Διεθνή
Με το δάχτυλο στο κουμπί του Γ΄ Παγκοσμίου

Σε όλον τον κόσμο, ειδικοί και μη το θεωρούν ανήκουστο – κιόμως οι Ισραηλινοί μοιάζουν έτοιμοι να το κάνουν. Το δίδυμο «Μπίμπι –
Μπάρακ», εν μέσω μυρίων εσωτερικών και εξωτερικών προβλημάτων, με την
αραβική «γειτονιά» τους να φλέγεται, ψηλαφεί το κουμπί του Γ’ Παγκοσμίου
Πολέμου. Οι Ισραηλινοί δείχνουν αποφασισμένοι να καταστρέψουν το
πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, προτού οι αγιατολάχ της Τεχεράνης
αποκτήσουν την πρώτη τους βόμβα. Αγνοούν τις εισηγήσεις των ειδικών,
Δυτικών και Ισραηλινών, που λένε πως το Ιράν απέχει δύο ή και
περισσότερα χρόνια από την πρώτη του πυρηνική κεφαλή. Ειδικά ο
πρωθυπουργός Νετανιάχου δηλώνει πλέον ανοιχτά τις προθέσεις του για μια
ολομέτωπη στρατιωτική σύγκρουση: η διπλωματία απέτυχε, διαρρέει το Τελ
Αβίβ, και τον λόγο έχουν οι βόμβες – με ή χωρίς τη βοήθεια των
«προνομιακών συμμάχων» του, των Αμερικανών.
Σύμφωνα με την εφημερίδα «Ma’ariv», ο Νετανιάχου και ο υπουργός Αμυνας Εχούντ Μπάρακ έχουν δώσει τελεσίγραφο ως τις 25 Σεπτεμβρίου στον αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα να
αποφασίσει αν οι ΗΠΑ θα συμμετάσχουν ή όχι στη στρατιωτική δράση κατά
του Ιράν. Την ίδια στιγμή ο Ρεπουμπλικανός αντίπαλος του Ομπάμα στις
εκλογές του Νοεμβρίου Μιτ Ρόμνι δηλώνει πως θα στηρίξει μια μονομερή ισραηλινή ενέργεια.
του εγχειρήματος σε τακτικό, στρατηγικό και πολιτικό επίπεδο. Το Ιράν
παραείναι «μεγάλη μπουκιά» για την ισραηλινή αεροπορία: μια χώρα αχανής,
75 εκατομμυρίων κατοίκων, με περίπλοκο γεωγραφικό ανάγλυφο και ισχυρή
αντιαεροπορική άμυνα.
υπέδαφος πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν, απέχουν ακόμη και 1.800
χιλιόμετρα από τις ισραηλινές βάσεις. Τα F-15 και F-16 θα χρειαστούν
εναέριο ανεφοδιασμό από ιπτάμενα τάνκερ. Θα χρειαστούν έξτρα καύσιμα για
να απογειωθούν με φουλ φορτίο βομβών και έξτρα χρόνο πάνω από το Ιράν.
Το Ισραήλ όμως διαθέτει μόνο 8 με 10 τέτοια αεροσκάφη και μάλιστα
παλαιού τύπου. Πώς θα το καταφέρουν; Μόνο με τη βοήθεια των ΗΠΑ, που
διαθέτουν τουλάχιστον 80 ιπτάμενα δεξαμενόπλοια.
στόχους. Ο βόρειος δρόμος περνά από τον εναέριο χώρο της Συρίας και της
Τουρκίας. Πώς θα αντιδράσει ο Ερντογάν απέναντι σε ένα
κύμα ισραηλινών βομβαρδιστικών πάνω από τη μεθόριό του; Ο δεύτερος, ο
κεντρικός – και πιθανότερος – δίαυλος περνά μόνο από το Ιράκ. Ο νότιος
«αεροδιάδρομος» απαιτεί τη συνεργασία της Σαουδικής Αραβίας, που είναι
μεν εχθρός του σιιτικού Ιράν, αλλά πολύ δύσκολα θα μπορούσε να εξηγήσει
μια τέτοια πράξη στους υπόλοιπους Αραβες.
παρέδωσαν στους Ιρανούς τα περίφημα συστήματα S-300 που τους έχουν
υποσχεθεί, ωστόσο η Τεχεράνη δηλώνει πως έχει προμηθευτεί μερικές
συστοιχίες από άλλες πηγές, ενώ διαθέτει και πολλούς παλαιού τύπου SA-5
και Hawk.
πρωτοβομβαρδίσουν; Οι Ιρανοί έχουν διασπείρει τις εγκαταστάσεις
εμπλουτισμού σε διάφορα σημεία της επικράτειας. Στην κορυφή της λίστας
στόχων ξεχωρίζει σίγουρα το ήδη περιβόητο υπόγειο εργοστάσιο
εμπλουτισμού ουρανίου στη Νατάνζ, νότια της Τεχεράνης, αλλά και το νέο
εργοστάσιο στο Φόρντο, χτισμένο μέσα σε ένα βουνό κοντά στην ιερή πόλη
των σιιτών, την Κομ. Το ίδιο ισχύει και για τον αντιδραστήρα βαρέος
ύδατος στο Αράκ, στα δυτικά της χώρας και το εργοστάσιο ουρανίου στο
Ισφαχάν, κοντά στην Κασπία Θάλασσα.
Πρώτα απ’ όλα πρέπει να ξέρεις με μεγάλη ακρίβεια τη φύση του στόχου –
το είδος των πετρωμάτων, τις κλίσεις και τις λεπτομέρειες των
τσιμεντένιων οχυρώσεων στο εσωτερικό του βουνού. Μετά, χρειάζεσαι
ειδικές διατρητικές βόμβες. Οι αμερικανικής κατασκευής GBU-28, των 5.000
λιβρών (2.268 κιλών), οι μεγαλύτερες που διαθέτει το Ισραήλ,
κατευθύνονται στον στόχο τους με λέιζερ και θεωρητικά μπορούν να φτάσουν
ως τις υπόγειες εγκαταστάσεις. Αλλά ακόμη και οι κατασκευαστές τους δεν
μπορούν να το εγγυηθούν: το συγκεκριμένο όπλο αποδίδει καλύτερα όταν
ρίπτεται σχεδόν κάθετα από μεγάλο ύψος και με τη μέγιστη ταχύτητα, άρα
είναι δύσκολο να πλήξει στόχους σε βουνοπλαγιές. Επίσης, κάθε F-15
μπορεί να μεταφέρει μόνο μία GBU-28.
υπερόπλο της, τις τελευταίας γενιάς βόμβες τύπου GBU-ΜΟΡ 57Α
«bunker-buster», που λέγεται πως σχεδιάστηκαν ακριβώς για τις υπόγειες
ιρανικές εγκαταστάσεις. Ομως το Ισραήλ δεν διαθέτει τέτοιες βόμβες, όπως
δεν διαθέτει και τα πανάκριβα «αόρατα» stealth βομβαρδιστικά Β-2 που
απαιτούνται για να τις σηκώσουν, καθώς καθεμία ζυγίζει 15 τόνους!
επιτρέψει στο Πεντάγωνο να προμηθεύσει όλα αυτά τα… καλούδια στο
Ισραήλ. Αν είναι να ρίξει κάποιος αυτή τη βόμβα, προφανώς θα είναι μόνον
η αμερικανική πολεμική αεροπορία.
υπόγεια καλώδια ηλεκτροδότησης και τηλεπικοινωνιών προς τις
εγκαταστάσεις. Γι’ αυτό και οι Ισραηλινοί εξετάζουν πλέον σοβαρά ένα
«σχέδιο Β», που ξεφεύγει από τη λογική του χειρουργικού πλήγματος: σε
ένα ισραηλινό μέμο που διέρρευσε πριν από λίγες ημέρες παρουσιάζεται ένα
νέο σχέδιο επίθεσης μεγάλης κλίμακας με πυραύλους, βαλλιστικούς και
cruise, σε κρίσιμες υποδομές της χώρας, όπως τα εργοστάσια
ηλεκτροδότησης και μία χωρίς προηγούμενο κυβερνοεπίθεση με ιούς στο
Διαδίκτυο.
Ανάμεσα στους στόχους του μπαράζ των πυραύλων θα είναι, λέει, και
οι κατοικίες των κορυφαίων στελεχών του πυρηνικού και πυραυλικού
προγράμματος του Ιράν, με σκοπό τον «αποκεφαλισμό της διοίκησης του
καθεστώτος»! Μόνον έπειτα από αυτή την «προπαρασκευή» θα ακολουθήσουν τα
αεροπορικά πλήγματα στις πυρηνικές εγκαταστάσεις.
Απίθανο να καταστραφούν πλήρως οι στόχοι
Οι περισσότεροι αναλυτές συμφωνούν ότι ο μεγαλύτερος παραλογισμός των
Ισραηλινών είναι πως είναι έτοιμοι να επιτεθούν στο Ιράν χωρίς να είναι
καθόλου βέβαιοι ότι θα καταστρέψουν ολοσχερώς τους κύριους στόχους τους.
Στην καλύτερη περίπτωση, λένε οι ειδικοί, θα καθυστερήσουν μόνο το
ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα. «Μεγάλο μέρος των διεσπαρμένων και
“θαμμένων” εγκαταστάσεων και του ραδιενεργού υλικού θα γλιτώσει. Ωστόσο
οι συνέπειες μιας τέτοιας επιχείρησης θα είναι τρομερές και παγκόσμιες»
γράφει χαρακτηριστικά ο Ρόμπερτ Χιούσον, αρχισυντάκτης της γνωστής στρατιωτικης επιθεώρησης «Jane’s».
ο οποίος πριν από λίγους μήνες χαρακτήρισε μια πιθανή ισραηλινή
επιδρομή «αποσταθεροποιητική και αναποτελεσματική ως προς τους
μακροπρόθεσμους στόχους της». Τι εννοεί; Οτι ακόμη και αν το Ιράν δεν
έχει αποφασίσει να φτιάξει τη βόμβα (και απλώς θέλει να εξασφαλίσει τη
δυνατότητα ταχείας κατασκευής της), θα το πράξει σίγουρα αν δεχθεί
επίθεση.
«διατηρεί ανοιχτές όλες τις επιλογές έναντι του Ιράν», εννοώντας και τη
στρατιωτική, δεν δείχνει διατεθειμένος να συμμετάσχει σε μια τέτοια
τρέλα – ιδίως σε εκλογική χρονιά και με τις πληγές του Αφγανιστάν και
του Ιράκ ανοιχτές ακόμη.
ακόμη και αν δεν καταφέρει να προστατεύσει τις πυρηνικές εγκαταστάσεις
του, είναι σε θέση να απαντήσει με πολύ ισχυρά αντίποινα. Πέρα από τις
αρκετά αναβαθμισμένες πυραυλικές δυνατότητές του, το Ιράν έχει
προειδοποιήσει τους πάντες πως η όποια επίθεση εναντίον του θα οδηγήσει
στο κλείσιμο των στενών του Ορμούζ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την
τιμή του πετρελαίου και την παγκόσμια οικονομία.
εδάφους-θαλάσσης, νάρκες και ταχύπλοα για να κάνει – τουλάχιστον για
μερικές εβδομάδες – μεγάλη ζημιά στα τάνκερ που περνούν από τον στενό
δίαυλο. Οι Αμερικανοί θα πρέπει να επέμβουν με τα δύο αεροπλανοφόρα τους
που περιπολούν ήδη στην περιοχή, αλλά τότε η σύρραξη ίσως γενικευθεί
πέρα από τον έλεγχό τους.
βέβαιο πως θα το επιχειρήσουν οι «αντιπρόσωποί» του: η Χεζμπολάχ στον
Λίβανο, η Χαμάς στη Γάζα και οι φανατικοί ισλαμιστές σε όλον τον κόσμο,
περιλαμβανομένων των χωρών όπου οι εξεγέρσεις της «Αραβικής Ανοιξης»
έχουν διαταράξει τις πολιτικές ισορροπίες ενισχύοντας το πολιτικό Ισλάμ.
διαθέτει, μπορεί να κάνει μεγάλη ζημιά στον ισραηλινό Βορρά και να
πλήξει αρκετές μεγάλες πόλεις. Χώρια που οι Ισραηλινοί φοβούνται για
πυκνά τρομοκρατικά χτυπήματα κατά ισραηλινών στόχων όπου γης, όπως η
ανεξιχνίαστη πρόσφατη επίθεση σε ισραηλινούς τουρίστες στη Βουλγαρία,
την οποία αμέσως ο Νετανιάχου απέδωσε στους Ιρανούς.
Διεθνή
Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις
Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.
Με επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας γίνονται οι διαδηλώσεις στο Παρίσι όσο και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας, στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων κατά της ακρίβειας και της μείωσης της αγοραστικής δύναμης.
Εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων έκανε η αστυνομία, που μέχρι το μεσημέρι προχώρησε σε 166 συλλήψεις, ενώ οι διαδηλωτές εισέβαλαν και στο λόμπι του δημαρχείου της Μασσαλίας, σπάζοντας την πόρτα.
Στις κινητοποιήσεις συμμετέχουν μαθητές λυκείου, αγρότες, ακτιβιστές για το κλίμα και υποστηρικτές του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων».
166 συλλήψεις και 140 διαδηλώσεις μέχρι το μεσημέρι
Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.
Δεκάδες συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν από τις πρωινές ώρες στο Παρίσι, όπου η αστυνομική παρουσία ήταν ιδιαίτερα έντονη, κυρίως κοντά σε εμβληματικά σημεία της πρωτεύουσας, όπως η Λεωφόρος των Ηλυσίων Πεδίων και η Αψίδα του Θριάμβου.
Για το συγκεκριμένο περιστατικό οι αρχές ανακοίνωσαν 21 συλλήψεις, ενώ ακόμη 40 άτομα συνελήφθησαν στην πρωτεύουσα, κυρίως για κατοχή προστατευτικού εξοπλισμού ή απαγορευμένων όπλων.
Συγκρούσεις στη Μασσαλία, δακρυγόνα στη Λυών
Επεισόδια σημειώθηκαν και στη Μασσαλία, όπου διαδηλωτές εκτόξευσαν αντικείμενα και οι αστυνομικές δυνάμεις απάντησαν με χρήση δακρυγόνων. Στην ίδια πόλη, ένα τοπικό αστυνομικό τμήμα έγινε στόχος διαδηλωτών.
Νωρίτερα, η κεντρική λεωφόρος Πραντό είχε αποκλειστεί προσωρινά με κάδους απορριμμάτων και πατίνια, προτού η αστυνομία διαλύσει τους συγκεντρωμένους.
Στην πόλη, δεκάδες διαδηλωτές έκαναν έφοδο στο λόμπι του δημαρχείου, στο Παλιό Λιμάνι, σπάζοντας πρώτα την είσοδο και φωνάζοντας «Επανάσταση! Καταλαμβάνουμε τη Βαστίλη!». Οι διαδηλωτές παρέμειναν για λίγη ώρα στον χώρο, προτού απομακρυνθούν από τις αστυνομικές δυνάμεις.
Στη Λυών, αστυνομικοί χρησιμοποίησαν δακρυγόνα για να διαλύσουν περίπου 300 άτομα που είχαν συγκεντρωθεί μπροστά σε πανεπιστήμιο, σύμφωνα με το AFP.
Παράλληλα, περίπου 40 άτομα επιχείρησαν να διακόψουν την κυκλοφορία σε γέφυρα της πόλης, ενώ άλλοι διαδηλωτές προσπάθησαν να συγκεντρωθούν κοντά σε διυλιστήριο, σύμφωνα με τη νομαρχία.
Στην Τουλούζη, οι αστυνομικές δυνάμεις παρενέβησαν προκειμένου να αποτρέψουν αποκλεισμούς τρένων και ενός κυκλικού κόμβου.
Στη Ρεν της Βρετάνης, περίπου 20 άτομα έστησαν αυτοσχέδιο οδόφραγμα με κάδους απορριμμάτων κοντά σε μεγάλο εμπορικό κέντρο.
Στη Ρουέν της Νορμανδίας, πανεπιστημιακό κτίριο υπέστη ζημιές από φωτιά που εκδηλώθηκε νωρίς το πρωί και πιθανότατα οφείλεται σε εμπρησμό, σύμφωνα με πηγή κοντά στην έρευνα.
Πάντως, δημοσιογράφοι του AFP διαπίστωσαν ότι αρκετοί από τους αποκλεισμούς που είχαν προαναγγελθεί δεν πραγματοποιήθηκαν, όπως στον σταθμό διοδίων στη γέφυρα Ιλ ντε Ρε, στις ακτές του Ατλαντικού, και στο Μπορντό.
Στους δρόμους ξανά τα «Κίτρινα Γιλέκα»
Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται με βασικό αίτημα την αντιμετώπιση της ακρίβειας, σε μια περίοδο κατά την οποία οι αυξημένες τιμές των καυσίμων και η μείωση της αγοραστικής δύναμης τροφοδοτούν την κοινωνική δυσαρέσκεια στη Γαλλία.
Στο επίκεντρο βρίσκεται και η επιστροφή υποστηρικτών του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων», που είχε προκαλέσει μεγάλες κοινωνικές κινητοποιήσεις το 2018 και το 2019, κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Εμανουέλ Μακρόν.
Το κίνημα, που είχε ξεκινήσει με αφορμή τις αυξήσεις στους φόρους καυσίμων, είχε πραγματοποιήσει εκτεταμένες διαδηλώσεις, με ορισμένες να συνοδεύονται από σοβαρά επεισόδια, ιδιαίτερα στη Λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων.
Το νέο κάλεσμα για κινητοποιήσεις περιλαμβάνει αποκλεισμούς κυκλικών κόμβων και στρατηγικών σημείων, ενώ συμπίπτει με τις διαδηλώσεις μαθητών και φοιτητών που πραγματοποιούνται από τα μέσα Σεπτεμβρίου, με αιτήματα για καλύτερες συνθήκες σπουδών.
Για το Σάββατο είχαν ανακοινωθεί περίπου 1.500 δράσεις, διαδηλώσεις ή αποκλεισμοί σε ολόκληρη τη χώρα. Σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου Εσωτερικών, αναμένονταν περίπου 500 προγραμματισμένες δράσεις και περισσότερες από 90 προγραμματισμένες διαδηλώσεις.
Πριν από την έναρξη των κινητοποιήσεων, αστυνομική πηγή είχε εκτιμήσει ότι θα μπορούσαν να συμμετάσχουν περίπου 150.000 διαδηλωτές εκτός της μητροπολιτικής περιοχής του Παρισιού και άλλοι 40.000 στην πρωτεύουσα.
Ωστόσο, η πραγματική έκταση των διαδηλώσεων παρέμενε δύσκολο να προβλεφθεί, καθώς η σημερινή ημέρα συμπίπτει με την έναρξη των σχολικών διακοπών.
Έκκληση Μακρόν για ηρεμία, καταγγελίες για αστυνομική βία
Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, μιλώντας την Παρασκευή από τις Βρυξέλλες, απηύθυνε έκκληση για ηρεμία, υπογραμμίζοντας ότι το δικαίωμα στη διαδήλωση πρέπει να συνοδεύεται από σεβασμό, χωρίς προσβολές και βανδαλισμούς.
Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται έπειτα από εβδομάδες κοινωνικών εντάσεων, κατά τις οποίες έχουν καταγραφεί σοβαροί τραυματισμοί διαδηλωτών και αστυνομικών.
Η γαλλική αστυνομία έχει δεχθεί επικρίσεις για τον τρόπο αντιμετώπισης προηγούμενων διαδηλώσεων, ενώ η αρμόδια υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου διερευνά τουλάχιστον 24 περιπτώσεις καταγγελιών για αστυνομική βία.
Μεταξύ των περιστατικών που έχουν προκαλέσει αντιδράσεις είναι ο τραυματισμός ενός 15χρονου, ο οποίος έχασε το χέρι του όταν εξερράγη στα χέρια του κροτίδα κρότου-λάμψης.
Μετά το περιστατικό, οι αρχές ανέστειλαν τη χρήση των συγκεκριμένων μέσων, ωστόσο ο υπουργός Εσωτερικών δήλωσε ότι ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν ξανά εφόσον χρειαστεί.
Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί ανέφερε ότι περισσότεροι από 900 αστυνομικοί έχουν τραυματιστεί κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων των τελευταίων εβδομάδων.
Πολιτική αντιπαράθεση έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές
Οι κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται περίπου έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, σε μια περίοδο αυξημένων κοινωνικών και πολιτικών εντάσεων.
Η κυβέρνηση κατηγορεί την «Ανυπότακτη Γαλλία» (LFI) της ριζοσπαστικής Αριστεράς ότι υποδαυλίζει τις κινητοποιήσεις. Όμως, το κόμμα αρνείται τις κατηγορίες.
Από την πλευρά του, ο Ζερόμ Ροντρίγκες, μία από τις γνωστότερες προσωπικότητες των «Κίτρινων Γιλέκων», ο οποίος έχασε το ένα του μάτι κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 2019, υποστήριξε ότι οι κινητοποιήσεις πρέπει να συνεχιστούν.
Στο μεταξύ, συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν ήδη καλέσει εργαζομένους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα σε νέα ημέρα διαδηλώσεων και απεργίας στις 5 Νοεμβρίου.
Διεθνή
Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.
Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.
«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.
Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.
Αναλύσεις
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Το μήνυμα προς το Πακιστάν
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας

