Άμυνα
Το Αιγαίο ως Αρχιπέλαγος και το Αρχιπελαγικό σύμπλεγμα του Καστελλόριζου
Η υφαλοκρηπίδα για τους υδρογονάνθρακες και η ΑΟΖ για τα ψάρια ενός αρχιπελαγικού συμπλέγματος, όπως το Καστελλόριζο, ρυθμίζεται ενιαία για όλο το Αρχιπέλαγος.
Με το σημερινό σύστημα, τα 6 ή 12 νμ, τα νησάκια του αρχιπελάγους του Καστελλόριζου, όπως και του Αιγαίου, είναι απομονωμένα και χαράσσουν υφαλοκρηπίδα το καθένα ξεχωριστά.
Χωρικά ύδατα, άρα κυριαρχία, είναι μόνο οι δακτύλιοι, οι κύκλοι των 6 ή 12 νμ γύρω από τα νησιά. Τα μεταξύ των νησιών νερά αν αυτά απέχουν παραπάνω από 6 ή 12 νμ είναι διεθνή.
Τα νησιά του Αρχιπελάγους του Καστελλόριζου απέχουν λιγότερο από 6 νμ. Κι εδώ είναι το παράδοξο: το καθένα χαράσσει δική του υφαλοκρηπίδα, ενώ θα έπρεπε όλα μαζί ενωμένα, σα μία ενιαία και αδιάσπαστη αρχιπελαγική αλυσίδα, να παράγουν μία υφαλοκρηπίδα. Το ίδιο ισχύει και για το Αιγαίο.
Σύμφωνα με τα λεγόμενα «ειδικού συνεργάτη» γνωστού δημοσιογράφου, «Το Μέρος IV που αναφέρεται στα Αρχιπελαγικά Κράτη αποτελείται από ένα Άρθρο. Το Άρθρο 46 αναφέρει ότι τα Αρχιπελαγικά Κράτη είναι τα αμιγώς νησιωτικά κράτη.»
Το Μέρος IV που αναφέρεται στα Αρχιπελαγικά κράτη αποτελείται από 9 άρθρα.
Τα παραθέτω:
PART IV. ARCHIPELAGIC STATES
Article 46. Use of terms
Article 47. Archipelagic baselines
Article 48. Measurement of the breadth of the territorial sea, the contiguous zone, the exclusive economic zone and the continental shelf
Article 49. Legal status of archipelagic waters, of the air space over archipelagic waters and of their bed and subsoil
Article 50. Delimitation of internalwaters
Article 51. Existing agreements, traditional fishing rights and existing submarine cables
Article 52. Righ to finno cent passage
Article 53. Right of archipelagic sea lanes passage
Article 54. Duties of ships and aircraft during their passage, research and survey activities, duties of the archipelagic State and laws and regulations of the archipelagic State relating to archipelagic sea lanes passage
Επίσης, και μιας και αναφερόμαστε στα Aρχιπελάγη, μια μικρογραφία των οποίων είναι το αρχιπελαγικό σύμπλεγμα του Καστελλόριζου, ορίστε και η αλήθεια και όχι η παραποίηση των λόγων μου από ανώνυμους «ειδικούς συνεργάτες».
Από παλαιότερο άρθρο μου: “Η χώρα δεν αποτελεί “αρχιπελαγικό κράτος” με την έννοια του αρθ 46, γιατί θα έπρεπε να αποτελείται εξ ολοκλήρου από νησιά, αλλά “Παράκτιο Αρχιπέλαγος”, με την έννοια του άρθρου 7 της Σύμβασης, το οποίο απαιτεί τη γειτνίαση Ηπειρωτικού – Αρχιπελαγικού χώρου.”
Ο εν λόγω «ειδικός συνεργάτης» σκοπίμως συγχέει τα δύο είδη αρχιπελαγών για να θολώσει τη συνείδηση, την κρίση και τη λογική του απλού αναγνώστη.
Σου λέει, σιγά μην ξέρει ο αναγνώστης τη διαφορά αρχιπελαγικού κράτους-Παρακτίου Αρχιπελάγους. Και θολώνει τα νερά. Την ίδια τακτική ακολουθούσε και ο Γκαίμπελς. Η αλήθεια από τη μια μεριά και τα αποπροσανατολιστικά δημοσιεύματα από την άλλη. Το αποκρουστικό είναι ότι «πατάει» στην άγνοια, όχι τη δική μου, αλλά του κόσμου.
Τελειώνω, με τη φράση του ίδιου. “Κάποιοι λένε «μην ασχολείστε με την ΑΟΖ, ο ορισμός του Αρχιπελάγους, που προβλέπει το Δίκαιο της Θάλασσας, μας δίνει τη μεγάλη πλειοψηφία της θάλασσας του Αιγαίου».
Και αυτή είναι η πραγματικότητα στο Διεθνές Δίκαιο.
Η Συνθήκη της Λωζάννης, ΔΕΝ περιλαμβάνει όλα τα νησιά του Αιγαίου, παρά μόνο τα μεγάλα και κεντρικά. Τα υπόλοιπα, λέει το Διεθνές Δίκαιο, και ισχυρίζεται η Ελλάδα, ανήκουν στα μεγάλα και κεντρικά. Και όλα αυτά, με τη σειρά τους, σχηματίζουν ένα ενιαίο Αρχιπέλαγος, το οποίο ανήκει στη χώρα που κατέχει την κυριαρχία τους. Αυτή είναι η επίσημη θέση της Ελλάδας.
Έτσι, σύμφωνα με την παραπάνω Συνθήκη, και για παράδειγμα στο Βόρειο Αιγαίο, δεν αναφέρονται οι Οινούσσες και τα Ψαρά, αλλά μόνο η Χίος. Τα υπόλοιπα νησιά ανήκουν στο κεντρικό επειδή σχηματίζουν μικρό Αρχιπέλαγος –archipelagicunit-. Στην περίπτωση της Ελλάδας, όλα τα αρχιπελαγικά συμπλέγματα δημιουργούν ένα ενιαίο Αρχιπέλαγος, το Αιγαίο.
Στην Ιταλο-Τουρκική Συμφωνία του 1932 αναφέρονται όλα τα νησιά που σχηματίζουν το αρχιπελαγικό σύμπλεγμα του Καστελλόριζου.
Συνεπώς, οποιοσδήποτε λέει πως το Αιγαίο δεν είναι Αρχιπέλαγος σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, είναι επικίνδυνος. Όταν μάλιστα εκφέρει και δημόσιο λόγο, είναι άλλος ο χαρακτηρισμός. Το ίδιο ισχύει και για το αρχιπελαγικό σύμπλεγμα του Καστελλόριζου.
Η πολύ σημαντική απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης μεταξύ Νικαράγουας και Κολομβίας, η οποία αφορούσε το Αρχιπέλαγος του Σαν Αντρέ και την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ του, δημοσιεύτηκε στα Διεθνή.
Θα βάλω τον τίτλο, όμως, ειδησεογραφικού σάιτ: «Πρόβα Αιγαίου» η κόντρα Νικαράγουας-Κολομβίας για την ΑΟΖ – Τι αποφάσισε η Χάγη». Ανάμεσα στα άλλα αποφασίστηκε, κατά πάγια τακτική, κι όπως ορίζει το Διεθνές Δίκαιο, ότι η ΑΟΖ δεν έχει τίποτα να προσθέσει σε σχέση με την Υφαλοκρηπίδα.
«Πρόβα Αιγαίου» γιατί η Ελλάδα, όπως και η Κολομβία, κατέχουν και οι δύο αρχιπελάγη. Αποφασίστηκε, λοιπόν, ότι όλη η προηγούμενη υφαλοκρηπίδα του αρχιπελάγους του Σαν Αντρέ της Κολομβίας, την οποία είχε μονομερώς ανακηρύξει, περνάει στην κατοχή της Νικαράγουας.
Η γραμμή ΑΒ είναι η πρώην μέση γραμμή του αρχιπελάγους. Τα πρώην κομμάτια ΑΓΔΕ και ΖΗΘΒ της Κολομβίας, αποφάσισε το Διεθνές Δικαστήριο, πρέπει να περάσουν στα χέρια της Νικαράγουας.
Σε επίπεδο Αιγαίου, αυτό σημαίνει πως τα ελληνικά νησιά θα πρέπει να περικλειστούν σε τουρκικούς θύλακες. Το ίδιο ισχύει και για την περιοχή του Καστελλόριζου.
Όπως καταλήγει ο δημοσιογράφος του δημοσιεύματος, «Με την ανακήρυξη της ΑΟΖ της Νικαράγουα, αυτά τα νησιά (σ.σ. της Κολομβίας) είτε «αποκλείονται» σε θύλακες εθνικών υδάτων είτε δημιουργούν ένα μικρό κολομβιανό «αρχιπέλαγο» μέσα στην ΑΟΖ της Νικαράγουα.»
Επιτακτική είναι, λοιπόν, η ανάγκη το Αιγαίο να αναγνωριστεί ως Παράκτιο Αρχιπέλαγος, για να αποφύγουμε τα κενά των διεθνών υδάτων ανάμεσα στα ελληνικά νησιά, τα οποία με την παραπάνω απόφαση και με το σημερινό σύστημα των 6 ή 12 νμ, μπορεί να αναγνωριστούν ως διεθνή ή/και ως τουρκικά.
Υπενθυμίζω το χάρτη με τα χωρικά ύδατα του Αιγαίου, είτε με 6, είτε με 12 νμ. Ό,τι δεν καλύπτεται από χωρικά ύδατα, το λευκό δηλαδή, είναι διεθνή ύδατα.
Εάν διπλασιαστούν τα 6 σε 12 νμ, δεν είναι αλγεβρική η αύξηση, δηλαδή το διπλάσιο σε χωρικά ύδατα, αλλά γεωμετρική. Από το 40% του Αιγαίου που κατέχουμε σήμερα, θα πάμε στο 60%. Το υπόλοιπο 40%, δηλαδή σχεδόν το μισό Αιγαίο, θα παραμείνει Διεθνή Ύδατα ή/και τουρκικά.
– H Ελλάδα και η Ιταλία συμφώνησαν για οριοθέτηση ΑΟΖ, δηλαδή των υπεράνω της υφαλοκρηπίδας υδάτων. Τα δικαιώματα στην υφαλοκρηπίδα είναι ήδη εξασφαλισμένα από την οριοθέτηση του 1977.
Κι επειδή πολλοί δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει ΑΟΖ, ας ξεκινήσουν από αυτήν την οριοθέτηση.
Υφαλοκρηπίδα για τους υδρογονάνθρακες – Βυθός, υπέδαφος-, ΑΟΖ για την αλιεία –Τα υπεράνω της υφαλοκρηπίδας ύδατα, αλλά όχι η επιφάνεια. Η επιφάνεια είναι διεθνή ύδατα -.
Το ίδιο ισχύει και για την οριοθέτηση Ελλάδας –Κύπρου – Αιγύπτου. Θα γίνει οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, εφόσον ενδιαφερόμαστε για τους υδρογονάνθρακες, και παράλληλα της ΑΟΖ για τα υπερκείμενα ύδατα (αλιεία, ανεμογεννήτριες κλπ). Θα πρέπει, βέβαια, να ληφθεί υπόψη και η νομολογία του Διεθνούς Δικαστηρίου, όπως αναλύθηκε παραπάνω.
– Ο εν λόγω «ειδικός συνεργάτης», που δεν είναι άλλος από τον γνωστό στους Έλληνες Καρυώτη, ενώ ανώνυμος χαρακτηρίζει το θέμα της Στρογγύλης ως «κουταμάρα», σπεύδει μετά από τρεις ημέρες, υπό το βάρος της δημόσιας κατακραυγής, να βγάλει καινούριο άρθρο όπου αναφέρει τα προβλήματα της Πορτογαλίας με την ανάλογη Στρογγύλη!
Αυτός, δηλαδή, που ως ανώνυμος υπερασπιστής των δικαίων της ΑΟΖ είπε ότι δε μειώνεται η ΑΟΖ της Ελλάδας, μετά από τρεις ημέρες έβγαλε επώνυμο άρθρο στο οποίο περιγράφει τα νόμιμα αιτήματα της Πορτογαλίας με την εκεί Στρογγύλη!
Στο πιο πρόσφατο άρθρο του, «Το Σχέδιο Β για την ΑΟΖ», αναφέρεται ξεκάθαρα στη σημασία της Στρογγύλης, ενώ, επιτρέψτε μου να επαναλάβω, με το ανώνυμο άρθρο του «Το Θέμα της Στρογγύλης», χαρακτηρίζει το θέμα ως «κουταμάρα»!
Είναι ο ίδιος που, όταν τον ρώτησαν ως καθηγητή Πολιτικής Οικονομίας, είπε για τις μετοχές των 600 δις που θα έσωζαν την Ελλάδα από το χρέος. Μετά είπε ότι δεν είχε καμία σχέση.
Και για να μην υπάρχουν αμφιβολίες ως προς τη χρησιμότητα του ίδιου και της ΑΟΖ στο δημόσιο διάλογο, ορίστε άλλη μία «αναδίπλωση»: «Πέρασαν πολλά χρόνια για να καταλάβω ότι η αρχική αντίθεση της Τουρκίας στο ζήτημα της ΑΟΖ ήταν το θέμα της αλιείας και όχι το πετρέλαιο».
Αφορμή για την συνομολόγηση αυτή αποτέλεσε η πρόσφατη αναφορά για «νίκη» της Ελλάδας στις Βρυξέλλες για την ΑΟΖ, όπου ναι μεν οι επικεφαλίδες έλεγαν για ΑΟΖ, αλλά στο κυρίως κείμενο των άρθρων γινόταν σαφές πως η ΑΟΖ αφορά στην αλιεία.
Γι’ αυτό και η απόφαση πάρθηκε κάτω από την αιγίδα της «Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής».
Όπως δημοσιεύτηκε, «το ψήφισμα αυτό προτρέπει την ΕΕ να χρησιμοποιήσει τη διπλωματία της, για να προαγάγει το διάλογο μεταξύ κρατών – μελών και τρίτων χωρών, έτσι ώστε να διασφαλιστεί ότι θα εκτιμούν τις αρχές της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής της ΕΕ, και να παρακολουθεί τη συμμόρφωση με τους κανόνες της εν λόγω πολιτικής.
Επίσης, με ξεκάθαρο μήνυμα προς την τουρκική πλευρά, τονίζει ότι ιδίως οι υποψήφιες προς ένταξη στην ΕΕ χώρες θα πρέπει να τηρούν τις αρχές της αλιευτικής πολιτικής της ΕΕ, καθώς και το σχετικό ενωσιακό και διεθνές δίκαιο που ισχύει για τις αλιευτικές δραστηριότητες.»
Αυτός είναι και ο λόγος που καμία άλλη κυβέρνηση στο παρελθόν δεν ασχολήθηκε με το «θέμα της ΑΟΖ» και παρόμοιες..«κουταμάρες».., κι όχι επειδή δήθεν αντιδρούσαν οι Τούρκοι ή ο διεθνής παράγοντας.
Οι Τούρκοι, όταν ήρθε ο Νταβούτογλου τον προηγούμενο Οκτώβριο και του έθεσαν το «θέμα της ΑΟΖ», ήταν σαφείς: «Πρώτα τα χωρικά ύδατα και η υφαλοκρηπίδα, και μετά η ΑΟΖ».
Και για να κλείσω, όταν ως αντιπρόσωπος της Ελλάδας στη Σύμβαση της για το Δίκαιο της Θάλασσας, – και ποιος ξέρει πώς επελέγη, αφού αντικείμενό του είναι η Πολιτική Οικονομία (βλ. παραπάνω για τις μετοχές των 600 δις..) κι όχι το Διεθνές Δίκαιο -, μετά από τόσα χρόνια που είσαι «ειδικός» στο θέμα, παραδέχεσαι ότι η ΑΟΖ δεν αφορά στο πετρέλαιο, αλλά στα ψάρια, ε, μετά από 30 χρόνια,κι αφού έχεις δημιουργήσει τέτοιο ντόρο, βγάλτε μόνοι σας τα συμπεράσματα, για το πόσο αστείος, ανεπαρκής και βλακωδώς επικίνδυνος ήσουνα και είσαι.
GEOPOLITICO
Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash
Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.
Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.
Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.
Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.
Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες
Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.
Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.
Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.
Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία
Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.
Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.
Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.
Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.
Το προηγούμενο της Αρμενίας
Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.
Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.
Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν
Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.
Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.
Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.
Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.
GEOPOLITICO
Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.
Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».
Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.
Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.
Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
GEOPOLITICO
«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο
Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.
Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.
Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.
Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.
Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων
Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.
Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.
Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.
Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.
Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».
Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.
Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.
Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία
Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.
Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.
Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.
Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων
Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.
Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.
Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.
Στα εγκαίνια της Διακλαδικής Σχολής Μη Επανδρωμένων, αλλά και των Αυτονόμων Συστημάτων Θάλασσας. Ένα περαιτέρω βήμα, που δημιουργεί τεράστιες δυνατότητες για το Πολεμικό Ναυτικό μας στο Αρχιπέλαγος, με τα Αυτόνομα Συστήματα τα οποία μπορούν να προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες στην επιτήρηση και αναγνώριση, στην προστασία των λιμένων, στον ναρκοπόλεμο και στην ασφάλεια των υποδομών.
Αυτό το νέο Πολεμικό Ναυτικό με τις σύγχρονες πλατφόρμες, θα μπορεί να προστατεύει όχι μόνο την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και τα ενεργειακά και επικοινωνιακά δίκτυα στον βυθό, τα οποία είναι επίσης απαραίτητα για την ασφάλεια της Πατρίδας.
(από τον χαιρετισμό μου στην τελετή των εγκαινίων του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ του ΠΝ)
#HellenicNavy
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 13, 2026
Το αίτημα για τα Corsair
Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.
Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.
Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.
Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή
Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας

