Γενικά θέματα
Τρομερές αποκαλύψεις του Σίμου Αγγελίδη για τα “Έγγραφα Ντάουνερ”, που αποδεικνύουν την παγίδα που στήνεται στην Κύπρο
Στην είσοδο του Άουσβιτς υπάρχει η φράση «Όποιος δεν θυμάται το παρελθόν του, είναι καταδικασμένος να το ξαναζήσει».Πριν αναφερθώ στα έγγραφα Ντάουνερ θα ήθελα να σας θυμίσω την προσπάθεια, το παρασκήνιο, τις παρεμβάσεις, τη συνεργασία ΑΚΕΛ-ΔΗΣΥ και ορισμένων άλλων για να αποτραπεί με κάθε τρόπο η συζήτηση του θέματος. Ο λόγος απλός. Γνώριζαν ότι τα έγγραφα αποκάλυπταν το συνεχιζόμενο στημένο παιχνίδι εις βάρος της Κύπρου.
Στοιχειοθετούσαν πέραν πάσης αμφιβολίας την ηττοπάθεια και υποχωρητικότητα κάποιων Κυπριών Πολιτικών, οι οποίοι αντί να διεκδικούν τα δίκαια του λαού, υποδεικνύουν σε ξένους ποια μέτρα πρέπει να ληφθούν για να περάσει ένα σχέδιο ίδιο με το προηγούμενο, με απλές διακοσμητικές ωραιοποιήσεις.
Το ζήτημα προέκυψε μετά από εγγραφή του θέματος στην Επιτροπή Ελέγχου από τους κ.κ, Ερωτοκρίτου, Σιζόπουλο και Αγγελίδη όταν διέρρευσαν τα έγγραφα και μετά την έκδοση της Σημαδεμένης Τράπουλας των Αιμιλιανίδη, Κέντα και Κοντού.
Μαζί ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ κατάφεραν το θέμα να συζητηθεί σε δύο μόνο συνεδρίες της επιτροπής Ελέγχου και μάλιστα κεκλεισμένων των θυρών. Τελικά, απλά εκδόθηκε ένα ψήφισμα που περιορίστηκε στο να χαρακτηρίσει τις δηλώσεις και ενέργειες του Ντάουνερ ως επιζήμιες. Η τροπολογία που υποστήριξαν ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, ΕΥΡΩΚΟ, Οικολόγοι και Ζαχαρίας Κουλίας, για αποπομπή και απομάκρυνση του Αλεξάντερ Ντάουνερ, ελλείψει της συναίνεσης ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ απορρίφθηκε.
Tί ακριβώς περιέχουν τα έγγραφα αυτά; Θεωρώ χρησιμότερο να παραθέσω κείμενα που μιλούν από μόνα τους με την επιφύλαξη ότι αποδίδουν την αλήθεια. Ένα δείγμα της παγίδας που στήνεται πίσω από κλειστές πόρτες, με ουίσκι και πούρα, είναι τα ακόλουθα:
16η Ιούλιου 2009 αναφέρει η κα Bachman Ειδική Βοηθός του κ. Ντάουνερ.«Χθες συναντηθήκαμε με τον πρώην πρόεδρο κ. Κληρίδη (90 ετών πίνοντας ουίσκι και καπνίζοντας πούρο…) ο οποίος υποστήριξε την ιδέα του Ντάουνερ όπως εμβολιάσει τη διαδικασία των διαπραγματεύσεων με δικές του ιδέες.», δηλαδή μια νέα επιδιαιτησία.
«Ο κ. Αναστασιάδης μας προειδοποίησε σήμερα να είμαστε πιο προσεκτικοί με τις απορριπτικές εφημερίδες (Φιλελεύθερος) «rejectionist newspapers»[…]
Ο Αναστασιάδης θα είναι “key in getting the referendum through” δηλαδή το άτομο κλειδί για να περάσουμε το δημοψήφισμα.»
Ημερομηνία 16.1.2009 Γράφει ο κ. Steven Brouke του Τμήματος των Πολιτικών Υποθέσεων και Καλών Υπηρεσιών των Ηνωμένων Εθνών.
Παράγραφος 7. «Σύμφωνα με τον κ. Αναστασιάδη, εάν στις υφιστάμενες συνομιλίες επιτυγχανόταν συμφωνία σε σχέση με τη χρήση του Σχεδίου Ανάν ως βάση, η διαδικασία θα μπορούσε να προχωρήσει πιο εύκολα».
Και Συνεχίζει :
Παράγραφος 11 «Ο κ. Αναστασιάδης εισηγήθηκε ότι θα έπρεπε να υπάρχει ευελιξία «flexibility» στο ζήτημα των εγγυήσεων και ασφάλειας και ανέφερε εμπιστευτικά την άποψη του ότι θα μπορούσε να επιτευχθεί μελλοντικός συμβιβασμός «future compromise» σε αυτά τα ζητήματα. Επίσης ανέφερε ότι ρυθμιστικά δικαιώματα επέμβασης θα πρέπει να τύχουν επεξεργασίας, όμως στο τέλος ο Χριστόφιας θα είναι διαλλακτικός στο θέμα ασφάλειας»
Εδώ σαφώς αποδέχεται τη συνέχιση των Τουρκικών Εγγυήσεων ενώ παράλληλα αποκαλύπτει και ποια είναι η κόκκινη γραμμή του Χριστόφια.
Παράγραφος 13. «Ο κ. Ντάουνερ ζήτησε από τον Αναστασιάδη να συνεχίζουν να διατηρούν την επαφή τους και ο κ. Αναστασιάδης συμφώνησε.»
Σχετικά με τη συνάντηση Κάρογιαν Ντάουνερ 16.1.2009 αναφέρονται τα ακόλουθα:
Παράγραφος 4. «Ο κ. Κάρογιαν επέμεινε ότι η βάση του ΔΗΚΟ θα ακολουθούσε την ηγεσία και θα αντιμετώπιζε τις προκλήσεις από τους απορριπτικούς, “rejectionists” τους αποκαλεί, οι οποίοι ήταν υποψήφιοι.»
Παράγραφος 8. «Ο κ. Κάρογιαν συμφώνησε και στα δύο σημεία αναφοράς, ιδιοκτησίας και δημοψηφίσματα, και δήλωσε ότι ο Κυπριακός Λαός είναι αρκετά ευαίσθητος όμως ήταν άποψή του ότι ο κ. Ντάουνερ έκανε καλή δουλεία! ότι “Mr. Downer was doing a good job”!» Ποίος?? ο κ. Ντάουνερ!!!
O Ντάουνερ ο οποίος έχει πάρει προσωπικά το θέμα και αναφέρει ότι πλέον πρέπει να τον κερδίσουμε αυτόν, ως να είμαστε εχθροί αντί να εφαρμόζει το διεθνές δίκαιο και τη χάρτα του ΟΗΕ. 10 Απριλίου 2009, συνάντηση ΑΚΕΛ ΔΗΣΥ. Αναφορά από Steven Bourke.
Παράγραφος 14 «Για πρώτη φορά ο Άντρος Κυπριανού θα διερευνήσει τον αντίκτυπο (implications) μιας πιθανής συμβίωσης/συνεργασίας (cohabitation) με το ΔΗΣΥ.»
Αναφορά κ.Steve Bourke με θέμα τη Συνάντηση Αναστασιάδη- Ντάουνερ ημερομηνίας 13.4.2009
Εδώ απαιτώ την ιδιαίτερη προσοχή σας:
Παράγραφος 3 «Ο Αναστασιάδης εισηγήθηκε ότι η πολιτική ισότητα θα μπορούσε να διασφαλιστεί, όμως όχι η αριθμητική ισότητα. Το επόμενο σχέδιο που θα παρουσιαστεί θα πρέπει να ΦΑΙΝΕΤΑΙ, τονίζω το να φαίνεται και όχι να είναι καλύτερο από το προηγούμενο «must look better than the last». Ο Ντάουνερ στη συνέχεια συμφωνεί ότι το νέο σχέδιο θα φαίνεται διαφορετικό, τόσο αρχιτεκτονικά όσο και αριθμητικά.»
Παράγραφος 4. «Ο Ντάουνερ αναφέρει ότι τα ΜΜΕ φαίνεται να είναι εναντίον της λύσης. Μια λύση θα πρέπει να αγοραστεί «will have to be paid for» εισηγήθηκε και επίσης το κόστος της μη λύσης θα πρέπει να είναι σημείο που θα επικεντρωθούν. Δεν υπάρχει αρκετός εστιασμός στο τι θα συμβεί σε περίπτωση μη λύσης.»
Παράγραφος 5 «Ο Αναστασιάδης συμφώνησε.»
Έγγραφο ημερομηνίας 27.5.009 – Συνομιλία Ντάουνερ – Λόρδου Χάννευ. Βεβαίως η συμπαιγνία Ντάουνερ με τον γνωστό Χάννευ ουδέποτε σταμάτησε αλλά είναι διαχρονική, αυτό φαίνεται και από τους επαίνους που ανταλλάζουν.
Συνάντηση Ντάουνερ και Ζεριχούν με κ. Ταλάτ, Απρίλιο 2009 Παράγραφος 4 «Ο κ. Ντάουνερ χαρακτήρισε τον κ. Αναστασιάδη ως το καλό παιδί «as a good guy». Ο κ. Ταλάτ συμφώνησε και είπε ότι ζήτησε από τον Αναστασιάδη να πείσει τον Χριστόφια να πει «ναι». Στο Μπούρκενστοκ ο Χριστόφιας είχε πει στον Ταλάτ ότι θα πει «ναι».
Ημερομηνία 24.5.2009 Συνάντηση με το Μακάριο Δρουσιώτη.
Στόχος της συνάντησης «να σφυρηλατήσουν (galvanize) τις υπέρ της λύσης τάσεις μιας ανενεργούς ομάδας (dormant group) η οποία έχει στρατηγικά τοποθετηθεί “strategically placed” στον πιο φιλελεύθερο τύπο της Κύπρου.»
Προσκεκλημένοι, μεταξύ άλλων Νίκος Αναστασιάδης Πρόεδρος ΔΗΣΥ Ελένη Μαύρου Δήμαρχος Λευκωσίας.
Συνάντηση Νταούνερ με Yakub Ozdenir Lafitoglu 29.5.2009
Παράγραφος 5. «Ο Ντάουνερ εισηγήθηκε ότι δεν πρέπει να συγχύζει κανείς αυτά τα οποία ακούει στα ΜΜΕ σχετικά με τις θέσεις Χριστόφια και Ιακώβου και εκείνα που του λένε κατ’ ιδίαν και επίσης πρέπει πάντοτε να έχουμε στο μυαλό μας τον Αναστασιάδη ο οποίος είναι υπέρ της λύσης. Γι ́αυτό κανείς, δεν πρέπει να απελπίζεται «so one should not despair»
Ενημέρωση για τη συνάντηση ΔΗΚΟ με Χριστόφια ημερ. 22.6.2009
Παράγραφος 5. «Εάν το ΔΗΚΟ λάβει διορισμούς σε ημικρατικούς οργανισμούς υπό την ανανεωμένη αρχηγία του Κάρογιαν, το στρατόπεδο Κάρογιαν και Κυπριανού εντός του ΔΗΚΟ θα ενδυναμωθεί[…] Αυτό προμηνύεται ως θετικό αποτέλεσμα και για τον Χριστόφια.»
Συνάντηση Ντάουνερ με Soyer ημερ. 16.Ιουλίου 2009
Παράγραφος 4 «Ο Soyer […] Ανέφερε ότι το ΑΚΕΛ, ΔΗΣΥ, CTP και ΤCP θα έπρεπε να δουλέψουν μαζί για να εξηγήσουν την έννοια της ομοσπονδιακής λύσης. Κοινές πλατφόρμες (ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ) θα πρέπει να συμφωνηθούν με ακαδημαϊκούς και επιχειρηματίες ακολουθώντας το παράδειγμα του Oslo Group πριν από το Σχέδιο Ανάν.
Συνάντηση Ντάουνερ με Γλαύκο Κληρίδη 15 Ιουλίου 2009 (επέτειος πραξικοπήματος υπενθυμίζω)
Παράγραφος 1 «Ο Κληρίδης υποστήριξε ότι εν ολίγοις η Κύπρος ήταν χωρίς ηγέτη. Υπέδειξε στον Ντάουνερ ότι η πρόκληση δεν ήταν να βρεθεί μια λύση αλλά το πως θα πουλούσαν τη λύση «but also to sell a solution».
Παράγραφος 2. «Ο Κληρίδης υποστήριξε ότι ήταν καιρός να εγκαταλειφθούν οι κόκκινες γραμμές και πρόσθετα ανέφερε ότι το Εθνικό Συμβούλιο ήταν εμπόδιο παρά βοήθεια.»
Σημαντική η αναφορά του Ντάουνερ στην Παράγραφο 9 όπου αναφέρει τα ακόλουθα: «Σε περίπτωση που δεν εξευρεθεί λύση έγκαιρα, τότε η Φόρμουλα των Ηνωμένων Εθνών για Διζωνική Δικοινοτική Ομόσπονδη Δημοκρατία θα πρέπει να αλλάξει.»
Η πιο πάνω παραδοχή του Ντάουνερ, την οποία επανέλαβε και πριν λίγες μέρες δείχνει ότι πρέπει να αντισταθούμε. Η αλλαγή της φόρμουλας λύσης επαφίεται στο Νέο Πρόεδρο να το επιτύχει αυτό.
Ας θυμηθούμε τις οδηγίες και συμφωνίες μεταξύ Αναστασιάδη και Ντάουνερ να εκφοβίσουν τους Κυπρίους για το αποτέλεσμα μιας μη λύσης. Παραπέμπω σε συνέντευξη του Αναστασιάδη 26.10.2008:
«Ένα θα πω. Εάν διαπράξουμε το λάθος να εγκαταλείψουμε τις διαπραγματεύσεις, το επόμενο που μας αναμένει είναι η τύχη του Κοσόβου, της Αμπχαζίας και της Οσετίας. Ας συνειδητοποιήσουμε, επιτέλους, ότι αν δεν εργαστούμε σκληρά, παραμένοντας προσηλωμένοι στα θέματα αρχής, ώστε να εξεύρουμε λύση μέχρι το Απρίλιο ή Μάιο του 2009, η επόμενη φορά που θα ξαναμιλήσουμε για το Κυπριακό, και το λέω με πλήρη επίγνωση, δεν θα είναι για επανένωση αλλά για δύο χωριστά κράτη και θα με θυμηθείτε.»
Για χάριν ιστορικής συνέπειας αναφέρω ότι στις 27.10.2008 έλαβε ως απάντηση των πιο πάνω τα εξής: «Δεν υπάρχουν ούτε τελευταίες ευκαιρίες ούτε τελεσίγραφα, σημειώνοντας ότι πρόκειται «για ξαναζεσταμένο φαγητό, που έχει σερβιριστεί πολλές φορές στον κυπριακό λαό».
Συνέχισε, «γινόμαστε μάρτυρες μιας λογικής που αρχίζει σιγά σιγά να καλλιεργείται. Προσωπικά, είπε, προ πολλού και εγώ ο ίδιος αλλά και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είχαμε πει ότι δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια για συμβιβασμούς και υποχωρήσεις από δικής μας πλευράς, και ο κύριος Αναστασιάδης μάς είπε ότι κακώς λέμε αυτό το πράγμα». Τάδε έφη ο κ. Κάρογιαν του 2008.
Βεβαίως, ως παρένθεση, να σας θυμίσω και τι έλεγε ο κ. Κάρογιαν του 2011 για τον Αναστασιάδη στις 26 Ιουλίου 2011 «ο κ. Αναστασιάδης επιλέγει την οδό του λαϊκισμού και της δημαγωγίας και λιπαίνει το διχασμό και τη μισαλλοδοξία. Και αποκαλύπτει σοβαρά ελλείμματα δημοκρατίας και πολιτικού ήθους. Αλήθεια, έτσι υλοποιεί ο κ. Αναστασιάδης το προεκλογικό του σύνθημα ‘ενώνουμε δυνάμεις’»;
Αυτή η ανακοίνωση μέχρι και την περασμένη Τετάρτη ήταν αναρτημένη στην Ιστοσελίδα του ΔΗΚΟ (την έχω τυπωμένη εδώ), πλέον έχει αφαιρεθεί, όπως και το διάγγελμα του Αναστασιάδη στις 15.4.2004 υπέρ του ΝΑΙ έχει διαγραφεί από την ιστοσελίδα του ΔΗΣΥ.
Ας δούμε και το «αμετακίνητο» σε αρχές και αξίες. Ερώτηση προς τον κ. Κάρογιαν σε συνέντευξη ημερ. Ιουλίου 2012 στο περιοδικό Prestige: «ΕΡ: Θα υποστηρίζατε υποψήφιο για την προεδρεία του κράτους, ο οποίος φανερά ήταν υπέρ του «ναι» στο Δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν;
ΑΠ: Οι θέσεις του κόμματός μου ήταν και είναι πάντοτε καθαρές και τη στιγμή που εσύ ζητάς να υπάρχει μια διεκδικητική πολιτική σε ταύτιση με τη βούληση του λαού όπως εκφράστηκε το 2004, άρα το Δηκο δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να υποστηρίξει υποψήφιο που να έχει ταχθεί υπέρ του Σχεδίου Αναν.»
Αυτά τον Ιούλιο του 2012! Χωρίς σχόλιο!
Επανέρχομαι στους εκφοβισμούς Αναστασιάδη. Σήμερα 2012 οι προβλέψεις και απειλές έχουν διαψευστεί πανηγυρικά καθώς δεν είχαμε Μικρασιατική Καταστροφή και δεν γίναμε Κόσοβο ή Όσετια, ίσως Αφρική λόγω οικονομίας.
Πολλοί ισχυρίζονται σήμερα ότι ο Αναστασιάδης ξεπέρασε το σχέδιο Ανάν και ότι σέβεται την απόφαση του 76%. Τα έγγραφα καταδεικνύουν ότι αυτό δεν αποτελεί την πραγματικότητα.
Υπενθυμίζω ενδεικτικά ορισμένες δηλώσεις που έγιναν στη βάση των όσων συζητήθηκαν με τον κ. Ντάουνερ και αφορούσαν περαιτέρω υποχωρήσεις, συγκεκαλυμμένη επιδιαιτησία, την προστασία μόνο του 1/3 της περιουσίας των ΕΚ, τη συμπόρευση και συνεργασία ΑΚΕΛ-ΔΗΣΥ στο Κυπριακό, την ανάγκη διεύρυνσης των εγγυήσεων και ιδιαίτερα τρόπους άσκησης των επεμβατικών δικαιωμάτων.
Αυτά καταδεικνύουν σαφώς ότι τα όσα αναφέρθηκαν για ωραιοποιήσεις του σχεδίου ώστε να ΦΑΙΝΕΤΑΙ πιο καλό, αποτελούν γεγονός.
Ακολούθως θα ήθελα να παραπέμψω σε έγγραφα που διέρρευσαν στην ιστοσελίδα Wikileaks και αποκαλύπτουν τα όσα λέχθηκαν κατά τις συναντήσεις διαφόρων με τον Αμερικανό Πρέσβη.
Έγγραφο με αναφορά 08NICOSIA273 ημερ. 30.4.2008. Μετά από συνάντηση με τον κ. Αναστασιάδη ο Αμερικανός Πρέσβης καταγράφει μεταξύ άλλων:
Ο Αναστασιάδης άρχισε με επαίνους σχετικά με την αρχική απόδοση του Δημήτρη Χριστόφια ως πρόεδρος. «Ο Χριστόφιας έκανε τεράστια λάθη στο παρελθόν» είπε ο Αναστασιάδης, «ειδικά σε σχέση με τη στήριξη του Παπαδόπουλου και την εγκατάλειψη του σχεδίου Ανάν το 2004». Όμως φαίνεται ότι ο ηγέτης του ΑΚΕΛ έμαθε από τα λάθη του. […]
«Ο Χριστόφιας (ως Αρχηγός του ΑΚΕΛ) υιοθέτησε μια διαφορετική προσέγγιση το 2004, και δες που καταλήξαμε», είπε ο Αναστασιάδης οδυρόμενος. Ο ΔΗΣΥ θα έπαιζε πλέον ένα διαφορετικό παιχνίδι, νοουμένου ότι ο Πρόεδρος και το ΑΚΕΛ δεν καταχράζονταν την αντιμετώπιση με τα παιδικά γάντια (kid glove treatment) […] O Αναστασιάδης είχε έκδηλα εντυπωσιαστεί από τον Πρωθυπουργό της Τουρκίας.
Στην ίδια συνάντηση αναφορικά με τον Τάσσο Παπαδόπουλο είπε τα ακόλουθα:
«Ήταν ανόητος/ηλίθιος (stupid) πέραν πάσης αντίληψης που δεν διαπραγματεύτηκε το Σχέδιο [Ανάν] καλή τη πίστη», δυσφήμιζε/κακολογούσε (decried) ο Αναστασιάδης, η φωνή του χρωματισμένη από το θυμό. […]
«Ευτυχώς (Thankfully) ο Παπαδόπουλος ήταν εκτός της εικόνας πλέον, και ο Αναστασιάδης είχε μεγάλη υπερηφάνεια για το γεγονός ότι συνέβαλε στην εκλογική του ήττα. «Ο εθνάρχης πέθανε» ισχυρίστηκε και οι ιστορικοί του μέλλοντος θα εγκωμίαζαν τις προσπάθειες του να το θάψει»
Έγγραφο με κωδικό 07NICOSIA839 ημερομηνίας 18.10.2007.
Παράγραφος 1 «Ο Αναστασιάδης υποστήριξε ότι η Κύπρος επειγόντως χρειαζόταν νέα ηγεσία, αφού οι «ηλίθιες» πολιτικές (stupid policies) του Προέδρου Παπαδόπουλου είχαν φέρει ντροπή και προσβολή (shame and embarrassment) στο νησί».
Παράγραφος 7 Ο Αναστασιάδης κατηγόρησε (decried) τον Παπαδόπουλο ότι οδηγούσε τη χώρα σε καταστροφή και μάλιστα, σφυρώντας, στη διαδρομή.
Παράγραφος 10 Ο Αναστασιάδης καθώς αναφέρθηκε στον Τάσσο είπε «η ουρά του σκύλου δεν ισιώνει».
O ίδιος κ. Αναστασιάδης που το περασμένο Σάββατο 24.11.2012 μιλώντας για τον Τάσσο και το Σπύρο δήλωνε στην Κεντρική Επιτροπή του ΔΗΚΟ τα ακόλουθα: «Μπορεί να μας χώρισαν διαφορές στη διαχείριση του εθνικού θέματος, ποτέ όμως δεν υπήρξε αμφισβήτηση του πατριωτισμού και των αγώνων τους για τη διάσωση του Ελληνισμού και της Κύπρου».
Συνεχίζω με το έγγραφο με κωδικό 09NICOSIA193 ημερ 19.3.2009 Παράγραφος 7 «Για το θέμα της ασφάλειας και των εγγυήσεων, το Σχέδιο Ανάν του 2004 πρέπει να αποτελεί τη βάση για διαπραγμάτευση.»
«Η διεθνής κοινότητα πρέπει να χρησιμοποιήσει την επόμενη ανανέωση (τον Ιούνιο) για να «εκχύσουν λίγη αβεβαιότητα» (to inject a bit of uncertainty) για το μέλλον της ΟΥΝΦΙΚΥΠ, συμπλήρωσε ο Ντάουνερ.»
Το Έγγραφο με κωδικό 09NICOSIA200 ημερομηνίας 20.3.2009 Παράγραφος 2 αναφέρει ότι «ο Κάρογιαν υποστηρίζει μια πιο ανεκτική θέση υπέρ του Προέδρου Χριστόφια για χάριν της παραμονής του στην εξουσία» (for the sake of staying in power).»
Έγγραφο 09NICOSIA317 ημερομηνίας 3.5.2009
Παράγραφος 1: «Ο Αναστασιάδης άσκησε κριτική στον Χριστόφια για την αργή πρόοδο των διαπραγματεύσεων […] O Αναστασιάδης ισχυρίστηκε ότι ακόμη ήλπιζε να δημιουργήσει ένα κοινό μέτωπο υπέρ της λύσης με τον Χριστόφια και το Κομμουνιστικό του Κόμμα ΑΚΕΛ»
Πότε; στις 3.5.2009!
Παράγραφος 2. Ο Αναστασιάδης ανέφερε ότι η δημόσια τοποθέτηση του Χριστόφια ότι απορρίπτει τις εγγυήσεις έχει καταστήσει σχεδόν αδύνατον να μπορούμε να πουλήσουμε (to sell) μια συμβιβαστική λύση στο λαό»
Παράγραφος 5. υπό τον τίτλο «lets find a way to join forces» δηλαδή ας βρούμε τρόπο να ενώσουμε δυνάμεις, «ο Αναστασιάδης ανέφερε ότι το Κόμμα του εξακολουθούσε να θέλει να δημιουργήσει συμμαχία με το υπέρ της λύσης ΑΚΕΛ για να μπορέσει να δημιουργηθεί μια δυναμική «momentum» για να επιτευχθεί το ΝΑΙ σε ένα μελλοντικό Δημοψήφισμα.»
Συνεχίζει το έγγραφο Παράγραφος 7. «Ο Αναστασιάδης, για να προσθέσει δραματική εικόνα, ενώ μιλούσε έκανε παύση για να βάλει μια μεγάλη δόση ουίσκι (παρόλο που ήταν μεσημέρι). Η Ικανότητα του Αναστασιάδη να ενθαρρύνει το ΑΚΕΛ και τον Χριστόφια να υιοθετήσει μια πιο τολμηρή στάση (bolder approach) φαίνεται να είναι εξαιρετικά περιορισμένη.»
Έγγραφο 09NICOSIA47 ημερομηνίας 26.1.2009 «Ο Αναστασιάδης ανέφερε στον κ. Μάθιου Μπραίζα ότι η συνεχής δαιμονοποίηση του Σχεδίου Ανάν, απέκλεισε μεγαλύτερη πρόοδο στο Κυπριακό.» (Σαφής επομένως η θέση του ότι το σχέδιο δεν θα έπρεπε να δαιμονοποιηθεί ο κ. Αναστασιάδης που υποστηρίζει, κατά τα άλλα, ότι σέβεται το 76%).
«Ο Αναστασιάδης ζήτησε μεγαλύτερη εμπλοκή/συμμετοχή από τη διεθνή κοινότητα από ότι ο Χριστόφιας είναι διατεθειμένος να ανεχθεί, ειδικά στη κρίσιμη φάση του πάρε δώσε. Η τοποθέτηση αυτή δείχνει ότι όχι μόνο ο Αναστασιάδης αποδέχεται την επιδιαιτησία αλλά και την επιδιώκει.»
Παράγραφος 3 «Ο Αναστασιάδης αναφέρθηκε στην κάθετη άρνηση της Κυβέρνησης να κάνει αναφορά στο σχέδιο Ανάν σε μια σύγκριση μεταξύ Ε/Κ και Τ/Κ αλλά και των θέσεων του Σχεδίου Αννάν σε θέματα διακυβέρνησης, κάτι που ο ΔΗΣΥ απαιτούσε (was demanding).»
Έγγραφο 06NICOSIA766 ημερομηνίας 23.5.06 «Ο Αβέρωφ Νεοφύτου ανέφερε ότι το Κόμμα του έχει υποφέρει τα μάλλα για την επιλογή του «NAI» στο σχέδιο ανάν κατά το δημοψήφισμα. […] Γι’ αυτό το λόγο το κόμμα του δεν μπορεί δημόσια να υποστηρίξει το σχέδιο αναν. (his party cannot publicly support the annan plan). Παρόλο που κατ ιδίαν είναι διατεθειμένος να ομολογήσει ότι το Σχέδιο Ανάν παραμένει η μόνη βιώσιμη βάση για επανένωση».
Σε αντιδιαστολή, ας δούμε τι έλεγε ο Γιώργος Λιλλήκας την ίδια περίοδο: Έγγραφο 06NICOSIA979 ημερομηνίας 27.6.06.
«Ο Λιλλήκας μας προειδοποίησε ότι οι Κύπριοι και άλλα κράτη μέλη της Ε.Ε. δεν είναι διατεθειμένα να παραβλέψουν τη διαρκή άρνηση της Τουρκίας να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις της προς την Ε.Ε. Ανέφερε ότι η Κύπρος δεν θα δίσταζε να σταματήσει την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας.»
Παράγραφος 3. «Ο Λιλλήκας επίσης ανέφερε ότι ενώ η Κύπρος και ο υπόλοιπος κόσμος είχε συμφέρον η Τουρκία να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Οικογένεια, αυτό δεν μπορούσε να γίνει με τους όρους της Τουρκίας, η Τουρκία έπρεπε να συμμορφωθεί με ευρωπαϊκούς κανόνες διακυβέρνησης και διεθνούς συμπεριφοράς. Ο Λιλλήκας ήλπιζε ότι η Τουρκία θα αντιλαμβανόταν ότι και για εκείνους ήταν πιο μακροπρόθεσμα θετικό να ενταχθούν στην Ε.Ε παρά να συνεχίζουν να κατέχουν την Κυπριακή Δημοκρατία. Η Τουρκία δεν μπορεί να κάνει και τα δύο.»
Τραγικές είναι και οι θέσεις του Γλαύκου Κληρίδη, όπως αυτές καταγράφονται στο Έγγραφο 07NICOSIA932 ημερομηνίας 19.11.07
Παράγραφος 3. «Ο Γλαύκος Κληρίδης αναφέρει ότι εάν ο Παπαδόπουλος επιβιώσει τον 1ο γύρο των εκλογών η ήττα του θα εξαρτηθεί από την συνεργασία μεταξύ των ιστορικών εχθρών ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ.»
Παράγραφος 4. «Η Κύπρος χρειάζεται πιο ευρεία κυβέρνηση (wider government) για να μπορέσει να φιλοξενήσει και το ΔΗΣΥ αλλά και το ΑΚΕΛ. (διερωτώμαι μήπως γι ́αυτό και το σημερινό προεκλογικό σύνθημα ενώνουμε δυνάμεις;) Και τα δύο αυτά κόμματα απεχθάνονται να παραδεχτούν δημόσια την ανάγκη συνεργασίας μεταξύ τους για να κερδίσουν τον Παπαδόπουλο. Ο πρώην Πρόεδρος εξέφρασε το ενδιαφέρον του για να βοηθήσει στη δημιουργία μια ευρύτερης συμμαχίας των δύο και υπαινίχθηκε ότι προσπαθούσε να λειτουργήσει ως διαμεσολαβητής προς το σκοπό τούτο.»
Παράγραφος 6. «Ο Κληρίδης υποστήριξε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα έπρεπε να έχουν ένα ρόλο κλειδί, έστω και από το παρασκήνιο (even if behind the scenes).»
Παράγραφος 9. «Ο Κληρίδης εστίασε την προσοχή του στην ανάγκη να ηττηθεί ο Παπαδόπουλος αντί στη νίκη του Κασσουλίδη.»
Έγγραφο 08NICOSIA91 ημερομηνίας 7.2.2008. Παράγραφος 4. «Ο Αναστασιάδης καλωσόρισε το ανεπίσημο δέσιμο μεταξύ των ιδεολογικά διαφορετικών ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ, διότι κατά την άποψή του μια τέτοια θα διασφάλιζε ότι η όποια λύση του Κυπριακού Προβλήματος στην οποία κατέληγαν οι συνομιλίες θα τύχανε μιας πλατιάς πολιτικής υποστήριξης στη Βουλή. Όμως κατηγόρησε το ΑΚΕΛ ότι δεν έχει το κουράγιο να χορέψει (does not have the courage to dance). Εδώ επιβεβαιώνεται και η κατά καιρούς εκπεφρασμένη βάσιμη ανησυχία ότι θα προσπαθήσουν να περάσουν την όποια νέα πρόταση από τη βουλή και μετά ίσως από δημοψήφισμα.»
Κλείνω την παρουσίαση των εγγράφων με την αποκάλυψη Φωτιά που αφορά στην επίσκεψη του Αναστασιάδη στην Τουρκία το 2005.
Κατά τη διάρκεια της 30λεπτης συνάντησης Γκιούλ- Αναστασιάδη στην Τουρκία, η Αμερικανική Πρεσβεία της Άγκυρας στο έγγραφο 05ANKARA799 ημερομηνίας 11.2.2005 αναφέρει τα εξής: «Αντιλαμβανόμαστε ότι ο Αναστασιάδης ήγειρε αλλαγές επί του σχεδίου Ανάν οι οποίες θα μπορούσαν να βοηθήσουν τον ΔΗΣΥ να κερδίσει πιο πολλή υποστήριξη για αυτό μέσα στους Ε/Κ».
«Ο Disli είπε ότι ο Αναστασιάδης ανέφερε του Γκιούλ ότι εάν υπήρχαν «ορισμένες αλλαγές» (εντός εισαγωγικών διότι ακριβώς θα ήταν διακοσμητικές!!!) στο Σχέδιο Αννάν, ο ΔΗΣΥ θα έσπρωχνε εκ νέου το σχέδιο Αννάν στους Ελληνοκύπριους (would again push the plan with the Greek Cypriot Public)».
Πρόσθετα, η Αμερικανική Πρεσβεία στο πλαίσιο της συνάντησης Ερντογάν- Αναστασιάδη αναφέρει στο έγγραφο 05ANKARA866 ημερ. 15.2.2005 τα εξής: «Ο Αναστασιάδης και πάλι (again) ήγειρε πιθανές αλλαγές στο σχέδιο Ανάν, όμως αυτή τη φορά με πιο πολλή λεπτομέρεια σε σχέση με τη συνάντηση του Γκίουλ.»
Υπενθυμίζω ότι τότε δέχθηκε να φωτογραφηθεί κάτω από το σύνθημα «όλα για την Τουρκία». (ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ)
Αυτή, Φίλοι μου είναι συγκεκριμένη δέσμευση προς τον τότε Υπουργό Εξωτερικών και Πρωθυπουργό της Τουρκίας. Αυτή είναι η μόνη αλήθεια. Αλλαγές επί του Σχεδίου Αναν. Μια εμμονή διαχρονική, του χθες, του σήμερα και προφανώς του αύριο. Οτιδήποτε άλλο λεχθεί προεκλογικά σήμερα με γραπτές ή όχι συμφωνίες είναι απλά μια ανώδυνη προεκλογική υπόσχεση χωρίς αντίκρισμα και πρακτική εφαρμογή.
Στις 24.11.2012 ο ίδιος άνθρωπος διαβεβαίωνε την Κεντρική Επιτροπή του ΔΗΚΟ ότι δεν μεταλλάσσεται και δεν θα μεταλλαχθεί ποτέ, δηλώνοντας πως το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος του 2004 δεν είναι μόνο σεβαστό αλλά και απόλυτα δεσμευτικό.
Επανέρχομαι στο έγγραφο 08NICOSIA273 ημερομηνίας 30.4.2008 για να κλείσω. Για το Σχέδιο Αννάν ο Πρέσβης ανέφερε τα ακόλουθα:
«Ο Αναστασιάδης κατ’ ακρίβεια υποστήριζε την επαναφορά (retabling) του Σχεδίου Ανάν με στόχο αλλαγές σχεδιασμένες να καταπραΰνουν (assuage) τις ανησυχίες των Ε/Κ.»
«[…] Πρόσθετα εάν ο Αναστασιάδης ανέφερε τη θέση αυτή δημόσια ή έστω και κατ ́ιδία, για να το δει μετά να διαρρέει, η επακόλουθη καταδίκη μπορεί να περιθωριοποιήσει τον ταλαντούχο πολιτικό σε μια κρίσιμη περίοδο. Εμείς (Σημ δική μου: Οι Αμερικανοί) θεωρούμε ότι ο Αναστασιάδης εξυπηρετείτε καλύτερα εάν προωθεί μέσα στο «καλάθι» των διαπραγματευτών τη συμπερίληψη στοιχείων του Σχεδίου Ανάν, αλλά όχι το σχέδιο αυτούσιο και την ορολογία του». ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
Αυτά δεν είναι παρά μόνο η κορυφή του παγόβουνου! Αποτελούν ένα μικρό δείγμα των όσων εντελώς τυχαία διέρρευσαν. Τρομάζω μόνο στην ιδέα πόσα άλλα συμφωνήθηκαν πίσω από κλειστές πόρτες για το λαό χωρίς το λαό.
Εγγραφο Ντάουνερ ΔΙΑΣ Ν1 80 Αυτά τα άτομα επέλεξαν να συνεργαστούν υπό τις οδηγίες και την καθοδήγηση ξένων κέντρων λήψεως αποφάσεων. Γνωστές οι εξαγορές συνειδήσεων στο παρελθόν και επιτακτική η ανάγκη εξαγοράς νέων. Αυτό τους καθιστά επικίνδυνους.
Πρέπει να αντιληφθούμε ποιο είναι το πραγματικό διακύβευμα αυτών των προεδρικών εκλογών. Σήμερα η ύπαρξη, η συνέχιση, το μέλλον της Κυπριακής Δημοκρατίας απειλείται. Η υποψηφιότητα Γιώργου Λιλλήκα, αποτελεί το μόνο ανάχωμα
Ως μέλος του ΔΗΚΟ δεν δέχομαι ότι είμαστε «κόμμα εξουσίας». Δεν γίνεται αντίθετα στις αρχές και στις αξίες να προβούμε σε συναλλαγές και ανίερες συμμαχίες με αυτοσκοπό να είμαστε κόμμα εξουσίας. Αυτό σίγουρα δεν εκφράζει εμένα αλλά ούτε και τους γνήσιους ΔΗΚΟικούς, γι ́αυτό και είμαστε εδώ και στηρίζουμε Γιώργο Λιλλήκα.
Δεν υπάρχει κανένα δίλημμα. Επιλέγω τη διεκδίκηση για επιστροφή στην Κερύνεια παρά την κομματική κινδυνολογία. Ίσως εκείνους τους ενώνει η Μύκονος, εμάς μας ενώνει η ανησυχία για το μέλλον.
Έχουμε δύο υποψήφιους του ΝΑΙ και έναν του ΌΧΙ. Τότε δέχθηκαν η οικονομική συνεισφορά των Ε/Κ στο νέο κράτος που προέκυπτε από παρθενογένεση να είναι 90% ενώ των Τ/Κ 10%, ενώ σε όλα τα υπόλοιπα να υπάρχει συμμετοχή 50-50%.
Δέχτηκαν να υπάρχουν 3 κυβερνήσεις, 3 δημόσιες υπηρεσίες, 3 βουλές, 3 δικαστήρια, 3 αστυνομίες κτλ τα οποία θα λειτουργούσαν με συνεισφορά 90- 10%. Σκεφτείτε εάν σήμερα περίπου το 48% του ΑΕΠ χρειάζεται για να συντηρήσει μια διοίκηση ποιο ποσό θα χρειαζόταν για συντήρηση 3 κυβερνήσεων με αναλογία 90-10% και Τρόικα.
Δέχθηκαν η ΑΟΖ και το φυσικό αέριο μας να είναι 50-50 και πρόσθετα δέχθηκαν να έχουν κυριαρχικά δικαιώματα και ΑΟΖ οι άσπονδοι φίλοι μας οι Άγγλοι.
Δέχθηκαν το κόστος της λύσης να επιβαρύνει την μελλοντική «Ενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία» και όχι την Τουρκία. Με βάση υπολογισμούς του 2004 η λύση θα στοίχιζε 43 Δισεκατομμύρια ευρώ τα οποία θα πληρώναμε κατά 90% εμείς και 10% οι Τουρκοκύπριοι ενώ η Τουρκία, ο κατακτητής τίποτα.
Δέχθηκαν να υπάρχει φυλετική διάκριση, ποσοστώσεις και σταθμισμένη ψήφος. Δέχθηκαν λύση που παραβίαζε την Δημοκρατία και την ισότητα.
Δέχθηκαν μόνιμες αποκλίσεις από το Κεκτημένο, όχι όμως στην Κάθοδο των Τούρκων, εκεί δέχθηκαν να έρθουν 80 εκατομμύρια Τούρκοι με δικαίωμα εγκατάστασης διακίνησης και ιδιοκτησίας.
Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι έκτοτε άλλαξαν. Αντίθετα συνεχίζουν απτόητοι, σκορπώντας απλόχερα ανέξοδες απολογίες. Η επιλογή είναι απλή.
Πρέπει να αντισταθούμε. Όπως τότε, έτσι και σήμερα θα μας βρουν μπροστά τους, Όπως τότε έτσι και σήμερα ο κόσμος θα ανατρέψει τους σχεδιασμούς τους. Μπορούμε να τα καταφέρουμε και πάλι, γιατί μας αξίζει να έχουμε ένα μέλλον ελπιδοφόρο, ένα μέλλον στο οποίο η Κυπριακή Δημοκρατία δεν θα απειλείται από τις δικές μας μονομερείς υποχωρήσεις και σφάλματα.
Όλοι μαζί να κάνουμε το μέλλον καλύτερο σήμερα. Ας μην ξεχνούμε ότι το παρελθόν αποτελεί πρόλογο του μέλλοντος.
Σίμος Α. Αγγελίδης Λευκωσία 26.11.2012
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας