Ακολουθήστε μας

Άμυνα

ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ «Βλέπουν» τα κοιτάσματα στον ελληνικό βυθό

Δημοσιεύτηκε στις

Το νορβηγικό σκάφος αντί να σαρώσει την περιοχή σε μια διεύθυνση ακολουθούσε σπειροειδή πορεία. Αυτή η τεχνική βελτιώνει την εικόνα στην περίπτωση πολύπλοκης γεωλογικής δομής. Για τον εντοπισμό κοιτασ

Το νορβηγικό σκάφος αντί να σαρώσει την περιοχή σε μια διεύθυνση ακολουθούσε σπειροειδή πορεία. Αυτή η τεχνική βελτιώνει την εικόνα στην περίπτωση πολύπλοκης γεωλογικής δομής. Για τον εντοπισμό κοιτασμάτων υδρογανανθράκων ρυμουλκούσε (συνήθως 24) σωλήνες φωρατών, μήκους μέχρι και 20 χλμ.

Σε διεθνές φόρουμ τον ερχόμενο Μάιο θα παρουσιαστούν τα θετικά δεδομένα, όπως αποτιμώνται ήδη, τα οποία έχουν προκύψει μέχρι τώρα από τις σεισμικές έρευνες για την ύπαρξη κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου, που πραγματοποίησε το σκάφος «Nordic Explorer» της νορβηγικής Petroleum Geo-Services (PGS) στο Ιόνιο Πέλαγος και στη θαλάσσια περιοχή νότια και δυτικά της Κρήτης, προκειμένου να εκδηλωθεί και συγκεκριμένο ενδιαφέρον αγοράς τους από τις πετρελαϊκές εταιρείες.

Στην ελληνική κυβέρνηση έχει παραδοθεί αντίγραφο των αποτελεσμάτων από τις σεισμικές έρευνες που πραγματοποίησε το νορβηγικό σκάφος από τον Οκτώβριο μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου, ωστόσο η λεπτομερής επεξεργασία τους έχει ξεκινήσει στις εγκαταστάσεις της εταιρείας PGS στο Λονδίνο με την επίβλεψη Ελλήνων ειδικών.
Η ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής δεν κρύβει την ικανοποίησή της για τις θετικές πλέον ενδείξεις -και όχι μόνο εκτιμήσεις που υπήρχαν μέχρι τώρα-, με τον υπουργό Ευάγγελος Λιβιεράτος να δηλώνει ότι «τα γεωφυσικά δεδομένα που προέκυψαν από την έρευνα του σκάφους είναι άριστα».
Με αυτά αποτυπώνονται πλέον για πρώτη φορά ευκρινείς και ενδιαφέρουσες γεωλογικές δομές-διαμορφώσεις για τον εντοπισμό πιθανών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων. Τις θετικές ενδείξεις των σεισμικών δεδομένων αναφορικά με την ύπαρξη πετρελαιοπιθανών κοιτασμάτων, επιβεβαιώνει μιλώντας στο «Εθνος της Κυριακής» και ο καθηγητής Γεωφυσικής και πρόεδρος του τμήματος Γεωλογίας του ΑΠΘ Γρηγόρης Τσόκας, μέλος της επιτροπής που έκανε τον διεθνή διαγωνισμό για τα σεισμικά δεδομένα καθώς και γι’ αυτόν της παραχώρησης των οικοπέδων για έρευνες σε Κατάκολο, Πατραϊκό και Ιωάννινα.
Ο καθηγητής Γεωφυσικής και πρόεδρος του τμήματος Γεωλογίας του ΑΠΘ Γρηγόρης Τσόκας ήταν μέλος της επιτροπής που προκήρυξε τον διεθνή διαγωνισμό για τα σεισμικά δεδομένα.

Ο καθηγητής Γεωφυσικής και πρόεδρος του τμήματος Γεωλογίας του ΑΠΘ Γρηγόρης Τσόκας ήταν μέλος της επιτροπής που προκήρυξε τον διεθνή διαγωνισμό για τα σεισμικά δεδομένα.
«Βρισκόμαστε σε πολύ καλό δρόμο, οι σεισμικές έρευνες προχώρησαν, με την έννοια ότι έχει περατωθεί η λήψη των δεδομένων και αυτή τη στιγμή γίνεται η επεξεργασία τους, έτσι ώστε αυτά τα δεδομένα να μπορούν να πουληθούν στις αρχές καλοκαιριού», επισημαίνει ο κ. Τσόκας, προσθέτοντας ότι «πιθανόν έως τις αρχές του νέου έτους και ίσως λίγο νωρίτερα, η Ελλάδα θα είναι σε θέση ώστε να μπορεί να βγει σε διεθνή διαγωνισμό για την παραχώρηση συγκεκριμένων οικοπέδων».
Ο διαγωνισμός παραχώρησης
Ο κ. Τσόκας εκφράζει την ελπίδα ότι η επεξεργασία θα έχει ολοκληρωθεί το καλοκαίρι ή το αργότερο μέχρι το φθινόπωρο και συμπληρώνει:«το ελληνικό κράτος θα κατατμήσει τη συγκεκριμένη περιοχή σε οικόπεδα και θα προχωρήσει σε διαγωνισμό για την παραχώρηση αυτών. Στον διαγωνισμό αυτό θα λάβουν μέρος για καθένα οικόπεδο χωριστά οι πετρελαϊκές εταιρείες», τονίζει ο κ. Τσόκας.
Οπως εκτιμά ο καθηγητής Γεωφυσικής, σύμφωνα με τις διεθνείς εξελίξεις και ανάλογα με το την ακριβή ερμηνεία των σεισμικών δεδομένων, οι επόμενες γεωτρήσεις μπορούν να πραγματοποιηθούν στα επόμενα 3 με 7 χρόνια.
Σε σχέση με τις έρευνες που γίνονται στην Κύπρο, όπως σημειώνει, η Ελλάδα είναι πίσω 6 με 7 χρόνια. «Οι Κύπριοι ήταν τυχεροί. Με το πρώτο κτύπημα βρήκαν κοίτασμα», τονίζοντας ότι «συνήθως πρέπει να κάνουμε πέντε γεωτρήσεις κατά μέσο όρο για να έχουμε θετικά αποτελέσματα σε μία».
Η θαλάσσια περιοχή που ερευνήθηκε σεισμικά από το σκάφος της PGS εκτείνεται δυτικά της Κέρκυρας στο Ιόνιο μέχρι -νότια- τον μεσημβρινό που περνά από την Ιεράπετρα, καλύπτοντας μια μεγάλη έκταση 224.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Για να υπάρχει ένα μέτρο σύγκρισης, η ελληνική χερσαία έκταση είναι 132.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ο διαγωνισμός για τα σεισμικά προκηρύχθηκε στις 2/9/2011 και ολοκληρώθηκε τον Σεπτέμβριο του 2012, ενώ η PGS άρχισε τις έρευνες στο τέλος Οκτωβρίου και τις ολοκλήρωσε στα τέλη Φεβρουαρίου.
Οι έρευνες της Ελλάδας στη συγκεκριμένη περιοχή, σύμφωνα με τον κ. Τσόκα έχουν δημιουργήσει και ένα άλλο προηγούμενο, αφού την έχουν ουσιαστικά κατοχυρώσει ως Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της χώρας μας. «Από τη στιγμή που δεν υπήρξε όλα τα προηγούμενα χρόνια κάποια ενόχληση προς την ελληνική κυβέρνηση, έχουμε κατοχυρώσει τη συγκεκριμένη ΑΟΖ σε μια έκταση 224.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, που καλύπτει μιάμιση φορά τη χερσαία επιφάνεια της χώρας», επισημαίνει.
Το θέμα των ερευνών για υδρογονάνθρακες στον ελληνικό χώρο απασχόλησε και συνέδριο για τα πετρελαϊκά συστήματα που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη από το τμήμα Γεωλογίας του ΑΠΘ σε συνεργασία με την Επιτροπή Ερευνών του ΑΠΘ και τον Ευρωπαϊκό Σύνδεσμο Γεωεπιστημόνων και Μηχανικών. Οπως αναφέρθηκε, αυξημένες πιθανότητες για εντοπισμό κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στον ελληνικό χώρο υπάρχουν:
  • Στις θαλάσσιες περιοχές του Β. Ιονίου καθώς και σε λεκάνες του Κεντρικού και Ν. Ιονίου, όπου έγιναν οι σεισμικές έρευνες καθώς και στην περιοχή νότια της Κρήτης (Μεσογειακή Ράχη).
  • Σε βαθείς στόχους στην Ηπειρο που δεν έχουν διατρηθεί μέχρι σήμερα.
  • Στη λεκάνη Θερμαϊκού – Θεσσαλονίκης και σε περιοχές του Βορείου Αιγαίου.
  • Οι περιοχές Αιτωλοακαρνανίας και Β.Δ. Πελοποννήσου μπορούν ν’ αναβαθμιστούν εάν επιβεβαιωθούν οι βαθείς στόχοι στην Ηπειρο και το Β. Ιόνιο.
  • Υπάρχουν επίσης πιθανότητες για εντοπισμό κοιτασμάτων υδρογονανθράκων και στις περιοχές Γρεβενών και Εβρου – Ορεστιάδας.
Οι έρευνες
Χρονοβόρες και ακριβές
Ο ΓρΗ ΓΟΡΗΣ Τσόκας ξεκαθαρίζει τα πράγματα σχετικά με τους ισχυρισμούς και τις θεωρείες διαφόρων αναφορικά με έρευνες και εντοπισμούς κοιτασμάτων, είτε από μια απλή διέλευση ενός ερευνητικού σκάφους είτε από το Διάστημα κλπ. Οι έρευνες για αναζήτηση υδρογονανθράκων γίνονται σχεδόν αποκλειστικά με μεθόδους Εφαρμοσμένης Γεωφυσικής, όπως επισημαίνει, ενώ η τελική διαπίστωση της ύπαρξης, αλλά και αρχική εκτίμηση της ποσότητας και του απολήψιμου γίνεται μόνο με ανόρυξη γεώτρησης, προσθέτοντας ότι είναι μια διαδικασία εξόχως δαπανηρή που διαρκεί περίπου 5-7 χρόνια.
Οι έρευνες δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητες γιατί τα μεν καράβια που τις πραγματοποιούν είναι μεγάλου εκτοπίσματος και ρυμουλκούν (συνήθως 24) σωλήνες φωρατών, μήκους μέχρι και 20 χλμ. Επομένως χρειάζονται νότες ασφαλούς διέλευσης και τροποποίηση των σχεδίων ναυσιπλοΐας για τεράστιες περιοχές όπως έγινε τους προηγούμενους μήνες και με το νορβηγικό σκάφος στο Ιόνιο.
Σε ό,τι αφορά τις χερσαίες περιοχές, τα οχήματα παραγωγής σεισμικών κυμάτων (υδραυλικοί δονητές – συνήθως 7 σε ταυτόχρονη ταλάντωση), τα δεκάδες χιλιόμετρα των τοποθετημένων γεωφώνων και καλωδίων, οι καμπίνες καταγραφής και τα εκατοντάδες μέλη του συνεργείου μάλλον δεν μπορούν να περάσουν με τίποτα απαρατήρητα.
Σύντομα τα αποτελέσματα του διαγωνισμού παραχώρησης
Περιζήτητα τα οικόπεδα σε Κατάκολο, Γιάννενα και Πατραϊκό Κόλπο
Στη φάση κατακύρωσης των παραχωρήσεων των οικοπέδων σε Κάτακολο, Γιάννενα και Πατραϊκό Κόλπο, ώστε να προχωρήσουν οι έρευνες για την αναζήτηση κοιτασμάτων υδρογονοθράκων, βρίσκεται η ελληνική πολιτεία.
Ο διαγωνισμός προκηρύχτηκε στις 7/3/2012 και όπως λέει ο Γρ. Τσόκας, που είναι μέλος της Επιτροπής που τον διενήργησε, υπήρξε μεγάλο ενδιαφέρον από πετρελαϊκές εταιρείες και πολύ σύντομα θα ανακοινωθούν και τα αποτελέσματα.
Στις συγκεκριμένες περιοχές είχαν γίνει σεισμικές έρευνες από το παρελθόν που έδωσαν θετικά δεδομένα ενώ σε κάποιες από αυτές έγιναν και γεωτρήσεις, όπως στα Γιάννενα, χωρίς όμως να φτάσουν στο βάθος που έπρεπε λόγω άλλων προβλημάτων (οικονομικών κλπ.)
Υπομονή και συντονισμόςΚαι εδώ, όπως σημειώνει ο Γρ. Τσόκας, θέλει υπομονή και σωστό συντονισμό των προσπαθειών. «Πρέπει να περιμένουνε αρκετά χρόνια, από 3 έως 7 χρόνια, να ανοιχτεί ικανός αριθμός γεωτρήσεων, έτσι ώστε τελικά να έχουμε αποτελέσματα». Από το 1997 μέχρι και το 2009 οι έρευνες για κοιτάσματα υδρογονανθράκων στη χώρα μας είχαν σταματήσει, με αποτέλεσμα να χαθεί πολύτιμος χρόνος, αλλά σήμερα «το νερό έχει μπει στο αυλάκι» όπως λέει.
Στον σωστό δρόμο«Βρισκόμαστε στον δρόμο που ακολουθούν όλες οι χώρες παγκοσμίως που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν ή εκμεταλλεύονται ήδη κοιτάσματα υδρογονανθράκων. Ακολουθούμε τον σίγουρο δρόμο. Ευτυχώς μέχρις στιγμής φαίνεται ότι ο δρόμος αυτός δεν είναι αναστρέψιμος» λέει, επισημαίνοντας ότι απαιτείται σταθερότητα και νηφαλιότητα στις αποφάσεις, οι οποίες σε καμμία περίπτωση δεν πρέπει να παίρνονται εν θερμώ.
«Κάθε βήμα στην πετρελαϊκή βιομηχανία γίνεται με πολύ σκεπτικισμό, γιατί είναι μια επιχείρηση υψηλού ρίσκου και επενδύονται πολλά λεφτά.
Μια γεώτρηση σε θαλάσσιο περιβάλλον κοστίζει κοντά στα 100 εκατ. ευρώ και σε χερσαίο κοντά στα 15-20 εκατ., μπορεί και παραπάνω», προσθέτει.
ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΕΛΙΔΗΣ
ETHNOS

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός6 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις6 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή