Γενικά θέματα
Ρένα Δούρου: Αίτημα ηθικό, χρέος απαράγραπτο. —————— Αλέξανδρος Κουτσομητόπουλος: Απάντηση στο άρθρο της Ρένας Δούρου στην Αυγή
Στο πλαίσιο ακριβώς αυτού του χρέους εγγράφεται και το αίτημα των γερμανικών οφειλών (των επανορθώσεων, του κατοχικού δανείου, των κλεμμένων αρχαιολογικών θησαυρών) προς τη χώρα μας για την περίοδο της ναζιστικής κατοχής. Ένα αίτημα που ήλθε στο προσκήνιο τούτη την εβδομάδα με την επίκαιρη επερώτηση στη Βουλή, την οποία κατέθεσαν 60 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ, με επικεφαλής τον Μανώλη Γλέζο.
Ένα αίτημα που η Γερμανία, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, έχει ικανοποιήσει έναντι των άλλων χωρών-θυμάτων της κατά τον Β’ ΠΠ.
Σε ό,τι αφορά την ελληνική περίπτωση, η οποία είναι μοναδική και λόγω του γεγονότος του αναγκαστικού κατοχικού δανείου που της επιβλήθηκε από το Γ’ Ράιχ, το ότι η σημερινή Γερμανία αλλάζει συνέχεια επιχειρηματολογία προκειμένου να αποφύγει την καταβολή δείχνει τη δύσκολη θέση της. Τα όποια όμως επιχειρήματα παρουσιάζει κατά καιρούς στερούνται βάσης. Για παράδειγμα, έχει υποστηρίξει ότι οι οφειλές της συμψηφίζονται στο πλαίσιο των επιδοτήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο η Κομισιόν έχει καταστήσει σαφές ότι οι κοινοτικοί πόροι και η κατανομή τους δεν συνιστούν εισφορές μίας χώρας – μέλους προς μια άλλη, αλλά ενιαία κοινοτικά κονδύλια.
Επίσης, απαντώντας στη ρηματική διακοίνωση που κατέθεσε η ελληνική κυβέρνηση το 1995 (με πρωτοβουλία του Γ. Α. Μαγκάκη), ο τότε υφυπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, Χάρτμαν, έκανε λόγο για παρέλευση πενήντα ετών από τη λήψη του πολέμου, με αποτέλεσμα το «πρόβλημα των επανορθώσεων να έχει απολέσει τη δικαιολογητική του βάση». Αλλά ούτε και αυτό ευσταθεί από τη στιγμή που η Γερμανία έθεσε θέμα επιστροφής περιουσιών Γερμανών εκτοπισθέντων από την Πολωνία και την Τσεχοσλοβακία.
Πρόσφατα εξάλλου ο καθ’ ύλην αναρμόδιος υπουργός Βόλφγκανγκ Σόιμπλε θεώρησε καλό να δηλώσει ότι πιστεύει πως το θέμα είναι «λήξαν». Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει καταρχήν ότι υπήρξε θέμα και ότι αυτό «έληξε». Πότε, με ποιες διαδικασίες έγινε αυτό; Και μόνο αυτή η αναφορά συνιστά παραδοχή. Η γερμανική πλευρά οφείλει εξηγήσεις.
Στον ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ, δεν πιστεύουμε στη συλλογική ενοχή. Οι Γερμανοί πολίτες δεν είναι συλλογικά ένοχοι. Όμως οι κυβερνήσεις τους φέρουν ευθύνες. Στο τελευταίο του βιβλίο άλλωστε, για τη γερμανική Ευρώπη, ο Ούρλιχ Μπεκ τονίζει πόσο αρέσει στους συμπατριώτες του η λέξη “ευθύνη” σε αντίθεση με τη λέξη “εξουσία”. Είμαστε πλέον όχι στο “παρά πέντε”, αλλά στο “και πέντε” προκειμένου η γερμανική πολιτεία να πάψει τις υπεκφυγές και να αναλάβει τη μέγιστη ευθύνη που της αναλογεί έναντι ενός ηρωικού λαού… Να εκπληρώσει το απαράγραπτο χρέος της.
Αυγή
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ Ρ Ε Ν Α Σ Δ Ο Υ Ρ Ο Υ ΣΤΗΝ ¨ΑΥΓΗ¨ – ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ¨ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΙΣ / ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ¨ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ :
Αλέξανδρος
Κουτσομητόπουλος*
Θα προσπαθήσω παρά την έκπληξη και την αποξένωση μου για τα λανθασμένα δεδομένα που επικαλείστε , στα πλαίσια προφανώς της – κακός εννοούμενης- ¨συμφιλιωτικής σας διάθεσης με την Γερμανία¨ ( ¨εξ ιστορικής παράδοσης¨, των δυνάμεων της ΕΑΡ/Συνασπισμού γενικότερα ) , να σας απαντήσω ψύχραιμα :
Α) ¨Γενικά¨ είναι θετικό το γεγονός ότι επιτέλους ο Σύριζα αποφάσισε να προβάλει αυτό το εθνικό και δημοκρατικό αίτημα. Και γράφω ¨επιτέλους¨ επειδή ΕΑΝ ήταν στις πάγιες πολιτικές σας πεποιθήσεις θα το είχατε θέσει ήδη στις δύο κρίσιμες προεκλογικές αναμετρήσεις του 2011 στο ¨Προεκλογικό σας Πρόγραμμα¨ , πράγμα που δεν έγινε , παρά το γεγονός ότι άλλες πολιτικές δυνάμεις το είχαν θέσει από το 2010 στις κεντρικές πολιτικές τους διεκδικήσεις ( ¨Σπίθα- Μ. Θεοδωράκη¨ , ¨ΑΝΕΛ-Καμμένος¨), δεν σας ήταν ¨άγνωστο¨ δηλαδή.
Β) Για να μείνω , πέρα από τις ¨ιστορικές αναφορές¨ στην Επικαιρότητα θα σας υπενθυμίσω επίσης εισαγωγικά , ότι αφορμή για την τελευταία ¨έξαρση¨ ( και ανησυχία –πολλών- πολιτικών δυνάμεων δεν ήταν η προκλητική δήλωση Σόϊμπλε ) , ΑΛΛΑ η τελευταία δήλωση του Υπέξ- Δ. Αβραμόπουλου ( σε απάντηση στον Φον-Σόϊμπλε ) ¨εάν το θέμα των Επανορθώσεων έχει λήξει η όχι ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ¨ !
Ανεξάρτητα από τις πραγματικές προθέσεις και σκοπιμότητες του Υπουργού της Τριφασικής κυβέρνησης του , – ήταν μια ξεκάθαρα σωστή τοποθέτηση- απέναντι στην οποία ο Σύριζα και όλοι οι βουλευτές του σταθήκατε νοερά ένα χιλιόμετρο πιο πίσω , τονίζοντας πως το θέμα ¨δεν είναι νομικό¨ ( τήρησης του διεθνούς δικαίου δηλαδή ) , αλλά ¨ηθικό¨ που πρέπει να λυθεί σε ¨διμερείς διακρατικές συνομιλίες με την Γερμανία¨.
Εννοώντας εμμέσως πλην σαφώς , πως πρέπει να αποκαταστήσουμε τις ¨καλές ελληνογερμανικές σχέσεις¨ και να … δικαιωθούμε , ¨έστω και με ένα μάρκο¨, όχι να την στέλνουμε ¨στα δικαστήρια¨ για ένα ¨ιστορικό¨ θέμα , την ώρα που υποδεχόμαστε στην Ελλάδα τα ¨ΕΣΠΑ¨ ( του ¨ιδρώτα του γερμανού εργαζόμενου¨ ) και τις ¨πνευματικές επενδύσεις καλής θέλησης¨ των Ιδρυμάτων Αντενάουερ , Έμπερτ και… Ρόζα Λούξεμουργκ.
Οπότε ο κάθε πολιτικά και όχι ¨συναισθηματικά¨ και παραπολιτικά σκεπτόμενος μπορεί να καταλάβει το τι ¨διεκδικείτε¨ και πως θέλει – διακομματικά – το ¨Σύστημα¨ , όχι να ¨ανοίξει¨ , ΑΛΛΑ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ των Επανορθώσεων , προφανώς για να μην επιβαρύνει την – κακός εννοούμενη -¨Ευρωπαϊκή Ιδέα¨ του Καρλομάγνου και των επιγόνων του.
Γ ) Ο πρώην πρόεδρος της Δ. Γερμανίας Ρ. Βάϊτσέκερ , τα λόγια του οποίου επικαλείστε ¨τιμητικά¨ σαν εισαγωγή στο άρθρο σας , δεν ήταν ένας ¨νουνεχής δημοκράτης¨ που είχε βγάλει τα συμπεράσματα του από τον Β΄Π.Π. , αλλά ένας τυπικός εκπρόσωπος του τότε Δυτικογερμανικού κεφαλαίου και συμμάχου –σε όλα τα επίπεδα – των ΗΠΑ.
Πριν την ανάληψη των προεδρικών του καθηκόντων ήταν δ/νων σύμβουλος της Εταιρείας Ernst Boehringer που προμήθευε τον στρατό των ΗΠΑ με ¨Βόμβες Ναπάλμ¨ για τον βρώμικο πόλεμο στο Βιετνάμ ! Εάν διαβάσει κανείς το πολύ ενδιαφέρον βιβλίο του σημαντικού – αριστερού – ιστορικού της Γερμανίας KARLHEINZ DESCHNER : ( ¨Ο ΜΟΛΟΧ¨, ιδιαίτερα τις σελίδες 569-574 , στις εκδόσεις ¨Κάκτος¨ 2006 ) , δεν θα είχατε καμία ψευδαίσθηση για τις διαχρονικές πολιτικές της άρχουσας τάξης της Γερμανίας και πιο συγκεκριμένα για τον Ρ. Βάιτσέκερ , σας το συνιστώ την ανάγνωση του επειγόντως στα πλαίσια της κατάρτισης για τα μελλοντικά διπλωματικά σας καθήκοντα ).
Δεν σας παρεξηγώ όμως για την εισαγωγική –τιμητική αναφορά σας. Όντως οι εκσυγχρονιστικές δυνάμεις γύρω από την ¨Αυγή¨ ( τις οποίες φαίνεται να κληρονομείται στο απόλυτο ) δύο χρόνια μετά την δήλωση που επικαλείστε , τον Ιούνιο του 1987 , είχαν υποδεχτεί με ¨δάκρυα στα μάτια¨ τον Ρ. Βάιτσέκερ ( ο αδελφός του ήταν στέλεχος στο Υπέξ του Αδόλφου ) για να καταθέσει στεφάνι (45 χρόνια μετά την λήξη του πολέμου!) στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής ¨απαγγέλλοντας στοίχους του Ελύτη¨.
Και όχι μόνο δεν διεκδίκησε η ¨Αυγή¨ τότε και η Αριστερά που εκπροσωπούσε ¨Επανορθώσεις¨ ( και μην κάνετε το λάθος να σκεφτείτε την επίσημη εκδοχή ότι ¨δεν επιτρεπόταν η Γερμανία πριν την Ενοποίηση της να καταβάλει Επανορθώσεις , διότι θα είστε και σε αυτό λάθος ) , ΑΛΛΑ είχε γράψει στις 23 Ιουνίου 1987 , ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΙ – ΑΠΟ ΤΟ 1832- ΤΟ –ΣΥΝΟΛΙΚΟ- ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ :
¨ Εμείς οι Έλληνες φημιζόμαστε για την επιείκεια και για την μεγαλοψυχία μας σε σχέση με το παρελθόν¨ !!!
Δ) Η αναφορά σας πως με ¨πρωτοβουλία¨ του -Γ.Α. Μαγκάκη- υπεβλήθη το 1995 η όντως – μοναδική μέχρι τώρα – Ρηματική Διακοίνωση της Ελλάδας προς την Γερμανία ¨για έναρξη διαπραγματεύσεων για την επίλυση των θεμάτων που αφορούσαν τις Επανορθώσεις και τις γερμανικές οφειλές ¨ , είναι επίσης εκτός ιστορικής αλήθειας και δεν γνωρίζω γιατί το αναφέρεται.
Ιστορικά καταγεγραμμένο είναι ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου – στην τελευταία του – δημόσια πολιτική ομιλία στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του Πασοκ – λίγο πριν εισέρθει για τελευταία φορά στο Ωνάσειο – ¨έδωσε δημόσια την εντολή¨ ( καταχειροκροτούμενος με ενθουσιασμό από όλους -τους όρθιους από τα έδρανα τους Βουλευτές που λίγο αργότερα εξέλεξαν για ¨Πρόεδρο¨ την… ¨Μετενσάρκωση του Ανδρέα¨ , τον Κ. Σημίτη ! ) , στον τότε Υπεξ Κ. Παπούλια να υποβάλει στις 11 Νοεμβρίου την ιστορική αυτή Ρ. Διακοίνωση , όπως και έγινε.
Η οποία Σημιτική ¨μετενσάρκωση¨ , μαζί με όλα τα ¨Γερμανοσπουδασμένα Μεσωστρόματα της Ελλάδας , βαλσομοποίησε αμέσως μετά το θέμα των Επανορθώσεων, σαν αντάλλαγμα για να κερδίσουμε το Ευρώ και την περίφημη ΟΝΕ, όπως έχει καταγγείλει ο γερμανός συγγραφέας Karl Heinz Roth ( ZEITGESCHEHEN / CURRENT EVENTS – Griechenland und die Euro-Krise ) , ανατρέποντας θυσίες ενός λαού , ¨Αρειους Πάγους¨.
Για την ιστορία σας αναφέρω ότι ο κ. Κ. Παπούλιας , ο οποίος σήμερα σαν Πρόεδρος της ¨Δ¨ έχει αυξημένη ευθύνη , διότι είναι ο μόνος , σύμφωνα με το ¨ισχύον¨ Σύνταγμα, που κηρύττει πόλεμο ΚΑΙ ΣΥΝΑΠΤΕΙ – ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΙΡΗΝΗΣ- , είχε αρνηθεί αργότερα να καταθέσει στην Βουλή , με την επίκληση του ¨εθνικού απορρήτου¨ ( όπως συνέβη και τώρα με το σχετικό ¨Πόρισμα¨ του Γ.Λ.Κ ) το κείμενο της Ρηματικής Διακοίνωσης που επέδωσε κατά εντολή του ο τότε Πρέσβης μας στην Βόννη Μπουρλογιάννης ( ο οποίος Πρέσβης όμως , σύμφωνα με μετέπειτα ανερυθρίαστες δηλώσεις του, διαφωνούσε με τον Πρωθυπουργό της χώρας του , που τόλμησε να ¨προσβάλει και να προκαλέσει με την δημόσια προαναγγελία επίδοσης ¨Ρηματικής Διακοίνωσης¨ την Γερμανία , 50 χρόνια μετά την λήξη του πολέμου!) .
Έτσι για την ιστορία του Υπουργείο Εξωτερικών της… ¨ Ελλάδας¨ θα υπενθυμίσουμε πως όταν μας κήρυξε τον πόλεμο απροκάλυπτα η Γερμανία την 27 Απριλίου 1941 και η ¨υπηρεσιακή κυβέρνηση¨ μετά την αυτοκτονία του Κορυζή έδωσε εντολή να συλληφθούν και να κρατηθούν προσωρινά σε ¨στρατόπεδο φύλαξης¨ διπλωματικοί υπάλληλοι της τότε Γερμανικής Πρεσβείας ( φυσικά οι περισσότεροι πράκτορες της Γκεστάπο και της Άμπβερ ) ΟΙ ΜΙΣΟΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ –ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥΣ – ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΕΝΟΙ ΓΙ΄ΑΥΤΗ ΤΗΝ ¨ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΑΠΡΕΠΕΙΑ¨ !
Για όσους δεν γνωρίζουν , ο αξιοσέβαστος για την θαρραλέα στάση του ενάντια στην στρατιωτική δικτατορία , για την οποία συνελήφθηκε από την Χούντα και στην συνέχεια μια νύχτα ¨απελευθερώθηκε και μεταφέρθηκε στην Γερμανία¨ , με – σκάφος – της πολεμικής της αεροπορίας – , γεγονός που προκάλεσε τότε ¨διπλωματικό επεισόδιο ¨, με αποτέλεσμα την άμεση ¨ανάκληση¨ από την Ελλάδα του τότε πρεσβευτή της Δ. Γερμανίας , Λίνμπουργκ, το έτος 2000 , μαζί με άλλα στελέχη του υπό του Μ. Γλέζου ¨Εθνικού Συμβουλίου…¨ , είχε ταχθεί ΚΑΤΑ της κατάσχεσης των ¨πνευματικών¨ περιουσιακών στοιχείων της Γερμανίας στην Ελλάδα που προώθησε ο αείμνηστος Γιάννης Σταμούλης , σε εκτέλεση απόφασης της Ολομέλειας του Άρειου Πάγου , υπέρ της Αποζημίωσης των κατοίκων του Διστόμου . Με αποτέλεσμα οι πολίτες της Ελλάδας να οδηγηθούν τελικά από τον άξιο νομικό στα δικαστήρια της Ιταλίας για να κατάσχουν εκεί το ¨πνευματικό¨ Γκαίτε. Και περιέργως εκεί – στην Ιταλία – υποστηρίχθηκε η κατάσχεση υπέρ των Διστομιτών από τις δυνάμεις που δεν την υποστήριξαν στην Ελλάδα !
Εκείνη την περίοδο ( 2000 ) ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ -2013 – κυκλοφορούσαν ¨ιδέες¨ και ¨γερμανικές λύσεις¨ που είχαν προωθηθεί μετά την ενοποίηση της Γερμανίας ( 1990 ) για ΕΠΙΠΛΕΟΝ ¨αποζημιώσεις – απέναντι στην Πολωνία και την Ρωσία , δύο χώρες που είχαν λάβει ήδη , βάσει των ¨Συμμαχικών Συμφωνιών του Πότσνταμ¨ ( 1945 ) από την Ανατολική Γερμανία ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΙΣ ΤΡΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ( η Πολωνία επιπλέον και εδάφη του ¨2ου Ράιχ¨ ) ΚΑΙ ΕΙΧΑΝ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ ΕΠΙΣΗΜΑ ΑΠΟ ΠΑΡΑΠΕΡΑ ¨ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΙΣ¨ ΑΠΟ ΤΟ 1954/55 . Για να αποζημιωθούν πολίτες – που δεν είχαν αποζημιωθεί , όπως καταναγκαστικά εργασθέντες στο Ράιχ και πολίτες Εβραϊκού θρησκεύματος ).
Η Ενωμένη Γερμανία ίδρυσε για αυτόν τον σκοπό ¨Ιδρύματα Μνήμης και Συμφιλίωσης¨ στα οποία διέθεσε κάποια λίγα εκατομμύρια ευρώ για … υποτροφίες σε ¨συμφιλιωτικές σπουδές¨ και εκδηλώσεις αγάπης υπέρ της ¨Ευρωπαϊκής Ιδέας¨ , όπως και ¨πάγιες – ατομικές- αποζημιώσεις¨.
Αυτού του επιπέδου τις ¨Επανορθώσεις¨ προωθούν ορισμένοι –διακομματικοί κύκλοι- στην Ελλάδα που θα ήθελαν να κάνουν ¨ντα¨ στον Δ. Αβραμόπουλο για το ολίσθημα του να μιλήσει για ¨διεθνή δικαιοσύνη¨ ( δηλαδή δικαστήριο της Χάγης και άλλα διεθνή δικαιοδοτικά όργανα ) , απέναντι στην ¨Κραταιά Γερμανία¨:
Α) γράψιμο στις ¨καλένδες¨ των Επανορθώσεων για την καταστροφή και την ληστεία της δημόσιας περιουσίας , που αποτελεί και το μεγαλύτερο κεφάλαιο των ελληνικών απαιτήσεων. Καταστροφές που τις πλήρωσε ο ελληνικός λαός με την μεταπολεμική –στρεβλή ¨ανάπτυξη¨ με Σχέδια Μάρσαλ με όρους υποτέλειας , στην πολιτικοοικονομική Εξάρτηση ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ( σταδιακά 1952 – 1974 ) -3-4 εκατομμυρίων ανθρώπων στην πιο παραγωγική τους ηλικία , που οδήγησε σταδιακά στην ερήμωση της ελληνικής υπαίθρου και της αγροτικής παραγωγής και στην ανάπτυξη του μικροαστικού πολιτισμού των μεγάλων πόλεων.
Β) Την επικέντρωση μόνο στο ¨εξαναγκαστικό δάνειο¨ , σύμφωνα με την ΑΠΟΔΟΧΗ της νεοφιλελεύθερης αστικής – καπιταλιστικής λογικής ΟΤΙ ΜΟΝΟ ΤΑ ¨ΔΑΝΕΙΑ¨ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΞΟΦΛΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ¨ΠΟΛΕΜΟΙ¨ – ΟΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΤΟΙΕΣ ¨ΕΞΩΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΗΔΙΕΣ¨ ( ¨ΌΛΟΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΟΛΕΜΟΥΣ¨ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΚΙΟΛΑΣ ; ) !
Εξαναγκαστικό δάνειο , το οποίο θα υποτιμηθεί σε επίπεδο ¨αναλύσεων και εκτιμήσεων¨ και Ελλήνων καθηγητών ( γερμανικής καταγωγής ) ή Γερμανών καθηγητών ( ελληνικής καταγωγής ) και θα αποπληρωθεί από σήμερα ( εβδομήντα χρόνια μετά την λήξη του πολέμου ) σε 20, 30 η 40 ΕΤΗΣΙΕΣ δώσεις , όχι σε χρήμα βέβαια , διότι είναι ¨ανήθικο¨ να συμψηφίζεις τα δάνεια σου με οφειλές άλλων – ΕΝΩ ΕΧΕΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΝΑ ¨ΕΚΣΓΧΡΟΝΙΣΤΕΙΣ¨ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ , κυρίως με υπέρ- κοστολογημένα γερμανικά προϊόντα η ¨κεφαλαιουχικά αγαθά¨ , όπως γίνεται σε αυτές περιπτώσεις συνήθως ¨μεταξύ Βορείων και Νοτίων¨ και το γνωρίζουμε από το Μεσωπολεμικό εμπορικό ¨Κλήρινγκ Συναλλαγών¨.
Αναζητούνται συνεπώς ¨Αποζημιώσεις¨ που θα προάγουν περισσότερο τα γερμανικά συμφέροντα και την πάγια στρατηγική τους για ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΗΘΗ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ με τον ¨Ύμνο της Χαράς¨ από την ¨9η του Μπετόβεν¨.
Με ¨διακρατικές υποτροφίες¨ και , ας πούμε , γάζες και αλοιφές για κάποια ¨Ιατρικά Κέντρα¨ σε Μαρτυρικά Χωριά της Ελλάδας και υπέρ – κοστολογημένα ¨κεφαλαιουχικά αγαθά¨ της Γερμανίας για την οποία ΘΑ ΤΗΝ ΕΥΓΝΩΜΟΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΟΛΑΣ – ΟΠΩΣ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ¨ΣΧΕΔΙΟ¨ , απαγγέλοντας Σίλερ και Χάϊνε η ¨Στην βρύση την Βουνίσια…¨ .
Είπαμε ήδη , με την ¨Αυγή¨ τον Ιούνη του 1987 , ¨είμαστε ένας επιεικής λαός¨.
Το θέμα των Αποζημιώσεων για τους ιμπεριαλιστικούς γενοκτονικούς πολέμους είναι ¨πια¨ ΜΟΝΟ ζήτημα ¨ιστορικό¨ ( ¨παλαιό¨) και ¨ηθικό¨ ( ερώτημα , μπορεί να αποκαστήσει κάποιος την ¨ηθική¨ του κάποιος που αρνήθηκε σθεναρά , με όλους τους εκβιασμούς, να ανταποκριθεί στην υποχρέωση του επι 70 χρόνια ; ) ΚΑΙ ¨πολιτιστικό¨ ( για αυτό και υπέρ- τονίζουν , τελευταία, και την επιστροφή των κλαπέντων από την Γερμανία ¨αρχαιολογικών θησαυρών¨ , ορισμένες φορές το βάζουν και ¨ιεραρχικά πρώτο στα αιτήματα για Επανορθώσεις¨. Θα έλεγε κανείς ότι φαίνεται πως πάει ¨αισθητικά¨ το ¨πακέτο αυτό¨ με την υποτιθέμενη γνωστή ευαισθησία ορισμένων κύκλων για την ¨κουλτούρα¨ ).
Και βέβαια δεν είμαι ενάντια στην προβολή της ληστείας αρχαιολογικών θησαυρών –και την απαίτηση επιστροφής τους ( στο θέμα θα επανέλθω ) – δεν μου αρέσει όμως η ¨μεθόδευση και ιεράρχιση ¨ όπως περιγράφω παραπάνω. ΑΛΛΩΣΤΕ ΠΡΩΤΟΣ – ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΚΑ ΕΧΩ ΓΡΑΨΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΘΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΩ ΣΥΝΤΟΜΑ ¨ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ¨ ΤΟΥ Δ/ΝΤΗ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΑΘΗΝΩΝ – ΠΡΟΣ ΤΟΝ Δ/ΝΤΗ ΤΗΣ ¨ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ¨ ( 1990 ! ) – ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΚΦΡΑΖΕΤΑΙ Η ¨ΕΚΠΛΗΞΗ¨ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΕΠΕΤΡΕΨΑΝ ΝΑ ¨ΠΡΟΣΒΑΛΩ¨ ΜΕ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ – ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ –ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΕΛΛΗΝΕΣ¨!
Είναι θέμα πρωτίστως ¨ηθικό¨ και ¨πολιτικό¨ ( και όταν λένε ¨πολιτικό¨ εννοούν ¨συνέχιση της εβδομηντάχρονης προσπάθειας διαπραγματεύσεων με την Γερμανία¨ , μήπως πέσουμε σε ¨κάποιο καλό Ράϊχενμππαχ ¨ , που ήταν ¨σοσιαλδημοκράτης στα φοιτητικά του χρόνια¨, και λύσουμε το θέμα… ) ΚΑΙ ΟΧΙ ΘΕΜΑ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ.
Δικαιοσύνη η οποία υπάγεται για πολλούς ¨πολιτικούς ρεαλιστές¨ στο ¨δίκαιο του ισχυρού¨, στην βάση του γνωστού αστικού / Μακιαβελικού Αξιώματος της πολιτικής ¨δεν υπάρχον εθνικά δίκαια, αλλά εθνικά συμφέροντα¨.
ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΣΥΝΕΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΝΟΙΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙΔΙΑΣΤΕΛΛΕΤΑΙ σύμφωνα με τους οπαδούς της ¨Realpolitik” και την Μακιαβελική αρχή ¨πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού¨.
Υ.Γ. Για την παραπέρα διπλωματική σας ενημέρωση επιτρέψτε μου να σας γνωστοποιήσω με την παρακάτω αναδημοσίευση και μέρος της αρθρογραφίας μου σχετικά με αυτό το ¨ηθικό¨ για σας ζήτημα , ιδιαίτερα σχετικά με το ερώτημα , γιατί η ¨Αριστερά¨ δεν ενεργοποιήθηκε την κρίσιμη – ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΗ για τις ¨Επανορθώσεις¨ περίοδο των διαπραγματεύσεων για την Γερμανική Ενοποίηση ( καλοκαίρι –χειμώνα 1990) και γιατί , η όποια –οργανωμένη – καλή η λανθασμένη – κινητοποίηση της , ξεκίνησε μετά το 1995.
ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΙΣ – ΕΘΝΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑI ΑΛΗΘΙΝΟ
Του Αλέξανδρου Κουτσομητόπουλου
http://istrilatis.blogspot.gr/2013/04/i.html
Αίτημα ηθικό, χρέος απαράγραπτο – Η Αυγή Online www.avgi.gr
«Όποιος δεν θέλει να θυμάται την απανθρωπιά, γίνεται πάλι ευπρόσβλητος σε νέους κινδύνους μετάδοσής της». Αυτά ήσαν τα λόγια του Ρίχαρντ φον Βάιτσεκερ, του προέδρου της
Αλέξανδρος Κουτσομητόπουλος.
* Ο Αλέξανδρος Κουτσομητόπουλος είναι δημοσιογράφος – πολιτικός επιστήμονας. Από το 1987 ερευνητής της ιστορίας των συνεπειών της Γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα και υπερασπιστής με σειρά ¨δεκάδων τεκμηριωμένων αναλύσεων, δημοσιεύσεων και εμφανίσεων στα Μ.Μ.Ε. (¨Πρώτη¨ , ¨Δημοκρατικό Λόγο¨ , ¨Αυριανή¨ , ¨Ελευθεροτυπία ¨, περιοδ. ¨Σχολιαστής¨ ¨Παρόν¨ και σε πολλές ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές , συζητήσεις και αφιερώματα) της Διεκδίκησης των Γερμανικών Επανορθώσεων (προς το Δημόσιο ) και Αποζημιώσεων (προς τους Πολίτες), της επιστροφής των ¨Εξαναγκαστικών Δανείων της Τράπεζας της Ελλάδος προς το Γ΄Ράιχ , όπως και για τον συμψηφισμό του τεράστιου Γερμανικού παθητικού – ελλείμματος στο ¨Ελληνογερμανικό Εμπορικό Κλήρινγκ 1936-1945¨. Οι συστηματικές παρεμβάσεις του αποτέλεσαν το ¨έναυσμα¨ για την ανάδειξη του ζητήματος σε Πανεθνικό Αίτημα με Ερωτήσεις-Επερωτήσεις στην Ελληνική Βουλή που μνημόνευαν τα ερωτήματα και τα στοιχεία της αρθρογραφίας του και αργότερα στην συγκρότηση ¨Επιτροπών Διεκδίκησης¨ από πολίτες και αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης , όπως και στην ανάληψη νομικών ενεργειών στην Ελληνική και Διεθνή Δικαιοσύνη από τον αείμνηστο Γιάννη Σταμούλη με τον οποίο συνεργαζόταν.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση
Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...
Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού
Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...
Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;
Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...
Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου
Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...
EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας
Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας