Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

ΑΡΝΗΘΗΚΑΜΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΟΗΕ Η Κύπρος παραβίασε τα ψηφίσματα του ΣΑ

Δημοσιεύτηκε στις

Ο Πρόεδρος Χριστόφιας έχει ήδη καταλήξει στο δικό του πόρισμα για την τραγωδία στο Μαρί: Φταίνε οι τεχνοκράτες που δεν διαχειρίστηκαν σωστά την πολιτική απόφαση για φύλαξη του φορτίου. Στην ομιλία του που έκανε στη συγκέντρωση του Προεδρικού, ανάμεσα στους «κορυφαίους εθνικούς στόχους» προσδιόρισε και την «αντιμετώπιση των γραφειοκρατικών αδιεξόδων του κράτους», ενώ δεσμεύτηκε ότι οι ευθύνες «θα αποδοθούν» και όχι «θα αναληφθούν». Οι έρευνες, λοιπόν, αναζητούν τεχνοκράτες για να τους αποδοθούν ευθύνες και όχι πολιτικούς για να τις αναλάβουν.

Το ότι υπάρχουν ευθύνες στην κρατική μηχανή είναι ηλίου φαεινότερο. Τα δύο πορίσματα που έχει δημοσιεύσει η εφημερίδα Πολίτης , των Ελλήνων και των Βρετανών εμπειρογνωμόνων, εκεί καταλήγουν. Ωστόσο, σύμφωνα με νέα στοιχεία που αποκαλύπτει σήμερα ο «Πολίτης», πέρα από τις ευθύνες του αναποτελεσματικού κράτους υπάρχουν και οι πολιτικές ευθύνες της ηγεσίας, η οποία παρέδωσε ένα άκρως επικίνδυνο φορτίο σ’ έναν αναποτελεσματικό κρατικό μηχανισμό να το φυλάξει και αρνήθηκε με γινάτι και πείσμα κάθε προσφορά βοήθειας από πιο σοβαρά κράτη για την ασφαλή φύλαξη και καταστροφή του.

Όχι μία, αλλά δύο φορές το Συμβούλιο Ασφαλείας παρότρυνε, γραπτώς, την Κυβέρνηση της Κύπρου να συνεργαστεί με άλλες χώρες που είχαν την εμπειρία για την ασφαλή φύλαξη και καταστροφή του φορτίου, αλλά η Κυβέρνηση αρνήθηκε να συνεργαστεί. Επίσης, ενόσω τα πυρομαχικά αλλοιώνονταν και εκρήγνυντο στο εσωτερικό των εμπορευματοκιβωτίων, μια διαδικασία που σύμφωνα με τους Βρετανούς εμπειρογνώμονες βρισκόταν σε εξέλιξη για μήνες πριν την έκρηξη, ειδική επιτροπή εμπειρογνωμόνων του Συμβουλίου Ασφαλείας ζήτησε να επισκεφθεί την Κύπρο για να τα επιθεωρήσει. Η Κυβέρνηση –με πολιτική απόφαση– το αρνήθηκε διότι δεν ήθελε να δει ο ΟΗΕ τι είχαν μέσα.

Εδώ γεννάται ένα πελώριο ερώτημα: Γιατί ο Πρόεδρος Χριστόφιας δεν ήθελε να αφήσει ειδικούς να κάνουν αυτοψία στο φορτίο; Μήπως το φορτίο δεν ήταν το ίδιο με αυτό που είχε αρχικά δηλωθεί στον ΟΗΕ; Μήπως υπήρχε υλικό που δεν έπρεπε να το δει κανείς; Την περασμένη Κυριακή γράψαμε στον «Πολίτη» για τρία εμπορευματοκιβώτια στα οποία η ΚΔ, στην επιστολή της στον ΟΗΕ, έγραφε ότι δεν ήξερε τι είχαν μέσα. Τι έγιναν αυτά τα τρία εμπορευματοκιβώτια; Έχουν στοιβαχτεί με τα άλλα και ανατινάχθηκαν, ή φυλάχθηκαν χωριστά στην Παλόδεια, σύμφωνα με κάποιες δημοσιογραφικές πληροφορίες; Υπάρχουν αυτά τα τρία εμπορευματοκιβώτια, ή βρήκαν το δρόμο τους προς το Ιράν; Γιατί η Κύπρος παραβίασε ακόμη και υποχρεωτικά ψηφίσματα του ΣΑ, αρνούμενη κάθε συνεργασία με τον ΟΗΕ για το επικίνδυνο φορτίο, μέχρι που εξερράγη και προκάλεσε την πελώρια καταστροφή;

Σ’ αυτά τα ερωτήματα, που δεν αφορούν την ανεπάρκεια των τεχνοκρατών αλλά πολιτικές αποφάσεις, είναι σε θέση οι έρευνες που διεξάγονται να δώσουν απαντήσεις;

Ας βάλουμε ξανά τα γεγονότα, σε σχέση με αυτή την πτυχή της τραγωδίας, στη σειρά:
Είναι πλέον τεκμηριωμένο ότι η Κυβέρνηση δεν ήθελε να συνεργαστεί με τη διεθνή κοινότητα για την παράδοση του επικίνδυνου φορτίου σε τρίτη χώρα. Αυτό προκύπτει από τα τηλεγραφήματα του Wikileaks, ενώ επιβεβαιώνεται και από το πρακτικό της συνομιλίας που είχε ο Μάρκος Κυπριανού με τον υπουργό Εξωτερικών της Συρίας, τον Ιούλιο του 2009, όταν επισκέφθηκε τη Δαμασκό για να προετοιμάσει την επίσκεψη του Προέδρου Χριστόφια στη Συρία. Ο Κυπριανού, σύμφωνα με το πρακτικό που δημοσίευσε η εφημερίδα «Σημερινή», είπε στον Σύρο ομόλογό του ότι η Κύπρος «αντιστάθηκε σε πιέσεις να το αποστείλει (το φορτίο) σε τρίτη χώρα».

Όπως προκύπτει από το ίδιο πρακτικό και επιβεβαιώνεται από το Wikileaks, η ΚΔ δεν ήθελε καν να κατάσχει το φορτίο και το έκανε μόνο μετά από φορτικές πιέσεις του ΣΑ και της ΕΕ. Αφού το πλοίο αγκυροβόλησε στη Λεμεσό, η ΚΔ αποτάθηκε γραπτώς, στις 3 Φεβρουαρίου 2009, στην Επιτροπή Κυρώσεων κατά του Ιράν του ΣΑ και ζήτησε καθοδήγηση.
Στην επιστολή της η ΚΔ, όπως το ομολόγησε και ο Μάρκος Κυπριανού στις επαφές του στη Συρία, «επέδειξε ελαστικότητα στη νομική ερμηνεία του φορτίου». Δηλαδή, με διάφορους νομικισμούς, η ΚΔ προσπάθησε να εξαιρέσει το φορτίο από τις κυρώσεις κατά του Ιράν, υιοθετώντας τη θέση της Συρίας και του Ιράν ότι το ψήφισμα του ΣΑ που απαγόρευε στο Ιράν να εξάγει όπλα, αναφερόταν μόνο σε πυρηνικά και όχι σε συμβατικά όπλα.

Θύμωσε η Μόσχα

Η Κύπρος εισηγήθηκε στην Επιτροπή Κυρώσεων είτε να της επιτραπεί να αφήσει το φορτίο να πάει στη Συρία, είτε να το στείλει πίσω στο Ιράν. Σύμφωνα με τα Wikileaks, η ΚΔ βρισκόταν σε επαφή με τη Μόσχα και ζητούσε τη γνώμη της για το πώς να χειριστεί το ζήτημα. Οι Αμερικανοί φοβήθηκαν ότι η Μόσχα ενδεχομένως να μπλόκαρε οποιαδήποτε απόφαση της Επιτροπής Κυρώσεων, η οποία αποτελείται από τα μέλη του ΣΑ και αποφασίζει με ομοφωνία. «Θα είναι καταστροφή αν οι Ρώσοι μπλοκάρουν την ανάληψη δράσης», ανέφερε σ’ ένα σχετικό τηλεγράφημά του ο Αμερικανός πρέσβης στη Λευκωσία.

Ο Ούρμπανσικ συζήτησε το θέμα με τον δεύτερο στην ιεραρχία της ρωσικής πρεσβείας στη Λευκωσία, Shcherbakov, ο οποίος του είπε πως η Μόσχα ένιπτε τας χείρας της στην υπόθεση του πλοίου Monchegorsk. Αν και το πλοίο ήταν ρωσικής ιδιοκτησίας, οι ευθύνες για τη διαχείριση του ζητήματος, είπε ο Ρώσος διπλωμάτης, ανήκαν στην Κύπρο που είχε το πλοίο γραμμένο στο νηολόγιό της. Επίσης, ο Shcherbakov χαρακτήρισε αβάσιμες τις πληροφορίες στον Τύπο ότι η Ρωσία πίεζε την Κύπρο να αφήσει το πλοίο να πάει στη Συρία.

Οι Ρώσοι ενοχλήθηκαν επειδή η Κύπρος τούς αναμείγνυε στην υπόθεση του Monchegorsk, και στις 3 Φεβρουαρίου ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Ρωσίας στα Ηνωμένα Έθνη, Churkin, διαμαρτυρήθηκε σφόδρα για την εντύπωση που δινόταν ότι η Ρωσία ασκούσε πιέσεις πάνω στην Κύπρο και ότι της υπαγόρευσε τι να κάνει. Η θέση της Ρωσίας, όπως τη διαβίβασε ο Churkin στον μόνιμο αντιπρόσωπο της Κύπρου στα ΗΕ, Μηνά Χατζημιχαήλ, ήταν ότι τα ψηφίσματα του ΣΑ και το διεθνές δίκαιο πρέπει να εφαρμόζονται και αυτό πρέπει να γίνει και σε αυτήν την περίπτωση, με την εφαρμογή των κυρώσεων που έχει επιβάλει στο Ιράν το ΣΑ.

Μετά την αποστασιοποίηση της Ρωσίας, η Κύπρος άλλαξε στρατηγική. Ο διευθυντής του διπλωματικού γραφείου του Χριστόφια, Λεωνίδας Παντελίδης, είπε στους Αμερικανούς: «Αναζητούμε μια διέξοδο από αυτόν τον μπελά» και αναφέρθηκε στις σκέψεις που έκανε για να σταλεί το φορτίο στη Μάλτα. Γιατί η Λευκωσία πρότεινε τη Μάλτα ενώ είχε ήδη πρόταση από τη Γερμανία; Μήπως επειδή η Μάλτα δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ και ο Χριστόφιας είχε συνειδησιακό πρόβλημα να παραδώσει τα εκρηκτικά του Ιράν σε ΝΑΤΟϊκή χώρα;

Η Κύπρος -μετά την αποστασιοποίηση της Μόσχας- δήλωνε έτοιμη να δώσει το φορτίο σε τρίτη χώρα αν είχε την κάλυψη του ΟΗΕ. Στις 6 Φεβρουαρίου η Επιτροπή Κυρώσεων έδωσε ενδιάμεση απάντηση στο ερώτημα της Λευκωσίας, με την οποία ο ΟΗΕ ικανοποιούσε το αίτημα της ΚΔ και της πρόσφερε διπλωματική κάλυψη, προκειμένου να δώσει το επικίνδυνο φορτίο σε τρίτη χώρα. Αναφέρει συγκεκριμένα η απάντηση:

«Η Επιτροπή παροτρύνει την Κύπρο να κρατήσει το φορτίο για περαιτέρω έλεγχο ή μέχρι να αποφασιστεί η διάθεσή του και την ενθαρρύνει να διερευνήσει εναλλακτικές λύσεις για άλλα κράτη μέλη που θα τη βοηθήσουν στην αποθήκευση, ασφαλή φύλαξη ή τη διάθεση του υλικού».

Την περασμένη Κυριακή ο «Π» δημοσίευσε το τηλεγράφημα που έστειλε ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Κύπρου στα ΗΕ στο υπουργείο Εξωτερικών για τη συνάντηση που είχε με τον πρόεδρο της Επιτροπής Κυρώσεων και πρόεδρο τότε του ΣΑ, πρέσβη της Ιαπωνίας στον ΟΗΕ, κατά την οποία του δόθηκε και του επεξηγήθηκε η απάντηση της Επιτροπής Κυρώσεων στα ερωτήματα που του υπέβαλε η ΚΔ, το οποίο ούτε διαψεύστηκε, ούτε αμφισβητήθηκε από κανέναν.
Επεξηγώντας του την απόφαση της Επιτροπής Κυρώσεων, ο Ιάπωνας διπλωμάτης απέρριψε όλους τους νομικισμούς και ελιγμούς της κυπριακής πλευράς. Του είπε πως:

  • Υπάρχει ξεκάθαρη παραβίαση του εμπάργκο.
  • Τα συμβατικά όπλα σαφώς συμπεριλαμβάνονται στο καθεστώς κυρώσεων.
  • Δεν αποτελεί επιλογή η επιστροφή του πλοίου στο Ιράν.
  • Αντίθετα, το φορτίο πρέπει να κατακρατηθεί.
  • Η Κύπρος πρέπει να αρχίσει διαβουλεύσεις για να βρει τρίτη χώρα που να είναι διατεθειμένη να παραλάβει το φορτίο και την παρότρυνε να κάνει διαβουλεύσεις με την ΕΕ.

Ο Χριστόφιας μετάνιωσε

Στις 12 Φεβρουαρίου η ΚΔ ενημέρωσε γραπτώς την Επιτροπή Κυρώσεων του ΣΑ ότι η πρόθεσή της ήταν να απαλλαγεί από το φορτίο, διότι δεν είχε τη δυνατότητα να το διαχειριστεί. Στις 20 Μαρτίου, με νέα επιστολή της, η ΚΔ ενημέρωσε ξανά την Επιτροπή Κυρώσεων ότι θα κρατούσε το φορτίο.
Η πολιτική απόφαση για διατήρηση του φορτίου λήφθηκε σε επίπεδο Προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος έδωσε οδηγίες να φυλαχθεί και να μην καταστραφεί. Πώς ένας Πρόεδρος αλλάζει άποψη για ένα σημαντικό θέμα από τη μια μέρα στην άλλη; Πώς αποφασίζει να κρατήσει ένα φορτίο, το οποίο δεν μπορούσε να διαχειριστεί;
Το ερώτημα αυτό μόνο ο ίδιος ο Χριστόφιας μπορεί να το απαντήσει. Οι εκδοχές είναι δύο:

1. Η Ρωσία, επισήμως, συμπορεύτηκε με το υπόλοιπο ΣΑ διότι η παραβίαση ήταν εξόφθαλμη, όμως παρασκηνιακά συμβούλευσε τον Πρόεδρο Χριστόφια να μην εφαρμόσει την απόφαση. Οι λόγοι δεν είναι περίπλοκοι. Η Συρία είναι ο πιο σημαντικός σύμμαχος της Ρωσίας στη Μέση Ανατολή και ήθελε να την εξυπηρετήσει. Όμως, αντί να βάλει βέτο στο ΣΑ, χρησιμοποίησε την Κύπρο.

2. Οι ιδεολογικοί προσανατολισμοί του Προέδρου, ο οποίος είναι μεν ηγέτης κράτους μέλους της ΕΕ, όμως η ψυχή του είναι στον Τρίτο Κόσμο.

Όποιοι κι αν ήταν οι λόγοι, όπως προκύπτει από πλειάδα εγγράφων, ο Χριστόφιας, ο οποίος διαχειριζόταν προσωπικά το ζήτημα διά του διευθυντή του διπλωματικού του γραφείου Λεωνίδα Παντελίδη, έδωσε οδηγίες να φυλαχθεί το φορτίο για πολιτικούς λόγους. Οι πολιτικοί λόγοι ήταν σε ισχύ μέχρι την έκρηξη της 11ης Ιουλίου.

Συνεργάτες του Προέδρου έλεγαν ότι ο λόγος ήταν ο κίνδυνος αναβάθμισης των σχέσεων Συρίας – ψευδοκράτους και η ατμοπλοϊκή γραμμή Λατάκειας – Αμμοχώστου. Μάλλον η αιτιολογία αυτή είναι το πρόσχημα, καθώς στις συνομιλίες που είχε ο Μάρκος Κυπριανού στη Δαμασκό, οι Σύροι ήταν κυνικοί και θεωρούσαν τα δύο ζητήματα εντελώς ασύνδετα μεταξύ τους.

Σύμφωνα με το πρακτικό της συνάντησης του Κυπριανού με τον Άσαντ, ο Σύρος Πρόεδρος υποστήριξε ότι «η Συρία δεν έχει νομική υποχρέωση να τερματίσει την ατμοπλοϊκή σύνδεση και το θέμα είναι πολιτικό, αφού, όπως είπε, δεν μπορούν να απαγορεύσουν τη δυνατότητα σε άτομα να επενδύσουν στα κατεχόμενα».

Το ίδιο κυνικός ήταν ο Άσαντ και στο ζήτημα του ψηφίσματος της Γενικής Συνέλευσης για τα υψώματα Γκολάν, στο οποίο η Κύπρος έσπαζε την κοινή γραμμή της ΕΕ, τηρώντας αποχή. «Εάν η Κυπριακή Δημοκρατία επιθυμεί να υποστηρίζει τη Συρία στο θέμα του ψηφίσματος της ΓΣ του ΟΗΕ ‘The Syrian Golan’, τότε θα πρέπει να το πράττει λόγω συνείδησης και δεν υφίσταται θέμα οποιασδήποτε ανταλλαγής»!

Το ΣΑ επιμένει

Όταν η ΚΔ ενημέρωσε το ΣΑ ότι θα κρατήσει τα εκρηκτικά, η Επιτροπή Κυρώσεων έγραψε ξανά στην Κύπρο και επέμεινε στην αρχική άποψή της, ότι θα έπρεπε να ζητηθεί αρωγή από τρίτο κράτος:
«Η επιτροπή ενθαρρύνει τη ΚΔ να συνεχίσει την κράτηση του φορτίου εν αναμονή περαιτέρω έρευνας». Επιπλέον, ανέφερε ότι «θα εκτιμούσε προσπάθειες της ΚΔ να διερευνήσει εναλλακτικές λύσεις με άλλα κράτη μέλη ή αρμόδιες περιφερειακές οργανώσεις για να τη βοηθήσουν στην αποθήκευση, φύλαξη ή διάθεση του φορτίου».

Η αναφορά σε περιφερειακές οργανώσεις παρέπεμπε στον ΟΑΣΕ, που θα μπορούσε να αναλάβει την καταστροφή του φορτίου.

Η Κύπρος, που αρχικά παραδέχτηκε ότι δεν είχε τη δυνατότητα να διαχειριστεί το επικίνδυνο φορτίο, τελικά αποφάσισε να το κρατήσει με πολιτική απόφαση και αγνόησε, για δεύτερη φορά, τις υποδείξεις του ΣΑ να ζητήσει αρωγή από τρίτα κράτη.

Μια πολιτική απόφαση ήταν αρκετή για να εξασφαλίσει την ασφαλή φύλαξη ενός τόσο επικίνδυνου φορτίου; Ο Πρόεδρος αναφέρεται σήμερα σε «γραφειοκρατικά αδιέξοδα» του κράτους. Έπρεπε να ανατιναχθεί το Βασιλικό για να διαπιστωθεί το πρόβλημα;

Μετά την έκρηξη, η αστυνομία ζήτησε και πήρε πόρισμα από τους Βρετανούς για τα αίτια της έκρηξης και είχε τεκμηριωμένη απάντηση σε 48 ώρες. Άρα το κράτος ξέρει τα όριά του και τις αδυναμίες του. Αν αποφάσιζε το κράτος, θα αποδεχόταν την τεχνογνωσία από ξένες χώρες. Όμως οι αποφάσεις ήταν πολιτικές και λήφθηκαν με πολιτικά και ιδεολογικά κριτήρια.

Η ΚΔ «γράφει» το ΣΑ

Η ΚΔ όχι μόνο δεν συμμορφώθηκε με ΚΑΜΙΑ από τις οδηγίες του ΣΑ, αλλά σταμάτησε να συνεργάζεται με την Επιτροπή Κυρώσεων, μιμούμενη την πρακτική του Ιράν, που δεν απαντούσε καν στις επιστολές της.

Όταν ο Μάρκος Κυπριανού θα συναντούσε τη Χίλαρι Κλίντον, τον Απρίλιο του 2009, στο ενημερωτικό σημείωμα που της ετοίμασε το Στέιτ Ντιπάρτμεντ αναφερόταν ότι η συνεργασία της Κύπρου με την Επιτροπή Κυρώσεων «γινόταν με μισή καρδιά».

Σύμφωνα με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας με τα οποία επιβλήθηκαν οι κυρώσεις κατά του Ιράν και ιδρύθηκε η Επιτροπή Κυρώσεων που επέβλεπε την εφαρμογή τους, τα κράτη μέλη είχαν υποχρέωση να δώσουν λεπτομερή αναφορά στο ΣΑ για το περιεχόμενο κάθε κατασχεθέντος φορτίου.

Η ΚΔ κράτησε το φορτίο για να μην δώσει πληροφορίες! Όπως είπε ο Μάρκος Κυπριανού στις συνομιλίες που είχε στη Δαμασκό, «η Κυπριακή Δημοκρατία φρόντισε να κρατήσει το φορτίο στην κατοχή της ώστε να έχει τον μεγαλύτερο δυνατό έλεγχο επ’ αυτού». Για ποιο λόγο και για ποιου τα συμφέροντα η Κύπρος ήθελε να έχει τον έλεγχο σ’ ένα επικίνδυνο φορτίο, επιβάλλοντας συσκότιση για το περιεχόμενό του, κατά παράβαση υποχρεωτικών ψηφισμάτων του ΣΑ;

Οι μόνες πληροφορίες που έδωσε η Κύπρος στον ΟΗΕ περιέχονταν στην πρώτη επιστολή που έστειλε στην Επιτροπή Κυρώσεων και ζήτησε οδηγίες, στις 3 Φεβρουαρίου 2009. Οι πληροφορίες αυτές ήταν πολύ γενικές και στηρίζονταν στον δειγματοληπτικό έλεγχο που είχαν κάνει στο φορτίο μεσοπέλαγα οι Αμερικανοί.

Η απαίτηση της Επιτροπής Κυρώσεων ήταν να γίνει λεπτομερής καταγραφή. Η ΚΔ αγνόησε παντελώς αυτές τις προτροπές και μέχρι την ανατίναξη του φορτίου δεν έδωσε απολύτως καμιά πληροφορία. Όπως κατέθεσε στην επιτροπή Άμυνας της Βουλής ο διευθυντής του διπλωματικού γραφείου του Χριστόφια, Λεωνίδας Παντελίδης, η ΚΔ δεν γνώριζε καν τι περιείχαν επακριβώς τα εμπορευματοκιβώτια, αλλά τα στοίβαξε σαν σαρδέλες στον ήλιο, έξω από τον κύριο ηλεκτροπαραγωγικό σταθμό της χώρας!

Η ΚΔ δεν επέτρεψε στον ΟΗΕ να επιθεωρήσει το φορτίο

Όπως έγραψε η εφημερίδα Πολίτης την περασμένη Κυριακή, το ΣΑ ίδρυσε τον Νοέμβριο του 2010 την Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων (Panel of Experts), η οποία συμβούλευε την Επιτροπή Κυρώσεων για θέματα που είχαν να κάνουν με την αρμοδιότητά της. Η Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων είχε αναλάβει δέσμευση έναντι του ΣΑ να καταθέσει σε έξι μήνες έκθεση για την εφαρμογή των κυρώσεων.

Όπως αναφέρεται στην απόρρητη έκθεση στην οποία ο «Πολίτης» έχει στην κατοχή του, οι εμπειρογνώμονες επισκέφθηκαν όλες τις χώρες που είχαν κατάσχει φορτία από το Ιράν. Στις 28 Ιανουαρίου 2011 η Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων έστειλε επιστολή στην Κύπρο και ζήτησε να επισκεφθεί τη χώρα και να επιθεωρήσει το κατασχεθέν φορτίο. Η επιτροπή ήταν έτοιμη να συζητήσει ημερομηνίες διευθέτησης της επίσκεψής της στην Κύπρο, όμως η Κυβέρνηση δεν απάντησε καν στο αίτημα. Σύμφωνα με στοιχεία που ο «Π» κατέχει, η πολιτική απόφαση ήταν να αναβληθεί αυτό το ταξίδι όσο γίνεται. Ο γ.δ. του ΥΠΕΞ Νίκος Αιμιλίου δήλωσε στον «Π» της περασμένης Κυριακής ότι η επίσκεψη θα γινόταν μετά τις βουλευτικές εκλογές.

Η δικαιολογία αυτή είναι αστεία, καθώς δεν μπορούν να έχουν καμιά σχέση οι βουλευτικές εκλογές με την επίσκεψη μιας ομάδας εμπειρογνωμόνων του Συμβουλίου Ασφαλείας, για να επιθεωρήσουν ένα κατασχεθέν φορτίο.

Το ζήτημα υπαγόταν στο υπουργείο Εξωτερικών, όμως το διαχειριζόταν το διπλωματικό γραφείο του Προέδρου Χριστόφια. Και η πολιτική απόφαση του Χριστόφια ήταν ευθύς εξαρχής να δίνονται στον ΟΗΕ οι μίνιμουμ πληροφορίες για το περιεχόμενό του. Αυτός ήταν και ο λόγος που αναβάλλονταν όλες οι αποφάσεις και οι τεχνοκράτες δεν ήταν σε θέση να δράσουν. Εάν καταστρεφόταν το φορτίο –όπως ζητούσε η ΕΦ– θα έπρεπε να ενημερωθεί η Επιτροπή Κυρώσεων, η οποία θα ζητούσε λεπτομερή έκθεση, ίσως και φυσική παρουσία, κάτι που η Κυβέρνηση σε πολιτικό επίπεδο ήθελε να αποτρέψει.

Σύμφωνα με την έκθεση που ετοίμασαν οι εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ, έγιναν επισκέψεις σε όλες τις χώρες όπου κατασχέθηκαν φορτία που ενέπιπταν στις κυρώσεις κατά του Ιράν. Η μόνη χώρα που αρνήθηκε να τους δεχτεί ήταν η Κύπρος! (εκκρεμούν μόνο δύο επισκέψεις σε Τουρκία και Ισραήλ, αλλά αφορούν εντελώς πρόσφατα περιστατικά). Και αυτό καταγράφεται στην έκθεσή τους.

Οι εμπειρογνώμονες πήγαν στη Νιγηρία, στη Μάλτα, στο Ισραήλ, στην Κορέα και στη Σιγκαπούρη. Σε όλες τις περιπτώσεις πραγματοποίησαν φυσικό έλεγχο στα φορτία που κατασχέθηκαν, τα φωτογράφησαν και έκαναν έκθεση για την κατάστασή τους. Στις 18 με 20 Μαρτίου οι εμπειρογνώμονες ήταν στο Ισραήλ και ζήτησαν επανειλημμένα να επισκεφθούν και την Κύπρο, χωρίς ανταπόκριση.

Σύμφωνα με την έκθεση των Βρετανών εμπειρογνωμόνων οι οποίοι ερεύνησαν τα αίτια της έκρηξης (Πολίτης 22/7/11), «το φούσκωμα που παρατηρήθηκε σε δύο εμπορευματοκιβώτια ήταν αποτέλεσμα των αυταναφλέξεων, οι οποίες συνέβαιναν σε περίοδο πολλών ημερών, αν όχι μηνών». Αν, δηλαδή, η Κυβέρνηση επέτρεπε στους εμπειρογνώμονες να επιθεωρήσουν το φορτίο, θα διαπιστωνόταν η κατάσταση στην οποία βρισκόταν και το κακό θα αποτρεπόταν. Όμως, το Προεδρικό έκλεισε την πόρτα στους ξένους εμπειρογνώμονες και άφησε 98 εμπορευματοκιβώτια με εκρηκτικά στο έλεος του χρόνου, στον πιο ζωτικό χώρο της κυπριακής οικονομίας.

Όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι το Προεδρικό είχε διαμορφώσει μια πολιτική, σύμφωνα με την οποία δεν έπρεπε να διαταραχθεί το στάτους κβο του επικίνδυνου φορτίου. Ούτε να ανοιχτεί, ούτε να καταστραφεί, ούτε να το δουν οι εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ, ούτε καν να μετακινηθεί σε άλλο χώρο.

Η πολιτική αυτή εφαρμοζόταν με ιερή ευλάβεια. Σύμφωνα με έγγραφο που δημοσίευσε η εφημερίδα «Φιλελεύθερος» (21/7/11), μόλις πρόσφατα είχαν κατακυρωθεί προσφορές για την ανακαίνιση της Ναυτικής Βάσης. Αρχικά, μέρος της ανακαίνισης ήταν και ο στίβος μάχης, όπου είχαν τοποθετηθεί τα εμπορευματοκιβώτια. Όμως, με πολιτική απόφαση του Προεδρικού αποφασίστηκε να μην γίνει κανένα έργο στο στίβο μάχης για να μην μετακινηθούν τα εμπορευματοκιβώτια.

Υπενθυμίζεται ότι, λίγες μέρες πριν την έκρηξη κι ενώ τα εμπορευματοκιβώτια είχαν φουσκώσει, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Άμυνας ζητούσε μελέτες για την επικινδυνότητά τους για να πείσει τον Χριστόφια να πάρει την πολιτική απόφαση να αγγιχτεί το επικίνδυνο φορτίο. Συνεπώς, δεν ήταν τα «γραφειοκρατικά αδιέξοδα» που προκάλεσαν την τραγωδία, αλλά η εμμονή του Προέδρου Χριστόφια να μην μάθει η Δύση τι είχε μέσα το επικίνδυνο φορτίο, φέρνοντας την Κύπρο σε ρήξη με το ΣΑ και την ΕΕ, προς όφελος του Ιράν, της Συρίας και ίσως της Ρωσίας που τον χρησιμοποιούσε.

Πηγή: Εφημερίδα «ΠΟΛΙΤΗΣ»
24/07/2011 – 23:36

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός9 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις9 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή