Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Ο Αλ. Τσίπρας στο ΑΤΑ στη Λάρισσα – Δηλώσεις Π. Παναγιωτοπούλου – Συνέντευξη του Αλ. Τσίπρα για τις Ένοπλες Δυνάμεις

Δημοσιεύτηκε στις

«Η χώρα εδώ και τρία χρόνια βιώνει τις συνέπειες ενός ακήρυχτου πολέμου.
Ενός οικονομικού πολέμου. Με ευρύτερες όμως γεωπολιτικές προεκτάσεις
και συνέπειες. Έχουμε βιώσει τόσο μεγάλη μείωση του επιπέδου ζωής, αλλά
και παρόμοια απόπειρα εισδοχής στον πυρήνα της εθνικής μας κυριαρχίας
από τους δανειστές, μονάχα σε περίοδο πολεμική, όχι όμως σε περίοδο
ειρήνης».
Τα παραπάνω επεσήμανε σε δηλώσεις του από την Λάρισα, ο πρόεδρος του
ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος επισκέφθηκε το ΑΤΑ και την 110 Πτέρυγα
Μάχης προκειμένου να ενημερωθεί για την επιχειρησιακή τους
δραστηριότητα, το Εθνικό Κέντρο Αεροπορικών Επιχειρήσεων και  την
Πολεμική Μοίρα, στο πλαίσιο των επισκέψεών του σε στρατιωτικούς
σχηματισμούς ανά την χώρα. Τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης
υποδέχθηκε ο υπουργός Άμυνας Πάνος Παναγιωτόπουλος.

Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι περνάμε μια ιδιαίτερα κρίσιμη ιστορική
περίοδο με γεωπολιτικές ανακατατάξεις, στην ευρύτερη περιοχή,
υπογράμμισε ο κ. Τσίπρας και, δεν μπορεί πια να συνεχίζουμε να
υιοθετούμε και να ασκούμε πολιτικές που αναγάγουν το «ναι» σε όλα σε
κυρίαρχη εθνική ιδεολογία. Που αποδέχονται στους δανειστές μας ακόμη και
να έχουν λόγο στη χάραξη του αμυντικού σχεδιασμού της χώρας που μας
οδηγεί σε μια κατάσταση που εγκυμονεί κινδύνους για την ασφάλεια και την
προοπτικής της χώρας.
Εξάλλου, αναφερόμενος στα προβλήματα των ένστολων, ο κ. Τσίπρας ανέφερε
ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να βάλει ένα τέλος στις τυφλές περικοπές των μισθών
ενώ στοχεύει και σε ουσιαστικό ανασχεδιασμό του μοντέλου δομής των
Ενόπλων Δυνάμεων με μικρότερο κόστος λειτουργίας αλλά την ίδια
αποτελεσματικότητα. Εξήρε δε την αποτρεπτική ικανότητα των Ενόπλων
Δυνάμεων και τον υψηλό βαθμό ετοιμότητας στον οποίο βρίσκονται.  

OnAlert

“Ενωτικός” Παναγιωτόπουλος,από τη Λάρισα,στην επίσκεψη Τσίπρα
  
Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Παναγιωτόπουλος, μετά το τέλος της
επίσκεψης που πραγματοποίησε σήμερα ο Πρόεδρος της Κ.Ο του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ
Αλέξης Τσίπρας στο Αρχηγείο Τακτικής Αεροπορίας στη Λάρισα, όπου
ενημερώθηκε από τον ίδιο και τον Αρχηγό ΓΕΑ Αντιπτέραρχο (Ι) Ευάγγελο
Τουρνά, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Ως Υπουργός Εθνικής Άμυνας, μαζί με την Ηγεσία της Πολεμικής
Αεροπορίας υποδεχτήκαμε εδώ, στη Λάρισα, τον Αρχηγό της Αξιωματικής
Αντιπολίτευσης Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος θέλησε να επισκεφτεί το Αρχηγείο
Τακτικής Αεροπορίας. Δηλαδή, την καρδιά του επιχειρησιακού μηχανισμού
της Πολεμικής μας Αεροπορίας. Οι Ένοπλες Δυνάμεις ήταν και πρέπει να
παραμείνουν ο κατεξοχήν χώρος που ενώνει όλο το Έθνος, όλον τον Ελληνικό
Λαό, όλες τις πολιτικές δυνάμεις. Ιδιαίτερα σε αυτές τις κρίσιμες
στιγμές πρέπει να κρατήσουμε πριν από όλα την Εθνική και την κοινωνική
μας συνοχή. Να μείνουμε ενωμένοι παρά τις διαφορετικές ιδεολογικές και
πολιτικές αφετηρίες, που έχει ο καθένας μας. Για να μπορέσουμε να
ξεπεράσουμε τα δύσκολα, να σταθούμε στα πόδια μας, να βγούμε πέρα από
τις συμπληγάδες και να τραβήξουμε μπροστά. Το μπορούμε. Και θα τα
καταφέρουμε όλοι μαζί».
OnAlert
Συνέντευξη του Αλ. Τσίπρα για τις Ένοπλες Δυνάμεις

Συνέντευξη στο Onalert και τον Πάρι Καρβουνόπουλο

Συνέντευξη στον
ΠΑΡΙ ΚΑΡΒΟΥΝΟΠΟΥΛΟ

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, μιλά στο Onalert, για τους στρατιωτικούς, την Εθνική Άμυνα και τις Ένοπλες Δυνάμεις.
•Δείχνει “διαβασμένος” για τα προβλήματα, τις παθογένειες και τα λάθη δεκαετιών που ταλαιπωρούν σήμερα τις Ένοπλες Δυνάμεις και κυρίως τους ανθρώπους τους.
•Παρουσιάζει τις απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ
για το πως μπορούν αυτά τα λάθη να διορθωθούν και αποκαλύπτει την
“ταυτότητα” των Ενόπλων Δυνάμεων που ο ίδιος και το κόμμα του έχουν στο
μυαλό τους.

•Μιλά για το πως πρέπει να εξοπλίζεται η Ελλάδα

•Δίνει απαντήσεις για τις τοποθετήσεις στελεχών του σε εθνικά θέματα
•Εξηγεί γιατί Χρυσή Αυγή και Ένοπλες Δυνάμεις δεν μπορούν να συνυπάρξουν.
ΟΛΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ:
•Η συνέντευξή σας στο 
Onalert, σπάει ένα ταμπού δεκαετιών. Που ήθελε τους ηγέτες της
Αριστεράς να μην μιλούν καν για θέματα Άμυνας. Ήταν πάντα ένας χώρος η
Άμυνα από τον οποίο η Αριστερά θα έλεγα απείχε. Είστε αποφασισμένος να
“σπάσετε” αυτή την αποχή και να αποδείξετε ότι η Αριστερά όχι μόνο
μπορεί αλλά επιβάλλεται να έχει άποψη και σχέδιο για τις Ένοπλες
Δυνάμεις;

Κύριε Καρβουνόπουλε, δε γνωρίζω αν μιλούσαν οι ηγέτες της αριστεράς για την άμυνα, πάντως
σίγουρα δεν ήταν άσχετοι με τα θέματα της στρατηγικής του πολέμου, αφού
οι παλιότεροι συμμετείχαν, δια ζώσης, στη μεγαλύτερη αναλογικά ένοπλη
αντίσταση στον κατακτητή σε όλη την κατεχόμενη Ευρώπη.

Τώρα αυτό που εσείς χαρακτηρίζετε «ταμπού» και «αποχή» εγώ θα το χαρακτήριζα σταθερή και συνεπή στάση κριτικής από θέσεις αρχών, όχι απέναντι στην ανάγκη να έχουμε Ε.Δ ικανές να προασπίσουν την εδαφική ακεραιότητα της χώρας, αλλά απέναντι στο μοντέλο
οργάνωσης και λειτουργίας της Άμυνας, που επέβαλαν τα κόμματα που
κυβέρνησαν τη χώρα αμέσως μετά τη μεταπολίτευση και που διατηρείται
μέχρι και σήμερα.

Ξέρετε, αυτό που περίμενε η κοινωνία αμέσως μετά τη μεταπολίτευση, ήταν να εκδημοκρατιστεί το θεσμικό πλαίσιο για την Άμυνα, και να αρθούν τα «στεγανά», που ήταν κατάλοιπα άλλων εποχών, ακολουθώντας το παράδειγμα των περισσότερων ευρωπαϊκών χωρών. Δυστυχώς όμως οι προσδοκίες αυτές διαψεύστηκαν πολύ σύντομα αφού, παρά τις όποιες παρεμβάσεις, τα στεγανά παραμένουν ακλόνητα στη θέση τους μέχρι και σήμερα.

Δεν μπορούμε να συζητάμε για τα σημερινά προβλήματα της Άμυνας χωρίς να
αναζητήσουμε τη μήτρα που τα γέννησε. Κι αυτή η μήτρα, είναι τα
«στεγανά». Αυτό το «θεσμικό
τείχος» που απέξω αποκλείει -ακόμα και στο κοινοβούλιο- την πρόσβαση στο
εσωτερικό της Άμυνας, αλλά και από μέσα, στα στελέχη των Ε.Δ, αποτρέπει
να έχουν άποψη και στοιχειώδη επικοινωνία με τον έξω κόσμο για ζητήματα
που τους αφορούν, υπό την απειλή κάθε είδους κυρώσεων και περιορισμών
που επιβάλει ένα αναχρονιστικό πλαίσιο εσωτερικής λειτουργίας. Ο λόγος
που διατηρήθηκαν αλώβητα
μέχρι σήμερα αυτά τα στεγανά, είναι γιατί εξασφαλίζουν προνομιακή και
αποκλειστική πρόσβαση στην εκάστοτε κυβέρνηση και φυσικά στο κόμμα που
βρίσκεται στην εξουσία και μάλιστα μακριά από τα «αδιάκριτα» βλέμματα της κοινωνίας και του κοινοβουλίου.

Στη δημοκρατία ξέρετε, δύο είναι οι βασικές προϋποθέσεις που αφορούν το στρατό:
o στρατός δεν παρεμβαίνει στην Πολιτική, λειτουργώντας πάντα στο
πλαίσιο του Συντάγματος αλλά και η Πολιτική δεν παρεμβαίνει στην
καθημερινή λειτουργία του στρατού.

Η πρώτη ικανοποιήθηκε οριστικά και αμετάκλητα το 1974, η δεύτερη καταστρατηγήθηκε συστηματικά και καταστρατηγείται χωρίς προηγούμενο μέχρι και σήμερα.

Τα αποτελέσματα είναι λίγο ως πολύ γνωστά: διαφθορά, διαπλοκή,
κομματισμός και αναξιοκρατία , πελατειακές σχέσεις σε πρωτοφανή κλίμακα –
αφού ακόμα και τις μεταθέσεις τις βγάζει το «περιβάλλον» του Υπουργού-
και βέβαια πολιτικές προμηθειών
που εκτίναξαν τις δαπάνες της Άμυνας σε δυσθεώρητα ύψη, χωρίς δυστυχώς
ουσιαστική μέριμνα για την τύχη του αμυντικού υλικού σε βάθος χρόνου.

Η Αριστερά ήταν σταθερά απέναντι σ’ αυτές τις πολιτικές και όχι απέναντι στις πραγματικές ανάγκες της Άμυνας.

Τώρα όσο αφορά το δεύτερο σκέλος της ερώτησής σας, αν δηλαδή έχει σχέδιο η Αριστερά, θα απαντήσω με κατηγορηματικό τρόπο.
Έχει σχέδιο και μάλιστα, για πρώτη φορά στα χρονικά της Άμυνας ,
υπάρχει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο που φιλοδοξεί να αποτελέσει τομή με τη
σφραγίδα του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ.

Θα ήθελα επιγραμματικά να τονίσω ότι κλείνει ο κύκλος της μεταπολίτευσης, κύριε Καρβουνόπουλε, και για τον τρόπο που αντιλαμβανόμασταν μέχρι τώρα και τα ζητήματα της Άμυνας.
Και η Αριστερά με τη συναίσθηση του ρόλου που της αναλογεί στην παρούσα
δύσκολη συγκυρία, είναι έτοιμη να αναλάβει την ευθύνη για την Άμυνα της
χώρας, στοχεύοντας σε δύο πολύ βασικές κατευθύνσεις:
Πρώτο: Να πράξει το αυτονόητο.
Να δρομολογήσει δηλαδή όλες εκείνες τις δομικές αλλαγές που είναι
ώριμες εδώ και δεκαετίες και να προωθήσει λύσεις σε χρόνια προβλήματα
της Άμυνας για τα οποία δυστυχώς είχε επιβληθεί «σιγή ασυρμάτου» και
προς τα μέσα και προς τα έξω.
Δεύτερο: Να προωθήσει τις αναγκαίες αλλαγές σε επίπεδο θεσμών, που αποτελούν πραγματικότητα σε άλλες χώρες εδώ και πολλά χρόνια, για να αποκτήσουμε επιτέλους ένα θεσμικό πλαίσιο που να
ενισχύει την υπευθυνότητα και να υποχρεώνει σε δημοκρατική λογοδοσία
και κοινωνικό έλεγχο όλους τους φορείς που εμπλέκονται στο σχεδιασμό και
τη λειτουργία της Άμυνας. Που σημαίνει με δυο λόγια : Οριστικό τέλος
στο καθεστώς των στεγανών.
•Νομίζω
ότι καταλυτικό ρόλο σ΄ αυτή την απόσταση που υπήρχε μεταξύ των ένστολων
πολιτών και της Αριστεράς, έπαιξαν τα “ιστορικά τραύματα” του
παρελθόντος που δυστυχώς και σήμερα κάποιοι επίμονα προσπαθούν να τα
“ανοίξουν”  και πάλι. Δεν
είναι ώρα πιστεύετε να τ΄ αφήσουμε οριστικά και αμετάκλητα αυτά πίσω μας
, να πάψουμε να μιλάμε για “δεξιό” και “αριστερό” στρατό και να
προχωρήσουμε σ΄ έναν πραγματικά  “πατριωτικό” στρατό. Αν και τη λέξη πατριωτισμό την έχουν εξευτελίσει τώρα τελευταία όσοι την εμπορεύονται επιτυχώς δυστυχώς.
Για μας, τα «ιστορικά τραύματα» στα οποία αναφέρεστε, ανήκουν στο παρελθόν.
Στη μακρά περίοδο πολιτικής ανωμαλίας που έζησε η χώρα, η οποία όμως
έκλεισε οριστικά και αμετάκλητα το 1974, με την αποκατάσταση των
κοινοβουλευτικών θεσμών. Αντιπαλότητες και συμπεριφορές της εποχής
εκείνης ούτε μπορούν να δραπετεύσουν από αυτό το ιστορικό πλαίσιο, ούτε
μπορούν να αναπαράγονται μηχανιστικά. Όσοι το επιχειρούν αυτό σήμερα
είναι όχι απλά ανιστόρητοι αλλά εκδηλώνουν – επιτρέψτε μου να το πω- με
έναν εντελώς ευτελή τρόπο τον πανικό τους, γιατί ο λαός αμφισβητεί τις
επιλογές και την εξουσία τους ολοένα και περισσότερο. Εμείς όχι μόνο δεν
υιοθετούμε παρόμοιες απόψεις αλλά απεναντίας τις αποκρούουμε
κατηγορηματικά, αφού, εδικά σε μια περίοδο σαν τη σημερινή, ερχόμαστε να
ενώσουμε και όχι να διχάσουμε το λαό μας.

Δεν μπορώ πάντως να μην εκμεταλλευτώ το ερώτημά σας για να σχολιάσω και δύο γεγονότα που λειτούργησαν δυστυχώς ως «τροχιοδεικτικά» για το κλίμα που επιχειρούν να διαμορφώσουν σήμερα. Αναφέρομαι στην περιβόητη «ομολογία» Μπεγλίτη και στο σχετικά πρόσφατο δημοσίευμα
που ήθελε το στρατό δήθεν να απεργάζεται σχέδια ανάληψης «πρωτοβουλιών»
. Τα θεωρώ και τα δύο απαράδεκτα, υποβολιμαία και ανιστόρητα. Με πάσα
βεβαιότητα σας επισημαίνω ότι ο δημοκρατικός προσανατολισμός των Ε.Δ.
είναι σήμερα αδιαμφισβήτητος. Και αυτό όχι γιατί έτσι θα άρεσε στην
Αριστερά, αλλά γιατί το δημοκρατικό φρόνημα των αξιωματικών είναι πια
ταυτόσημο του πατριωτισμού τους.

Είμαι απολύτως βέβαιος, λοιπόν, ότι τα σενάρια που είδαν το φώς της
δημοσιότητας για δήθεν «νοσταλγούς» , προκάλεσαν δικαιολογημένη
αγανάκτηση στα στελέχη των Ε.Δ.

Για το δεύτερο σκέλος και την παρατήρησή σας για «δεξιό» και «αριστερό»
στρατό, πιστεύω ότι αυτό που απομένει να δούμε είναι το πως θα κλείσουμε
τις σύγχρονες πληγές. Δηλαδή το κλίμα απαξίωσης που δημιούργησε η πολύχρονη διελκυστίνδα των κομμάτων που κυβέρνησαν τον τόπο, για το ποιό θα δημιουργήσει το μεγαλύτερο κύκλωμα πελατειακών σχέσεων στο στράτευμα.

Τρείς είναι κατά τη γνώμη μου οι αναγκαίες παρεμβάσεις για να γυρίσουμε σελίδα και στο κεφάλαιο αυτό :

α. Καθιερώνοντας ένα αξιοκρατικό, διαφανές και αδιάβλητο πλαίσιο για τις προαγωγές, τις μεταθέσεις και τις τοποθετήσεις σε θέσεις ευθύνης.

β. Δίνοντας οριστικό τέλος σε ένα πολύχρονο καθεστώς διακρίσεων
σε βάρος των στρατιωτικών. Ο στρατιωτικός είναι «Πολίτης με Στολή» και
έτσι αντιλαμβάνονται το ρόλο του όλες οι σύγχρονες δημοκρατίες, και
τέλος

γ. Με την καθιέρωση ενός καινοτόμου θεσμού με εξουσία διερεύνησης
περιστατικών κακοδιοίκησης, κατάχρησης εξουσίας, ευνοιοκρατίας και
παραβίασης νόμων και κανονισμών στο εσωτερικό των Ε.Δ.

 

•Ποιο
είναι το μοντέλο που έχετε στο μυαλό σας για τις Ένοπλες Δυνάμεις; Τι
πιστεύετε ότι πρέπει να αλλάξει για να έχουμε ένα στράτευμα αξιόπιστο,
σύγχρονο και βέβαια οικονομικό; Ποιες θα ήταν οι τομές τις οποίες θα
προωθούσατε σε περίπτωση που είχατε την δυνατότητα να κυβερνήσετε,
δυνατότητα που πλέον δεν είναι διόλου θεωρητική.

Το μοντέλο σχεδιασμού και λειτουργίας της Άμυνας, όπως το γνωρίσαμε στη
μεταπολίτευση ήταν ένα ιδιαίτερα δαπανηρό μοντέλο το οποίο προσέθετε νέα
επίπεδα εξοπλισμών χωρίς προηγούμενα να εξαλείφει τις αιτίες και τα
προβλήματα που εμπόδιζαν ήδη την πλήρη εκμετάλλευση των δυνατοτήτων των
προηγούμενων επιπέδων.
Ένα δεύτερο εξίσου σημαντικό χαρακτηριστικό είναι ότι δεν υπήρξε
ουσιαστική μέριμνα για να ξεπεραστούν δομικά προβλήματα και παθογένειες,
που το ακολουθούν από την μεταπολίτευση έως και σήμερα. Η μήτρα όλων
αυτών των παθογενειών ήταν κύρια οι πολιτικές επιλογές που έγιναν και
αφορούν όλους τους τομείς, από το πλαίσιο σχεδιασμού Αμύνης έως και την
καθημερινή λειτουργία της.

Το μοντέλο αυτό έχει κλείσει οριστικά τον κύκλο του. Συντηρήθηκε μέχρι
την κρίση χάρις στις υπέρογκες αμυντικές δαπάνες που ήταν για δεκαετίες
οι μεγαλύτερες στην Ευρώπη –ως ποσοστό του ΑΕΠ- και ακόμα και σε χρονιά
κρίσης, οι μεγαλύτερες στο ΝΑΤΟ, όσο αφορά το σκέλος των λειτουργικών
δαπανών.

Όλα όσα ανέφερα προηγούμενα, δημιουργούν εύλογο προβληματισμό, για το αν
το μοντέλο αυτό είναι βιώσιμο, ιδιαίτερα σε συνθήκες βαθειάς
οικονομικής κρίσης που βιώνει η χώρα σήμερα. Εμείς είμαστε βέβαιοι ότι
δεν είναι.

Είναι ολοφάνερο ότι χρειάζεται αλλαγή «υποδείγματος» και για την Άμυνα. Είναι
πλέον καιρός να μιλήσουμε για ΕΔ Νέου Τύπου μικρότερου σχήματος και
υποδομών, υψηλής αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας, με έμφαση στους
ποιοτικούς δείκτες και μικρότερου κόστους

Προς την κατεύθυνση αυτή θα πρέπει να αναλάβουμε συντονισμένη δράση και να γίνουν τομές σε όλα τα επίπεδα. Ειδικότερα:

Στo επίπεδο της αξιοποίησης του ανθρώπινου δυναμικού:
αναφέρθηκα ήδη με ποιες τομές θα ξεπεράσουμε τις χρόνιες παθογένειες
που σχετίζονται με την εξέλιξη αλλά και με το πώς αντιλαμβανόμασταν
μέχρι τώρα το ρόλο του στρατιωτικού. Θα πρόσθετα επίσης ότι χρειάζεται
αναπροσανατολισμός και αναβάθμιση της εκπαίδευσης σε όλα τα επίπεδα
Στο οργανωτικό και λειτουργικό επίπεδο: πρώτη
προτεραιότητα θα πρέπει να είναι η υλοποίηση της νέας δομής δυνάμεων
και η υιοθέτηση ποιοτικών δεικτών αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας
για όλες τις
επιχειρησιακές μονάδες του νέου σχήματος. Δεν πρέπει να μείνουμε όμως
εκεί. Χρειάζεται διαρκής προβληματισμός για νέα οργανωτικά σχήματα που
θα ενδυναμώνουν τις αναγκαίες συνέργειες μεταξύ των τριών κλάδων των
Ε.Δ.
Στο επίπεδο του σχεδιασμού:
χρειαζόμαστε στρατηγική αποτροπής με αρχές, κατευθύνσεις και
ιεραρχημένες προτεραιότητες που να αξιοποιεί το ερευνητικό και
επιστημονικό δυναμικό της χώρας και την Αμυντική Βιομηχανία, και να
προτείνει τις αποτελεσματικότερες λύσεις με το μικρότερο κόστος, λύσεις που θα πολλαπλασιάζουν τα γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα της χώρας.

Στο επίπεδο των προμηθειών: στρατηγική χρειαζόμαστε και στις προμήθειες, στρατηγική και όχι απλά
νόμο για τις προμήθειες που ν’ αλλάζει κάθε φορά που αλλάζει ο
Υπουργός. Στρατηγική που να διασφαλίζει όλες εκείνες τις προϋποθέσεις
που μεγιστοποιούν το επιχειρησιακό αποτέλεσμα για το σύνολο της ζωής του
υλικού με το μικρότερο κόστος αλλά και τη μέγιστη δυνατή
ανταποδοτικότητα στην ελληνική οικονομία μέσω της Αμυντικής Βιομηχανίας
της χώρας.

Στο επίπεδο της Αμυντικής Βιομηχανίας: για να έχουμε ένα βιώσιμο σχήμα
θα πρέπει να μπορεί να συμβάλλει στο αξιόμαχο των Ε.Δ, στην ενίσχυση της
απασχόλησης και στην εισαγωγή καινοτόμων τεχνολογιών στη χώρα. Για να
πετύχουμε αυτόν τον τριπλό στόχο πρώτα απ’ όλα χρειάζεται σχέδιο. Σχέδιο
ανασυγκρότησης, υπαγωγή σε ενιαίο φορέα υπό εθνικό έλεγχο, και σχέδιο
για τον παραγωγικό προσανατολισμό της βιομηχανίας έτσι ώστε να
αντιστοιχεί με το μοντέλο υποστήριξης αλλά και τον στρατηγικό
προσανατολισμό των Ε.Δ.

Στο επίπεδο της θητείας: δεν μπορούμε να έχουμε έναν πετυχημένο θεσμό αν δεν προσανατολίσουμε τη θητεία σε καθαρά επιχειρησιακά καθήκοντα και αν δεν τη συνδέσουμε με πολιτικές ανταποδοτικότητας.

Στο επίπεδο των θεσμών: είναι αναγκαίο ένα πλαίσιο από αναβαθμισμένους θεσμούς, με τον ουσιαστικότερο ρόλο να αναλογεί στο κοινοβούλιο, που να επιτηρεί το σύνολο των λειτουργιών της Άμυνας,
έτσι ώστε να διασφαλίζεται η διαφάνεια, η αποτελεσματικότητα, η
αποδοτικότητα, η μέγιστη δυνατή ανταποδοτικότητα των προμηθειών στην
ελληνική οικονομία αλλά και το κατά πόσο οι επιλογές είναι σε
αντιστοιχία με τους πολιτικούς στόχους.

Κλείνοντας, θεωρώ ότι είναι σημαντικό να επισημάνω ότι θα πρέπει να
ενισχύσουμε και τον κοινωνικό ρόλο του στρατού. Είναι ήδη σημαντικός
αλλά ο στρατός διαθέτει μέσα, προσωπικό , υψηλή εξειδίκευση και οργάνωση
που μπορούν να συμβάλουν αποφασιστικά, ιδιαίτερα στην αντιμετώπιση
φυσικών καταστροφών. Ειδικά
σήμερα, στις δύσκολες συνθήκες που ζει ο λαός μας, ο στρατός μπορεί και
πρέπει να αναλάβει συστηματική δράση για την ανακούφιση μεγάλου αριθμού
συμπολιτών μας από τις επιπτώσεις της ανθρωπιστικής κρίσης.

Όπως αντιλαμβάνεστε όλες αυτές οι παρεμβάσεις όχι μόνο δεν θα μείωναν
αλλά θα αύξαναν το επίπεδο της αποτρεπτικής ικανότητας της Άμυνας.

•Για
τη θητεία ποιο είναι το σχέδιό σας; Θα την αυξήσετε ή όχι; Όταν είχατε
έρθει στο ΥΕΘΑ, όλοι αναμέναμε ότι θα βγαίνατε και θα λέγατε
κατηγορηματικά όχι στην αύξηση που είχαν εισηγηθεί από τότε οι
στρατιωτικοί. Ήσασταν πολύ προσεκτικός στις δηλώσεις σας τότε. Έχετε
κατασταλάξει σ΄ ένα συμπέρασμα για το αν πρέπει ή όχι να πάμε σε αύξηση
,που μπορεί να ικανοποιεί τους στρατιωτικούς αλλά επιβαρύνει οικονομικά
τις οικογένειες των στρατεύσιμων;

Το ερώτημά σας μου δίνει την ευκαιρία να κάνω μία τοποθέτηση επί της αρχής για το ζήτημα της θητείας, με
αφορμή, ξέρετε, και την πρόσφατη έκθεση της Τρόικα που έφθασε να
προτείνει απροκάλυπτα την κατάργησή της, αποδεικνύοντας για άλλη μια
φορά ότι έχει καταλυθεί η
εθνική κυριαρχία στη χώρα μας, αφού λειτουργίες που αφορούν τον πυρήνα
της, όπως είναι ο σχεδιασμός του στρατεύματος, έχουν εκχωρηθεί στους
δανειστές.

Κύριε Καρβουνόπουλε, έχει
αποδειχτεί ιστορικά ότι οι χώρες και οι στρατοί που διατηρούν το θεσμό
της θητείας, έχουν μικρότερη πιθανότητα να εμπλακούν σε πόλεμο.
Η θητεία εξασφαλίζει σε μεγάλο βαθμό την αντιπροσώπευση όλων των τάσεων
της κοινωνίας στο στράτευμα και από την άποψη αυτή συντελεί στην
καλύτερη ευθυγράμμιση των στόχων της Άμυνας με τους στόχους της
κοινωνίας. Επίσης αποτελεί καταλύτη για τη σύσφιγξη ισχυρών δεσμών του
στρατού με την κοινωνία.

Ένα τόσο σοβαρό ζήτημα δεν μπορεί να μπαίνει σε υπολογισμούς κόστους –αποτελεσματικότητας, ούτε να ακολουθεί μηχανιστικά το παράδειγμα άλλων χωρών: οι περισσότερες χώρες που έχουν καταργήσει το θεσμό της θητείας δεν έχουν ζήτημα προάσπισης της εδαφικής τους ακεραιότητας και έχουν από καιρό μετασχηματίσει και αναδιοργανώσει τις Ε.Δ τους προς την κατεύθυνση ανάληψης αποστολών εκτός συνόρων. Όπως γνωρίζετε ο θεσμός της θητείας δεν είναι «συμβατός» με τις αποστολές αυτές.

Οφείλουμε όμως να είμαστε ειλικρινείς και να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους: για να παίξει η θητεία τον ουσιαστικό ρόλο που της αναλογεί θα πρέπει να παρουσιάζει όλα εκείνα τα ποιοτικά χαρακτηριστικά έτσι ώστε να μην εκλαμβάνεται και να μην είναι «τιμωρία» και χάσιμο πολύτιμου χρόνου για τους νέους πολίτες της χώρας μας.

Επανέρχομαι, όμως, στο αρχικό
σας ερώτημα. Ανέφερα προηγούμενα ότι ο πυρήνας της πρότασης που σύντομα
θα τεθεί στην κρίση της κοινωνίας και των μελών της Άμυνας, είναι οι
Ε.Δ Νέου Τύπου. Μικρότερου σχήματος και υποδομών, υψηλής
αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας και μικρότερου κόστους.
Θα ήταν άκαιρο και ανεύθυνο να αναφερθεί κανείς σε αριθμούς χωρίς να
έχει προηγούμενα αποτυπωθεί ο σχεδιασμός για την καινούργια δομή των
Ε.Δ. Αυτό όμως που μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα είναι το τι είδους θητεία θέλουμε: κι αυτή πρόκειται να είναι θητεία
με αυστηρά επιχειρησιακό προσανατολισμό, θητεία που να σέβεται τα
ατομικά δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες των στρατευμένων,
θητεία συνδεδεμένη με δράσεις και πολιτικές ανταποδοτικότητας.
Το στοίχημα για να έχουμε ένα πετυχημένο θεσμό είναι η νεολαία μας να
φεύγει από το στρατό με περισσότερα εφόδια, δεξιότητες και γνώσεις απ’
ότι μπήκε για να μπορεί να διεκδικήσει τη ζωή με καλύτερους όρους.

 

•Η
παρουσία σας στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας προεκλογικά είχε εκπλήξει
ευχάριστα όσους στρατιωτικούς βρέθηκαν στην αίθουσα ΚΥΣΕΑ και
συμμετείχαν ή παρακολούθησαν την ενημέρωσή σας. 
Την περίοδο που ακολούθησε και μέχρι σήμερα θα ανέμεναν μεγαλύτερη
παρέμβαση του κόμματός σας στα θέματα της Άμυνας. Υπάρχει κάποια
διστακτικότητα στο να “αγγίξετε” αυτά τα ζητήματα;

Θα με κάνετε να πιστέψω ότι δεν μας παρακολουθείτε όσο θα έπρεπε κύριε
Καρβουνόπουλε. Ήδη έχει συμπληρωθεί ένας ολόκληρος τόμος από παρεμβάσεις
του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ στη βουλή μόνο για τα ζητήματα της Άμυνας και των
στελεχών της, τα ενεργά και τους απόστρατους. Υπόσχομαι να σας τον
στείλω. Αλλά αν περιμένατε από τα κανάλια της διαπλοκής να προβάλουν τις
πρωτοβουλίες και τις απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για την Άμυνα, θα
απογοητευτείτε. Ξέρετε, το μεγαλύτερο πρόβλημα σήμερα είναι ότι δεν λειτουργεί πλέον η δημοκρατία στη χώρα.
Είμαι βέβαιος ότι δεν χρειάζεται να αναλύσω περισσότερο το πώς και
γιατί. Στη «δημοκρατία» των πράξεων νομοθετικού περιεχομένου και των
τροϊκανών εσωτερικού και εξωτερικού, δεν μπαίνουν στον κόπο ούτε καν να
απαντούν στις ερωτήσεις των βουλευτών. Δεν τηρούν πλέον κανένα πρόσχημα.
Δεν υπάρχει πεδίο ούτε καν διάδρομος για βελτιωτικές παρεμβάσεις.

Αυτή η πολιτική οδηγεί στην καταστροφή και πρέπει να ανατραπεί. Το
κυρίαρχο ζήτημα, λοιπόν, είναι πώς αντιλαμβάνεται κανείς το ρόλο του σ’
αυτές τις συνθήκες. Εμείς, στον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ πιστεύουμε ότι μας αναλογεί η
ιστορική ευθύνη να αναλάβουμε την τύχη της χώρας και να τη βγάλουμε από
το δρόμο της καταστροφής. Πρωταρχική μας υποχρέωση λοιπόν ήταν να
έχουμε και για την Άμυνα, όχι
απλά ένα σχέδιο διαχείρισης, αλλά ένα ολοκληρωμένο σχέδιο που αρχικά να
διασφαλίζει τη βιωσιμότητά της στις δύσκολες συνθήκες που ζούμε σήμερα
και σταδιακά να την οδηγήσει στην επόμενη μέρα. Ξέρετε τα κόμματα που
κυβέρνησαν ποτέ διέθεταν ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την Άμυνα. Όπως το
φέρνει η ζωή αυτό το σχέδιο είναι έτοιμη να το καταθέσει η Αριστερά.
Από την κουβέντα που κάνουμε, πιστεύω να σας έπεισα ότι είμαστε έτοιμοι.
Πολύ σύντομα θα γνωρίσετε και τις λεπτομέρειες.

Μεταθέσεις-Στεγαστικό στρατιωτικών





•Αν
πείτε τώρα ότι “θα σας δώσω χρήματα που σας έκοψαν”, πιθανότατα λίγοι
θα σας πιστέψουν, γιατί ως γνωστόν “χρήματα δεν υπάρχουν”. Έχετε
προβληματιστεί και κυρίως έχετε καταλήξει σε κάποια μέτρα που θα
μπορούσαν να ανακουφίσουν το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων. Υπάρχουν
ξέρετε κι άλλα θέματα που απασχολούν τους στρατιωτικούς εκτός από το
οικονομικό. Θέματα με την εξέλιξή τους, την αξιοκρατία, τις μεταθέσεις
τους κ.λ.π. Έχετε πρόγραμμα γι΄ αυτά;
Ξέρετε, πίσω από το απλουστευτικό «λεφτά υπάρχουν ή δεν υπάρχουν» κρύβεται μια σκληρή ιδεολογική μάχη
που εμείς είμαστε αποφασισμένοι να την οδηγήσουμε μέχρι το τέλος: στο
από κει χαράκωμα είναι οι ιδεολογικοί μας αντίπαλοι, η νεοφιλελεύθερη
λαίλαπα δηλαδή , που πιστεύει ότι οι Έλληνες πρέπει να ζουν με 300 ευρώ
και ότι τα κοινωνικά αγαθά είναι απλά «κατάλοιπα» του παρελθόντος. Δεν
έχει σημασία αν πεθαίνουν ή αυτοκτονούν οι άνθρωποι, αυτές είναι
«ανεκτές» απώλειες, αρκεί να ευημερούν οι αριθμοί.
Η
ίδια λαίλαπα χτύπησε και την Άμυνα και μάλιστα στον πυρήνα της, αφού
οδηγεί τη συντριπτική πλειοψηφία των στελεχών κάτω από το όριο της
φτώχειας. Θα μπορούσαν να έχουν δρομολογήσει στοιχειώδεις
δομικές αλλαγές που είναι ώριμες από δεκαετίες, και να εξορθολογήσουν
τις δαπάνες της Άμυνας. Δεν το έπραξαν όμως. Δεν έκλεισαν ούτε ένα
στρατόπεδο από αυτά που παρέμειναν για να εξυπηρετούν κομματικές
σκοπιμότητες, έστω για συμβολικούς λόγους, αντίθετα άνοιξαν και αυτά που
είχαν κλείσει.

Στο από δω χαράκωμα είναι η δική μας ιδεολογία, που πιστεύει ότι η κοινωνία πάνω απ’ όλα είναι οι άνθρωποί της. Ότι η Άμυνα είναι πρώτα και πάνω απ’ όλα τα στελέχη της. Για να γίνουν οι αμυντικές δομές που έχουμε, δούλεψαν σκληρά
άνθρωποι, χάθηκαν ζωές, οικογένειες έζησαν πολύχρονες περιπέτειες και
παιδιά άλλαξαν δέκα φορές σχολεία πριν καν τελειώσουν το δημοτικό.

Πρώτη μας προτεραιότητα λοιπόν είναι το προσωπικό της Άμυνας να μπορέσει
να διατηρήσει ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης, διαφορετικά δεν
μπορούμε να συζητάμε για Άμυνα της χώρας.

Έχουμε πλήρη επίγνωση των δυσκολιών και της κατάστασης της χώρας. Θα
εξαντλήσουμε όλα τα περιθώρια από όλες τις δυνατές κατευθύνσεις.

Όσο
αφορά το δεύτερο σκέλος του ερωτήματός σας, με τις προτάσεις που
ανέφερα πριν προκύπτουν και οικονομίες κλίμακας και περιορισμός των
αναγκαίων μεταθέσεων. Σας διαβεβαιώνω ότι υπάρχουν και πιο συγκεκριμένες
καινοτόμες προτάσεις προς την κατεύθυνση αυτή.
Γνωρίζουμε
ότι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του προσωπικού, που υπηρετεί
μακριά από τον τόπο του, είναι το στεγαστικό. Κι εδώ μπορούμε να
παρέμβουμε αποφασιστικά. Το μοντέλο που προτείνουμε, θα
αποδεσμεύσει σημαντικά περιουσιακά στοιχεία της Άμυνας από επιχειρησιακή
χρήση. Μέρος αυτών θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για τη χρηματοδότηση
έργων υποδομής , έργων για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και
στέγασης του προσωπικού, έργων για τη φύλαξη του υλικού κ.λ.π. Θα
γνωρίζετε, ίσως, ότι η κυβέρνηση καταστρώνει ήδη σχέδια για να τα ξεπουλήσει για ένα κομμάτι ψωμί.

Τέλος υπάρχουν ένα σωρό ακόμη ζητήματα, που ταλαιπωρούν τη ζωή του
στρατιωτικού και που θα πρόσθετα εγώ ότι η επίλυσή τους ήταν και
παραμένει καθαρά θέμα πολιτικής βούλησης και μόνο. Στα ζητήματα αυτά
σκοπεύουμε να γυρίσουμε
οριστικά σελίδα και στη θέση μας αυτή παραμένουμε ανυποχώρητοι.
Αναφέρθηκα ήδη με ποιά συγκεκριμένα μέτρα θα ξεπεράσουμε τις πληγές που
άφησε ο κομματισμός και οι πολιτικές των πελατειακών σχέσεων στις Ε.Δ.

Θα το επαναλάβω. θέλουμε αξιοκρατία, το πρότυπο του
«Πολίτη με Στολή» για τον στρατιωτικό, και καινοτόμους θεσμούς που θα
προστατεύουν από περιστατικά κακοδιοίκησης, κατάχρησης εξουσίας,
ευνοιοκρατίας και παραβίασης νόμων και κανονισμών στο στράτευμα.

Κλείνοντας την απάντησή μου, θα ήθελα να αναφερθώ και σ’ ένα ακόμα
ζήτημα που αφορά εξίσου και τα ενεργά στελέχη και τους απόστρατους. Κι
αυτό είναι το ζήτημα των Μετοχικών Ταμείων. Θα πρέπει να διερευνηθούν σε
βάθος όλα τα περιστατικά κακοδιαχείρισης , και να υπάρξει ένα σχέδιο
εξυγίανσης προς την κατεύθυνση διασφάλισης της βιωσιμότητάς τους. Κι εδώ
μπορεί να παίξει αποφασιστικό ρόλο η περιουσία των ταμείων όπως επίσης
και ο τρόπος διευθέτησης των υποχρεώσεων του κράτους προς αυτά. 

OnAlert

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO12 λεπτά πριν

Σοβαρή καταγγελία για το Σαχτάρ-ΑΕΚ! Χειρονομίες Τούρκων οπαδών προς τους Έλληνες – Συνελήφθησαν αστραπιαία από την αγγλική αστυνομία

Οι Τούρκοι βρέθηκαν στο Λονδίνο για τον προπονητή της ουκρανικής ομάδας Αρντά Τουράν, ο οποίος ακούγεται για τον πάγκο της...

GEOPOLITICO41 λεπτά πριν

Η Ευρώπη γνωρίζει, αλλά κάνει τα στραβά μάτια! Το διπλό παιχνίδι της Τουρκίας με Χαμάς και ισλαμιστικά δίκτυα

Η Ευρώπη δεν μπορεί να απαιτεί διαφάνεια από τους αιτούντες επιχορηγήσεων, ενώ παράλληλα αντιμετωπίζει την εξουσία της Άγκυρας επί των...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Η ελευθερία της έκφρασης στην Τουρκία του Ερντογάν: Λουκέτα, καταλήψεις τηλεοπτικών σταθμών και φίμωση του Τύπου

Από τις εφημερίδες Zaman και Bugün μέχρι τους τηλεοπτικούς σταθμούς TELE1 και Halk TV, η Τουρκία μετρά μια δεκαετία μαζικών...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

«Ελευθερία» Λονδίνου: Αδιέξοδο στο Κυπριακό, νέα εποχή στις σχέσεις Βρετανίας–ΕΕ και τα μηνύματα Ρούμπιο προς την Τουρκία

Στο επίκεντρο του νέου φύλλου της ομογενειακής εφημερίδας η αμετακίνητη στάση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό, οι πολιτικές εξελίξεις στο...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Αρμενία–Ινδία: Στο τραπέζι παραγωγή Pinaka Mk2 – Τα ανοίγματα σε ΕΕ και ΗΠΑ

Συζητήσεις για παραγωγή ινδικών πυραύλων στην Αρμενία, στενότερες σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση και επαφές στην Ουάσιγκτον συνθέτουν την ατζέντα...

Δημοφιλή