Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Τα Δωδεκάνησα αποτελούν στόχο της Άγκυρας

Δημοσιεύτηκε στις

Αθανάσιος Ε. Δρούγος

Η
Ελλάδα πρέπει να αλλάξει κατεύθυνση και να απαιτεί αντί να επαιτεί, εάν
θέλει να την υπολογίζουν και εάν θέλει στο κλείσιμο της κρίσης να
βρεθεί χωρίς καμία απώλεια
Ο γνωστός διεθνολόγος και γεωπολιτικός στρατηγικός αναλυτής, ειδικός σε θέματα ΝΑΤΟ και παγκόσμιας ασφάλειας, κ. Αθανάσιος Ε. Δρούγος, έχει κατορθώσει πολλές φορές μέσω των αναλύσεών του να προηγηθεί των εξελίξεων, δίνοντας μέσω των προσεγγίσεών του τη δυνατότητα να μπορέσουμε να αντιληφθούμε τους σχεδιασμούς και να κατανοήσουμε τις κινήσεις των ισχυρών παικτών στην γεωπολιτική σκακιέρα.

Μετά από μία πρόσφατη επικοινωνία μαζί του, στην οποία του θέσαμε σειρά ερωτήσεων για θέματα μείζονος γεωπολιτικού ενδιαφέροντος για την Ελλάδα, πήραμε πολύ ενδιαφέρουσες απαντήσεις για την Κύπρο, την Γερμανική Ευρωζώνη, τις θέσεις των ΗΠΑ και μία πιθανή επικείμενη σύγκρουση της Ουάσινγκτον με το Βερολίνο, ενώ άκρως ενδιαφέρουσες ήταν οι τοποθετήσεις του κ. Δρούγου για τα καυτές εξελίξεις της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, τον ρόλο και τις στοχεύσεις της Τουρκίας, του Ισραήλ, του Ισλάμ, των τζιχαντιστών στην Συρία και όχι μόνο, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στο Αιγαίο, την ΑΟΖ, τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις και την Θράκη.
Μία συνέντευξη άκρως ενδιαφέρουσα, εφ’ όλης της γεωπολιτικής ύλης σχετικά με την μέση Ανατολή έως και τα Βαλκάνια, από έναν άριστο γνώστη της γεωπολιτικής, αλλά και –επίσης- από έναν επιστήμονα με πλήθος αξιόπιστων πηγών και διασυνδέσεων, μέσω των οποίων κατορθώνει να δώσει το στίγμα των εξελίξεων και τον προσανατολισμό που θα πρέπει να έχει η Ελληνική πολιτική, τόσο σε οικονομικό, διπλωματικό αλλά –κυρίως- εθνικό επίπεδο.
Κύριε Δρούγο, τι πιστεύετε πως συμβαίνει σήμερα στην Κύπρο και που οδηγείται η μεγαλόνησος;
Αναφορικά με την Κύπρο, εκτιμώ πως θα υπάρξει καθυστέρηση στις ενεργειακές εξελίξεις, κυρίως λόγω των όσων συμβαίνουν στην Συρία, αλλά και λόγω του μετα-Συριακού ρόλου που θα έχει η Τουρκία. Επίσης, θεωρώ πως η αστάθεια που υπάρχει σήμερα (και η οποία δεν προβλέπεται να ανατραπεί σύντομα) στην Αίγυπτο και στο Λίβανο, θα λειτουργήσει επίσης αρνητικά για το όμορφο και ταλαιπωρημένο νησί της Αφροδίτης και οι Κύπριοι αδελφοί μας θα πρέπει να περιμένουν τις εξελίξεις στην γειτονιά τους για να μπορέσουν να σχεδιάσουν μία ικανή πολιτική ανόρθωσης και ολικής θα έλεγα επαναφοράς, αφού δεν πρέπει να παραγνωρισθεί πως η Άγκυρα θρασύτατα συνεχίζει να απειλεί και να απαιτεί συνδιαχείριση των Κυπριακών κοιτασμάτων. Δυστυχώς, σε αυτή την χρονική στιγμή και κυρίως λόγω της οικονομικής κρίσης, υπάρχει σοβαρό έλλειμμα ικανούς στήριξης και στήριξης από την Ελλάδα προς την Κύπρο.
Το τελευταίο διάστημα παρατηρούμε ένα έντονο ενδιαφέρον του προέδρου της Κύπρου, κ. Αναστασιάδη, ώστε να υπάρξει συμμετοχή της Κύπρου στο ΝΑΤΟ. Ταυτόχρονα, όμως υπάρχουν σαφείς και σοβαρότατες δυσκολίες για τον συγκεκριμένο «γάμο», μέρος των οποίων εκφράσθηκε από τις πρόσφατες δηλώσεις του γ.γ. του ΝΑΤΟ κ. Ράσμουνσεν μέσω των οποίων σκιαγραφήθηκε η άποψη του ΝΑΤΟ περί εκμετάλλευσης των κυπριακών πόρων σε συνδυασμό με την οριστική λύση του Κυπριακού ζητήματος στα πλαίσια του σχεδίου Ανάν. Αρνητικό, επίσης, για την Κύπρο, θεωρώ την παρατεινόμενη αστάθεια της ευρύτερης περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου.
Προσωπική μου άποψη είναι πως οι σχέσεις μεταξύ Λευκωσίας και Τελ Αβίβ ενδέχεται σε κάποια φάση να επηρεαστούν από τις όποιες εξελίξεις υπάρξουν τόσο στο Ιράν όσο και στην Γάζα.
Τέλος, πιστεύω πως η Κύπρος όπως και η Ελλάδα θα πρέπει στα προσεχή χρόνια και παρά τα προβλήματα που σήμερα υπάρχουν -ή και αυτά που ενδέχεται να υπάρξουν- θα πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη βαρύτητα στην ενεργειακή και την ναυτική ασφάλεια, καθώς επίσης και σε πιθανές ασύμμετρες απειλές και πιέσεις που θα εκδηλωθούν στην ευρύτερη περιοχή.
Αναφερθήκατε στις οικονομικές δυσκολίες της Κύπρου αλλά και της Ελλάδας, οι οποίες -όπως όλοι γνωρίζουν- πηγάζουν από την Ευρωζώνη και ιδιαίτερα από την Γερμανία. Ποιες νομίζετε ότι θα είναι οι εξελίξεις στην Ευρώπη, η οποία δεν μπορεί να παραγνωρίσει τους σταθερούς «παίκτες», δηλαδή την Ουάσινγκτον και την Μόσχα;

Δυστυχώς, είναι γεγονός πως υπάρχει μία σαφής παρεκτροπή της Γερμανίας από το Σύμφωνο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τις στοχεύσεις των δημιουργών της. Είναι εξίσου σαφές πως η Γερμανία της Μέρκελ θα προσπαθήσει μέσα στο προσεχές διάστημα να επιβάλλει και να διατηρήσει την Ευρώπη υπό τον απόλυτο έλεγχό της, δηλαδή να δημιουργήσει ένα καθεστώς αιχμαλωσίας της γηραιάς ηπείρου. Όμως, αυτή η γερμανική προσπάθεια, ενδέχεται μέσα στα επόμενα ένα με δύο χρόνια να βρεθεί αντιμέτωπη με τις ΗΠΑ, τόσο πολιτικά και οικονομικά, όσο και ενεργειακά και γεωπολιτικά.
Παρά την διαπιστωμένη στροφή των αμερικανών (προφανώς λόγω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι ΗΠΑ στο εσωτερικό τους, με αποτέλεσμα να εφαρμόσουν μία πολιτική οικονομικών περικοπών) στην Ασία και την Αφρική, η ομάδα των συμβούλων του σημερινού υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ κ. Τζων Κέρι, διατηρεί στενές σχέσεις με την Ευρώπη και τα κέντρα αποφάσεων που επηρεάζουν αισθητά τον κεντρικό άξονα της εφαρμοζόμενης ευρωπαϊκής πολιτικής.
Θα πρέπει να γίνει απολύτως κατανοητό πως η Γερμανία έχει ξεπεράσει τα εσκαμμένα, έχει δηλαδή περάσει τις «κόκκινες γραμμές», τόσο απέναντι στην Μόσχα, όσο –κυρίως- απέναντι στην Ουάσινγκτον, η οποία έχει αρχίσει να διαπιστώνει πως η γερμανική προτεσταντική πολιτική δημιουργεί πλείστα όσα προβλήματα στις σχέσεις των ΗΠΑ και σε χώρες οι οποίες βρίσκονται στον χώρο των παραδοσιακών συμμάχων. Εξάλλου, έχει ήδη καταγραφεί με αρκετή απογοήτευση η στάση του γερμανού υπουργού Οικονομίας κ. Σόιμπλε προς τον αμερικανό ομόλογό του, όταν ο τελευταίος συμβούλευσε σε αλλαγή της υπάρχουσας ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής, σε μία πολιτική οικονομικής χαλάρωσης και απομάκρυνσης από την δολοφονική λιτότητα για τις οικονομίες των ευρωπαϊκών χωρών.
Έτσι, η πλήρης ενίσχυση των πιέσεων των ΗΠΑ κατά των Γερμανών, αναμένεται πως θα αρχίσει από τον επόμενο μήνα και κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του αμερικανού προέδρου κ. Μπάρακ Ομπάμα (να σημειωθεί πως αυτή η επίσκεψη δεν είναι καθόλου τυχαία, ιδιαίτερα μάλιστα αφού γίνεται τρεις μόλις μήνες πριν τις γερμανικές εκλογές).
Υπάρχει πολύ σοβαρή πιθανότητα ο καταγεγραμμένος ανταγωνισμός μεταξύ ΗΠΑ και Γερμανίας, να επεκταθεί ακόμη και μέσα στο ΝΑΤΟ, όπου δεν θα αποτελέσουν έκπληξη οι πολλές και ισχυρότατες εντάσεις. Ειδικά αυτή την περίοδο, κατά την οποία το ΝΑΤΟ επεκτείνεται και παγκοσμιοποιείται μέσω επαφών με 47 κράτη και η Γερμανία έχει προσανατολιστεί στην οικονομική ομηρία της Ευρώπης.
Είναι απολύτως σαφές πως πολύ σοβαρά θέματα – καταλύτες των εξελίξεων θα είναι οι σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Ευρώπης (συγκεκριμένα μεταξύ Βερολίνου και Μόσχας), αλλά και οι εξελίξεις στην Βαλτική και τις γεωπολιτικές ανακατατάξεις που γίνονται εκεί, ενώ οι σκανδιναβική καταγεγραμμένη στάση προσέγγισης και αισθήματος ασφάλειας στο ΝΑΤΟ και η γενικότερη αρκτική ασφάλεια. Δεν θα πρέπει να παραγνωρισθεί το δημοψήφισμα της Σκωτίας, αλλά και μία πάρα πολύ πιθανή διάλυση της Ευρωζώνης.
Σε σχετική μου αρθρογραφία έχω θέσει σε παγκόσμιο επίπεδο ένα πολύ σαφές ερώτημα: Τι εξυπηρετεί το ΝΑΤΟ σήμερα; Σε τι μπορεί να εξυπηρετήσει, τη στιγμή που έχει αλλάξει άρδην το παγκόσμιο γεωπολιτικό σκηνικό, επέρχεται μία ακόμη αλλαγή –με άγνωστα αποτελέσματα- και μέσα σε ένα γενικό πλαίσιο πλήθους αλλαγών, το ΝΑΤΟ θα πρέπει να βρει το θάρρος και τα κατάλληλα επιχειρήματα να τοποθετηθεί ως προς την χρηστικότητά του τόσο στο σήμερα όσο και στο αύριο.
Μιλώντας για γεωπολιτική, για την Ανατολική Μεσόγειο, για επικείμενες αλλαγές αλλά και για την Ευρώπη, πολλοί αναλυτές έχουν καταδείξει μία τάση ισχυροποίησης του Ισλάμ, γιγάντωσης της πολιτικής του πλευράς και ισχυρής χρήσης του στρατιωτικού του σκέλους. Το φαινόμενο αυτό παρατηρήθηκε και σχολιάστηκε έντονα τόσο στην Λιβύη όσο και στην Αίγυπτο. Σήμερα, στην περίπτωση της Συρίας, εμπλέκεται και το Ισραήλ, το οποίο διαπιστώνει πως αρχίζει να περιβάλλεται από τζιχαντιστές, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για την περιοχή της ανατολικής Μεσογείου ή της Μέσης Ανατολής, αφού όλοι γνωρίζουν πως το Ισραήλ είναι ένα κράτος που δεν πρόκειται να αποδεχθεί μείωση ή απώλεια των γεωπολιτικών του θέσεών του στην περιοχή.

Πολύ σωστά επισημαίνετε τόσο το Ισλάμ και την γιγάντωσή του, όσο και τον πρωταγωνιστή των επικείμενων εξελίξεων, δηλαδή το Ισραήλ, το οποίο για πρώτη φορά ενδέχεται να έχει περιφερειακά των συνόρων του άλλου είδους εχθρούς.
Για να γίνω περισσότερο συγκεκριμένος, τονίζω πως εάν στην Συρία οι σουνίτες κατορθώσουν να επιβληθούν, τότε το Ισραήλ θα συνορεύει με χώρα που θα κυβερνούν τζιχαντιστές ισλαμιστές, των οποίων ο ρόλος αλλά και οι διαθέσεις δεν πρόκειται να μην υπολογισθούν ή να μην αντιμετωπισθούν επαρκώς από το Τελ Αβίβ. Σήμερα δεν μπορούμε να ξέρουμε ποια θα είναι η Συρία του αύριο, λόγω της ρευστής κατάστασης που ισχύει στο εσωτερικό της χώρας σήμερα. Έτσι, το Τελ Αβίβ είναι σαφές πως πέρα από την πυρηνική απειλή που θα έχει από το Ιράν (το Ισραήλ έχει δηλώσει πως μέχρι τα τέλη του 2013 ή του 2014 το Ιράν θα έχει καταστεί πυρηνική δύναμη), θα έχει να αντιμετωπίσει και μία σαφέστατη αστάθεια στα σύνορα με το νότιο Λίβανο, ένα πιθανά μουσουλμανικό καθεστώς στην Συρία απολύτως αρνητικό προς το Ισραήλ, μία Ιορδανία που θα παλεύει στην αβεβαιότητα, ένα παλαιστινιακό κράτος με ασαφείς θέσεις αλλά με την Χαμάς πολύ πιο ισχυρή λόγω της αύξησης του ισλαμισμού στην περιοχή, ενώ στο Κάιρο η μουσουλμανική αδελφότητα έχει ήδη το πάνω χέρι και κυβερνά την χώρα. Όλα αυτά είναι και θα είναι απολύτως αρνητικά για το Ισραήλ, ενώ δεν είναι λίγοι στο Τελ Αβίβ εκείνοι που ήδη αναφέρονται σε ευθείες απειλές ύπαρξης του Ισραηλινού κράτους.
Μέσα σε αυτό το καθεστώς αυξανόμενης απειλής, το Ισραήλ αναμένει την αμερικανική επίθεση κατά του Ιράν, ώστε να υπάρξει μία εκτόνωση της ύφεσης. Σε περίπτωση, όμως, που η Ουάσινγκτον δεν αποφασίσει να περάσει σε στρατιωτική δράση κατά του Ιράν, τότε θεωρείται πολύ πιθανό ένα προληπτικό -αλλά και πολύ μεγάλης ισχύος- χτύπημα του Ισραήλ.
Προσωπική μου εκτίμηση είναι πως οι ΗΠΑ μπορούν να πετύχουν ένα τέτοιο χτύπημα (στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν σε Φόρντο, Νατάνζ, Αράκ κ.α.), φέρνοντας πολύ καλύτερα αποτελέσματα, αλλά και να στείλουν ένα σαφές μήνυμα στην «θερμή» μέση Ανατολή. Το Ισραήλ αντιμετωπίζει κάποια προβλήματα αφού λόγω της απόστασης δεν μπορεί να έχει στη διάθεσή του χώρους υποστήριξης ενός παρατεταμένου χτυπήματος του Ιράν, αλλά κυρίως λόγω του ότι μία στρατιωτικού τύπου επίθεση στο Ιράν θα εξεγείρει κατά του Τελ Αβίβ τα υπόλοιπα αραβικά κράτη.
Αυτή την περίοδο και με επίκεντρο του ενδιαφέροντος την Συρία, βλέπουμε δύο «παίκτες» να επανέρχονται στο προσκήνιο. Αναφερόμαστε στην Τουρκία και το Ισραήλ και στις μεταξύ τους σχέσεις. Υπάρχει κάποια πρόβλεψη; Τι νομίζετε πως θα συμβεί, αφού η Τουρκία φέρεται σαν πειρατής και απειλεί άμεσα γεωπολιτικές συμφωνίες του Τελ Αβίβ με την Λευκωσία.
Δεν πρόκειται για προφητεία, αλλά όλα δείχνουν πως οι σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ θα βελτιωθούν κάτω από την ασφυκτική πίεση των ΗΠΑ. Δεν βλέπω όμως να υπάρξει σημαντική βελτίωση ή έστω και επαναφορά των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών στα επίπεδα προ του «Μαβί Μαρμαρά». Πιστεύω πως οι δύο χώρες θα προχωρήσουν ακόμη και σε κοινές στρατιωτικές ασκήσεις και σε οικονομικές συναλλαγές μεταξύ των οποίων και η αγορά Ισραηλινού στρατιωτικού εξοπλισμού από την Άγκυρα. Προσωπικά θεωρώ τη Γάζα ως κλειδί για τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών. Αν εκεί βελτιωθεί η κατάσταση, τότε Τουρκία και Ισραήλ θα έρθουν πιο κοντά.
Επίσης, πολλά κρίνονται και από την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο και συγκεκριμένα από το τι θα ζητήσει – απαιτήσει η Άγκυρα. Επειδή όμως, κρίνω πως οι ΗΠΑ έχουν πάρει την απόφαση οριστικής γεωπολιτικής επαναφοράς τους στην ανατολική Μεσόγειο, θεωρώ πως οι σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ θα είναι κατά πολύ αμερικανοκίνητες. Καταλήγω σε αυτό λόγω των όσων συμβαίνουν στην Συρία, στο Ιράν αλλά και στο Παλαιστινιακό, και της ιδιαίτερα στενής σχέσης που υπάρχει μεταξύ συμβούλων του Ομπάμα τόσο με το Κατάρ όσο και με τις μουσουλμανικές αδελφότητες.
Στα όσα μέχρι στιγμής είπατε, υπάρχει παντού η Συρία. Εμφανίζεται ως καταλύτης της επόμενης ημέρας ή και ως η χώρα η μορφή της οποίας θα λειτουργήσει ως το στοιχείο εκείνο που θα προσδιορίσει τη νέα γεωπολιτική μορφή της περιοχής.
Στην Συρία, διαψεύστηκαν πολλοί αναλυτές μέσα στους τελευταίους 27 μήνες του Άσαντ. Δεν θεωρώ καθόλου απίθανο να υπάρξει ένας κατακερματισμός της Συρίας σε τέσσερα ή πέντε κομμάτια. Αυτό όμως δεν το βλέπω να γίνεται άμεσα.
Δεν θεωρώ καθόλου απίθανο, επίσης, να επεκταθούν οι σημερινές συγκρούσεις και σε άλλες χώρες, όπως το Ιράκ, το Λίβανο και το Κουρδιστάν. Σε βάθος χρόνου και σε εμβρυακή κατάσταση ένα ιδιότυπο βόρειο Ιράκ, οι αμερικανοί φαίνεται πως ευνοούν απερίφραστα ένα κουρδικό κράτος, το οποίο όμως δεν βλέπω να υλοποιείται βραχυπρόθεσμα. Αξίζει όμως να τονιστεί πως οι Αμερικανοί είναι ήδη θετικοί σε μία τέτοια εξέλιξη.
Αυτή τη στιγμή στην Συρία υπάρχει ένα αδιέξοδο. Ένα σύνθετο αδιέξοδο. Κανένας δεν φαίνεται ότι μπορεί να επικρατήσει. Δεν είμαι καθόλου βέβαιος πως η Μόσχα θα διατηρήσει την εύνοιά της προς τον Άσαντ μέχρι τέλους. Εξάλλου, ο Άσαντ μπορεί να πιεστεί από τις ΗΠΑ με πολλούς τρόπους, όπως το να δοθούν όπλα στους ισλαμιστές τζιχαντιστές, αλλά με άμεσο κίνδυνο αυτά τα όπλα να περάσουν μέσω της Αλ Νούσρα στην Αλ Κάιντα. Μία άλλη επιλογή της Ουάσινγκτον είναι να υιοθετηθούν ανθρωπιστικές ζώνες και διάδρομοι επικοινωνίας, με σοβαρό όμως το ενδεχόμενο να εμπλακούν οι αμερικανοί σε συγκρούσεις σε αυτές τις περιοχές. Μία λύση θα μπορούσε να είναι η υιοθέτηση ζώνης εναέριου αποκλεισμού της Συρίας, οπότε σε αυτή την περίπτωση εμπλέκονται και αεροπορικές δυνάμεις τω ΗΠΑ. Συζητείται ακόμη και η περίπτωση άσκησης πιέσεων και σκληρών οικονομικών κυρώσεων προς την Δαμασκό.
Γενικά, οι αμερικανοί δεν έχουν καθόλου καλές επιλογές μπροστά τους για την Συρία. Ο Άσαντ δεν είναι Καντάφι, ούτε η Συρία είναι Υεμένη. Λογικά θεωρώ πως ο Άσαντ βρίσκεται μπροστά στην πτώση του. Για να συμβεί αυτό, όμως, υπάρχουν πολλά ανοιχτά κεφάλαια τόσο πριν όσο και μετά από την πτώση του σημερινού Σύριου προέδρου. Και, δυστυχώς, η επόμενη ημέρα δεν εγγυάται για τίποτε θετικό, ενώ θεωρείται ως πιθανότερη εξέλιξη να ξημερώσει ένα πολύ τραγικό και πολύ χειρότερο αύριο για την Συρία.
Η Συρία σήμερα μοιάζει με καζάνι που βράζει. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, η Τουρκία ενδιαφέρεται για να συμμετάσχει –έστω και σε δεύτερο επίπεδο- στην επόμενη ημέρα. Όμως, η Τουρκία είναι γείτονας της Ελλάδας και ήδη έχει δείξει τις διαθέσεις της για τα ενεργειακά απέναντι στην Κύπρο, ενώ οι μέχρι σήμερα δηλώσεις τούρκων κυβερνητικών αξιωματούχων δείχνουν πως υπάρχουν μείζονα θέματα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, με τουρκικές απαιτήσεις σε Ελληνικές θαλάσσιες περιοχές (ΑΟΖ). Ταυτόχρονα η στάση της Τουρκίας για το Αιγαίο και την Θράκη εκδηλώθηκε με το περίφημο kazn – kazan του Ταγίπ Ερντογάν στη συνάντηση της Κωνσταντινούπολης με τον Αντώνη Σαμαρά. Τι νομίζετε ότι συμβαίνει, θα ή συμβεί στις ελληνοτουρκικές σχέσεις οι οποίες μπορεί να διαφημίζονται ως καλές, αλλά όπως όλοι γνωρίζουμε οι διαφημίσεις πολύ σπάνια ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα…

Ερχόμενοι στα Ελληνοτουρκικά και τονίζοντας το μείζονος σημασίας θέμα για την Ελλάδα αυτή τη στιγμή, δηλαδή την ΑΟΖ, θεωρώ πως επί του παρόντος και κάτω από αμερικανικές πιέσεις δεν ανοίγει η κυβέρνηση δυνατά το κεφάλαιο της ΑΟΖ. Ενδεχομένως αυτό να γίνει πραγματικότητα από την επόμενη κυβέρνηση, εάν αυτή θα είναι περισσότερο φιλο-αμερικανική.
Προσωπικά, ως την ισχυρότερη απειλή προς την Ελλάδα είναι η Τουρκία. Και πρόκειται για ασύμμετρη απειλή της ευρύτερης περιοχής της νοτιο-ανατολικής Δωδεκανήσου, όπου οι τούρκοι επιδιώκουν να αποκομίσουν οφέλη μέσα από μία συστάδα μικρονησιών και του Καστελλόριζου. Σε εκείνη την περιοχή εστιάζω αρχικά τις ανησυχίες μου και δεν βλέπω πως είναι δυνατόν να συμβεί κάτι σε κάποιο άλλο μέρος του Αιγαίου.
Όλες οι μελέτες των τουρκικών πολεμικών ακαδημιών δείχνουν πάρα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για τις θαλάσσιες (και όχι μόνο) περιοχές που βρίσκονται μεταξύ Κρήτης, Κύπρου, Καλύμνου και Καστελλόριζου.
Επειδή γίνεται πολύ συζήτηση, για μία σύρραξη μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, προσωπικά δεν διαβλέπω κάτι τέτοιο, τουλάχιστον σε μία γενικευμένη μορφή. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως πρέπει να θεωρείται απίθανη μία επανάληψη ενός θερμού επεισοδίου (ίσως και μεγαλύτερης ισχύος) όπως αυτό των Ιμίων. Κάτι τέτοιο το βλέπω ως αρκετά πιθανό.
Δυστυχώς, η Ελληνική πλευρά δείχνει στοιχεία φοβικότητας, αναιμικότητας και μη κατανόησης αντιμετώπισης της τουρκικής στάσης. Δυστυχώς, αυτή την περίοδο δεν έχουμε και την απαραίτητη οικονομική και στρατιωτική δύναμη για να κάνουμε πολλά…, άρα έχουμε ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα το οποίο απαιτείται να επιλυθεί, αν είναι δυνατόν και… χθες. Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή οφείλει να μελετήσει με την δέουσα σοβαρότητα και προσοχή για το ποια θα είναι η θέση της και αν θα της άρμοζε το νέο υπό διαμόρφωση ΝΑΤΟ.
Επίσης, η χώρα μας θα πρέπει να προωθήσει τις σχέσεις της με την Κίνα, την Ινδία και γενικότερα με τις ανερχόμενες χώρες του G20.
Μέσα στα υπόλοιπα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε ως χώρα, έχουμε και την ανύπαρκτη έως στατική διπλωματία.
Δεν αρνούμαι ή δεν εξορκίζω τις καλές σχέσεις με την Ρωσία, οι οποίες θα πρέπει να είναι παγιωμένες και όχι παγωμένες. Αρκεί όμως στις διακρατικές μας σχέσεις να επιδιώκουμε και κάποιες εγγυήσεις, αντί της μέχρι σήμερα εφαρμοζόμενης πολιτικής των υποκύψεων ή των κενών λόγων. Είναι παράδοξο έως και ηλίθιο το να περιμένουμε κάποια νέα ορλοφικά να μας σώσουν… Η Μόσχα μέχρι το 2015 δεν θα είναι ισχυρή δύναμη απέναντι στις ΗΠΑ. Επίσης, η Κίνα υπολογίζεται ως δύναμη και ισχυρός σύμμαχος για την περιοχή της Ασίας και του Ειρηνικού και όχι για την Ευρώπη ή την Βαλκανική.
Εστιάζω την προσοχή μου και τονίζω πως πρέπει να δίνεται η δέουσα προσοχή σε απειλές από ασύμμετρους παράγοντες, όπως είναι οι Αλβανοί Κοσοβάροι, για τους οποίους δεν αποκλείω πως σε κάποια φάση θα επιχειρήσουν να προκαλέσουν μεθοριακό επεισόδιο.
Αναφερθήκαμε στα Ελληνοτουρκικά, αλλά δεν κάνατε καμία αναφορά για την Θράκη. Γιατί; Πιστεύετε πως δεν υπάρχει εθνικός κίνδυνος ή πως δεν αποτελεί ειδική περίπτωση αυτή η γεωγραφική ακριτική περιοχή της Ελλάδας;

Το αντίθετο θα έλεγα. Θεωρώ πως πρόκειται για ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Θεωρώ πως η Θράκη είναι το πεδίο άσκησης της απόλυτης λειτουργίας της Άγκυρας και πίεσης της Ελλάδας, το οποίο λειτουργεί ως παράδειγμα για την διασπορά της τουρκικής εξωτερικής εντός της Ελλάδας.
Ιδιαίτερα αυτή την περίοδο στην Θράκη οι Τούρκοι και οι πράκτορές τους παρακολουθούν τις οικονομικές αλλά και τις στρατιωτικές εξελίξεις. Έχουν προσανατολιστεί ιδιαίτερα στην Βουλγαρική ορεινή Ροδόπη, όπου έχουν ρίξει το μεγάλο βάρος των ενεργειών τους. Με αυτό τον τρόπο εισβάλουν και στην ασταθή Βουλγαρία.
Πολλοί μίλησαν στο παρελθόν για Κοσοβοποίηση της Θράκης. Έτσι, πρέπει να έχουμε τα μάτια μας και στην διείσδυση του σουνιτικού Ισλάμ στο Κόσοβο, στην Αλβανία, στα Σκόπια, στη Βοσνία, στο Σαντζάκι της Σερβίας, αλλά και στην Βουλγαρία. Και αυτή η διείσδυση πρέπει να μας ανησυχήσει ιδιαίτερα και να μας προβληματίσει αρκούντος.
Την ίδια στιγμή προβληματισμό πρέπει να μας δημιουργήσει και η είσοδος ρευστού από το Κατάρ και την Σαουδική Αραβία, το Μόναχο και το Βερολίνο. Αυτή η κινητικότητα (κυρίως) μαύρου χρήματος δηλώνουν πως κάποιοι ετοιμάζουν κάτι σε βάθος χρόνου. Αν συνδυάσουμε πως αυτά τα χρήματα έχουν ως προορισμό τους «τουρκογενείς» της Ελληνικής Θράκης, τότε ο προβληματισμός γίνεται ανησυχία για τους ό,ποιους σχεδιασμούς.
Παρ’ όλα αυτά κι επειδή η Τουρκία ακολουθεί μία σαφή πολιτική μικρών προκλήσεων και στη συνέχεια περιμένει να γίνει κάποιο λάθος από την Ελληνική πλευρά, επειδή η περίοδος είναι ιδιαίτερα κρίσιμη για οποιαδήποτε αναταραχή στο εσωτερικό της χώρας λόγω ιδιαίτερα αυξημένης οργής των πολιτών, η Τουρκία έχει αποφασίσει να είναι παρατηρητής στην Θράκη. Έτσι, δε νομίζω πως μπορεί να υπάρξει κάποια αναταραχή.
Η Τουρκία όμως, μέσω συγκεκριμένων μηχανισμών –αλλά και λόμπι που έχει δημιουργήσει- λειτουργεί με μία επιθετική προπαγάνδα προς την Ελλάδα. Αυτή η προπαγάνδα εστιάζεται ιδιαίτερα στην Ολλανδία και στο Βέλγιο.
Ταυτόχρονα, η πολυσύνθετη διείσδυση της Τουρκίας στην Θράκη, γίνεται και μέσω του Αζερμπαϊτζάν, το οποίο δρα ξεκάθαρα για λογαριασμό της Άγκυρας και επιχειρεί την οικονομική του είσοδο στην Θράκη. Η ίδια τάση εκ μέρους του Αζερμπαϊτζάν υπάρχει και στην Αθήνα, όπου αν και μικρή χαρακτηρίζεται ως ιδιαίτερα δραστήρια. Αν τώρα ακολουθήσουμε τους δρόμους του χρήματος, όλοι αντιλαμβανόμαστε που θα καταλήξει αυτό. Η δική μου ανησυχία όμως, και θέλω να την επαναλάβω σε όλους τους τόνους, εστιάζεται στην περιοχή της Δωδεκανήσου…
Κλείνοντας, τι θα θέλατε να πείτε ως επίλογο;
Θεωρώ πως η χρονική περίοδος που ζούμε, πλήρης γεωπολιτικών ανακατατάξεων, είναι κομβική για την χώρα μας. Με δεδομένο πως η Ελλάδα είναι «μαγαζί γωνία» και πως βρίσκεται στο γεωπολιτικό και γεωοικονομικό επίκεντρο της ευρύτερης ανατολικής Μεσογείου, ευελπιστώ πως εκείνοι που είναι υπεύθυνοι για την χάραξη και την εφαρμογή της εθνικής μας πολιτικής, θα αλλάξουν τον τρόπο προσέγγισης των προβλημάτων και θα γίνουν περισσότερο επιθετικοί, ζητώντας μερίδιο για την επόμενη ημέρα. Πιστεύω πως έτσι θα κατορθώσουν να διατηρήσουν τα ήδη κεκτημένα της χώρας, αντί των σοβαρών κινδύνων που σήμερα την απειλούν με πιθανές απώλειες…

Πηγή Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός2 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή