Άμυνα
Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΟΖ
Γράφω για την αναγκαιότητα της δημιουργίας ΑΟΖ στις ελληνικές θάλασσες για 30 χρόνια τώρα και φαίνεται ότι η ώρα, επιτέλους, έφτασε. Αυτό βέβαια είναι, απλώς, η αρχή αλλά αποτελεί μια απολύτως αναγκαία αρχή. Πρέπει στους επόμενους δύο μήνες να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο νόμου παρόμοιο με αυτό που δημιούργησε η Κύπρος το 2004. Αυτό που έχει προκαλέσει εντύπωση είναι το γεγονός ότι και τα 7 κόμματα που αντιπροσωπεύονται στη σημερινή Βουλή υποστηρίζουν την δημιουργίας μιας τέτοιας ΑΟΖ.
Ιδιαίτερα το κείμενο της προγραμματικής σύγκλισης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ προβλέπει και κάτι που καμία ελληνική κυβέρνηση δεν έχει ασχοληθεί τα τελευταία 25 χρόνια. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι θα υπάρξει μια “Συστηματική προετοιμασία για ανακήρυξη ΑΟΖ στα πλαίσια του Διεθνούς Δικαίου και της διεθνούς πρακτικής, ώστε να επισπευσθεί η εκμετάλλευση του ενεργειακού πλούτου”.
Πρόσφατα γράφτηκε ότι η κυβέρνηση Σαμαρά ετοιμάζει τα ακόλουθα βήματα για την ΑΟΖ:
1. Θα δημιουργήσει ένα νομοσχέδιο για την ανακήρυξη της ΑΟΖ που θα τεθεί άμεσα προς ψήφιση στην ελληνική Βουλή.
2. Θα προκηρυχτεί διαγωνισμός για την εταιρεία που θα αναλάβει τις σεισμικές έρευνες στην ελληνική ΑΟΖ.
3. Θα ακολουθήσει οικοπεδοποίηση και προκήρυξη για εταιρείες έρευνας και παραγωγής.
4. Θα αρχίσουν οριοθετήσεις με τα κράτη όπου υπάρχει θέμα επικάλυψης.
Ένας τέτοιος σχεδιασμός έχει πολλά προβλήματα γιατί δεν ακολουθεί την πορεία που ακολουθούν κράτη που έχουν δημιουργήσει ΑΟΖ. Για τη δικιά μας περίπτωση δεν έχουμε παρά να ακολουθήσουμε το παράδειγμα της Κύπρου. Η Κύπρος ξεκίνησε λανθασμένα και έκανε οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αίγυπτο πριν ανακηρύξει ΑΟΖ. Ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος αντιλήφτηκε το λάθος και όταν ανακήρυξε την Κυπριακή ΑΟΖ , την όρισε αναδρομικά, από την ημερομηνία οριοθέτησης της ΑΟΖ της Κύπρου με την Αίγυπτο. Αργότερα έγινε η οριοθέτηση με το Λίβανο και μετά με το Ισραήλ. Ποτέ η Κύπρος δεν προσπάθησε να αρχίσει μονομερώς οικοπεδοποιήσεις στην ΑΟΖ της χωρίς να υπάρχει οριοθέτηση με κράτη που υπάρχει θέμα επικάλυψης. Επίσης ξένες εταιρείες αποφεύγουν να ζητήσουν οικόπεδα σε περιοχές που δεν έχουν οριοθετηθεί.
Πρέπει ο ελληνικός λαός να αντιληφτεί ότι ο τεράστιος ορυκτός πλούτος της Ελλάδας δεν είναι δυνατόν να αξιοποιηθεί γρήγορα ώστε να μας λύσει, άμεσα, τη σημερινή οικονομική μας τραγωδία. Χρειάζεται επιμονή αλλά και υπομονή γιατί οι εχθροί μας παραμονεύουν. Η ανακήρυξη της ΑΟΖ έχει αργήσει 30 χρόνια και φέτος πρέπει η ελληνική Βουλή να περάσει το Νόμο για την ΑΟΖ και να λάβει 300 θετικούς ψήφους που θα είναι, αν δεν απατώμαι, ρεκόρ για το ελληνικό Κοινοβούλιο. Απόδειξη ότι μια ανακήρυξη δεν μας λύνει τα οικονομικά μας προβλήματα είναι το γεγονός ότι η Κύπρος ανακήρυξε ΑΟΖ πριν 8 χρόνια και τώρα πηγαίνει στη τρόικα για οικονομική βοήθεια.
Όταν θα έρθει η ώρα της οριοθέτησης, η Ελλάδα πρέπει να κάνει οριοθετήσεις και με τα 6 παράκτια κράτη που έχει θαλάσσια σύνορα. Αυτά είναι η Τουρκία, η Κύπρος, η Αίγυπτος, η Λιβύη, η Ιταλία και η Αλβανία. Η πρώτη οριοθέτηση πρέπει να είναι με την Ιταλία γιατί είναι και η πιο εύκολη για έναν πολύ απλό λόγο. Υπάρχει, ήδη, από το 1977 η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας των δυο κρατών-μελών της ΕΕ. Εδώ βέβαια είναι η μόνη περίπτωση που μπορεί να αρχίσει αμέσως η οικοπεδοποίηση του Ιονίου, χωρίς να περιμένουμε την οριοθέτηση της ΑΟΖ, μια και μπορούμε να οικοπεδοποιήσουμε την ήδη υφιστάμενη υφαλοκρηπίδα.
Η δεύτερη οριοθέτηση πρέπει να είναι με την Αίγυπτο και τη Λιβύη γιατί, κατά τον καθηγητή Αντώνη Φώσκολο, τα μεγαλύτερα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου βρίσκονται νότια της Κρήτης. Λόγω αυτού του πλούτου, αυτή η οριοθέτηση πρέπει να έχει προτεραιότητα. Έχουμε ένα σοβαρό πρόβλημα και με τα δύο κράτη γιατί η Αίγυπτος δεν μας αναγνωρίζει τα δικαιώματα του Καστελόριζου, η δε Λιβύη δεν μας αναγνωρίζει τα δικαιώματα της Γαύδου. Βέβαια, όπως είναι γνωστόν, υπάρχουν νέα καθεστώτα σ’ αυτά τα κράτη και εμείς δεν έχουμε προσπαθήσει να πλησιάσουμε τις δύο νέες κυβερνήσεις ενώ οι Τούρκοι αλωνίζουν την περιοχή. Αυτό είναι τόσο κρίσιμο για την Ελλάδα που η μόνη λύση θα είναι η επίσκεψη της τριανδρίας Σαμαρά, Βενιζέλου και Κουβέλη στο Κάιρο και στη Τρίπολι με μοναδικό στόχο την επίλυση αυτών των προβλημάτων.
Βέβαια πρέπει να υπάρξει και η οριοθέτηση με τη Κύπρο που τόσο πολύ επιθυμούν οι Κύπριοι από το 2004 και οι κυβερνήσεις Καραμανλή και Παπανδρέου αρνήθηκαν να το κάνουν. Με την Αλβανία δημιουργήθηκε ένα πρόβλημα, μετά από παρέμβαση της Τουρκίας και πρέπει η ελληνική κυβέρνηση να επανέλθει και να ζητήσει από την Αλβανία να υπογράψει την συμφωνία οριοθέτησης των δυο κρατών του 2009.
Η τελευταία και πιο δύσκολη οριοθέτηση θα είναι αυτή με τη Τουρκία. Η Τουρκία θα αναγγείλει με στόμφο ότι δεν αναγνωρίζει την ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ αλλά δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο, όπως έκανε και το 2004 με τη Κύπρο. Αλλά η αναγνώριση θα είναι άμεση από την ΕΕ, τις ΗΠΑ και τη Ρωσία. Οι διαπραγματεύσεις με τη Τουρκία θα είναι πολύ δύσκολες γιατί η Τουρκία δεν υπέγραψε τη Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας λόγω της ύπαρξης του Άρθρου 121(β) που δίνει πλήρη δικαιώματα ΑΟΖ στα νησιά παρόμοια με αυτά που δίνει στην ηπειρωτική χώρα. Η Τουρκία δεν υπέγραψε και δεν επικύρωσε το Δίκαιο της Θάλασσας λόγω ΑΟΖ και, δυστυχώς, υπάρχουν ακόμα κάποιοι που πιστεύουν ότι η δημιουργία ελληνικής ΑΟΖ δεν είναι αναγκαία. Η Τουρκία για 30 χρόνια τώρα αρνείται να συζητήσει ΑΟΖ με την Ελλάδα αλλά τώρα τα ψέματα τελείωσαν.
Τέλος, κάποιοι πιστεύουν ότι οι Αμερικανοί έχουν αλλάξει θέση τη τελευταία διετία όσον αφορά την ελληνοτουρκική διαφορά στο Αιγαίο και αυτό δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Απόδειξη αυτού είναι η τελευταία επίσκεψη του Φίλιπ Γκόρντον, βοηθού υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ , που ξεκαθάρισε τη θέση των ΗΠΑ λέγοντας ότι η χώρα του είναι κάθετα αντίθετη στη μονομερή ανακήρυξη ΑΟΖ από την Ελλάδα, που είναι εντελώς απαράδεκτη, γιατί προσπαθεί να μας πείσει ότι η ανακήρυξη της ΑΟΖ είναι μια διμερής ενέργεια ξεχνώντας όταν όλα τα κράτη του κόσμου (136 στην ακρίβεια που αυτός ο αριθμός περιλαμβάνει και τη δική του χώρα), έχουν μονομερώς ανακηρύξει ΑΟΖ.
GEOPOLITICO
Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash
Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.
Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.
Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.
Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.
Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες
Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.
Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.
Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.
Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία
Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.
Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.
Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.
Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.
Το προηγούμενο της Αρμενίας
Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.
Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.
Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν
Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.
Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.
Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.
Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.
GEOPOLITICO
Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.
Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».
Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.
Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.
Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
GEOPOLITICO
«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο
Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.
Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.
Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.
Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.
Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων
Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.
Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.
Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.
Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.
Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».
Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.
Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.
Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία
Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.
Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.
Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.
Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων
Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.
Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.
Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.
Στα εγκαίνια της Διακλαδικής Σχολής Μη Επανδρωμένων, αλλά και των Αυτονόμων Συστημάτων Θάλασσας. Ένα περαιτέρω βήμα, που δημιουργεί τεράστιες δυνατότητες για το Πολεμικό Ναυτικό μας στο Αρχιπέλαγος, με τα Αυτόνομα Συστήματα τα οποία μπορούν να προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες στην επιτήρηση και αναγνώριση, στην προστασία των λιμένων, στον ναρκοπόλεμο και στην ασφάλεια των υποδομών.
Αυτό το νέο Πολεμικό Ναυτικό με τις σύγχρονες πλατφόρμες, θα μπορεί να προστατεύει όχι μόνο την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και τα ενεργειακά και επικοινωνιακά δίκτυα στον βυθό, τα οποία είναι επίσης απαραίτητα για την ασφάλεια της Πατρίδας.
(από τον χαιρετισμό μου στην τελετή των εγκαινίων του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ του ΠΝ)
#HellenicNavy
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 13, 2026
Το αίτημα για τα Corsair
Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.
Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.
Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.
Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή
Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας