Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Καταλύτης ευρύτερων διευθετήσεων οι κινήσεις της κυβέρνησης γύρω από την ΑΟΖ

Δημοσιεύτηκε στις

Στο
προσκήνιο φέρνει η συγκυβέρνηση την υπόθεση της ΑΟΖ (Αποκλειστική
Οικονομική Ζώνη), δηλαδή το αποκλειστικό δικαίωμα της χώρας για
εκμετάλλευση των φυσικών πόρων (ενεργειακοί και άλλοι) που βρίσκονται
στο θαλάσσιο χώρο πέρα από τη στενή ζώνη των χωρικών υδάτων, στα διεθνή
ύδατα. Η επιχείρηση που ξετυλίγεται τις τελευταίες μέρες, αποκτά ολοένα
και περισσότερο επικοινωνιακά χαρακτηριστικά.

Το έναυσμα δόθηκε με το πρωτοχρονιάτικο μήνυμα του πρωθυπουργού Α. Σαμαρά,
όπου ανάμεσα στα άλλα αναφέρθηκε και στο θέμα της ΑΟΖ, επισημαίνοντας:
«Θέλουμε να είμαστε τμήμα μιας ισχυρής Ευρώπης. Γιατί αυτό είναι
προϋπόθεση για τη μελλοντική ισχύ και ευημερία της ίδιας της Ελλάδας.
Θέλουμε την Ευρώπη στο πλάι μας, γιατί χρειαζόμαστε στηρίγματα, ώστε να
αναδείξουμε τον ορυκτό μας πλούτο, τους πλουτοπαραγωγικούς μας πόρους,
την ΑΟΖ μας!».

Τις τροχιοδεικτικές Σαμαρά ακολούθησαν δημοσιεύματα στον Τύπο (π.χ.
στο «Βήμα», «Τα Νέα»), όπου αναφέρεται ότι η κυβέρνηση προσανατολίζεται όχι στην ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ, αλλά στο να «καταθέσει στον ΟΗΕ συντεταγμένες για τα εξωτερικά όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας μέσα στους πρώτους μήνες του 2013».

Επίσης, υπήρξαν και πληροφορίες για τμηματική ανακήρυξη της ελληνικής
ΑΟΖ, πράγμα που άτυπα έχει ήδη γίνει με τη δημοσίευση των χαρτών της
ελληνικής ΑΟΖ του Ιονίου Πελάγους και της περιοχής νότια της Κρήτης,
όπου έχει ανατεθεί η σεισμολογική έρευνα σε νορβηγικό πλοίο.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα του «Βήματος της Κυριακής» (6/1/2013), το
ζήτημα του καθορισμού των συντεταγμένων ανέλαβε η καθ’ ύλην αρμόδια
Υδρογραφική Υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού, η οποία έχει ήδη
ολοκληρώσει το έργο της.

Όπως γράφει η εφημερίδα, αυτήν την περίοδο διεξάγονται εκτενείς
συζητήσεις και συσκέψεις μεταξύ των αρμοδίων διευθύνσεων του υπουργείου
Εξωτερικών, όσον αφορά τη νομική επεξεργασία της πρωτοβουλίας αυτής και
την κατάθεσή της στη Διεύθυνση Ωκεανικών Υποθέσεων και Δικαίου της
Θάλασσας (Division for Ocean Affairs and the Law of the Sea – DOALOS)
των Ηνωμένων Εθνών. Η κατάθεση έχει ισχύ ρηματικής διακοίνωσης.

Οι χάρτες δεν κατοχυρώνουν την ΑΟΖ

Με την κατάθεση στον ΟΗΕ χαρτών του θαλάσσιου χώρου με τα εξωτερικά όρια της ελληνικής ΑΟΖ ουσιαστικά δίνεται το περίγραμμα της περιοχής που η Ελλάδα διεκδικεί να έχει δικαίωμα αποκλειστικής εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων. Ωστόσο, αυτό από μόνο του δε συνεπάγεται και κατοχύρωση αυτού του δικαιώματος.

Βέβαια, κάτι ανάλογο ισχύει και με την (μονομερή) ανακήρυξη της
ελληνικής ΑΟΖ, που στην ουσία σημαίνει διακήρυξη δικαιώματος. Για να
γίνει, όμως, η άσκηση αυτού του δικαιώματος, χρειάζεται, εφόσον υπάρχουν
χώρες που το αμφισβητούν (π.χ. η Τουρκία), να υπάρξει διμερής
διαπραγμάτευση για την οριοθέτηση της ΑΟΖ ή προσφυγή στο Διεθνές
Δικαστήριο.

Πάντως, υπάρχει ένα θέμα με την επιμονή στη χρήση του όρου υφαλοκρηπίδα και όχι του όρου ΑΟΖ,
γιατί ενδέχεται να εμπεριέχει την πρόθεση για διμερή διαπραγμάτευση όχι
στη βάση της ισχύουσας σύμβασης του ΟΗΕ (του 1982 για το Δίκαιο της
Θάλασσας), που αναφέρει σαφώς πως τα νησιά έχουν ΑΟΖ, αλλά της
προγενέστερης περί υφαλοκρηπίδας. Σημειώνεται πως τόσο η Τουρκία, όσο
και οι ΗΠΑ δεν έχουν επικυρώσει τη σύμβαση του 1982.

Η ενδεχόμενη κατάθεση εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης στον ΟΗΕ
χαρτών με τα όρια της ελληνικής ΑΟΖ, που προφανώς θα είναι στη βάση της
μέσης απόστασης από τις απέναντι ακτές των άλλων παράκτιων χωρών, οι
οποίες έχουν αντίστοιχο δικαίωμα στον ίδιο θαλάσσιο χώρο, όπως
θεσμοθετεί η εν ισχύι σύμβαση του ΟΗΕ του 1982 για το Δίκαιο της
Θάλασσας, δεν αποτελεί μια κίνηση εν κενώ.

Συγκεκριμένα: Στο θαλάσσιο χώρο του Ιονίου Πελάγους και νότια της
Κρήτης, τα πράγματα είναι πιο καθαρά. Από την πλευρά της Ιταλίας υπάρχει
παλαιότερη διμερής συμφωνία για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, που
σχεδόν ταυτίζεται με τον σύγχρονο ορισμό της ΑΟΖ.

Σημειώνεται πως στις κλειστές θάλασσες, όπως η Μεσόγειος,
υφαλοκρηπίδα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη ταυτίζονται γεωγραφικά, με
τη διαφορά ότι η υφαλοκρηπίδα αφορά στην εκμετάλλευση των φυσικών πόρων
του βυθού και του υπεδάφους του, ενώ η ΑΟΖ καλύπτει και τα υπερκείμενα
ύδατα και τον αέρα πάνω από αυτά. Προς το βορρά παραμένει η εκκρεμότητα
με την Αλβανία, καθώς η σχετική ελληνοαλβανική συμφωνία που είχε
επιτευχθεί μπλοκαρίστηκε από αλβανικό δικαστήριο.

Προς το νότο, είναι ανοιχτά τα θέματα με τη Λιβύη και την Αίγυπτο,
όπου και οι δύο ζητάνε τη συμμετοχή και της Τουρκίας στη διαπραγμάτευση
για την οριοθέτηση της ΑΟΖ. Όμως, η Τουρκία δεν έχει σύνορα στις
θαλάσσιες ζώνες της με την Αίγυπτο και τη Λιβύη, στο βαθμό που τα
ελληνικά νησιά και κυρίως το σύμπλεγμα του Καστελόριζου, έχουν πλήρη
ΑΟΖ.

Από κει και πέρα είναι ο θαλάσσιος χώρος του Αιγαίου Πελάγους με όλο
το πλέγμα των ελληνοτουρκικών προβλημάτων γύρω από τα κυριαρχικά
δικαιώματα. Κρίσιμο μέγεθος για την προς διανομή ΑΟΖ στο Αιγαίο, λόγω
της διασποράς των ελληνικών νησιών και νησίδων, είναι το πλάτος των
χωρικών υδάτων, αφού εάν επεκταθούν στα 12 ν. μίλια τότε συρρικνώνεται η
διεθνής θάλασσα επί της οποίας ασκείται το δικαίωμα της ΑΟΖ.

«Γκρίζα ζώνη» Αιγαίο και Αν. Μεσόγειος

Αξίζει να επισημανθεί πως σ’ όλο το θαλάσσιο χώρο, πέρα από τη στενή
παράκτια ζώνη των 6 ν. μιλίων που είναι τα χωρικά ύδατα, τόσο του
Αιγαίου, όσο και της Ανατολικής Μεσογείου, όλα αυτά τα χρόνια, μετά το
1973, οπότε οι τουρκικές διεκδικήσεις πήραν συγκεκριμένη μορφή, οι
μόνες πράξεις νομής είναι αυτές της τουρκικής πλευράς και μάλιστα επί
περιοχών που αποτελούν με βάση το Διεθνές Δίκαιο ελληνική υφαλοκρηπίδα –
ΑΟΖ.

Συγκεκριμένοι χάρτες με περιοχές της ελληνικής υφαλοκρηπίδας – ΑΟΖ
δημοσιεύτηκαν στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως το 1973-74, αλλά
και τον Απρίλη του 2012.

Ειδικότερα στις 27/4/2012 δημοσιεύθηκαν στην τουρκική Εφημερίδα της
Κυβερνήσεως οι αποφάσεις του υπουργικού συμβουλίου της 16/3/2012 για τη
χορήγηση στην Τουρκική Κρατική Εταιρεία Πετρελαίου (ΤΡΑΟ) αδειών για
έρευνες υδρογονανθράκων, που αφορούν θαλάσσιες περιοχές στα ανοιχτά των
Αδάνων, της Αττάλειας, της Αντιόχειας και της Μούγλας και περιλαμβάνουν
κομμάτια ελληνικής υφαλοκρηπίδας νοτίως της Ρόδου, της Καρπάθου και του
Καστελόριζου, καθώς και κομμάτια της κυπριακής ΑΟΖ.

Υπό αυτό το πρίσμα, η κατάθεση από την ελληνική πλευρά στον ΟΗΕ
χαρτών με τα όρια της ελληνικής ΑΟΖ, όπου προφανώς θα περιλαμβάνει και
θαλάσσιες περιοχές, οι οποίες εμπεριέχονται και στους επίσημους
τουρκικούς χάρτες, θα έρθει να επιβεβαιώσει τη διαφορά που υπάρχει
μεταξύ των δύο χωρών και ενδεχομένως να αποτελέσει τη βάση για κάποιου
είδους διαπραγμάτευση ή παραπομπή.

Βέβαια, διαπραγμάτευση για την «οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας»
διεξάγεται από το 2002 ανάμεσα στα υπουργεία Εξωτερικών των δύο χωρών,
χωρίς αποτέλεσμα έως τώρα, παρά τους 50 και πλέον κύκλους συνομιλιών. Οι
συνομιλίες συνεχίζονται, κι αν δεν τελεσφορήσουν, είναι ισχυρό το
ενδεχόμενο να προκύψει κάποια στιγμή παραπομπή της υπόθεσης στο Διεθνές
Δικαστήριο της Χάγης.

Η κρίση του Δικαστηρίου υπέρ της ελληνικής πλευράς δεν πρέπει να
θεωρείται δεδομένη, παρά τα όσα προβλέπει το Δίκαιο της Θάλασσας, όπως
δείχνει η πείρα και από άλλες υποθέσεις. Μάλιστα, θα πρέπει να υπάρξει
και υπογραφή του λεγόμενου συνυποσχετικού, όπου θα μπαίνουν κάποιες
βάσεις πάνω στις οποίες θα κληθεί το Δικαστήριο να κρίνει.

Σε κάθε περίπτωση, η κατάθεση από την Ελλάδα στον ΟΗΕ χαρτών με τα όρια της ελληνικής ΑΟΖ, αναμένεται να σηματοδοτήσει την επιτάχυνση
των διαδικασιών για διευθέτηση των ορίων των θαλασσίων ζωνών στην
ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, που τελευταία έχει μπει στο
επίκεντρο του ενδιαφέροντος των πολυεθνικών κολοσσών της Ενέργειας, αλλά
και των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

Μάλιστα, το κάλεσμα του Α. Σαμαρά προς την Ευρώπη με το
πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του, να σταθεί «στο πλάι μας, γιατί χρειαζόμαστε
στηρίγματα, ώστε να αναδείξουμε τον ορυκτό μας πλούτο, τους
πλουτοπαραγωγικούς μας πόρους, την ΑΟΖ μας» δίνει και το στίγμα της
κυβερνητικής πολιτικής, αλλά και τις στρατηγικές της άρχουσας τάξης που
βλέπει τα κυριαρχικά δικαιώματα σαν μέρος της ιμπεριαλιστικής λείας.

Τουρκική αντίδραση

Από την τουρκική πλευρά, υπήρξε τη Δευτέρα 7 Γενάρη αντίδραση εκ μέρους του υπουργού Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου,
ο οποίος με αφορμή τα σχετικά δημοσιεύματα του ελληνικού Τύπου για τις
ενδεχόμενες ελληνικές κινήσεις για την ΑΟΖ, που αναπαράγονται από τον
τουρκικό
Τύπο, αναφέρθηκε στην ανάγκη διαβουλεύσεων.

Συγκεκριμένα, ο Α. Νταβούτογλου, απαντώντας σε ερωτήσεις
δημοσιογράφων στη Σμύρνη, είπε πως «πιστεύουμε ότι σε τέτοιες κρίσιμες
περιόδους πρέπει να αποφεύγονται μονομερή βήματα, διότι υπάρχει θετική
ατμόσφαιρα μεταξύ της Τουρκίας και της Ελλάδας (…) Ο καθένας γνωρίζει
την εθνική του θέση. Σε μια τέτοια περίπτωση και η Τουρκία θα προβεί σε
αντίστοιχα βήματα. Αλλά ελπίζω να μη χρειαστεί».

Στο ίδιο θέμα αναφέρθηκε χτες και ο υπουργός Ενέργειας της Τουρκίας, Τανέρ Γιλντίζ,
ο οποίος είπε πως «δεν νομίζω ότι η γειτονική χώρα, που ασχολείται με
τόσες οικονομικές δυσκολίες, θα εγκαινιάσει νέα πεδία αντιδικίας. Αφού
δεν το κάνει η Τουρκία, που έχει μια καλπάζουσα οικονομία, δεν πιστεύω
ότι θα το κάνει η Ελλάδα η οποία αντιμετωπίζει οικονομική κρίση. Εμείς
δεν σχεδιάζουμε να προβούμε σε εργασίες στις αμφισβητούμενες περιοχές
του Αιγαίου».

Αναδημοσίευση από τον «Ριζοσπάστη», 8 Γενάρη 2013.
http://www.902.gr

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO52 λεπτά πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός2 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή