Γενικά θέματα
Προ-πώληση ή ξε-πούλημα του φυσικού αερίου;
Οι οπτασιασμοί δεν είναι ασυνήθεις σε περιόδους έντονης αγωνίας και
αδιεξόδων. Μπορεί να προσλάβουν διαστάσεις κοινωνικής επιδημίας.Το πολιτικό σύστημα της χώρας υποκύπτει στον
πειρασμό. Μπροστά στα οικονομικά αδιέξοδα αναζητά απεγνωσμένα από
μηχανής θεούς. Αυτή, όμως, δεν είναι υπεύθυνη στάση που προσφέρει
καθοδήγηση σε ένα λαό. Το ρωσικό δάνειο και οι επενδύσεις
δισεκατομμυρίων ευρώ από Κινέζους επιχειρηματίες για να αποφύγουμε το
μνημόνιο αποδείχθηκαν χόμπιτς -επινοήματα φαντασίας. Χόμπιτ, όπως εξηγώ,
είναι και η άντληση δισεκατομμυρίων με προπώληση του φυσικού αερίου.
Η πρόταση του υποψήφιου Γιώργου Λιλλήκα αναδεικνύεται σε καθοριστικό
ερώτημα των προεδρικών εκλογών. Στόχος μου δεν είναι να ασκήσω κριτική
στον υποψήφιο αλλά να εξηγήσω σε πολίτες, υποψήφιο και ανθυποψηφίους ότι
συζητάμε για ένα πολιτικό χόμπιτ αντί για σύγχρονες προτάσεις
πολιτικής. Μπορεί να υπάρχουν διάφοροι λόγοι να ψηφίσει κάποιος τον κ.
Λιλλήκα, όμως η πρόταση για το φυσικό αέριο ΔΕΝ είναι ένας από αυτούς.
Η πρόταση δεν προσφέρει διέξοδο από την οικονομική κρίση. Μελέτη
επιστημονικών αναλύσεων και της διεθνούς εμπειρίας οδηγεί στο συμπέρασμα
ότι, στο άμεσο μέλλον μόνο μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια θα
μπορούσαμε να αντλήσουμε με ευνοϊκούς όρους ή μέχρι 1 δισ. με πολύ
υψηλότερο επιτόκιο από ότι το δάνειο 17 δισ. του μνημονίου, από το οποίο
η πρόταση υποτίθεται θα μας απαλλάξει. Κανένα στοιχείο δεν στηρίζει την
πρόταση για άμεση άντληση 25 δισ. Η ανάλυση που ακολουθεί συνεκτιμά
τους κινδύνους και το βάθος των αγορών από όπου θα μπορούσαν να
αντληθούν κεφάλαια, καθώς και στο τι έχουν καταφέρει άλλοι. Η πρόσφατη
συμφωνία για προπώληση εσόδων από το «Λεβιάθαν» στο Ισραήλ προς $802
εκατ. επιβεβαιώνει τα συμπεράσματα.
Μέσα από τη σύγχυση της πολιτικής αντιπαλότητας αναδύεται τελικά μια
πολύ απλή εισήγηση που επιδέχεται μιας πολύ απλής απάντησης. Η πρόταση
λέει ότι, «αφού κανείς δεν μας δανείζει για να πληρώσουμε τα χρέη μας,
ας κάνουμε ένα ενυπόθηκο δάνειο». Την απάντηση δίνει η κοινή λογική του
Αϊνστάιν: “Βλακεία είναι να επαναλαμβάνεις το ίδιο πράγμα και να
περιμένεις διαφορετικό αποτέλεσμα». Η χώρα μας είναι αποκλεισμένη από
τις αγορές και δεν επιτυγχάνουμε έξοδο από τον αποκλεισμό, δανειζόμενοι
από τις αγορές. Δεν λύνεις με νέα χρέη την κρίση χρέους.
Ο μόνος τρόπος να εξασφαλίσουμε άμεσα σημαντικά κεφάλαια είναι να
ξεπουλήσουμε το τεμάχιο «Αφροδίτη», διατηρώντας για τον εαυτό μας
δικαιώματα στα μελλοντικά εισοδήματα, αν και όταν ο αγοραστής το
αξιοποιήσει. Αυτό βεβαίως, ισοδυναμεί με εκχώρηση κυριαρχίας και
παραπέμπει στην πρόταση Γερμανικών ΜΜΕ όπως η Ελλάδα πουλήσει νησιά.
Παλαιότερα, ήταν η μέθοδος αξιοποίησης των αποικιών και δεν είναι αυτό
που θέλουμε για τη χώρα μας. Κανείς δεν θα ήθελε να μείνει το 2013 στην
ιστορία ως το έτος που το νησί της Αφροδίτης πούλησε την «Αφροδίτη».
Προτιμότερο, ωστόσο, να ακολουθούμε την υπόδειξη του Ρωμαίου
φιλόσοφου-πολιτικού Marcus Tullius Cicero: «ασκώ κριτική δημιουργώντας,
όχι βρίσκοντας λάθη». Το φυσικό αέριο δημιουργεί πράγματι μια ελπιδοφόρα
προοπτική και με προσεκτικούς σχεδιασμούς -για τους οποίους έγραψα στο
βιβλίο Δημιουργική Κύπρος- μπορεί την επόμενη τριετία να έχουμε έργα
υποδομής ύψους αρκετών δισεκατομμυρίων. Σε μια εξαετία είναι εφικτή η
παραγωγή ηλεκτρισμού 30% φθηνότερα από ότι με μαζούτ, μείωση της
εισαγωγής μαζούτ και βελτίωση του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, αύξηση
της παραγωγικότητας και εξοικονομήσεις πέραν των 100 εκατομμυρίων
ετησίως για νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Μόνο τότε, και αφού θα έχουμε
υπογράψει μακροχρόνια συμβόλαια με αγοραστές, θα μπορέσουμε να
προπωλήσουμε μέρος των εσόδων.
Για να αποφύγουμε το ξεπούλημα και να φθάσουμε στην προπώληση
χρειάζεται πολλή μεθοδική προετοιμασία: τεχνική, δημοσιονομική, νομική
και περιβαλλοντική. Αν δεν δουλέψουμε υπεύθυνα και πολύ πιο έξυπνα από
ότι μέχρι τώρα, θα μας μείνουν τα χόμπιτς.
Δυσκολεύτηκα να αντιληφθώ, όταν το πρωτοάκουσα, το πώς ο δανεισμός
μας βοηθά να ξεφύγουμε από την κρίση χρέους. Αν εσείς, συμπολίτες,
υποψήφιοι και ανθυποψήφιοι, μπήκατε στον πειρασμό να πιστέψετε σε ένα
χόμπιτ, ελπίζω η ανάλυση να σας βοηθήσει να ξεφύγετε.
Σίγουρα οι προεδρικοί υποψήφιοι μπορούν να κάνουν καλύτερες προτάσεις.
ΜΙΑ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΓΙΑ ΠΡΟ-ΠΩΛΗΣΗ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ
Ποια ακριβώς είναι η πρόταση
Όλοι συμφωνούν οτι πρέπει να αξιοποιηθούν οικονομικά τα κοιτάσματα
ΦΑ. Αυτό είναι αυτονόητο και δεν το είπε πρώτος ή μόνος ο κ. Λιλλήκας.
Εκπρόσωπος του κ. Μαλά είχε υποστηρίξει την πώληση δικαιωμάτων από
κάποιο οικόπεδο ενώ στέλεχος του κόμματος του κ. Αναστασιάδη είχε
εισηγηθεί την άντληση μετοχικών κεφαλαίων από τις διεθνείς χρηματαγορές.
Αυτά, βεβαίως, μπορούν να γίνουν.
Τα καίρια ερωτήματα όμως είναι άλλα:
i. Μπορούμε να αντλήσουμε άμεσα κεφάλαια για να απαλλαγούμε από το μνημόνιο;
ii. Θα αντλήσουμε επαρκή ποσά για να αντιμετωπίσουμε την κρίση;
iii. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα κεφάλαια για τις ανάγκες της κρίσης;
Η απάντηση όπως θα εξηγήσω είναι ΟΧΙ, ΟΧΙ και ΟΧΙ.
Εξετάζω την πρόταση για «άμεση άντληση κεφαλαίων υπό την μορφή
εταιρικών ομολόγων» από τη συνέντευξη Γ. Λιλλήκα στο Μέγκα 12/09/2012,
με τον Δημήτρη Σούγλη:
i.«Να αντλήσουμε γύρω στα 25 δισεκατομμύρια από τις διεθνείς αγορές»
ii. «Αυτά να κατατεθούν στις τράπεζες […] δανεισμός για νέα έργα αναπτυξιακά»
iii. «Να βασιστούμε στο Νορβηγικό μοντέλο, το οποίο αποδείχθηκε πολύ επιτυχημένο».
Προσδιορίζω το «άμεσα» ως «εντός μιας τριετίας», διότι μετά την
τριετία θα έχει εφαρμοστεί πλήρως το μνημόνιο και η πρόταση δεν θα
εξυπηρετεί πλέον το στόχο που επιδιώκει.
Εσωτερικές αντιφάσεις
Μια πρόταση πολιτικής έχει πιθανότητες να είναι σωστή αν δεν έχει
εσωτερικές αντιφάσεις. Η πρόταση για (1) άμεση άντληση κεφαλαίων και (2)
επενδύσεις σε νέα έργα, έρχεται σε αντίφαση με (3) το Νορβηγικό μοντέλο
που προβλέπει μακροχρόνιες επενδύσεις. Αυτό υπέδειξε ο Χριστόφορος
Πισσαρίδης όταν σχολίασε οτι «ο πλούτος είναι για την παρούσα γενιά και
τις μελλοντικές γενεές και όχι για τα χρέη του παρελθόντος» (εφ.
Φιλελεύθερος, 18 Νοε. 2012, σελ. 4).
Συμφωνώ με τον κ. Πισσαρίδη ότι «είναι κακή ιδέα να δανειστούμε τώρα
με βάση τον πλούτο που περιμένουμε στο μέλλον για να ξεπληρώσουμε τα
δάνεια και το χρέος». Ωστόσο, είναι βάσιμη και η αντίθετη άποψη ότι δεν
πρέπει να βασανίζονται οι σημερινοί νέοι από την ανεργία για να έχουν οι
μελλοντικές γενεές πλούτο. Αλλά δεν μπορείς να τα έχεις όλα και «το να
ξεπουλήσεις πρόωρα το φυσικό αέριο σε διεθνή χρηματιστήρια, δεν συνάδει
με το νορβηγικό μοντέλο ανάπτυξης» υπόδειξε ο καθηγητής Πάνος
Παπαναστασίου (εφ. Καθημερινή, 11 Νοε. 2012).
Επομένως στρέφομαι στο ερώτημα κατ΄ πόσο, αφού εγκαταλείψουμε το
Νορβηγικό μοντέλο, θα μπορέσουμε να αντλήσουμε εντός μιας τριετίας 25
δισ. μέσω της Κρατικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων Κύπρου -ΚΡΕΤΥΚ;
Ιστορία και Λίγη Θεωρία
Η πρώτη γνωστή άντληση κεφαλαίων για αξιοποίηση ορυκτού πλούτου ήταν
το 1299 όταν τραπεζίτες της Φλωρεντίας χρηματοδότησαν το Αγγλικό Στέμμα
για να αξιοποιήσει τα ορυχεία αργυρού στο Ντέβον. Πολλές εξερευνήσεις
των αποικιών τον 18ο και 19ο αιώνα από Ολλανδία και Μεγάλη Βρετανία
έγιναν με προπώληση μελλοντικών εσόδων στις εταιρείες Dutch East India
και British East India. (Προσέξτε οτι οι αυτοκρατορίες έβλεπαν τις
αποικίες ως οικόπεδα προς (προ)πώληση πριν καν τα εξερευνήσουν, ενώ οι
ίδιες δεν είχαν τίποτα να χάσουν.) Με την ανάπτυξη των σύγχρονων
χρηματαγορών οι μέθοδοι βελτιώθηκαν για να επιτρέπουν πιο αποτελεσματική
μεταφορά κινδύνων και εσόδων, όπως εξάλλου απαιτούν και οι ιδιοκτήτες
του πλούτου. Από τη δεκαετία του 1970 οι τεχνικές άντλησης κεφαλαίων
αναπτύχθηκαν στη σημερινή τους μορφή και αφορούν όχι μόνο την αξιοποίηση
φυσικού πλούτου αλλά και χρηματοδότηση μεγάλων έργων έναντι των
μελλοντικών τους εσόδων. Οι χρηματοπιστωτικοί οίκοι έχουν τεράστια
εμπειρία στη χρηματοδότηση έργων-projectfinance.
Σήμερα, υπάρχουν πολλές μέθοδοι για άντληση κεφαλαίων. Τα κυριότερα
προϊόντα είναι (1) οι μετοχές, (2) τα εταιρικά ομόλογα και (3) το
venture capital (VC). Αυτά συνυπάρχουν με τον δανεισμό από τράπεζες που
παραμένει με διαφορά η προτιμητέα μέθοδος. Το 94% της χρηματοδότησης
μεγάλων έργων το 2009 ήταν μέσω τραπεζικού δανεισμού για 461 έργα και
μόνο 6% ήταν με εταιρικά ομόλογα για 31 έργα (Πίνακας 2β από Esty 2011).
Ας αναλύσουμε τις προοπτικές επιτυχίας της πρότασης με κάθε μέθοδο.
1. Μετοχές
Η έκδοση μετοχών της ΚΡΕΤΥΚ στις διεθνείς χρηματαγορές είναι πρόωρη
και κανείς πλέον δεν την εισηγείται. Προς το παρόν δεν δικαιολογεί
ανάλυση.
2. Εταιρικά Ομόλογα
Αυτή είναι η μέθοδος της πρότασης. Αν και δεν είναι διεθνώς η
προτιμητέα μέθοδος -από το 1994 όλο και μικρότερα ποσοστά μεγάλων έργων
χρηματοδοτούνται με έκδοση ομολόγων (Πίνακας 2β από Esty 2011)- δεν
είναι ανέφικτη. Επομένως, ας εξετάσουμε πώς απαντά αυτή η μέθοδος στα
τρία καίρια ερωτήματα.
i. Μπορούμε να αντλήσουμε κεφάλαια εντός μιας τριετίας;
Χρειάζονται τουλάχιστον τρία χρόνια για να επιβεβαιωθούν τα
κοιτάσματα, να γίνουν οι τεχνοοικονομικές μελέτες του έργου, να βρεθούν
αγοραστές που να εγγυούνται στον αγοραστή των ομολόγων ότι θα έχει
έσοδα, και να αναλάβουν οι ανάδοχοι χρηματοοικονομικοί οργανισμοί την
έκδοση και πώληση των ομολόγων. Η πολυπλοκότητα τέτοιων έργων είναι
επαρκώς τεκμηριωμένη -ακόμη και για χώρες που δεν το κάνουν για πρώτη
φορά—και απαιτεί δέσμες συμβολαίων με εκατοντάδες έγγραφα και δεκάδες
συμβαλλόμενους. Για παράδειγμα, η συμφωνία του 2002 για τον αγωγό
Baku-Tbilisi-Ceyhan κόστους 2.8 δισ. ευρώ χρειάστηκε 200 νομικά έγγραφα,
με 17,000 υπογραφές από 78 διαφορετικούς συμβαλλόμενους (Esty 2011,
σελ. 6). Τα ομόλογα δεν θα μπορούσαν εκδοθούν πριν το 2016, όταν το
μνημόνιο θα έχει πλέον εφαρμοστεί πλήρως.
ii. Θα αντλήσουμε επαρκή ποσά για να αντιμετωπίσουμε την κρίση;
Αυτό εξαρτάται εν μέρη από το επιτόκιο που θα προσφέρουμε. Για να
σχεδιαστεί η έκδοση ομολόγων συνεκτιμώνται οι κίνδυνοι του έργου, η
αβεβαιότητα για τα μελλοντικά εισοδήματα και τυχόν εγγυήσεις. Αυτά
καθορίζουν την φερεγγυότητα του δανειζομένου και κοστολογούνται στο
επιτόκιο. Στην προκειμένη περίπτωση δανειζόμενος θα είναι η ΚΡΕΤΥΚ και
στο βαθμό που κύριος ιδιοκτήτης είναι η Κυπριακή Δημοκρατία, τα εταιρικά
ομόλογα θα έχουν φερεγγυότητα το πολύ στην ίδια κατηγορία με τα
κρατικά, δηλαδή junk (σκουπίδια). Η εταιρεία θα είναι αποκλεισμένη από
τις διεθνείς αγορές (δεν γνωρίζω παράδειγμα εταιρείας ορυκτού πλούτου
που να έχει υψηλότερη φερεγγυότητα από το κύριο κράτος-μέτοχο). Αν, παρ’
ελπίδα, καταφέρουμε να είναι κάποιος συνεργάτης μας ο κύριος μέτοχος,
όπως π.χ. η Noble, τότε η ΚΡΕΤΥΚ-Noble πιθανόν να εκδώσει ομόλογα με τη
φερεγγυότητα της Noble BBB. Πριν τη διεθνή οικονομική κρίση τα δεκαετή
ομόλογα ΒΒΒ είχαν spread 150. Δηλαδή, η ΚΡΕΤΥΚ-Noble θα πληρώνει
τουλάχιστον 1.5% υψηλότερο επιτόκιο από ότι το δάνειο του μνημονίου από
το οποίο θα μας σώσει. Άλλες εκτιμήσεις βάζουν τον μέσο όρο των spreads
τέτοιων ομολόγων στα 300 (Dailami and Hauswald, 2003). Και αν ακόμη, για
ανεξήγητους λόγους ή από εσφαλμένη εκτίμηση οτι έτσι αποφεύγουμε το
μνημόνιο, επιμένουμε σε αυτήν τη μέθοδο, δεν θα αντλήσουμε 25 δισ. Την
πενταετία 2005-2009, δεκαεπτά συνολικά χώρες είχαν αντλήσει $102 δισ.
(Πίνακας 6 από Esty 2011). Δηλαδή, αν πετύχουμε το μέσο όρο χωρών όπως
το Κατάρ, οι ΗΠΑ, και το Μεξικό θα αντλήσουμε περίπου 1 δισ.
iii. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα κεφάλαια για ανάγκες της κρίσης;
Ο όρος project finance λέει ότι τα ομόλογα εκδίδονται για να
χρηματοδοτηθεί ένα έργο (project) της εταιρείας όπως είναι η εξόρυξη, η
κατασκευή αγωγών, η κατασκευή εργοστασίου κ.λπ. Μόνο με «δημιουργικούς»
και αδιαφανείς τρόπους μπορούμε να διοχετεύσουμε τα έσοδα σε άλλα έργα
και αυτό, κατά την άποψή μου, δεν ενδείκνυται. Ίσως η αδιαφάνεια με την
οποία τα πολιτικά κόμματα χειρίζονται τα δικά τους οικονομικά –όπως
αποκάλυψε η έκθεση GRECO του Συμβουλίου της Ευρώπης- οδηγεί ορισμένους
να πιστεύουν ότι έτσι θα χειριστούμε τους διεθνείς επενδυτές.
Επομένως, η έκδοση εταιρικών ομολόγων αποτυγχάνει να απαντήσει και στα τρία καίρια ερωτήματα.
3. Venture Capital
Η άντληση VC χρησιμοποιείται για χρηματοδότηση έργων υψηλού κινδύνου,
όπως είναι η αξιοποίηση των κοιτασμάτων ΦΑ στην ΑΟΖ Κύπρου. Αν και δεν
την έχει εισηγηθεί ο κ. Λιλλήκας, εμφανίζεται από υποστηρικτές της
πρότασης ως πιθανός μηχανισμός υλοποίησης. Αν μπορούν να εξασφαλιστούν
δισεκατομμύρια με VC τότε η αρχική πρόταση είναι βάσιμη.
Είναι δύσκολο να εκτιμήσει κάποιος πόσο γρήγορα θα μπορούσαν να
αντληθούν κεφάλαια με αυτήν τη μέθοδο και κατά πόσο τα κεφάλαια μπορούν
να χρησιμοποιηθούν για άλλους σκοπούς πέραν των εργασιών της εταιρείας.
Έτσι, ας δεχθούμε την ευνοϊκότερη εκδοχή, ότι δηλαδή μπορούμε να
αντλήσουμε VC γρήγορα και ότι μπορούμε να τα διαθέσουμε για «νέα έργα
αναπτυξιακά».
Παραμένει τότε το ερώτημα: Μπορούμε να αντλήσουμε επαρκή VC για να αντιμετωπίσουμε την κρίση;
Ας πάρουμε ως σημείο αναφοράς μια από τις πιο ανεπτυγμένες αγορές στο
Χιούστον, Τέξας, την περίοδο 2010-2011, όταν παρατηρήθηκε σημαντική
πρόοδος στην εξόρυξη ΦΑ από σχιστόλιθους. Σύμφωνα με το Dow Jones
Venture Source, υπήρξαν 25 συμφωνίες συνολικού ύψους $662 εκατομμυρίων.
Από το 2008 υπήρξαν 53 συμφωνίες για $792 εκατ. Δηλαδή έχουμε $18
εκατομμύρια ανά συμφωνία, περίπου το 1/1000 των δανειακών αναγκών της
χώρας.
Από τα μεγαλύτερα VC που έχουμε εντοπίσει –από τον οίκο Steptoe LLP-
αφορά την εξερεύνηση, εξόρυξη, παραγωγή και διάθεση ΦΑ στη Ρωσία από
εταιρείες δυτικών συμφερόντων. Το έργο έχει τα ίδια γενικά
χαρακτηριστικά με το δικό μας αφού αφορά όλη τη διαδικασία από
εξερεύνηση μέχρι διάθεση από ξένες εταιρείες. Εξασφαλίστηκαν $300
εκατομμύρια.
Επομένως, η άντληση VC αποτυγχάνει να απαντήσει ένα τουλάχιστο από τα καίρια ερωτήματα.
Διεθνή Παραδείγματα
Ας δούμε τώρα τι κατάφεραν άλλες χώρες για σκοπούς σύγκρισης.
1. Έκδοση ομολόγων
Μια από τις μεγαλύτερες εκδόσεις ομολόγων αφορούσε την αξιοποίηση του
Ras Lafan Field στο Κατάρ. Το συνολικό North Gas Field του Κατάρ
ανακαλύφθηκε το 1971, είναι έκτασης 6.000 τετραγωνικών χλμ -όσο και η
συνολική έκταση των ελεύθερων περιοχών της Δημοκρατίας- και έχει
επιβεβαιωμένα αποθέματα 900 τρισ. κυβικά πόδια. Το Κατάρ κατατάσσεται
τρίτο παγκοσμίως στα «αποδεδειγμένα και εμπορικά εκμεταλλεύσιμα
αποθέματα». Η έκδοση ομολόγων συμπληρώθηκε το Δεκέμβρη του 1996 και ήταν
ύψους $1.2 δισ. (Dailami and Hauswald, 2001).
Πώς αναμένουμε λοιπόν να εκδώσουμε ομόλογα ύψους 25 δισ. όταν τα δικά
μας αποθέματα δεν είναι ακόμη επιβεβαιωμένα, είναι άγνωστο αν και πότε
θα είναι εμπορικά εκμεταλλεύσιμα, και εκτιμούνται σε 5-8 τρισ. κυβικά
πόδια, δηλαδή ούτε 1% των αποθεμάτων του Κατάρ; Και αν το Κατάρ
χρειάστηκε 25 χρόνια από την ανακάλυψη των κοιτασμάτων μέχρι την έκδοση
ομολόγων, πόσο μπορούμε εμείς να επισπεύσουμε την διαδικασία;
2. Έκδοση μετοχών
Το να συζητούμε για έκδοση μετοχών προς διεθνείς επενδυτές μιας
εταιρείας (ΚΡΕΤΥΚ) που μόλις πρόσφατα έχει εγγραφεί, δεν έχει ακόμη
πλήρες συμβούλιο ούτε εκτελεστικούς διευθυντές, δεν έχει γραμμή
παραγωγής, κανέναν πελάτη, ούτε κύκλο εργασιών, είναι πιο εξωφρενικό από
τα χειρότερα φαινόμενα φούσκας του Χρηματιστηρίου Αξιών Κύπρου.
Χρειαζόμαστε καλύτερη εξισορρόπηση μεταξύ σύνεσης και αισιοδοξίας.
Δυστυχώς, η αγελαία συμπεριφορά που οδήγησε τους επενδυτές του ΧΑΚ στην
καταστροφή μπορεί να καθοδηγήσει σήμερα επίδοξους προέδρους στην
επιδίωξη γρήγορου πολιτικού μερίσματος από το ΦΑ.
Στέκομαι στο πιο επιτυχημένο παράδειγμα έκδοσης μετοχών σε θέματα ΦΑ
και πετρελαίου που έχει προταθεί ως παράδειγμα προς μίμηση, της
Βραζιλιάνικης PetroBras. Η εταιρεία εξασφάλισε $70 δισ., γιατί να μην
ακολουθήσουμε το παράδειγμα της θα διερωτηθεί κάποιος. Διότι απλά δεν
μπορεί να γίνει σύγκριση. Η PetroBras είχε συνολική αξία $211 δισ. όταν
ζητούσε νέα κεφάλαια για χρηματοδότηση έργου $224 δισ. Εξασφάλισε
κεφάλαια στο 1/3 της συνολικής της αξίας για να καλύψει το 1/3 ενός
προσεκτικά σχεδιασμένου έργου. Η ΚΡΕΤΥΚ έχει ακόμη μηδενική αξία και
κανένα επιχειρησιακό σχέδιο.
3. Στρατηγικοί επενδυτές –το παράδειγμα του Ισραήλ
Η NOBLE κατάφερε να προσελκύσει στρατηγικό επενδυτή $802 εκατ. για
αξιοποίηση των κοιτασμάτων του «Λεβιάθαν» στο Ισραήλ. Σύμφωνα με την
ανακοίνωση της NOBLE η Αυστραλιανών συμφερόντων εταιρεία Woodside
Petroleum θα καταβάλει $287 εκατ. και επιπρόσθετα $177 εκατ. όταν
εγκριθεί νομοθεσία για την εξαγωγή υγροποιημένου ΦΑ και εγκριθεί η
επενδυτική πολιτική. Η συνολική αξία των συμφερόντων της NOBLE που έχουν
προπωληθεί εκτιμάται σε $802 εκατ., περιλαμβανομένων και υπηρεσιών
γεώτρησης που θα προσφέρει η Woodside.
Η Woodside Petroleum είναι μια από τις εταιρείες που έδειξαν
ενδιαφέρον για το δεύτερο γύρο αδειοδοτήσεων στην Κυπριακή ΑΟΖ και θα
μπορούσε να είναι στρατηγικός επενδυτής και για εμάς.
Αν η NOBLE άντλησε
$0.8 δισ., τι θα μπορούσαμε εμείς να αντλήσουμε; Προπωλήθηκε 9.66% των
δικαιωμάτων της NOBLE η οποία κατείχε το 39.66% του «Λεβιάθαν». Αν εμείς
διαθέσουμε τριπλάσια δικαιώματα, δηλαδή 30%, από τα αποθέματα στο
«Αφροδίτη» που είναι τα 7/17 των αποθεμάτων του «Λεβιάθαν» τότε θα
αντλήσουμε $1 δις. (Υπολογίστε $0.8 * 3 * 7/17). Αν ξεπουλήσουμε πλήρως
την «Αφροδίτη» υπό τις παρούσες συνθήκες θα αντλήσουμε $3.3.
Σημειώστε οτι η NOBLE και το Ισραήλ συνεργάζονται από το 1998, είναι
προχωρημένοι στην αξιοποίηση του «Λεβιάθαν», έχουν φτιάξει υποδομή και
προγραμματίζουν διάθεση ΦΑ από το διπλανό τεμάχιο «Ταμάρ» τον Απρίλιο,
από το 2004 εξάγουν από το «Mari-B». Τα κεφάλαια πάνε στην NOBLE -μέρος
των $0.8 δισ. είναι σε «υπηρεσίες γεώτρησης»- και όχι στο Ισραήλ.
Συμπερασματικά – Πού Πηγαίνουμε
Οδηγήθηκα σε αυτό το άρθρο διότι δυσκολεύτηκα αρχικά να αντιληφθώ πώς
η πρόταση για άντληση κεφαλαίων μέσω ομολόγων θα μας βοηθούσε να
ξεφύγουμε από την κρίση χρέους. Ελπίζω η ανάλυση να βοήθησε και εσάς
αγαπητοί συμπολίτες, υποψήφιοι και ανθυποψήφιοι να αποφύγετε την σαγήνη
ενός χόμπιτ.
Βεβαίως οφείλουμε να «ασκούμε κριτική δημιουργώντας, όχι βρίσκοντας
λάθη» και χρειαζόμαστε την ελπιδοφόρα προοπτική που δημιουργεί το ΦΑ. Με
προσεκτικούς σχεδιασμούς (βλέπε σχετικές προτάσεις στο άρθρο Φυσικό
αέριο και η ανάγκη για μεταρρυθμίσεις και στο βιβλίο Δημιουργική Κύπρος)
μπορεί την επόμενη τριετία να έχουμε έργα υποδομής αρκετών
δισεκατομμυρίων και σε μια εξαετία να παράγουμε ηλεκτρισμό 30% φθηνότερο
από ότι με μαζούτ. Θα επιτύχουμε μείωση της εισαγωγής μαζούτ και
βελτίωση του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, αύξηση της παραγωγικότητας
και εξοικονομήσεις πέραν των 100 εκατ. ετησίως για νοικοκυριά και
επιχειρήσεις. Τότε θα μπορέσουμε να προπωλήσουμε μέρος των εσόδων και να
επισπευσθεί η ανάπτυξη τόσο με την εισροή χρημάτων από το ΦΑ όσο και με
την βελτίωση της ανταγωνιστικότητας που θα επιτύχουμε αν εφαρμόσουμε
έξυπνα το μνημονίου.
Για να αποτελέσει η οικονομική κρίση την αρχή μιας νέας εποχής
αναγέννησης και δημιουργίας χρειάζεται μελέτη και έρευνα, συστηματική
προετοιμασία, μεθοδική δουλειά. Σίγουρα οι προεδρικοί υποψήφιοι μπορούν
να κάνουν καλύτερες προτάσεις.
Βιβλιογραφία
Το άρθρο περιέχει συνδέσμους (links) στην βιβλιογραφία στο διαδίκτυο.
Dailami, M. and Hauswald, R. (Nov. 2001). Contract
Risk and Credit Spread Determinants in the International Project Bond
Market, World Bank Policy Research Working Paper No. 2712, The World
Bank, Washington: DC. Available at http://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=632780
Dailami, M. and Hauswald, R. (Nov. 2003). The
Emerging Project Bond Market Covenant Provisions and Credit Spreads,
World Bank Policy Research Working Paper No. 3095, The World Bank,
Washington: DC. Available at http://elibrary.worldbank.org/content/workingpaper/10.1596/1813-9450-3095
Esty, C. B., (Sept. 2011). An overview of project
finance and infrastructure finance – 2009 update, Harvard Business
School Case Study 9-210-061, Harvard University, Boston: MA.
Ζένιος, Σ.Α. (2012). Δημιουργική Κύπρος. Πολιτική μεταρρύθμιση για την Κύπρο του 21ου αιώνα, Κεφ. VI και VIII, ΠΑΠΑΖΗΣΗΣ: Αθήνα.
Ζένιος, Σ.Α. (5 Μαρτίου 2012), Φυσικό αέριο και η ανάγκη για μεταρρυθμίσεις, StockWatch. Διαθέσιμο στο http://blog.stockwatch.com.cy/?p=1124
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας
