Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Ισλαμιστικά & εξτρεμιστικά δίκτυα Ν.Α Ευρώπης

Δημοσιεύτηκε στις

Aνασκόπηση, του Ιωάννη Μιχαλέτου
Το παρόν κείμενο αποτελεί μια
ανασκόπηση επί της δράσης Ισλαμιστικών εξτρεμιστικών δικτύων στην Ν.Α
Ευρώπη την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα, μέχρι και τα μέσα του 2007.
Ειδική αναφορά γίνεται και για το μείζων θέμα της ύπαρξης ισχυρών
διεθνών κυκλωμάτων οργανωμένου εγκλήματος στην περιοχή.Τα στοιχεία και οι αναφορές προέρχονται από εισηγήσεις του
γράφοντος σε διεθνή συνέδρια κατά την περίοδο 2007-2008 με βάση
προηγούμενες έρευνες, όπως και συνεντεύξεις από ειδικευμένους ερευνητές
εκείνη την χρονική περίοδο.
Σ.Σ Έκτοτε και έως τη σήμερον οι τάσεις που
εκτιμήθηκαν για την αύξηση του επίπεδου εξτρεμιστικής και οργανωμένης
εγκληματικής δράσης, έχουν πλήρως επιβεβαιωθεί.

Η εποχή που ξεκίνησε μετά τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου (1989 – 91) και
ιδιαιτέρως μετά τα τρομοκρατικά χτυπήματα της 11/9, έχει δημιουργήσει
μία νεφελώδη κατάσταση σε παγκόσμιο επίπεδο περί της ύπαρξης ασύμμετρων
απειλών, Ισλαμικών τρομοκρατικών πυρήνων και γενικευμένης ανασφάλειας
στους αστικούς κυρίως πληθυσμούς της Δύσης. Μία γεωγραφική περιοχή που
τυγχάνει μικρής προβολής , αλλά είναι καίριας σημασίας για την κατανόηση
των ανωτέρω, είναι τα σημερινά Βαλκάνια. Εάν και λίγοι Έλληνες το
γνωρίζουν, σε περιοχές που απέχουν μόλις μερικές ώρες οδικώς από τη
Θεσσαλονίκη ή τα Ιωάννινα, κατοικοεδρεύουν μερικοί από τους πλέον
επικίνδυνους τρομοκράτες διεθνώς, όπως επίσης και δίκτυα οργανώσεων με
βεβαρημένο ιστορικό στα διεθνή τεκταινόμενα κατά τη τελευταία 15ετία.

Η πρώτη και άμεση απειλή των κοινωνιών της Νότιο-Ανατολικής Ευρώπης
(Και της Ελλάδος) είναι η ύπαρξη, εξάπλωση και συνεχής ενδυνάμωση του
οργανωμένου εγκλήματος. Το οργανωμένα εγκληματικά δίκτυα έχουν
κατορθώσει κατά τη τελευταία 15ετία να διεισδύσουν σε ένα ευρύτατο φάσμα
κοινωνικών και πολιτικών διεργασιών και αποτελούν πλέον εκ των ων ουκ
άνευ πολιτικές μονάδες με επίδραση τόσο στη εσωτερική όσο και στην
εξωτερική ζωή των Βαλκανικών χωρών.
Είναι αξιοσημείωτο να σημειωθεί ότι στις Βαλκανικές κοινωνίες παρατηρείται το φαινόμενο της «Συστημικής Διαφθοράς».

Τουτέστιν ότι οι εγκληματικές οργανώσεις της περιοχής τροφοδοτούν
εσκεμμένα την διαφθορά σε όλο το κοινωνικό φάσμα ώστε να ελέγχουν κατά
το δοκούν την πολιτική και πολιτειακή εξουσία. Ήδη από το 1996 η
Επιτροπή του ΟΗΕ για την πρόληψη του εγκλήματος είχε επισημάνει το
φαινόμενο αυτό, όπως και μία πρόσφατη έρευνα από το Ευρωπαϊκό
Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο στη Φλωρεντία.


Η Ιταλίδα οικονομολόγος και ειδική σε θέματα οργανωμένου εγκλήματος ,
“Loretta Napoleoni”, υπολογίζει τον ετήσιο κύκλο εργασιών των παρανόμων
δικτύων παγκοσμίως σε 3 τρις Δολάρια, κατ’ ελάχιστον. Τα Βαλκάνια
θεωρούνται κομβικής σημασίας ανά την υφήλιο για το οργανωμένο έγκλημα
λόγω των διαδρόμων που εξασφαλίζουν τη διαδρομή των ναρκωτικών ουσιών
από την Ασία στην Ευρώπη όπως επίσης μία από τις μεγαλύτερες αγορές
σύγχρονου δουλεμπορίου και λαθρεμπορίου όπλων.
Σε αυτό το σημείο είναι άκρως διαφωτιστικό να σημειωθεί ότι το
οργανωμένο έγκλημα διαθέτει και συνδέσμους διαπλοκής και ενίοτε και
αγαστής συνεργασίας με τμήματα του διεθνούς νόμιμου χρηματό-οικονομικού
κεφαλαίου. Μία γεωγραφική περιοχή λοιπόν που ανθίζει εσχάτως η
προαναφερθέντα διαπλοκή είναι κατεξοχήν τα Βαλκάνια των αρχών του 21ου
Αιώνα.

Οι μαφίες των  «Νέων Βαλκανίων»
Την παρούσα περίοδο στα Βαλκάνια οι δύο ισχυρότερες και πλέον
δραστήριες εθνοτικές ομάδες οργανωμένου εγκλήματος είναι η Αλβανική και η
Τουρκική.

Η πρώτη σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του Εφ Μπι Άι, διακινεί το 70%
-80% της Ηρωίνης πανευρωπαϊκά και κατέχει τα ηνία στη παράνομη διακίνηση
ανθρώπων και τη συστηματική κλοπή πολυτελών αυτοκινήτων.

Η δεύτερη ομάδα είναι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ των Αλβανικών
οργανώσεων και των παραγωγών οπίου στη Κεντρική Ασία και Αφγανιστάν.
Αναλαμβάνει τη μεταφορά διαμέσου Κωνσταντινούπολης  λαθραίων ναρκωτικών
ουσιών οι οποίες στη συνέχεια διαχέονται στις Ευρωπαϊκές μητροπόλεις με
ευθύνη των Αλβανικών-Κοσοβαρικών παράνομων οργανώσεων.

Στα Βαλκάνια το κέντρο πάσης λογής οργανωμένων εγκληματικών  δράσεων
είναι η Πρίστινα η πρωτεύουσα του Κοσόβου. Η περιοχή κυριολεκτικά
κινείται στους ρυθμούς του εμπορίου ναρκωτικών και του τράφικινγκ,
πιστοποιώντας δικαίως το τίτλο της ως «το Μεντεγίν της Ευρώπης»

Όπως
έχει ερευνήσει και διαπιστώσει ο κορυφαίος Γάλλος εγκληματολόγος 
“Xavier Raufer”, ουδείς εκ των κεφαλών του οργανωμένου εγκλήματος στο
Κόσοβο έχει ενοχληθεί από τη δικαιοσύνη. Περαιτέρω το Κοσσυφοπέδιο έγινε
πλέον μία «Ασφαλής περιοχή» για όσους επιθυμούν να ξεφύγουν από τη
δικαιοσύνη σε Πανευρωπαϊκό επίπεδο και εκεί βρίσκουν καταφύγιο, άτομα
κυρίως Ιταλικής καταγωγής που συνδέονται με την περιβόητη μαφία της
Καλαβρίας, την «Ντραγκέτα»

Σε αυτό το σημείο είναι διαφωτιστικό να αναφερθεί η σημασία της
εξεγέρσεως στην Αλβανία την Άνοιξη του 1997, λόγω της υποθέσεως των
παρατραπεζών. Η χαοτική κατάσταση που επικράτησε κατά τους επόμενους
μήνες επέτρεψε τη κλοπή 750,000 φορητών όπλων, 38.000 περιστρόφων, 2,400
αντιαρματικών ρουκετών, 3.500.000 χειροβομβίδων, 3.600 τόνοι ΤΝΤ και
150,000 διαβατηρίων τα οποία χρησιμοποιήθηκαν από μέλη του οργανωμένου
εγκλήματος και της διεθνούς τρομοκρατίας όπως θα λεχθεί περαιτέρω.

Ακόμα ο πόλεμος του 1999 και η  λευκή κάρτα εκ μέρους της Δύσης στους
Κοσοβάρους αντάρτες, καθιέρωσε την παρουσία του Αλβανικού οργανωμένου
εγκλήματος στη περιοχή και την εξάπλωση τους στην Ευρώπη σε χώρες όπου
υπάρχει Αλβανική διασπορά,  συγκεκριμένα στην Ελβετία, Ιταλία, Γερμανία,
Δανία και Ελλάδα.
Για την Ελληνική περίπτωση είναι άξιο λόγου να αναφερθεί, ότι σύμφωνα
με τον καθηγητή κοινωνιολογίας του πανεπιστημίου της Οτάβα κύριο
Παόλιν, ο ετήσιος κύκλος εργασιών από παράνομη πορνεία στη Ελλάδα
ανέρχεται σε 7.5 δις Εύρο , την πλειονότητα εκ των οποίων νέμεται το
οργανωμένο έγκλημα εξ Αλβανίας. Είναι πιστεύω αντιληπτό ότι τα μεγέθη
αυτά είναι σαφώς μεγάλα σε σχέση με το συνολικό ΑΕΠ της Ελλάδος. Ο
κυριότερος λόγος που υπάρχει δραματική εξάπλωση στη διακίνηση
(Trafficking) γυναικών προς εκμετάλλευση είναι τα τεράστια περιθώρια
κέρδους που εξασφαλίζει αυτή η δραστηριότητα. Στη συνέχεια τα κέρδη αυτά
επενδύονται στο εμπόριο ναρκωτικών που απαιτεί κεφάλαια για λογιστική
υποστήριξη, νομική κάλυψη κτλ, αλλά συγχρόνως προσδίδει σημαντική έμμεση
πολιτική επιρροή. Γι’ αυτό το λόγο τυχόν μείωση του κυκλώματος
Trafficking στην Ελλάδα κατά τα επόμενα έτη, ενδεχομένως να
σηματοδοτήσει τη μεγέθυνση του εμπορίου ναρκωτικών.

Το οργανωμένο έγκλημα εκ Τουρκίας, έχει ως κύρια βάση τη
Κωνσταντινούπολη. Έκθεση της Ιντερπόλ προ διετίας κατονομάζει την πόλη
αυτή ως  κέντρο ξεπλύματος μαύρου χρήματος και ως κύριος
διαμετακομιστικός κόμβος στο διεθνές λαθρεμπόριο ναρκωτικών. Ακόμα η
Κωνσταντινούπολη θεωρείται ως μία από της κύριες αγορές λαθραίων
καταναλωτικών προϊόντων και παραχάραξης διεθνών νομισμάτων, κυρίως του
δολαρίου.Βεβαίως τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μία ελάττωση της ισχύος του
Τουρκικού οργανωμένου εγκλήματος λόγω της εισδοχής στην παράνομη
βιομηχανία, νέων και δυναμικών παικτών όπως οι Γεωργιανές, Βουλγαρικές,
Ρωσικές και ασφαλώς οι Αλβανικές ομάδες.Η μεγάλη επιρροή των Τουρκικών κυκλωμάτων συνίσταται στην ίδια την
γεωπολιτική θέση της Τουρκίας ως του διαδρόμου που ενώνει Ανατολή και
Δύση και στην προκειμένη περίπτωση των παραγώγων προϊόντων παρανομίας
και λαθρεμπορίου.


Η εξάπλωση του Ισλαμικού εξτρεμισμού
Η δεύτερη Βαλκανική απειλή που εδώ και καιρό έχει διαφανεί στον ορίζοντα, είναι αυτή του εισαγόμενου Ισλαμικού εξτρεμισμού.
Συγκεκριμένα τη περίοδο 1991-1992 οι πρώτες ομάδες Μουντζαχεντίν
εισήχθησαν στη Βοσνία μέσω Βηρυτού , Κωνσταντινούπολης και Καΐρου. Με
συνολική δύναμη περί τους 3,500 άνδρες συνέβαλαν ουσιαστικά, αφενός στην
ενίσχυση των ομόδοξων τους Βοσνίων και αφετέρου στη διόγκωση ενός
θρησκευτικού φανατισμού που δημιούργησε και την περιβόητη θεωρία περί
του Βαλκανικού Ισλαμικού τόξου.
Μετά τη συνθήκη του Ντάιτον το 1995 τουλάχιστον 900 από αυτούς τους
πολεμιστές του Ισλάμ έλαβαν την Βοσνιακή υπηκοότητα και άγνωστος αριθμός
έχει λάβει Βοσνιακά διαβατήρια και έχει εγκατασταθεί σε Ευρωπαϊκές
χώρες.

Η Αμερικανική πρεσβεία στη Ρώμη καθώς και πάμπολλες πηγές αναφέρουν
σταδιακή Ισλαμοποίηση περιοχών στη Βοσνία, όπως η Μπανίτσα, όπου έχει
επιβληθεί ντε φάκτο η Γουαχαμπιτική εκδοχή του Σουνιτικού Ισλάμ και
είναι συχνά τα φαινόμενα βίας εναντίων μετριοπαθών Μουσουλμάνων και
Χριστιανών οι οποίοι δε «προσαρμόζονται» στην υπάρχουσα κατάσταση.Περαιτέρω, η διαμάχη μεταξύ του Αλβανικού στοιχείου και των Σέρβων
έδωσε την ευκαιρία διείσδυσης ακραίων Ισλαμικών στοιχείων στα Δυτικά
Βαλκάνια. Ο Μπίν Λάντεν έχει επιβεβαιωμένα επισκεφθεί την Αλβανία 2
φορές όποτε και συνέστησε την Arab-Albanian Bank, ως προκάλυμμα
παράνομων δραστηριοτήτων. Την περίοδο 1995-1997 ο διοικητής της
υπηρεσίας πληροφοριών της Αλβανίας –Μπασκίμ Γκαζιντέντε- φέρεται σύμφωνα
με δημοσιεύματα του Αλβανικού τύπου, να γνώριζε τις συχνές επαφές μελών
εξτρεμιστικών οργανώσεων και Αλβανών υπηκόων , αλλά προτίμησε να δείξει
μία παρεξηγήσιμη ανοχή.

Τα γεγονότα του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία το 1999 , απέδειξαν την
εμπλοκή εθελοντών Μουτζαχεντίν στο πλευρό του Ου Τσε Κά και όπως
απεδείχθη εκ των υστέρων και τη μυωπική αντίληψη των Ευρωπαϊκών κρατών
και της Αμερικής , τα οποία δεν επέδειξαν την ίδια συνεπή στάση έναντι
της διεθνούς τρομοκρατίας που μάχονται σήμερα.Το 2001 στις συγκρούσεις μεταξύ Σλάβων και Αλβανών στο Τέτοβο, οι
Μουτζαχεντίν δημιούργησαν την αντάρτικη ταξιαρχία με την ονομασία «113» 
οποία συνέδραμε τους Αλβανούς και προχώρησε μάλιστα σε σφαγές αμάχων.

Την παρούσα περίοδο ο εισαγόμενος Ισλαμικός εξτρεμισμός είναι
ιδιαίτερα ισχυρός στην Επαρχία του Σαντζάκ στη Νότια Σερβία.
Δημοσιεύματα από Βαλκανικά μέσα ενημέρωσης καταγράφουν συνεχείς
επιθέσεις και εμπρησμούς ενάντια σε μετριοπαθείς Μουσουλμάνους και
Σέρβους Ορθόδοξους.  Η Πρίστινα στο Κόσοβο είναι προς το παρόν το
αδιαμφισβήτητο κέντρο ακραίας Ισλαμικής προπαγάνδας η οποία συνδυάζεται
παράλληλα με την πολιτιστική γενοκτονία όλων ανεξαιρέτως των
Σέρβο-Ορθόδοξων μνημείων και ιστορικών κτερισμάτων.Δυστυχώς τα Βαλκάνια λόγω του Ισλαμικού εξτρεμισμού έχουν έλθει στο
προσκήνιο της διεθνούς τρομοκρατίας. Συνοπτικά μπορούν να αναφερθούν τα
εξής.Αρκετά μέλη των αεροπειρατών και των σχεδιαστών της 11/9 είχαν είτε εκπαιδευτεί, είτε συσχετιστεί με Βαλκανικές χώρες:

Nawaf al Hazmi, αεροπειρατής, βετεράνος του πολέμου της Βοσνίας
Khalid al-Mihdar, αεροπειρατής, βετεράνος του πολέμου της Βοσνίας
Sheikh Omar abd-al Rahman Βομβιστής των δίδυμων πύργων το 1993, μέλος
του οργανισμού TWRA που χρηματοδότησε τη Μουσουλμανική πλευρά στο
πόλεμο της Βοσνίας
Mohammed Haydar Zammar Σχεδιαστής της 11/9, συχνός επισκέπτης της Βοσνίας και υποστηρικτής των Ισλαμικών κοινοτήτων στα Βαλκάνια
Osama bin Laden Ο αρχηγέτης της Αλ ΚΆιντα, είναι κάτοχος Βοσνιακού
διαβατηρίου και ήταν κεντρικός χρηματοδότης της Ισλαμικής κυβέρνησης
κατά τη δεκαετία του ’90.
Abu al Ma’aali Συνεργάτης του Μπίν Λάντεν, διέμενε σε Βαλκανικές χώρες τη δεκαετία του ’90 και μέχρι το 2001
Abdelkader Mokhtari Συνεργάτης του Μπίν Λάντεν, συνελήφθη στη Βοσνία τον Οκτώβριο του 2001.
Επίσης δεν πρέπει να παραλειφθεί η προέλευση των εκρηκτικών που
χρησιμοποιήθηκαν στη Μαδρίτη (2004) και Λονδίνο (2005) που προέρχονταν
από τη Βοσνία και το Κόσοβο.
Τέλος η επίθεση με αντιαρματική ρουκέτα στην Αμερικανική Πρεσβεία τον
Ιανουάριο του 2007, προήλθε σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες από
το Κοσσυφοπέδιο.
Συνεπώς παρόλη τη Δυτική-Αμερικανική υποστήριξη προς τους αγώνες των
Ισλαμιστών όλα αυτά τα χρόνια, οι ίδιοι στρέφουν τα πυρά τους εναντίον
τους. Παραμένει ακόμα ερώτημα γιατί η πολιτική αυτή των ΗΠΑ δεν έλαβε
υπόψη της του κινδύνους χρησιμοποίησης εξτρεμιστών.


Ο κυριότερος λόγος μάλιστα που δεν έχει υπάρξει μέχρι στιγμής
Ισλαμική τρομοκρατία στα Βαλκάνια με ανοικτές επιθέσεις σε μητροπολιτικά
κέντρα, θεωρείται μάλλον η σημασία της περιοχής ως «Ασφαλούς περιοχής»
και σημείο λογιστικής υποστήριξης για το διεθνές τρομοκρατικό δίκτυο.
Υπό αυτήν την οπτική γωνία οι ίδιοι οι τρομοκράτες δεν θέλουν να
προκαλέσουν τη προσοχή σε ένα τόσο ευαίσθητο και σημαντικό για αυτούς
τομέα. Σε ευρύτερο πλαίσιο τα Βαλκάνια αποτελούν το

“Κλειδί” για τη
καταπολέμηση της τρομοκρατίας και ίσως κάποιοι να μην επιθυμούν την
επίλυση του κατά το επόμενο διάστημα, ή να προσβλέπουν σε εξαναγκασμό
της Ευρώπης να ακολουθεί συγκεκριμένες επιταγές. Δεν πρέπει να
παραμελείται το γεγονός ότι οι τρομοκρατικές ομάδες που εδρεύουν στα
Βαλκάνια αποτελούν πρωτίστως κίνδυνο για την Ευρώπη και Ελλάδα.
Επίσης είναι ιδιαιτέρως κρίσιμο να δειχθεί και η σύνδεση μεταξύ
τρομοκρατίας και οργανωμένου εγκλήματος και πώς οι δύο αυτές
εγκληματικές δραστηριότητες αποτελούν κατ’εξοχήν συγκοινωνούντα δοχεία
στα σημερινά Βαλκάνια.

Το Ινστιτούτο RAND διαπιστώνει τη δημιουργία των «Υβριδικών
εγκληματικών ομάδων» και αφιερώνει ιδιαίτερη προσοχή στα Βαλκάνια όπου
αυτές οι ομάδες συνδυάζουν αρμονικότατα το λαθρεμπόριο ναρκωτικών, την
εθνικιστική ιδεολογία και τον θρησκευτικό φανατισμό. Λόγω της ύπαρξης
του προαναφερθέντος «Βαλκανικού δρόμου των ναρκωτικών» δεν θα είναι
υπερβολικό να υποθέσει κανείς ότι τα Βαλκάνια είναι ένα φυτώριο
ανάπτυξης αυτών των «Υβριδίων» και ότι αποτελεί και ένα ζωτικής σημασίας
χώρος για την ενδυνάμωση τους σε Πανευρωπαϊκό, ίσως και παγκόσμιο
επίπεδο.

Σε αυτό το σημείο, οι μελλοντικές τάσεις μπορούν να καταδειχθούν,
σαφώς βεβαίως με τη δυσκολία που μπορεί ο οποιοσδήποτε να αποτυπώσει τις
σημερινές ασύμμετρες απειλές.
Η συνεχής αύξηση της παραγωγής οπίου στο Αφγανιστάν σύμφωνα με την
αρμόδια υπηρεσία του ΟΗΕ, μεγεθύνει περισσότερο το οργανωμένο έγκλημα το
οποίο ελέγχει τον «Βαλκανικό δρόμο των ναρκωτικών» και συνεπώς την
κοινωνική και πολιτική τους επιρροή στην περιοχή.
Σε ότι αφορά τον Ισλαμικό εξτρεμισμό, τυχών δυναμικός σχεδιασμός
καταστολής του, μέσα στο ευρύτερο πλέγμα του «Πολέμου κατά της
τρομοκρατίας» συνυπάρχει με το ενδεχόμενο εκδήλωσης τρομοκρατικών
επιθέσεων από αυτές της ομάδες προκειμένω να εμποδίσουν την εξαφάνιση
τους και συνεπώς όλες οι Βαλκανικές χώρες πρέπει να προβλέψουν για
κοινές πολιτικές και δράσεις ενάντια στη τρομοκρατία.

Τέλος σε ότι αφορά την Ελλάδα, πρέπει να επιδειχθεί ιδιαίτερη προσοχή
στις επενδύσεις χρηματοπιστωτικού χαρακτήρα σε Βαλκανικές χώρες.
Ενυπάρχει πάντοτε ο κίνδυνος οι Ελληνικές τράπεζες να αποτελέσουν
αγωγούς ξεπλύματος παράνομων συναλλαγών με σκοπό το οργανωμένο έγκλημα
να μεταφέρει τα κέρδη του στις ανεπτυγμένες Ευρωπαϊκές αγορές. Όπως
γίνεται εύκολα κατανοητό μία τέτοια εξέλιξη θα είχε δυσμενές αντίκτυπο
στο Ελληνικό τραπεζικό σύστημα τη περίοδο που προσπαθεί να
εκσυγχρονιστεί και να διακριθεί στον Ευρωπαϊκό επιχειρηματικό στίβο.
Ακόμα η Ελλάδα οφείλει να επιδεικνύει προσοχή σε ότι αφορά το Βαλκανικό
οργανωμένο έγκλημα, καθότι είναι ένα κράτος που έχει ζητήματα εξωτερικής
πολιτικής τα οποία μπορούν να πληγούν από τη κοινή δράση οργανωμένου
εγκλήματος και τρομοκρατίας.  Οι σημερινές απειλές των Βαλκανίων
αποτελούν εν γένει και ζητήματα εθνικής Ασφάλειας της χώρας καθότι η
διαπλοκή εγκλήματος τρομοκρατίας και εξωτερικών απειλών μπορούν κάτω από
ορισμένες προϋποθέσεις να συνδυαστούν και να αποτελέσουν σοβαρή απειλή
για την εθνική κυριαρχία και ακεραιότητα.

Μελλοντικές ανησυχίες
Σε γενικές γραμμές η εξτρεμιστική Ισλαμική εξάπλωση στα Βαλκάνια,
στηρίχθηκε στην χαώδη κατάσταση που δημιούργησε η πτώση του Ανατολικού
μπλοκ, η Δυτική παρέμβαση-πόλεμος και η ικανότητα διάθεσης μεγάλων
κεφαλαίων εκ μέρους των Ισλαμικών κρατών. Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα
αντιμετωπίζει μία ωρολογιακή βόμβα που ετοιμάζεται να εκραγεί σε άγνωστη
για εμάς χρονική στιγμή. Ο εθνικισμός των Αλβανών αντικαθιστάτε
σταδιακά από μία αίσθηση του «Ανήκειν» στην ευρύτερη Ισλαμική θρησκεία
του ενός δις. Πιστών ενώ οι Σλαβόφωνοι Μουσουλμάνοι της ΠΓΔΜ, Βουλγαρίας
και Σερβίας προωθούνται και εξωθούνται προς εξτρεμιστική δράση. Ακόμα η
σταδιακή μετατροπή της Τουρκίας σε Ισλαμικό καθεστώς και οι πάγιες
επιδιώξεις της Άγκυρας για εξάπλωση προς τη Δύση φέρνουν τη χώρα μας στο
σταυροδρόμι των εξελίξεων και δυστυχώς χωρίς η ίδια να είναι σε θέση να
αντιδράσει λόγω πολλαπλών αγκυλώσεων σε πολιτικό και διπλωματικό
επίπεδο.

Η μεταβολή των Βαλκανίων σε ημι-Ισλαμική περιοχή σε συνάρτηση με την
δραματική μεγέθυνση των εγκληματικών ομάδων, αγγίζει το σύνολο των
συμφερόντων της Ελλάδας η οποία πρόσφατα δοκιμάστηκε από τις
καταστρεπτικές πυρκαγιές, οι οποίες σύμφωνα με πολλούς συνδέονται με
Ελληνικές πρωτοβουλίες στα Βαλκάνια. Είναι πλέον του βέβαιου ότι η
ευημερία και η πρόοδος της χώρας εξαρτάται από τις εξελίξεις στα
γειτονικά κράτη, όπως επίσης και του ότι οι τυχόν ασύμμετρες απειλές για
το ορατό μέλλον προέρχονται από εκεί.

Η τωρινή εποχή της παγκοσμιοποίησης βρίσκει τη Βαλκανική Χερσόνησο να
κατακλύζεται από εξτρεμιστικά στοιχεία τα οποία την χρησιμοποιούν ως
πέρασμα και ως βάση για τη Δύση και διαπλέκονται με το διεθνές
οργανωμένο έγκλημα. Είναι εξαιρετικά χρήσιμο να υπάρχει ενδελεχής
πληροφόρηση και αξιόπιστη και έγκαιρη γνωμάτευση από τις αρμόδιες αρχές,
γιατί σε διαφορετική περίπτωση η Ελλάδα κινδυνεύει να βρεθεί προ
δυσάρεστων εκπλήξεων που θα αφορούν πλέον όχι τα γνωστά εθνικά της
θέματα στα Βαλκάνια, αλλά γενικότερα την καθημερινότητα και την ασφάλεια
του μέσου πολίτη αυτής της χώρας.

Μερικά σημεία προσοχής:
–        Προώθηση Ισλαμιστικών οργανώσεων στον Ελληνικό χώρο
–        Δημιουργία βάσεων υποστήριξης ομάδων οργανωμένου εγκλήματος στην Ελληνική περιφέρεια
–        Πρωτοβουλίες της Τουρκίας για την ενθυλάκωση των Μουσουλμανικών μειονοτήτων στα Βαλκάνια
–        Χρησιμοποίηση της χώρας από Αραβικά κράτη (Λ.χ Σαουδική Αραβία), ως βάση επέκτασης επιρροής στα Βαλκάνια
–        Προσηλυτισμός μελών της Ελληνικής Μουσουλμανικής μειονότητας σε εξτρεμιστικές εκδοχές του Ισλάμ
Επιπλέον δεν πρέπει να  ξεχνούμε ότι μόλις 1-2 ώρες οδικώς από τα
Βόρεια σύνορα μας επικρατούν συνθήκες που ομοιάζουν περισσότερο με το
Λίβανο της δεκαετίας του ’70 παρά με  τη  ειδυλλιακή εικόνα της
«Ενωμένης Ευρώπης». Το μέλλον θα δείξει κατά πόσο θα είμαστε ικανοί να
αντεπεξέλθουμε στις προκλήσεις της «νέας εποχής» που έφερε για τα καλά
τις συνθήκες ανασφάλειας σε όλο το πληθυσμό του πλανήτη ανεξαρτήτως
γεωγραφικού μήκους και πλάτους.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Συνέντευξη με τον ειδικό σε θέματα Ισλαμικής τρομοκρατίας στα Βαλκάνια, Christopher Deliso.
Ο Christopher Deliso είναι Αμερικανός δημοσιογράφος και συγγραφέας ο
οποίος διαμένει μόνιμα σε μία Βαλκανική πόλη κατά τα τελευταία 10 έτη
και εξειδικεύεται στην ανάλυση και ανίχνευση των τάσεων των
εξτρεμιστικών Ισλαμικών ομάδων. Περαιτέρω είναι ένας από του
ανταποκριτές για το Economist Intelligence Unit και παρέχει άρθρα και
αναλύσεις σε πληθώρα εκδόσεων και εφημερίδων στην Αμερική και την
Ευρώπη.
Είναι Βυζαντινολόγος ,με πτυχίο από την Οξφόρδη και έχει σπουδάσει
Αρχαιολογία στη Βοστώνη. Ομιλεί την ελληνική έχοντας ζήσει δύο χρόνια
στην Ελλάδα και επισκέπτεται συχνά τη πατρίδα μας μεταξύ των άλλων
διαφημίζοντας την στους ταξιδιωτικούς οδηγούς του Lonely Planet, όπου
επίσης είναι συντάκτης.
Είναι συγγραφέας του βιβλίου  ” The coming Balkan Caliphate”
(  http://www.amazon.com/Coming-Balkan-Caliphate-Security-International/dp/0275995259 )
Ερώτηση:  Ο κίνδυνος της Ισλαμικής τρομοκρατίας από τα Βαλκάνια, είναι υπαρκτός, ή μήπως αποτελεί μία ακόμα υπερβολή;
Απάντηση:  Πρόκειται για μία πραγματική απειλή! Έχει
βεβαίως παρεξηγηθεί. Πάρα πολλές σταδιοδρομίες σε πολιτικό και
διπλωματικό επίπεδο στην Ουάσινγκτον και στις Βρυξέλλες εξαρτώνται από
το μύθο ότι η Δυτική παρέμβαση στα Βαλκάνια δεν είχε αρνητικές
παρενέργειες και ότι όλα συντελέσθηκαν όπως έπρεπε. Με απλά λόγια ένα
μεγάλο τμήμα της γραφειοκρατίας στην Δύση δεν θέλει να ξέρει για τα
αποτελέσματα των ενεργειών του κατά τα τελευταία έτη στις Βαλκανικές
χώρες και φυσικά συστηματικά παραπληροφορεί το κοινό για να μην
αποκαλυφθεί το σύνολο των πράξεων του.
Ερώτηση: Οι Μουσουλμάνοι του Κοσόβου και της Βοσνίας, μπορούν να χαρακτηρισθούν ως εξτρεμιστές;
Απάντηση: Το θέμα της εθνικότητας και του Ισλάμ
χρειάζεται αντικειμενική και ψύχραιμη ανάλυση αντί για τη συνήθη
κατηγοριοποίηση. Οι Μουσουλμανικές αυτές κοινότητες δεν μπορούν να
ταξινομηθούν συνολικά στο ένα σχήμα ή στο άλλο. Αυτό που έχει σημασία
είναι το ποσοστό και οι διαθέσεις των μικρό-ομάδων αυτών που συνυπάρχουν
με το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο.
Μέχρι στιγμής οι Δυτικοί θεωρούν του Βόσνιους ως μετριοπαθείς
Ισλαμιστές και τους Κοσοβάρους-Αλβανούς ως φυσικούς συμμάχους των
Αμερικανών. Κάθε φορά που ξεπηδά μία εξτρεμιστική ομάδα, όλοι σπεύδουν
μετά βδελυγμίας να αντικρούσουν οποιονδήποτε θα προσπαθήσει να ρίξει φως
στα γεγονότα. Ασφαλώς οι τρομοκρατικές δράσεις μίας μειονότητας των
κατοίκων δεν καθορίζει και το σύνολο, αλλά στα Βαλκάνια η Δύση προσπαθεί
εναγωνίως να καλύψει κάθε αντικειμενική προσέγγιση στο θέμα.
Επίσης αντί για την εθνικότητα και τη θρησκεία, ίσως να ήταν ωφέλιμο να αναρωτηθούμε τα ακόλουθα:
Υπάρχουν συγκεκριμένοι ιστορικοί λόγοι που αποτελούν το υπόστρωμα για
εξτρεμιστική δράση; Από τη δική μου τη σκοπιά πιστεύω ότι ναι,
υπάρχουν. Ακόμα η έλλειψη κοινωνικής συνοχής, παιδείας και ο συνδυασμός
φτώχειας και μειωμένης ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο, αποτελούν
παράγοντες που συντελούν σε ακραίες καταστάσεις.
Στην περίπτωση των Βαλκανίων η ανάμιξη των Ισλαμικών χωρών όπως της
Σαουδικής Αραβίας δημιούργησε ένα ολόκληρο δίκτυο από φιλανθρωπικά
σωματεία τα οποία καταπολεμούν μεν την ανέχεια των κατοίκων αλλά
παραλλήλως τον κατηχούν στις πλέον ακραίες και πουριτανικές εκδοχές του
Γουαχαμπιτικού Ισλάμ. Υπάρχουν ουκ ολίγοι πυρήνες ευεργετηθέντων Αλβανών
στο Κόσοβο που μετατρέπονται σε εξτρεμιστές λόγω της συνύπαρξης με
Σουνίτες από τη Μέση Ανατολή και οι Δυτικές χώρες κλείνουν τα μάτια σε
αυτή την εξέλιξη. Εάν και δεν πιστεύω ότι το Κόσοβο θα μετατραπεί σε νέο
Αφγανιστάν, είναι όμως βέβαιο ότι διαθέτει αρκετές επικίνδυνες ομάδες
ατόμων οι οποίες είναι φανατισμένες εναντίων των Ευρωπαϊκών κοινωνιών.
Επιθέσεις όπως αυτές εναντίων του Λονδίνου, της Μαδρίτης και των δεκάδων
αποτυχημένων ενεργειών στη Γερμανία, Βιέννη και αλλού είχαν την
αφετηρία τους με τον άλφα ή το βήτα τρόπο στα Βαλκάνια. Ακόμα και
πρόσφατη (Αρχές του 2007) προετοιμασία για επίθεση σε Αμερικανική
στρατιωτική βάση στη Φιλαδέλφεια, προερχόταν από Αλβανούς Ισλαμιστές που
διέμεναν στις ΗΠΑ και διατηρούσαν στενούς δεσμούς με τους συμπατριώτες
τους.
Ερώτηση: Κατά την άποψη σας ποία είναι τα κυριότερα “Θερμά σημεία” για πιθανές αρνητικές εξελίξεις στα Βαλκάνια;
Απάντηση: Το πρώτο που θα έλεγα είναι η περιοχή
Σαντζάκ στη Νότιο Σερβία και την Δυτική πλευρά του Μαυροβουνίου. Αυτή η
μικρή επαρχία παραδοσιακά αποτελούσε το σημείο τριβής μεταξύ του
Ορθόδοξου πληθυσμού και του Ισλαμικού. Επιπλέον η φτώχεια, ανεργία και η
διάδοση ακραίων Ισλαμικών ιδεολογιών μεταξύ των κατοίκων προδιαθέτει
σοβαρά προβλήματα για το μέλλον. Ήδη Τουρκικές, Ιρανικές και
Σαουδαραβικές Ισλαμικές ομάδες έχουν αναπτύξει έντονη δράση στην
περιοχή.
Υπάρχουν αυτή τη στιγμή περί τα 400 μέλη μίας ομάδος Γοαχαμπιτιστών
οι οποίοι εμφανίζονται ιδιαίτερα δυναμική και προσπαθούν να επιβάλλουν
στους υπόλοιπου Μουσουλμάνους της περιοχής τη δική τους γραμμή.
Προβαίνουν μάλιστα στις ακόλουθες πράξεις:
Επιτίθενται εναντίων μετριοπαθών Μουσουλμάνων
Κηρύττουν ιδιαίτερα σε νέους το μίσος ενάντια στους Χριστιανούς
Επιβάλλουν τα Μεσανατολίτικα ήθη σε νεαρούς κοσμικούς Μουσουλμάνους χρησιμοποιώντας ακόμα και βία
Έχουν σε αρκετές περιπτώσεις επιβάλλει τη γυναικεία περιτομή και
πληρώνουν περί τα 200-300 Ευρώ το μήνα σε χωρικούς που ακολουθούν πιστά
τους Ισλαμικούς νόμους και έχουν την αμφίεση κατά τη Σαουδαραβική
ενδυμασία.
Οι ομάδες αυτές έχουν αποκτήσει ικανή οικονομική επιφάνεια μέσω
χρηματοδότησης από τη Μ. Ανατολή και αποτελούν και το κύριο φορέα
φιλανθρωπίας μέσω την πολυάριθμων ΜΚΟ που ελέγχουν. Σε αρκετές
περιπτώσεις απαγορεύουν την έλευση ξένων στην περιοχή τους.
Ερώτηση:  το 2006 η Σερβία και το Μαυροβούνιο
διαχωρίστηκαν μ αποτέλεσμα η περιοχή του Σαντζάκ να μοιράζετε σε δύο
ανεξάρτητα κράτη. Τι επιπτώσεις μπορεί να έχει αυτή η εξέλιξη;
Απάντηση: Το Μαυροβούνιο αυτή τη στιγμή έχει 20%
Μουσουλμάνους στο σύνολο των 650.000 κατοίκων του. Οι ψήφοι αυτών
έπαιξαν το καθοριστικό ρόλο στην ανεξαρτητοποίηση του, κάτι που
εσκεμμένα δεν έχει αναλυθεί στη Δύση. Ήδη υπάρχουν σοβαροί φόβοι στους
Μαυροβούνιους πολιτικούς ότι υπάρχει κρυφή Ισλαμική ατζέντα που
περιλαμβάνει δύο πράγματα. Την αυτονόμηση του Σαντζάκ και την παραχώρηση
του Νοτίου Μαυροβουνίου στην Αλβανία ή το τυχόν ανεξάρτητο Κόσοβο.
Αναγκαστικά και προκειμένου να μην υποχωρήσουν μπροστά στις απαιτήσεις
των ακραίων η Ποντγκόριτσα αυξάνει το ειδικό βάρος των “Μετριοπαθών
Μουσουλμάνων” στην πολιτική ζωή της χώρας. Με απλά λόγια το Μαυροβούνιο
πλέον βρίσκεται σε πολιτική ομηρία από τη Μουσουλμανική και Αλβανική
μειονότητα όπως συμβαίνει με τη ΠΓΔΜ, τη Βουλγαρία και ενδεχομένως και
με τη Σερβία στο μέλλον. Η ανεξαρτητοποίηση του μικρού κράτους του
Μαυροβουνίου ήταν μεγάλη νίκη των Ισλαμιστών.
Ερώτηση: Εκτός από το Σαντζάκ ποιες άλλες περιοχές είναι επικίνδυνες από τη δράση των εξτρεμιστών;
Απάντηση: Είναι ασφαλώς το Κόσοβο και η Βοσνία και
σε δεύτερο επίπεδο οι Σλαβόφωνες κοινότητες της ΠΓΔΜ και της Νοτίου
Βουλγαρίας. Υπάρχουν στοιχεία για διείσδυση ακραίων Γουαχαμπιτιστών. Η
υπηρεσίες ασφαλείας της Βουλγαρίας είναι ανήσυχες για την Πομακική
μειονότητα η οποία προσεγγίζεται από Σαουδαραβικές ομάδες, ενώ τη
Τουρκική δέχεται έντονες πιέσεις από Τουρκικές Ισλαμικές ενώσεις οι
οποίες με τη σειρά τους ελέγχονται από τις Τουρκικές μυστικές υπηρεσίες
και αποτελούν αγωγό μέσω του οποίου εξαπλώνεται η ήδη ισχυρή Τουρκική
επιρροή στη Βουλγαρία.
Στη ΠΓΔΜ, αρκετοί  Σλαβόφωνοι Μουσουλμάνοι δέχονται υποτροφίες για
θρησκευτικές σπουδές στο Πακιστάν, την Αίγυπτο και τη Σαουδική Αραβία
και άμα την επιστροφή τους αποτελούν ένα πρώτης τάξεως πυρήνα για την
Ισλαμοποίηση των κοινοτήτων τους. Από όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω στη
ΠΓΔΜ η Ιταλική υπηρεσία πληροφοριών έχει αναπτύξει αξιόλογη δράση στη
συλλογή στοιχείων για αυτές τις ομάδες λόγω φόβων για τρομοκρατικές
επιθέσεις στην Ιταλία. Επίσης Ισλαμιστές από τη Ν. Ανατολική Ασία έχουν
βρει καταφύγιο στην ΠΓΔΜ με απώτερο σκοπό τη προώθηση στην Ευρώπη.
Θα ήθελα να τονίσω σε αυτό το σημείο την προσοχή που πρέπει να
επιδείξει η Ελλάδα η οποία έχει ζωτικά συμφέροντα στο Βαλκανικό χώρο,
αλλά στο τομέα πρόληψης και ασφάλειας εμφανίζεται δυστυχώς αρκετά πίσω.
Τα γεγονότα των τελευταίων 15 ετών δημιούργησαν μία τετελεσμένη
κατάσταση η οποία θα πάρει αρκετό χρόνο να αντιμετωπιστεί, δεδομένου και
του κλίματος πολιτικής ορθότητας που κατατρέχει τη Δύση. Οι κίνδυνοι
είναι πολλοί και είναι καιρός και η Ελλάδα να αντιληφθεί ότι όλες αυτές
οι σημαντικές εξελίξεις αφορούν και την ίδια είτε υπό τη μορφή της
πρόληψης έναντι της τρομοκρατίας, είτε από την προώθηση των συμφερόντων
άλλων κρατών όπως η Τουρκία.
Ερώτηση: Υπάρχει άμεσος κίνδυνος για την εμφάνιση εξτρεμιστικού Ισλαμικού κινήματος και στην Ελλάδα
Απάντηση: Στην Ελλάδα ενδεχομένως να υπάρχουν
μεμονωμένοι Ισλαμικοί πυρήνες αλλά ασφαλώς σε κανένα βαθμό σε αυτόν που
παρατηρούνται αλλού. Η Ελλάδα διαθέτει εξαιρετική κοινωνική συνοχή, δεν
πέρασε τον αθεϊσμό της Κομουνιστικής περιόδου του Ανατολικού μπλοκ και
ως εκ τούτου η δύναμη της Ελλαδικής Εκκλησίας εκτιμάται ως ισχυρή
αποτρεπτική δύναμη για την εκδήλωση τέτοιων φαινομένων. Από την άλλη
πλευρά είναι γεγονός ότι η χώρα χρησιμοποιείτε ως «Πέρασμα» για τη
διέλευση εξτρεμιστικών στοιχείων από τη Μ. Ανατολή προς την Ευρώπη και
εάν τυχόν υπάρξει πολιτική βούληση για την εξάλειψη αυτού του φαινομένου
η Ελλάδα μπορεί να αντιμετωπίσει αντίποινα από τη διεθνή Ισλαμική
τρομοκρατία, που στην ουσία είναι μέρος του ευρύτερου συνόλου του
μοντέρνου-παγκοσμιοποιημενού οργανωμένου εγκλήματος με θρησκευτική χροιά
ασφαλώς.  Σε γενικές γραμμές χρειάζεται εγρήγορση καθότι οι εξελίξεις
Βορείως των συνόρων της Ελλάδος ενδεχομένως να την επηρεάσουν αρνητικά
ανεξαρτήτως των προθέσεων της.
Πληθυσμός κατά προσέγγιση Μουσουλμάνων σε χώρες της Ν. Α. Ευρώπης

ΧΩΡΑ ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ ΠΟΣΟΣΤΟ(Μουσουλμάνων) Αριθμός (Μουσουλμάνων)
Τουρκία 72,900,000 99% 72.750,000
Βοσνία 4,500,000 40% 1.820.000
ΠΓΔΜ 2,000,000 32% 657.000
Σερβία, Μαυρ.  Κόσοβο 10,700,000 19% 2.030.000
Βουλγαρία 7,700,000 12% 890.000
Αλβανία 3,844,841 70% 2.691,388
Ελλάδα 10,706,290 1.3% 139.182

Πηγή: Muslim Population Percentage from U.S Dept. Of State (2001)
Στα ανωτέρω στοιχεία δεν περιλαμβάνονται οι
μετανάστες-λαθρομετανάστες καθώς και ημι-μόνιμοι κάτοικοι (Φοιτητές,
επιχειρηματίες κτλ)
Πηγή: http://rimse.gr/

Αναλύσεις

Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες

Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.

Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.

Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.

Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.

Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.

Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία

Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.

Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.

Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».

Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.

Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.

Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC

Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.

Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.

Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.

Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.

Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.

Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.

Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία

Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.

Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.

Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.

Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.

Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.

Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.

Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ

Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.

Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.

Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.

Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.

Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.

Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας

Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.

Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.

Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.

Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.

Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.

Το μήνυμα προς το Πακιστάν

Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.

Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.

Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.

Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.

Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς

Δημοσιεύτηκε

στις

Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.

Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο

Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.

Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.

Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.

Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές

Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.

Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.

Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς

Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.

Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.

Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών

Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.

Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.

Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.

Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Πακιστάν: Μειώθηκαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις, αλλά αυξάνονται οι απειλές – Αντάρτικες οργανώσεις αναπτύσσουν νέες τακτικές και στρατολογούν γυναίκες

Η νέα έκθεση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS) αποκαλύπτει ένα αντιφατικό περιβάλλον ασφαλείας: Λιγότερες επιθέσεις και θύματα, αλλά αναδιοργάνωση ένοπλων ομάδων, χρήση drones, εσωτερικές συγκρούσεις και αυξανόμενη αστάθεια στο Μπαλουχιστάν. Η πολιτική κρίση επιβαρύνει την προσπάθεια αντιμετώπισης της τρομοκρατίας.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μια εξαιρετικά σύνθετη εικόνα για την ασφάλεια στο Πακιστάν αποτυπώνει η νέα εβδομαδιαία ανάλυση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS), η οποία δημοσιεύθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2026. Παρά τη μείωση των επιθέσεων από ένοπλες οργανώσεις κατά την πρώτη εβδομάδα του μήνα, οι εξελίξεις στο εσωτερικό των εξτρεμιστικών και αυτονομιστικών ομάδων δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για την πραγματική αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων ασφαλείας.

Η έκθεση με τίτλο «Pakistan’s Security Paradox: Militant Attacks Decline as Militant Groups Signal New Developments» καταγράφει υποχώρηση των επιθέσεων, αλλά παράλληλα εντοπίζει ενδείξεις οργανωτικής αναδιάρθρωσης, νέων επιχειρησιακών μεθόδων και εντατικοποίησης της προπαγανδιστικής δραστηριότητας.

Μείωση 18% στις επιθέσεις – Παραμένει σοβαρή η απειλή

Σύμφωνα με το PICSS, από τις 2 έως τις 8 Οκτωβρίου καταγράφηκαν συνολικά 46 επιθέσεις ενόπλων οργανώσεων στο Πακιστάν, έναντι 56 την αμέσως προηγούμενη εβδομάδα.

Η μείωση ανέρχεται στο 18%, ενώ αισθητή είναι και η υποχώρηση του αριθμού των θυμάτων.

Οι νεκροί μειώθηκαν από 52 σε 42 και οι τραυματίες από 53 σε 23.

Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι ομοιόμορφη σε ολόκληρη τη χώρα.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, όπου δραστηριοποιούνται ιδιαίτερα ενεργές αυτονομιστικές οργανώσεις, οι απώλειες αυξήθηκαν παρά τη μείωση του αριθμού των επιθέσεων.

Το στοιχείο αυτό δημιουργεί προβληματισμό για το κατά πόσον οι ένοπλες ομάδες μεταβάλλουν τις τακτικές τους, πραγματοποιώντας λιγότερες αλλά δυνητικά πιο φονικές επιχειρήσεις.

Οι Πακιστανοί Ταλιμπάν αλλάζουν τακτική – Drones και ελεύθεροι σκοπευτές

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εξελίξεις στο εσωτερικό της Tehrik-i-Taliban Pakistan (TTP), της οργάνωσης που είναι γνωστή ως Πακιστανοί Ταλιμπάν.

Σύμφωνα με την ανάλυση, η TTP επέβαλε περιορισμούς στη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τα μέλη της.

Η συγκεκριμένη απόφαση αποκτά σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία οι ένοπλες οργανώσεις χρησιμοποιούν τις ψηφιακές πλατφόρμες τόσο για προπαγάνδα όσο και για την προβολή των επιχειρησιακών τους δυνατοτήτων.

Την ίδια στιγμή, η TTP δημοσιοποίησε οπτικό υλικό στο οποίο υποστηρίζει ότι καταγράφονται επιθέσεις με τετρακόπτερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ενέργειες ελεύθερων σκοπευτών.

Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν συνιστούν ανεξάρτητη επιβεβαίωση της αποτελεσματικότητας ή της έκτασης χρήσης των συγκεκριμένων μέσων.

Παρ’ όλα αυτά, η προβολή τέτοιων επιχειρήσεων εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια των οργανώσεων να παρουσιάσουν εικόνα τεχνολογικής προσαρμογής και να ενισχύσουν την επιρροή τους.

Εσωτερικές συγκρούσεις στις ένοπλες οργανώσεις

Την ίδια περίοδο, η Jamaat-ul-Ahrar, οργάνωση που έχει συνδεθεί με το δίκτυο των Πακιστανών Ταλιμπάν, ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε 122 επιθέσεις κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου.

Πρόκειται για αριθμό που προέρχεται από τους ισχυρισμούς της ίδιας της οργάνωσης και δεν πρέπει να συγχέεται με τα ανεξάρτητα καταγεγραμμένα περιστατικά του PICSS.

Παράλληλα, αναφέρθηκαν αιματηρές συγκρούσεις ανάμεσα σε μαχητές της Jamaat-ul-Ahrar και αντίπαλης φράξιας της TTP στην περιοχή Ορακζάι.

Οι πληροφορίες αυτές αναδεικνύουν ένα επιπλέον πρόβλημα για την ασφάλεια του Πακιστάν: τον κατακερματισμό του περιβάλλοντος των ενόπλων οργανώσεων.

Οι εσωτερικές συγκρούσεις ενδέχεται να αποδυναμώνουν προσωρινά ορισμένα δίκτυα, αλλά μπορούν επίσης να προκαλέσουν νέες αντιπαραθέσεις, ανακατατάξεις και αποσχίσεις.

Μπαλουχιστάν: Ένοπλη γυναικεία μονάδα και κλιμάκωση της προπαγάνδας

Σημαντικές εξελίξεις καταγράφονται και στο Μπαλουχιστάν, την επαρχία του νοτιοδυτικού Πακιστάν που συνορεύει με το Ιράν και το Αφγανιστάν και έχει στρατηγική σημασία λόγω των φυσικών πόρων και της πρόσβασής της στην Αραβική Θάλασσα.

Το Balochistan Liberation Front (BLF), μία από τις οργανώσεις που επιδιώκουν την ανεξαρτησία του Μπαλουχιστάν, δημοσιοποίησε υλικό για τη συγκρότηση νέου γυναικείου ένοπλου σχηματισμού.

Η συγκεκριμένη κίνηση προβάλλεται από την οργάνωση ως οργανωτική εξέλιξη. Δεν υπάρχουν, ωστόσο, επαρκή ανεξάρτητα στοιχεία στο δημόσιο απόσπασμα της έκθεσης για τον αριθμό των μελών ή τις πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητες της νέας μονάδας.

Παράλληλα, ο Balochistan Liberation Army (BLA), άλλη σημαντική αυτονομιστική ένοπλη οργάνωση, απέρριψε κατηγορίες περί συνεργασίας με την TTP.

Ο BLA δημοσιοποίησε επίσης οπτικό υλικό από επιχειρήσεις που ισχυρίζεται ότι πραγματοποίησαν μέλη του.

Άλλες οργανώσεις των Μπαλούχων προχώρησαν σε ανάλογες κινήσεις, προβάλλοντας τη δράση τους και διατυπώνοντας ισχυρισμούς για δραστηριότητες συλλογής πληροφοριών.

Οι εξελίξεις καταδεικνύουν ότι η σύγκρουση στο Μπαλουχιστάν δεν περιορίζεται στις ένοπλες επιθέσεις, αλλά περιλαμβάνει και έναν παράλληλο αγώνα επιρροής, επικοινωνίας και πολιτικής νομιμοποίησης.

Πολιτική κρίση και αντιτρομοκρατία

Πέρα από την ένοπλη βία, η έκθεση του PICSS επισημαίνει ότι η εσωτερική πολιτική αστάθεια δυσχεραίνει τη διαμόρφωση αποτελεσματικής πολιτικής ασφαλείας.

Η κατάρρευση των διαπραγματεύσεων μεταξύ της κυβέρνησης και του Pakistan Tehreek-e-Insaf (PTI), του κόμματος που ίδρυσε ο πρώην πρωθυπουργός Ιμράν Χαν, περιπλέκει τις προσπάθειες συντονισμού στην επαρχία Χάιμπερ Παχτούνχβα.

Η περιοχή αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μέτωπα της δράσης των Πακιστανών Ταλιμπάν, λόγω της εγγύτητάς της με το Αφγανιστάν και της μακρόχρονης παρουσίας ένοπλων δικτύων.

Οι πολιτικές αντιπαραθέσεις μεταξύ κεντρικής κυβέρνησης και αντιπολίτευσης μπορούν να δυσχεράνουν τον συντονισμό, τη διοικητική συνεργασία και τη διαμόρφωση κοινής στρατηγικής για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.

Το πρόβλημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν συνδυάζεται με την ανάγκη προστασίας παραμεθόριων περιοχών και αντιμετώπισης οργανώσεων με διασυνοριακές διασυνδέσεις.

Αφγανιστάν, Ινδία και περιφερειακές αμυντικές συμφωνίες

Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει το Ισλαμαμπάντ δεν περιορίζονται στο εσωτερικό της χώρας.

Οι σχέσεις με το Αφγανιστάν παραμένουν κρίσιμος παράγοντας ασφαλείας, καθώς το Πακιστάν αποδίδει σε ένοπλα δίκτυα που δρουν από αφγανικό έδαφος σημαντικό μέρος των επιθέσεων εναντίον του.

Την ίδια στιγμή, η αντιπαράθεση με την Ινδία εξακολουθεί να επηρεάζει τον στρατηγικό σχεδιασμό των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων.

Στο περιφερειακό περιβάλλον προστίθενται οι νέες αμυντικές διευθετήσεις και οι προσπάθειες του Πακιστάν να διατηρήσει ή να ενισχύσει τις στρατηγικές του συνεργασίες.

Η συνύπαρξη εσωτερικών απειλών, πολιτικής αβεβαιότητας και εξωτερικών δεσμεύσεων δημιουργεί αυξημένες απαιτήσεις για τον στρατιωτικό μηχανισμό και τις υπηρεσίες ασφαλείας.

Οι αριθμοί δεν λένε ολόκληρη την ιστορία

Η εβδομαδιαία έκθεση του PICSS θέτει ένα ουσιαστικό ερώτημα: αποτελεί η μείωση των τρομοκρατικών επιθέσεων ένδειξη βελτίωσης της ασφάλειας ή πρόκειται για προσωρινή υποχώρηση της βίας, ενώ οι οργανώσεις αναπροσαρμόζουν τις τακτικές και τις δομές τους;

Η απάντηση δεν μπορεί να προκύψει αποκλειστικά από την καταμέτρηση των επιθέσεων.

Η χρήση νέων επιχειρησιακών μέσων, οι εσωτερικές διαμάχες, η συγκρότηση νέων ένοπλων σχηματισμών και η αυξημένη προπαγανδιστική δραστηριότητα συνθέτουν μια εικόνα που απαιτεί διαρκή παρακολούθηση.

Άλλωστε, τα στοιχεία του PICSS για ολόκληρο τον Σεπτέμβριο είχαν καταγράψει 225 επιθέσεις, τον υψηλότερο μηνιαίο αριθμό εδώ και δώδεκα χρόνια, γεγονός που αναδεικνύει τη σοβαρότητα της κατάστασης παρά την πρόσφατη εβδομαδιαία υποχώρηση.

Το Πακιστάν βρίσκεται αντιμέτωπο με μια πολυεπίπεδη κρίση ασφαλείας, στην οποία αλληλεπιδρούν τζιχαντιστικές οργανώσεις, αυτονομιστικά κινήματα, πολιτικές αντιπαραθέσεις και περιφερειακοί ανταγωνισμοί.

Η μείωση της συχνότητας των επιθέσεων αποτελεί θετική ένδειξη σε επίπεδο εβδομαδιαίων στατιστικών. Δεν αρκεί, όμως, από μόνη της για να αποδείξει ότι οι απειλές περιορίζονται σε βάθος χρόνου.

Το κρίσιμο ζήτημα για το Ισλαμαμπάντ δεν είναι μόνο πόσες επιθέσεις καταγράφονται, αλλά κατά πόσον το κράτος μπορεί να αντιμετωπίσει τις οργανώσεις που εξακολουθούν να διαθέτουν δυνατότητα στρατολόγησης, προσαρμογής και πραγματοποίησης νέων επιχειρήσεων.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός7 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις7 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή