Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Μαγκρέμπ: Το μαλακό υπογάστριο της Ευρώπης

Δημοσιεύτηκε στις

του Ιωάννη Μιχαλέτου

Σ.Σ Η παρούσα μελέτη συντάχθηκε και παρουσιάστηκε πρώτη φορά
στις αρχές του 2009 για τις εκδόσεις “FAN” και 18 μήνες προηγουμένως της
λεγόμενης “Αραβικής Άνοιξης”.

-Θέματα ασφάλειας στο Μαγκρέμπ και οι διαμορφούμενες τάσεις
-Η θέση της Ελλάδας και οι άγνωστες πτυχές
Η Βόρεια Αφρική αποτελούσε παλαιόθεν ένα από τους
σημαντικότερους γεωπολιτικούς χώρους για την ασφάλεια και την ευημερία
της Μεσογειακής Ευρώπης και ευρύτερα. Οι τελευταίες δεκαετίες
χαρακτηρίστηκαν από μια πρωτοφανή δημογραφική μεγέθυνση σε συνδυασμό με
την άνοδο των Ισλαμικών-εξτρεμιστικών τάσεων.

Το Μαγκρέμπ, το οποίο σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις αποτελεί
φυτώριο ακραίων οργανώσεων που στρέφονται εναντίων των Ευρωπαϊκών
κοινωνιών ενώ παραλλήλως το ενδεχόμενο βίαιων κοινωνικών και πολιτικών
ανατροπών αποτελεί μια διαρκή πηγή ανησυχίας και για την Ελλάδα.
Η διάσταση της τρομοκρατίας
Σύμφωνα με στοιχεία που έχουν αναλυθεί και διανεμηθεί την τελευταία
δεκαετία, ο Ισλαμικός εξτρεμισμός που ενυπήρχε στα κράτη της Βόρειας
Αφρικής, έχει παγκοσμιοποιηθεί και αποκτήσει στέρεες δομές και
διαδικτύωση σε διάφορες περιοχές του πλανήτη και κυρίως σε Ευρωπαϊκά
κράτη.
Οι ειδικοί πιστεύουν ότι η Αλ Κάιντα έχει συνάψει στενές σχέσεις με
προϋπάρχουσες ακραίες ισλαμικές ομάδες στην Αλγερία, την Τυνησία και το
Μαρόκο, μια χώρα στην οποία οι ισλαμιστές έχουν εξελιχθεί σε ισχυρή
πολιτική δύναμη, με διττό στόχο: Ο πρώτος είναι η αποσταθεροποίηση των
τοπικών κυβερνήσεων. Ο επόμενος είναι να χρησιμοποιηθεί η Βόρεια Αφρική
ως βάση για την εξαπόλυση τρομοκρατικών χτυπημάτων στην Ευρώπη.
Υπενθυμίζουν, μάλιστα, ότι η πολύνεκρη βομβιστική επίθεση στη Μαδρίτη το
Μάρτιο του 2004 πραγματοποιήθηκε από ένα κατά βάση μαροκινό πυρήνα της
Αλ Κάιντα.
 
Η Ουάσιγκτον, θορυβημένη από την ανάδυση αυτού του νέου μετώπου,
ίδρυσε τη λεγόμενη Διασαχαριακή Αντιτρομοκρατική Συμμαχία (Trans-Sahara
Counter-Terrorism Partnership) στην οποία συμμετέχουν 10 χώρες και έχει
επενδύσει 80 εκατομμύρια δολάρια για τον εξοπλισμό και την
αντιτρομοκρατική εκπαίδευση των τοπικών ενόπλων και αστυνομικών
δυνάμεων, καθώς και για τη συλλογή πληροφοριών.
 
Η έρημος της Σαχάρας η οποία περικλείει το μεγαλύτερο μέρος του
Μαγκρέμπ, αποτελεί ένα από τα κύρια σημεία προσοχής των διεθνών αρχών
ασφαλείας σε σχέση με τη τρομοκρατική δράση.
Στις 13 Ιουλίου του 2005 και μόλις μερικές ημέρες μετά τις
βομβιστικές επιθέσεις στο κέντρο του Λονδίνου, στην πρωτεύουσα της
Μαυριτανίας έλαβε χώρα μία συνάντηση μεγάλης σημασίας μεταξύ ανώτερων
στελεχών των υπηρεσιών πληροφοριών MI6, CIA, DGSE, από τη Βρετανία, ΗΠΑ
και Γαλλία αντίστοιχα. Στη συνάντηση συμμετείχαν και εκπρόσωποι της
Αλγερίας, του Μαλί, της Μαυριτανίας, του Μαρόκου και του Νίγηρα. Το
κύριο θέμα προς συζήτηση ήταν η αντιμετώπιση της « Αλ Κάιντα της
Σαχάρας», γνωστή και ως Jama’a της ερήμου, η οποία από ότι εκτιμήθηκε
έπαιξε ρόλο στη μεταφορά των εκρηκτικών που χρησιμοποιήθηκαν στο
Λονδίνο. Συγκεκριμένα οι πληροφορίες ανέφεραν ότι τα πλαστικά εκρηκτικά
που χρησιμοποιήθηκαν προέρχονταν από τα Βαλκάνια (Κοσσυφοπέδιο) και
μεταφέρθηκαν στην Αγγλία μέσω των καραβανιών που ήλεγχαν οι Ισλαμιστές
στη Σαχάρα και από εκεί στην Ισπανία.
 
Οι τρομοκράτες συνεργάζονται με τις φυλές των Τουαρέγκ, ενώ
εξασφαλίζουν εισοδήματα μέσω του λαθρεμπορίου ναρκωτικών και όπλων. Ο
Mukhtav bin Mukhtar (Ο μονόφθαλμος) θεωρείτε ως ο αρχηγός αυτής της
ομάδας των τρομοκρατών. Πρέπει να σημειωθεί ότι η κάλυψη που παρέχουν τα
καραβάνια της ερήμου και η αμφίεση με επικάλυψη ολόκληρου του προσώπου
με το χαρακτηριστικό μπλε ύφασμα, παρέχει ανωνυμία και διευκολύνει την
μετακίνηση υπόπτων.
 
Επιπλέον ένας από του κυριότερους πόρους των τρομοκρατών που
διακινούνται στη Σαχάρα είναι το λαθρεμπόριο κάνναβης από το Μαρόκο στην
Ισπανία και ειδικότερα στη πόλη της Μάλαγα.
 
Η Βόρεια Αφρική από τη δεκαετία του ’80 αποστέλλει μαχητές
Μουτζαχεντίν σε «Ιερούς πολέμους» υπέρ του Ισλάμ στο Αφγανιστάν, τη
Τσετσενία, τη Βοσνία, το Κόσοβο και το Ιράκ. Ακόμα ο εμφύλιος πόλεμος
της Αλγερίας που κόστισε 150.000 ζωές της δεκαετία του ’90 και 30 δις.
Δολάρια γονατίζοντας την κοινωνική δομή του κράτους , εκπαίδευσε μία
ολόκληρη γενιά μαχητών πολλοί εκ των οποίων έχουν καταφύγει στην Ευρώπη.
Αναφορές της γερμανικής υπηρεσίας πληροφοριών που είδαν το φως το 2006
αναφέρουν ότι υπάρχουν περίπου 5.500 ακραίοι ισλαμιστές στη χώρα έτοιμη
για τρομοκρατική δράση, εκ των οποίων το 30% προέρχονται από τη Βόρειο
Αφρική και κυρίως από Αλγερία και Μαρόκο.
 
Τρομοκρατικές οργανώσεις ανά χώρα:

Αλγερία
Στην Αλγερία δρουν δύο οργανώσεις, η GIA και το Salafist Group for Preaching and Combat (GSPC).
Η πρώτη ομάδα ήταν ο κυρίως αντίπαλος της Αλγερινής κυβέρνησης κατά
τον εμφύλιο πόλεμο αλλά σε μεγάλο βαθμό εξαρθρώθηκε με τις αλλεπάλληλες
δολοφονίες των στελεχών της από τον Αλγερινό στρατό.
 
Η GSPC ιδρύθηκε το 1998 με την υποστήριξη της Αλ Κάιντα και έχει
πλούσια δράση. Ο σκοπός της είναι η δημιουργία ενός πλήρους ισλαμικού
καθεστώτος στην Αλγερία και η εκδίκηση εναντίων των απίστων πρωτίστως
των Ευρωπαίων.
 
Το 2003, απήχθηκαν 32 τουρίστες κυρίως Γερμανοί και το Βερολίνο
αναγκάστηκε να πληρώσει 5 εκ.. Ευρώ για την απελευθέρωση τους. Ο αρχηγός
του GSPC Amari Saifi, γνωστός και ως Abderrezak Para, χρησιμοποίησε τα
λύτρα για αγορά οπλισμού και στρατολόγηση νέων μελών στην Μαυριτανία και
το Τσαντ όπου και συνεργάζεται αγαστά με τη Jama’a της ερήμου, με τη
δεύτερη να αναλαμβάνει ρόλο λογιστικής υποστήριξης.
 
Το 2004 η αντάρτικη ομάδα του Τσαντ, Movement for Democracy and
Justice in Chad (MDJC), απήγαγε το Amari Saifi, πιθανότατα μετά από
προτροπή του Καντάφι που έχει υπό την επιρροή του τη συγκεκριμένη ομάδα.
Προωθήθηκε στη Λιβύη και από εκεί στην Αλγερία όπου καταδικάστηκε σε 
ισόβια και είναι φυλακισμένος σε μία άγνωστη τοποθεσία.
 
Η οργάνωση αμέσως μετά τη σύλληψη όρισε ως νέο αρχηγό τον Abou
Mossab Abdelouadoud, ο 
οποίος γεννήθηκε το 1971 στο Αλγέρι, είναι
απόφοιτος πολυτεχνικής σχολής και θεωρείτε ειδικός στα εκρηκτικά. Το
2005 οι τρομοκρατικές οργάνωσαν εκστρατεία τρόμου δολοφονώντας δεκάδες
πολίτες σε τυφλές βομβιστικές επιθέσεις στο Αλγέρι και την πόλη Οράν ενώ
τον Ιούλιο του 2005 επιτέθηκαν σε μεθοριακό σταθμό στο έδαφος της
Μαυριτανίας σκοτώνοντας 15 στρατιώτες και τραυματίζοντας άλλους 17.
 
Τη διετία 2006-08 δολοφόνησαν δεκάδες αστυνομικούς και απλούς
πολίτες σε μπαράζ επιθέσεων στα περίχωρα των μεγάλων πόλεων της χώρας,
παρά τα δρακόντεια μέτρα ασφαλείας που παρέχει η Αλγερινή αστυνομία μέσω
των ειδικών μονάδων των λεγόμενων «Μαυροπρόσωπων» λόγω της
χρησιμοποίησης της μπαλακλάβας από τους άνδρες αυτών των ειδικών
επιχειρήσεων που είναι περιώνυμη για τη σκληρότητα που επιδεικνύουν
στους ισλαμιστές.
Επίσης, πρέπει να αναφερθεί σε σχέση με τη Μαυριτανία, ότι θεωρείτε
ως μία από τις χώρες που έχει προσφέρει το ελευθέρας για τις κινήσεις
των Δυτικών αρχών πληροφοριών αλλά και ειδικών δυνάμεων με αποτέλεσμα να
έχει στοχοποιηθεί από τους εξτρεμιστές. Στις αρχές του 2008 έκρηξη με
απώλειες σημειώθηκε στη Πρεσβεία του Ισραήλ στη Μαυριτανία η οποία
σύμφωνα με πολλές αξιόπιστες πηγές αποτελούσε κέντρο συλλογής
πληροφοριών για το Μαγκρέμπ από τις υπηρεσίες του Τελ Αβίβ.
 
Ένα ακόμη αξιοσημείωτο γεγονός είναι η φαινομενική διάσπαση της
GSPC σε πολλαπλές ομάδες με τις επωνυμίες: The Organization of Al Qaeda
in the land of the Berbers, Al Qaeda of the Jihad in Algeria, Groupe
Salafiste Libre και άλλες. Οι εμφανίσεις αυτών των ομάδων έγινε μεταξύ
Δεκεμβρίου 2004 και Μάιου 2005 αποπροσανατολίζοντας τις διεθνείς αρχές.
Από ότι έχει γίνει γνωστό μέχρι στιγμής ο σκοπός ήταν αυτός ακριβώς και
στην πραγματικότητα οι οργανώσεις αυτές είναι απλώς συγκοινωνούντα
δοχεία με κοινούς διαχειριστές, Αλγερινής κυρίως καταγωγής.
 
Ένα τρίτο σημείο, είναι η στρατολόγηση υποψηφίων τρομοκρατών στη
Σαχάρα από μακρινές χώρες όπως η Υεμένη και η Συρία οι οποίοι συρρέουν
εκεί, πολλές φορές αφότου ήδη έχουν πολεμήσει στο Ιράκ και έχουν
αποκτήσει αξιόλογη πολεμική πείρα.
 
Για τις Ευρωπαϊκές χώρες οι Αλγερινοί τρομοκράτες αποτελούν διαρκή
πηγή ανησυχίας. Το 2005 ο Mohamed Meguerba συνελήφθη στο Αλγέρι με τη
κατηγορία ότι σκόπευε να δηλητηριάσει το Λονδίνο με την ισχυρή τοξική
ουσία «Ρίσιν». Ο ίδιος είχε πολεμήσει στο Αφγανιστάν και διάμεινε επί
έτη στην Αγγλία όπου σκόπευε να απαλείψει το ρισίν μαζί με κρέμα χεριών
και να το απλώσει σε εκατοντάδες οχήματα σε πάρκινγκ της πόλης. Με αυτό
τον τρόπο η ουσία θα διαχεόταν σε χιλιάδες κατοίκους με αποτέλεσμα
τρομερές απώλειες. Εάν και κατάφερε να διαφύγει από την Βρετανική
επικράτεια, συνελήφθη μετά από πληροφορίες της Γαλλικής υπηρεσία
πληροφοριών που συντόνισε την επιχείρηση στο Αλγέρι.
 
Το 2003 ένας άλλος Αλγερινός ο Kemal Burgass, συνελήφθη στο Λονδίνο
κατηγορούμενος για δολοφονία αστυνομικού της αντιτρομοκρατικής ομάδας
που τον παρακολουθούσε. Στη συνέχεια αποκαλύφθηκε ότι ο ίδιος αποτελούσε
το συντονιστή ομάδας 100 ατόμων, κυρίως Βορειοαφρικανών που ήταν
έτοιμοι να χτυπήσουν το Λονδίνο και το Παρίσι με βιολογικά όπλα και
συγκεκριμένα τους υπόγειους σιδηρόδρομους των δύο πόλεων όπως και το
πύργο του Άιφελ. Η ομάδα διατηρούσε εργαστήριο βιολογικών υλικών σε ένα
μικρό διαμέρισμα στο Βόρειο Λονδίνο σε περιοχή με έντονη Τουρκική
παρουσία και εκτιμάται ότι αποφευχθεί τη τελευταία στιγμή μια ανείπωτη
τραγωδία με θύματα αθώους πολίτες.
 
Σε γενικές γραμμές οι Αλγερινή τρομοκράτες θεωρούνται από τους
πλέον αδίστακτους και επικίνδυνους στην Ευρώπη και η παρακολούθηση των
τάσεων που αναπτύσσονται στην Αλγερινή κοινωνία αφορά άμεσα και τις
Ευρωπαϊκές χώρες.
Μαρόκο
Στη χώρα αυτή η τρομοκρατική δράση διακρίνεται από την
αποκεντρωμένη και χαλαρή δομή της, όπως και τη νόμιμη δράση οργανώσεων
με τρομοκρατικά παρακλάδια.
Οι κυριότερες νόμιμες εξτρεμιστικές οργανώσεις είναι οι: Hizb
Al-Adala, Jama’at Al-Adl wal Ihsan, και παράνομη η Salafiyia Jihadiya.
Υπάρχουν δεκάδες άλλες οι οποίες δρουν αυτόνομα χωρίς να συντονίζονται
από κάποιο κέντρο.
Τη δεκαετία του ’90 οι παραπάνω οργανώσεις ίδρυσαν μία πλειάδα
φιλανθρωπικών σωματείων αποκτώντας ρίζες στον πληθυσμό ενώ κράτησαν
απόσταση από την Αλ Κάιντα προτιμώντας τη τοπική δυναμική παρά τη διεθνή
διακλάδωση. Ως αποτέλεσμα οι διεθνείς αρχές γνωρίζουν λίγα σχετικά για
τις επιδιώξεις και διασυνδέσεις των ομάδων αυτών. Από τις αρχές του 200ο
και άμα το θάνατο του Βασιλέα Χασάν του Μαρόκο και την ανάδειξη του
διαδόχου Μοχάμεντ του 6ου στο θρόνο, υπήρξε έντονη και βίαιη
δραστηριοποίηση των ισλαμιστών.
Το Μαρόκο είναι χώρα με συγκεντρωτικό χαρακτήρα της κρατικής δομής
και ο θάνατος του μονάρχη που διοικούσε με σιδερένια γροθιά το κρατικό
μηχανισμό, είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία φυγόκεντρων τάσεων τη
περίοδο του θανάτου και μέχρι τη σταθεροποίηση του νέου βασιλέα.
Η Salafiyia Jihadiya, απέκτησε ιδιαίτερη δυναμική τη τελευταία
δεκαετία όταν επεκτάθηκε στο εξωτερικό και ήρθε σε επαφή με τους
Αιγυπτίους θρησκευτικούς ηγέτες Sayyid Qutb, Shaykh Umar Abd Al–Rahman,
Abu Qatada οι οποίοι έφεραν σε επαφή την ομάδα με την ηγεσία της Αλ
Κάιντα όπως και εξτρεμιστές ιμάμηδες στο Λονδίνο. Οι Μαροκινές αρχές
υπολογίζουν ότι υπάρχουν 400 υποψήφιοι βομβιστές αυτοκτονίες στις τάξεις
της οργάνωσης και 12 αρχηγοί που κατοικοεδρεύουν στη Ταγγέρη και τη
Καζαμπλάνκα.
 
Επίσης υπάρχει σύνδεση με ακραία στοιχεία της Σαουδικής Αραβίας και
το 2002 συνελήφθησαν υπήκοοι από αυτό το κράτος που σχεδίαζαν με
Μαροκινούς να επιτεθούν σε εμπορικά πλοία που διασχίζουν τα στενά του
Γιλβατράρ. Επιπλέον η πολύνεκρη επίθεση στη Καζαμπλάνκα το 2003 με 45
νεκρούς κυρίως πολίτες Δυτικών χωρών οργανώθηκε από αυτή την οργάνωση σε
συνεργασία με άλλους πυρήνες τρομοκρατών.
 
Είναι ενδιαφέρον να ειπωθεί, ότι το Μαρόκο εάν και δεν διακρίνεται
σε πολιτικό επίπεδο από ισλαμιστικές τάσεις, έχει παρόλα ταύτα
επηρεαστεί από τις ακραίες ιδεολογίες σε πρωτογενές κοινωνικό επίπεδο.
Σύμφωνα με έρευνες Αμερικανικών πανεπιστημίων το 2004, το 45% των
Μαροκινών έχει θετική γνώμη για τον Μπιν Λαντεν, ενώ σύμφωνα με το
υπουργείο εσωτερικών της χώρας, υπάρχουν 3.000 τρομοκράτες που
διαφεύγουν από τις αρχές, παρά τις 5.000 συλλήψεις που έγιναν αμέσως
μετά τις επιθέσεις στη Καζαμπλάνκα.
 
Τη παρούσα περίοδο το εξτρεμιστικό κίνημα στο Μαρόκο διακρίνεται
για τη συγκεκαλυμμένη δράση του λόγω της έντονης αστυνομικής καταστολής.
Επίσης έχει διασπαστεί σε δύο κυρίως τάσεις, μία θεολογική που
αποτελείτε από ιμάμηδες και δρα στην επαρχία και μία που αποτελείτε από
ομάδες εγκληματιών που εμπλέκονται στο λαθρεμπόριο κάνναβης και
διακρίνονται για τις τυφλές επιθέσεις τους. Εάν και οι τουριστικές
περιοχές φυλάσσονται καλά από τις τοπικές αρχές, οι ξένοι επισκέπτες
είναι καλό να είναι πληροφορημένοι για τις περιοχές που θα επισκεφτούν
και να μην αποτολμούν εξορμήσεις σε μη τουριστικές περιοχές.
 
Οι Μαροκινή τρομοκράτες στην Ευρώπη δρουν όπως και οι Αλγερινοί σε
συνδυασμό με άλλες εθνοτικές μουσουλμανικές κοινότητες στα μεγάλα
μητροπολιτικά κέντρα.
 
O Zacharia Moussaoui και ο Mounir al-Motassadeq, είναι δύο
Μαροκινοί μετανάστες που ζούσαν στη Γερμανία και συμμετείχαν στην
προετοιμασία της 11/9, από τη λεγομένη «Κυψέλη του Αμβούργου». Επίσης
στο Τορίνο ο Ιμάμης Μαροκινής καταγωγής Bourki Bouchta οργάνωσε
εξτρεμιστικές ομάδες και καλούσε ιερό πόλεμο εναντίων της Ιταλίας και
τελικά απελάθηκε το 2006 από τις αρχές. Το 2005 οι Σερβικές αρχές
συνέλαβαν τον Μαροκινό υπήκοο Abdelmajid Bouchar και στη συνέχεια τον
εκδώσανε στην Ισπανία ως συμμέτοχο στις επιθέσεις τον Μάρτιο του 2004
στο μετρό της Μαδρίτης.
Ο τρομοκράτης αυτός είχε διαφύγει στα Βαλκάνια και βρήκε προσωρινά
προστασία από τις εξτρεμιστικές κοινότητες των Βοσνίων Μουσουλμάνων.
Χάρης τις Βόσνιο-Σερβικές αρχές ασφαλείας εντοπίστηκε και υπάρχουν φήμες
που δεν έχουν ακόμα διασταυρωθεί ότι θα επιχειρούσε να κατέλθει μέσω
Σκοπίων στην Ελλάδα και από εκεί να διαφύγει στη Μέση Ανατολή.
 
Λιβύη
Στη Λιβύη το καθεστώς του Καντάφι έχει καταφέρει σε μεγάλο βαθμό να
ελέγξει τις τρομοκρατικές ομάδες ισλαμικής υφής που δρουν στη χώρα, εάν
και Λίβυοι υπήκοοι έχουν κατά επανάληψη απασχολήσει τις Ευρωπαϊκές
αρχές. Αξίζει να σημειωθεί ότι το κράτος αυτό διατηρεί μια μάλλον
εχθρική στάση έναντι των λοιπών θρησκευμάτων. Στη Βεγγάζη πάλαι ποτέ
κέντρο Ελληνικών και Ιταλικών κοινοτήτων λειτουργεί μία μόνο
Ελληνορθόδοξη εκκλησία η οποία στην ουσία είναι ένα παλιό κτίσμα σε ένα
παράδρομο στο κέντρο της πόλης χωρίς κανένα Χριστιανικό έμβλημα
προκειμένου να μη «Προκαλεί το κοινό αίσθημα», ενώ οι δημόσιες εκφράσεις
άλλης θρησκείας πλην της μουσουλμανικής θέτουν σε κίνδυνο τους πολίτες
που προβαίνουν σε αυτές.
 
Στη Λιβύη το κύριο κέντρο δράσεις των τρομοκρατών είναι τα
Νοτιοδυτικά σύνορα με την Αλγερία, βαθιά μέσα στην έρημο της Σαχάρας.
Υπάρχει συνεργασία με τους Αλγερινούς, ενώ το 2004 οι ειδικές δυνάμεις
του Λίβυου στρατού κατάφεραν μετά από πολύωρη μάχη να εξουδετερώσουν
πολλούς στη περιοχή Τιμπέστι όπου και αποκαλύφθηκε αξιόλογος οπλισμός
που προερχόταν από τη μαύρη αγορά και είχε μεταφερθεί από τους Τουαρέγκ
της ερήμου μέσω των ατελείωτων ανθρωπίνων δικτύων και καραβανιών που
ξεκινούν από την Ερυθρά Θάλασσα και ενώνουν την Αραβική Χερσόνησο με τη
Σαχάρα και στη συνέχεια με τα όρη του Άτλαντα στο Μαρόκο και εν συνεχεία
στην Ιβηρική Χερσόνησο και την Ευρωπαϊκή Ήπειρο. Συνεπώς η σταθερότητα
του Κανταφικού καθεστώτος είναι προς το συμφέρον της ΕΕ, καθότι τυχόν
αποσταθεροποίηση θα φέρει με αρνητικό τρόπο πιο κοντά τους
σκληροπυρηνικούς της Μέσης Ανατολής με τις Ευρωπαϊκές πόλεις μέσω του
πλέον αφιλόξενου άξονα, αυτού της Σαχάρας που δεν δύναται να ελεγχθεί. Ο
άλλος δρόμος μεταφοράς ανθρώπων και εκρηκτικών είναι ο λεγόμενος
Βαλκανικός, που οδηγεί από τη Τουρκία-Βαλκάνια στη Κεντρική Ευρώπη.
 
Υπάρχει συνεργασία κυρίως μεταξύ των Ιταλικών αρχών με τους Λίβυους
που έχει αποδώσει άμεσα αποτελέσματα. Το 2005 14 άτομα
Βορειοαφρικανικής καταγωγής συνελήφθησαν στις πόλεις Κρεμόνα, Μπέργκαμο
και Μιλάνο τα οποία λειτουργούσαν παράλληλα ως λαθρεμπορικό δίκτυο και
ως πυρήνας της Αλ Κάιντα. Η αρχική τους βάση ήταν στην Λιβύη και οι
πληροφορίες των εκεί αρχών συνετέλεσαν στην εξάρθρωση αυτού του δικτύου.
 
Η Λίβυα τρομοκρατική δράση στην Ευρώπη δεν είναι αξιόλογη,
παραδόξως σε σχέση με τα υψηλόβαθμα στελέχη Λιβυκής καταγωγής που έχουν
είτε συλληφθεί είτε σκοτωθεί στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ. Προ διετίας οι
Γερμανικές ειδικές δυνάμεις της Αστυνομία συνέλαβαν Λίβυο υπήκοο στην
Καρλσρούη που ετοιμαζόταν να καταφύγει στο Ιράκ και να γίνει βομβιστής
αυτοκτονίας. Ο σημαντικότερος λόγος διατήρησης χαμηλού προφίλ των
υπηκόων αυτής της χώρας, είναι η ύπαρξη ενός ισχυρού δικτύου πληροφοριών
του Καντάφι εντός των Ευρωπαϊκών κρατών που συνεργάζεται στον εντοπισμό
αλλά και στην αποτροπή επιθέσεων από κατοίκους της χώρας του.
 
Τάσεις
Οι τάσεις που διαμορφώνονται αυτή την περίοδο στη Σαχάρα είναι η
ολοένα και εντεινόμενη δράση των ακραίων ισλαμιστών νοτιότερα και
συγκεκριμένα στη Μαυριτανία μέσω της οργάνωσης Reform Knights, η οποία
αποτελείτε από μέλη της φυλής Kounta. Επίσης στο Τσαντ υπάρχει δίαυλος
συνεργασίας μεταξύ των εκεί εξτρεμιστών και των Αράβων του Χαρτούμ οι
οποίοι κατηγορούνται για τη γενοκτονία των μαύρων Σουδανών του Νταρφούρ.
Αυτοί υποστηρίζονται από τη Σαουδική Αραβία σε ένα παίγνιο υψηλής
πολιτικής με σκοπό την επέκταση της επιρροής του Ριάντ σε δύο κομβικά
γεωπολιτικά χώρες της Αφρικής που όποιος τις ελέγχει αποκτά δίοδο στην
Αιθιοπία, Ζαΐρ, Νιγηρία και φυσικά σε ολόκληρο το Μαγκρέμπ.
 
Η ΕΕ έχει ήδη αποστείλει ειρηνευτική στρατιωτική αποστολή εκεί,
αλλά οι μέχρι τώρα πληροφορίες ομιλούν για κυριαρχία σε αχανείς εκτάσεις
των ισλαμιστών οι οποίοι είναι εξοπλισμένοι με τζιπ Τογιότα και
αντιαρματικές ρουκέτες τα οποία οι Αμερικανικές αρχές έχουν διαρρεύσει
ανεπίσημα στο τύπο ότι δόθηκαν από τους Σαουδάραβες.
 
Σε ότι αφορά την Ευρώπη οι διαμάχες σε αυτή τη καρδιά της Σαχάρας
έχουν έμμεση επίδραση σε θέματα λαθρομετανάστευσης καθότι μάζες ανθρώπων
διακινούνται προς το Βορά με σκοπό το προσπορισμό παράνομου και
κέρδους, όπως επίσης και κάτι ακόμα που έχει διέλθει της προσοχής: Για
πρώτη φορά στην ιστορία, λόγω της τεχνολογίας (Νέοι δρόμοι,
τηλεπικοινωνίες, κτλ), αλλά και της ανάμειξης τρίτων χωρών, ενώθηκε σε
μεγάλο βαθμό γεωοικονομικά το κέντρο της «Μαύρης Αφρικής» δηλαδή το Ζαΐρ
με τη Σαχάρα και τη Μεσόγειο. Συνεπώς από εδώ και στο εξής αναταραχές
σε αυτό το σημείο του πλανήτη που είναι ένα ενδημικό φαινόμενο θα
συντελούν στην αυξανόμενη είσοδο λαθρομεταναστών στις Μεσογειακές ακτές
από 6 έως 18 μήνες αργότερα αναλόγως των διαδρομών που θα επιδιώξουν οι
δουλέμποροι. Παράλληλα μπορεί να εκτιμηθεί ότι θα υπάρξει (Εάν δεν έχει
γίνει ήδη) στρατολόγηση μαύρων Αφρικανών από Άραβες με σκοπό τη
διεξαγωγή τρομοκρατικών επιχειρήσεων στην Ευρώπη.
 
Η Ελλάδα και οι επιδράσεις του Μαγκρέμπ
Οι Βορειοαφρικανικές κοινότητες στην Ελλάδα είναι ως επί το
πλείστον επικεντρωμένες στην Αθήνα και στις περιοχές της Ομόνοιας,
Κυψέλης, Αιγάλεου, Μοσχάτου, Πειραιά και δεν υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις
ότι ενέχονται σε εξτρεμιστικές ενέργειες. Την παρούσα περίοδο ανεπίσημο
τέμενος έχει εμφανιστεί και σε διαμέρισμα των Νοτίων Προαστίων που
διατηρείτε από Έλληνα προσήλυτο στο Ισλάμ και αποτελεί ένα ακόμη σημείο
συνάντησης Τυνήσιων κυρίως υπηκόων. Τα μη δηλωμένα τζαμιά στην Αττική
ίσως να υπερβαίνουν τα 100, αρκετά εκ των οποίων στελεχώνονται από
Βορειοαφρικανούς.
Τη περίοδο προετοιμασίας των Ολυμπιακών Αγώνων το Ελληνικό κράτος
αποδύθηκε σε ένα αγώνα δρόμου προκειμένου να καταγράψει όλες τις
Μουσουλμανικές ενώσεις και οργανώσεις που δρούσαν σε Ελληνικό έδαφος.
 
Σύμφωνα με ανεπίσημες πληροφορίες, 50.000 μουσουλμάνοι ελέγχθηκαν
και 2.000 ετέθησαν υπό παρακολούθηση. Εκ του αποτελέσματος αποδείχθηκε
ότι οι ενέργειες ήταν επιτυχημένες, ενώ πρέπει να σημειωθεί ότι λόγω της
γεωγραφικής θέσης της χώρας , μάλλον δεν πρέπει να αναμένεται ανάπτυξη
ακραίων ομάδων που να προέρχονται από το Μαρόκο ή την Αλγερία. Η
Αίγυπτος αποτελεί ενδεχομένως μία χώρα που πρέπει να προσεχθεί, αλλά
αυτό υπερβαίνει τα όρια της παρούσας μελέτης που εξετάζει κυρίως το
Μαγκρέμπ και τη Σαχάρα.
 
Είναι χρήσιμο να σημειωθεί ότι αμέσως ύστερα από τη επίθεση στη
Μαδρίτη στις 11/03/05, σύμφωνα με λίαν αξιόπιστες πηγές οι
Μουσουλμανικές κοινότητες στην Αθήνα «Προειδοποιήθηκαν» από τις
Ευρωπαϊκές κοινότητες τους, να κρατήσουν χαμηλό προφίλ και να μην
εκτίθενται στις αρχές ασφαλείας με τη συμπεριφορά τους. Περαιτέρω τα
«Ακραία κηρύγματα» στα τεμένη τέθηκαν εκτός ημερησίας διάταξης και
αρκετοί μεταξύ των οποίων και Μαροκινοί εξαφάνισαν τα ίχνη τους και
πιθανότατα έφυγαν από την Ελλάδα. Σε γενικές γραμμές οι κοινότητες του
Μαγκρέμπ και των άλλων Μουσουλμάνων στον Ελληνικό χώρο πήραν μια σειρά
προφυλάξεων, εάν και μέχρι στιγμής ουδείς έχει κατηγορηθεί για συμμετοχή
σε τρομοκρατία. Από την άλλη πλευρά οι Ελληνικές αρχές κατά καιρούς
συντείνουν στο να πιστεύουν ότι υπάρχουν βάσεις λογιστικής υποστήριξης
στην Αθήνα, βάσιμη υποψία εάν κρίνουμε από το γεγονός ότι οι εδώ
κοινότητες δέχονται οδηγίες δράσεις από τις «κεντρικές» στη Δ. Ευρώπη.
 
Επιπλέον, υπάρχουν ορισμένα στοιχεία και γεγονότα που αξίζουν
περαιτέρω προσοχής και έρευνας. Σύμφωνα με παλαιότερο δημοσίευμα της
Ελληνικής εφημερίδας Aegean Times, «Στις 02/08/2002, βρέθηκε στα Βατερά
της Λέσβου κάποιος που έμοιαζε εκπληκτικά με τον Δημήτρη Κουφοντίνα. Το
όνομά του συγκεκριμένου ατόμου, είναι ABBOU H… και ήταν κάτοχος του υπ
αριθμόν 02Υ… διαβατηρίου που έχει εκδοθεί στη Γαλλία. Είναι σίγουρο ότι
το διαβατήριο αυτό ανήκει σε πρόσφυγα από την Αλγερία που είχε καταφύγει
στη Γαλλία. Το περίεργο στην υπόθεση είναι ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος
κατείχε ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΚΟ δίπλωμα οδήγησης με τον αριθμό ΥU3…»
 
Η εκτίμηση των δημοσιογράφων της αποκαλυπτικής αυτής εφημερίδας
είναι ότι πρόκειται για Αλγερινό που είχε προσβάσεις στο Βαλκανικό χώρο
ως Μουτζαχεντίν στη Βοσνία τη δεκαετία του ’90. Πρέπει να σημειωθεί ότι η
κυβέρνηση του Σαράγιεβο έχει πάρει πίσω τις υπηκοότητες δεκάδων
Βορειοαφρικανών μαχητών που έδωσε πριν από μερικά έτη, αλλά τα ίχνη των
περισσοτέρων έχουν χαθεί και μάλλον μετακινήθηκαν ορισμένοι σε άλλα
κράτη.
 
Ακόμα, από τον Ελληνικό τύπο και την εφημερίδα τα ΝΕΑ όπως και το
Αμερικανικό κέντρο ερευνών Jamestown Foundation, ήρθαν στο φως
πληροφορίες ότι συνελήφθη στο Τελωνείο Κήπων, στις 13/09/2005, ο
Μαροκινός υπήκοος Ανουάρ Μαζράρ, ο οποίος καταζητούνταν από τις γαλλικές
και τις μαροκινές αρχές για συμμετοχή του σε οργάνωση φανατικών
μουσουλμάνων που δρούσε ως παρακλάδι της Αλ Κάιντα.
 
Κυνηγημένος από τη μαροκινή Αστυνομία ο Μαζράρ είχε καταφέρει να
διαφύγει στη Γαλλία, όπου σύμφωνα με τις πληροφορίες των γαλλικών
μυστικών υπηρεσιών φέρεται να οργάνωσε δίκτυο μουσουλμάνων εξτρεμιστών.
 
Λίγο πριν από τη σύλληψή του από τις γαλλικές αρχές, κατάφερε να
διαφύγει σε αραβική χώρα χρησιμοποιώντας πλαστό γαλλικό διαβατήριο. Οι
γαλλικές μυστικές υπηρεσίες ενημέρωσαν τις αντίστοιχες ελληνικές πως ο
Μαζράρ θα προσπαθούσε να εισέλθει στην Ελλάδα από την Τουρκία με
λεωφορείο που εκτελούσε το δρομολόγιο Κωνσταντινούπολη- Θεσσαλονίκη.
 
Ο δημοσιογράφος Στέλιος Βραδέλης αναφέρει ότι «Στο στόχαστρο των
Ελληνικών διωκτικών αρχών βρίσκονται δύο Βορειοαφρικανοί που εκτελούν
χρέη ιμάμη και για τους οποίους υπάρχουν πληροφορίες πως ανήκαν σε
σκληρές μουσουλμανικές οργανώσεις στην Αλγερία». Ακόμα είναι ενδιαφέρον
να ειπωθεί ότι τα τελευταία χρόνια συλλήψεις περίπου 20
«ελληνοποιημένων» Αράβων έχουν γίνει στη Βρετανία, την Πορτογαλία, τη
Γαλλία, την Ιταλία και την Ολλανδία, ενώ όπως αποκαλύφθηκε, είχαν
προμηθευτεί τα πλαστά έγγραφα από δίκτυα πλαστογράφων συμπατριωτών τους.
Άρα το Ελληνικό έδαφος χρησιμοποιείτε ως ένα βαθμό ως κέντρο λογιστικής
υποστήριξης ακραίων ομάδων με επίκεντρο την Αθήνα και ειδικότερα το
κέντρο της πόλης.
 
Το ευτύχημα για την Ελλάδα, είναι ότι διαθέτει πολύ καλή φήμη στους
Βορειαφρικανικούς πληθυσμούς λόγω ιστορίας, πολιτισμού, καλών
αναμνήσεων από την Ελληνική Διασπορά και της έλλειψης Δυτικοκεντρικού
τρόπου σκέψης που οδηγεί σε αυτό που ονομάζουμε ρατσισμός, ο οποίος δεν
ενυπάρχει στην Ελληνική κοινωνία με τη φυλετική έννοια σε αντίθεση με
την Ευρώπη. Ο γράφων σε συνομιλία με Τυνήσιο επαγγελματία κάτοικο
Δυτικής χώρας και σκληροπυρηνικών απόψεων, διαπίστωσε ότι η Αθήνα
θεωρείτε ως η πλέον φιλική και αγαπητή πόλη για την Τυνησιακή κοινωνία
από όλες τις Ευρωπαϊκές μητροπόλεις όπως επίσης και πεποίθηση ότι η
«Ελλάδα δεν κινδυνεύει από τους Μουσουλμάνους».
 
Παρόλα αυτά η ύπαρξη άρτια οργανωμένων τμημάτων ασφάλειας σε θέματα
και ειδίκευση και για τη τρομοκρατίας προερχόμενη από Βορειοαφρικανούς
ισλαμιστές αποτελεί μια δικλείδα ασφαλείας για την Ελληνική κοινωνία.
Παρόλο που η χώρα δεν πρόκειται να οργανώσει ξανά Ολυμπιακούς αγώνες ή
παρόμοιας κλίμακας διεθνές γεγονός, είναι φρόνιμο να υπάρχουν οι δομές
εκείνες που είτε θα αποτρέψουν ένα μοιραίο χτύπημα είτε θα βοηθήσουν
αρχές άλλων χωρών με ανταλλαγή πληροφοριών και εκτιμήσεων.
 
Σε γενικές γραμμές το κύριο ζητούμενο είναι οι γεωπολιτικές
αναταράξεις στη Βόρειο Αφρική σε συνδυασμό με ένα ενδεχόμενο κύμα
μαζικής μετανάστευσης την επόμενη δεκαετία. Σε αυτή την περίπτωση το
κύριο βάρος επιμερίζεται στο Λιμενικό σώμα και το Π.Ν με επίκεντρο τη
Κρήτη, τη Νότια Πελοπόννησο και τη Νοτιοδυτική Ελλάδα.
 
Το Μαγκρέμπ είναι μία περιοχή η οποία εάν και σχετικά εγγύς της
Ελληνικής επικράτειας παραμένει Terra Incognita, συνεπώς οποιαδήποτε
πρωτοβουλία κινείτε προς τη κατανόηση των εκεί διεργασιών είναι προς τη
σωστή κατεύθυνση.

 

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO7 λεπτά πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

GEOPOLITICO36 λεπτά πριν

Σοβαρή καταγγελία για το Σαχτάρ-ΑΕΚ! Χειρονομίες Τούρκων οπαδών προς τους Έλληνες – Συνελήφθησαν αστραπιαία από την αγγλική αστυνομία

Οι Τούρκοι βρέθηκαν στο Λονδίνο για τον προπονητή της ουκρανικής ομάδας Αρντά Τουράν, ο οποίος ακούγεται για τον πάγκο της...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Η Ευρώπη γνωρίζει, αλλά κάνει τα στραβά μάτια! Το διπλό παιχνίδι της Τουρκίας με Χαμάς και ισλαμιστικά δίκτυα

Η Ευρώπη δεν μπορεί να απαιτεί διαφάνεια από τους αιτούντες επιχορηγήσεων, ενώ παράλληλα αντιμετωπίζει την εξουσία της Άγκυρας επί των...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Η ελευθερία της έκφρασης στην Τουρκία του Ερντογάν: Λουκέτα, καταλήψεις τηλεοπτικών σταθμών και φίμωση του Τύπου

Από τις εφημερίδες Zaman και Bugün μέχρι τους τηλεοπτικούς σταθμούς TELE1 και Halk TV, η Τουρκία μετρά μια δεκαετία μαζικών...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

«Ελευθερία» Λονδίνου: Αδιέξοδο στο Κυπριακό, νέα εποχή στις σχέσεις Βρετανίας–ΕΕ και τα μηνύματα Ρούμπιο προς την Τουρκία

Στο επίκεντρο του νέου φύλλου της ομογενειακής εφημερίδας η αμετακίνητη στάση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό, οι πολιτικές εξελίξεις στο...

Δημοφιλή