Ακολουθήστε μας

Άμυνα

ΕΛΛΗΝΟ-ΡΩΣΙΚΑ ΝΑΥΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑ

Δημοσιεύτηκε στις

Βαθαίνει η εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς

Ρωσικός στόλος 2013: ανανέωση και περιφορά της σημαίας

 Aircraft carriers of Russia’s Northern Fleet head to Atlantic and Mediterranean Sea

Το ρωσικό καταδρομικό «Μέγας Πέτρος»

Στο Αιγαίο ετοιμάζεται να καταπλεύσει το πυρηνοκίνητο καταδρομικό της Ρωσίας «Μέγας Πέτρος» («Pyotr Veliky») μαζί με άλλα πλοία, για κοινές ασκήσεις με το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό (ΠΝ).
Το καταδρομικό έδεσε ήδη για ανεφοδιασμό και ξεκούραση του πληρώματος
στο λιμάνι της Λεμεσού.
Κατά πληροφορίες οι κοινές ασκήσεις με το
ελληνικό ΠΝ θα απλωθούν από το Καστελόριζο μέχρι την Κύπρο. Πληροφορίες
αναφέρουν επίσης ότι θα πραγματοποιηθούν συντονισμένες ανθυποβρυχιακές
ασκήσεις, με ρωσικό υποβρύχιο που επίσης θα πλεύσει στην περιοχή, καθώς
και ότι αργότερα θα καταπλεύσει στην ίδια περιοχή και το ρωσικό
αεροπλανοφόρο «Ναύαρχος Κουζνέτσοφ».

Σύμφωνα με δηλώσεις Ρώσων
αξιωματούχων, το «Μέγας Πέτρος» και το αποβατικό του Στόλου της Βαλτικής
«Alexander Shabalin», τα οποία αποτελούν μέρος της μοίρας Μεσογείου του
ρωσικού Ναυτικού, θα πραγματοποιήσουν κοινά ναυτικά γυμνάσια στο Αιγαίο
και την Ανατολική Μεσόγειο, όπως ασκήσεις έρευνας και διάσωσης, με
ταυτόχρονη χρήση των ελικοπτέρων Ka-27, που σταθμεύουν στο καταδρομικό
«Μέγας Πέτρος».

JPEG - 279.2 ko
το ρωσικό
αεροπλανοφόρο «Ναύαρχος Κουζνέτσοφ»

Οι παραπάνω πληροφορίες για τις κοινές ελληνορωσικές ασκήσεις έρχονται λίγο καιρό μετά τη συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας που υπέγραψαν στις αρχές Δεκέμβρη ο υπουργός Αμυνας, Δημήτρης Αβραμόπουλος, και ο Ρώσος ομόλογός του, Σεργκέι Σοϊγκού,
και η οποία αφορούσε ζητήματα εξοπλισμών, υποστήριξης (με συντήρηση,
ανταλλακτικά, εφόδια) ρωσικών αμυντικών συστημάτων που αγόρασε στο
παρελθόν η Ελλάδα και παροχής τεχνογνωσίας από τη Ρωσία για κατασκευή
οπλικών συστημάτων στην Ελλάδα. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Σ. Σοϊγκού
είχε επαναφέρει τότε το αίτημα της ρωσικής κυβέρνησης για χρήση των
ελληνικών λιμανιών από το ρωσικό Πολεμικό Ναυτικό, για τον ελλιμενισμό
πλοίων, κάτι που «σκοντάφτει» στις ΝΑΤΟικές δεσμεύσεις της Ελλάδας.

Από
διάφορες πλευρές γίνεται προσπάθεια να ερμηνευθεί η παρουσία της
ρωσικής ναυτικής δύναμης στην περιοχή ως μήνυμα στήριξης από Μόσχα προς
Κύπρο και Ελλάδα.
Στην πραγματικότητα, βέβαια, όπως φάνηκε και στις
περιπτώσεις των διαβουλεύσεων για τη σύγκρουση στη Συρία και τη συμφωνία
για το Ιράν, αυτό που επιβεβαιώνεται είναι ότι η Ρωσία επιδιώκει την
ισχυροποίηση των θέσεών της και την προάσπιση των συμφερόντων των
ρωσικών μονοπωλίων στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, σε συνθήκες
όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.
Στο ίδιο πλαίσιο, π.χ.,
στα τέλη Σεπτέμβρη του 2013, η Ρωσία πραγματοποίησε κοινές στρατιωτικές
ασκήσεις με το ΝΑΤΟ, με την ονομασία «Αγρυπνος Ουρανός 2013 – Vigilant Skies 2013», ενάντια στην «εναέρια τρομοκρατία», με κομμάτι τους να διεξάγονται στην περιοχή μεταξύ νότιας Ρωσίας και Τουρκίας.

Η
προσπάθεια της συγκυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ να αναβαθμίσει τη θέση της
ελληνικής αστικής τάξης στην ευρύτερη περιοχή και η βαθύτερη εμπλοκή
στους δαιδαλώδεις ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, στους άξονες που
διατάσσονται και αναδιατάσσονται συνεχώς στη βάση των αντιθέσεων μεταξύ
των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, μόνο κινδύνους εγκυμονούν για τον ελληνικό
λαό και τους άλλους λαούς της περιοχής.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 

Ρωσικός στόλος 2013: ανανέωση και περιφορά της σημαίας

Ρωσικός στόλος 2013: ανανέωση και περιφορά της σημαίας

Νικίτα Σορόκιν
Το προηγούμενο έτος σημαδεύτηκε
για τη Ρωσία από μια σειρά συμβολικών γεγονότων στους τομείς της
εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής. Ο ευρείας κλίμακας εκσυγχρονισμός
των ενόπλων δυνάμεων συμπεριέλαβε και το ναυτικό – το κύριο εργαλείο για
την ενίσχυση της επιρροής μιας μεγάλης ναυτικής δύναμης στην παγκόσμια
αρένα.
Είναι έντονα συμβολικό το γεγονός, ότι το 2013 ξεκίνησε με την ένταξη στη δύναμη του Π/Ν του υπερσύγχρονου πυρηνικού υποβρύχιου – φορέα στρατηγικών πυραύλων «Yury Dolgoruky» και τελείωσε με τη θέση σε υπηρεσία του υποβρυχίου της ίδιας κατηγορίας «Alexander Nevsky». Το πρώτο πυρηνοκίνητο εντάχθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό στις 10 Ιανουαρίου, ενώ το δεύτερο – στις 23 Δεκεμβρίου. Όπως σημείωσε σχετικά ο Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν, η δυναμική της ναυπήγησης του πυρηνικού υποβρύχιου στόλου επιτρέπει να υπολογίζουμε, ότι, μέχρι το 2020, η Ρωσία θα είναι σε θέση να ανανεώσει πλήρως τη ναυτική συνιστώσα της στρατηγικής πυρηνικής της τριάδας.

Τα «Yury Dolgoruky» και «Alexander Nevsky» είναι υποβρύχια της νέας σειράς 955 «Borey» . Αυτή τη στιγμή, υποβάλλεται σε δοκιμές το τρίτο πυραυλοφόρο του προγράμματος αυτού, το «Vladimir Monomach», το οποίο θα αναλάβει ναυτική υπηρεσία κατά το επόμενο έτος. Στα επόμενα επτά χρόνια, το ρωσικό Ναυτικό θα παραλάβει πέντε ακόμα πυρηνικά υποβρύχια καταδρομικά της σειράς «Borey». Και μάλιστα, το κάθε ένα από τα επόμενα στρατηγικά πυρηνικά πλοία θα αποτελεί μια βελτιωμένη έκδοση του πρωτοτύπου της σειράς «Yury Dolgoruky».

Αν, για παράδειγμα, το καθένα από τα τρία προαναφερθέντα «Borey» είναι εξοπλισμένο με δεκαέξι υπερσύγχρονους βαλλιστικούς πυραύλους «Bulava», τα επόμενα υποβρύχια θα φέρουν επί του σκάφους είκοσι τέτοιους πυραύλους. Ανάλογα με την έκδοση, η αποσπώμενη κεφαλή του «Bulava» είναι σε θέση να οδηγήσει στο στόχο 6-10 πυρηνικές γομώσεις με ανεξάρτητη στόχευση.

Η Ρωσία έχει ξεκινήσει αυτόν το δυναμικό εκσυγχρονισμό των στρατηγικών πυρηνικών της δυνάμεων, όχι λόγω της επιθυμίας της να αποκτήσει ένα μεγαλύτερο «πυρηνικό ρόπαλο», αλλά λόγω του ότι τα σοβιετικά πυρηνικά όπλα και οι φορείς τους έχουν αντικειμενικά εξαντλήσει τα χρονικά τους τους όρια – σημειώνει ο αρχισυντάκτης του περιοδικού «Εθνική Άμυνα», ‘Ιγκορ Κολοτσένκο . Έτσι, στο Στόλο του Ειρηνικού απέμειναν μόλις τρία στρατηγικά υποβρύχια της πεπαλαιωμένης σειράς 667BDR «Kalmar». ‘Ηρθε η ώρα να αποστρατευθούν, αφού ο χρόνος υπηρεσίας του καθενός από αυτά υπερβαίνει τα τριάντα χρόνια . Προς αντικατάσταση αυτών ακριβώς θα έρθουν τα πυραυλοφόρα της σειράς «Borey» . Ωστόσο, στη δύναμη του στόλου παραμένουν ενταγμένα έξι στρατηγικά πυρηνικά υποβρύχια 667BDRM «Dolphin» (Delta IV σύμφωνα με την κατηγοριοποίηση του NATO). Αυτά τα υποβρύχια έχουν επισκευαστεί και ανακαινιστεί και είναι εξοπλισμένα με βαλλιστικούς πυραύλους επιφανείας-επιφανείας «Sineva» – παρατηρεί ο ‘Ιγκορ Κολοτσένκο :

Αναμένεται ότι θα παραμείνουν στη δύναμη του στόλου για δέκα, δώδεκα, ίσως και δεκαπέντε χρόνια. Στη συνέχεια, θα πρέπει επίσης να αντικατασταθούν από ήδη μέχρι τότε εκσυγχρονισθέντα «Borey» . Τότε θα έχει ολοκληρωθεί ο κύκλος ζωής και υπηρεσίας των σοβιετικών στρατηγικής τάξης πυρηνικών υποβρύχιων και θα διαθέτουμε από τέσσερα «Borey» στο Στόλο του Ειρηνικού και στο Βόρειο Στόλο. Θα εξασφαλιστεί η δυνατότητα μόνιμης μάχιμης περιπολίας τουλάχιστον δύο υποβρύχιων – ενός στο Βόρειο Στόλο και του άλλου στο Στόλο του Ειρηνικού – αμφοτέρων έτοιμων για άμεση εκτόξευση πυραύλων εναντίον δυνητικού αντιπάλου.

Εκτός από τα στρατηγικά «Borey», από το 2020 στη δύναμη του Πολεμικού Ναυτικού αναμένεται να ενταχθούν τουλάχιστον οκτώ νέα πολλαπλού ρόλου πυρηνικά υποβρύχια της σειράς 885 «Yasen», οπλισμένα με πυραύλους cruise τέταρτης γενιάς. Το πρώτο πλοίο της σειράς το «Severodvinsk» είναι πρακτικά έτοιμο.
Γενικά, στο κρατικό εξοπλιστικό πρόγραμμα προβλέπεται ένας άνευ προηγουμένου -από την εποχή της ΕΣΣΔ – προϋπολογισμός: περισσότερα από είκοσι δύο τρισεκατομμύρια ρούβλια – παρατηρεί ο στρατιωτικός αναλυτής της εφημερίδας «Κομσομόλσκαγια Πράβντα», Βίκτορ Μπαρανιέτς:

Η μερίδα του λέοντος σ΄ αυτό το κρατικό πρόγραμμα, σχεδόν το ένα τρίτο – διατίθενται ειδικά για τη ναυπήγηση νέων πλοίων για το Πολεμικό Ναυτικό, συμπεριλαμβανομένων των πυρηνικών υποβρυχίων. Μέχρι το 2020, αναμένεται να εμφανιστούν περίπου 15 μονάδες αυτών των σύγχρονων υποβρυχίων. Πρόκειται για μια σημαντικότατη ενίσχυση του πυρηνικού μας στόλου. Τα σκάφη αυτά μάς είναι αναγκαία, προκειμένου να εξασφαλιστεί η ολοκληρωτική παρουσία μας σε όλες τις θάλασσες και τους ωκεανούς, ώστε – όχι μόνο στα λόγια, αλλά και στην πράξη – να είμαστε μια μεγάλη ναυτική δύναμη.

Επιπλέον, πρόσφατα, οι εκπρόσωποι του ρωσικού Πολεμικού Ναυτικού ανακοίνωσαν τον επικείμενο εκσυγχρονισμό, κατά τα επόμενα εννέα έτη, του πυρηνικού υποβρυχίου πολλαπλής χρήσης της σειράς 971 «Suka B» ( «Akula» – σύμφωνα με το μητρώο του ΝΑΤΟ -). Αυτά τα πλοία είναι οπλισμένα με μια ολόκληρη συλλογή από σύγχρονα επιθετικά συστήματα, υποβρύχιους πυραύλους «Squall» και πυραύλους cruise «Granat» . Τα «Suka» είναι ικανά να εξουδετερώνουν, τόσο αντίπαλους ναυτικούς στόχους – από αεροπλανοφόρα έως και υποβρύχια – όσο και να βάλλουν επί παράκτιων στόχων.

Στη δύναμη των υποβρυχίων σχηματισμών του ρωσικού ναυτικού έρχονται επίσης να ενταχθούν νέες εκδόσεις των πετρελαιοκίνητων υποβρυχίων της σειράς 636 « Varshavyanka» και τα σκάφη της τελευταίας σειράς 677 «Lada». Όλα τους είναι επίσης εξοπλισμένα με τα πιο προηγμένα οπλικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένων, για παράδειγμα, των πυραύλων cruise συστήματος Club («Calibr» ή «Beriuza»). Για τα «Varshavianka» έρχονται παραγγελίες και από το εξωτερικό.

Σε γενικές γραμμές, κατά τη διάρκεια του 2013, το ρωσικό Ναυτικό έχει παραλάβει αρκετές δεκάδες πολεμικών και βοηθητικών πλοίων, συμπεριλαμβανομένων των σύγχρονων αόρατων- κορβετών (σειρά 20380), φρεγατών, πυραυλοφόρων πλοίων και σκαφών. Και μετά τη μεταβίβαση στην Ινδία του -ειδικά ανακαινισμένου για τις ανάγκες της – αεροπλανοφόρου « Vikramaditya» (πρώην «Admiral Gorshkov»), στους ρωσικούς στρατιωτικούς κύκλους αναζωπυρώθηκε η συζήτηση για τη ναυπήγηση ενός εγχώριου στόλου αεροπλανοφόρων. Για την ώρα, το ρωσικό Πολεμικό Ναυτικό διαθέτει – στο Βόρειο Στόλο – ένα πυρηνικό αεροπλανοφόρο καταδρομικό, το «Admiral Kuznetsov».

Κατά τη γνώμη των στρατιωτικών, αλλά και πολλών πολιτικών, το στοιχείο του απρόβλεπτου στις διεθνείς σχέσεις και τα γεωπολιτικά συμφέροντα της Ρωσίας απαιτούν την κατασκευή νέων αεροπλανοφόρων. Στους κύκλους των εμπειρογνωμόνων είναι διάχυτη η άποψη ότι η εμπειρία του σύνθετου και εκ θεμελίων εκσυγχρονισμού του «Admiral Gorshkov» είναι ικανή να αποτελέσει ένα καλό εφαλτήριο για τη ναυπήγηση νέων αεροπλανοφόρων μονάδων. Ωστόσο, αυτό δεν αποτελεί ζήτημα της παρούσας συγκυρίας.

Στις κρατικές αμυντικές παραγγελίες δεν προβλέπεται άρθρο για αεροπλανοφόρο – διευκρινίζει ο υπεύθυνος συντάκτης της εφημερίδας «Ανεξάρτητη Στρατιωτική Επιθεώρηση», Βίκτορ Λιτόβκιν. Προβλέπεται όμως ένας στόχος που αφορά το πρόγραμμα ανάπτυξης ενός πυρηνικού καταδρομικού εκτοπίσματος πενήντα έως εξήντα χιλιάδων τόνων. Κατά τον Λιτόβκιν, καθίσταται σαφές, ότι το ίδιο το αεροπλανοφόρο δεν αποτελεί πανάκεια:

Δηλαδή, ένα αεροπλανοφόρο με ορισμένο αριθμό μαχητικών αεροσκαφών ή βομβαρδιστικών, με ένα αεροσκάφος εποπτείας και στόχευσης με ραντάρ. Και για ποιο λόγο να υπάρχει μια ολόκληρη νηοπομπή: μερικά συμβατικά καταδρομικά, ίσως πυραυλοκίνητα, μερικές φρεγάτες, μερικές κορβέτες και, επιπλέον, σκάφη υποστήριξης; Είναι λοιπόν ένα πολύ σύνθετο έργο, το οποίο δεν συνίσταται μόνο στη ναυπήγηση ενός αεροπλανοφόρου. Είναι απαραίτητο να δημιουργηθούν τέτοιες αεροπλανοφόρες ομάδες. Τουλάχιστον μία στο Βορά και μία στον Ειρηνικό.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, θα είναι ρεαλιστικό να γίνει λόγος για τη δημιουργία ενός νέου ρωσικού αεροπλανοφόρου μετά το 2020, όταν ολοκληρωθεί το ήδη εν εξελίξει πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των ενόπλων δυνάμεων και οι στρατιωτικοί καταλήξουν οριστικά στο σχήμα του αεροπλανοφόρου συμπλέγματος που είναι απαραίτητο για τη Ρωσία.

Τέλος, μεταξύ των διαφόρων γεγονότων ναυτικής σημασίας του απελθόντος χρόνου για το οποίο πρέπει να γίνει υπόμνηση όχι μόνο των υπερσύγχρονων «Borey» αλλά και νέες καινοτομίες στην υπηρεσία του Ναυτικού μας. Η έπαρση της σημαίας με το Σταυρό του Αγίου Ανδρέα στις ακτές της Συρίας της επανασυσταθείσας Ναυτικής Μοίρας Μεσογείου υπενθυμίζει εύγλωττα ότι ο ρωσικός στόλος, μετά από μια μακρά διακοπή, επανήλθε αποφασιστικά στις θάλασσες του κόσμου και δεν προτίθεται να τις εγκαταλείψει.

*Η άποψη της σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτει με την άποψη του/της αρθρογράφου.
Νικίτα Σορόκιν

http://greek.ruvr.ru/news/2014_01_01/257796938/

A group of the Russian Northern Fleet’s aircraft carriers embarked
on a deployment to the Northeast Atlantic and the Mediterranean Sea on
Tuesday, in accordance with the Russian Navy’s combat training plan.

“The naval group includes the heavy aircraft carrying cruiser Soviet Union Fleet Admiral Kuznetsov,
the large anti-submarine ship Admiral Levchenko, the large assault ship
Olenegorsky Gornyak, as well as support vessels such as the rescue
towboat Nikolai Chiker and the tankers Sergei Osipov and Kama,” the
Northern Fleet’s spokesman, Captain 1st Rank Vadim Serga, told
Interfax-AVN on Tuesday.

Russian navy ships in the Mediterranean
Infographics: Russian navy ships in the Mediterranean

The goal of the deployment is to maintain Russia’s naval presence in crucial parts of the global ocean, he said.

During the deployment, the ships will conduct a series of maneuvers
together with ships belonging to other Russian fleets, including
carrier-based aircraft exercises in different climate areas, Serga said.

Great attention will be paid to efforts to respond to new threats vessels may encounter in the sea, he said.

This event is the first in the Northern Fleet’s series of long-distance deployments in 2014.

It is the seventh long-distance deployment for the aircraft carrying
cruiser Admiral Kuznetsov, which joined the Northern Fleet in January
1991.

The Admiral Kuznetsov joined its first long-distance deployment within the fleet’s group of ships in December 1995, Serga said.

The current deployment is being conducted under the flag of
Northern Fleet Deputy Commander Rear Admiral Viktor Sokolov. Rear
Admiral Sergei Zhuga, commander of the Northern Fleet’s missile carrying
ships division, is overseeing the event.

North Fleet ships engage in inter-fleet exercises in Mediterranean
Russia building its military presence in the Arctic

Two North Fleet ships, the Pyotr Veliky
heavy nuclear missile cruiser and the Georgy Pobedonosets large landing
ship, and the Yamal large landing ship of the Russian Black Sea Fleet
completed inter-fleet exercises in the Mediterranean Sea on Dec. 4,
North Fleet spokesman Capt. 1st Rank Vadim Serga told Interfax-AVN. Read more>>>

http://rbth.co.uk/news/2013/12/17/aircraft_carriers_of_russias_northern_fleet_head_to_atlantic_and_mediter_32653.html

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός7 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις7 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή