Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Οι Αδεσμεύτοι: μια ουτοπία σε αναζήτηση νέας πυξίδας

Δημοσιεύτηκε στις

Chems Eddine Chitour
«Το Κίνημα των Αδεσμεύτων; Πόσες διαιρέσεις;»– Γενική υποτιμητική εκτίμηση της Δύσης.

Από τις 28 έως τις 30 Αύγουστου πραγματοποιήθηκε στην Τεχεράνη η δέκατη έκτη σύνοδος κορυφής του Κινήματος των Αδεσμεύτων, σε πλήρη αδιαφορία των δυτικών χωρών και με συσκότιση του main stream των δυτικών ΜΜΕ. Παρ ‘όλα αυτά, είκοσι εννέα αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων έκαναν το ταξίδι, ενώ η πλειοψηφία των 120 μελών του κινήματος αυτού εκπροσωπήθηκαν σε υπουργικό επίπεδο. Στο τέλος της συνόδου κορυφής, το Ιράν πήρε για τρία χρόνια την προεδρία του Κινήματος των Αδεσμεύτων.

Το Κίνημα των Αδεσμεύτων, διαβάζουμε στην εγκυκλοπαίδεια Wikipedia, είναι ένας διεθνής οργανισμός που συγκέντρωνε 118 χώρες το 2008 (17 κράτη και εννέα διεθνείς οργανισμοί έχουν το καθεστώς του παρατηρητή), οι οποίοι αυτοπροσδιορίζονται ως μη ευθυγραμμισμένες με είτε εναντίον οποιουδήποτε μεγάλης παγκόσμιας δύναμης. Ο σκοπός του οργανισμού, όπως ορίζεται στη «Διακήρυξη της Αβάνας» του 1979 είναι να εξασφαλίσει «την εθνική ανεξαρτησία, την κυριαρχία, την εδαφική ακεραιότητα και την ασφάλεια των αδέσμευτων χωρών στον αγώνα τους κατά του ιμπεριαλισμού, της αποικιοκρατίας, της νεο-αποικιοκρατίας, του απαρτχάιντ, του ρατσισμού, και κάθε μορφής εξωτερικής επίθεσης, κατοχής, κυριαρχίας, παρεμβολών ή ηγεμονίας από μεγάλες δυνάμεις ή συνασπισμούς» και την προώθηση της αλληλεγγύης μεταξύ των λαών του Τρίτου Κόσμου».(1)
 «Ο οργανισμός, ο οποίος εδρεύει στη Λουσάκα, Ζάμπια, συγκεντρώνει σχεδόν τα δύο τρίτα των μελών του ΟΗΕ και το 55% του παγκόσμιου πληθυσμού. Η δήλωση του Brioni της 19ης Ιουλίου 1956, που προτάθηκε από τους Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ, Γιόσιπ Μπροζ Τίτο, Norodom Sihanouk και τον Jawaharlal Nehru σηματοδοτεί το ξεκίνημα του κινήματος, που στόχευε τότε, στο πλαίσιο του Ψυχρού Πολέμου, την προστασία από την επιρροή των Ηνωμένων Πολιτειών και της Σοβιετικής Ένωσης, οι δυο μεγάλοι που κυβερνούσαν τον κόσμο. Ο όρος «μη-ευθυγράμμιση» επινοήθηκε από τον πρωθυπουργό της Ινδίας Νεχρού σε μια ομιλία του το 1954 στο Κολόμπο. Μπορούμε να θεωρήσουμε ότι η Διάσκεψη του Bandung, η οποία συγκέντρωσε περίπου τριάντα χώρες της Αφρικής και της Ασίας, ήταν ένα σημαντικό βήμα προς την σύσταση του Κινήματος των Αδεσμεύτων.
Αυτά, για την ιστορία. (1)
Σε τι χρησιμεύει σήμερα το Κίνημα των Αδεσμεύτων;
Τι έγινε το κίνημα των μη ευθυγραμμισμένων μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, την εμφάνιση μιας υπερ-δύναμης και του δόγματος του νεοφιλελευθερισμού και των νέων συνασπισμών;
Για τον Yves Lacoste, ιδρυτή της γαλλικής σχολής της γεωπολιτικής «αυτό το κίνημα ήταν ενωμένο και καθοδηγούμενο από την ιδέα της αδελφοσύνης μεταξύ των φτωχών χωρών. Και τέλος, ενσαρκωνόταν από άνδρες με διεθνές κύρος, όπως ο Τίτο, ο Νάσερ και ο Νεχρού. Αυτό το κίνημα ράγισε με τον πόλεμο μεταξύ της Καμπότζης και του Βιετνάμ το 1979. Η σύγκρουση αυτή έφερε σοβαρό πλήγμα για την ιδέα του Τρίτου Κόσμου, που δεν έχει πλέον νόημα σήμερα. Μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, το τέλος της πρώην Γιουγκοσλαβίας και την εξάπλωση της παγκοσμιοποίησης, υπήρξε σαν μια έκλειψη του Κινήματος των Αδεσμεύτων μέχρι αυτή τη σύνοδο κορυφής της Τεχεράνης. Ίσως ζούμε σήμερα την αναβίωση του. Όλοι οι εκπρόσωποι των χωρών μελών έκαναν το ταξίδι στην Τεχεράνη, ακόμη και χώρες όπως η Αίγυπτος, η οποία δεν είχε σχέσεις με το Ιράν μετά την υπογραφή της ισραηλο-αιγυπτιακής συμφωνίας το 1980. 

Οι στενοί δεσμοί μεταξύ του Ιρανού προέδρου Αχμαντινετζάντ και του πρόεδρου της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες επιτρέπουν στις χώρες της Νότιας Αμερικής να ξαναβρούν τη θέση που δεν είχαν πια, από την εποχή των πλούσιων ωρών της Κούβας». (2)

Η δεύτερη ζωή του Κινήματος των Αδεσμεύτων

Αυτή η μεγάλη απαρτία δεν ξέφυγε από τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ Μπαν Κι-Μουν, ο οποίος έκανε και αυτός το ταξίδι. Οι χώρες αυτές εμψυχώνονται σήμερα με την επιθυμία να ξεχωρίσουν από την διπλωματία των ΗΠΑ και της Ευρώπης, με το σχέδιο να επηρεάσουν τα όργανα λήψης αποφάσεων των Ηνωμένων Εθνών  -για να αποκτήσουν μόνιμες έδρες στο Συμβούλιο Ασφαλείας- και με τη θέληση τους για πρόσβαση στην πυρηνική βιομηχανία. Η Ινδία και η Νότια Αφρική είναι σήμερα οι πυλώνες αυτού του κινήματος. Αλλά θα πρέπει επίσης να υπολογίσουμε το Ιράν, το οποίο, όπως φάνηκε κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής, θέλει να ενσαρκώνει την αντιπολίτευση κατά της Δύσης.
Για τον Zaki Laidi, του Ινστιτούτου Πολιτικών Μελετών του Παρισιού: το Κίνημα των Αδεσμεύτων εκφράζει την επιθυμία ενός μεγάλου αριθμού χωρών να κρατήσουν απόστασή από τη Δύση. 
Οι μεγάλες στιγμές του κινήματος ήταν στην πραγματικότητα ήδη παρελθόν. Αυτές οι μεγάλες στιγμές ήταν τα χρόνια της δεκαετίας του 1960 και του 1970, με τη δημιουργία της Ομάδας των 77 στα Ηνωμένα Έθνη ή το 1973, με την διεκδίκηση, κατά τη Σύνοδο Κορυφής του Αλγερίου, μιας νέας διεθνούς οικονομικής τάξης, που έφερε ο Πρόεδρος Μπουμεντιέν στα Ηνωμένα Έθνη το επόμενο έτος. Πολλές μάχες για να ακουστεί η φωνή του Τρίτου Κόσμου στη διεθνή σκηνή.
Όμως, το Κίνημα των Αδεσμεύτων  -τουλάχιστον κάποιες από τις ιδέες του-  προκαλεί  ανανεωμένο ενδιαφέρον. Η δεκαετία του ’90 και οι αρχές της δεκαετίας του 2000 είδαν την αναβίωση εννοιών που υπερασπίζονταν από τους ιδρυτές του. Η αντι-παγκοσμιοποίηση, για παράδειγμα, η οποία πρεσβεύει μια εξισορρόπηση των οικονομικών σχέσεων μεταξύ πλούσιων και φτωχών χωρών, είναι το παιδί του κινήματος του Τρίτου Κόσμου.
Επιπλέον, ορισμένες αναδυόμενες χώρες ζυγίζουν όλο και περισσότερο στην παγκόσμια σκηνή. Η Κίνα, φυσικά, η Ινδία, η Βραζιλία, η Νότια Αφρική και πολλές άλλες υπονομεύουν σοβαρά τις Ηνωμένες Πολιτείες και τις άλλες δυτικές χώρες. Αυτά τα έθνη του Νότου πετυχαίνουν σταδιακά εκεί όπου οι ηγέτες του Τρίτου Κόσμου απέτυχαν στη δεκαετία του 1960 και του 1970. 
«Το Κίνημα των Αδεσμεύτων Χωρών διατηρεί πολιτική σημασία υπό την έννοια ότι εκφράζει την επιθυμία πολλών χωρών να κρατήσουν αποστάσεις από τη Δύση», αναλύει ο Zaki Laidi, «η μη ευθυγράμμιση του σήμερα, δεν είναι να ευθυγραμμιστούν πλήρως με τη Δύση, τη στιγμή που, εξάλλου, ολοκληρώνονται όλο και περισσότερο στην παγκόσμια οικονομία. Όσο περισσότερο εντάσσονται στην παγκοσμιοποίηση της καπιταλιστικής οικονομίας, τόσο περισσότερο σκέπτονται: σε αυτόν τον σημερινό κόσμο, ποιο περιθώριο ευελιξίας και προσωπικής μου γνώμης θα διατηρήσω;».
«Μένει να δούμε αν είναι εντός του Κινήματος των Αδεσμεύτων που μπορεί να ακουστεί η φωνή τους. 
Υπάρχουν σήμερα πολλοί άλλοι φορείς μέσω των οποίων μπορούν να επιβληθούν. Αρχής γινωμένης από το G20 το οποίο περιλαμβάνει πλούσιες χώρες και αναδυόμενες χώρες, όπως την Ινδία, τη Κίνα, τη Νότια Κορέα, τη Βραζιλία, το Μεξικό και τη Νότια Αφρική. Ένα φόρουμ σήμερα αναπόφευκτο.
Υπάρχει, επίσης, η άτυπη ομάδα των BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότια Αφρική), ή ο Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης, ο οποίος συγκεντρώνει την Κίνα, τη Ρωσία και τις χώρες της Κεντρικής Ασίας που παράγουν πετρέλαιο ή φυσικό αέριο.
 «Αυτό που είναι σημαντικό, είναι η διακήρυξη του σεβασμού της εθνικής, οικονομικής και πολιτικής κυριαρχίας. Και η μη αναγνώριση του δικαιώματος ορισμένων χωρών να αυτόδιακηρυχτούν ως «διεθνή κοινότητα», εννοώ τον πρεσβευτή των Ηνωμένων Πολιτειών ακολουθούμενο από κοντά από τους πρέσβεις των ευρωπαϊκών χωρών και δύο ή τριών άλλων κολλητών ως «μεγάλες δημοκρατίες», εννοώ την Σαουδική Αραβία και το Κατάρ», βροντοχτυπά ο Αιγύπτιος Samir Amin, μια φιγούρα του κινήματος του Τρίτο Κόσμου και του αντι-καπιταλιστικού κινήματος  ήδη από τη δεκαετία του ’60. (3)
Το αίνιγμα του Μπαν Κι–Μουν
Συνεπείς με τη δαιμονοποίηση του Ιράν, οι δυτικές χώρες (η Αυτοκρατορία και οι υποτελείς της) έκαναν τα πάντα για να αποτρέψουν τον Μπαν Κι-Μουν να κάνει το ταξίδι που σκόπευε να κάνει με ίδια πρωτοβουλία ερήμην τους. Ο τελευταίος «αποφάσισε» τελικά να πάει με σαφείς οδηγίες. Επίπληξε το Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα και αναμάσησε το παλιό ρεφρέν που αποδίδει στον Αχμαντινετζάντ ότι θέλει να καταστρέψει το Ισραήλ. Καλύτερα ακόμα σε πίστωση του Μπαν, η αμφισβήτηση του Ολοκαυτώματος αποτελεί αποτρόπαιο έγκλημα. «Απορρίπτω κατηγορηματικά τις απειλές από κράτος μέλος (του ΟΗΕ, σημείωση του συντάκτη) για καταστροφή ενός άλλου, ή τα εξωφρενικά σχόλια για την άρνηση ιστορικών γεγονότων όπως το Ολοκαύτωμα».

Υποκριτικά, ο Μπαν Κι-Μουν υπενθύμισε τα ιδανικά του Κινήματος των Αδεσμεύτων (NAM) στα μέλη και απηύθυνε έκκληση για μια παγκόσμια εκστρατεία για την εφαρμογή τους: «Πρέπει να υπερασπιστούμε τα ιδανικά του κινήματος που είναι η ειρήνη και η ισότητα και να καταβάλλουμε προσπάθειες για την επίτευξη αυτών των ιδανικών». Όρισε το κίνημα ως «βασικό στοιχείο για τη διατήρηση της παγκόσμιας ειρήνης και τόνισε ότι το NAM έπρεπε να εργαστεί σε συντονισμό με τα Ηνωμένα Έθνη, έτσι ώστε αυτοί οι διεθνείς οργανισμοί, συμπεριλαμβανομένου του Συμβουλίου Ασφαλείας, να αποτελούν την αντανάκλαση της σημερινής πραγματικότητας. Όπως και ο Ανώτατος Οδηγός, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ περιέγραψε τη διάδοση των πυρηνικών όπλων ως «μείζονα απειλή έναντι των χωρών του κόσμου», προσθέτοντας ότι «το Ιράν θα μπορούσε να διαδραματίσει έναν εποικοδομητικό ρόλο στην καταπολέμηση της διάδοσης των πυρηνικών όπλων».
Δεν εξήγησε όμως την ατιμωρησία του Ισραήλ σχετικά με το πυρηνικό ζήτημα.
Για τον ερευνητή Karim Sadjadpour: «Ολοφάνερα, φαίνεται ότι η επιχείρηση επικοινωνίας της Τεχεράνης ήταν επιτυχής», «Το Ιράν θα χρησιμοποιήσει αυτή την μηντιατική επιτυχία για τη δική του προπαγάνδα και κινήσεις στη διεθνή σκηνή». 

«Κατά την έναρξη της Πέμπτης, ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ επανέλαβε ότι το Ιράν «δεν θα επιδιώξει ποτέ να αποκτήσει το πυρηνικό όπλο». «Πώς όμως να εξηγήσουμε ότι οι χώρες που διαθέτουν την ατομική βόμβα δεν έχουν μειώσει το οπλοστάσιό τους, όπως ορίζεται από τη Συνθήκη για τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων (NPT); Πώς να εξηγήσουμε ότι το Ιράν, που έχει υπογράψει αυτή τη συνθήκη, σήμερα υπό τον έλεγχο του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, ο οποίος δεν έχει καμία απόδειξη ότι ψάχνει την βόμβα, παραμένει σήμερα η κύρια απειλή στις διεθνείς σχέσεις; Εν τω μεταξύ, με άλλες χώρες που δεν έχουν υπογράψει την NPT, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα», υπογραμμίζει ο ερευνητής.

Η τελευταία τριμηνιαία Έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας για το Ιράν αναμένεται τη Πέμπτη ή την Παρασκευή, πρέπει να αποκαλύψει ότι το Ιράν έχει αυξήσει περαιτέρω την ικανότητά του να εμπλουτίζει το ουράνιο, το οποίο επιτρέπεται από το NPT, για αυστηρά μη στρατιωτικούς σκοπούς. (4)
120 από 193 χώρες του ΟΗΕ, ήτοι περισσότερο από το 62% του πλανήτη έχουν άποψη
«Από τη στιγμή που υπάρχουν χώρες που αρνούνται την πολιτική της Νέας Τάξης Πραγμάτων που βασίζεται στη λεηλασία των ευάλωτων χωρών (Παγκόσμια Τράπεζα, ΔΝΤ, ΠΟΕ), με τον οπλισμένο βραχίονα του ΝΑΤΟ, προβάλλονται τα πάντα για να τους δυσφημίσουν. Μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, ο κόσμος δεν πήγε ποτέ τόσο άσχημα και οι αδέσμευτες χώρες  -ως επί το πλείστον αραβικές και μουσουλμανικές-  απο-δομούνται κατά τη διακριτική ευχέρεια της θήρευσης και της λεηλασίας, το Αφγανιστάν, το Ιράκ , το Σουδάν, η Υεμένη, η Λιβύη, ή οι αναδιαμορφωμένες σύμφωνα με το ΓΤΟ, όπως η Τυνησία, η Αίγυπτος, που ειλικρινά, γράφει ο Φρανσουά Asselineau, ποιος μπορεί σήμερα να είναι ενάντια σε αυτές τις αρχές; Αρχές που είναι εξάλλου σε απόλυτη αρμονία με τις αρχές του διεθνούς δικαίου, όπως κωδικοποιήθηκε στο Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών; 
Ο Ανώτατος Ηγέτης της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν έδωσε την εναρκτήρια ομιλία του της 16η σύνοδου κορυφής του Κινήματος των Αδεσμεύτων χωρών στην οποία ανέφερε ότι ο κόσμος «κινείται σήμερα προς μια νέα παγκόσμια τάξη, όπου το Κίνημα των Αδεσμεύτων (2/3 του παγκόσμιου πληθυσμού) μπορεί και πρέπει να διαδραματίσει ένα νέο ρόλο. 
Αυτό το νέο σύστημα θα πρέπει να βασίζεται στη συμμετοχή όλων των εθνών και στην ισότητα των δικαιωμάτων τους. […] Η διαχείριση του κόσμου δεν πρέπει να είναι αποκλειστικά στα χέρια ορισμένων δυτικών χωρών». 
Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης επικεντρώθηκαν στο περιστατικό που έγινε όταν ο Αιγύπτιος Πρόεδρος Μόρσι αποκάλεσε την κυβέρνηση του Άσαντ «καταπιεστική και επιθυμούσε την ανατροπή του». Η επέμβαση του οδήγησε στην αποχώρηση της συριακής  αντιπροσωπείας.
Την Πέμπτη 30 Αυγούστου, ο εκπρόσωπος του Επιτρόπου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ χαρακτήρισε ψευδείς τις πληροφορίες που μεταδίδονται για τα γεγονότα της Συρίας: «Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης δεν καλύπτουν όπως θα έπρεπε τα γεγονότα στη Συρία, τα ΜΜΕ κατηγορούν την εξουσία στη Συρία για όλα τα εγκλήματα που συμβαίνουν, ενώ οι πληροφορίες μας δείχνουν το αντίθετο». (5)
Το Ιράν σκόραρε πόντο κατά των Δυτικών που προσπαθούν να το απομονώσουν, φιλοξενώντας αυτή τη εβδομάδα εκπροσώπους από 120 αδέσμευτες χώρες, αλλά η προσπάθεια του για τη βελτίωση του διεθνούς κύρους του υπονομεύεται από το αμφιλεγόμενο πυρηνικό φάκελο του, λένε οι αναλυτές.
Η εκδήλωση επέτρεψε το Ιράν να δείξει ότι εξακολουθεί να έχει φίλους και σύμμαχους παρά τις διεθνείς προσπάθειες για την απομόνωση του», παραδέχεται η Ντίνα Esfandiary, αναλύτρια του Διεθνούς Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (IISS) στο Λονδίνο, σε συνέντευξη στο AFP. 
Η τελευταία έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ) που δημοσιεύθηκε στη μέση της Συνόδου Κορυφής, ήρθε όμως να υπενθυμίσει τη διαμάχη γύρω από το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Οι εκπρόσωποι των 120 χωρών-μέλων υιοθέτησαν μια τελική δήλωση, που επιβεβαιώνει ιδίως το δικαίωμα όλων των χωρών για την ειρηνική χρήση της πυρηνικής ενέργειας, την απόρριψη όλων των μονομερών κυρώσεων και στρατιωτικών απειλών εναντίον μιας χώρας, την υποστήριξη τους για τη δημιουργία ενός παλαιστινιακού κράτους και την ανάγκη για τον πυρηνικό αφοπλισμό. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αντέδρασαν με προειδοποίηση προς τη Τεχεράνη ότι ο χρόνος της διπλωματίας για την επίλυση του πυρηνικού ζητήματος δεν θα διαρκέσει «για πάντα». (6)
Συμπέρασμα
Τούτου λεχθέντος, αυτή η σύνοδος κορυφής έλαβε χώρα στο Ιράν, μια χώρα απομονωμένη από τους Δυτικούς οι οποίοι κατέχονται ακόμα από την ενοχλητική συνήθεια να μιλήσουν εξ ονόματος ολόκληρου του πλανήτη. Η επιθυμία τους να βλάψουν το Ιράν και να διαταράξουν την «Σύνοδο Κορυφής του Κινήματος των Αδεσμεύτων» ήταν εμφανής. 
Παρά τις ενοχλητικές παρουσίες, όπως αυτή των χωρών «στην πρωτοπορία της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», όπως το Κατάρ και κυρίως η Σαουδική Αραβία. 
Η Σύνοδος Κορυφής της Τεχεράνης ήταν μια επιτυχία, διότι οδήγησε στην αναδιάταξη των διεθνών σχέσεων. Η εξισορρόπηση αυτή αποτελεί νέο βήμα προς την κατεύθυνση ενός πολυπολικού κόσμου μετά τα τρία σινορωσικά διπλά βέτο που εμπόδισαν τις Ηνωμένες Πολιτείες να χρησιμοποιήσουν το «Συμβούλιο Ασφαλείας» για να εφαρμόσουν τις επιθετικές πολιτικές τους.
Αυτή η διάσκεψη κορυφής στην Τεχεράνη, παρ ‘όλα τα εμπόδια και στιγμές λόξυγκα, δείχνει ότι η πραγματική διεθνής κοινότητα θέλει την παγκόσμια ειρήνη, την αρμονία και την ίση αξιοπρέπεια των λαών. 
Θα καταφέρει άραγε να επιβάλει αυτές τις ιδέες της στις ψηφοφορίες της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών που αφορούν τη Συρία, την Παλαιστίνη, την αποπυρηνικοποίηση;  Τίποτα δεν είναι λιγότερο βέβαιο! 
Η δυτική δόξα βρίσκεται πάντα σε ελιγμούς. 
Επιπλέον, πρέπει να το πούμε, ο κόσμος έχει αλλάξει βαθιά με την εμφάνιση νέων μπλοκ (BRICS, η ομάδα του Οργανισμού της Σαγκάης), ή ακόμα την αινιγματική θέση της Ινδίας, τα οποία ομαδοποιούνται όχι από γενναιόδωρη ιδεολογία αλλά από οικονομικό συμφέρον.
Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι το Ιράν κέρδισε την μηντιατική μάχη, αλλά η παγκόσμια ειρήνη δεν είναι καθόλου εξασφαλισμένη.
Παραμένει ότι οι ουτοπικές επιθυμίες του οικονομολόγου Samir Amin εξακολουθούν να ισχύουν. Στους «Άθλιους της Γης» να τις συγκεκριμενοποιήσουν στηριζόμενους στον εαυτό τους και μόνο, αυτή είναι η αληθινή πυξίδα τους.
Chems Eddine Chitour
 Σημειώσεις
 1. Le Mouvement des non-alignés. Encyclopédie Wikipédia
6. L’Iran a marqué un point contre les Occidentaux qui tentent de l’isoler. AFP le 01.09.12

var _wau = _wau || []; _wau.push([“small”, “wvg1ie6mi5ta”, “m3y”]);
(function() {var s=document.createElement(“script”); s.async=true;
s.src=”http://widgets.amung.us/small.js”;
document.getElementsByTagName(“head”)[0].appendChild(s);
})();

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Ιστορία - Πολιτισμός8 λεπτά πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις20 λεπτά πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO20 λεπτά πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO51 λεπτά πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Σοβαρή καταγγελία για το Σαχτάρ-ΑΕΚ! Χειρονομίες Τούρκων οπαδών προς τους Έλληνες – Συνελήφθησαν αστραπιαία από την αγγλική αστυνομία

Οι Τούρκοι βρέθηκαν στο Λονδίνο για τον προπονητή της ουκρανικής ομάδας Αρντά Τουράν, ο οποίος ακούγεται για τον πάγκο της...

Δημοφιλή