Γενικά θέματα
Η τιμή της αλήθειας
(Γαλλία) (μτφ. Κριστιάν)
 |
| Πρώην διοικητής της δύναμης επιθέσης των ΗΠΑ, πρώην Αναπληρωτής Αρχηγός του Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων, πρώην στρατιωτικός σύμβουλος του προέδρου Ομπάμα, ο Στρατηγός Cartwright κατηγορείται για κατασκοπεία: φέρεται να έχει δώσει πληροφορίες στους New York Times για το μυστικό πόλεμο εναντίον του Ιράν, έτσι ώστε να αποφευχθεί ένας περιττός πόλεμος. |
τύπος επεξεργάζεται τις πληροφορίες του Edward Snowden ως αποκαλύψεις για το
πρόγραμμα PRISM και προσποιείται ότι ανακαλύπτει πράγματα που ο καθένας θα
μπορούσε να γνωρίζει εδώ και πολύ καιρό, ο Τιερί Μεϊσάν ενδιαφέρεται για την
έννοια αυτής της ανταρσίας. Από την άποψη αυτή, αποδίδει μεγάλη σημασία στην
περίπτωση του Στρατηγού Cartwright, ο οποίος κατηγορείται επίσης για
κατασκοπεία.
Αμερικανοί αξιωματούχοι, πολιτικοί ή στρατιωτικοί, οι οποίοι αντιμετωπίζουν
τουλάχιστον 30 χρόνια φυλάκισης για την αποκάλυψη κρατικών μυστικών των ΗΠΑ στον
Τύπο, είναι «πληροφοριοδότες» ασκούντες μια αντι-εξουσία μέσα σε ένα δημοκρατικό
σύστημα ή είναι «αντιστασιακοί στην καταπίεση» μιας στρατιωτικής-αστυνομικής δικτατορίας;
σε αυτό το ερώτημα δεν εξαρτάται από τις πολιτικές μας απόψεις, αλλά από τη
φύση του αμερικανικού κράτους.
απάντηση αλλάζει εντελώς, αν επικεντρωθούμε στην περίπτωση του Bradley Manning,
του νεαρού αριστεριστή στρατιώτη των Wikileaks , ή αν ενσωματώνουμε
την περίπτωση του Στρατηγού Cartwright, στρατιωτικού σύμβουλου του προέδρου
Ομπάμα, ο οποίος κατηγορήθηκε την Πέμπτη 27 Ιουνίου 2013 για κατασκοπεία.
μια επαναφορά για να κατανοήσουμε πώς περνά κανείς από τη «κατασκοπεία» προς
όφελος μιας ξένης δύναμης στην «απιστία» απέναντι σε έναν εγκληματικό
οργανισμό που σας απασχολεί.
των Ηνωμένων Πολιτειών και Νόμπελ Ειρήνης, Woodrow Wilson, προσπάθησε να δώσει στην
εκτελεστική εξουσία την δυνατότητα να λογοκρίνει τον τύπο, όταν διακυβεύεται η «εθνική
ασφάλεια» ή «η φήμη της κυβέρνησης».
ομιλία του για τη Κατάσταση της Ένωσης (7 Δεκεμβρίου 1915), δήλωνε: «Υπάρχουν
πολίτες των Ηνωμένων Πολιτειών … που έχυσαν το δηλητήριο της απιστίας μέσα
στις ίδιες τις αρτηρίες της εθνικής μας ζωής, που προσπάθησαν να σύρουν το
κύρος και τη φήμη της κυβέρνησής μας στην περιφρόνηση … που καταστρέφουν
τις βιομηχανίες μας … και που υποβαθμίζουν την πολιτική μας υπέρ ξένων ιντρίγκων
…. Βρισκόμαστε χωρίς επαρκείς ομοσπονδιακούς νόμους …. Σας καλώ να
κάνετε τίποτα λιγότερο από ό, τι να σώσετε την τιμή και τον αυτοσεβασμό του
έθνους. Τέτοια πλάσματα του πάθους, της απιστίας, και της αναρχίας πρέπει
να συντριβούν» [ 1 ].
Κογκρέσο δεν τον ακολούθησε αμέσως.
των Ηνωμένων Πολιτειών στον πόλεμο, ψήφισε το Espionage Act (νόμο για τη κατασκοπεία), που αντέγραφε το μεγαλύτερο μέρος του βρετανικού Official Secrets Act.
πρόκειται πια να λογοκριθεί ο τύπος, αλλά να του κοπεί η πρόσβαση στις
πληροφορίες, απαγορεύοντας στους θεματοφύλακες των μυστικών του κράτους να τις αποκαλύψουν.
σύστημα-μηχανισμός επιτρέπει στους Αγγλοσάξονες να παρουσιαστούν ως «υπερασπιστές
της ελευθερίας της έκφρασης», ενώ είναι οι χειρότεροι παραβάτες του
δημοκρατικού δικαιώματος στην πληροφόρηση, που προασπίζεται συνταγματικά στις
σκανδιναβικές χώρες.
τον τρόπο, οι Αγγλοσάξονες είναι λιγότερο ενημερωμένοι για το τι συμβαίνει στο
σπίτι τους από τους ξένους.
παράδειγμα, κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου, οι Ηνωμένες Πολιτείες,
το Ηνωμένο Βασίλειο και ο Καναδάς μπορούσαν να κρατήσουν μυστικό στις χώρες
τους το Σχέδιο Μανχάταν για την κατασκευή της ατομικής βόμβας, ενώ απασχολούνταν
130.000 άτομα για 4 χρόνια και διαπερνιόταν ευρέως από τις ξένες υπηρεσίες πληροφοριών.
Ουάσινγκτον δεν προετοίμαζε αυτό το όπλο για αυτόν τον πόλεμο, αλλά για τον
επόμενο, ενάντια στη Σοβιετική Ένωση.
απέδειξαν οι Ρώσοι ιστορικοί, η παράδοση της Ιαπωνίας αναβλήθηκε μέχρι να
καταστραφούν η Χιροσίμα και το Ναγκασάκι ως μια προειδοποίηση προς την
ΕΣΣΔ.
Αμερικανοί πολίτες γνώριζαν ότι η χώρα τους διέθετε ένα τέτοιο όπλο, οι ηγέτες
τους θα αναγκάζονταν να το χρησιμοποιήσουν για να τελειώσει ο πόλεμος με τη
Γερμανία και όχι για να απειλήσουν τον σοβιετικό σύμμαχο τους σε βάρος των
Ιαπώνων. Στην πραγματικότητα, ο ψυχρός πόλεμος άρχιζε πριν από το τέλος
του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου [ 2 ].
άποψη του απορρήτου, πρέπει να σημειωθεί ότι ο Στάλιν και ο Χίτλερ είχαν
ενημερωθεί για το Σχέδιο Μανχάταν από την έναρξή του. Είχαν πράγματι πράκτορες
μέσα στο έργο.
δεν είχε ενημερωθεί, με την ιδιότητά του ως αντιπρόεδρος, αλλά μόνο την
τελευταία στιγμή, μετά το θάνατο του Προέδρου Ρούσβελτ.
πάντων, το Espionage Act δεν ασχολείται παρά
μόνο δευτερεύοντα με τη κατασκοπεία, όπως φαίνεται από τη νομολογία του.
πολέμου, χρησιμοποιείται για να τιμωρήσει τις απόψεις των διαφωνούντων.
1919, το Ανώτατο Δικαστήριο αναγνώρισε στις υποθέσεις Schrenck εναντίον των
Ηνωμένων Πολιτειών και Abrams εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών ότι
η πράξη να καλέσει κάποιος για ανυποταξία ή για να μη παρέμβουν οι ΗΠΑ κατά της
Ρωσικής Επανάστασης εμπίπτει στο Espionage Act.
ειρήνης, ο ίδιος νομός χρησιμοποιείται για να εμποδίσει τους δημοσίους υπαλλήλους
να δημοσιοποιήσουν απάτες ή εγκλήματα που διαπράττονται από το κράτος, ακόμη
και αν οι αποκαλύψεις τους είναι ήδη γνωστές, αλλά δεν έχουν ακόμη δικαστεί.
διοίκηση του Μπαράκ Ομπάμα, ο νόμος Espionage Act έχει επικληθεί 8 φορές, ένα ρεκόρ σε καιρό ειρήνης.
αφήσουμε κατά μέρος την περίπτωση του Τζον Κυριακού, ενός αξιωματικού της CIA
που αποκάλυψε τη σύλληψη και τα βασανιστήρια του Αμπού Zoubeida. Μακριά
από το να είναι ένας ήρωας, ο Κυριάκου είναι στην πραγματικότητα ένας πράκτορας
προβοκάτορας του Οργανισμού, αρμόδιος για τη προσέγγιση του κοινού με τις
ψευδό-ομολογίες που απέσπασαν από τον Zoubeida για να δικαιολογηθεί εκ των
υστέρων η «πάλη κατά της τρομοκρατίας» [ 3 ].
την υπόθεση Shamal Leibowitz, δεδομένου ότι οι αποκαλύψεις του δεν δημοσιεύτηκαν
ποτέ στο κοινό. Υπολείπονται έξι περιπτώσεις που μας διδάξουν για το μιλιταριστικό-αστυνομικό
σύστημα των ΗΠΑ.
Jin-Woo Kim επιβεβαίωσε στο Fox News ότι η Βόρεια Κορέα ετοίμαζε
μια πυρηνική δοκιμή παρά τις απειλές των ΗΠΑ. Μια επιβεβαίωση που δεν έφερνε
καμία ζημιά στις ΗΠΑ, παρά μόνο υπογράμμιζε την αδυναμία τους να υπακουστούν από
τη Βόρεια Κορέα. Σε ένα άλλο πλαίσιο, η πληροφορία αυτή είχε ήδη δοθεί στη
δημοσιότητα από τον Bob Woodward χωρίς να προκαλεί αντιδράσεις.
Drake αποκάλυψε την κακοδιαχείριση του προγράμματος Trailblazer σε
ένα μέλος της Επιτροπής Πληροφοριών της Βουλής των Αντιπροσώπων. Του
καταλόγισαν ότι ενημέρωνε τους βουλευτές υπεύθυνους για τις υπηρεσίες
πληροφοριών ότι η NSA έριχνε κρυφά δισεκατομμύρια από τα παράθυρα. Το σχέδιο Trailblazer αποσκοπούσε να
βρεθεί ένας τρόπος για την διείσδυση ιών σε οποιονδήποτε υπολογιστή ή φορητό τηλέφωνο. Ποτέ
δεν λειτούργησε.
πλαίσια, ο Edward Snowden, ένας υπάλληλος της δικηγορικής εταιρείας Booz Allen
Hamilton, δημοσίευσε διάφορα έγγραφα που πιστοποιούν την κατασκοπεία της
αμερικανικής NSA στην Κίνα, καθώς και των προσκεκλημένων στο βρετανικό G20.
έδειξε την έκταση του στρατιωτικού συστήματος παρακολούθησης των τηλέφωνων και
του διαδικτύου, από το οποίο κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει, και ας είναι Πρόεδρος
των Ηνωμένων Πολιτειών.
πολιτική τάξη τον περιγράφει ως «ένα προδότη που πρέπει να σκοτωθεί»
μόνο και μόνο επειδή τα έγγραφα του εμποδίζουν την NSA να συνεχίσει να αρνείται
στο Κογκρέσο δραστηριότητες που ήταν γνωστές από πολύ καιρό.
Manning, ένας απλός στρατιώτης, έστειλε στους Wikileaks βίντεο από
δύο γκάφες του στρατού, 500.000 εκθέσεις για πληροφορίες των στρατιωτικών βάσεων
στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, και 250.000 τηλεγραφήματα για τις πληροφορίες που
συγκεντρώθηκαν από τους διπλωμάτες των ΗΠΑ στις συνομιλίες τους με ξένους
πολιτικούς.
όλα αυτά δεν είναι υψίστης σημασίας, αλλά αυτή η πληροφόρηση δίνει μια κακή
ιδέα των κουτσομπολιών που συλλέγονται από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και αποτελούν
τη βάση της «διπλωματίας» του.
Alexander Sterling είναι υπάλληλος της CIA που αποκάλυψε στην εφημερίδα
New York Times την «Επιχείρηση Μέρλιν».
εντυπωσιακό, ο Στρατηγός James Cartwright ήταν νούμερο δύο των στρατών, ως Αναπληρωτής
Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων και σύμβουλος εγγύς του Προέδρου στο βαθμό που βαπτίστηκε
«Στρατηγός
Ομπάμα».
έχει αποκαλύψει, πέρυσι, στους New York Times την «Επιχείρηση Ολυμπιακών Αγόνων» και μόλις
ετέθη υπό έρευνα, σύμφωνα με το CNN.
και Cartwright δεν πιστεύουν στον ισραηλινό μύθο της «ατομικής βόμβας των
μουλάδων». Προσπάθησε λοιπόν να εμποδίσει τον πόλεμο στον οποίο το Τελ Αβίβ
προσπαθεί να εισέλθει η χώρα.
Merlin» αποτελούταν από το να σταλούν στο Ιράν ψευδείς πληροφορίες σχετικά
με την κατασκευή της βόμβας.
πραγματικότητα, επρόκειτο να πιεστεί το Ιράν να ξεκινήσει ένα στρατιωτικό
πυρηνικό πρόγραμμα για να δικαιολογηθεί εκ των υστέρων η
ισραηλινή κατηγορία [4 ].
την «Επιχείρηση Ολυμπιακών Αγόνων», ο
σκοπός ήταν να εμφυτευτούν οι ιοί Stuxnet και Flame στο εργοστάσιο της
Νατάνζ, για να ταράζουν τη λειτουργία του, μεταξύ των άλλων, τα μηχανήματα φυγοκέντρησης
[ 5 ].
λοιπόν να μπλοκαριστεί το πολιτικό πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.
αυτές τις αποκαλύψεις δεν επηρέασε τα συμφέροντα των ΗΠΑ, παρά μόνο τις
φιλοδοξίες του Ισραήλ.
των σαλονιών μας παρουσιάζει τους άνδρες που εμπλέκονται στο όνομα του Espionage Act ως «πληροφοριοδότες»
(whistleblower), σαν να ήταν οι
σημερινές Ηνωμένες Πολιτείες μια πραγματική δημοκρατία που ειδοποιεί τους πολίτες για ορισμένα λάθη που πρέπει να διορθωθούν.
πραγματικότητα, μας διδάσκουν ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες, από τον κοινό
στρατιώτη (Bradley Manning) μέχρι το νούμερο δύο των στρατών (Στρατηγός
Cartwright), ορισμένοι άνδρες προσπαθούν όσο καλύτερα μπορούν να καταπολεμήσουν
ένα δικτατορικό σύστημα όταν ανακαλύπτουν ότι αποτελούν ένα γρανάζι του.
τερατώδους συστήματος, πρέπει να τοποθετούνται στο επίπεδο των μεγάλων
αντιστασιακών, όπως ήταν ο Ναύαρχος Κανάρης ή ο Κόμης Stauffenberg.
“There are citizens of the United States … who have poured the poison of
disloyalty into the very arteries of our national life ; who have sought
to bring the authority and good name of our Government into contempt … to
destroy our industries … and to debase our politics to the uses of foreign
intrigue…. [W]e are without adequate federal laws…. I am urging you to do
nothing less than save the honor and self-respect of the nation. Such creatures
of passion, disloyalty, and anarchy must be crushed out.”
« La Seconde Guerre mondiale
aurait pu prendre fin en 1943 » « Si l’Armée rouge n’avait pas
pris Berlin… » et « La Conférence de Yalta
offrait une chance qui n’a pas été saisie »,
entretien de Viktor Litovkine avec Valentin Faline, Ria-Novosti/Réseau
Voltaire, 30 mars, 1er et 6 avril 2005.
« Abou Zoubeida, la
“balance d’Al-Qaida” », et
« La torture occultée :
Lee Hamilton, John Brennan et Abou Zoubeida »,
par Kevin Ryan, Traduction Maxime Chaix, Réseau Voltaire,
17 janvier et 25 février 2013.
War : The Secret History of the CIA and the Bush Administration, par James
Risen, Free Press, 2006.
« Obama Order Sped Up Wave of
Cyberattacks Against Iran », par David E.
Sanger, The New York Times, 1er juin 2012. « Did America’s Cyber Attack on
Iran Make Us More Vulnerable ? »,
par Marc Ambinder, The Atlantic, 5 juin 2012. « The rewards (and risks) of
cyber war »,par Steve Call, The New Yorker, 7
juin 2012. « U.S., Israel developed Flame
computer virus to slow Iranian nuclear efforts, officials say », par Ellen Nakashima, Greg Miller et Julie Tate, The Washington
Post, 19 juin 2012.
var _wau = _wau || []; _wau.push([“small”, “wvg1ie6mi5ta”, “m3y”]);
(function() {var s=document.createElement(“script”); s.async=true;s.src=”http://widgets.amung.us/small.js”;
document.getElementsByTagName(“head”)[0].appendChild(s);})();
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.
«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Πρώην διπλωμάτης του Ηνωμένου Βασιλείου: «Με αντιμετώπισαν σαν απειλή επειδή επέστρεψα από τη Μόσχα»
Αυτή ήταν μια κράτηση «χωρίς υπόνοια» (suspicionless detention). Δεν ήμουν ύποπτος για τίποτα, κι όμως οι αστυνομικοί είχαν την εξουσία...
Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις
Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη...
Από τη Σαρία στην Ατομική Ελευθερία; Η Αλλαγή που Συντελείται στη Μέση Ανατολή
Μεταξύ 2000 και 2020, επέβλεψα μια σειρά ερευνών στη Μέση Ανατολή, πραγματοποιώντας προσωπικές συνεντεύξεις με αντιπροσωπευτικά δείγματα πληθυσμού σε πέντε...
FT: Πώς υπνοβατούμε προς τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!
Το αεροδρόμιο του Ριάντ κλείνει έπειτα από φονικές πυραυλικές επιθέσεις. Ρωσία – Ουκρανία ανταλλάσσουν πολύνεκρα πλήγματα. Η Πολωνία προειδοποιεί για...
Project Bromo: Η Ευρώπη επιταχύνει τη δημιουργία διαστημικού γίγαντα απέναντι στη SpaceX
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει να επιταχύνει την αντιμονοπωλιακή αξιολόγηση της συμφωνίας μεταξύ Airbus, Thales και Leonardo. Ο νέος όμιλος, με...
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας