Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Ο Έλληνας “Ντι Πιέτρο” Ιωάννης Σακκάς ξεσπαθώνει: “Οι δικαστές συνετέλεσαν στη γενοκτονία που υφίσταται ο Ελληνισμός”

Δημοσιεύτηκε στις

«Περιμένω την ανταπόκριση των συμπολιτών που έχουν καθαρή σκέψη και λογική»!
·         «Στην Ελλάδα η Δικαιοσύνη υπερασπίζεται το «νόμο» των ισχυρών εξουσιών, δηλαδή εκάστης Κυβέρνησης που χειραγωγεί με νομοσχέδια και υποδείξεις την πλειοψηφία της κοινοβουλευτικής νομοθετικής εξουσίας»
·         «Μέχρι σήμερα δεν είδαμε τη Δικαιοσύνη στο σύνολό της, να υψώσει ως θεματοφύλακας του δικαίου το ανάστημά της και την περιβόητη ανεξαρτησία της»
·         Στην Πατρίδα μας η Δικαιοσύνη κατέστη ουραγός του διαπλεκομένου δικομματικού πολιτικού συστήματος για να μην πειραχθούν υψηλά πρόσωπα της πολιτικής, πρωθυπουργοί, υπουργοί, οι οποίοι με τη σειρά τους μέσω Υπουργικού Συμβουλίου εκλέγουν και διορίζουν τις επιμέρους ηγεσίες της Δικαιοσύνης»
·         «Ενώ οι δικαστές όφειλαν νομικά και ηθικά λόγω του παράνομου τόκου  να απορρίψουν τις αιτήσεις των τραπεζών, εξέθεσαν τους πολίτες σε κατασχέσεις των περιουσιών τους από τις Τράπεζες»
·         «Ενώ για ελαφρότερες περιπτώσεις η χρήση του ποινικού εργαλείου της προσωρινής κράτησης ήταν ψωμοτύρι, στην περίπτωση Χριστοφοράκου παρεσχέθη περίεργη “έξυπνη” δικαστική πλάτη στο σύστημα διαπλοκής και διαφθοράς του διαπλεκόμενου δικομματικού συστήματος»
·         «Τόσα χρόνια η κατεστημένη, ως σύνολο, ισότιμη και ανεξάρτητη Δικαιοσύνη  δεν έφερε πίσω τα κλεμμένα από τους πολιτικούς και τα παρελκόμενά τους»
Αποκλειστική συνέντευξη στον Μάκη Βραχιολίδη
vrachiolidids@yahoo.gr
Ο Ιωάννης Σακκάς είναι ο Έλληνας Ντι Πιέτρο, ο άνθρωπος «καθαρά χέρια» που δεν δίστασε να τα βροντήξει και να φύγει από το δικαστικό σώμα βλέποντας ότι η αδέκαστη Δικαιοσύνη εν πολλοίς υπηρετεί πλέον το «νόμο» των ισχυρών εξουσιών και της εκάστοτε Κυβέρνησης. Στη σημερινή του αποκλειστική συνέντευξη στην «Ελεύθερη Ώρα της Κυριακής» ο πρώην εισαγγελέας Πρωτοδικών, ταράζει συθέμελα το οικοδόμημα της Δικαιοσύνης. Αφού επισημαίνει ότι και η κρίνουσα Δικαιοσύνη κρίνεται, δεν διστάζει να επικρίνει τους δικαστές που με τις αποφάσεις του στις προσφυγές των πολιτών σε βάρος της κυβέρνησης και των Τραπεζών, συντελούν στην εξαθλίωση και εξόντωσή τους. Ουσιαστικά ο κ. Σακκάς επισημαίνει ότι η σημερινή Δικαιοσύνη υπηρετεί το δικομματικό σύστημα εξουσίας και συγκεκριμένοι δικαστές με τις αποφάσεις τους εξυπηρετούν το δόλιο σχέδιο υποδούλωσης των Ελλήνων πολιτών!
Η ευθύτητα, η γενναιότητα, η αδέκαστη κρίση που διακρίνει τον Ιωάννη Σακκά και κυρίως οι καίριες παρεμβάσεις του υπέρ του λαού, έχει κάνει αρκετούς να του ζητούν να ηγηθεί πολιτικού σχήματος για την αλλαγή πορείας της χώρας προς την ελευθερία και τη δημιουργία κοινωνίας δικαίου!
H ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Κύριε Σακκά, ο λαός πέρα από τα δυσβάσταχτα μνημόνια και το κυνήγι που υφίσταται από το κράτος και τις τράπεζες, φαίνεται ότι έχει απέναντί του και την ίδια τη Δικαιοσύνη! Κατ’ αρχήν θα ήθελα ένα γενικό σχόλιο επ’ αυτής της διαπίστωσης: είναι πράγματι η Δικαιοσύνη θεματοφύλακας της αλήθειας ή τελικά υπερασπίζεται το νόμο του ισχυρού; 
Σακκάς: Η Δικαιοσύνη στην Ελλάδα ως θεσμός είναι ένα δημιούργημα αντικρουομένων συμφερόντων, όπως εκφράζεται μέσα από την υπάρχουσα Συνταγματική και απλή νομοθεσία που έχει νομοθετήσει το διαπλεκόμενο υποκριτικό δικομματικό σύστημα στην Ελλάδα με τα πολιτικά παρελκόμενά του, ως κέντρα επηρεασμού παραγωγής κανόνων δικαίου. Ως εκ τούτου, η άποψή μου είναι ότι  η Δικαιοσύνη στην Ελλάδα, ως θεσμός τροχιοδρομεί  βασικά πάνω σ΄αυτές τις ράγες. Από πλευράς έμψυχου παράγοντα στη Δικαιοσύνη, υπάρχουν Δικαστές και Εισαγγελείς που αγωνίζονται για την απόδοση της ουσιαστικής αλήθειας και απονομή ουσιαστικής δικαιοσύνης αλλά δεν αρκούν. Ως σύνολο η Δικαιοσύνη, ως θεωρούμενη ισότιμη και ανεξάρτητη εξουσία έναντι των άλλων εξουσιών, της Εκτελεστικής-Κυβερνητικής και της Νομοθετικής, δεν απέδωσε και υπ΄αυτή την έννοια στην Ελλάδα η Δικαιοσύνη υπερασπίζεται το «νόμο» των ισχυρών εξουσιών, δηλαδή εκάστης Κυβέρνησης που χειραγωγεί με νομοσχέδια και υποδείξεις την πλειοψηφία της κοινοβουλευτικής νομοθετικής εξουσίας, δηλαδή το εκάστοτε Κοινοβούλιο και δεν αφήνει περιθώρια να εκφραστεί η πραγματική συνείδηση του νομοθέτη -βουλευτή. Όταν η πλειοψηφία του Κοινοβουλίου ψηφίζει και νομοθετεί «καθ’ υπόδειξη και καθ’ υπαγόρευση» με έξωθεν παρεμβάσεις, το Κοινοβουλευτικό Πολίτευμα στην Ελλάδα είναι χειραγωγημένο και αλλοιωμένο και  δεν είδαμε τη Δικαιοσύνη στο σύνολό της μέχρι σήμερα, ως θεματοφύλακας του δικαίου, να υψώσει αποτελεσματικά το ανάστημά της και την περιβόητη ανεξαρτησία της. Συνεπώς η Δικαιοσύνη σε μικρολεπτομέρειες-μικροϋποθέσεις  μπορεί να απέδωσε δικαιοσύνη και την ουσιαστική αλήθεια, όμως σε υποθέσεις γενικού, εθνικού και μείζονος ενδιαφέροντος έμεινε πολύ πίσω και κατέστη ουραγός του διαπλεκομένου δικομματικού πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα για να μην πειραχθούν υψηλά πρόσωπα της πολιτικής, πρωθυπουργοί, υπουργοί, οι οποίοι με τη σειρά τους μέσω Υπουργικού Συμβουλίου εκλέγουν και διορίζουν τις επιμέρους ηγεσίες της Δικαιοσύνης.
Τα τελευταία λοιπόν 3 χρόνια μνημονίων είδαμε να συμβαίνουν τα εξής: α) το ΣτΕ απεφάνθη ότι το Μνημόνιο είναι νόμιμο και συνταγματικό β) το τέλος επιτηδεύματος και το χαράτσι της ΔΕΗ είναι νόμιμο και συνταγματικό γ) η κλοπή των ομολογιούχων του δημοσίου, σύμφωνα με διαρροές από το ΣτΕ, κρίθηκε νόμιμη και συνταγματική και δ) όσα έπραξε ο επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, σύμφωνα με το πόρισμα της ανακρίτριας, ήταν νόμιμα! Θέλω την νομική σας κρίση σε κάθε μία από αυτές τις ενέργειες της Δικαιοσύνης.
Σακκάς: Τα θέματα αυτά είναι μεν διαφορετικά μεταξύ τους ως αυστηρώς δικαστικά θέματα και απαιτούν πολύ συζήτηση  και επιχειρηματολογία για τεκμηριωμένες απαντήσεις και είναι ανέφικτη  η ανάλυσή τους ξεχωριστά. Πάντως και τα τέσσερα θέματα που θίγετε, έχουν μία υπόγεια-ύπουλη σύνδεση.  Εξυπηρετούν το δόλιο σχέδιο οικονομικής εξαθλίωσης και  υποδούλωσης των Ευρωπαίων Ελλήνων Πολιτών ωςΠληθυσμιακή Οντότητα στην Ευρωζώνη ως ομολογημένο ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΟ ΕΝΤΟΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ. Οι Έλληνες με τα ύπουλα μνημόνια και όργανα αυτών, θα έχαναν βασικό  μέρος της Εθνικής τους Κυριαρχίας, σύμφωνα με δημόσια δήλωση αξιωματούχου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μόνο και μόνο με αυτές τις διεθνείς παραδοχές, που σημαίνουν σχεδιασμό και εκτέλεση κατάφωρης  και ύπουλης παραβίασης του συνταγματικού και ανθρωπίνου δικαιώματος της προσωπικότητα και της αξιοπρέπειας των Ευρωπαίων Ελλήνων Πολιτών, όφειλαν όλοι οι Έλληνες Δικαστές,  που ασχολήθηκαν με τις 4 υποθέσεις που θίγετε,  να αντιληφθούν τη στημένη παγίδα  σε βάρος των Πολιτών  και με τις αποφάσεις τους να κατακεραυνώσουν κυριολεκτικά  τους εν Ελλάδι πρωθυπουργούς, υπουργούς και βουλευτές και λοιπά διοικητικά όργανα, που με οιαδήποτε πράξη τους πρωτοστάτησαν και  συμμετείχαν στο διεθνές σχέδιο μαζικής εξαθλίωσης,  μετατροπής της Ελληνικής Πληθυσμιακής Οντότητας σε ομολογημένο ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΟ ΕΝΤΟΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ με στοχευμένη εξόντωση επιμέρους πληθυσμιακών ομάδων.  Το ανώτερο επίπεδο  μόρφωσης των ελληνόφωνων δικαστών που ασχολήθηκαν και με τα τέσσερα αυτά θέματα, υποχρέωναν τους Δικαστές συνειδησιακά αλλά και νομικά με τις δικαστικές τους πράξεις να παρεμποδίσουν  την πρόοδο του ύπουλου σχεδίου να μετατραπεί ο Ελληνικός Λαός ως Πληθυσμιακή Οντότητα στην Ευρωζώνη και στην ΕΕ ως ομολογημένο ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΟ ΕΝΤΟΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ όπου υποτίθεται ότι ισχύουν θεμελιώδεις αρχές και ανθρώπινες αξίες (βλέπε τα άρθρα 3, 4 κλπ της ΣΕΕ και το άρθρο 127 της ΣΛΕΕ για τη νομισματική πολιτική).
 Έχω την άποψη ότι οι δικαστές που πλειοψήφισαν ή όπως έδρασαν στις 4 περιπτώσεις που αναφέρατε, ως πολίτες μας «έριξαν» στο ζύγι της Δικαιοσύνης και μερολήπτησαν υπέρ των δραστών (πρωθυπουργών, υπουργών, βουλευτών πλειοψηφίας κλπ)  σχεδιασμένης υπερχρέωσης, εξαθλίωσης και εξόντωσης της Ελληνικής Πληθυσμιακής Οντότητας, συντελέσαντες σε μορφή γενοκτονίας κατά παράβαση των άρθρων 7 παρ 1 β, 2 β (εξόντωση) και 25 του Ν 3003/2002 (ΦΕΚ Α-75, βλ τις σχετικές διατάξεις της διεθνούς σύμβασης).   Χαρακτηριστικά στην α’ περίπτωση στην απόφαση  668/2012 της ΟλΣτΕ για το 1ο Μνημόνιο, η πλειοψηφία των δικαστών (υπάρχει και αντίθεση μειοψηφίας) έκανε χρήση της συνταγματικής αρχής της ισότητας και της αναλογικότητας, χωρίς όμως να βάλει στη ζυγαριά της δικαιοσύνης  τα 50 δις ευρώ που έπρεπε να πληρώσουν οι Έλληνες Πολίτες υπέρ 4 ιδιωτών, ιδιωτικών τραπεζών. Γιατί αυτή η μεροληψία δικαστών υπέρ των ιδιωτών τραπεζών με σύνθλιψη της αξιοπρέπειας και της διαβίωσης των Ελλήνων Πολιτών που οδηγεί στοχευμένα σε εξαθλίωση και εξόντωσή τους, τη στιγμή που οι ιδιωτικές συστημικές τράπεζες μπορούσαν να συγχωνευτούν  με τις κοινές διατάξεις περί ανωνύμων εταιρειών και είχαν περιουσιακά στοιχεία στο εσωτερικό και εξωτερικό, ώστε να μην αφαιρεθούν με μέτρα μνημονίου 50 δις ευρώ επιπλέον από τους πολίτες  και κάτω από αυτή την υποκρισία να δεχτούν οι δικαστές ότι το μνημόνιο ήταν συνταγματικό και με αφετηρία αυτά τα πρώτα  μνημονιακά μέτρα να προκαλέσουν απρόοπτη μεταβολή συνθηκών στους πολίτες και δανειολήπτες κατ΄άρθρο 388 ΑΚ. Οι δικαστές που συνέδραμαν με οιαδήποτε μορφή  στα μνημόνια έχουν ιστορικές ευθύνες. Μας έριξαν στο ζύγι της δικαιοσύνης.
Σε άρθρο σας χαρακτηρίζετε «κυνήγι δανειοληπτών από την ανεξάρτητη Δικαιοσύνη  με ικανοποίηση παράνομου Γενικού Όρου Συναλλαγών των Τραπεζών με παράνομες και άκυρες Διαταγές Πληρωμής. Μπορείτε να γίνετε πιο σαφής; Η Δικαιοσύνη δηλαδή κάνει πλάτες στις Τράπεζες και με ποιο τρόπο;
Σακκάς:  Στη περίπτωση αυτή αναφέρομαι στους δικαστές που χειρίστηκαν αιτήσεις τραπεζών για έκδοση διαταγών πληρωμής υπέρ τους και κατά δανειοληπτών, όπου στα ποσά για τα οποία οι τράπεζες ζητούσαν από το Δικαστήριο έκδοση Διαταγής Πληρωμής συμπεριέλαβαν (πέραν της νομίμου νομολογιακά απαίτησής τους) και παράνομα ποσά τόκων   από Γενικό Όρο Συναλλαγών (ΓΟΣ) που εκρίθη παράνομος από το 2005, προ κρίσης, με τις αποφάσεις 430/2005 του Αρείου Πάγου και την 1210/2010 της ΟλΣτΕ, καθόσον οι τράπεζες βάσει σχεδίου τους πανελλαδικώς σε βάρος δανειοληπτών υπολόγιζαν τον τόκο με βάση έτος 360 ημερών αντί 365 ημερών  που ήτο η νόμιμη βάση και με αυτό τον τρόπο φούσκωναν το ποσό των τόκων επί χρόνια με παράνομο τόκο, παραβιάζοντας επιπλέον και τα χρηστά συναλλακτικά ήθη. Αυτό το θέμα επειδή ήταν λυμένο και γνωστό στους δικαστές από το 2005 (αλλά και πιο πριν),  οι αρμόδιοι δικαστές όφειλαν να ζητήσουν εξηγήσεις για το παράνομο τόκο από τις τράπεζες και μπορούσαν να απορρίψουν τις αιτήσεις των τραπεζών σύμφωνα με το άρθρο 628 παρ 1 β -2 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Δυστυχώς όμως δεν απέρριπταν τις αιτήσεις. Εξέδιδαν Διαταγές Πληρωμών σε βάρος δανειοληπτών συμπεριλαμβάνοντας και παράνομο τόκο  μέσα στη Διαταγή Πληρωμής (εκτελεστό τίτλο) και εξέθεταν τους πολίτες σε κατασχέσεις των περιουσιών τους και δικαστικούς αγώνες, ενώ οι δικαστές αυτοί όφειλαν νομικά και ηθικά λόγω του παράνομου τόκου  να απορρίψουν τις αιτήσεις των τραπεζών.  Και επιπλέον ενώ το θέμα του παράνομου τόκου ήταν γνωστό από το 2005 με νομολογία του Αρείου Πάγου, η ηγεσία της Δικαιοσύνης (ποινικής και αστικής) δεν κινήθηκε αυτεπάγγελτα κατά των τραπεζών, για να προστατεύει έγκαιρα τους δανειολήπτες και οι τράπεζες συνέχιζαν το βιολί τους. Δεν νοείται η Δικαιοσύνη να είναι τυφλή σε νομικά θέματα παράνομου τόκου τραπεζών  που έχουν λυθεί.
Στο ίδιο άρθρο σας, κάνετε λόγο για «υπόθαλψη τραπεζικής παρανομίας από τη Δικαιοσύνη ή και τα δύο μαζί». Βαρείς χαρακτηρισμοί. Δεν φοβάστε μην τυχόν κάποιοι εισαγγελείς στραφούν με ένδικα μέσα εναντίον σας;
Σακκάς:  Το φαινόμενο της υπόθαλψης το εξηγώ παραπάνω και είναι αντιληπτό στο μέσο κοινωνικό άνθρωπο. Εάν στραφούν εναντίον μου για την άποψή μου και την αξιολόγησή μου σε ένα μείζον κοινωνικό θέμα των δανειοληπτών που θα έπρεπε η Δικαιοσύνη να το είχε αντιμετωπίσει αυτεπαγγέλτως εν μέσω κρίσης,  τότε η Δικαιοσύνη θα τα κάνει μούσκεμα για μια ακόμη φορά και θα πρέπει να απαντήσει γιατί αφού ήταν τόσο ανεξάρτητη άργησε να δει το δίκαιο. Και η κρίνουσα Δικαιοσύνη κρίνεται.
Νομίζω ότι η οικειοθελής αποχώρησή σας  από το δικαστικό σώμα έχει να κάνει με τη διαπίστωσή σας ότι η Δικαιοσύνη δεν λειτουργεί αδέκαστα, ως οφείλει. Μπορείτε να αναφερθείτε σε συγκεκριμένη περίπτωση ή περιπτώσεις που βιώσατε ως εισαγγελικός λειτουργός;
Σακκάς:   Με τα θέματα που έθιξα παραπάνω, προφανώς η Δικαιοσύνη σαν σύνολο δεν λειτουργεί ορθά. Να θυμάστε όμως ότι όταν λέμε Δικαιοσύνη στην Ελλάδα, εννοούμε και τους βουλευτές (λόγω θεσμικής σύγχυσης εξουσιών κατά το Ελληνικό Σύνταγμα) όταν είναι υποχρεωμένοι από το Σύνταγμα έγκαιρα να ασκήσουν δικαστικά –εισαγγελικά καθήκοντα και αδιαφορούν κατά κατάχρηση εξουσίας τους με αποτέλεσμα να παραγράφονται κακουργήματα υπουργών κλπ. Πάντως, μέσα στη Δικαιοσύνη υπάρχει η άποψη ότι για τους δικαστικούς δεν υπάρχει δικαιοσύνη. Θυμηθείτε τις περιπτώσεις των Ανώτατων Δικαστικών Συμβουλίων που αποφάσιζαν για δικαστικούς χωρίς ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία που απαιτεί το Σύνταγμα και είχε δημιουργηθεί θέμα συνδικαλιστικά.
 ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΣΤΗ ΦΥΓΗ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΑΚΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟ ΒΑΛΤΩΜΑ ΤΟΥ ΣΚΑΝΔΑΛΟΥ SIEMENS
 Πείτε μου την άποψή σας: το ότι στον Χριστοφοράκο δόθηκε η δυνατότητα να διαφύγει στο εξωτερικό χωρίς να διαταχθεί η σύλληψή του αμέσως μετά την απολογία του στον εισαγγελέα, πιστεύετε ότι έγινε από λάθος ή έχει να κάνει με αυτό που λέγαμε προηγουμένως: «πλάτες της Δικαιοσύνης στο πολιτικό σύστημα»;   
Σακκάς:   Η πεποίθησή μου είναι ότι υπήρξαν  «έξυπνες» πλάτες εντός Δικαιοσύνης προς το διαπλεκόμενο κυβερνητικό -πολιτικό σύστημα. Σε άλλες ελαφρότερες περιπτώσεις τον ίδιο καιρό η χρήση του ποινικού εργαλείου της προσωρινής κράτησης ήταν ψωμοτύρι και είχαν εκδηλωθεί επικρίσεις από δικηγόρους και σε τέτοια σοβαρή περίπτωση η μη χρήση της δικαστικής προσωρινής κράτησης είναι περιέργως «έξυπνη» δικαστική πλάτη στο σύστημα διαπλοκής και διαφθοράς του διαπλεκόμενου δικομματικού συστήματος στην Ελλάδα.
Αλλεπάλληλα αποκαλυπτικά δημοσιεύματα της «Ελεύθερης Ώρας» για την υπόθεση Siemens, έθεταν το ερώτημα στην ανακρίτρια κα Νικολακέα γιατί δεν καλεί επί 3 και πλέον χρόνια τον μάρτυρα Σέκερη (μπατζανάκη του κ. Σαμαρά) να καταθέσει για την υπόθεση της γερμανικής εταιρείας. Σας θυμίζω ότι η κ. Νικολακέα πριν από 3 χρόνια είχε στείλει «κλήση» στον κ. Σέκερη να προσέλθει να καταθέσει αλλά την ανακάλεσε ενώ ο τελευταίος ήταν καθ’ οδόν προς το γραφείο της, λέγοντάς του ότι θα τον ξανακαλέσει! Η ανακρίτρια όχι μόνον δεν ξανακάλεσε τον μάρτυρα αλλά η υπόθεσηSiemens αραχνιάζει στα συρτάρια της! Θέλω το σχόλιό σας. 
Σακκάς:   Τέτοιες περιπτώσεις έπρεπε να ελέγχονται άμεσα από πειθαρχικό δικαστή και το πόρισμα αυτού να δίδεται στη δημοσιότητα για να γνωρίζουν οι πολίτες δια μέσου της δημοσιογραφίας τι συνέβη. Η  τακτική που μου λέτε είναι πράγματι περίεργη και δημιουργεί υπόνοιες κατά της ορθής και γρήγορης απονομής της δικαιοσύνης. Και αυτή ακόμα η αργοπορία εξέτασης της υπόθεσης εκθέτει το θεσμό της Δικαιοσύνης. Τα πάνε πίσω για παραγραφές. Τελικά μεγάλο κόλπο  η παραγραφή στην μη απονομή Δικαιοσύνης και ύστερα μας λένε νομικώς ότι η παραγραφή είναι δημόσιος θεσμός του Δικαίου και εφαρμόζεται αυτεπάγγελτα. Δηλαδή από μέσα η κατάρρευση της δικαιοσύνης. Κατά τα άλλα η δικαιοσύνη είναι η μεγάλη αρετή.
Εάν οι πολίτες βάλλονται από το κράτος των μνημονίων και τις Τράπεζες και παράλληλα δεν βρίσκουν καταφύγιο στη Δικαιοσύνη, τότε ποια ελπίδα μπορεί να έχουν και τι πρέπει να κάνουν κύριε Σακκά;
Σακκάς:  Οι πολίτες οφείλουν να αυτοργανωθούν συλλογικά σε νέο πολιτικό φορέα και οι πολίτες να τον ψηφίσουν για να μπορέσουν να εξοστρακίσουν δημοκρατικά και ειρηνικά την πολιτική κόπρο που νομοθετεί  και αλλοιώνει το κοινοβουλευτικό σύστημα και τη δικαιοσύνη στην Ελλάδα.
Για τις λάθος πρωτόδικες αποφάσεις που εκδίδουν δικαστές σε βάρος πολιτών, οι λειτουργοί της Δικαιοσύνης δεν λογοδοτούν πουθενά; Πάμπολλες είναι οι περιπτώσεις που τέτοιες αποφάσεις έχουν ανατραπεί πλήρως στο Εφετείο. Και οι μεν πρωτόδικοι δικαστές και οι εφέτες πληρώθηκαν από το Δημόσιο, οι δε πολίτες ταλαιπωρήθηκαν και ξεγυμνώθηκαν οικονομικά!  
Σακκάς:  Θεσμικά υπάρχει έλεγχος των δικαστικών αποφάσεων από επιθεωρητές δικαστές στον Άρειο Πάγο και στα αντίστοιχα Εφετεία. Εάν δεν διακριβωθεί δολιότητα δικαστή για το «λάθος»  που είναι λόγος απόλυσης από το δικαστικό σώμα και αγωγής κακοδικίας σε βάρος του ενδεχομένως, τότε μπορεί να καταλογισθεί επιστημονική ανεπάρκεια στο δικαστικό και να στερηθεί την προαγωγή του ή να απολυθεί από το δικαστικό σώμα με δικαστική απόφαση. Σχετικά  τα θέματα ρυθμίζει ο  Κώδικας Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών  Ν  1756/1988 ως τροποποιήθηκε.
Στη δημιουργία μουσουλμανικού τεμένους ομονοούν όλα τα κόμματα. Μια και έχετε ασχοληθεί επισταμένως με το θέμα, οι πολίτες έχουν περιθώρια να σταματήσουν το χτίσιμο του τεμένους και με ποιο τρόπο;
Σακκάς:  Οι πολίτες έχουν λόγους τους οποίους έγραψαν σε προσφυγή τους στο Συμβούλιο Επικρατείας. Αναμένεται η απόφαση. Ο μεγαλύτερος λόγος για μένα είναι ο συνεχής και απρόοπτος κίνδυνος κατά της δημόσιας τάξης και ειρήνης της περιοχής από τους προσερχόμενους στο Ισλαμικό τέμενος ως ισλαμική βάση στην Ελλάδα. Ο νόμος που προέβλεψε το τέμενος επί Νέας Δημοκρατίας το 2006,  το ονομάζει ΙΣΛΑΜΙΚΟ, ενώ το Ελληνικό Αυστηρό Γραπτό Σύνταγμα για την προστασία των θρησκευτικών μειονοτήτων δεν χρησιμοποιεί αυτόν τον όρο «ΙΣΛΑΜ» ή «ΙΣΛΑΜΙΚΟ». Ο όρος αυτός αποτελεί επέκταση και εισβολή στην Ελλάδα πολιτικής  θρησκευτικού φανατισμού που δημιουργεί κινδύνους στην ελληνική δημόσια τάξη και ρατσισμό εναντίον ελλήνων χριστιανών πολιτών. Οι θιασώτες ελληνόφωνοι βουλευτές της ΝΔ κλπ κομμάτων  που νομοθέτησαν το 2006 αυτόν τον όρο στο νόμο για το «Ισλαμικό Τέμενος» έβαλαν εν γνώσει τους τη βάση για συνεχή διατάραξη της δημόσιας τάξης στο λεκανοπέδιο Αττικής. Ο δεύτερος λόγος για να σταματήσει η ανέγερση είναι ο αρχαιολογικός χαρακτήρας του χώρου όπου αποφασίστηκε να ανεγερθεί. Ο νόμος 3028/28-6-2002 ΦΕΚ Α 153, όπως ισχύει ρυθμίζει τα θέματα για την προστασία των αρχαιοτήτων και την πολιτιστική κληρονομιά. Δεν συμβιβάζεται η ισλαμική παρουσία να καπελώνει επιδεικτικά την αρχαία ελληνική πολιτιστική κληρονομιά στην Ελλάδα και δεν προβλέπεται κάτι τέτοιο από το Ελληνικό αυστηρό και γραπτό Σύνταγμα.
Ο αηδιασμένος από το πολιτικό σύστημα κόσμος, ζητεί κάποιον Di Pietro να ηγηθεί πολιτικού φορέα. Πληροφορηθήκαμε ότι τέτοια πρόταση σας έγινε. Μπορεί λοιπόν να σας δούμε να ηγείστε ενός νέου πολιτικού σχήματος;    
Σακκάς:   Κάθε έλληνας Πολίτης οφείλει να γίνει Di Pietro με συνείδηση δικαίου και να μη περιμένει από τον άλλον. Η ύπαρξη πολιτικού φορέα θα κριθεί από το συλλογικό ειλικρινές ενδιαφέρον των συμπολιτών μας ώστε ο φορέας να μην είναι θνησιγενής αλλά να έχει ενωτικό πνεύμα και να  μπορεί να έχει πλειοψηφία εντός Κοινοβουλίου. Ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη. Τα περιθώρια στενεύουν. Ο νέος πολιτικός φορέας  πρέπει να αποτελεί πραγματική Ελληνική Ενωτική Κοινοβουλευτική Ρομφαία. Να θυμάστε όμως ότι πνεύμα Di Pietro πρέπει να έχει  κάθε Έλληνας Πολίτης για να μπορέσει συλλογικά, ηθικά και συνειδησιακά  να εξοστρακίσει τους παραγωγούς της πολιτικής κόπρου από την Ελλάδα και να έχει το σθένος με αυστηρή νομοθεσία να φέρει πίσω τα κλεμμένα. Τόσα χρόνια η κατεστημένη, ως σύνολο, ισότιμη και ανεξάρτητη Δικαιοσύνη  δεν έφερε πίσω τα κλεμμένα από τους πολιτικούς και τα παρελκόμενά τους.Ο Ελληνικός Λαός γνωρίζει σύμφωνα με το σοφό απόφθεγμά του ότι «αριστεροί και δεξιοί είναι ίδιοι στο φαϊ». Τώρα με τις περίεργες συμπράξεις και υπόγειες διαδρομές του διαπλεκόμενου  δικομματικού συστήματος, εν μέσω πολιτικής και οικονομικής κρίσης, οι πολίτες κατάλαβαν ποίοι αποτελούσαν το «φαϊ», το θύμα των κατεστημένων πολιτικών. Περιμένω να ακούσω την σωστή απόφαση των συμπολιτών μου που έχουν καθαρή σκέψη και λόγο στη πράξη. Ως Πρώην Εισαγγελέας-Δικαστικός, νομικός και πολιτικός επιστήμονας δεν ανέχομαι να με κυβερνούν κλέφτες, απατεώνες, αλαζόνες, υπερόπτες, υποκριτές και άπιστοι πολιτικοί με τα παρελκόμενά τους και τη πονηρή νομοθεσία που παρήγαγαν υπέρ τους. Δημιούργησαν νομικό, κοινωνικό και οικονομικό χάος στην Πατρίδα μας. Το  εγκληματικό τους παιχνίδι  με μνημόνια και απώλεια εθνικής κυριαρχίας πρέπει να πάρει τέλος για να διασωθεί η Ελληνική Πληθυσμιακή Οντότητα.Περιμένω την ανταπόκριση των συμπολιτών που έχουν καθαρή σκέψη και λογική.

 “Ελεύθερη Ώρα της Κυριακής”
Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO24 λεπτά πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

GEOPOLITICO54 λεπτά πριν

Σοβαρή καταγγελία για το Σαχτάρ-ΑΕΚ! Χειρονομίες Τούρκων οπαδών προς τους Έλληνες – Συνελήφθησαν αστραπιαία από την αγγλική αστυνομία

Οι Τούρκοι βρέθηκαν στο Λονδίνο για τον προπονητή της ουκρανικής ομάδας Αρντά Τουράν, ο οποίος ακούγεται για τον πάγκο της...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Η Ευρώπη γνωρίζει, αλλά κάνει τα στραβά μάτια! Το διπλό παιχνίδι της Τουρκίας με Χαμάς και ισλαμιστικά δίκτυα

Η Ευρώπη δεν μπορεί να απαιτεί διαφάνεια από τους αιτούντες επιχορηγήσεων, ενώ παράλληλα αντιμετωπίζει την εξουσία της Άγκυρας επί των...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Η ελευθερία της έκφρασης στην Τουρκία του Ερντογάν: Λουκέτα, καταλήψεις τηλεοπτικών σταθμών και φίμωση του Τύπου

Από τις εφημερίδες Zaman και Bugün μέχρι τους τηλεοπτικούς σταθμούς TELE1 και Halk TV, η Τουρκία μετρά μια δεκαετία μαζικών...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

«Ελευθερία» Λονδίνου: Αδιέξοδο στο Κυπριακό, νέα εποχή στις σχέσεις Βρετανίας–ΕΕ και τα μηνύματα Ρούμπιο προς την Τουρκία

Στο επίκεντρο του νέου φύλλου της ομογενειακής εφημερίδας η αμετακίνητη στάση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό, οι πολιτικές εξελίξεις στο...

Δημοφιλή