Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Στα βήματα Βενιζέλου και Μουσταφά Κεμάλ

Δημοσιεύτηκε στις

Συνέντευξη στον Αθανασιο Ελλις στην Αγκυρα

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, μιλά στην «Κ» για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, την ΑΟΖ και το Καστελλόριζο

Την προθυμία της Τουρκίας να επιλύσει τις διαφορές της με την Ελλάδα
μέσα στο θετικό περιβάλλον που οικοδομείται με την κυβέρνηση Σαμαρά,
υπογραμμίζει ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, σε
συνέντευξή του στην «Κ».
Ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας πλέκει
το εγκώμιο του Ελληνα πρωθυπουργού, για τον οποίο τονίζει ότι έχει πολύ
καλή χημεία με τον Ταγίπ Ερντογάν και υπονοεί ότι μπορούν να
ακολουθήσουν στα βήματα των Βενιζέλου και Κεμάλ.

Κατά τη μακρά συζήτηση που έγινε στην επίσημη κατοικία του στην Αγκυρα, ο
κ. Νταβούτογλου εκπέμπει μια διάχυτη αισιοδοξία για το μέλλον των
ελληνοτουρκικών σχέσεων. Ομως, οι διαφορές παραμένουν.

Αν και περιγράφει το Διεθνές Δίκαιο ως «ραχοκοκαλιά» των προσπαθειών που
καταβάλλονται, καθιστά σαφές ότι η Αγκυρα δεν κινείται με βάση τη
Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, την οποία η Τουρκία δεν έχει
επικυρώσει, αλλά επιμένει πως η επίλυση των όποιων προβλημάτων μπορεί να
επιτευχθεί μόνο μέσα από διμερή διάλογο, ενώ σε ό,τι αφορά ειδικότερα
το ακανθώδες ζήτημα της ΑΟΖ, δηλώνει πως κανείς δεν μπορεί να
περικυκλώσει την Τουρκία που έχει τη μακρύτερη ακτογραμμή στη Μεσόγειο
και πως η χώρα του έχει δικαίωμα να διεξάγει έρευνες στην Αν. Μεσόγειο.

Σε κάθε περίπτωση, υποστηρίζει την ανάγκη υπέρβασης της καχυποψίας του
παρελθόντος, φθάνοντας στο σημείο να προτείνει όπως η Ελλάδα, η Τουρκία
και η «ενωμένη Κύπρος» να αποτελέσουν μια ζώνη παρόμοια με αυτή της
Βαλτικής. Τέλος, εκτιμά ότι με την εκλογή του Νίκου Αναστασιάδη
δημιουργείται ένα «παράθυρο ευκαιρίας» για λύση του Κυπριακού και
καταθέτει τις τουρκικές ενστάσεις για την επιλογή των ιμάμηδων από την
ελληνική πολιτεία.

– Αμφισβητείτε το δικαίωμα της Ελλάδας να εκμεταλλευθεί πηγές ενέργειας στον υποθαλάσσιο χώρο της;

– Πρέπει να έχουμε μια κοινή εικόνα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η θέση
μας ως τουρκικής κυβέρνησης είναι να βλέπουμε όλες τις προοπτικές ως
πλεονεκτήματα για τις σχέσεις μας. Ως χώρο όχι ανταγωνισμού, αλλά
συνεργασίας. Για πολλές δεκαετίες η Τουρκία και η Ελλάδα διδάσκονταν ότι
είναι ανταγωνιστικές χώρες και ότι η μία προσπαθεί να αντικρούσει την
άλλη. Η κύρια αλλαγή μεθόδων και ιδιοσυγκρασίας σήμερα είναι ότι δεν
προσπαθούμε να αντικρούσουμε ο ένας τον άλλον, αλλά θέλουμε να ανοίξουμε
νέους ορίζοντες στις σχέσεις μας. Υπό αυτήν την έννοια το Αιγαίο είναι
για μας μια θάλασσα φιλίας και διαλόγου. Υπάρχουν μερικά ισχυρά
πλεονεκτήματα και προοπτικές στο Αιγαίο. Μπορούμε να εργασθούμε μαζί για
να τα καταστήσουμε πηγή πλούτου και για τις δυο χώρες μας. Σεβόμενοι,
φυσικά, ο ένας τα δικαιώματα του άλλου. Εχουμε κάποιες διαφορετικές
απόψεις και προσεγγίσεις για το πώς ορίζεται η Αποκλειστική Οικονομική
Ζώνη ή άλλα ευαίσθητα ζητήματα. Γνωρίζουμε τις διαφορές απόψεων. Το
σημαντικό είναι αν θα τις καταστήσουμε εμπόδιο, σαν ένα τείχος του
Βερολίνου που δεν είναι βιώσιμο, ούτε λογικό ή ηθικό.

Η δεύτερη επιλογή είναι να συζητήσουμε τις διαφορετικές μας απόψεις και
να προσπαθήσουμε να βρούμε μια κοινά επωφελή (win win) κατάσταση. Εχουμε
διεξαγάγει 54 γύρους διερευνητικών συνομιλιών. Εχουμε πετύχει αρκετή
πρόοδο, αλλά λόγω της πολιτικής κατάστασης, και κατανοούμε απόλυτα τις
δυσκολίες, δεν προχωρήσαμε. Μπορούμε τώρα να συνεχίσουμε. Θέλω,
παράλληλα, να υπογραμμίσω ότι επιθυμούμε να δούμε μια ισχυρή, σταθερή
και ευημερούσα γείτονα δίπλα μας. Κάποιοι εξτρεμιστές, στην Ελλάδα ή
στην Τουρκία, μπορεί να νομίζουν ότι πρόκειται για ένα παιχνίδι
μηδενικού αποτελέσματος (zero sum game) αλλά σας διαβεβαιώ ότι συμβαίνει
το ακριβώς αντίθετο. Ακόμη και η ελληνική γνώμη εκτιμά το πώς
συμπεριφέρθηκε η Τουρκία στη διάρκεια της τελευταίας διετίας που η
Ελλάδα βιώνει την οικονομική κρίση. Πώς προσπαθήσαμε να είμαστε
υποβοηθητικοί και όχι να την εκμεταλλευτούμε. Πρέπει να καταλάβετε ότι
όταν ένας γείτονάς μας είναι αδύναμος ή αντιμετωπίζει προβλήματα,
καθίσταται πρόβλημα και για μας. Ετσι το σκεφτόμαστε. Είμαι, λοιπόν,
βέβαιος ότι οι διαφορές απόψεων θα διευθετηθούν μέσα από τη νέα
προσέγγιση και τον νέο τρόπο σκέψης.

– Μιλήσατε για διαφορετικές απόψεις. Η Ελλάδα πιστεύει ότι όταν δύο μέρη
διαφωνούν, ακόμη και αν είναι φίλοι, μπορούν να λύσουν τις διαφορές
τους με βάση το Διεθνές Δίκαιο. Δεν πρέπει αυτό να είναι η βάση της
αναζήτησης λύσης;

– Φυσικά, το Διεθνές Δίκαιο και η εθνική κυριαρχία αποτελούν τη
ραχοκοκαλιά αυτών των συνομιλιών, αλλά εξαρτάται από το πώς ορίζει
κανείς το Διεθνές Δίκαιο. Ο καλύτερος τρόπος για τη λύση αυτών των
προβλημάτων είναι μέσω διμερούς διαλόγου διότι το Αιγαίο αποτελεί μια
ιδιαίτερη περίπτωση με χιλιάδες νησιά και ταυτόχρονα είναι μέρος της
ευρύτερης Μεσογείου. Ολα αυτά πρέπει να ληφθούν υπόψη. Φυσικά, σεβόμαστε
απόλυτα τα θέματα της κυριαρχίας των δύο χωρών. Αυτό που έχει σημασία
είναι να υπάρξουν λύσεις σε αυτό το πλαίσιο. Η Τουρκία έχει την πιο
μακριά ακτογραμμή στη Μεσόγειο. Κανείς δεν μπορεί να περιμένει από την
Τουρκία να παραμείνει περικυκλωμένη (land locked) από συγκεκριμένα
μέτρα. Μπορεί να βρεθεί μια λύση όπου όλα αυτά τα νησιά, αλλά και τα
συμφέροντα της Τουρκίας ως χώρας με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στη
Μεσόγειο, θα λαμβάνονται υπόψη. Δεν πρόκειται για αλληλοαναιρούμενες
θέσεις. Μπορούμε να τα βρούμε μαζί και όλα αυτά να αποτελέσουν κοινό
πλεονέκτημα. Ως υπουργός Εξωτερικών, αλλά και παλαιότερα, έχω ασχοληθεί
με πολλά διεθνή ζητήματα, και το είπα στον φίλο μου, θα έλεγα τον αδερφό
μου, Δημήτρη (Αβραμόπουλο), ότι το 70% είναι βασικά θέμα ψυχολογίας,
και η ουσία είναι το υπόλοιπο 30%. Εάν ξεπεραστεί το ψυχολογικό εμπόδιο,
τότε όλα αυτά μπορούν να λυθούν ρεαλιστικά. Αλλά όταν υπάρχουν
ψυχολογικά εμπόδια δεν βρίσκονται λογικές και ρεαλιστικές λύσεις. Οταν
οι δύο πλευρές αντιδρούν συναισθηματικά και παράλογα, τότε ακόμα και τα
πιο μικρά ζητήματα μπορούν να αποτελέσουν αιτία πολέμου.

– Εάν δεν πάμε στο Διεθνές Δίκαιο και ακολουθήσουμε τη δική σας θέση
περί διαλόγου, και με δεδομένη την εύλογη ανησυχία της Ελλάδας για τη
συμπεριφορά της Τουρκίας, δεν θα έπρεπε η τελευταία να κάνει τα
μεγαλύτερα βήματα για να διευκολύνει την αναζήτηση λύσης;

– Στη συνάντηση της περασμένης Δευτέρας, όπου υπογράψαμε 25 συμφωνίες,
δεν υπήρχε η αίσθηση ότι η μία χώρα είναι ισχυρή και η άλλη δεν είναι.
Μπορούμε να μοιραστούμε τόσα πολλά. Εχουμε τόσα κοινά. Υπάρχουν μεγάλες
προοπτικές. Δεν είναι θέμα ανταγωνισμού, ούτε μεγέθους. Δεν είναι ζήτημα
φόβου, είναι θέμα φιλίας και συνεργασίας. Αυτή είναι η νέα ψυχολογία, η
νέα δυναμική και είμαστε πολύ αισιόδοξοι.

Μπορεί να υπάρξουν συμφωνίες. Είμαστε και οι δύο μέλη του ΝΑΤΟ. Είμαστε
σύμμαχοι. Σε πολλά μέτωπα Ελληνες και Τούρκοι στρατιώτες είναι μαζί. Δεν
πρέπει να υπάρχει καμία ανησυχία για την ισχύ της Τουρκίας. Εάν η
Τουρκία είναι ισχυρή, μπορεί να βοηθήσει την Ελλάδα. Οπως και εάν η
Ελλάδα είναι ισχυρή μπορεί να βοηθήσει την Τουρκία. Στις δεκαετίες του
’60, του ’70, του ’80, ακόμη και του ’90, υπήρχε αυτή η ψυχολογία. Τώρα
τα πράγματα έχουν αλλάξει. Η ελληνική νεολαία παρακολουθεί τουρκικά
σίριαλ και οι Τούρκοι νέοι πηγαίνουν στα ελληνικά νησιά για διακοπές.

– Θα προχωρήσετε σε έρευνες κοντά στη Ρόδο και το Καστελλόριζο;

– Στην Ανατολική Μεσόγειο η Τουρκία ως παραθαλάσσια χώρα έχει δικαίωμα
να κάνει έρευνες, και εκεί υπάρχει επίσης κοινή κατανόηση. 

Ρεαλιστής ο κ. Σαμαράς

– Πώς βλέπετε τον κ. Σαμαρά; Θεωρείται σκληρός στα θέματα εξωτερικής
πολιτικής, αλλά δείχνει να χειρίζεται με ρεαλισμό τα ζητήματα.

– Στην Κωνσταντινούπολη ήταν η τρίτη φορά που τον συνάντησα. Τον είχα
δει επίσης τον Οκτώβριο, όταν επισκέφτηκα την Αθήνα, και τον περασμένο
μήνα στο Κατάρ. Ο πρωθυπουργός σας είναι ένας από τους πιο έμπειρους
πολιτικούς. Στη διάρκεια του γεύματός μας έλεγε ότι ήταν ο νεαρότερος
βουλευτής και υπουργός. Η πολιτική και η πρακτική μάς διδάσκει να
είμαστε πραγματιστές, ανοιχτοί στον διάλογο και να έχουμε στόχο να
επιτυγχάνουμε αποτελέσματα. Από την πρώτη μου συνάντηση με τον κ. Σαμαρά
έχω αποκομίσει τις καλύτερες εντυπώσεις, ενώ μπορώ να σας πω ότι είχε
πολύ καλή χημεία και με τον πρωθυπουργό Ερντογάν. Είχαν μια άριστη
διμερή συνάντηση. Ελεγαν πολλά αστεία στη συνάντηση των δύο
αντιπροσωπειών. Και, φυσικά, η δική μου η σχέση με τον κ. Αβραμόπουλο
είναι εξαιρετική.

Για να επανέλθω στο ερώτημά σας, ο κ. Σαμαράς είναι έμπειρος και έχει
καλές προθέσεις. Το να είναι κάποιος σκληρός είναι σχετικό. Εξαρτάται
από το πώς ορίζει κανείς το «σκληρός». Ανθρωποι που έχουν αρχές πολλές
φορές αλλάζουν για το καλό της χώρας τους. Αυτό που έχει σημασία είναι
οι προθέσεις κάποιου, όχι το αν είναι σκληρός ή ήπιος. Ποιες είναι οι
προθέσεις του, η σοβαρότητα με την οποία κινείται και αν έχει την
πολιτική βούληση.

– Θα μπορούσε η σχέση Σαμαρά – Ερντογάν να ακολουθήσει την πορεία των Βενιζέλου και Ατατούρκ;

– Με προλάβατε. Οταν είχα φιλοξενήσει πρόσφατα τον Δημήτρη στο υπουργείο
Εξωτερικών, του έδειξα μια φωτογραφία των Ατατούρκ και Βενιζέλου, που
ήταν δύο ηγέτες οι οποίοι πολέμησαν, αλλά στη συνέχεια έφτασαν στην
ειρήνη. Αυτό δείχνει ότι πάντα υπάρχει η βάση για την ειρήνη. Και στη
δική μας περίπτωση δεν μιλάμε απλώς για ειρήνη, αλλά για ένα πνεύμα
συνεργασίας. Θα σας έλεγα ότι κάποια μέρα η ελληνική και η τουρκική
οικονομία μπορούν και πρέπει να ενσωματωθούν πλήρως. Εάν η Τουρκία
ενταχθεί στην Ε.Ε., η ελληνοτουρκική συνεργασία θα καταστήσει πιο ισχυρή
και την Ευρώπη. Η Ελλάδα, η Τουρκία και μια ενωμένη Κύπρος θα πρέπει να
αποτελέσουν μια ζώνη όπως οι χώρες της Βαλτικής. Αντί να καταναλώνουμε
όλη αυτή την ενέργεια για να ανταγωνιζόμαστε, μπορούμε να δημιουργήσουμε
συνέργειες, η μία χώρα να υποστηρίζει την άλλη, ακόμη και να εκπροσωπεί
η μία την άλλη σε διεθνή fora. 

Ο μουφτής πρέπει να είναι αυτόνομος

– Γιατί αντιδρά η Τουρκία στο νέο πλαίσιο επιλογής των ιμάμηδων που
ψήφισε η ελληνική Βουλή και το οποίο ουσιαστικά ενισχύει το έργο τους;

– Εχουμε μιλήσει με τον Δημήτρη λεπτομερώς και με απόλυτη ειλικρίνεια.
Για μας υπάρχουν δύο πτυχές σε όλα αυτά τα μειονοτικά ζητήματα. Για τα
άτομα ελληνικής καταγωγής στην Τουρκία και τουρκικής καταγωγής στην
Ελλάδα. Το ένα αφορά συνήθειες και παραδόσεις. Για παράδειγμα, ο Ελληνας
Πατριάρχης έχει τη δική του παράδοση. Δεν μπορούμε να του επιβάλουμε
κάτι. Πρέπει να σας πω ότι μόλις ανέλαβα υπουργός έδωσα οδηγίες στις
πρεσβείες μας, όποτε επισκέπτεται τη χώρα στην οποία βρίσκονται ο
Ελληνας Πατριάρχης, να τον υποδέχονται όπως τον επικεφαλής της
μουσουλμανικής κοινότητας.

– Ομως, η τουρκική κυβέρνηση πρέπει να συναινέσει στη λίστα για τον εκλογή Πατριάρχη.

– Είναι δικό τους θέμα. Αποφασίζουν για τους δικούς τους. Η Τουρκία ποτέ
δεν αποφάσισε την εκλογή του Ελληνα Πατριάρχη ή της Ιεράς Συνόδου.
Είναι ζήτημα χριστιανών, γιατί να παρέμβει η τουρκική κυβέρνηση; Είναι
θέμα θρησκευτικής ελευθερίας και αυτονομίας, και ισχύει τους τελευταίους
πέντε αιώνες. Γιατί να το αλλάξουμε; Είναι δικαίωμά τους, δεν
παρεμβαίνουμε. Παρομοίως, οι μουσουλμάνοι Τούρκοι στη δυτική Θράκη ή στη
Ρόδο και αλλού αποτελούν μια κοινότητα και έχουν τις παραδόσεις τους.
Ενας Τούρκος ή ένας μουσουλμάνος δεν μπορεί να επιβάλει, δεν μπορεί να
γνωρίζει τι είναι καλό για έναν χριστιανό ορθόδοξο. Η ελληνική κυβέρνηση
δεν μπορεί να γνωρίζει τι είναι καλό ή τι επιτρέπεται και τι δεν
επιτρέπεται στις μουσουλμανικές παραδόσεις. Ο μουσουλμάνος μουφτής
πρέπει να είναι αυτόνομος, όπως και ο Ελληνας Πατριάρχης. Βασικά, αυτό
θέλουμε.

– Βέβαια, πρόκειται για Ελληνες πολίτες.

– Είμαστε σύγχρονα κράτη και όλοι αυτοί είναι ισότιμοι πολίτες. Κάθε
φορά που εγώ ή ο πρωθυπουργός Ερντογάν επισκεφθήκαμε στη δυτική Θράκη,
τους είπαμε: Είστε Ελληνες πολίτες, η κουλτούρα σας είναι τουρκική, η
θρησκεία σας είναι μουσουλμανική, αλλά είστε Ελληνες πολίτες. Δεν είστε
προέκταση της Τουρκίας. Είστε Ελληνες πολίτες. Χρησιμοποιείτε τα νόμιμα
δικαιώματά σας ως Ελληνες πολίτες. Εάν, λοιπόν, εκλέγονται από τη
μειονότητα βάσει των παραδόσεών τους, αυτό είναι σημαντικό πλεονέκτημα.
Αλλά εάν επιβάλλεται, αποφασίζεται, διορίζεται από την κυβέρνηση, τότε
δεν είναι. Είναι δύσκολο για τη μειονότητα να το αποδεχθεί αυτό.

– Αρα, θεωρείτε την ελληνική θέση αντιδημοκρατική;

– Οχι. Είμαι αισιόδοξος. Ανταλλάσσουμε απόψεις.

– Θα επαναλειτουργήσει η Θεολογική Σχολή της Χάλκης;

– Μπορεί. Γιατί όχι; Μιλήσαμε για αυτά τα θέματα με φιλικό τρόπο και
ελπίζουμε να πετύχουμε περισσότερη πρόοδο. Σας υπενθυμίζω ότι η
κυβέρνησή μας επέστρεψε όλες τις περιουσίες στην Ορθόδοξη Εκκλησία και
σε άλλες θρησκευτικές μειονότητες, ενώ στην Eλλάδα πολλά βασικά ζητήματα
που αφορούν μουσουλμανικούς θρησκευτικούς θεσμούς εκκρεμούν. Αλλά δεν
περιμένουμε για αμοιβαιότητα. Είπαμε ότι οι χριστιανοί πολίτες μας είναι
ισότιμοι πολίτες, και εάν παραβιάζονται τα ιδιοκτησιακά τους
δικαιώματα, είναι καθήκον μας να επιληφθούμε του θέματος. Δώσαμε πίσω το
ορφανοτροφείο και πολλά άλλα περιουσιακά στοιχεία αξίας πολλών
εκατομμυρίων δολαρίων. Δεν διστάσαμε, διότι αυτό είναι το καθήκον μας.
Εάν κάτι έγινε λάθος κατά το παρελθόν, είναι καθήκον μας να το
διορθώσουμε. Φυσικά, το ίδιο πρέπει να ισχύει και για τους μουσουλμάνους
Τούρκους στην Ελλάδα. Είναι ισότιμοι Ελληνες πολίτες.

Ευκαιρία στο Κυπριακό με Αναστασιάδη

– Πώς βλέπετε τις προοπτικές επίλυσης του Κυπριακού μετά την εκλογή Αναστασιάδη;

– Νομίζω ότι υπάρχει ένα «παράθυρο ευκαιρίας». Οι πολιτικές αλλαγές
πάντα φέρνουν νέες προκλήσεις και νέες ευκαιρίες. Οπως το 2002, όταν
ήρθαμε στην κυβέρνηση τη στιγμή που οι διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό
βρίσκονταν σε εξέλιξη, και καταφέραμε μέσα σε περίπου ένα χρόνο να
φθάσουμε στο δημοψήφισμα. Ηταν σχεδόν ένα θαύμα, κανένας δεν το
περίμενε. Νομίζω ότι ο Αναστασιάδης έχει δύο πλεονεκτήματα. Δεν είναι
σαν τον Χριστόφια, με την έννοια ότι δεν κληρονομεί ένα περιβάλλον του
«όχι», και είναι κάποιος που το 2004 είπε «ναι», άρα μπορεί ευθέως να
δηλώσει ότι είναι έτοιμος να προχωρήσει.

– Το «ναι» έλαβε μόλις 25%.

– Εχετε δίκιο, αλλά ο Αναστασιάδης δεν μπορεί να κατηγορηθεί για
ασυνέπεια, ενώ ο Χριστόφιας είχε να ακολουθήσει την πολιτική που είχε
εγκαθιδρύσει ο Παπαδόπουλος. Αν υπάρξει ειρήνη, είμαι βέβαιος ότι θα
λάβει πολύ μεγαλύτερο ποσοστό. Στη διάρκεια των τελευταίων εννέα ετών,
υπήρξαν πολλοί γύροι συνομιλιών και όλοι καταλαβαίνουν ότι η απουσία
λύσης δεν ωφελεί κανέναν. Ολοι χάνουν, για διαφορετικούς λόγους. Εάν
κάποιοι εξτρεμιστές από την ελληνική πλευρά πιστεύουν ότι μπορούν να
δημιουργούν πρόβλημα στην ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας, αυτό δεν θα
έχει αποτέλεσμα. Εννέα χρόνια μετά, όλοι μας, όχι μόνον οι Κύπριοι,
έχουμε πλέον αρκετή εμπειρία για να επανεξετάσουμε τις πολιτικές μας.

– Σε νέα βάση, γιατί το σχέδιο Ανάν απερρίφθη;

– Ναι. Μπορεί. Πρέπει να υπάρξει ένας νέος γύρος συνομιλιών, που θα
είναι όμως ειλικρινής και θα έχει σαφές χρονοδιάγραμμα. Οι συνομιλίες
του Χριστόφια με τον Ερογλου, και παλαιότερα με τον Ταλάτ, δεν
προχώρησαν γιατί δεν υπήρχε χρονοδιάγραμμα, δεν υπήρχε κοινή προσέγγιση.
Ελεγαν «όχι» σε διεθνή διάσκεψη. Τώρα μπορούν να υπάρξουν νέες μέθοδοι,
που να μας οδηγήσουν στην ειρήνη. Υπάρχουν πολλά κοινά ζητήματα, όπως
για παράδειγμα το θέμα της ύδρευσης. Του χρόνου, η Τουρκία θα αρχίσει να
τροφοδοτεί την Κύπρο με νερό. Οι Ελληνες που έχουν τόσο πολλά νησιά
γνωρίζουν ότι το νερό είναι σαν τον χρυσό και καταλαβαίνουν καλύτερα από
κάθε άλλον τη σημασία του. Οι Ελληνοκύπριοι μπορούν να ωφεληθούν και
αυτοί από το νερό που θα φτάνει στο νησί.

– Από την άλλη, υπάρχουν οι πηγές ενέργειας, που μπορούν να ωφελήσουν και τους Τουρκοκύπριους εάν συμφωνήσουν σε λύση.

– Εάν οι Ελληνοκύπριοι θέλουν να χρησιμοποιήσουν τις πηγές ενέργειας για
να «τιμωρήσουν» τους Τουρκοκύπριους, δεν μπορούν να το κάνουν. Δεν θα
επιτρέψουμε να το κάνουν. Αυτό δεν είναι απειλή, αλλά δεν είναι λογικό
και δεν είναι νόμιμο. Και οι δύο κοινότητες έχουν δικαίωμα στους
φυσικούς πόρους της χώρας τους. Εάν στο μέλλον ανακαλυφθούν πηγές
ενέργειας στη Β. Κύπρο, θα έχουν δικαίωμα σε αυτές και οι Ελληνοκύπριοι.

– Χωρίς λύση είναι δύσκολο. Οι πηγές ενέργειας αποτελούν εκ των πραγμάτων ένα «καρότο» για λύση.

– Ναι, γι’ αυτό χρειαζόμαστε λύση. Το νερό και το φυσικό αέριο είναι
σημαντικά πλεονεκτήματα. Και οι δύο κοινότητες θα ωφεληθούν. Ολοι χάνουν
από την απουσία λύσης. Γι’ αυτό η Τουρκία είναι υπέρ της επίτευξης
λύσης το συντομότερο δυνατόν. Περιμένουμε να δούμε τι θα κάνει ο κ.
Αναστασιάδης, ενώ και η Ελλάδα δείχνει τώρα ότι θέλει λύση. Θέλει να
είναι πιο ενεργή στις εξελίξεις. Τα προηγούμενα τρία χρόνια, λόγω της
εσωτερικής κατάστασης, η Ελλάδα ήταν πιο συγκρατημένη. Τώρα ο
πρωθυπουργός Σαμαράς και ο φίλος μου Δημήτρης Αβραμόπουλος θέλουν να
προχωρήσει το ζήτημα.

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

var _wau = _wau || []; _wau.push([“tab”, “qjb8omazks27”, “ifv”, “left-middle”]);(function() { var s=document.createElement(“script”); s.async=true; s.src=”http://widgets.amung.us/tab.js”;document.getElementsByTagName(“head”)[0].appendChild(s);})();

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO1 λεπτό πριν

Σοβαρή καταγγελία για το Σαχτάρ-ΑΕΚ! Χειρονομίες Τούρκων οπαδών προς τους Έλληνες – Συνελήφθησαν αστραπιαία από την αγγλική αστυνομία

Οι Τούρκοι βρέθηκαν στο Λονδίνο για τον προπονητή της ουκρανικής ομάδας Αρντά Τουράν, ο οποίος ακούγεται για τον πάγκο της...

GEOPOLITICO31 λεπτά πριν

Η Ευρώπη γνωρίζει, αλλά κάνει τα στραβά μάτια! Το διπλό παιχνίδι της Τουρκίας με Χαμάς και ισλαμιστικά δίκτυα

Η Ευρώπη δεν μπορεί να απαιτεί διαφάνεια από τους αιτούντες επιχορηγήσεων, ενώ παράλληλα αντιμετωπίζει την εξουσία της Άγκυρας επί των...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Η ελευθερία της έκφρασης στην Τουρκία του Ερντογάν: Λουκέτα, καταλήψεις τηλεοπτικών σταθμών και φίμωση του Τύπου

Από τις εφημερίδες Zaman και Bugün μέχρι τους τηλεοπτικούς σταθμούς TELE1 και Halk TV, η Τουρκία μετρά μια δεκαετία μαζικών...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

«Ελευθερία» Λονδίνου: Αδιέξοδο στο Κυπριακό, νέα εποχή στις σχέσεις Βρετανίας–ΕΕ και τα μηνύματα Ρούμπιο προς την Τουρκία

Στο επίκεντρο του νέου φύλλου της ομογενειακής εφημερίδας η αμετακίνητη στάση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό, οι πολιτικές εξελίξεις στο...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Αρμενία–Ινδία: Στο τραπέζι παραγωγή Pinaka Mk2 – Τα ανοίγματα σε ΕΕ και ΗΠΑ

Συζητήσεις για παραγωγή ινδικών πυραύλων στην Αρμενία, στενότερες σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση και επαφές στην Ουάσιγκτον συνθέτουν την ατζέντα...

Δημοφιλή