί επίσης την οικολογία όλων των έμβιων όντων. Αυτά τα παραδείγματα δείχνουν σαφώς ότι το μονοπώλιο έρχεται σε αντίθεση με τα συμφέροντα της κοινωνίας. Από την άλλη πλευρά, η οικολογική κοινωνία απαιτεί μια ηθική μεταμόρφωση. Η οικολογική προσέγγιση μπορεί να βοηθήσει να αλλάξει η ανήθικη εμφάνιση του καπιταλισμού. Αυτό μπορεί να λειτουργήσει μόνο με μια μεγαλύτερη οικολογική ερμηνεία. Αυτό το ζήτημα δεν μπορεί να επιλυθεί μέσω μιας περιβαλλοντολογικής προσέγγισης μόνο.    
Οι πρακτικές δυσκολίες της οικολογικής ζωής βρίσκονται στην ατζέντα σε όλο τον κόσμο, ιδιαίτερα στην περιοχή μας. Στο Κουρδιστάν η οικολογική καταστροφή που πραγματοποιήθηκε στο όνομα οικονομικών, πολιτικών και στρατιωτικών σκοπών έχει πλήξει σοβαρά την περιοχή και την κοινωνική δομή του. Πολλά χωριά και δάση καταστράφηκαν εξαιτίας των φραγμάτων. Άλλα έργα ανάπτυξης απειλούν ιστορικά κτίρια, χωρίς να ξεχάσουμε το πλημμύρισμα των βοσκότοπων. Στερούμενοι από νερό, πολλοί από αυτούς έχουν μετατραπεί σε έρημο. Χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα γεωργικής γης γέμισαν με νάρκες, κάνοντας αδύνατη την γεωργική παραγωγή. Η απαγόρευση εισόδου στα υψίπεδα, σκότωσε σχεδόν τη κτηνοτροφία. Τοξικά απόβλητα αποθηκεύονται στο Κουρδιστάν. Όλες αυτές οι πρακτικές έχουν αλλάξει το κλίμα, τη χλωρίδα και την πανίδα του Κουρδιστάν και οδηγούν σε αστάθεια. Όλες αυτές οι επιθέσεις εναντίον της περιοχής του Κουρδιστάν, δεν μπορούν να επιλυθούν παρά με μια οικολογική επανάσταση. Αυτές οι περιβαλλοντικές καταστροφές δεν περιορίζονται στην περιοχή μας μόνο, αλλά έχουν αντίκτυπο σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Μαζί με το Κουρδιστάν καίγεται,  δηλητηριάζεται και καταστρέφεται ο πλανήτης.    
Η περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση, η αγάπη για την πατρίδα και για τον πλανήτη είναι αλληλένδετες. Προκειμένου να ζήσουμε μια υγιή κοινωνική ζωή σε ένα υγιές περιβάλλον, χρειαζόμαστε μια κοινωνική συνείδηση σχετικά με περιβαλλοντικά. Είναι απαραίτητο να αντιταθούμε στην αστυφιλία που καταστρέφει  την οικολογική ισορροπία, στην κατασκευή φραγμάτων που αλλάζουν τη χλωρίδα και στο πλημμύρισμα των ιστορικών τόπων με αποτέλεσμα να εξαλειφθεί η ιστορική κληρονομιά του κουρδικού λαού. 
            
3.8- ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ    
Η διπλωματία είναι συνήθως μια δραστηριότητα που αναπτύχθηκε από τον λαό, τις κοινωνίες και διάφορες ομάδες ή κράτη για τα συμφέροντα τους. Η διπλωματία που βασίζεται στην έννοια της νεωτερικότητας και του κράτους-έθνους προορίζεται μόνο για την εδραίωση της εξουσίας. Η διπλωματία των κρατών-εθνών επιδιώκει τον συντονισμό των  δραστηριοτήτων των διαφόρων κρατών-εθνών σε όλο τον κόσμο. Σε απουσία αναγνώρισης από άλλα κράτη- έθνη ένα απομονωμένο κράτος-έθνος δεν μπορεί να επιβιώσει, ούτε για 24 ώρες. Ο λόγος για αυτό έγκειται στον ορθολογισμό του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος. Χωρίς τη συναίνεση του λαού, κανένα από τα κράτη-έθνη δεν μπορεί να συνεχιστεί για πολύ.    
Λαμβάνοντας υπόψη τα ιστορικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά του κουρδικού ζητήματος,  συμπεριλαμβανομένου του γεγονότος ότι η χώρα χωρίστηκε σε τέσσερα μέρη, η διπλωματία του δημοκρατικού και αυτόνομου Κουρδιστάν θα έχει σημαντικό αντίκτυπο στις γειτονικές κοινωνίες και χώρες, καθώς και στα άλλα τμήματα του Κουρδιστάν.

Θα πρέπει να διαδραματίσει ρόλο στην προώθηση της ειρήνης και της αδελφοσύνης στην περιοχή, να ενθαρρύνει την αύξηση του βιοτικού επιπέδου και του πλούτου. Οι διπλωματικές σχέσεις με τα έθνη και τους λαούς χωρίς κράτος, καθώς και με τις κοινωνικές ομάδες  που αγωνίζονται για την ελευθερία και τη δημοκρατία, θα αναπτυχθούν μέσα σε ένα πλαίσιο αμοιβαίας εμπιστοσύνης και αλληλεγγύης. Η διπλωματία θα προστατεύει τα εθνικά συμφέροντα του κουρδικού λαού και της κουρδικής κοινότητας στη διασπορά και στις μεγάλες μητροπόλεις. 

Τέλος.

var _wau = _wau || []; _wau.push([“small”, “wvg1ie6mi5ta”, “m3y”]);
(function() {var s=document.createElement(“script”); s.async=true;
s.src=”http://widgets.amung.us/small.js”;
document.getElementsByTagName(“head”)[0].appendChild(s);
})();

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός3 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις3 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή