Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Φως στη σχέση Τουρκίας & Ισραήλ από… τα παλιά χρόνια

Δημοσιεύτηκε στις

Του Ζαχαρία Μίχα, Διευθυντή Μελετών στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας (ISDA)

Ο επικεφαλής της ισραηλινής στρατιωτικής κατασκοπείας, υποστράτηγος Αβίβ Κοτσαβί

 Ένα
βιβλίο που εκδίδει το ισραηλινό υπουργείο Άμυνας με τις «ευλογίες» του
επικεφαλής της υπηρεσίας στρατιωτικής κατασκοπείας της χώρας (MI:
Military Intelligence), ενώ σε μια πρώτη ανάγνωση ρίχνει φως στην
ανάδυση της ισραηλινής στρατιωτικής κατασκοπείας, αποδεικνύεται πολύ πιο
επίκαιρο από ότι κανείς θα φανταζόταν, τόσο επίκαιρο μάλιστα, που θα
έλεγε κανείς ότι η έκδοσή του μόνο τυχαία δεν είναι…

Πρόκειται για βιβλίο της εταιρίας που εκδίδει τα συγγράμματα του ισραηλινού υπουργείου Άμυνας, της «Maarakhot», σε συνεργασία με το ερευνητικό Ινστιτούτο που διατηρεί η MI, το οποίο και δίνει «ποταμό» πληροφοριών για την ανάδυση της στρατιωτικής κατασκοπείας του εβραϊκού κράτους, αλλά και για τις περιφερειακές στρατηγικές ισορροπίες της εποχής,
οι οποίες ήταν πολύ διαφορετικές από τις σημερινές και όλως ιδιαιτέρως
για τη γνωστή και προδήλως… φιλική στην Ελλάδα, την Τουρκία.
Τι αναφέρεται λοιπόν στο βιβλίο των ερευνητών συγγραφέων David Siman-Tov και Shay Hershkovitz; Ότι οι μη αραβικές χώρες της Μέσης Ανατολής (Ισραήλ, Τουρκία, Ιράν), είχαν συμπήξει συμμαχία σε επίπεδο μυστικών υπηρεσιών για να αντιμετωπίσουν τους Άραβες, προφανώς εξουδετερώνοντας αφενός τις απόπειρες σοβιετικής διείσδυσης και
αφετέρου τις όποιες «παναραβικές» τάσεις παρουσιαζόντουσαν,
καταστρέφοντάς τις εν τη γενέσει τους. Άρα, ένα πρώτο συμπέρασμα είναι
ότι το «διαίρει και βασίλευε» στη Μέση Ανατολή αποτελούσε τον κανόνα, που δεν αφορούσε μόνο τους Ισραηλινούς.

«Το βιβλίο ανοίγει ένα παράθυρο στον κόσμο των [διακρατικών]
μυστικών», αναφέρει στην εισαγωγή του ο υποστράτηγος Αβίβ Κοτσαβί,
επικεφαλής σήμερα της MI. Κι όταν λέμε «μυστικά», στην περιοχή της Μέσης
Ανατολής, ιστορικά, ποτέ δεν ξέρεις με ακρίβεια ποιος συνεργάζεται με ποιον
και είναι εντελώς μάταιο να χρησιμοποιήσεις σαν «οδηγό» το ποιος
καταγγέλλει ποιον στη ρητορική κυβερνήσεων και καθεστώτων. Το τονίζουμε
διότι θα επανέλθουμε, αφού μας αφορά ως χώρα και ως Ελληνισμό…
Στο σχετικό ρεπορτάζ της ισραηλινής Haaretz, αναφέρεται, ότι «είναι προφανές ότι το βιβλίο θα μεταφραστεί, αγνοώντας την πνευματική ιδιοκτησία, στα αραβικά και τα περσικά, τα αγγλικά και τα ρωσικά,
καθώς διαπραγματεύεται θέματα και προσανατολισμούς που δεν έχουν
αλλάξει ασχέτως των δραματικών μετασχηματισμών στη τεχνολογία, την
οικονομία και τις σχέσεις των τοπικών καθεστώτων με τους λαούς τους»… Αυτό το «δεν έχουν αλλάξει», χρήζει επίσης προσοχής…
Και μπαίνουμε σε άλλο ένα σημαντικό σημείο της παρουσίασης της ισραηλινής εφημερίδας. Αναφέρει, «προς
όφελος του πιστού μας αναγνώστη, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, θα ήταν χρήσιμο
για τον επικεφαλής της κατασκοπείας, Χακάν Φιντάν – ο οποίος, σύμφωνα
με τον τουρκικό Τύπο, φιλοξένησε τον διοικητή της Mossad στην Άγκυρα
πριν δύο μήνες – να φροντίσει να μεταφραστεί το βιβλίο και στα τουρκικά
επίσης. Όταν ο Ερντογάν, αυτή την εβδομάδα, κατηγόρησε το Ισραήλ για
ανάμιξη στις αιγυπτιακές υποθέσεις, δεν ήταν και εντελώς κατασκεύασμα.
Κάτι παρόμοιο είχε συμβεί 55 χρόνια νωρίτερα και η Τουρκία, επίσης, ήταν
αναμεμιγμένη
».
Και κάπου εκεί ξεκινά η αφήγηση για την προαναφερθείσα τριμερή συνεργασία Τουρκίας-Ιράν-Ισραήλ στον τομέα των μυστικών υπηρεσιών, επί τη βάση του κοινού συμφέροντος. Το επιχειρησιακό σκέλος της συνεργασίας είχε το όνομα «Τρίαινα» (Trident), όπως αποκαλύφθηκε από τα έγγραφα που δεν πρόλαβαν να καταστρέψουν στην αμερικανική πρεσβεία στην Τεχεράνη στην Ισλαμική Επανάσταση του 1979, πριν το κτίριο πέσει στα χέρια των υποστηρικτών του Χομεϊνί.
Το καινούργιο που φέρνει στην επιφάνεια το βιβλίο, είναι μια απόρρητη συνάντηση των μυστικών υπηρεσιών Τουρκίας και Ισραήλ τον Ιούνιο του 1958 και τα απόρρητα έγγραφα που προηγήθηκαν και ακολούθησαν, καθώς επίσης και μια τριμερούς με τη συμμετοχή και της Περσίας από τις 31 Σεπτεμβρίου έως τις 5 Οκτωβρίου του ιδίου έτους που ακολούθησε.
Από ισραηλινής πλευράς συμμετείχαν εκπρόσωποι και από τη Mossad και από τη MI και από τη Shin Bet (αντικατασκοπεία – εσωτερική ασφάλεια). Από τουρκικής ο επικεφαλής της MIT και της στρατιωτικής κατασκοπείας και από περσικής, ο επικεφαλής της περιβόητης SAVAK (συνένωνε
τη μυστική αστυνομία, την αντικατασκοπεία – εσωτερική ασφάλεια και την
εξωτερική κατασκοπεία), στρατηγός Τεϊμούρ Μπαχτιάρ.
Εκεί συζητήθηκαν τα θέματα που έφερναν κοντά τις τρεις χώρες, όπως τα καταγράφουμε στην αρχή του παρόντος άρθρου. Συνεννοήθηκαν για ανατρεπτική δράση και ειδικές επιχειρήσεις (ψυχολογικές, οικονομικό πόλεμο κ.λπ.)
στις χώρες της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής, με τις Τουρκία και
Ισραήλ να αναλαμβάνουν από κοινού Λιβύη, Τυνησία, Συρία και Λίβανο (η
Περσία ανέλαβε τις μοναρχίες στον Κόλπο, ενώ το Ισραήλς σε συνεργασία με
τις αιθιοπικές μυστικές υπηρεσίες ανέλαβαν τη μαύρη Αφρική, δηλαδή πλην
των χωρών του βορείου τμήματος της ηπείρου), ενώ ενδιαφέρον –
και αποκαλυπτικό στους γνωρίζοντες την τοπική και περιφερειακή Ιστορία –
είναι ότι και οι τρεις από κοινού ασχολήθηκαν με την Αίγυπτο, τη
Σαουδική Αραβία και την Ιορδανία
. Ανά τρεις μήνες, οι αρχηγοί των υπηρεσιών τα έλεγαν στην Άγκυρα ή σε μια από τις άλλες χώρες.
Κάπου εκεί αναφέρει η εφημερίδα, ότι «ο Ερντογάν θα ενθουσιαστεί να ανακαλύψει» την ιδιαίτερη συνεισφορά της ισραηλινής στρατιωτικής κατασκοπείας, αλλά και δυνατότητες σε όλο το φάσμα της λειτουργίας και των επιχειρήσεων των μυστικών υπηρεσιών, αποσπώντας τον θαυμασμό και τον σεβασμό των Τούρκων συναδέλφων τους.
Τις δε ικανότητες αυτές δεν τις αποκάλυψαν όλες μαζί, αλλά σταδιακά και
ταυτόχρονα με παρόμοιο άνοιγμα από τις άλλες πλευρές, ώστε να μην
ανοίξουν ξαφνικά όλα τα χαρτιά τους, χωρίς και οι υπόλοιποι να κάνουν το
ίδιο.
Η κατάληξη του ρεπορτάζ της Haaretz είναι εξίσου εντυπωσιακή: Αυτό
που οι Τούρκοι δεν γνώριζαν, είναι ότι οι σχέσεις τους με τους
διάφορους κλάδους των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών, ήταν καλύτερες από
αυτές που διατηρούσαν οι επιμέρους ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες μεταξύ
τους!

Ο επικεφαλής της Mossad, Ταμίρ Πάρντο

Σήμερα, στη εποχή του υποστρατήγου Αβίβ Κοτσαβί (MI) και του Ταμίρ Πάρντο (Mossad)
η συνεργασία είναι τόσο καλή, όσο σχεδόν στις «μέρες της δόξας» λίγο
πριν τον Πόλεμο των Έξι Ημερών (1967), με επικεφαλής της Mossad τον Μέιρ
Αμίτ (το όνομά του φέρει ο δρόμος που οδηγεί στον λόφο που βρίσκεται η
έδρα της υπηρεσίας…) και τον υποστράτηγο Αχαρόν Γιαρίβ, επικεφαλής της
MI. Ακόμα πιο ενδιαφέρουσα όμως είναι η καταληκτική πρόταση και χρήζει
ιδιαίτερης προσοχής στην Ελλάδα: Μόνο δυο αποστολές μένουν: Το
να κάμψουν τις αντιστάσεις της Shin Bet (να συνεργαστεί και αυτή
καλύτερα) και να αποκαταστήσουν τις σχέσεις με την Τουρκία και το Ιράν…

Συμπέρασμα
για την Ελλάδα: Μπορεί οι γεωστρατηγικές ισορροπίες να έχουν μεταβληθεί
άρδην, όμως απευθύνουν έμμεση προειδοποίηση στον Ερντογάν ότι το «οι
Άραβες και οι υπόλοιποι», εξακολουθεί να ισχύει στη Μέση Ανατολή, κάτι
το οποίο γνωρίζουν καλά οι μυστικές υπηρεσίες. Κατά συνέπεια, αυτό
αποτελεί στρατηγικό στόχο, καθότι θεωρείται εθνικό συμφέρον. Μπορεί το
«ανακάτεμα» στη Μέση Ανατολή να είναι μεγάλο, όμως μακροπρόθεσμα,
Ισραηλινοί, Ιρανοί και Τούρκοι, θα πρέπει να βρουν γλώσσα συνεννόησης,
έστω κατά το ελάχιστοι, ώστε να αντιμετωπιστεί η κοινή απειλή.

Μπορεί οι σχέσεις να μην επανέλθουν για πολλές ακόμα δεκαετίες στο επίπεδο που ήσαν κάποτε. Όμως, εντυπωσιάζει
η μεθοδικότητα και η επιμονή με την οποία επιδιώκεται το κοινό
συμφέρον, ασχέτως των επιμέρους εξελίξεων και των «παρορμητικών
εκρήξεων» του κάθε Ερντογάν
που δεν θα είναι και για πάντα στην εξουσία. Στην Τουρκία υπάρχουν πολλοί σε κρίσιμα πόστα που αντιλαμβάνονται στρατηγικά και όχι ιδεολογικά το πρόβλημα. Εξάλλου, η χώρα θα σπάσει νομοτελειακά «τα μούτρα της» στην προσπάθεια να ηγεμονεύσει τους Άραβες, οπότε πολλές «σταθερές» θα επανέλθουν…
Εάν δούμε την αντίστοιχη «κουλτούρα» στα θέματα αυτά που επικρατεί στην Ελλάδα, η κατάσταση είναι απογοητευτική. Δεν μιλάμε για τις αντικειμενικές δυνατότητες μιας υπηρεσίας σαν την ΕΥΠ
(εξειδικευμένο προσωπικό, επιχειρησιακή δράση κ.λπ.) να αντεπεξέλθει
και να ακολουθήσει τον φρενήρη ρυθμό με τον οποίο εργάζονται οι άλλες
μυστικές υπηρεσίες στην ευρύτερη γεωγραφική μας γειτονιά και να
συμμετάσχει με λόγο στις διευθετήσεις.
Μιλάμε για την κουλτούρα του πολιτικού κόσμου στα θέματα
εθνικής ασφαλείας, για την αποκαρδιωτική ασχετοσύνη και την παροιμιώδη
πολιτική ανικανότητα και ανεπάρκεια να αντιληφθούν και να δράσουν.
Ενώ εξελισσόταν η κρίση στα Ίμια, ο διοικητής της ΕΥΠ που γνώριζε,
παρακαλούσε κυβερνητικούς να τον δεχθεί ο πρωθυπουργός κόβοντας βόλτες
έξω από το γραφείο του στη Βουλή. Πιστεύουμε ότι έχουν αλλάξει πολλά από
τότε; Ίσως κάποια. Περισσότερο δεν θα αναφερθούμε για ευνόητους λόγους.
Ας ελπίσουμε ότι οι αρμόδιοι θα αντιληφθούν την ανάγκη πραγματικού
εκσυγχρονισμού για τη μετατροπή της Ελλάδας σε μια «φυσιολογική χώρα»,
διότι ΔΕΝ είναι, ακόμα και μετά την κρίση που βιώνει, η οποία είναι αποτέλεσμα αυτής της «κουλτούρας» που προαναφέρθηκε, σε όλους τους τομείς, όχι μόνο στον στενά οριζόμενο ως τομέα εθνικής ασφάλειας (η οικονομία και η κοινωνία είναι επίσης συστατικό στοιχείο της).

Μακροπρόθεσμα, οι εξελίξεις στη περιοχή θα καθοριστούν από τη
δυνατότητα της χώρας μας να τις παρακολουθήσει και να διασφαλίσει τα
δικά της συμφέροντα πάντα λαμβάνοντας υπόψη στην ανάλυσή της τις
αμυντικές ανάγκες των άλλων, ώστε αιτήματα και στόχοι να διακρίνονται
από ρεαλισμό. Και αυτό ΔΕΝ γίνεται με τον τρόπο που λειτουργεί σήμερα το
κράτος, ενώ ο τομέας των μυστικών υπηρεσιών είναι ένας μόνο από αυτούς
που χρήζουν άμεσης και βαθιάς παρέμβασης…

DEFENCEPOINT

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός11 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις11 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή