Γενικά θέματα
Κατάσχεση καταθέσεων – Αντιστροφή πολιτισμού
του Νέστορος Νικηφορίδη
Από την εποχή του Τελώνου και του Φαρισαίου, όταν οι τελώνες άρπαζαν ό,τι ήθελαν, και οι φαρισαίοι δεν ήσαν “σαν αυτούς” αλλά χειρότεροι, αν και φαινομενικά άψογοι, η ανθρωπότητα, προόδευσε κάπως στό θέμα της εισφοράς όλων στον δημόσιο κορβανά. Κάποιοι στην Ευρώπη, όμως, μην μπορώντας να σκεφθούν κατάργηση όλων των φορολογικών παραδείσων διότι δεν τό μπορούν, ούτε ποινικοποίηση της λειτουργίας στην Ευρώπη off shore εταιρειών και θυγατρικών τους, πράγμα που οφείλουν να πράξουν αλλά δεν το θέλουν, σκέφτονται, και ως τελώνες και ως φαρισαίοι! Κατασχέσεις τραπεζικών καταθέσεων για την σωτηρία τραπεζών και υπερχρεωμένων ή μη χωρών!
Ως προς τις μεν τράπεζες, όμως, πρόδηλο δημόσιο και εθνικό συμφέρον επιβάλλει, είτε την εθνικοποίησή τους με χρήματα των φορολογουμένων, είτε την χρεωκοπία τους αλλά με αναζήτηση των κλεμμένων και με ενίσχυση από το κράτος των μικρών και μεσαίων καταθετών. Ως προς δε τις χώρες, αρκεί η έξοδος από το ευρώ και η λήψη ορισμένων οικονομικών μέτρων προστασίας των θιγομένων εθνικών οικονομιών. Ή, ενδέχεται να αρκεί το να κόψει νόμισμα η Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα και να διοχετεύσει πιό πολύ χρήμα στην αγορά … (λίγο παραπάνω πληθωρισμός προς αντιμετώπιση της ύφεσης άλλωστε δεν βλάπτει, αντιθέτως…).
Κατάσχεση πάντως περιουσίας σε βάρος των κατόχων αυτής, μόνο υπό συνθήκες πολεμικής καταστροφής και κατοχής ή τυραννίας ή ασιατικής δεσποτείας έχει συμβεί και, ακόμη και ως τοιαύτη, είναι αντίθετη προς όλο τον νομικό πολιτισμό μας.
Σήμερα μάλιστα, η κατάσχεση μέρους ή και σχεδόν όλων των τραπεζικών καταθέσεων, φέρνει στον νου όχι απλώς τυραννία ή ασιατική δεσμοτεία, αλλά κάτι πολύ χειρότερο: Στο ορατό μέλλον, είναι πολύ πιθανό να υπάρξει ένας κόσμος τεχνολογικής αστυνομεύσεως, στον οποίο θα υπάρχει μόνο, ή σχεδόν μόνο, ηλεκτρονικό χρήμα. Σε έναν τέτοιο κόσμο, η δύναμη αποκοπής οιουδήποτε από την δυνατότητά του να απολαμβάνει τον κόπο του και την περιουσία του, θα ευρίσκεται στα χέρια κάποιων ολίγων στά άδυτα του τραπεζικού συστήματος και, εν τέλει, στην κορυφή ενός άκρως αστυνομευόμενου κράτους. Την ιστορική λοιπόν στιγμή κατά την οποία προβάλλουν τέτοιες φοβερές τεχνολογικές δυνατότητες και τρομο-κρατικές όσο και τρομολαγνικές πολιτικο-οικονομικές προοπτικές, το να προωθείται κατάσχεση των τραπεζικών καταθέσεων στην Ευρώπη ή στην Βόρειο Αμερική, τί είναι; α) Είναι αντιστροφή πολιτισμού, β) Είναι πολιτικο-οικονομικό κομβικό σημείο χωρίς επιστροφή, γ) Είναι κατάργηση της εμπιστοσύνης χωρίς γυρισμό, είναι δηλαδή θεσμοθέτηση της προδοσίας της εμπιστοσύνης, και δ) Είναι έγκλημα κατά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ισοδύναμο σε φρίκη με τον ναζισμό.
Με ψυχραιμία ωστόσο ας δούμε τώρα το θέμα και από νομικής απόψεως σε επίπεδο γενικής θεωρίας του δικαίου:
Κατάσχεση λοιπόν περιουσίας, ακίνητης ή κινητής, εν όλω ή εν μέρει, με γενική ρύθμιση στο όνομα δημοσίου συμφέροντος, λόγω εξαιρετικών περιστάσεων ή επειγουσών αναγκών, συνιστά ευθεία παραβίαση των αρχών που απορρέουν τόσο από το Σύνταγμα όσο και από την Ε.Σ.Δ.Α.
Πρώτα από όλα: Διαφέρει ο νόμος από την διαταγή.
Η διαταγή, είτε έχει γενικό είτε έχει ατομικό χαρακτήρα, αποτελεί από τήν φύση της άσκηση διοικήσεως, δηλαδή επιτάσσει ή απαγορεύει συγκεκριμένα κάτι. Η διαταγή αποσκοπεί στην εκτέλεση των εντολών που θεσπίζει αόριστα και γενικά ο νόμος.
Αντίθετα, ο νόμος, στηριζόμενος στην φύση των πραγμάτων, θέτει μόνιμα πλαίσια δράσεως, θεσπίζει ότι κάτι επιτρέπεται ή απαγορεύεται στο διηνεκές, θέτει ή αίρει, υπό προϋποθέσεις, σταθερά όρια καί κατά το μάλλον ή ήττον μόνιμες ἀπαγορεύσεις, τυγχάνει δε εφαρμογής, όχι “εκτελέσεως”.
Εφαρμογή του νόμου σημαίνει την υλική πραγματοποίηση όσων εντέλλεται ο νόμος, είτε απ’ ευθείας υπό της Διοικήσεως κατόπιν ή και άνευ σχετικών εσωτερικών εντολών από τα προϊστάμενα προς τα κατώτερα όργανα αυτής, είτε υπό των διοικουμένων κατόπιν σχετικών διαταγών προς αυτούς υπό της Διοικήσεως. Προσαρμόζεται δηλαδή ο νόμος, αρμοδίως από τήν Διοίκηση καί πάντα υπό τόν Δικαστικό ἔλεγχο, στά πραγματικά δεδομένα εκάστης περιστάσεως ή και περιπτώσεως.
Οι διαταγές, γενικού ή ατομικού περιεχομένου, προς την Διοίκηση ή τους ιδιώτες, επιτρέπονται εφ’ όσον α) η έκδοσή τους προβλέπεται ἀπό προηγούμενο νόμο, ή είναι απολύτως αναγκαίες για την εφαρμογή του, β) αφορούν στην εφαρμογή μέτρων αναγκαίων σέ μία δημοκρατική κοινωνία, γ) τα μέτρα που αυτές επιτάσσουν ή απαγορεύουν είναι πρόσφορα να επιφέρουν τό σκοπούμενο νόμιμο αποτέλεσμα δ) δεν υπερακοντίζουν τήν ἀρχή τῆς ἀναλογικότητας που πρέπει να τηρείται μεταξύ μέσου και ἐπιδιωκομένου νομίμου ἀποτελέσματος, ε) σέβονται με την συγκεκριμένη εφαρμογή τους τα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών και τα δικαιώματα του ανθρώπου και στ) δεν παραβιάζουν την δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των διοικουμένων.
Διαταγή πού δεν πληροί τις προϋποθέσεις αυτές, είναι είτε αντισυνταγματική είτε παράνομη. Αντίθετα, ο (τυπικός και ουσιαστικός) νόμος, εν όψει της ελευθερίας δράσεως του νομοθέτη – η οποία αναγνωρίζεται σε μία δημοκρατική κοινωνία (democracy) και στα πλαίσια του δημοκρατικού πολιτεύματος (republique) – δεν χρειάζεται να πληροί την ως άνω υπό σημείο άλφα (α) προϋπόθεση. Για να μην είναι όμως αντισυνταγματικός πρέπει να σέβεται τις ως άνω υπό σημεία β, γ, δ και ε προϋποθέσεις, και, στό μέτρο του ανθρωπίνως εφικτού, την δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των διοικουμένων (ως άνω υπό σημείο στ προϋπόθεση). Αλλοιώς είναι αντισυνταγματικός.
Σε περιστάσεις τώρα εκτάκτου ανάγκης, και για λόγους δημοσίου συμφέροντος, είναι δυνατόν, ΑΛΛΑ ΥΠΟ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ, να εκδοθούν διαταγές, στα πλαίσια των κειμένων νόμων, που να αποκλίνουν από τους ισχύοντες νόμους όσο γίνεται λιγώτερο καί όσον δικαιολογείται ἀπο το έκτακτον και απρόβλεπτον των περιστάσεων.
Ειδικώτερα, για λόγους δημοσίου συμφέροντος και στον βαθμό που απολύτως απαιτείται από αυτούς, δύναται να παρακαμφθεί (“προδοθεί”) η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των διοικουμένων από διάταξη νόμου. Τούτο όμως δεν σημαίνει ότι επιτρέπεται διά του νόμου που αφορά συνθήκες εξαιρετικές ή εξαιρετικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος, να παραβιάζονται τα ανωτέρω β, γ, δ και ε σημεία. Δηλαδή, δεν επιτρέπεται να προβλεφθούν ή να ληφθούν μέτρα που δεν είναι αναγκαία σε μία δημοκρατική κοινωνία, ή που δεν είναι πρόσφορα για να επιφέρουν το σκοπούμενο νόμιμο αποτέλεσμα, ή που παραβιάζουν την ἀρχή της αναλογικότητας που πρέπει να τηρείται μεταξύ μέσου και επιδιωκομένου υπό του νόμου αποτελέσματος, ή που η συγκεκριμένη εφαρμογή τους συνεπάγεται παραβίαση σε θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών ή σε δικαιώματα του ανθρώπου.
Ακόμη, σημειωτέον, διαταγή δύναται να προσλάβει το νομικό ένδυμα τυπικού νόμου, ο οποίος εκ φύσεως μεν, τυπικώς δε, φαίνεται ότι αποτελεί συγχρόνως και νόμιμη πρόβλεψη του μέτρου κατά την έννοια της ανωτέρω υπό σημείο (α) αρχής και, συγχρόνως (!), εισαγωγή του μέτρου διά της διαταγής. Εν τούτοις, ακριβώς λόγω αυτής της διπλής του φύσεως, ο τυπικός νόμος που περιέχει διαταγή πάσχει σοβαρότατη αντισυνταγματικότητα, συνιστάμενη στην ανάμιξη τού νομοθέτη σε έργα διοικήσεως (εκτελεστικής εξουσίας) κατά παράκαμψη του πλήρους σχετικού (ακυρωτικού εν προκειμένω) δικαστικού ελέγχου.
Και στις μεν ομαλές συνθήκες λειτουργίας του κράτους, που δεν χαρακτηρίζονται από έκτακτες περιστάσεις εξαιρετικού ή επείγοντος δημοσίου συμφέροντος, η εν λόγω αντισυνταγματικότητα δύναται να θεραπευθεί από τον σταδιακό παρεμπίπτοντα έλεγχο της συνταγματικότητας της περιληφθείσης σε τυπικό νόμο διαταγής. Σε περιστάσεις όμως πραγματικού ή υποτιθεμένου εξαιρετικού ή επείγοντος δημοσίου συμφέροντος, δεν μπορεί να καλυφθεί η εν λόγω αντισυνταγματικότητα της παρακάμψεως του ακυρωτικού δικαστικού ελέγχου με τον βραδύτερο και γεμάτο αβεβαιότητες παρεμπίπτοντα δικαστικό έλεγχο. Καθ’όσον η άμεση εκτέλεση της διαταγής, και μάλιστα αυτής που εκδίδεται με επίκληση επειγουσών ή εξαιρετικών περιστάσεων και δεν σέβεται τις ανωτέρω αρχές, καθιστά άνευ νοήματος τον κατόπιν εορτής παρεμπίπτοντα δικαστικό έλεγχο.
Υπό περιστάσεις, επομένως, επείγοντος ή εξαιρετικού δημοσίου συμφέροντος και δη υπό πολιτικό καθεστώς συνεχούς επικλήσεως τέτοιων περιστάσεων για την λήψη εκτάκτων μέτρων, τίθεται οξύτατα το θέμα της αντισυνταγματικότητας του τυπικού νόμου που περιέχει όχι γενικούς και αφηρημένους κανόνες για το μέλλον, αλλά διαταγές, γενικές ή ατομικές.
Δεδομένου δε ότι λόγω της μεσολαβήσεως τυπικού νόμου δεν μπορεί να υπάρξει άμεσα ακύρωση αυτού, αλλά μόνον παρεμπίπτων δικαστικός έλεγχος, η ρωγμή στην συνταγματική έννομη τάξη δεν μπορεί να καλυφθεί άλλως, παρά με την μη εκτέλεση των διαταγών που περιελήφθησαν σε τυπικό νόμο και που δεν σέβονται τις ανωτέρω υπό σημεία β, γ, δ, ε και στ αρχές, ως διαταγών αφ’ ενός μεν αντισυνταγματικών αφ’ ετέρου δε παραβιαζουσών το δίκαιο της Ε.Σ.Δ.Α. Τούτο, τόσο από διοικητικά όργανα (με ενημέρωση του προϊσταμένου περί των αντιρρήσεων αυτών, και συμμορφώσεώς τους με την διαταγή μόνο επί επιμονής και αναλήψεως της ευθύνης από τον προϊστάμενο) όσο και από τους πολίτες. Τα ανωτέρω, είναι ιδιαιτέρως σημαντικά και για τα ποινικά δικαστήρια, προκειμένου να μην αντιστραφεί ο ποινικός κολασμός με την χρήση του για εφαρμογή και εκτέλεση μέτρων θεσπιζομένων διά διαταγών σε τυπικό νόμο, όταν οι διαταγές αυτές δεν σέβονται τις ανωτέρω αρχές.
Υπό το φως όλων των ανωτέρω, είναι βέβαιον ότι: Οι λόγοι δημοσίου συμφέροντος για την λήψη μέτρων υπό εξαιρετικές ή επείγουσες περιστάσεις, αποτελούν θεσμό του Διοικητικού Δικαίου αλλά δεν επιτρέπουν αποκλίσεις από τις ανωτέρω (υπό σημεία α, β, γ, δ, ε και στ) αρχές, διότι αυτές είναι επιπέδου Συνταγματικού δικαίου και συγχρόνως απορρέουν από το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ε.Σ.Δ.Α.).
Κάπως διαφορετικό είναι το θέμα, ότι δύναται να καμφθούν εν μέρει ακόμη και οι ανωτέρω συνταγματικές και από την Ε.Σ.Δ.Α. απορρέουσες αρχές, αλλά μόνον εάν έχει κηρυχθεί “κατάσταση πολιορκίας” δηλαδή στρατωτικός νόμος σύμφωνα με το Σύνταγμα. Και τούτο όμως, όλως προσωρινώς, χωρίς επιμήκυνση της ισχύος των επειγόντων εξαιρετικών μέτρων πέραν του χρονικού ορίου που προβλέπει το Σύνταγμα για την κατάσταση πολιορκίας, και χωρίς επέλευση των αποτελεσμάτων τους πέραν του μέτρου και του χρόνου που υπαγορεύει η αρχή της αναλογικότητας.
Συνεπώς, κατάσχεση περιουσίας, ακίνητης ή κινητής, εν όλω ή εν μέρει, με γενική ρύθμιση στο όνομα δημοσίου συμφέροντος, λόγω εξαιρετικών περιστάσεων ή επειγουσών αναγκών, και μάλιστα με διαταγή εκπορευόμενη από τον νομοθέτη χωρίς σχετική πρόβλεψη από διάταξη του Συντάγματος ή από άλλον νόμο προηγούμενο σε ανύποπτο χρόνο των εξαιρετικών αυτών περιστάσεων και αναγκών, ή, ακόμη χειρότερα, με διαταγή εκπορευόμενη από τραπεζικά κέντρα του εξωτερικού ή εν γένει από υπερκρατικούς ή ιδιωτικούς, τραπεζικούς ή μη, φορείς, συνιστά ευθεία παραβίαση των ανωτέρω αρχών που απορρέουν τόσο από το Σύνταγμα όσο και από την Ε.Σ.Δ.Α., είτε αυτοτελώς είτε συνδυασμένως ληφθούν υπ’όψιν.
Είναι δε αδιάφορο από νομικής απόψεως τό ειδικότερο νομικό ένδυμα που δύναται να λάβει μία τοιαύτη αντισυνταγματική και παράνομη κατάσχεση, όπως “εισφορά” ή “συνεισφορά” ή “φόρος” ή “παρακράτηση”, ή “αποκοπή”, ή “χαράτσι”, ή “αναγκαία κλοπή” ή “μέτρο αποφυγής χειρότερων δεινών” ή “κούρεμα” ή “κλάδεμα” ή “σωτηρία”.
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.
«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Ελληνικά Ναυπηγεία: Το Σχέδιο των 7 Αξόνων για 12.000 Θέσεις Εργασίας και Ισότιμο Ρόλο στην ΕΕ
Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Ελληνικών Ναυπηγείων (ΕΕΝ) υιοθέτησε ομόφωνα την πρόταση του Προέδρου της ΕΕΝ κ. Πάνου Ξενοκώστα σχετικά...
Πρώην διπλωμάτης του Ηνωμένου Βασιλείου: «Με αντιμετώπισαν σαν απειλή επειδή επέστρεψα από τη Μόσχα»
Αυτή ήταν μια κράτηση «χωρίς υπόνοια» (suspicionless detention). Δεν ήμουν ύποπτος για τίποτα, κι όμως οι αστυνομικοί είχαν την εξουσία...
Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις
Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη...
Από τη Σαρία στην Ατομική Ελευθερία; Η Αλλαγή που Συντελείται στη Μέση Ανατολή
Μεταξύ 2000 και 2020, επέβλεψα μια σειρά ερευνών στη Μέση Ανατολή, πραγματοποιώντας προσωπικές συνεντεύξεις με αντιπροσωπευτικά δείγματα πληθυσμού σε πέντε...
FT: Πώς υπνοβατούμε προς τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!
Το αεροδρόμιο του Ριάντ κλείνει έπειτα από φονικές πυραυλικές επιθέσεις. Ρωσία – Ουκρανία ανταλλάσσουν πολύνεκρα πλήγματα. Η Πολωνία προειδοποιεί για...
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας