Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Λυσσαλέες επιθέσεις των τουρκοπρακτόρων εναντίον της ΕΛΜΕ Ροδόπης!

Δημοσιεύτηκε στις

Μόνο ο Ερντογάν δεν εξέδωσε  (τουλάχιστον όχι ακόμη) ανακοίνωση κατά
της ΕΛΜΕ, μέσα σε αυτόν τον ορυμαγδό των επιθέσεων από τουρκοβουλευτές,
εφημερίδες, συλλόγους και οργανώσεις τουρκοφρόνων (από τη «Συμβουλευτική
Επιτροπή των Τούρκων Δυτικής Θράκης» και το κόμμα
DEB
έως την πρακτορίστικη αλυτρωτική ΜΚΟ του κ. Χαμπίπογλου) ενάντια στο
επίσημο θεσμικό όργανο των καθηγητών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης του
Νομού Ροδόπης, επειδή είχε το…θράσος να πάρει θέση στο ζήτημα της
μειονοτικής εκπαίδευσης, την οποία χαρακτήρισε θεσμό πρωτόγονο,
αναποτελεσματικό και αντιεκπαιδευτικό!

     Προ δύο περίπου εβδομάδων το ΔΣ της ΕΛΜΕ Ροδόπης εξέθεσε δημοσίως κάποιες απόψεις του για
το θέμα της μειονοτικής εκπαίδευσης, υποστηρίζοντας ουσιαστικά την
ανάγκη της κατάργησής της (ως θεσμού εκπαιδευτικά πρωτόγονου που απλώς
διαιωνίζει την μορφωτική υστέρηση της μειονότητας της θράκης και τη
γκετοποίησή της προς όφελος άλλων κύκλων) και της εξεύρεσης άλλων τρόπων
για τη διασφάλιση των μειονοτικών δικαιωμάτων στην εκπαίδευση.
Δευτερευόντως το ΔΣ έβαλλε ευθέως και
εναντίον του «Προγράμματος Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων» των
Φραγκουδάκη-Δραγώνα, χαρακτηρίζοντάς το αποτυχημένο και
αναποτελεσματικό, παρά τους πακτωλούς χρημάτων που απορρόφησε.
Το
εντυπωσιακό αυτό κείμενο (που όσοι δεν το έχετε ήδη δει – μιας και έχει
αναδημοσιευθεί σε πολλές ιστοσελίδες – μπορείτε να το διαβάσετε στο
τέλος του δημοσιεύματός μας) επέσυρε βέβαια πολλές αντιδράσεις – και
ασφαλώς όχι μόνο από την ίδια τη Φραγκουδάκη και τους κολαούζους της
(που έσπευσαν να αναμασήσουν τα ίδια και τα ίδια 5-6 φορές για να
φανούν…πλήθος)! Πάμπολλες ήταν και οι αντιδράσεις από τους τουρκόφρονες
της περιοχής, καθώς τουρκοβουλευτές και τουρκοδήμαρχοι, πράκτορες και
πρακτορίσκοι, Ντεντέδες, λακέδες και χαφιέδες, σύλλογοι, επιτροπές και
οργανώσεις από το κόμμα DEB των τουρκοφρόνων έως και τουρκοαλυτρωτικές
ΜΚΟ πρακτόρων από το εξωτερικό, έσπευσαν να επιτεθούν στην ΕΛΜΕ Ροδόπης
για το…περίσσιο θράσος της και να την κατηγορήσουν για διχαστικά
κηρύγματα, ασέβεια προς τα μειονοτικά δικαιώματα, μέχρι και…ρατσισμό!
Εννοείται βέβαια ότι όλοι αυτοί άλλο κείμενο «είδαν» και
«διάβασαν», καθώς το κείμενο της ΕΛΜΕ στην πραγματικότητα κάθε άλλο παρά
ρατσιστικό και αντιμειονοτικό υπήρξε (ίσα-ίσα που καταγράφει με
πραγματική θλίψη την τραγική μορφωτική κατάσταση των μουσουλμάνων
μαθητών και καταθέτει προτάσεις για την βελτίωσή της)! Τους χαλάει όμως
βλέπετε τη…σούπα, γιατί απλούστατα όλα αυτά τα ενεργούμενα της εν Θράκη
τουρκικής πολιτικής είναι που θέλουν τη μειονότητα αμόρφωτη, πνευματικά
πρωτόγονη και αποσχιστικά περιορισμένη, ώστε να μπορούν να την
ποδηγετούν. Και από την άλλη βρήκαν φυσικά την ευκαιρία να κάνουν με τον
γνωστό τους άθλιο τρόπο σπέκουλα πάνω σε μια πραγματικά εκπαιδευτική
παρέμβαση, «ανακαλύπτοντας» πάλι διώκτες, δαίμονες και…κυνήγια μαγισσών!

     Η αρχή έγινε από το βασικό εν Θράκη πρακτοροσυμβούλιο (2η φωτογραφία), δηλαδή τη λεγόμενη «Συμβουλευτική Επιτροπή της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης» (στην οποία – θυμίζουμε ότι – πρόεδρος είναι ο δήμαρχος Ιάσμου Ισμέτ Καντί, αντιπρόεδρος ο δήμαρχος Αρριανών Ιμπραήμ Σερήφ,
ενώ μετέχουν ακόμη οι ψευδομουφτήδες, άλλοι δήμαρχοι, πρώην βουλευτές,
δημοσιογράφοι, κλπ). Με ανακοίνωσή της στις 16 Νοεμβρίου, η επιτροπή
έγραφε μεταξύ άλλων τα εξής:
     «Αισθανόμαστε ντροπή για τα άτομα ή τους φορείς οι
οποίοι ακόμη αγνοούν ή δεν θέλουν να ξέρουν πως στην Δυτική Θράκη ζει
μια Τουρκική Μειονότητα και ότι αυτή η Μειονότητα αφέθηκε εδώ με μια
διεθνή συνθήκη, την συνθήκη ειρήνης της Λοζάννης.
 
     Αποτελεί ανησυχητικό και λυπηρό φαινόμενο και για την
περιοχή μας και για την δημοκρατία μας, να έρχεται μια πρόταση από
εκπαιδευτικό φορέα που προτείνει την κατάργηση των διεθνών και διμερών
συμφωνιών που καθορίζουν την μειονοτική εκπαίδευση.

Η ΕΛΜΕ Ροδόπης τις προηγούμενες μέρες, με ανακοίνωση της
πρότεινε την κατάργηση του συστήματος μειονοτικής εκπαίδευσης που
στηρίζεται σε διδακτέα ύλη στα τουρκικά και στα ελληνικά.

     Το να γίνεται μια τόσο γελοία και μακριά από κάθε λογική
δημοκρατίας και ανεκτικότητας πρόταση από την εκπαιδευτική κοινότητα,
είναι καταρχήν μια εντελώς λάθος κίνηση. Το να γίνεται πρόταση για
¨κατάργηση μειονοτικής εκπαίδευσης¨ από έναν από τους φορείς αυτών που
ασκούν το ιερό καθήκον της εκπαίδευσης προς τα παιδιά μας, μας προκαλεί
ανησυχία για την περιοχή μας, το μέλλον μας, όπως και για το
πολυτιμότερο περιουσιακό μας στοιχείο-τα παιδιά μας. Η ΕΛΜΕ Ροδόπης
προτείνοντας την κατάργηση της μειονοτικής εκπαίδευσης, υπό κάποια
έννοια ομολόγησε έτσι την ανησυχία της για την διατήρηση της ταυτότητας
και του πολιτισμού της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης. Τέτοιου
είδους προτάσεις δημιουργούνε χάσμα σε κάθε επίπεδο ανάμεσα στις δύο
κοινότητες που ζούνε στην περιοχή.

     Δηλώνουμε πως ως Συμβουλευτική Επιτροπή Τουρκικής
Μειονότητας Δυτικής Θράκης δεν δεχόμαστε με κανένα τρόπο τις απόψεις και
τις προτάσεις του εν λόγω φορέα σχετικά με την μειονοτική εκπαίδευση,
και προσμένουμε χωρίς χάσιμο χρόνου να τις επανεξετάσουν».

     Ταυτόχρονα δηλώσεις έκανε ο αρχιπράκτορας της Άγκυρας Χαλήτ Χαμπίπογλου, που παριστάνει τον πρόεδρο της «Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Τούρκων Δυτικής Θράκης» (ABTTF) και ο οποίος δήλωσε σχετικά (ιστοσελίδα της ABTTF): «Είναι απαράδεκτο το αίτημα της ΕΛΜΕ Ροδόπης να καταργηθεί το σύστημα της
μειονοτικής εκπαίδευσης, δίνοντας έτσι τέλος στην αυτονομία της
Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης σε αυτό τον τομέα. Είναι αληθές πως
το εκπαιδευτικό σύστημα της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης έχει
χρόνια και δομικά προβλήματα. Αλλά υπεύθυνο για αυτήν την άσχημη
κατάσταση της μειονοτικής εκπαίδευσης είναι το ελληνικό κράτος. Το
εκπαιδευτικό σύστημα της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης η οποία με
βάση την συνθήκη της Λοζάννης έχει το δικαίωμα εκπαίδευσης στην μητρική
γλώσσα και δικαίωμα ίδρυσης σχολείων, πρέπει να δομηθεί ξανά σύμφωνα με
τις απαιτήσεις της σύγχρονης εποχής, αλλά αυτό να γίνει χωρίς κατάργηση
δικαιωμάτων της μειονότητας και σύμφωνα με τα αιτήματα της».

     Ακολούθησε ανακοίνωση του βουλευτή Ροδόπης Καραγιουσούφ (ΣΥΡΙΖΑ), ενώ την ίδια ώρα η τουρκοφυλλάδα «Τρακιανίν Σεσί» έκανε λόγο για την «απίστευτη ανακοίνωση που έβγαλε η ΕΛΜΕ Ροδόπης με την οποία σχεδόν κήρυσσε βλάκες τα παιδιά της μειονότητας» (σ.σ. αυτό κατάλαβε – ή μάλλον αυτό…προτίμησε να «καταλάβει» ο τριπλοχαφιές) και μετά ήρθε και η ώρα για την ανακοίνωση των Συλλόγων αποφοίτων της ΕΠΑΘ (σ.σ.
είναι η Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία Θεσσαλονίκης, από την οποία
βγαίνουν μουσουλμάνοι δάσκαλοι που διδάσκουν στα μειονοτικά δημοτικά),
που επίσης άλλα διάβασαν κι άλλα…κατάλαβαν. Τι κατάλαβαν; Ορίστε: «Ως
σύλλογοι αποφοίτων της ΕΠΑΘ Ροδόπης-Έβρου και Ξάνθης, με απορία και
έκπληξη διαβάσαμε στον τύπο την πρόταση της ΕΛΜΕ Ροδόπης ¨Να καταργηθεί η
μειονοτική εκπαίδευση¨. Αυτό που μας λύπησε ακόμη περισσότερο και μας
ανησύχησε, είναι ότι η πρόταση αυτή έγινε από συναδέλφους μας που ζούνε
στην Δυτική Θράκη, που ανατρέφουν μειονοτικούς μαθητές, έχουν γίνει ένα
με την μειονότητα μας και μοιράζονται μαζί μας κάθε βάσανο και κάθε χαρά
μας.

    Είναι εξαιρετικά λυπηρό, την ώρα που η πατρίδα μας περνά
μια τόσο δύσκολη και στενάχωρη περίοδο, αντί να στηρίζουμε ο ένας τον
άλλο μέσα σε αλληλεγγύη, να γίνονται τόσο άτυχες και απαράδεκτές
ανακοινώσεις.

    Ως εκπαιδευτικοί που ανατρέφουμε το μέλλον αυτής της
κοινότητας, πιστεύουμε πως ανάλογες ανακοινώσεις δεν ωφελούν σε τίποτε,
επιφέρουν άγχος και ανησυχία, δεν συνάδουν καθόλου με τη δημοκρατία και
ανοίγουν το δρόμο για ένταση και ανησυχία μέσα στο λαό.

    Το να γίνεται από εκπαιδευτικούς της χώρας μας – χώρα
μέλος της Ε.Ε. – πρόταση για την κατάργηση της μειονοτικής εκπαίδευσης
μιας επίσημης μειονότητας, δεν ταιριάζει ούτε στην ιδιότητα αυτών των
ατόμων αλλά ούτε και στην εκπαιδευτική κοινότητα.

    Εμείς ως δάσκαλοι της σχολείων της μειονότητας,
επιθυμούμε να υπενθυμίσουμε προς την κοινή γνώμη, πως οι φορείς
εκπαίδευσης στηρίζονται στις διμερείς και διεθνείς συμφωνίες και ότι δεν
πρόκειται να κλείσουμε τα μάτια αν κλείσει έστω και ένα μειονοτικό
σχολείο»
.
     Υπήρχε όμως και συνέχεια. Αντιμειονοτική μεροληψία καταλογίζει στην ΕΛΜΕ με δική του ανακοίνωση (1η φωτογραφία) ο προξενολακές Μουσταφά Αλή Τσαβούς (ήτοι ο γνωστός αχυράνθρωπος-πρόεδρος του κόμματος των τουρκοφρόνων της Θράκης DEB), που περαιτέρω υπεραμύνεται της…Συνθήκης της Λωζάνης (σ.σ. κοιτάξτε ποιοι μιλάνε!) και των εκπαιδευτικών μειονοτικών δικαιωμάτων (λες και τα αμφισβήτησε δηλαδή κανείς)! Και στο τέλος, σκληρότερη όλων η στάση ποιου νομίζετε; Μα της γνωστής ορντινάντσας του Προξενείου Αχμέτ Χατζηοσμάν (που,
όταν δεν κρατάει ομπρέλες στους Τούρκους αξιωματούχους, δεν
φωτογραφίζεται μπροστά στη σημαία της «Ανεξάρτητης Θράκης» ή δεν έχει
άλλη…«δουλειά», παριστάνει και τον βουλευτή Ροδόπης με το ΠΑΣΟΚ)
. Στη δική του ανακοίνωση λοιπόν ο…βουλευτής μας αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής:
     «Κάποιες θλιβερές διαπιστώσεις για τη μειονοτική
εκπαίδευση» είναι ο τίτλος της θλιβερής πράγματι ανακοίνωσης της ΕΛΜΕ
Ροδόπης. Μιας ανακοίνωσης η οποία μας θλίβει όχι τόσο για το περιεχόμενό
της, η Μειονότητα έχει άλλωστε συνηθίσει σε παρόμοιες προσβλητικές και
εριστικές ανακοινώσεις, όσο για το γεγονός ότι την υπογράφει το ΔΣ της
ΕΛΜΕ Ροδόπης. Εκπαιδευτικοί δηλαδή στους οποίους εμπιστευόμαστε τα
παιδιά μας.

     Ως εκπαιδευτικοί λοιπόν, θα έπρεπε να είναι περισσότεροι
“διαβασμένοι” κι αν όχι, να κάνουν τον κόπο να συμβουλευτούν ορισμένα
συγγράμματα πριν τουλάχιστον συντάξουν μια ανακοίνωση η οποία βρίθει
λαθών και ανακριβειών. Εσκεμμένων; Θα το δείξει ο χρόνος…

     Ζητάει η ΕΛΜΕ την κατάργηση του θεσμού της μειονοτικής
εκπαίδευσης και την ενοχοποιεί ότι «καθήλωσε τη μειονότητα στην αμάθεια
και την οπισθοδρόμηση». Αγνοούν οι εκπαιδευτικοί μας βασικές έννοιες
θεμελιωδών δικαιωμάτων και δικαιωμάτων των μειονοτήτων.

     Όπως επίσης αγνοούν ότι την όποια οπισθοδρόμηση και
αμάθεια στην μειονοτική εκπαίδευση έφεραν από το 1923 μέχρι σήμερα
ημιμαθή και οπισθοδρομικά μυαλά που επί δεκαετίες σκεφτόταν με όρους
διοικητικών ενοχλήσεων, απαγορεύσεων και διακρίσεων εις βάρος της
Μειονότητας. Η μειονοτική εκπαίδευση αποτελούσε μόνο ένα από τα πεδία
που δρούσαν ελεύθερα οι προασπιστές των παραπάνω ιδεοληψιών…

     “Καινοτόμοι” οι εκπαιδευτικοί της ΕΛΜΕ στην πρότασή τους
και για τα νηπιαγωγεία στα οποία ζητάνε η μητρική γλώσσα να
χρησιμοποιείται επικουρικά. Θα περίμενε κανείς ότι εκπαιδευτικοί θα
χρησιμοποιούσαν πρωτίστως εκπαιδευτικά επιχειρήματα παιδαγωγικού
περιεχομένου και όχι πολιτικού χαρακτήρα, όταν κατηγορούν ως
σκληροπυρηνικούς όλους εμάς που προασπιζόμαστε την ίδρυση δίγλωσσων
μειονοτικών νηπιαγωγείων.

     Δίγλωσση είναι η μειονοτική εκπαίδευση, τι πιο
παιδαγωγικά ορθό να ιδρυθούν και δίγλωσσα μειονοτικά νηπιαγωγεία τα
οποία θα ενσωματωθούν στον κορμό της μειονοτικής εκπαίδευσης για να μην
αφήνουμε τα παιδιά μετέωρα στην προσχολική εκπαίδευση.

     Η ΕΛΜΕ “επικουρικά” επιχειρεί να αποβάλει την δίγλωσση
μειονοτική εκπαίδευση από την περιοχή μας. Η δαιμονοποίηση της
μειονοτικής εκπαίδευσης ωστόσο, φέρνει πολλούς δαίμονες οι οποίοι είναι
κακοί και επικίνδυνοι σύμβουλοι για την ηρεμία και τη γαλήνη της
περιοχής μας. Από τους εκπαιδευτικούς μας θα περιμέναμε ιδέες και
προτάσεις για την αναβάθμιση της μειονοτικής εκπαίδευσης…»
.
     Και φυσικά είναι προφανές ότι δεν θα περίμενε ποτέ κανείς κάτι
διαφορετικό από τον λεγάμενο. Επί δεκαετίες τώρα που πολιτεύεται oύτε
ΜΙΑ φορά δεν είπε κάτι το έστω ελάχιστα αποκλίνον από αυτά που λένε τα
αφεντικά του (στο τουρκικό Προξενείο)! Και θα προσέξατε βέβαια πως ως
γνήσιος δημοκράτης (και δη…σοσιαλιστής) αναφέρει ως αποκλειστική μητρική
γλώσσα της μειονότητας τα τουρκικά (δεν υπάρχουν δηλαδή ούτε πομάκικα,
ούτε ρομανί)! Πέραν αυτού όμως πήρατε μία ιδέα από τον ορυμαγδό των
πολεμικών ανακοινώσεων που ξέσπασε σε βάρος της ΕΛΜΕ Ροδόπης, επειδή
είχε το…θράσσος να εκφέρει γνώμη για…εκπαιδευτικά θέματα (προφανώς
κάποιοι πιστεύουν ότι γι’ αυτά δικαιούνται να μιλούν μόνο οι
πρακτοράντζες)! Ο ορυμαγδός αυτός βέβαια αποτελεί στην πραγματικότητα
έπαινο και…παράσημο για το ΔΣ της ΕΛΜΕ-Ροδόπης. Και αποτελεί βέβαια και
μία επιπλέον απόδειξη (πέραν δηλαδή της απλής λογικής, όσον αφορά τις
σημαντικές επισημάνσεις της ΕΛΜΕ) για το ότι το κείμενό της, στρέφεται
πραγματικά προς τη σωστή παιδαγωγική κατεύθυνση. Για την ιστορία, το
κείμενο αυτό, που τόσο πολύ ενόχλησε, σας το επισυνάπτουμε παρακάτω (με
τη δική μας απλώς επισήμανση ότι πέρασε ομόφωνα από το ΔΣ, με υπερψήφιση
και από τις 4 εκπροσωπούμενες παρατάξεις, την ΠΑΣΚ, τη ΔΑΚΕ, την
ανεξάρτητη ΑΕΣ και τη – συνδεόμενη με το ΚΚΕ – παράταξη της ΕΣΑΚ-ΔΕΕ)…

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΜΕ Ν. ΡΟΔΟΠΗΣ
ΚΑΠΟΙΕΣ ΘΛΙΒΕΡΕΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΠΑΙΔΩΝ
      Η έναρξη μιας ακόμη σχολικής
χρονιάς μάς έφερε δυστυχώς αντιμέτωπους με ένα σύνολο θλιβερών
συμπερασμάτων σε σχέση με την όλη εκπαιδευτική διαδικασία, την οποία
προσπαθούμε να υπηρετήσουμε. Πέραν δε του ευρύτερου προβληματισμού μας
για το πού βαδίζει η εκπαίδευση σήμερα στη χώρα μας (ερώτημα που τίθεται
με ολοένα και πιο επιτακτικό τρόπο τα τελευταία χρόνια και παρά τις
μεγαλεπήβολες «μεταρρυθμίσεις» και λοιπές πομπώδεις διακηρύξεις εκ
μέρους της Πολιτείας), ένα γεγονός που μας ανησυχεί ιδιαίτερα είναι και η
κατάσταση σχετικά με την εκπαιδευτικώς χειμαζόμενη μουσουλμανική
μειονότητα της περιοχής μας. Η νέα εκκωφαντική αποτυχία των μειονοτικών
μαθητών στις φετινές Πανελλήνιες Εξετάσεις (αλλά βεβαίως και οι θλιβερές
επιδόσεις τους στις ενδοσχολικές) αποτελεί το πλέον ατράνταχτο – και
συνάμα τραγικό – τεκμήριο για το πόσο βάσιμη είναι αυτή η αγωνία μας.
Γιατί σε πείσμα όσων διατείνονται ότι το εν λόγω πρόβλημα έχει εσχάτως
μειωθεί, η μόνη αλήθεια είναι ότι στη Μέση Εκπαίδευση συνεχίζουν να
έρχονται μουσουλμάνοι μαθητές με άκρως προβληματική
(στις καλύτερες των περιπτώσεων) ελληνομάθεια. Με βαθιά λύπη (γιατί
εμείς δεν θέλουμε αμόρφωτα τα παιδιά της μειονότητας), διαπιστώσαμε και
φέτος το τεράστιο πρόβλημα – και βέβαια όχι θεωρητικά αλλά στην
καθημερινή μας εμπειρία μέσα στην τάξη – επιστρατεύοντας όλες τις
δυνάμεις μας στην προσπάθειά μας να συνταιριάξουμε την διδακτέα ύλη του
Λυκείου με την κάλυψη κενών σε παιδιά 16 και 17 ετών, που αγνοούν ακόμη
και την προπαίδεια ή τις στοιχειωδέστερες έννοιες της δομής της
ελληνικής γλώσσας.

     Το γεγονός μας αναγκάζει – ως στοιχειώδες καθήκον μας ως
δασκάλων και παιδαγωγών – να εκφράσουμε αρχικά και πάλι την αντίθεσή μας
προς αυτό το εντελώς παρωχημένο εκπαιδευτικό μοντέλο του δίγλωσσου
δημοτικού σχολείου. Μια απολύτως πρωτόγονη εκπαιδευτικά κατάσταση στην
Ελλάδα του 2012  – γιατί πόσο «σύγχρονη» μπορεί άραγε να θεωρείται μια
εκπαίδευση όπου τα μισά μαθήματα διδάσκονται στα ελληνικά και τα άλλα
μισά στα τουρκικά, αλλά και πόσο συμβατή μπορεί να είναι και με το
Διεθνές Δίκαιο – όπως φτάνει να αναρωτιέται ακόμη και ο Κ.Τσιτσελίκης –
μια εκπαίδευση με τόσο οριοθετημένους θρησκευτικούς διαχωρισμούς
(μουσουλμάνοι δάσκαλοι και μουσουλμάνοι μαθητές); Και μια κατάσταση, η
οποία δεν βασίζεται βεβαίως σε κάποια διεθνή συνθήκη, αλλά αποκλειστικά
στα χουντικά Μορφωτικά Πρωτόκολλα του 1968, και στην
πράξη συντρίβει κυριολεκτικά τους μειονοτικούς μαθητές στις συμπληγάδες
ενός παρανοϊκής σύλληψης και βαθύτατα αντιεκπαιδευτικού δίγλωσσου
προγράμματος (αγνοώντας εξάλλου προκλητικά και τις άλλες μειονοτικές
γλώσσες της περιοχής, όπως η πομακική και η ρομανί). Και μια κατάσταση
τέλος που επιτείνεται τα τελευταία χρόνια και με την πεισματική εμμονή
των πλέον σκληροπυρηνικών κύκλων της μειονότητας για δίγλωσσα
νηπιαγωγεία (για να μην σταθούμε καν στη δεδομένη λειτουργία στη Θράκη
παράνομων ιδιωτικών νηπιαγωγείων που δεν είναι καν δίγλωσσα, αλλά
αποκλειστικά τουρκόφωνα). Όλα αυτά ασφαλώς αποτελούν έναν από τους
βασικότερους λόγους της γκετοποίησης της μειονότητας, της πνευματικής
και κοινωνικής της καθυστέρησης, της ποδηγέτησής της από αλλότρια κέντρα
(που τους συμφέρει αυτή η νοσηρή κατάσταση), της ενίσχυσης των
διαχωριστικών γραμμών και της διαιώνισης εντέλει μιας παράλληλης
κοινωνίας με καθαρά αποσχιστική λογική.

      Με αφορμή όμως και το σχετικά πρόσφατο τριήμερο συνέδριο
στην Κομοτηνή, όπου οι κυρίες Φραγκουδάκη, Δραγώνα και άπασα η παρέα
τους διατράνωσαν με πανηγυρική αμετροέπεια τα…εντυπωσιακά αποτελέσματα
της εκπαιδευτικής τους δραστηριότητας στη Θράκη, νιώθουμε υποχρεωμένοι
να προβούμε ακολούθως σε κάποιες διαπιστώσεις και για το περίφημο
«Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων», δηλαδή το ακριβότερο από
εντάξεώς μας σε ΕΟΚ-ΕΕ εκπαιδευτικό πρόγραμμα, που κοστίζει περίπου 3,5
εκατομμύρια € τον χρόνο και για το οποίο (μετά από 15 ολόκληρα χρόνια
λειτουργίας του) εμείς μπορούμε ρητά να το χαρακτηρίσουμε όχι απλώς
πρόγραμμα πενιχρών αποτελεσμάτων, αλλά ξεκάθαρα αποτυχημένο. Αποτυχημένο
και γιατί προσπάθησε απλώς να επιφέρει κάποιες διορθώσεις στο
προαναφερθέν απαράδεκτο μοντέλο της μειονοτικής εκπαίδευσης (το οποίο
στην πραγματικότητα δεν μπορεί να διορθωθεί, αλλά η μόνη λύση είναι η
άμεση κατάργησή του), αλλά και για τους τρόπους που επέλεξε για να τις
επιφέρει (και ας αρκεστούμε εδώ π.χ. απολύτως ενδεικτικά να αναφέρουμε
το…απίστευτο παιδαγωγικό επίτευγμα του σχηματισμού μικτών τμημάτων από
μουσουλμάνους μαθητές δημοτικού και γυμνασίου, δηλαδή από παιδιά εντελώς
διαφορετικών ηλικιών και συνεπώς γνωστικών επιπέδων, μέσα στα οποία
τμήματα καλούνται οι εκπαιδευτικοί μέσα σε 45΄ να διδάξουν Μαθηματικά ή
Νεοελληνική Γλώσσα).

     Και βεβαίως διευκρινίζουμε ότι εμείς δεν στεκόμαστε αυτή τη
στιγμή στο απίστευτο κόστος του προγράμματος (και ας αποτελεί φυσικά μία
τρομακτική πρόκληση, ειδικά σε μια εποχή που συνταξιούχοι των 400€ και
δάσκαλοι των 700€ πέφτουν σε απόγνωση). Αν και βαριά χειμαζόμενοι
φορολογούμενοι όλοι μας, πιστεύουμε πραγματικά ότι στην εκπαίδευση δεν
χωρούν οικονομικίστικες λογικές και πολιτικές περικοπών και λιτότητας.
Δεν μπορούμε όμως να αγνοήσουμε κάποια σαφώς  κοστοβόρα (όσο και εντελώς
περιττά) δεδομένα, όπως π.χ. η μέσω του ΠΕΜ παράδοση
μαθημάτων τουρκικής γλώσσας σε εκατοντάδες πλειονοτικούς καθηγητές –
για λόγους μάλιστα εντελώς άσχετους προς τους στόχους του προγράμματος
(είναι πραγματικά απαράδεκτο να συμβαίνει κάτι τέτοιο με δημόσιο χρήμα –
στο κάτω-κάτω για όποιον θέλει να μάθει τα τουρκικά, υπάρχουν εν τέλει
και τα φροντιστήρια). Και κυρίως βέβαια δεν μπορούμε να αγνοούμε και τα
«εκπαιδευτικά» αποτελέσματα αυτού του πανάκριβου προγράμματος. Και αυτά
είναι απλώς η διαιώνιση του παντελούς λειτουργικού αναλφαβητισμού των
μειονοτικών μαθητών μας (μήπως όμως είναι άραγε τελικά και το
ζητούμενο;), ενώ και οι θριαμβολογίες των επιστημονικών καθοδηγητών του
προγράμματος για τον περιορισμό της σχολικής διαρροής, είναι και αυτές
κενές περιεχομένου, αν ληφθεί υπόψη και το ότι αυτό συνέβη τα τελευταία
χρόνια σε όλη την Ελλάδα (χωρίς να «τρέχει» κανένα απολύτως πρόγραμμα),
αλλά κυρίως το ότι στη Θράκη άλλες είναι οι κυριότερες αιτίες αυτού του
περιορισμού (όπως η ραγδαία αστικοποίηση, η άρση των προκαταλήψεων για
τα κορίτσια, η βελτίωση του οδικού δικτύου σε Ξάνθη – Ροδόπη, η
γενικότερη στροφή σε μορφωτικές αξίες και πάνω απ’ όλα βέβαια η
ενθαρρυντική για τους μουσουλμανόπαιδες ποσόστωση για την εισαγωγή τους
στα ΑΕΙ και ΤΕΙ). Αυτά όλα μάλιστα αποτελούν αντικειμενικούς παράγοντες,
άκρως μετρήσιμους, ενώ το ΠΕΜ συνεχίζει εντελώς ανεξέλεγκτο εδώ και 15
χρόνια (άλλη μείζων πρόκληση αυτή), χωρίς καμία απολύτως έρευνα να έχει
πραγματοποιηθεί για τα (όποια) ποιοτικά του αποτελέσματα. Ζητούμε
επιτέλους αυτό να γίνει στην τωρινή (4η φάση) του
προγράμματος, για να επιβεβαιωθούν και οι συνάδελφοι που με απόγνωση
διαπιστώνουν τον αναλφαβητισμό του συντριπτικού ποσοστού των μαθητών των
μειονοτικών δημοτικών. Έναν αναλφαβητισμό που εμείς τον ζούμε
καθημερινά μέσα στις τάξεις μας, που παλεύουμε ετεροχρονισμένα (και
βεβαίως μάταια, γιατί είναι πρακτικά αδύνατον) να τον μειώσουμε στις
ηλικίες των 16 και 17 ετών και που δυστυχώς, παρά τις απεγνωσμένες μας
προσπάθειες, μοιραία τον διαπιστώνουμε και με τα ατράνταχτα τεκμήρια των
βαθμολογικών καταρρεύσεων των μουσουλμάνων μαθητών μας στις
ενδοσχολικές και κυρίως τις Πανελλήνιες Εξετάσεις. Και τα τεκμήρια αυτά
αποτελούν ασφαλώς και την πλέον αξιόπιστη έρευνα για την αποτυχία του
ΠΕΜ, κόντρα στις μεγαλόστομες πομφόλυγες των εμπνευστών του.

     Μετά απ’ αυτά τι μπορούμε να περιμένουμε στο μέλλον; Οι
προτάσεις που εμείς μπορούμε να σκεφτούμε ως εκπαιδευτικοί είναι
ξεκάθαρες (και βεβαίως ουδόλως περιλαμβάνουν μέσα τους το ΠΕΜ και την
οιαδήποτε σκέψη συνέχισής του). Αυτά που προτείνουμε λοιπόν είναι:

     α) η άμεση καταγγελία των χουντικών πρωτοκόλλων του 1968 και
η κατάργηση του αναχρονιστικού θεσμού της μειονοτικής εκπαίδευσης, που
δοκιμάστηκε στην πράξη και καθήλωσε τη μειονότητα στην αμάθεια και την
οπισθοδρόμηση,

    β) η δημιουργία δημόσιων ελληνικών σχολείων, όπου θα
διδάσκονται ως μαθήματα επιλογής η μητρική γλώσσα των μαθητών και το
Κοράνιο (ας προσέξουμε τη μεγάλη απήχηση που βρήκαν τα δημόσια Ελληνικά
Γυμνάσια στα Πομακοχώρια της Ξάνθης και της Ροδόπης),

     γ) η θέσπιση ελληνόφωνων νηπιαγωγείων, όπου η  μητρική
γλώσσα θα χρησιμοποιείται επικουρικά, για να εμπεδωθεί η ελληνομάθεια
(επιτέλους, ας αξιοποιηθεί η εμπειρία τέτοιων προγραμμάτων στο Βέλγιο,
στον Καναδά και σε άλλα πολυγλωσσικά περιβάλλοντα).

    Αυτά τα απλά βήματα χρειάζεται η περιοχή μας, για να
αναδείξει το ανθρώπινο δυναμικό της και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις
για την ανάπτυξή της. Όλα τα άλλα «αδειανά πουκάμισα» των σχεδίων
δράσης δεν έχουν να πουν τίποτα στους πολίτες. Το ίδιο και κάποια
μεγαλόστομα εκπαιδευτικά προγράμματα, που κινήθηκαν με περίσσιο θράσσος
και αμετροέπεια πάνω στην κυρίαρχη λογική της Μεταπολίτευσης, αυτή της
απομύζησης πόρων (ευρωπαϊκών και ελληνικών) με αμφίβολα αποτελέσματα από
κρατικοδίαιτους και διαπλεκόμενους «διανοουμένους». Τέτοια προγράμματα
στην πραγματικότητα βαθαίνουν την κρίση στην εκπαίδευση και για τούτο
απαιτούν επιτέλους από όλους μας υπεύθυνες και δυναμικές απαντήσεις…

    
                                                                                                                                                              
 ΤΟ ΔΣ ΤΗΣ ΕΛΜΕ

Προξενείο ΣΤΟΠ

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO54 λεπτά πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός2 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή