Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Ελλάδα: Ο δρόμος για την ανάκαμψη περνάει από την ΑΟΖ

Δημοσιεύτηκε στις

του Λάμπρου Καλαρρύτη 
Οι πλούσιοι πόροι μπορούν να μεταβάλουν ριζικά τις προοπτικές της οικονομίας και να αναβαθμίσουν εμφατικά τη θέση της Ελλάδας στην περιοχή
Η ανακάλυψη σημαντικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο επανέφερε στην επικαιρότητα με επιτακτικό τρόπο το θέμα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, την οποία η Ελλάδα δεν έχει ακόμα οριοθετήσει στις ανατολικές και νότιες θαλάσσιες περιοχές της.
Τα στοιχεία για τον πιθανολογούμενο πλούτο που υπάρχει στη δυνητική ΑΟΖ της χώρας αυξάνουν την πίεση για χάραξη των θαλάσσιων ζωνών, καθώς η τραγική οικονομική κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει δεν αφήνει περιθώρια για να αφεθούν ανεκμετάλλευτοι πόροι, οι οποίοι θα μπορούσαν, όχι απλώς να επισπεύσουν την έξοδο απο την κρίση, αλλά να μεταβάλουν ριζικά τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας και να αναβαθμίσουν εμφατικά τη θέση της Ελλάδας στην περιοχή.
Η εικόνα όσον αφορά στη οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ της Ελλάδας και των γειτονικών της χωρών έχει ως εξής…
1. Με την Ιταλία η Ελλάδα έχει οριοθετήσει την υφαλοκρηπίδα από το 1977 και η συμφωνία τέθηκε σε ισχύ από το 1978. Η οριοθέτηση αφορούσε στην υφαλοκρηπίδα και όχι στην ΑΟΖ, η οποία ως έννοια (περιλαμβάνει και την εκμετάλλευση της θαλάσσιας στήλης και όχι μόνο του βυθού και του υποθαλάσσιου πλούτου) προσδιορίστηκε αργότερα, με τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (Μοντέγκο Μπέι, 10 Δεκεμβρίου 1982). Η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας με την Ιταλία είναι η μόνη χάραξη θαλάσσιας ζώνης της Ελλάδας με γειτονική χώρα η οποία έχει ολοκληρωθεί και έκτοτε δεν έχει παρουσιάσει προβλήματα.
2. Η επόμενη συμφωνία που επετεύχθη ήταν η οριοθέτηση «των θαλάσσιων ζωνών συμπεριλαμβανομένης της υφαλοκρηπίδας» με την Αλβανία, στις 27 Απριλίου 2009, στην οποία συμφωνία όμως παρουσιάστηκαν προβλήματα εκ των υστέρων. Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Αλβανίας, μετά από πρωτοβουλία και προσφυγή του Σοσιαλιστικού Κόμματος, έκρινε αντισυνταγματική τη συμφωνία με το επιχείρημα ότι ο πρόεδρος της χώρας δεν είχε εξουσιοδοτήσει την ομάδα που τη διαπραγματεύτηκε με την Ελλάδα. Η πραγματικότητα είναι ότι, αφενός, υπήρξε παρασκηνιακή παρέμβαση της Τουρκίας ώστε η οριοθέτηση της ΑΟΖ στο Ιόνιο, η οποία έγινε με βάση τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, να μην αποτελέσει «προηγούμενο» για το Αιγαίο. Αφετέρου, πρέπει να σημειωθεί ότι αναπληρωτής πρόεδρος του Ανώτατου Συμβουλίου Δικαιοσύνης της Αλβανίας είναι ο Κρεσνίκ Σπαχίου, ηγέτης της ακραίας εθνικιστικής και ανθελληνικής οργάνωσης Ερυθρόμαυρη Συμμαχία, η οποία βασίζει σχεδόν εξολοκλήρου την πολιτική ατζέντα της σε επιθέσεις κατά της χώρας μας. Η θέση της Ελλάδας για την ακύρωση της συμφωνίας από την αλβανική Δικαιοσύνη είναι ότι από τη στιγμή που έχει υπογράφει διακρατική συμφωνία, αποτελεί εσωτερικό θέμα της Αλβανίας να λύσει τα οποία ζητήματα νομίζει ότι έχουν ανακύψει και ότι σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υπάρξει εκ νέου διαπραγμάτευση για νέα συμφωνία.
3. Με τη Λιβύη οι διαπραγματεύσεις για τον καθορισμό της ΑΟΖ ξεκίνησαν το 2006. Παρότι υπήρχε πολιτική βούληση από το καθεστώς Καντάφι, υπήρχαν και διαφορετικές απόψεις, ενώ επιπροσθέτως η Λιβύη δεν έχει κυρώσει τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας. Ενα από τα σημεία διαφωνίας ήταν ότι η Λιβύη επέμενε να «κλείσει» με ευθεία γραμμή τον κόλπο της Σύρτης και με βάση αυτή την ευθεία να γίνει η χάραξη της ΑΟΖ με την Ελλάδα. Αυτός ο τρόπος υπολογισμού εξασφάλιζε βέβαια μεγαλύτερη θαλάσσια περιοχή στη λιβυκή ΑΟΖ απ’ ό,τι αν η οριοθέτηση γινόταν με σημεία εκκίνησης που θα ακολουθούσαν τη φυσική ακτογραμμή του κόλπου. Η ανατροπή του Μουαμάρ Καντάφι και οι εξελίξεις που ακολούθησαν και συνεχίζονται, με πλέον πρόσφατη εξέλιξη την κήρυξη ανεξαρτησίας από την Κυρηναϊκή (Ανατολική Λιβύη), επιβαρύνουν την κατάσταση και έχουν παγώσει τις διαπραγματεύσεις. Αρα, θα πρέπει να αναμένεται η σταθεροποίηση του όποιου νέου τοπίου στη Λιβύη προτού ξεκινήσουν εκ νέου ουσιαστικές συζητήσεις.
4. Στην Αίγυπτο οι διαπραγματεύσεις για τη χάραξη της ΑΟΖ με την Ελλάδα άρχισαν το 2007 και παρότι οι επαφές διεξάγονταν σε καλό κλίμα, υπήρξε τουρκική παρέμβαση, με την Άγκυρα να ζητά από τη αιγυπτιακή κυβέρνηση να μη συμπεριλάβει στις συζητήσεις το Καστελλόριζο, για το οποίο ως γνωστόν η Τουρκία ισχυρίζεται ότι δεν διαθέτει υφαλοκρηπίδα. Δυστυχώς, οι τουρκικές ενστάσεις προκάλεσαν προβληματισμό στην Αίγυπτο, η οποία θέλησε να τηρήσει ισορροπίες και να μη διαταράξει τις σχέσεις της με την Τουρκία, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν προβλήματα. Η Αραβική Ανοιξη και η ανατροπή της φαραωνικής δικτατορίας του Χόσνι Μουμπάρακ οδήγησαν εκ των πραγμάτων σε περαιτέρω επιπλοκές και παρότι οι σχέσεις της Ελλάδας και με τη νέα πολιτική κατάσταση είναι καλές, το πρόβλημα της τουρκικής «σφήνας» για το Καστελλόριζο παραμένει. Και βέβαια αποσπασματική οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας δεν νοείται, οπότε οι συζητήσεις θα συνεχιστούν, αλλά με φόντο την τουρκική παρεμβολή. Κατά την πρόσφατη συνάντηση του Ελληνα υπουργού Εξωτερικών Σταύρου Δήμα με τον Αιγύπτιο ομόλογό του Καμέλ Αμρ στην Ιταλία, συμφωνήθηκε να επανεκκινήσουν οι διαπραγματεύσεις, που είχαν διακοπεί λόγω των εξελίξεων.

Η «ναυμαχία» των υδρογονανθράκων
Η οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Κύπρο αναδεικνύεται σε ύψιστη και αυτονόητη γεωστρατηγική, γεωπολιτική και εθνική προτεραιότητα, ιδιαίτερα μετά τις εξελίξεις στην ΑΟΖ της Μεγαλονήσου, πλην όμως προσκρούει, μέχρι τώρα, στις γνωστές τουρκικές απειλές και στις εξίσου γνωστές ελληνικές αδυναμίες και αναστολές, οι οποίες οδήγησαν στην παγιοποίηση ενός δυσμενούς για τα ελληνικά συμφέροντα σκηνικού και στην προσώρας τουλάχιστον αδρανοποίηση ενός απορρέοντος από το Διεθνές Δίκαιο δικαιώματος της χώρας μας.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το Καστελλόριζο εξασφαλίζει όχι μόνο μια σημαντική σε έκταση και σε περιεχόμενο, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, θαλάσσια οικονομική ζώνη, αλλά διασφαλίζει επίσης τη συνέχεια μεταξύ ελλαδικής και κυπριακής ΑΟΖ.
Η περιπέτεια στην οποία έχει εμπλακεί η Ελλάδα και από την οποία, απ’ ό,τι φαίνεται, δεν πρόκειται να βγει στο άμεσο μέλλον, καθιστά περισσότερο αναγκαία από ποτέ την αξιοποίηση του ενεργειακού και εν γένει ορυκτού πλούτου που διαθέτει η χώρα. Η πλήρης εκμετάλλευση αυτών των δυνατοτήτων προϋποθέτει την οριοθέτηση της ΑΟΖ με τις γειτονικές χώρες, η οποία όμως συναντά τα προαναφερθέντα προβλήματα.
Παρ’ όλα αυτά γίνονται ήδη κινήσεις με την πρόκηρυξη διαγωνισμών για έρευνες εντοπισμού υδρογονανθράκων σε θαλάσσιες και χερσαίες περιοχές της Ελλάδας, ενώ μέχρι να οριοθετηθούν οι ΑΟΖ με τα όμορα κράτη, υπάρχουν δυνατότητες ερευνών και αξιοποίησης και εκτός χωρικών υδάτων με βάση τη μέση γραμμή.
Δημοσιεύθηκε στον Τύπο της Κυριακής

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός6 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις6 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή