Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Τουρκία, Συρία, Ιράν: μια συνέντευξη για τον πόλεμο δογμάτων στη Μέση Ανατολή

Δημοσιεύτηκε στις

coverphoto-t-s
Οι αναλύσεις που είναι διαθέσιμες στη δημόσια σφαίρα της Κύπρου σε σχέση με τη Μέση Ανατολή είναι ελάχιστες.
Την
Τουρκία την βλέπουμε μέσα από το πρίσμα του Κυπριακού, ενώ η αντίληψη
μας για το Ισλάμ είναι ότι είναι μια μονολιθική κατάσταση χωρίς
διαφοροποιήσεις και πολυπλοκότητες. Δεν είναι τυχαίο το ότι ταυτίζουμε
τους Άραβες με τη μουσουλμανική θρησκεία.
Η
γνώση προϋποθέτει τριβή με το αντικείμενο, βίωση και βαθιά αντίληψη των
κοινωνιών και κουλτούρων, αλλά και μάθηση των σχετικών γλωσσών. Ο Καάν
Ντιλέκ, του οποίου τη συνέντευξη δημοσιεύουμε πιο κάτω, ειναι Τούρκος
ιστορικός και πολιτικός επιστήμονας με διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο
της Τεχεράνης. Ειδικεύεται στους σιιτικούς πληθυσμούς της Μέσης Ανατολής
και είναι διευθυντής του Διεθνούς Κέντρου Μελετών Ειρήνης Μέσης
Ανατολής (ΙΜΡR),
το οποίο κάνει επιτόπιες έρευνες και δημοσκοπήσεις σε περιοχές στα
σύνορα Τουρκίας και Συρίας. Έχει πολλά ενδιαφέροντα και σημαντικά να πει
σε σχέση με τις εξελίξεις στη Συρία και την πολιτική της Τουρκίας σε
αυτή την συνέντευξη που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ‘Ταράφ’ στις 8
Οκτωβρίου 2012. Τη συνέντευξη την έδωσε στην Νεσιέ Ντιουζέλ.
Turkey Syria1ΕΡ:
Η Συρία κατέρριψε πρώτα το τουρκικό αναγνωριστικό, τώρα πέφτουν βόμβες
στις παραμεθόριες πόλεις της Τουρκίας. Γιατί φέρεται η Συρία τόσο
προκλητικά;
ΑΠ:
Άλλες ομάδες και χώρες σκέφτονται ότι η Τουρκία φέρεται προκλητικά.
Λένε ότι προκλητική είναι η Τουρκία που υποστηρίζει την ένοπλη αντίσταση
στη Συρία. Επιπλέον εμείς δεν γνωρίζουμε σαφώς το τι έχει διαμειφθεί
στο διάστημα από την κατάρριψη του αεροπλάνου μέχρι τώρα! Μάλιστα, δεν
ξέρουμε καν πώς έπεσε το αεροπλάνο μας ούτε αν χτυπήθηκε με πύραυλο.
Υπάρχουν πολλά σκοτεινά σημεία.
ΕΡ: Ποιος κατά τη δική σας γνώμη είναι προκλητικός;
ΑΠ: Κατά τη γνώμη μου εν καιρώ πολέμου πολλά, για να μην πω όλα, είναι δυνατά.
ΕΡ: Είπατε εν καιρώ πολέμου – βρίσκεται σήμερα η Τουρκία σε πόλεμο με τη Συρία;
ΑΠ:
Δεν μπορούμε να κάνουμε λόγο για ένα άμεσο πόλεμο, αλλά η Τουρκία είναι
εδώ κι ένα διάστημα σε σύγκρουση με τη Συρία. Πρόκειται για έναν πόλεμο
του ‘ποιος είναι πληρεξούσιος’!  Ένας μοντέρνος πόλεμος έχει εξάλλου
και αυτή τη διάσταση. Υπάρχουν μερικές ομάδες ‘τζιχάντ’ που τις στηρίζει
η Τουρκία. Οι ομάδες αυτές πολεμούν κατά του συριακού καθεστώτος. Αλλά,
ας μην παρεξηγηθώ, δεν λέω ότι ‘η Τουρκία έχει βάλει μερικές ομάδες να
πολεμούν εναντίον του καθεστώτος ενώ δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα’.
ΕΡ: Τι ακριβώς λέτε;
ΑΠ:
Φυσικά υπάρχουν ένοπλες ομάδες που απαρτίζονται από σύριους σουνίτες
που έχουν εξεγερθεί εναντίον τους καθεστώτος της Συρίας. Όμως μέσα στην
ένοπλη αντιπολίτευση υπάρχουν και ομάδες ‘τζιχάντ’ που προέρχονται από
διαφορετικές χώρες –από τον Καύκασο, το Αφγανιστάν, την Υεμένη, Λιβύη,
Ιορδανία και Αίγυπτο- και σχετίζονται με το δίκτυο της Αλ Κάϊντα. Αυτούς
στηρίζει η Τουρκία. Εξάλλου αν δεν υπήρχε στήριξη της Τουρκίας, η
ένοπλη αντιπολίτευση στη Συρία δεν θα μπορούσε να είναι τόσο ισχυρή. Από
την Τουρκία πήραν το πιο σημαντικό μέρος της επιμελητειακής στήριξης.
Εμείς, ως ερευνητικός οργανισμός, κάναμε επιτόπια έρευνα πεδίου τόσο
στην συριακή παραμεθόριο όσο και στην τουρκική πλευρά της παραμεθόριας
περιοχής που περικλείει και τις πόλεις Χάταϊ (Αντιόχεια), Κίλις και
Σανλίουρφα (Ούρφα, αρχαία Έδεσσα).
Turkey Syria2ΕΡ: Τι είδατε εκεί;
ΑΠ:
Διαπιστώσαμε ότι ο κόσμος στο Χάταϊ, σουνίτες και αλεβίτες, είναι όλοι
πολύ ανήσυχοι με τα όσα συμβαίνουν. Τους δημιουργούν μεγάλη ανησυχία
κάποιες αντιπολιτευόμενες ένοπλες ομάδες τζιχάντ από τη Συρία που
περνούν με άνεση τα σύνορα. Μένουν στο Χάταϊ, ξεκουράζονται, πηγαίνουν
σε νοσοκομεία αν είναι τραυματίες κι ύστερα επιστρέφουν στη Συρία και
πολεμούν. Έχουν αυτοκίνητα με τουρκικές πινακίδες και τηλέφωνα με
σύνδεση Turkcell. Κάναμε συνεντεύξεις με αυτούς τους ανθρώπους με ξένη
υπηκοότητα. Μας έδωσαν ακόμη και τον τομέα που διοικούσαν.
ΕΡ:
Ποια είναι η δύναμη που έχουν μέσα στον Ελεύθερο Συριακό Στρατό αυτές
οι ομάδες τζιχάντ που έρχονται από το εξωτερικό στη Συρία;
ΑΠ:
Αριθμητικά δεν είναι πολλοί, αλλά είναι οι πιο ισχυροί. Γιατί ξέρουν να
πολεμούν. Μπορούν και οργανώνουν επιχειρήσεις πολύ πέρα από τις
δυνατότητες της ένοπλης αντιπολίτευσης που αποτελείται από απλούς
πολίτες της Συρίας. Το πεδίο μάχης το διοικούν αυτή τη στιγμή αυτές οι
ομάδες τζιχάντ που έχουν δεσμούς με την Αλ Κάϊντα. Είναι επίσης αλήθεια
ότι η ένοπλη αντίσταση των σύριων σουνιτών ριζοσπαστικοποιείται
καθημερινά. Εντέλει, θα λέγαμε ότι στη Συρία όλοι ‘ακονίζουν τα μαχαίρια
τους’ ο ένας εναντίον του άλλου.
ΕΡ: Δηλαδή, η Τουρκία στηρίζοντας την αντίσταση που πολεμάει εναντίον του Άσαντ, στηρίζει και αυτές τις ομάδες Αλ Κάϊντα;
ΑΠ:
Η Τουρκία βλέπει την Αλ Κάϊντα ως ένα μέσο που θα μπορούσε να
αδυνατίσει τη ισχύ της στρατιωτικής δομής του καθεστώτος Άσαντ και θα
μπορούσε να πυροδοτήσει περισσότερο τον οργανωμένο πόλεμο στο πεδίο. Την
κατάσταση όμως δεν την βλέπουν με αυτό τον τρόπο οι σιιτικές κοινότητες
του Ιράκ, του Ιράν και του Λιβάνου, που θεωρούν ότι με την κατάσταση
αυτή «οι βαχαμπίτες στοχεύουν ειδικά εναντίον των σιιτών». Λόγου χάρη, η
συνοικία Σαϊντ Ζεϊνέπ στη Δαμασκό, όπου βρίσκεται ο τάφος της εγγονής
του Προφήτη Μωάμεθ, Ζεχρά, είναι για τους σιίτες ιερός τόπος. Εκεί ζουν
σιίτες από το Ιράκ, το Λίβανο και πολλά άλλα μέρη. Οι ομάδες τζιχάντ
μπήκαν στη συνοικία και εκτέλεσαν με απαγχονισμό όλους τους σιίτες,
γυναίκες και παιδιά.
ΕΡ: Θεέ μου…
ΑΠ:
Κατά συνέπεια αυτή είναι η θεώρηση των σιιτών της περιοχής. Λένε «αν
αυτοί ανατρέψουν τον Άσαντ θα επιτεθούν εναντίον όλων των σιιτών της
περιοχής» και στηρίζουν τον Άσαντ.
ΕΡ: Όμως στο μεταξύ πέφτουν στην Τουρκία η μια πίσω από την άλλη βόμβες από τη Συρία. Θέλει η Συρία πόλεμο;
ΑΠ:
Όχι, δεν θέλει πόλεμο. Γιατί να θέλει να πολεμήσει με έναν στρατό τόσο
δυνατό όσο ο τουρκικός μια χώρα όπου επικρατεί τέτοιο πανδαιμόνιο; Μια
τέτοια σκέψη δεν έχει κανέναν ορθολογισμό. Κοιτάξτε, η Τουρκία θέλει να
δημιουργηθεί στην παραμεθόριο με τη Συρία μια ουδέτερη ζώνη
(buffer zone). Μια τέτοια περιοχή όμως πρέπει να είναι για τον απλό λαό
και όχι για τις ένοπλες ομάδες. Γιατί θέλει η Τουρκία την ουδέτερη ζώνη,
για να πολεμούν με μεγαλύτερη ευχέρεια οι ομάδες αντίστασης ή αποδίδει
πράγματι μεγάλη σημασία στην ανθρώπινη ζωή και θέλει μια ουδέτερη ζώνη
για να μην πεθαίνουν οι άνθρωποι;    
ΕΡ: Δεν είναι μια ουδέτερη περιοχή όπου δεν θα υπάρχουν όπλα αυτό που θέλει η Τουρκία;
ΑΠ:
Δεν είναι. Εμείς το προτείναμε αυτό στη γραφειοκρατία του ΥΠΕΞ και του
Υπουργείου Άμυνας. Απλώς μας άκουσαν. Η Τουρκία αποδίδει μεγαλύτερη
σημασία στην ανάγκη που έχουν οι ένοπλες ομάδες για μια ασφαλή ουδέτερη
περιοχή, παρά για μια τέτοια περιοχή για τον άμαχο πληθυσμό.  Ωστόσο,
τον πόλεμο στη Συρία δεν μπορεί πλέον κανείς να τον σταματήσει. Ούτε η
Τουρκία. Μπορούμε όμως δημιουργώντας ανθρωπιστικές ζώνες, να
προστατεύσουμε τον άμαχο πληθυσμό της Συρίας. Αν σκοπός της Τουρκίας
είναι πράγματι η δημοκρατία, η ειρήνη και η ανθρώπινη ζωή, μπορεί τότε
να δημιουργήσει τέτοιες ουδέτερες ζώνες.
ΕΡ: Πού θέλει να φτιάξει η Τουρκία ουδέτερη ζώνη;
ΑΠ:
Η Τουρκία θέλει να χτυπήσει μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Θέλει, για
παράδειγμα, να φτιάξει ουδέτερη ζώνη στην περιοχή μεταξύ Καμισλί-Χασεκί
και με τον τρόπο αυτό να σπάσει το δίκτυο επικοινωνίας των κούρδων και
ταυτόχρονα να ελέγξει και να εμποδίσει την πολιτική και στρατιωτική δομή
των κούρδων.  Αυτή είναι και η άποψη των χωρών της Δύσης: η Τουρκία
προσπαθεί να συγκρατήσει τον συριακό στρατό με μια ουδέτερη ζώνη για να
μπορέσουν να αναπνεύσουν και για να μην αποδυναμωθούν ακόμη περισσότερο
οι δυνάμεις ένοπλης αντίστασης που έχουν στριμωχτεί στα τουρκικά σύνορα.
Η οβίδα που έπεσε στο Ακτσάκαλε, δημιούργησε μια καλή δικαιολογία για
το αίτημα δημιουργίας ουδέτερης ζώνης της Τουρκίας .
ΕΡ: Στην περίπτωση αυτή, θα μπορούσε η επίθεση στο Ακτσάκαλε να μην έχει γίνει από τις δυνάμεις του Άσαντ;
ΑΠ:
Γιατί όχι; Η Μέση Ανατολή είναι η γεωγραφία των επιχειρήσεων και της
προβοκάτσιας. Όπως ακριβώς συνέβη με την κατάρριψη του αεροπλάνου, έτσι
και με την οβίδα δεν έχουμε σαφείς πληροφορίες περί του ποιος την έριξε.
Όσο για τις δυτικές χώρες: δεν έχουν ακόμη αποφασίσει για το αν θα
δημιουργηθεί ή όχι ουδέτερη ζώνη που θα τη χρησιμοποιούν οι ένοπλες
ομάδες. Κι αυτό επειδή οι ενάντιες στον Άσαντ ένοπλες ομάδες δεν έχουν
προσώρας σημειώσει κάποια σημαντική επιτυχία. Αντιθέτως, ο Άσαντ
δυναμώνει όλο και περισσότερο στρατιωτικά. Προχωράει από τις θέσεις που
υποχώρησε, αποκρούει και εκδιώκει τις ένοπλες ομάδες αντίστασης.
            asad24102012ΕΡ: Πώς δυναμώνει ο Άσαντ; Αυξάνει η στήριξη που παίρνει από τον λαό στο εσωτερικό;
            ΑΠ:
Τώρα στη Συρία δημιουργούνται τόσο ομάδες που στηρίζουν την ένοπλη
αντίσταση όσο και ομάδες που στηρίζουν το καθεστώς Άσαντ. Σε μερικές
περιοχές, οι σουνιτικές φυλές περνούν με το μέρος του Άσαντ. Πολύ
πρόσφατα τρεις διοικητές του Ελεύθερου Συριακού Στρατού επέστρεψαν στον
στρατό του Άσαντ δηλώνοντας ότι έχουν μετανοήσει. Επειδή ο κόσμος είναι
ανήσυχος και δυσαρεστημένος από τις οργανώσεις τζιχάντ στη Συρία. Ακόμη
κι αυτοί που μισούν τον Άσαντ και πολεμούν εναντίον του, αναρωτιούνται:
«γιατί εμείς βομβαρδίζουμε τα σχολεία, τα νοσοκομεία μας; Η χώρα
ρημάζεται!». Προσέξτε το Χαλέπι, γιατί δεν πέφτει, παρά τις τόσες
προσπάθειες, το Χαλέπι;
            ΕΡ: Γιατί;
            ΑΠ:
Το 70% του πληθυσμού στο Χαλέπι είναι σουνίτες. Αυτοί που πολεμούν
εναντίον του Άσαντ είναι σουνίτες, αυτοί που ζουν στο Χαλέπι σουνίτες
επίσης. Γιατί λοιπόν ο λαός στο Χαλέπι δεν συντάσσεται με αυτούς που
πολεμούν; Η πλειοψηφία δεν συμμετέχει. Οι σύριοι, ιδιαίτερα οι σουνίτες
μεσοαστοί, αντιλαμβάνονται τις κινήσεις αντίστασης ως τρομοκρατικές
ενέργειες. Ύστερα από 18 μήνες αντίστασης, δεν υπάρχει ακόμα ρήγμα στο
συριακό καθεστώς, ακόμη οι μεσοαστοί σουνίτες δεν συμμετέχουν στην
αντίσταση. Αυτό σημαίνει ότι η Τουρκία έπρεπε να είχε ακολουθήσει μια
διαφορετική στρατηγική στη Συρία. Το καθεστώς Άσαντ δεν είναι δυνατόν να
το υπερασπιστεί κανένας στον κόσμο, αλλά η Τουρκία κάνει λάθη τακτικής.
Η Τουρκία δεν μπόρεσε να αποδείξει στο πεδίο τη ρητορεία περί
δημοκρατίας και ειρήνης που πρόβαλε αρχικά. Χριστιανοί, δρούζοι,
σουνίτες ή αλεβίτες… δεν είναι το σύνολο των κοσμικών κοινοτήτων της
Συρίας που στηρίζουν των Άσαντ, αλλά η Τουρκία δεν ενδιαφέρθηκε για
κανέναν από αυτούς.
            ΕΡ: Ποιοι σύριοι στηρίζουν λοιπόν την πολιτική της Τουρκίας;
            ΑΠ:
Την πολιτική της Τουρκίας τη στηρίζει η μερίδα που έχει ως σημείο
αναφοράς τον σουνιτισμό. Οι κοινότητες των Αδελφών Μουσουλμάνων και οι
ομάδες τζιχάντ που έχουν προσαρτηθεί σε αυτές. Η Τουρκία θεωρεί τους
Αδελφούς Μουσουλμάνους και τις άλλες ομάδες τζιχάντ ως μέσα για την
εξωτερική της πολιτική στη Συρία.
           Turkey Syria4
ΕΡ: Τι νομίζετε ότι θα κάνουν οι γείτονες μας, το Ιράκ και το Ιράν, σε
περίπτωση που ξεσπάσει πόλεμος ανάμεσα στην Τουρκία και τη Συρία;  
            Απ
: Το Ιράν δηλώνει εδώ και ένα χρόνο σε ανώτατο επίπεδο ότι «έχουμε
αμυντική συμφωνία με τη Συρία. Σύμφωνα με αυτήν θα θεωρήσουμε κάθε
επίθεση εναντίον της Συρίας ως επίθεση εναντίον του Ιράν». Λένε δηλαδή
σαφώς «θα πολεμήσουμε». Η Βαγδάτη από την άλλη πλευρά έχει αναθέσει στις
ισχυρές σιιτικές ομάδες της χώρας την πολιτική απέναντι στη Συρία.
            ΕΡ: Πώς δηλαδή;
            ΑΠ:
Για παράδειγμα η ομάδα του Μουκτεντά Σαντρ λέει ότι ο πόλεμος στη Συρία
απειλεί την δική τους ύπαρξη και κάνει λόγο για ενίσχυση του Στρατού
Μεχντί και για δημιουργία ομάδων αυτοκτονίας.  Επειδή και το Ιράν και το
Ιράκ θεωρούν τον εμφύλιο στη Συρία ως πόλεμο δογμάτων. Σκέφτονται ότι
οι εξτρεμιστικές σουνιτικές ομάδες, οι ομάδες των Βαχαμπί, των Σελεφί
και της Αλ Κάϊντα στοχεύουν στην εξόντωσή τους. Πράγματι οι ομάδες αυτές
με τη ρητορεία τους παράγουν πολιτική μίσους εναντίον του σιιτισμού και
του αλεβιτισμού.
            ΕΡ: Πού στέκει η Τουρκία σε αυτό τον πόλεμο δογμάτων;
            ΑΠ
: Η Τουρκία, ενώ θα έπρεπε να παίζει ρόλο εξισορροπιστικό, έχει γίνει
μέρος της κατάστασης. Φαίνεται να βρίσκεται πλάι στις εξτρεμιστικές
σουνιτικές ομάδες. Για το λόγο αυτό εξάλλου, τόσο οι ΗΠΑ όσο και η
Ευρωπαϊκή Ένωση φέρονται με άκρα επιφύλαξη και προσοχή απέναντι στο
αίτημα της Τουρκίας για ουδέτερη ζώνη και άλλα. Εκτός αυτού, η Τουρκία
με την πολιτική που ακολουθεί στη Συρία, πολώνεται και στο εσωτερικό. Η
κοινωνική δομή της Τουρκίας ριζοσπαστικοποιείται όλο και περισσότερο.
Τίθενται σε κίνηση οι ‘νευρικές απολήξεις’ τόσο των αλεβιτών όσο και των
σουνιτών της Τουρκίας.
            Turkey Syria3ΕΡ: Δεν είναι η πολιτική που ακολουθεί η Τουρκία στη Συρία η πολιτική των ΗΠΑ; Δεν έσπρωξε την Τουρκία στη Συρία η Αμερική;
            ΑΠ:
Μπορεί αυτή να είναι μια πολιτική που θέλει η Αμερική, αλλά δεν έσπρωξε
η Αμερική την Τουρκία στη Συρία. Η Τουρκία κινήθηκε γρήγορα για να
πάρει την πρωτοβουλία. Οι αμερικανοί εξάλλου ήταν ήδη θυμωμένοι με την
Τουρκία στο θέμα της Συρίας. Επειδή το Ισραήλ είχε χτυπήσει το 2007 τις
πυρηνικές εγκαταστάσεις στη Συρία. Είχε ανακληθεί ο αμερικανός πρέσβης. Η
Αμερική ήθελε να εφαρμόσει κατά της Συρίας πιέσεις και κυρώσεις. Η
Τουρκία τους είπε, ‘σταματήστε, εμείς θα πείσουμε την Συρία». Τώρα η
Αμερική λέει στην Τουρκία, «λέτε ότι θα γίνατε μια δύναμη στη περιοχή,
ότι θα βάλετε τάξη στη Μέση Ανατολή. Γιατί λοιπόν μας καλείται σε
βοήθεια κάθε τόσο; Αν είστε τόσο ισχυροί προχωρήστε».
ΕΡ: Ποιες θα ήταν οι συνέπειες αν ξεσπούσε στην περιοχή πόλεμος δογμάτων;
ΑΠ:
Μα, στη Συρία διεξάγεται ήδη αυτή τη στιγμή ένας πόλεμος δογμάτων. Αν
έμπαιναν σε πόλεμο η Τουρκία με τη Συρία, αυτός θα εξελισσόταν σε έναν
πόλεμο σουνιτών-σιιτών που θα επεκτεινόταν σε ολόκληρη την περιοχή και
σε έναν τέτοιο πόλεμο θα καταστρεφόμασταν όλοι. Ένας τέτοιος πόλεμος θα
ήταν σενάριο συντέλειας και δεν θα είχε νικητές. Εκατομμύρια άνθρωποι θα
έχαναν τη ζωή τους σε έναν τέτοιο δίχως στόχο πόλεμο.
ΕΡ: Τι θα έκανε η Ρωσία σε περίπτωση πολέμου ανάμεσα στην Τουρκία και τη Συρία;
ΑΠ:
Η Ρωσία παρέχει στη Συρία στήριξη τόσο επιμελητειακή όσο και
τεχνολογική. Με τις τελευταίες δε δηλώσεις της έδειξε ότι δεν θα κάνει
πίσω. Αν η Τουρκία και η Συρία εμπλακούν σε πόλεμο, αυτός δεν θα
παραμείνει ένας πόλεμος περιφερειακός αλλά θα εξελιχθεί σε παγκόσμιο.
Αυτό το γνωρίζουν οι πάντες.
ΕΡ: Θέλει η Τουρκία τον πόλεμο;
ΑΠ:
Υπάρχουν κύκλοι που τον θέλουν. Ίσως και μερικοί μέσα στην κυβέρνηση.
Ίσως επίσης να είναι κοινωνικές ομάδες και opinion leaders που
επηρεάζονται από τις απόψεις και τις σκέψεις της κυβέρνησης. Ενοχλούν
τους αλεβίτες στο εσωτερικό οι αδιάκοπες αναφορές στον Γιαβούζ Σουλτάν
Σελίμ και τον Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή.
ΕΡ:
Ο Γιαβούζ είναι ο σουλτάνος που έσφαξε του αλεβίτες, δικαίως δεν δίνουν
ποτέ στα παιδιά τους το όνομα αυτό. Νομίζετε ότι η κυβέρνηση δεν το
γνωρίζει αυτό;
ΑΠ:
Όχι μόνο στο εσωτερικό, αλλά και οι σιίτες εκτός Τουρκίας, ερμηνεύουν
τις συνεχείς αναφορές στον Γιαβούζ Σουλτάν Σελίμ και την
σουνιτο-κεντρική πολιτική, ως επιθυμία για πόλεμο με τους σιίτες. Αν
εσείς επαναλαμβάνετε συνεχώς τα ονόματα του Σουλεϊμάν, του Πορθητή, του
Γιαβούζ και προσπαθείτε από την ιστορική μνήμη να επινοήσετε μια νέα
πολιτική μνήμη, τότε, κάνετε λάθος. Γιατί πρόκειται για μια μνήμη
σουνιτική! Και η σουνιτική μνήμη δεν δημιουργήθηκε αφεαυτής. Απέναντι σε
αυτήν υπάρχει και μια μνήμη σιιτική! Μέσα στη χώρα μας υπάρχει μια
σιιτική μνήμη! Ως εκ τούτου και οι σιίτες της Τουρκίας λένε «η Τουρκία
ακολουθεί μια πολιτική ριζοσπαστικού Ισλάμ με άξονα τον σουνιτισμό».
ΕΡ: Είναι άδικες κριτικές αυτές κατά τη γνώμη σας;
ΑΠ
: Όχι δεν είναι άδικες. Η τουρκική ρητορεία επικεντρώνεται πλέον όλο
και πιο πολύ στη θρησκεία και η Τουρκία έχει φτάσει στο σημείο να
τονίζει ειδικά τις επιλογές του σουνιτικού Ισλάμ. Ενώ, ο λόγος της δεν
ήταν καταρχάς εθνικός και θρησκευτικός. Λέγαμε δημοκρατία, ειρήνη,
ελευθερία. Αυτός ο λόγος στην εξωτερική πολιτική έμεινε στα λόγια και
εφαρμόστηκε μια πολιτική σουνιτική.  Η Τουρκία, ως κυβέρνηση και ως
κράτος, καταπάτησε αυτά που έλεγε στην αρχή σχετικά με τη Συρία.
ΕΡ: Λέγεται ότι η Συρία έχει ένα πολύ ισχυρό σύστημα αεροπορικής άμυνας. Έχει όντως ένα τέτοιο σύστημα;
ΑΠ:
Στη Συρία υπάρχουν πύραυλοι και ρουκέτες και του Ιράν και της Ρωσίας..
Εκτός αυτού ξέρουμε επίσης ότι η Συρία έχει εργοστάσια παραγωγής χημικών
όπλων.
ΕΡ: Θα χρησιμοποιούσε η Συρία αυτούς τους πυραύλους και τα χημικά σε έναν πόλεμο εναντίον της Τουρκίας;
ΑΠ:
Θα μπορούσε. Ο Άσαντ λέει ‘μπορεί να καταστραφούμε αλλά δεν θα
καταστραφούμε μόνοι μας. Θα βουλιάξουμε όλοι μαζί’. Το υπονοούμενο
απευθύνεται πιστεύω στο Ισραήλ και στην Τουρκία.
ΕΡ: Υπάρχει πιθανότητα να βομβαρδιστούν παραμεθόριες πόλεις;
ΑΠ:
Θα μπορούσε. Μήπως δεν υπάρχουν οργανώσεις που χρησιμοποιούνται ήδη στο
πεδίο; Γίνονται μάχες στην ‘πίσω αυλή’. Και είμαστε ακόμα στην αρχή! Η
Τουρκία, με την πολιτική που ασκεί σχετικά με τη Συρία,
απεμπολεί  εθνοτικά τους κούρδους και θρησκευτικά τους σιίτες, τους
αποξενώνει. Αν βαθαίνει ο θερμός πόλεμος, θα δημιουργηθεί μια συμμαχία
ανάμεσα στους κούρδους και τους σιίτες. Μια τέτοια συμμαχία θα οδηγούσε
την Τουρκία στην καταστροφή.  Η Τουρκία μπαίνει σε μεγάλο μπελά. Γιατί
στην πραγματικότητα η Τουρκία είναι σαν τη Συρία. Οι πολώσεις στη δική
μας κοινωνία θα μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να προκληθούν.
ΕΡ: Είναι ισχυρό το ΡΚΚ στη Συρία;
ΑΠ:
Είναι. Στην πραγματικότητα το ΡΚΚ είναι ισχυρό όπου υπάρχει κουρδικό
πολιτικό κίνημα. Επειδή οι κούρδοι σκέφτονται ότι το ΡΚΚ με τον αγώνα
που συνεχίζει εδώ και τριάντα χρόνια έχει μεγάλο μερίδιο στη δημιουργία
της κουρδικής ταυτότητας, του κουρδικού εθνικισμού. Γι’ αυτό και
υπάρχουν πόστερ του Ότζαλαν κρεμασμένα στους τοίχους των σπιτιών στις
κουρδικές περιοχές στη Συρία. Αν όμως με ρωτούσατε ‘αν το Ρ
YD που έχει δημιουργήσει αυτόνομες διοικήσεις στη Συρία είναι ΡΚΚ’, τότε, θα σας έλεγε , όχι, το ΡYD δεν είναι το ΡΚΚ. Έχουν επαφές, αλλά οι αποφάσεις που παίρνει το PYD δεν έρχονται από το Κάντιλ [το βουνό στο βόρειο Ιράκ όπου στρατοπεδεύει η ηγεσία του ΡΚΚ]. Το PYD ενισχύεται
από τότε που ξεκίνησε ο εμφύλιος στη Συρία. Πριν από τον πόλεμο αυτό
δεν ήταν ισχυρό, τώρα, γυρίζει σπίτι-σπίτι και οργανώνει τους κούρδους.
Οι κούρδοι φέρονται στρατηγικά και δημιουργούν στις δικές τους αυτόνομες
δομές.
153f9  debfc11a4036f8f4ee2cf9200d041dfd MΕΡ: Τι θα έκανε το ΡΚΚ αν ξεσπούσε πόλεμος ανάμεσα στην Τουρκία και τη Συρία;
ΑΠ:
Όσο βαθαίνει η κρίση στη Συρία και όσο η Τουρκία επεμβαίνει άμεσα στη
Συρία, το ΡΚΚ και το κουρδικό πολιτικό κίνημα θα ασκήσει πιέσεις για τη
δημιουργία αυτόνομων περιοχών και απελευθερωμένων περιοχών. Το ΡΚΚ θα
επέκτεινε τα πεδία διεξαγωγής πολέμου και θα αύξαινε τις βομβιστικές
ενέργειες αυτοκτονίας παντού, συμπεριλαμβανομένων και των πόλεων.  Αυτό
εξάλλου δεν γίνεται τον τελευταίο καιρό; Όσο βαθαίνει η κρίση στη Συρία
τόσο το ΡΚΚ πιέζει την Τουρκία. Γιατί η Συρία αποδυναμώνει την Τουρκία,
της παίρνει την ενέργεια. Η κρίση στη Συρία αποδυναμώνει την Τουρκία
στρατιωτικά αλλά και από την άποψη μυστικών υπηρεσιών.  Το ΡΚΚ
εκμεταλλεύεται αυτή την κατάσταση. Νομίζω ότι είναι μια αλήθεια ότι αν
κατακερματιστεί η Συρία, δεν μπορεί να κρατηθεί η εδαφική ακεραιότητα
της Τουρκίας.  Υπάρχει επίσης και άλλος ένας μεγάλος κίνδυνος για την
Τουρκία.
ΕΡ: Ποιος;
ΑΠ
: Όσο βαθαίνει η κρίση στη Συρία και όσο γίνεται πιο ξεκάθαρος ο
πόλεμος ανάμεσα στα θρησκευτικά δόγματα, οι σιιτικές ένοπλες ομάδες θα
μπορούσαν να έρθουν μέσω Ιράκ, Ιράν και Συρίας στην Τουρκία και να
κάνουν επιχειρήσεις. Δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι η Χεζμπολλάχ έχει
συνδέσμους σε όλο τον κόσμο. Υπάρχουν ένοπλες σιιτικές ομάδες όπως ο
Στρατός της Ιερουσαλήμ και ο Στρατός Μεχντί.  Όσο βαθαίνει η κρίση στη
Συρία τόσο μεγαλώνει ο κίνδυνος για την Τουρκία!
ΕΡ:  Στην περίπτωση αυτή, νομίζετε ότι η τουρκική κυβέρνηση θα αλλάξει την πολιτική της σχετικά με τη Συρία;
ΑΠ:
Αυτό είναι πολύ δύσκολο. Στην πραγματικότητα ο ένοπλος αγώνας στη Συρία
ξεκίνησε πολύ νωρίς. Η Τουρκία συμμετείχε σ’ αυτή την επιχείρηση. Η
Τουρκία βιάστηκε. Σκέφτηκαν ότι θα μπορούσαν να ρίξουν τον Άσαντ μέσα σε
24 ώρες. Η Συρία θα μπορούσε να είχε μετασχηματιστεί με τον καιρό.
Επιπλέον όπως είναι τα πράγματα σήμερα, τότε, θα δημιουργούνταν ρωγμές
στον Ελεύθερο Συριακό Στρατό και το Εθνικό Συμβούλιο που η Τουρκία
στηρίζει. Η αντιπολιτευτική κίνηση που συγκέντρωσε κάτω από μια στέγη
και στηρίζει η Τουρκία, δεν είχε εξάλλου ποτέ καταφέρει να συμπεριλάβει
όλη την αντιπολίτευση στη Συρία. Τώρα, ξεπροβάλλουν και εναλλακτικές
αντιπολιτεύσεις σε αυτή την αντιπολιτευτική κίνηση.
ΕΡ: Ποιοι είναι;
ΑΠ:
Παραδείγματος χάρη, έχει ήδη ενισχυθεί η Πρωτοβουλία της Αιγύπτου που
δημιουργήθηκε στην Αίγυπτο. Και αυτοί μισούν τον Άσαντ και το μπααθικό
καθεστώς αλλά αντιτίθενται στην καταστροφή και το γκρέμισμα των
σχολείων, αντιτίθενται στον ένοπλο αγώνα. Εμείς έπρεπε να είχαμε
στηρίξει αυτές τις ειρηνικές άοπλες ομάδες. Αντιθέτως, αυτό που κάναμε
ήταν να παρέχουμε στήριξη στις ένοπλες. Σε συνάντηση που είχαμε με
ιρανούς αναλυτές, αυτό που μας είπαν ήταν το εξής: «Η Τουρκία
μετατρεπόταν σε μια πολύ ισχυρή χώρα όσο κατέβαινε στην περιοχή
χρησιμοποιώντας ήπια και ειρηνική δύναμη. Κάποιοι το είδαν αυτό ως ρίσκο
και έβαλαν στην αγκαλιά της Τουρκίας μια κρίση όπως αυτή της Συρίας. Με
τον τρόπο αυτό, με την κρίση της Συρίας, τράβηξαν ένα ψυχολογικό όριο
ανάμεσα στην Τουρκία και τη Μέση Ανατολή. Η Τουρκία δεν θα μπορέσει ποτέ
πλέον να είναι ισχυρή και να έχει επιρροή στη Μέση Ανατολή».
ΕΡ: Ποιος, σύμφωνα με το Ιράν, χαλιναγώγησε την Τουρκία με την κρίση στη Συρία;
ΑΠ:
Την χαλιναγώγησε το Ισραήλ και η Αμερική. Άφησαν την Τουρκία μόνη με
την κρίση στη Συρία. Η Τουρκία ήταν δημοφιλής στις αραβικές γειτονιές
όσο μιλούσε για δημοκρατία, ελευθερία και ευημερία. Τώρα δεν είναι πια.
Τώρα, οι σχέσεις της Τουρκίας είναι καλές μόνο με την Αρμπίλ. Εμείς ως
οργανισμός μελετούμε την συριακή πολιτική της Τουρκίας στην περιοχή.
Αυτά που σας λέω είναι από τα αποτελέσματα αυτών των ερευνών και των
συνεντεύξεων. Η σημερινή εικόνα της Τουρκίας στον αραβικό κόσμο είναι
πολύ διαφορετική από την εικόνα που είχε η Τουρκία και ο Πρωθυπουργός
της το 2009. Δείτε, θέλω να σας πω ότι στη Μέση Ανατολή οι σουνίτες
άραβες δεν είναι όλοι ισλαμιστές. Οι φιλελεύθεροι, σοσιαλδημοκράτες
μεσοαστοί σουνίτες διανοούμενοι λένε ότι η Τουρκία συνεργάζεται με τις
ένοπλης ομάδες τζιχάντ και αναρωτιούνται ‘τι συνέβη και πού είναι η χώρα
που υπεραμυνόταν των αξιών της ειρήνης και της δημοκρατίας’.
ΕΡ: Ποια είναι η πολιτική που θα έπρεπε να ακολουθήσει η Τουρκία;
ΑΠ
: Η Τουρκία δεν πρέπει να γίνεται αιτία πολέμων και σφαγών. Είχαμε τη
δύναμη να σταματήσουμε τον πόλεμο στη Συρία. Μπορούσαμε να κρατήσουμε
ίσες αποστάσεις με όλες τις εθνοτικές και θρησκευτικές ομάδες, να δίναμε
προτεραιότητα στην ειρήνη και στη δημοκρατία. Δεν το κάναμε όμως. Αν η
Τουρκία επιθυμεί πράγματι ένα μετασχηματισμό στη Συρία, πρέπει να
συνομιλεί με όλους τους λαούς που ζουν εκεί και να λαμβάνει υπόψη τα
δημοκρατικά δικαιώματα και τα αιτήματα όλων. Πρέπει να κάνουμε συνέδρια
στα οποία θα συμμετέχουν όλες οι εθνοτικές και θρησκευτικές ομάδες της
Συρίας: δρούζοι, σιίτες, ισμαηλίτες, σουνίτες, κούρδοι, άραβες,
χριστιανοί, τουρκομάνοι. Σήμερα κανένας ισμαηλίτης ή σιίτης δεν πιστεύει
ότι θα προστατευτεί η δική του ύπαρξη αν καταρρεύσει το καθεστώς Άσαντ.
Στην πραγματικότητα, στο σημείο που έχουν φτάσει σήμερα τα πράγματα, η
Τουρκία δεν θέλει να συνεχιστεί μακροχρόνια ο πόλεμος στη Συρία…
ΕΡ: Τι θέλει η Τουρκία;

ΑΠ
: Η Τουρκία προσπαθεί να επιτευχθεί η καθεστωτική αλλαγή στη Συρία μια
ώρα αρχύτερα με στρατιωτικά μέτρα. Η Δύση, όμως, δεν ανάβει στην Τουρκία
το πράσινο φως. Επειδή η Δύση φοβάται την εικόνα που θα δημιουργηθεί
στη Συρία μετά την ανατροπή του Άσαντ από τις ομάδες τζιχάντ. Δηλαδή, η
Τουρκία έχει περιέλθει σε αδιέξοδο στη Συρία! Η επικρατούσα δομή στη
Συρία δεν λέει να καταρρεύσει. Όπως δείχνουν τα πράγματα σήμερα, ο
εμφύλιος στη Συρία θα κρατήσει πολύ. Θα μπορούσε να κρατήσει και δέκα
χρόνια!

http://cyprusnews.eu/

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Ιστορία - Πολιτισμός6 λεπτά πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις18 λεπτά πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO18 λεπτά πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO49 λεπτά πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Σοβαρή καταγγελία για το Σαχτάρ-ΑΕΚ! Χειρονομίες Τούρκων οπαδών προς τους Έλληνες – Συνελήφθησαν αστραπιαία από την αγγλική αστυνομία

Οι Τούρκοι βρέθηκαν στο Λονδίνο για τον προπονητή της ουκρανικής ομάδας Αρντά Τουράν, ο οποίος ακούγεται για τον πάγκο της...

Δημοφιλή