Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Βαλκάνια και εθνικιστικά κινήματα. “Εκρηκτικό μίγμα”

Δημοσιεύτηκε στις

ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΗ ΣΙΔΕΡΗ *

Εθνικιστικά κινήματα που αυξάνουν διαρκώς την επιρροή τους δρούν και
αναπτύσσονται στα βαλκάνια, έχοντας στην φαρέτρα τους, δηλητηριώδη βέλη
κατά γειτονικών χωρών, υποδαυλίζοντας εντάσεις, διακατέχονται από
μεγαλοιδεατισμό, κυρίως τα αλβανικής προέλευσης κινήματα, ορισμένες
κυβερνήσεις επίσης κινούνται περίπου στο ίδιο πλαίσιο , υπάρχει
παράλληλα ένα μείγμα αντιευρωπαισμού, ευρωσκεπτικισμού και ανάλογα με
την περίπτωση, βρίσκεται σε έξαρση ο ανθελληνισμός, ο αντιαλβανισμός, ο
αντιτουρκισμός και όλα αυτά ΄μαζί αποτελούν την πρώτη ύλη για τις
αναφλέξεις του, ισως, όχι μακρινού μέλλοντος.


Οι πληγές στα βαλκάνια δεν έχουν κλείσει όπως πολλοί εσφαλμένα νόμιζαν.
Ολο και περισσότερο έρχονται στην επιφάνεια και αναπτύσσονται με
γρήγορους ρυθμούς τα κινήματα αυτά, αναβιώνοντας προβλήματα του
παρελθόντος και δημιουργώντας νέα, θέτοντας σε πραγματική δοκιμασία τις
διμερείς σχέσεις των χωρών της περιοχής, αλλά και συνολικά την ειρήνη
στα βαλκάνια.
Η δυσλειτουργική δημοκρατία, η απουσία θεσμών ελέγχου και πραγματικής
λογοδοσίας, η εκτεταμένη διαφθορά, η φτώχεια που παίρνει μεγάλες
διαστάσεις, το οργανωμένο έγκλημα, αλλά και η αίσθηση ότι οι πραγματικές
αλλαγές δεν θα γίνουν ποτέ για να ευημερήσει ο τόπος τους, είναι η
εύλεκτη ύλη για την ανάδυση τέτοιων κινημάτων.Παράλληλα,καλλιεργούν την
εθνικιστική τους ρητορική στον ευάλωτο σε μεγάλες ιδέες πληθυσμό και τον
κατευθύνουν εκεί που ακριβώς θέλουν:στην διεκδίκηση πραγματικών ή
φανταστικών αιτημάτων από τις γειτονικές χώρες και στην αίσθηση ότι οι
μεγάλες ιδέες κάποια στιγμή θα δικαιωθούν. Στο στόχαστρό τους βρίσκεται
πάντα η κυβέρνησή τους, αν δεν επιδεικνύει τον πατριωτισμό που τα ίδια
τα κινήματα ορίζουν τι είναι πατριωτικό.

Η Αλβανία –Σερβία -ΠΓΔΜ

Πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη τέτοιων κινημάτων υπάρχει στην Αλβανία,
όπου καταγράφεται μιά έκρηξη μεγαλοιδεατισμού που κάθε άλλο παρά
αμβλύνεται όσο περνά ο καιρός. Η δημιουργία ενός δεύτερου αλβανικού
κράτους στο Κόσσοβο, η διεκδίκηση πολλών δικαιωμάτων για την ισότιμη
σχεδόν διοίκηση της ΠΓΔΜ και η διεκδίκηση ανοιχτά σε μεγάλο βαθμό της
αυτονομίας στη Ν. Σερβία εκτοξεύουν στα ύψη την εθνική αυτοπεποίθηση των
Αλβανών, αλλά και τον παραλογισμό τους . Τα νέα εθνικιστικά κινήματα
εμφορούνται από την ιδέα της Μεγάλης Αλβανίας και, το θέμα είναι, ότι η
επιρροή τους αυξάνεται στον φτωχό πληθυσμό και στη νεολαία.

Ως προς την Ελλάδα έχει μεγάλη σημασία ότι κλιμακώνεται επικίνδυνα ο
ανθελληνισμός. Το Κίνημα της <<Ερυθρόμαυρης Συμμαχίας>> που
είναι το πλέον δυναμικό ,διευρύνει συνεχώς το πεδίο δράσης και διεκδικεί
τον επηρρεασμό της συνολικής αλβανικής πολιτικής έναντι της χώρας μας.
Από την επαναχάραξη των συνορων, τις θαλάσσιες ζώνες, την απογραφή του
πληθυσμού, την τρομοκράτηση της ελληνικής μειονότητας , τους ελέγχους
στην Κακαβιά κ.ο.κ.

Το τελευταίο επεισόδιο στις 28 Οκτωβρίου, όταν κάποιες δεκάδες μέλη της
<<Ερυθρόμαυρης Συμμαχίας>>επιτέθηκε με πέτρες στο πομπή
αυτοκινήτων που πήγαινε στο νεκροταφείο των πεσόντων του έπους του 40,
ήταν ένα καμπανάκι για την ελληνική πλευρά. Γιατί μιά τοποθέτηση του
ΥΠΕΞ Δ . Αβραμόπουλου στη βουλή για τον σοβινισμό στα βαλκάνια που
στέλνει ανησυχητικά μηνύματα προκάλεσε μιά απίστευτη έκρηξη εθνικιστικού
παραληρήματος κατά της χώρας μας, γεγονός που κατέδειξε το βάθος της
επιρροής του ανθελληνικού κλίματος, αλλά και το γεγονός ότι ενώ το κλίμα
αυτό είναι υπαρκτό, η Ελλάδα δεν το αντιμετώπισε ποτέ με την δέουσα
σοβαρότητα.
Η <<Ερυθρόμαυρη Συμμαχία>> που έχει πολύ μεγαλύτερη επιρροή
στον αλβανικό βορρά, συνεργάζεται με το Κίνημα <<Αυτοδιάθεση
>> του Κοσσόβου, ενώ αρχίζει να επιδρά και σε δυνάμεις των Αλβανών
στα Σκόπια, κάτι που αν ενισχυθεί, θα είναι απίστευτα
αποσταθεροποιητικό. Εχει στις τάξεις της ακόμη και δικαστές, ανθρώπους
από τις δυνάμεις ασφάλειας, αποφασισμένους νέους, ενώ η χρηματοδότησή
της είναι συνεχής και από αδιευκρίνιστες πηγές.

Η <<Ερυθρόμαυρη Συμμαχία>>, πίεσε αφόρητα, αλλά
αποτελεσματικά ώστε οι μειονοτικοί στην Αλβανία να μην έχουν το δικαίωμα
να αναφέρουν την εθνική τους καταγωγή και τα κατάφεραν.Στις 13
Δεκεμβρίου θα δοθεί στη δημοσιότητα το αποτέλεσμα της απογραφής, που
είχε γίνει το καλοκαίρι αλλά χωρίς τις μειονότητες και θα εμφανιστεί ένα
<<καθαρό>> αλβανικό έθνος. Η ελληνική μειονότητα δεν πήρε
μέρος στην απογραφή , το Συμβούλιο της Ευρώπης καταδίκασε την Αλβανία,
αλλά αυτό δεν άλλαξε την κατάσταση.

Εχει γίνει μόνιμη πλέον κατάσταση, οι απειλές, οι εκβιαμοί, η
τρομοκράτηση , η αρπαγή γης και η προσπάθεια διάλυσης του κοινωνικού
ιστού της ελληνικής μειονότητας. Παράλληλα, σχεδόν καθημερινά στον
αλβανικό τύπο και στα ΜΜΕ , ο ανθελληνικός τόνος και η μόνιμη παρουσία
εθνικιστών δίνει τον τόνο της σχεδιασμένης αντιπαράθεσης με την Ελλάδα.

Η ιδέα της Μεγάλης Αλβανίας κυοφορείται όπως είναι γνωστό εδώ και χρόνια
και υποτίθεται ότι βρίσκει κάθετα αντίθετες τις ΗΠΑ και την ΕΕ. Ομως
δεν φαίνεται να βρίσκουν τρόπους ούτε τον αντιευρωπαισμό να
αντιμετωπίσουν, ούτε τον εθνικισμό να απονευρώσουν, ούτε τον αλυτρωτισμό
να καταπνίξουν. Πέραν των άλλων είναι γνωστό ότι η Μεγάλη Αλβανία
περιλαμβάνει και εδάφη της Ελλάδας της Σερβίας , του Μαυροβουνίου φυσικά
το Κόσοβο και εδάφη της ΠΓΔΜ. Είναι προφανές ότι το κλίμα στην περιοχή
δηλητηριάζεται και όσο αυξάνεται η δυναμική, τόσο πιό εκρηκτική θα
γίνεται η κατάσταση, πόσο μάλλον που η φτώχεια και τα προβλήματα των
λαών βρίσκονται σε τραγικό επίπεδο.

Η <<Ερυθρόμαυρη Συμμαχία>> πιέζει τα τελευταία δύο χρόνια
αφόρητα για την αλλαγή των ονομάτων των ελληνικών πόλεων και χωριών με
αλβανικές ονομασίες, στο πρότυπο των Τούρκων. Πρόκειται για υψηλού
επιπέδου πρόκληση, δεδομένου ότι η ελληνική εθνικη μειονότητα είναι
αναγνωρισμένη με βάση τις διεθνείς συμβάσεις. Οι Αλβανοί που έχουν
διεκδικήσει τα ίδια δικαιώματα σε όλες τις χώρες της περιοχής, τα
αρνούνται στις μειονότητες στο έδαφός τους και μάλιστα με βίαιο τρόπο.
Αυτό τα λέει όλα.

Στην Αλβανία δραστηριοποιούνται επίσης το <<Εθνικό Μέτωπο>>,
το <<Δημοκρατικό Εθνικό Μέτωπο>> και το <<Βασιλικό
Κόμμα>>, ενώ διαρκώς αυξανόμενη είναι η επιρροή του PDIOU, του
κόμματος των Τσάμηδων. Ολα μαζί δημιουργούν εντυπώσεις, θόρυβο,
δηλητηριάζουν το πολιτικό κλίμα, και το χειρότερο, αναγκάζουν πλέον την
αλβανική πολιτική ηγεσία να ενσωματώνει θέσεις τους, είτε γιατί αρχίζουν
να πείθονται από την ατζέντα τους, είτε για ψηφοφορικούς λόγους. Ωστόσο
ηδη, στο σοσιαλιστικό κόμμα η αλλαγή πολιτικής είναι εμφανής και
ανθελληνική, ενώ και στο <<Σοσιαλιστικό Κόμμα Ολοκλήρωσης>>
του Ιλιρ Μέτα που στηρίζει κυρίως τους Τσάμηδες η εικόνα του γίνεται όλο
και πιό ανθελληνική. Κάνουμε λόγο για ανθελληνισμό γιατί δεν υπάρχει
ένα σοβαρό πολιτικό και ιδεολογικό υπόβαθρο που να επιτρέπει στα
κινήματα αυτά να διεκδικούν κάτι από την Ελλάδα με βάση το
δίκαιο.Πρόκειται για παροξυσμό που δεν έχει βάση και για τους λόγους που
προαναφέρθηκαν, αυτός ο παροξυσμός έχει μετατραπεί σε ανθελληνισμό.
Στο πολιτικό επίπεδο, η Ελλάδα έχει το πρόβλημα με την Μειονότητα, με
την συμφωνία για τις θαλάσσιες ζώνες που τα Τίρανα πλέον απαιτούν
επαναδιαπραγμάτευση, άρα υπάρχει σοβαρή εμπλοκή, οι Τσάμηδες
επηρρεάζουν την πολιτική και των μεγάλων κομμάτων , ενώ μόνο το
Δημοκρατικό Κόμμα του Μπερίσα δείχνει να τηρεί αποστάσεις και από τον
μεγαλοιδεατισμό και από τον ανθελληνισμό. Η Ελλάδα οφείλει να κινηθεί
άμεσα και με ολοκληρωμένη πολιτική, πριν η κατάσταση γίνει ανεξέλεγκτη.

Το Κίνημα <<Αυτοδιάθεση>> του Κοσσόβου οργάνωσε θυελλώδεις
διαδηλώσεις στις αρχές του μήνα όταν ανακοινώθηκε ότι η Σερβία και το
Κόσσοβο θα ξεκινήσουν έναν δομημένο διάλογο και ενώ και στην διεθνή
κοινότητα γίνονται πολλά σενάρια για το καθεστώς της βόρειας περιοχής
όπου ζούν Σέρβοι. Οι δυνάμεις της <Αυτοδιάθεσης>>θεωρούν
προδοτική την πολιτική διαλόγου με την Σερβία θεωρώντας ότι το Κόσσοβο
στο σύνολό του ανήκει στο κράτος τους και όχι μόνο αυτό, αλλά διεκδικούν
και την αυτονομία των χωριών της κοιλάδας του Πρέσοβο στη Νότια
Σερβία.Το ίδιο κίνημα είχε απαιτήσει και παλιότερα ακόμη και με
επιθέσεις κατά δυνάμεων του ΟΗΕ να φύγουν από το Κόσσοβο, θεωρώντας ότι
εμπόδιζαν την ανεξαρτησία . Η συνεργασία του κινήματος αυτού με την
<<Ερυθρόμαυρη Συμμαχία>>, της έχει προσδώσει δυναμική, χρήμα
ίσως από αδήλωτες πηγές και ο στόχος τους είναι να αναπτυχθούν και στα
Σκόπια , εκτιμώντας ότι η πολιτική συνεργασίας με τους Σλαβομακεδόνες
όπως έχει σήμερα, δεν αποδίδει. Στην κορυφή των στόχων και της
<<Αυτοδιάθεσης>> και της <<Ερυθρόμαυρης
Συμμαχίας>> είναι η ιδέα του <<Παναλβανισμού>>.

Η <<Αυτοδιάθεση>>, θεωρεί ότι το πολιτικό σύστημα στο
Κόσσοβο δεν ανταποκρίνεται στα <<πατριωτικά >> του
καθήκοντα, και εξαπολύει συνεχώς επιθέσεις προς την κυβέρνηση που
περιλαμβάνουν και καταγγελίες για διαφθορά και ανικανότητα διαχείρησης
των θεμάτων του Κοσσόβου, στέλνοντας το μήνυμα της αδιάφθορης,
πατριωτικής και αντισυστημικής οργάνωσης , περίπου όπως κάνει και η
Χρυσή Αυγή στην Ελλάδα.

Φαίνεται όμως ότι κάτι κινείται και στα Σκόπια, καθώς αίσθηση προκάλεσε
δήλωση του Αλβανού αρχηγού του DUI- του αλβανικού κόμματος των Σκοπίων,
Αλί Αχμέτι, ο οποίος την περασμένη εβδομάδα προειδοποίησε στη Βιέννη
για τον κίνδυνο ενός ντόμινο, αν οι Σέρβοι στο βόρειο Κοσσυφοπέδιο
λάβουν μια εδαφική ή πολιτική αυτονομία, κάτι που ως γνωστόν συζητείται
έντονα στο διεθνές παρασκήνιο, ως τελική λύση για το Κόσσοβο.

Σύμφωνα με Αχμέτι, μια τέτοια προσέγγιση θα προκαλέσει αναπόφευκτα
επιπτώσεις σε γειτονικές χώρες, κυρίως στα Σκόπια, με αποτέλεσμα να
αποσταθεροποιηθεί ολόκληρη η περιοχή.Αν αυτή η στροφή επιβεβαιωθεί στην
πράξη , στην ΠΓΔΜ θα έχουμε πορεία προς την αποσταθεροποίηση ή την
διάλυση του κράτους. Γιατί θα συγκρουστούν δύο εθνικιστικές δυνάμεις .
Οι Αλβανοί και ο Γκρούεφσκι, που τώρα καθόλου απίθανο να θερίσει όσα ο
ίδιος έσπειρε.Ισως είναι καιρός να καταλάβει ο Γκρούεφσκι ότι ο
πραγματικός συμμαχος θα μπορούσε να είναι η Ελλάδα και η Βουλγαρία ,
αλλά η παρανοική του πολιτική τον οδηγεί σε μείζονα κρίση.

Τις κινήσεις των εθνικιστών Αλβανών προσπαθεί να εκμεταλλευθεί στο
έπακρο, η Σερβία, η οποία διά του προέδρου της Τ. Νικολιτς, ενός
ιδιότυπου εθνικιστική που προκαλεί με τις δηλώσεις του, επιδιώκει να
γίνει το αντίπαλο δέος των Αλβανών και να συμπήξει ένα αντιαλβανικό
μέτωπο στα βαλκάνια. Για τον λόγο αυτό, πριν από περίπου 20 ημέρες σε
δημόσιες δηλώσεις του πήρε το μέρος των Σκοπίων στην διένεξη με την
Ελλάδα, απορώντας μάλιστα γιατί οι Αλβανοί διεκδικούν αυτονομία στην
ΠΓΔΜ ή αλλού και όχι στην Ελλάδα!!

. Είναι πάγια η στρατηγική του Βελιγραδίου να απαιτεί τα πάντα από την
Ελλάδα , αλλά να μην δίνει τίποτα και δεν αντιλαμβάνεται ότι ο
διαμελισμός της Σερβίας και η σημερινή κατάσταση είναι αποτέλεσμα και
του μεγαλοιδεατισμού του Μιλόσεβιτς. Ωστόσο κατά του Νίκολιτς, υπήρξε
αντίδραση από την Αθήνα που τον προσκάλεσε άμεσα στην Ελλάδα και του
έγιναν αυστηρές συστάσεις. Η επανόρθωση ήταν μερική, αλλά το Βελιγράδι,
όπως έχει αποδείξει η ιστορία διολισθαίνει με μεγάλη ευκολία στον
εθνικισμό και σε λάθος πολιτικές και υπό το πρίσμα αυτό απαιτείται
διπλωματική επαγρύπνηση . Ο χρόνος και κυρίως η πορεία προς την ΕΕ θα
δείξουν αν διορθώσει τις θέσεις του, που αρχίζουν να ενοχλούν και την
Κροατία και την Βοσνία και την Ελλάδα και τους Αλβανούς. Αυτό είναι
αναγκαίο γιατί ήδη ενισχύεται το Σερβικό Ριζοσπαστικό Κόμμα που
υποστηρίζει σθεναρά τη θέση ότι το Κόσσοβο είναι αναπόσταστο τμήμα της
Σερβίας και θεωρεί την κυβέρνηση προδοτική .

ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ

Το κίνημα <<Attaka>>, είναι ένας νέος πρωταγωνιστής στα βαλκάνια και μάλιστα σε μιά χώρα ήδη ενταγμένη στην ΕΕ.
Η Βουλγαρία, μετά την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού άσκησε μιά μοναδική
πολιτική έναντι της τουρκικής μειονότητας, που αναγνωρίστηκε ως εθνική
τουρκική μειονότητα. Το τουρκικό κόμμα ήταν στην κυβέρνηση, ήταν και
είναι στη βουλή, υπό την πίεσή του, γέμισε η Βουλγαρία τεμένη και
γενικότερα αναβαθμίστηκε στρατηγικά. Αυτό φαίνεται δεν ήταν αρκετό για
την Τουρκία που όπως κάνει σε όλα τα βαλκάνια καις την Ελλάδα φυσικά,
παρά τις δημόσιες δηλώσεις πάντα ήθελε παραπάνω έλεγχο και ο
νεοοθωμανισμός του Α. Νταβούτογλου ευνόησε την αλλαζονεία τους.

Το κίνημα <<Attaka>> έχει ήδη ενισχυθεί με ραγδαίους
ρυθμούς και επικεντρώνεται στην αντιτουρκική πολιτική, με επίκεντρο τη
μειονότητα. Συνεχείς ερωτήσεις στη βουλή, δημοσιότητα, παρεμβάσεις
επιδρούν πλέον στην διαμόρφωση της δημόσιας συζήτησης στην Βουλγαρία και
έχει ως κύρια αποστολή, την ανάδειξη της <<ενδοτικής>>
πολιτικής της κυβέρνησης έναντι της Τουρκίας.

Την περασμένη εβδομάδα στη βουλή η κυβέρνηση της Σόφιας δέχθηκε «σφοδρά
πυρά» καθώς κατηγορήθηκε για ανεπάρκεια και λάθη στις σχέσεις με την
Τουρκία. Ενώ ο αρχηγός των σκληροπυρηνικών εθνικιστών έκανε λόγο μέχρι
και για «προδοτική πολιτική της κυβέρνησης σε βάρος του εθνικού
συμφέροντος της Βουλγαρίας και των νομίμων δικαιωμάτων 800 χιλιάδων
πολιτών της.
Ο πρόεδρος του <<Attaka>> Βόλεν Σίντεροφ είπε
ότι «κατά τη βίαιη εκδίωξη των Βούλγαρων από την Ανατολική Θράκη κατά
τους Βαλκανικούς πολέμους, διακόσιοι πενήντα χιλιάδες πρόσφυγες
εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν εσπευσμένα τα σπίτια τους για να σωθούν
από την γενοκτονία του τουρκικού στρατού τον Ιούνιο του 1913». Η
τοποθέτηση αυτή έγινε με αφορμή την επέτειο από την υπογραφή της
«Συνθήκης Φιλίας μεταξύ της Βουλγαρίας και της Τουρκίας» στις 18
Οκτωβρίου του 1925, δια της οποίας η Άγκυρα υποχρεώθηκε επίσημα να
αποζημιώσει τους πρόσφυγες για τις περιουσίες τους που κατασχέθηκαν στη
συνέχεια από τις τουρκικές αρχές. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι
εγκαταλειμμένες περιουσίες των προσφύγων ανέρχονται σε 34 χιλιάδες
σπίτια, δύο εκατομμύρια στρέμματα χωράφια και 213 στρέμματα δάση, η
σημερινή αξία των οποίων ανέρχεται σε δέκα δισεκατομμύρια δολάρια. Με το
ποσό αυτό η Τουρκία πρέπει να αποζημιώσει τους 800 χιλιάδες απόγονους
των Θρακιωτών προσφύγων που ζουν σήμερα στη Βουλγαρία, υπογράμμισε ο
αρχηγός των Βούλγαρων εθνικιστών, επικαλούμενος την προαναφερόμενη
Συνθήκη της Ανγκόρα, η οποία, όπως είπε, δεν έχει καταγγελθεί, ούτε
ακυρωθεί.
Η Βουλγαρία είχε καταφέρει να εντάξει το θέμα αυτό στις
ετήσιες εκθέσεις προόδου της Ευρωπαικής Επιτροπής, αλλά φέτος η αναφορά
αυτή εξαφανίστηκε. Αυτό πυροδότης τις σφοδρές αντιδράσεις και τις
βαριές κουβέντες που ακούστηκαν μέσα και έξω από τη βουλή. 
Υπό την
πίεση αυτή, ο Βούλγαρος ΥΠΕΞ αναγκάστηκε να δηλώσει ότι η στήριξη της
Σόφιας για την ενταξιακή προοπτική της Άγκυρας στην ΕΕ δεν είναι «άνευ
όρων», αλλά συνδέεται στενά με την πρόοδο των μεταρρυθμίσεων, δια τις
οποίες οι τουρκικές αρχές καλούνται να εξασφαλίσουν την τήρηση των
κριτηρίων της προσχώρησης υπό τον πρίσμα της επικράτησης των ευρωπαϊκών
αξιών στην Τουρκία.
Υπήρξε όμως και συνέχεια ακόμη χειρότερη. Το
<<Attaka>> έχει αρχίσει τη συλλογή υπογραφών στη Βουλγαρική
Βουλή, ώστε να κινηθεί διαδικασία που θα οδηγήσει το «Κίνημα Δικαιωμάτων
και Ελευθεριών» (ΚΔΕ), που εκπροσωπεί κυρίως τους Τούρκους στο
Συνταγματικό Δικαστήριο προκειμένου να εξεταστεί κατά πόσο είναι σύμφωνο
με το Σύνταγμα ή όχι.
Ο λόγος για τον οποίο το κόμμα «Ataka» προχώρησε στην κίνηση αυτή ήταν η
δήλωση του πρόεδρου του ΚΔΕ, Αχμέτ Ντογκάν σχετικά με τον Α’ Βαλκανικό
Πόλεμο.Οτι δηλαδή ο κ. Ντογκάν είπε ότι ο Βαλκανικός Πόλεμος ήταν
«πόλεμος για εθνική εκκαθάριση και ότι ο Αχμέτ Ντογκάν απέδειξε ότι για
εκείνον η απελευθέρωση της Βουλγαρίας από την κυριαρχία, το ζυγό της
Οθωμανικής Αυτοκρατορίας δεν ήταν θετική εξέλιξη, είπε ο κ. Σίντεροφ.

Πολλές φορές στο παρελθόν το κόμμα του Σίντεροφ έκανε εκστρατεία για να
σταματήσουν να ανεγείρονται τεμένη υποστηρίζοντας ότι στη βουλγαρία
υπάρουν περισσότερα και από την Τουρκία και φαίνεται ότι τα έχει
καταφέρει. Ο ρητορική του <<Attaka>> απευθύνεται και προς
την κυβέρνηση και εναντίον των Τούρκων, προφανώς όμως σύντομα θα
συμπεριλάβει και άλλες χώρες.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Τα εθνικιστικά και τα ακροδεξιά κινήματα που αναπτύσσονται ραγδαία στα
βαλκάνια είναι αυταρχικά, αποστρέφονται τους κανόνες συνεργασίας και
δημοκρατίας και κατά κύριο λόγο προβάλλουν τον υπερπατριωτισμό ως λύση
στις <<ενδοτικές>> κυβερνήσεις. Σε άλλες περιπτώσεις, όπως
στην Αλβανία, τα Σκόπια και τη Σερβία εκφράζονται ισχυρά μέσα στο ίδιο
το πολιτικό σύστημα και καθώς τα νέα κινήματα πιέζουν ,οι κυβερνήσεις
οδηγούνται σε όλο και πιό ακραίες θέσεις.
Μεταξύ των Αλβανών των Βαλκανίων υπάρχουν σώφρονες πολιτικοί και
εθνικιστές πολιτικοί. Τα μεγάλα προβλήματα φτώχειας και δημοκρατίας και
λειτουργίας των θεσμών πιστοποιούν ότι το πρόβλημα θα γιγαντωθεί με την
πάροδο του χρόνου και θα απειλήσει την σταθερότητα και την ειρήνη στην
περιοχή.

Η Ελλάδα έχει το δικό της πρόβλημα που ονομάζεται Χρυσή Αυγή. Προς το
παρόν το κόμμα αυτό, παρά τη ρητοτορική, δεν έχει επηρρεάσει αποφάσεις,
ούτε έχει επίδραση στην διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής, ωστόσο η
απειλή είναι δεδομένη.
Η χώρα μας δεν πρέπει να παρασυρθεί στη δίνη του εθνικισμού, αντίθετα,
πρέπει να ξαναγίνει το δημοκρατικό πρότυπο για τους λαούς της περιοχής.
Εκ των πραγμάτων, η πολιτική και διπλωματική υποχώρηση της Ελλάδας
προκάλεσε ένα κενό στην περιοχή που τώρα πρέπει να αναπληρωθεί, άμεσα
αν είναι δυνατό. Η Ελλάδα μπορεί να είναι ο κρίσιμος πολιτικός
παράγοντας που με σχεδιασμένες πρωτοβουλίες θα ξαναφέρει τα μεγάλα
θέματα δημοκρατίας και καλής γειτονίας στο προσκήνιο. Αλλά ταυτόχρονα
απαιτείται και κάτι άλλο. Οσο προσεκτική και ορθολογική πρέπει να είναι η
επαναπροσέγγιση της χώρας μας στα βαλκάνια, άλλο τόσο αποφασιστική
πρέπει να είναι. Αυτό σημαίνει ότι η ευρωπαική πολιτική της Ελλάδας
πρέπει να επανασχεδιαστεί σε νέα βάση, δηλαδή ότι καμία χώρα που δεν
τηρεί το ευρωπαικό πλαίσιο και τους κανόνες δημοκρατίας και καλής
γειτονίας δεν θα προχωρήσει στην ΕΕ. Πρώτα οι κανόνες και μετά η
ευρωπαική προοπτική και όχι το αντίθετο. Αυτό θα πρέπει να εφαρμοστεί
στα Σκόπια, την Αλβανία και τη ΣερβίαΑποδείχθηκε ότι η πολιτική , ότι
πρώτα στηρίζουμε την Τουρκία και μετά αναμένουμε να άρει π.χ. την
απειλή πολέμου, ήταν λάθος.
Μιά νέα διακήρυξη και ένα νέο πολιτικό σχέδιο για τα βαλκάνια είναι αναγκαίο όσο ποτέ. Πριν οι φωτιές απλωθούν και πάλι…

*Δημοσιεύθηκε στα ΕΠΙΚΑΙΡΑ
http://www.onalert.gr/

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO54 λεπτά πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός2 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή