Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Τι γράφαμε για την εμπλοκή Καμπούρογλου στην “Υπόθεση Οτζαλάν”

Δημοσιεύτηκε στις

Απόσπασμα από το βιβλίο-ιστορική μαρτυρία του Σάββα Καλεντερίδη: 

Κεφάλαιο Όγδοο
…….
Η Ροζερίν προετοιμάζει την επιχείρηση μεταφοράς του Άπο στην
Αθήνα
Η
Ροζερίν, που βρίσκεται στην Αθήνα, λαμβάνει από τον Μαχίρ τα αγωνιώδη μηνύματα
του Άπο. Απειλείται η ζωή του, πράγμα το οποίο επιβεβαιώνει και ο Μαχίρ.
Μπροστά σε αυτήν την εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση, χτυπάει και πάλι την πόρτα
του πιο πιστού φίλου του αγώνα τους στην Ελλάδα, του Κώστα Μπαντουβά. Τη
φορά αυτή ο Κρητικός βουλευτής είναι πιο προσεκτικός. Μάλλον αντιλαμβάνεται τον
κίνδυνο και τη σοβαρότητα των περιστάσεων και δεν εμπλέκεται ενεργά.
Ευρισκόμενη σε αδιέξοδο η Ροζερίν στρέφεται σε
έναν άλλο φίλο της οργάνωσης, τον επιχειρηματία Βλάση Καμπούρογλου,
ο οποίος φαίνεται διατεθειμένος να βοηθήσει. Έτσι, με υπόδειξη του
Καμπούρογλου, η Ροζερίν την Τετάρτη 27 Ιανουαρίου απευθύνεται στον Γιώργο
Μαύρο
, ο οποίος κανονίζει όλες τις λεπτομέρειες του μεγάλου ταξιδιού.
Σύμφωνα με τις συνεννοήσεις, το αεροπλάνο θα ήταν έτοιμο την Παρασκευή, 29
Ιανουαρίου, στις 11:00, για να απογειωθεί από την Αθήνα και να κατευθυνθεί προς
τη Μόσχα. Η Ροζερίν ήταν αυτή που ρύθμισε τις λεπτομέρειες για την οργάνωση του
ταξιδιού και για τη χρησιμοποίηση της αίθουσας VIP του αεροδρομίου.

Η επιστολή Πάγκαλου προς Υπουργείο Δημόσιας Τάξης και ΕΥΠ

Είναι Τετάρτη,
27 Ιανουαρίου 1999
. Ο επιχειρησιακός υποδιοικητής της Υπηρεσίας στρατηγός Λουκόπουλος
καλεί στο γραφείο του τον Γιώργο Γούση, διευθυντή Ανάλυσης, τον Νίκο
Οργόπουλο, διευθυντή Αντικατασκοπίας, και μένα. Μας δείχνει μια επιστολή
του Πάγκαλου που απευθύνεται στον Πετσάλνικο και τον Σταυρακάκη.
Καλύπτει με το χέρι του το μέρος της επιστολής που αφορά το υπουργείο δημόσιας
τάξης και μας δείχνει να διαβάσουμε το μέρος της επιστολής που αφορά την ΕΥΠ. Ο
Πάγκαλος ζητά επειγόντως από την ΕΥΠ να συγκροτήσει φάκελο, στον οποίο να
περιέχονται στοιχεία και ντοκουμέντα για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων
των Κούρδων από το τουρκικό κράτος. Εγώ παίρνω εντολή να συγκεντρώσω τα
στοιχεία και να τα παραδώσω στην υπάλληλο Φουλάκη, της διεύθυνσης
Ανάλυσης. Μάλιστα, μας καλεί και τους δυο ο Λουκόπουλος και μας δίνει ο ίδιος
σχετικές οδηγίες.
Αμέσως
ενημερώνω τηλεφωνικά τον Ναξάκη και φίλους από την κουρδική πλευρά και ζητώ να
συλλέξουν ό,τι στοιχεία υπάρχουν για το θέμα. Την άλλη μέρα, περί τις 19:00,
συναντιέμαι με τον Ναξάκη και τη Ροζερίν στου ΦΛΟΚΑ, απέναντι από τα
γραφεία του ERNK στη Βασιλίσσης Σοφίας. Εκεί μου παραδίνουν ό,τι
στοιχεία έχουν και ζητώ από τη Ροζερίν να επικοινωνήσει μπροστά μου με
οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ευρώπη και την Κωνσταντινούπολη, και να
ζητήσει να στείλουν ό,τι επιπλέον στοιχεία διαθέτουν για το θέμα με κούριερ. Τη
στιγμή εκείνη, 15 ώρες πριν ξεκινήσουν οι δυο τους για τη Μόσχα, δεν διέκρινα
κανένα σημάδι στη συμπεριφορά τους που να προδίδει τις επόμενες κινήσεις τους.
Απ’
ό,τι έμαθα αργότερα, ο Ναξάκης δεν γνώριζε τίποτε για το ταξίδι της επόμενης
μέρας. Μετά τη συνάντησή μας στο ΦΛΟΚΑ, όπως μου εκμυστηρεύτηκε μετά από καιρό,
κατευθύνθηκε στο σπίτι του στο Νέο Βουτζά.
(Μέχρι
σήμερα, δεν μπόρεσα να μάθω κάτι ή να κάνω κάποια υπόθεση για το νόημα της
επιστολής Πάγκαλου προς τον Πετσάλνικο και τον Σταυρακάκη. Ο τρόπος που
χειρίστηκε το θέμα η ΕΥΠ έδειχνε ότι επρόκειτο για κάτι επείγον, σαν να
περιμέναμε κάτι να συμβεί που είχε σχέση με τους Κούρδους. Ήταν Τετάρτη, 27
Ιανουαρίου. Δυο μέρες πριν έλθει ο Άπο στην Ελλάδα.)
Η
Ροζερίν ρυθμίζει τις τελευταίες λεπτομέρειες. Σύμφωνα με το σχέδιο, ο Άπο θα
περάσει χωρίς έλεγχο από την αίθουσα υψηλών προσώπων (VIP) του
ανατολικού αεροδρομίου, η οποία θα ανοίξει για να υποδεχτεί «έναν υφυπουργό
Άμυνας της Ρωσίας»
. Ενώ έχει κανονίσει τα πάντα, περί τις 21:00 δέχεται
τηλεφώνημα από τον Μαχίρ, ο οποίος της μεταφέρει μια εντολή του Άπο:
«Στο αεροπλάνο πρέπει να βρίσκεται οπωσδήποτε και ένας Έλληνας».
Αυτό,
για να αποκλειστεί το ενδεχόμενο κατάρριψης του αεροσκάφους κατά τη διάρκεια
της πτήσης. Σύμφωνα με τη λογική της εντολής αυτής, οποιαδήποτε υπηρεσία
επιχειρούσε να το καταρρίψει, θα στάθμιζε το γεγονός της παρουσίας ενός Έλληνα
στο αεροσκάφος.
Η
Ροζερίν επικοινωνεί με τον Κώστα Μπαντουβά. Τη φορά αυτή ο γόνος της δοξασμένης
οικογένειας αρνείται να ακολουθήσει τη Ροζερίν στο επικίνδυνο ταξίδι. Η
εμπειρία της Δαμασκού, τον περασμένο Οκτώβρη, είχε αφήσει τα σημάδια της.
Μπροστά στο αδιέξοδο η Ροζερίν σκέφτεται, ποιον άλλον, τον Αντώνη Ναξάκη. Του
τηλεφωνεί στις 21:30 και τον καλεί να έλθει επειγόντως στην Αθήνα, χωρίς να του
αποκαλύψει τίποτα.
Ο
Ναξάκης έρχεται στην Αθήνα και συναντιέται με τη Ροζερίν στο ξενοδοχείο ΙΝΤΕΡΚΟΝΤΙΝΕΝΤΑΛ.
Εκεί η Ροζερίν του αποκαλύπτει ότι ο Άπο κινδυνεύει άμεσα να δολοφονηθεί από
τους Ρώσους ή να παραδοθεί στους Τούρκους, και ότι πρέπει επειγόντως να έλθει
έστω και για μια μέρα στην Ελλάδα, για να μεταβεί στη συνέχεια σε μια ευρωπαϊκή
χώρα, πιθανότατα στην Ολλανδία. Του ζητεί να βρίσκεται την επόμενη μέρα στο
ανατολικό αεροδρόμιο του Ελληνικού, στις 09:30. Μετά από τη συνάντηση ο Ναξάκης
επιστρέφει στο σπίτι του στο Νέο Βουτζά.
Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 1999
Το τηλεφώνημα του Σταυρακάκη από το Βουκουρέστι
Είχα
οριστεί από την Υπηρεσία σύνδεσμος της ΕΥΠ στο Εθνικό Κέντρο Επιχειρήσεων
(ΕΘΚΕΠΙΧ) του ΓΕΕΘΑ στη διακλαδική άσκηση «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ-99». Το
πρωί του Σαββάτου, 29 Ιανουαρίου, με ειδοποίησαν από την ΕΥΠ να βγω από το
υπόγειο και να επικοινωνήσω με τον Σταυρακάκη, που βρισκόταν στη Ρουμανία για
προγραμματισμένη επίσημη επίσκεψη. Και λέω προγραμματισμένη, γιατί ορισμένοι
προσπαθούν να συσχετίσουν την έλευση του Οτζαλάν στην Ελλάδα με την επίσκεψη
του αρχηγού στη Ρουμανία. Είναι λάθος. Κατά την άποψή μου, δεν υπάρχει κανένας
απολύτως συσχετισμός μεταξύ των δύο γεγονότων.
Βγήκα
από το υπόγειο και τηλεφώνησα στον αρχηγό. Μου είπε τα εξής:
«Έχω πληροφορίες ότι οι Ρώσοι πιέζουν τον Άπο να φύγει από τη
Ρωσία. Ο Άπο δεν ζήτησε να έλθει στην Ελλάδα, αλλά καλού κακού να έχουμε το νου
μας».
Αμέσως
τηλεφώνησα στον Ναξάκη. Το τηλέφωνό του ήταν κλειστό. Μετά τηλεφώνησα στη
Ροζερίν, αλλά απάντησε ο Ροζχάτ. Μου είπε ότι η Ροζερίν είναι σε μια συνάντηση.
Του ζήτησα να της πει να μου τηλεφωνήσει.
Μετά
από αυτό, κατεβαίνω στα υπόγεια και συνεχίζω τη δουλειά μου.
Το αεροπλάνο αναχωρεί για την Πετρούπολη
Ώρα
11:00 και το αεροπλάνο που θα φέρει τον Άπο στην Αθήνα, με τη Ροζερίν,
τον Ναξάκη και τον Πίρο (έναν Κούρδο που έχει πάρει πολιτικό
άσυλο και ζει στην Ελλάδα), απογειώνεται από το ανατολικό αεροδρόμιο του
Ελληνικού με προορισμό την Αγία Πετρούπολη.
Η
ομάδα των τριών κατά την αναχώρηση για Πετρούπολη έχει περάσει κανονικά από τον
έλεγχο διαβατηρίων και κανένας από τους υπευθύνους ασφαλείας δεν αντιλαμβάνεται
ότι πρόκειται να εισάγει στην Ελλάδα ένα τεράστιο πρόβλημα. Και να σκεφτεί
κανείς ότι ο Σταυρακάκης έχει ήδη επικοινωνήσει με την αρμόδια διεύθυνση και
έχει δώσει σχετικές εντολές. Μάλλον η προσοχή των αρμοδίων οργάνων είχε
επικεντρωθεί σε αυτούς που επιχειρούν να εισέλθουν στην Ελλάδα και όχι στους
εξερχόμενους.
Το
αεροπλάνο πετά για τη Ρωσία. Η ατμόσφαιρα είναι παγερή. Ο πιλότος Ζήσης
Πεχλιβανούδης
έχει ενημερωθεί από την εταιρεία ενοικίασης ότι πάει στην
Αγία Πετρούπολη για να παραλάβει και να μεταφέρει στην Αθήνα έναν Ρώσο
υφυπουργό, αλλά βλέπει στον κατάλογο και στο θάλαμο επιβατών τον Ναξάκη και τη
Ροζερίν. Δεν καταλαβαίνει τι γίνεται, αλλά θυμάται και την άλλη περίεργη
μεταφορά, τον Οκτώβριο του 1998, στη Μόσχα, όπου ένας από τους επιβάτες ήταν
και πάλι η Ροζερίν, και δεν λέει τίποτα.
Το
αεροπλάνο προσγειώνεται στην Αγία Πετρούπολη και σταθμεύει δίπλα στο αεροπλάνο
του Άπο. Η Ροζερίν κατεβαίνει και συναντά τον Μαχίρ, ο οποίος της μεταφέρει την
τραγικότητα της κατάστασης. Σε λίγο ανεβαίνει και η ίδια στο άλλο αεροπλάνο για
να μιλήσει στον αρχηγό της. Μόλις ανοίγει η πόρτα και μπαίνει μέσα, της έρχεται
να λιποθυμήσει. Βρώμα και δυσωδία. Ο Άπο παίρνει και πάλι το αρχηγικό του ύφος.
Παρ’ ότι τον έχουν τσαλακώσει, μπροστά στα στελέχη του πρέπει να φαίνεται
ψύχραιμος, δυνατός, υπερήφανος.
Συζητά
με τη Ροζερίν τις λεπτομέρειες του σχεδίου και μένει σύμφωνος:
«Πάμε στην Αθήνα, στην Ελλάδα, στους Έλληνες, στα παιδιά του Δία».
Έτσι
του αρέσει να αποκαλεί τους Έλληνες, με θαυμασμό και συνάμα ένα είδος ζήλιας:
«Αυτοί έχουν τόσο μακρά ιστορία, ενώ εμείς μόλις τώρα έχουμε
αρχίσει να τη γράφουμε».
Στα παιδιά του Δία λοιπόν
Η
Ροζερίν κατεβαίνει από το αεροπλάνο του Άπο μαζί με τον Μαχίρ και συζητά με
τους Ρώσους τις λεπτομέρειες της απογείωσης. Εκείνοι απαιτούν από τη Ροζερίν
και από τον Ναξάκη μετά την Πετρούπολη το αεροπλάνο τους να προσγειωθεί πρώτα
στη Σόφια ή το Βουκουρέστι και έπειτα να κατευθυνθεί στην Αθήνα.
Προφανώς, πρότειναν ενδιάμεσο προορισμό, μπροστά στο ενδεχόμενο η Ελλάδα να
αρνηθεί να αποβιβάσει τον Άπο και να απαιτήσει να σταλεί στον ακριβώς
προηγούμενο σταθμό. Και για να μην είναι αυτός η Πετρούπολη, προτείνουν τη
Σόφια ή το Βουκουρέστι.
Τότε
μπαίνει στο νόημα και ο Πεχλιβανούδης. Αντιλαμβάνεται ότι δεν θα μεταφέρει τον
υφυπουργό άμυνας της Ρωσίας, αλλά τον Αμπντουλλάχ Οτζαλάν. Έχοντας όμως
κατά νου την προηγούμενη πτήση του Οκτωβρίου, λέει: «Εγώ τον έφερα, εγώ θα τον πάω πίσω».
Που
να ξέρει ο άνθρωπος!
Τελικά,
μετά από τις συνεννοήσεις ο Άπο επιβιβάζεται στο αεροπλάνο, το οποίο
απογειώνεται με προορισμό την Ελλάδα, χωρίς ενδιάμεσες στάσεις. Έτσι αποφάσισε
η ομάδα.
Εκ
των υστέρων μαθαίνουμε ότι την ίδια ώρα βρισκόταν στη Ρωσία και μια άλλη ομάδα,
που είχε σκοπό να μεταφέρει τον Άπο στην Ολλανδία. Είναι ο Αρίστος
Αριστείδου
, μαζί με τον Ολλανδό δικηγόρο, άνδρα της Ολλανδογερμανίδας
αριστερής ακτιβίστριας δικηγόρου Μπρίτα Μπέλερ (Britta Bohler).
Απ’ ό,τι μου είπε αργότερα ο Αριστείδου, είχε έτοιμο σχέδιο να μεταφέρει τον
Άπο στην Ολλανδία, αλλά οι Ρώσοι, με τους οποίους διατηρούσε πολύ καλές σχέσεις
από παλιά, δεν  του επέτρεψαν καν να
έλθει σε επαφή με τον Κούρδο ηγέτη. Ήσαν πολύ εχθρικοί απέναντί του. Δηλαδή, αν
αληθεύουν αυτά που λέει ο Αριστείδου, οι Ρώσοι αρνήθηκαν να παραδώσουν τον Άπο
στον ίδιο και στους Ολλανδούς δικηγόρους του, αλλά ευχαρίστως τον άφησαν να
φύγει με  τη Ροζερίν και τον Ναξάκη. Αυτό
είναι ένα θέμα που πρέπει να ερευνηθεί. Εγώ δεν μπόρεσα να βρω απάντηση για τη
στάση των Ρώσων. Η Ρωσία είναι μια χώρα που διατηρεί παραδοσιακά καλές σχέσεις
με την Ελλάδα. Εμείς τον στείλαμε στη Μόσχα με βίζα της ρωσικής πρεσβείας και
μετά από πρόσκληση του προέδρου της επιτροπής γεωπολιτικών υποθέσεων της
ρωσικής Δούμα. Είναι δυνατόν να έστειλαν οι Ρώσοι τον Άπο στην Ελλάδα, χωρίς να
έχουν ειδοποιήσει κανέναν επίσημο, τη στιγμή που ήξεραν πολύ καλά ότι κάτι
τέτοιο θα δημιουργούσε σοβαρότατα προβλήματα στην Ελλάδα, σε σχέση με την
Τουρκία; Η Ρωσία είναι μια μεγάλη χώρα και έχει εμπειρίες από ανάλογα θέματα.
Διαπιστώσεις-συμπεράσματα από την περίοδο της δεύτερης
παραμονής του Άπο στη Ρωσία
Πρώτον, τα άτομα που έφεραν τον Άπο για
δεύτερη φορά από την Ιταλία στη Ρωσία ήσαν Κούρδοι και Ρώσοι. Η εκτίμησή μου
είναι ότι στον πυρήνα των Κούρδων που διοργάνωσαν την επιχείρηση υπήρχε η
πρόθεση να βοηθήσουν με κάθε μέσον τον αρχηγό τους, ενώ στον πυρήνα των Ρώσων
που τον υποδέχτηκαν η πρόθεση να τον απομακρύνουν από το ιταλικό έδαφος και στη
συνέχεια να τον αφήσουν έξω από κάθε θεσμική, νομική και πολιτική
προστασία, με απώτερο στόχο να πέσει πιο εύκολα στα χέρια των Τούρκων.
Δεύτερον, η μετακίνηση του Οτζαλάν από
την Αγία Πετρούπολη στην Αθήνα, στις 29 Ιανουαρίου 1999, χωρίς προηγούμενη
ενημέρωση της ελληνικής κυβέρνησης ή της ΕΥΠ, μου είναι αδιανόητη. Από
τη στιγμή που ο Άπο έφευγε από τη Ρωσία με εντολή του Πριμακόφ και υπό
τη στενή επίβλεψη του ρωσικού κράτους και ήταν γνωστό ότι ο προορισμός του
είναι η Αθήνα, λογικά θα έπρεπε να ενημερωθεί η χώρα υποδοχής, όπως έγινε και
κατά το ταξίδι του Άπο από τη Μόσχα στη Ρώμη, στις 14 Νοεμβρίου, αλλά και με το
ταξίδι του από τη Ρώμη στη Μόσχα, στις 16 Ιανουαρίου. Και στη μια περίπτωση και
στην άλλη υπήρχε προηγούμενη ενημέρωση. Το ερώτημα που τίθεται είναι: ενημερώθηκε
η Ελλάδα από τη Ρωσία
;
Αν
όχι, τότε η Ρωσία, που ήξερε καλύτερα από τον καθέναν το βάρος και την
επικινδυνότητα της υπόθεσης, στην ουσία προέβη ή συναίνεσε σε μια εχθρική
πράξη εναντίον της Ελλάδας
.
Αν
ναι, θα πρέπει να υπήρχε ρωσικό τελεσίγραφο και κάποιου είδους συναίνεση ή
αποδοχή από ελληνικής πλευράς
.
Στα
ερωτήματα αυτά πρέπει να δώσουν απαντήσεις οι αρμόδιοι εκείνης της εποχής.
Τρίτον,
την ίδια στιγμή που η
Ρωσία παρέδιδε τον Άπο στη Ροζερίν και τον Ναξάκη, βρισκόταν εκεί η ομάδα του Αριστείδου,
η οποία ζητούσε να συναντηθεί με τον Άπο, για να ρυθμιστούν τα της μετάβασής
του στην Ολλανδία. Γιατί οι Ρώσοι δεν επέτρεψαν τη μεταφορά του στην
Ολλανδία και έδωσαν τον Άπο στη Ροζερίν και, άρα, στην Ελλάδα, αφού όλα
έδειχναν ότι αυτό θα οδηγούσε στη σύλληψή του; Μήπως έπρεπε ο Άπο να πέσει
στα χέρια των Τούρκων με άμεση εμπλοκή των Ελλήνων, για να απεμπλακεί η
Ελλάδα από το Κουρδικό, στο οποίο είχε καταστεί κρίσιμος παίκτης;
Τέταρτον, η επιστολή Πάγκαλου προς τον υπουργό δημόσιας τάξης
και την ΕΥΠ μας καλούσε να προετοιμαστούμε εκτάκτως και άμεσα για κάτι
σημαντικό που αφορούσε τους Κούρδους. Μήπως η επιστολή γράφτηκε μετά από
προηγούμενη ενημέρωση ή πληροφορία που έφτασε στον υπουργό για ενδεχόμενη
σύλληψη του Οτζαλάν; Το ερώτημα αυτό περιμένει απάντηση.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΑΤΟ
Η δεύτερη έλευση του Άπο στην Αθήνα 
Και τι
φρικτή η μέρα που ενδίδεις,
(η μέρα που
αφέθηκες κ’ ενδίδεις)…
Κ.Π. Καβάφης, 
Η ΣατραπείαΠαρασκευή, 29 Ιανουαρίου 1999

Ο Άπο φθάνει για δεύτερη φορά
στην Αθήνα
Βρισκόμαστε
στις 29 Ιανουαρίου 1999 και είμαι σύνδεσμος της ΕΥΠ στο ΓΕΕΘΑ στην άσκηση «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ-99».
Στις 17:00 έφυγα από το ΓΕΕΘΑ και πήγα στην Υπηρεσία. Ταξινόμησα το υλικό που
είχα ήδη στο αρχείο μου και αυτό που είχα πάρει την προηγουμένη από τη Ροζερίν,
με βάση την επιστολή του Πάγκαλου και την εντολή της Υπηρεσίας, και το παρέδωσα
στην υπάλληλο Φουλάκη. Ύστερα, γύρω στις 19:30 επέστρεψα στο σπίτι. Δεν πρόλαβα
να καθίσω και περί τις 19:40 μου τηλεφωνεί ο υποδιοικητής της Υπηρεσίας,
στρατηγός Λουκόπουλος:
«Σάββα έλα γρήγορα στην Υπηρεσία, μάλλον έχουμε εξελίξεις».
Πήρα τη μηχανή και σε δεκαπέντε λεπτά έφθασα στο
γραφείο. Παρουσιάστηκα στον Λουκόπουλο, ο οποίος μου είπε ότι, σύμφωνα με τα
λεγόμενα των αστυνομικών στο αεροδρόμιο, στις 19:30 κάποιοι πέρασαν από την
αίθουσα των επισήμων (VIP) και μέσα σ’ αυτούς ίσως να ήταν και ο Άπο.
Μου είπε μάλιστα ότι περίμενε τον αστυνομικό που ήταν αυτόπτης μάρτυς στην
υπόθεση, για να μάθει από πρώτο χέρι τί ακριβώς είχε συμβεί και στη συνέχεια να
ενημερώσει τον αρχηγό της ΕΛΑΣ. Εμένα μου ζήτησε να έλθω σε επαφή με τον Ναξάκη
και αν μπορέσω να μάθω κάτι για την υπόθεση. Στις 20:47 πήρα τηλέφωνο τον
Ναξάκη στο κινητό. Ακουγόταν ότι ήταν μέσα σε αυτοκίνητο. Τον ρώτησα τι κάνει.
Μου είπε ότι είναι καλά. Από τον τρόπο που μιλούσε ήταν φανερό ότι
διακατέχονταν από έναν ενθουσιασμό, μια έπαρση και συγχρόνως μια άρνηση
συνεργασίας. Τον ρώτησα πλαγίως αν συμβαίνει κάτι, χωρίς να αναφερθώ στο θέμα.
Μου είπε:
«Δεν καταλαβαίνω τι λες» και μου
έκοψε το βήχα.
Εγώ από την πλευρά μου του είπα:
«Αν είναι αλήθεια αυτό που έμαθα, να ξέρεις ότι τέτοιες υποθέσεις
είναι πολύ βαριές για να τις σηκώσεις στις πλάτες σου» και έκλεισα το τηλέφωνο.
Πήρα τηλέφωνο τη Ροζερίν και απάντησε και πάλι ο
Ροζχάτ.
Ανέφερα στον Λουκόπουλο ότι ο Ναξάκης μάλλον
αρνείται να συνεργαστεί, αλλά κατά τα φαινόμενα είναι μαζί με τον Άπο.
Σε λίγο ήλθε ο αστυφύλακας Μαγγίνας. Ήταν
σε κακή κατάσταση, τραύλιζε και μάλλον μόλις τότε άρχισε να καταλαβαίνει το
μέγεθος και τη σοβαρότητα της υπόθεσης. Μας είπε ότι ήρθε ένα αεροπλάνο από τη
Ρωσία, το οποίο, απ’ ό,τι έμαθε, μετέφερε έναν Ρώσο υφυπουργό που θα
επισκεπτόταν το ελληνικό Υπουργείο Άμυνας. Μας εξήγησε ότι ο ίδιος πήρε τα
διαβατήρια των «υψηλών επισκεπτών» της αίθουσας VIP και τα
κατέβασε κάτω στον έλεγχο, για να μπουν οι καθιερωμένες σφραγίδες εισόδου. Τότε
είδε ότι ήσαν τα διαβατήρια του Ναξάκη, της Ροζερίν και του Πίρο,
τα οποία φωτοτύπησε. Τα δυο τελευταία, μάλιστα, ήσαν ταξιδιωτικά έγγραφα
πολιτικών προσφύγων. Ο Μαγγίνας μας είπε ακόμη ότι όπως ανέβαινε από τον έλεγχο
των διαβατηρίων είδε έναν ψηλό άνδρα, που είχε τυλιγμένο γύρω από το λαιμό του
ένα κασκόλ, να κατευθύνεται προς την έξοδο και να επιβιβάζεται σε μια μαύρη
λιμουζίνα. Πίσω από αυτήν ήταν ένα άσπρο Χιουντάι Άξεντ. Τον ρώτησα αν πήρε
τους αριθμούς των αυτοκινήτων και μου είπε ότι δεν πρόλαβε. Χωρίς να
συνεχίσουμε τις ερωτήσεις ζήτησα από τον Λουκόπουλο να βγει για λίγο έξω ο Μαγγίνας.

Η
πρότασή μου να μην εμπλακούμε στην υπόθεση
Μόλις
βγήκε έξω ο αστυνομικός και μείναμε μόνοι με τον Λουκόπουλο, του είπα ότι κατά
τα φαινόμενα μάλλον μπήκε ο Άπο στην Ελλάδα. Αλλά κανείς δεν είναι σίγουρος γι’
αυτό και, το σημαντικότερο, η Ελλάδα επισήμως δεν το γνωρίζει. Του
πρότεινα τα εξής:
«Να σταματήσουμε τις έρευνες στο προσωπικό του αεροδρομίου, να
πούμε ότι μπήκαν κάποιοι υψηλόβαθμοι από την αίθουσα VIP, να συσκοτίσουμε την
υπόθεση και να σταματήσει οποιαδήποτε συζήτηση, για το αν μπήκε ή όχι ο Άπο
στην Ελλάδα. Στη συνέχεια να προτείνουμε στον υπουργό και στην κυβέρνηση τον
εξής χειρισμό:
  • Να μην στείλουμε ανθρώπους για παρακολούθηση πίσω από τον Ναξάκη
    και από την πομπή του Οτζαλάν, για να μην εμπλακούν στο θέμα άλλα άτομα, και
    μάλιστα όργανα του κράτους.
  • Να αποφύγουμε να έλθουμε σε επαφή με ολόκληρη την ομάδα του
    Άπο, ειδικά μέσω επισήμων προσώπων ή ατόμων που έχουν οποιαδήποτε κρατική
    ιδιότητα.
  • Να διαμηνύσουμε ανεπίσημα, αλλά με τον ποιο κατηγορηματικό
    τρόπο, στον Άπο και αυτούς που τον στηρίζουν να εγκαταλείψουν το ταχύτερο
    δυνατόν και με οποιοδήποτε μέσον τη χώρα μας, επειδή αφ’ ενός μεν κινδυνεύει η
    Ελλάδα και αφ’ ετέρου δε κινδυνεύει ο ίδιος ο Άπο θανάσιμα από πιθανή
    καταδρομική ενέργεια των Τούρκων.

Έτσι, σε περίπτωση που η κυβέρνηση δεχτεί οποιαδήποτε ερώτηση
ή διάβημα για την εμφάνιση του Άπο στην Ελλάδα, θα έχει το δικαίωμα να αρνηθεί
την παρουσία του Κούρδου ηγέτη και να υποσχεθεί στον ερωτώντα (Αμερικανό ή
Τούρκο), ότι θα ερευνήσει το θέμα και θα απαντήσει αρμοδίως.
Όσο διάστημα θα διαρκούν τα όποια διαβήματα και οι απαντήσεις
σ’ αυτά, ο Άπο θα έχει εγκαταλείψει την Ελλάδα.
Τόνισα και υπογράμμισα ότι αν βάλουμε ομάδες παρακολούθησης να
εντοπίσουν τον Άπο, το θέμα θα “ανοίξει” και μέχρι το πρωί θα το ξέρει η μισή
Ελλάδα και το μεσημέρι ολόκληρη η υφήλιος. Σε περίπτωση δε που κάνουμε το λάθος
και έρθουμε καθ’ οιονδήποτε τρόπο σε επαφή με την πομπή του Άπο, εγκλωβίζουμε
τη χώρα και μπαίνουμε σε έναν δρόμο χωρίς επιστροφή. Τότε η κυβέρνηση θα κληθεί
να χειριστεί το θέμα κάτω από ασφυκτικές πιέσεις».
Φυσικά,
είναι περιττό να αναφέρω ότι μου ήλθε στο μυαλό η πρόταση που είχα κάνει στον
Σταυρακάκη πριν από μερικές βδομάδες και όσο ο Άπο ήταν στην Ιταλία, αυτό που
είπαμε: «κάλλιο γαϊδουρόδενε, παρά γαϊδουρογύρευε».
Ο
Λουκόπουλος μου είπε ότι δεν μπορεί να προτείνει στην κυβέρνηση να αποκρύψουμε
το θέμα. Μάλλον δεν είχε καταλάβει τις πραγματικές διαστάσεις και τις βαθύτερες
πτυχές της υπόθεσης. Είναι ζήτημα εμπειριών. Έτσι, μου έδωσε εντολή να συνεχίσω
τα τηλεφωνήματα προς τον Ναξάκη για να μάθω που κρύβεται ο Άπο.
Το
αθηναϊκό δρομολόγιο του Άπο
Απ’
ό,τι μου είπε αργότερα ο Ναξάκης, μόλις πέρασαν από την αίθουσα VIP και
έφυγαν από το αεροδρόμιο του Ελληνικού, κατευθύνθηκαν μέσω Βουλιαγμένης στην
Αθήνα. Όμως τότε συνειδητοποίησε ότι δεν ήξερε που να πάει τον Κούρδο ηγέτη.
Όλα είχαν γίνει τόσο βιαστικά, κάτω από τέτοια πίεση, που δεν είχε γίνει καμιά
απολύτως προετοιμασία για το που θα έμενε ο Άπο. Υπήρχε μια σκέψη και είχαν
γίνει κάποιες προετοιμασίες για ένα σπίτι που ανήκε στον αδελφό του Μπαντουβά,
αλλά τελικά κάτι έγινε και η σκέψη αυτή δεν τελεσφόρησε.
Δηλαδή,
αν αληθεύουν όλα αυτά, είχαν φέρει τον Άπο, τον είχαν σε ένα αυτοκίνητο καθ’
οδόν από το αεροδρόμιο του Ελληνικού προς την Αθήνα, χωρίς να ξέρει τίποτε η
ελληνική κυβέρνηση και δεν είχαν σχεδιάσει το επόμενο βήμα: πού θα μείνει ο
Άπο. Τέτοια ήταν η πίεση που άσκησε η Ρωσία και μέχρι εκεί έφθαναν οι
δυνατότητες των Κούρδων και των φίλων τους στην Ελλάδα.
Τότε
ήρθε η φαεινή ιδέα στον Ναξάκη να προτείνει στη Βούλα Δαμιανάκου να
φιλοξενήσει για λίγες μέρες στο σπίτι της τον Άπο. Τελικά, η Δαμιανάκου, μια
γυναίκα με μεγάλη ιστορία, γυναίκα-σύμβολο θα έλεγα, δέχτηκε. Έτσι ο Άπο
βρέθηκε στο φτωχικό σπίτι αυτής της ευγενικής κυρίας, που είχε περάσει μεγάλο
μέρος της ζωής της δίπλα σε μια μεγάλη μορφή της ελληνικής διανόησης, τον Βασίλη
Ρώτα
.
Ο
Σταυρακάκης αναζητεί τον Καμπούρογλου
Εν τω
μεταξύ με καλεί στο τηλέφωνο από τη Ρουμανία ο Σταυρακάκης και μου ζητά να βρω
το τηλέφωνο του Βλάση Καμπούρογλου. Πήρα τηλέφωνο στο σπίτι του. Το
σήκωσε μια κοπέλα, μάλλον η κόρη του, η οποία μου απάντησε ότι ο πατέρας της
δεν βρίσκεται στο σπίτι και ότι δεν γνωρίζει που βρίσκεται. Ήταν φανερό ότι η
ίδια κάτι ήθελε να κρύψει. Ζήτησα το κινητό του. Αν θυμάμαι καλά, μου το έδωσε
και το έδωσα και εγώ με τη σειρά μου στον Σταυρακάκη. Δεν ξέρω αν τελικά ο
αρχηγός συνομίλησε με τον Καμπούρογλου. Πάντως αργότερα άκουσα ότι ο
Καμπούρογλου αμέσως μετά την έλευση του Άπο στην Ελλάδα ταξίδεψε στην Αμερική.
Δεν το έψαξα παραπέρα το θέμα. Άλλωστε, ψάξε-ψάξε αρκετά είχα πάθει, για να
εμπεδώσω και να μάθω πόσο σοφό είναι το λαϊκό ρητό: «Μη φυτρώνεις εκεί που
δεν σε σπέρνουν».
Ο
Σταυρακάκης μου είπε στο τηλέφωνο ότι έρχεται από το Βουκουρέστι στην Αθήνα με
το ταχύτερο μέσον.
Ο
Λουκόπουλος εν τω μεταξύ μου έδωσε εντολή να παραμείνω στην Υπηρεσία και να
προσπαθήσω να μάθω που κρύβεται ο Άπο. Όλη τη νύχτα παραμένω στην Υπηρεσία και
προσπαθώ να μάθω λεπτομέρειες, κυρίως με τηλεφωνήματα στον Ναξάκη, ο οποίος
τελικά εκνευρίζεται και μου ζητά να μην του ξανατηλεφωνήσω.
Στις
03:30 μου τηλεφωνεί ο Σταυρακάκης και μου ζητά να επικοινωνήσω με την Ροζερίν,
η οποία δεν απαντά. Στη θέση της απαντά στο τηλέφωνο η Μέλσα, η οποία μου λέει:
 «Η Ροζερίν κοιμάται και δεν μπορώ να την
ξυπνήσω».
H συνέχεια στο βιβλίο “Παράδοση Οτζαλάν: Η Ώρα της Αλήθειας”

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO14 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός15 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις15 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO15 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO15 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή