Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Μια Αυτοκρατορία χωρίς στρατιωτική στρατηγική

Δημοσιεύτηκε στις

Σχετικό άρθρο: Μια Αυτοκρατορία χωρίς στρατιωτική στρατηγική

Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι πλέον το
«απαραίτητο έθνος» παρά μόνο στους λόγους του προέδρου Ομπάμα.

Τιερί Μεϊσάν       (μτφ. Κριστιάν)

Ο πρόεδρος Ομπάμα ανάλυσε τη στρατιωτική στρατηγική
του στο Ουέστ Πόιντ (West Point). Στην ομιλία του, επανέλαβε τη στρατιωτική παντοδυναμία
των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ οι τελευταίες είναι τεχνικά παρωχημένες τόσο από τη
Ρωσία όσο και από τη Κίνα. Ανίκανος να
αντιμετωπίσει τη Μόσχα, σιώπησε για την απώλεια της Κριμαίας και προτίμησε να
ορίσει τον μόνο εχθρό που αξίζει: τη τρομοκρατία. Ενώ στρατόπεδα της αλ-Κάιντα βρίσκονται σε χώρες υπό
κατοχή του ΝΑΤΟ ή μελών του ΝΑΤΟ, ανακοίνωσε ένα ευρύ πρόγραμμα για την
καταπολέμησή της. Τέλος, επανέλαβε την υποστήριξή του υπέρ της «συριακής
αντιπολίτευσης» και υποσχέθηκε ότι δεν θα παραλείψει να της φέρει βοήθεια…
όταν θα καταφέρει να πάρει την έγκριση του Κογκρέσου.
Ο Πρόεδρος Ομπάμα εκφώνησε στις 28 Μαΐου, έναν
σημαντικό λόγο αναλύοντας το στρατηγικό δόγμα του με την ευκαιρία της αποφοίτησης των Δοκίμων της Στρατιωτικής
Ακαδημίας του Ουέστ Πόιντ [ 1 ].
Χωρίς έκπληξη, ο Πρόεδρος υπενθύμισε ότι ο
ίδιος κράτησε την υπόσχεσή του να επαναπατριστούν τα στρατεύματα που είχαν αναπτυχθεί
στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, και ότι κατάφερε να εξαλείψει τον Οσάμα Μπιν
Λάντεν. Αλλά αυτά που παρουσίασε ως δήθεν εγκωμιαστικό απολογισμό,
δεν ισχύουν: οι GI’s επέστρεψαν εξαντλημένοι από το Αφγανιστάν και εγκατέλειψαν
το Ιράκ πριν να τους απελάσει η λαϊκή αντίσταση. Το υπέρογκο κόστος αυτών των εκστρατειών  -πάνω από 1.000 δις. Δολάρια-  εμπόδισε το Πεντάγωνο να διατηρήσει το
οπλοστάσιό του. Όσον αφορά το θάνατο του Μπιν Λάντεν, δεν είναι παρά ένα παιδικό παραμύθι: ο Οσάμα Μπιν Λάντεν δεν είχε
καμία σχέση με τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, πέθανε από ασθένεια και
θάφτηκε το Δεκέμβριο του 2001, όπως το έχει πιστοποιήσει η βρετανική MI6 [ 2 ].
Δεν μπορεί κανείς παρά να θαυμάσει την αμερικανική
ικανότητα να συνεχίσει την αφήγηση μιας φανταστικής πραγματικότητας, η οποία
έχει διαψευστεί με αδιάσειστα στοιχεία, και τη πάντα πιστή αφήγηση των ατλαντικών
μέσων μαζικής ενημέρωσης.
Στην ομιλία του, ο πρόεδρος περιέγραψε τη
χώρα του ως «απαραίτητο έθνος», το ισχυρότερο τόσο στρατιωτικά όσο και
οικονομικά. Όμως, ούτε ο ένας από τους δυο ισχυρισμούς δεν ισχύει πλέον.  
Στις 14 Μαΐου, ο Στρατηγός Μάρτιν Ντεμπσέι (Martin Dempsey), πρόεδρος των Αρχηγών των Γενικών
Επιτελείων, αναγνώρισε ενώπιον του Atlantic Council ότι
οι ένοπλες δυνάμεις του σίγουρα θα ξεπεραστούν εντός της δεκαετίας, αν δεν
εφαρμοστεί αμέσως μια τεράστια προσπάθεια εκσυγχρονισμού [ 3 ], μια απίθανη προσπάθεια μετά τους δημοσιονομικούς
περιορισμούς. Το Πεντάγωνο παρατηρεί ότι η καθυστέρηση στο τομέα της
στρατιωτικής έρευνας είναι μάλλον μη αναστρέψιμη. Οι στρατιωτικές τεχνολογίες κορυφής της Ρωσίας και της Κίνας είναι σήμερα πιο προχωρημένες
από εκείνες των Ηνωμένων Πολιτειών. Παραείναι αργά για να καλυφθεί η διαφορά. Η φαινομενική ανωτερότητα της Ουάσιγκτον στέκει μόνο επειδή
τα στρατεύματα της είναι τα μοναδικά που έχουν αναπτυχθεί σε όλο τον κόσμο.  Υφίσταται
επομένως σε ορισμένα θέατρα επιχειρήσεων, αλλά όχι εναντίον της Ρωσίας, ούτε
έναντι της Κίνας, οι οποίες θα νικούσαν σε περίπτωση Παγκοσμίου Πολέμου. 
 Όσον αφορά την οικονομία, η πλειοψηφία των καταναλωτικών
αγαθών που καταναλώνονται στις ΗΠΑ κατασκευάζονται στην Κίνα.
Με αυτή τη φαντασμαγορική βάση, σύμφωνα με την
έκφραση της Washington Post , που αναφέρεται μόνο στη σχετική στρατιωτική αδυναμία
των Ηνωμένων Πολιτειών [ 4 ], ο
Πρόεδρος Ομπάμα ανακοίνωσε ότι η χώρα του δεν θα διστάσει να παρέμβει στο
εξωτερικό, όταν θίγονται άμεσα συμφέροντά της , αλλά θα καταφύγει
σε διεθνείς συμμαχίες για να διαχειριστεί πιο απομακρυσμένα προβλήματα. Δήλωσε ότι, σε αντίθεση με τη περίοδο του Ψυχρού Πολέμου,
η Ρωσία δεν αντιπροσωπεύει πλέον άμεσο κίνδυνο, αλλά ότι ο κύριος εχθρός
είναι η τρομοκρατία.
Συνεπώς, καμιά σημασία δεν έχει η
προσχώρηση της Κριμαίας στη Ρωσική Ομοσπονδία. Η Ουάσιγκτον δεν θα πολεμήσει για κάτι που παρουσιάζει κατά τα άλλα ως «προσάρτηση» που
παραβιάζει σοβαρά το διεθνές δίκαιο, μη διστάζοντας να συγκρίνει τον
Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν με τον Αδόλφο Χίτλερ.
Προπαντός, στο τέλος του 13-χρόνου «πολέμου
κατά της τρομοκρατίας
», η Ουάσιγκτον ισχυρίζεται ότι έχει εξαλείψει τους
μερικούς φανατικούς που συνέθεταν τη διεθνή ηγεσία της Αλ Κάιντα, αλλά πρέπει από
τώρα και στο εξής να αντιμετωπίσει ένα πιο σοβαρό πρόβλημα: τις πάρα πολλές ομάδες
συνδεδεμένες με την Αλ-Κάιντα οι οποίες διαμορφώθηκαν σχεδόν παντού στον κόσμο.
Αυτός ο «πόλεμος χωρίς τέλος» έχει το
πλεονέκτημα ότι επιτρέπονται τα πάντα.  Παρουσιάζοντας
την ίδια να είναι σε αυτοάμυνα από το 2001, η Ουάσιγκτον δίνει στον εαυτό της το
δικαίωμα να παραβιάζει την κυριαρχία των άλλων κρατών προκειμένου να απαγάγει ή
να βομβαρδίσει όποιον γουστάρει, και όταν το γουστάρει. Για να συνεχίσει αυτόν τον πόλεμο, ο Πρόεδρος Ομπάμα
ανακοίνωσε τη δημιουργία ενός «Ταμείου εταιρικής σχέσης κατά της
τρομοκρατίας»
, με προϋπολογισμό 5 δις. δολάρια. Θα έχει ως στόχο να εκπαιδεύσει τις υπηρεσίες ασφάλειας των
σύμμαχων κρατών. 
Ποιος μπορεί να πιστέψει σε ένα τέτοιο
πρόγραμμα; 
Σήμερα, οι τρομοκράτες εκπαιδεύονται σε μόνιμα
στρατόπεδα της Αλ Κάιντα, που βρίσκονται στη λιβυκή έρημο, χώρα που κατέχεται από
το ΝΑΤΟ. Ενώ τρία άλλα στρατόπεδα της Αλ Κάιντα είναι εγκατεστημένα
στη Şanlıurfa, Osmaniye και Karaman, στη Τουρκία, χώρα μέλος του ΝΑΤΟ [ 5 ].
Οι Σύροι θυμούνται τις τηλεοπτικές
ομολογίες εκείνου του Εμίρη του Μετώπου Al-Nosra (παρακλάδι της Αλ Κάιντα), ο οποίος μετέφερε
χημικούς πυραύλους από μια τουρκική στρατιωτική βάση μέχρι τη Γκούτα της Δαμασκού.
Σύμφωνα, όχι μόνο τα όπλα του παραδόθηκαν από το στρατό
χώρας μέλους του ΝΑΤΟ, αλλά ότι η διαταγή να τα χρησιμοποιήσει με «ψευδή σημαία (false flag)» για να δικαιολογηθεί ο βομβαρδισμός της Συρίας από τις
ΗΠΑ, του ήρθε από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
13 χρόνια μετά τα γεγονότα της 11ης
Σεπτεμβρίου 2001, ποιός μπορεί ακόμα να πιστεύει ότι η Αλ Κάιντα είναι ο κύριος
εχθρός του «απαραίτητου έθνους», ενώ ο ίδιος ο Μπαράκ Ομπάμα περιέγραψε
τα στοιχεία που συνδέονται με την Αλ Κάιντα ως «λιγότερο ικανά» σε σύγκριση με
τη μητρική τους οργάνωση, στην ομιλία του στο Πανεπιστήμιο Εθνικής Άμυνας, στις
28 Μαΐου 2013; [ 6 ]. Δήλωνε τότε ότι ο κίνδυνος είχε γίνει σχετικός και ότι οι
Ηνωμένες Πολιτείες δεν έπρεπε πλέον να τον θεωρήσουν ως προτεραιότητά τους.
Σχετικά με τη Συρία, ο Πρόεδρος Ομπάμα συνέχισε
στο Ουέστ Πόιντ δηλώνοντας ότι πρέπει να «βοηθήσει τον συριακό λαό να αντισταθεί
σε έναν δικτάτορα, ο οποίος βομβαρδίζει και λιμοκτονεί τον λαό του»
(sic). Για αυτό το λόγο, η Ουάσινγκτον θα βοηθήσει «εκείνους που μάχονται για το δικαίωμα όλων
των Σύρων πολιτών να είναι οι ίδιοι οι αρχιτέκτονες για το μέλλον τους
» (διαβάστε:
όχι οι ίδιοι οι Σύροι οι οποίοι ψηφίζουν για να εκλέξουν τον πρόεδρό τους, αλλά
μόνο εκείνους που είναι πρόθυμοι να συνεργάζονται με μια αποικιακή κυβέρνηση που
θα διοριστεί από το ΝΑΤΟ).
Εντούτοις, γιατί να παρέμβει μόνο στη
Συρία; Επειδή «ο συριακός εμφύλιος πόλεμος εξαπλώνεται πέρα
από τα σύνορα της χώρας, και η ικανότητα των έμπειρων εξτρεμιστικών ομάδων να μας
πάρουν ως στόχο θα αυξηθεί συνεχώς»
. Με άλλα λόγια, μετά την πυρπόληση της
Συρίας, οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί και να επηρεαστούν από την φωτιά που οι ίδιες
άναψαν.
«Θα εντείνουμε τις προσπάθειές μας για να
υποστηρίξουμε τους γείτονες της Συρίας, την Ιορδανία και το Λίβανο, τη Τουρκία
και το Ιράκ, που διαχειρίζονται το πρόβλημα των προσφύγων.
 Θα συνεργαστώ με το Κογκρέσο για την αύξηση της βοήθειας
προς τα στοιχεία της συριακής αντιπολίτευσης που προσφέρουν την καλύτερη
εναλλακτική λύση για τους τρομοκράτες και έναν βάναυσο δικτάτορα.
 Επιπλέον, θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε με τους φίλους
και συμμάχους μας στην Ευρώπη και τον Αραβικό Κόσμο για την εξεύρεση πολιτικής
λύσης για αυτή τη κρίση και να διασφαλίσω ότι οι χώρες αυτές, όχι μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες, θα αναλάβουν ένα δίκαιο μερίδιο για τα μέτρα βοήθειας προς το
συριακό λαό
», συνέχισε.
Με άλλα λόγια, ο Λευκός Οίκος συνομιλεί με
το Κογκρέσο σχετικά με το πώς να υποστηρίξει τις προσωπικές φιλοδοξίες των μελών
του Εθνικού Συνασπισμού. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η Ουάσιγκτον θα παράσχει
στρατιωτική εκπαίδευση στις γειτονικές χώρες και θα διανέμει καλύτερα όπλα. Και όμως:
  •  Εάν η Ουάσινγκτον αρχίζει να εκπαιδεύει και εξοπλίζει Σύρους
    συνεργάτες, θα πρέπει να παραδεχτεί ότι δεν το έχει κάνει σε μεγάλη κλίμακα
    πριν και ότι είχε χρησιμοποιήσει κυρίως ξένους μισθοφόρους, μέσω της Αλ
    Κάιντα 
  •  Εάν 250.000 μισθοφόροι τζιχαντιστές δεν ήταν σε θέση να
    ανατρέψουν την συριακή κυβέρνηση κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων ετών,
    πώς θα τα καταφέρουν μερικές χιλιάδες συνεργάτες της Δυτικής αποικιοκρατίας; 
  •  Γιατί τα γειτονικά κράτη, που έχουν ήδη εμπλακεί σε έναν
    μυστικό πόλεμο, να συμφωνήσουν να μπούνε σε ανοικτό πόλεμο εναντίον της Συρίας,
    με τους κινδύνους που συνεπάγονται για αυτά; 
  •  Ποία τα πιο εξελιγμένα όπλα που θα παραδοθούν στους συνεργάτες
    της αποικιοκρατίας και τα οποία δεν θα μπορέσουν κάποια μέρα να χρησιμοποιηθούν
    εναντίον άλλων στόχων, συμπεριλαμβανομένης της αεροπορικής κυριαρχίας του
    Ισραήλ; 
  •  Και  –το
    τελευταίο, αλλά όχι λιγότερο σημαντικό
     (last, but not least)-   ξέροντας ότι
    όλα αυτά συζητιούνται εδώ και τρία χρόνια, ποια είναι η νέα καινοτομία που θα μας πείθει
    να πιστέψουμε ότι αυτά τα ερωτήματα μπορούν να βρούνε απάντηση σήμερα;
Ο λόγος του Ομπάμα είναι λόγος ανικανότητας:
ο ίδιος μπορεί να υπερηφανεύεται ότι έχει αποσύρει τα στρατεύματα του από το
Αφγανιστάν και το Ιράκ και ότι σκότωσε ένα φάντασμα που δεν υπήρχε πια για μια
δεκαετία παρά μόνο στις κασέτες του Al– Jazeera.  Αναγγείλει ότι θα καταπολεμήσει την τρομοκρατία την οποία παντού
προστατεύει. Λέει ότι θα υποστηρίξει πιο αποτελεσματικά τη «συριακή
αντιπολίτευση», αλλά αμέσως το εκτρέπει προς το Κογκρέσο  -το οποίο δεν ήθελε το βομβαρδισμό της χώρας
κατά τη διάρκεια της κρίσης για τα χημικά όπλα- 
σίγουρος ότι το τελευταίο θα περιοριστεί στα ελάχιστα.

Οι νέοι απόφοιτοι
της Στρατιωτικής Ακαδημίας του Ουέστ Πόιντ δεν επιφύλαξαν το καθεστώς επευφημίας
προς τον Πρόεδρο Ομπάμα.
Αυτή η ομιλία ήταν μόνο μια πολυλογία
πρόσοψης η οποία προσπάθησε να κρύψει μια μη αναστρέψιμη παρακμή. 
Κατέπληξε το
κοινό που κατάλαβε ότι ήρθε η ώρα του τέλους των κατακτητικών ονείρων του.  
Κόντρα σε κάθε αναμονή, λιγότερο από το ένα τέταρτο των 1.064 αποφοίτων της
Στρατιωτικής Ακαδημίας στο Ουέστ Πόιντ χειροκρότησαν τον πρόεδρο, ενώ η πλειοψηφία
παρέμεινε ασυγκίνητη.  
Αργοπεθαίνει η Αυτοκρατορία.
[ 1 ] ”  Ομιλία του Μπαράκ Ομπάμα στη στρατιωτική ακαδημία
του West Point
  , “από τον
Μπαράκ Ομπάμα, Voltaire Network, 28 Μαΐου 2014.
[ 3 ] ”  Το Πεντάγωνο υοθετεί το τύπο “2, 2, 2,
1,”
 ,  Alfredo Jalife-Rahme, μετάφραση Arnaud Bréart, Jornada (Mexico.svg), Réseau Voltaire, 27 mai 2014.
[ 4 ] ” Η εξωτερική πολιτική του προέδρου Ομπάμα
βασίζεται σε φαντασία
 “, χρονικός της σύνταξης του Washington Post, 2 mars 2014.
[ 6 ]
”  Ομιλία του Μπαράκ Ομπάμα
στο Πανεπιστήμιο Εθνικής Άμυνας
  ,
“από τον Μπαράκ Ομπάμα, Voltaire Network, 28 Μαΐου 2013.
Τιερί Μεϊσάν   31.05.2014   

var _wau = _wau || []; _wau.push([“small”, “wvg1ie6mi5ta”, “m3y”]);
(function() {var s=document.createElement(“script”); s.async=true;s.src=”http://widgets.amung.us/small.js”;
document.getElementsByTagName(“head”)[0].appendChild(s);})();

Γενικά θέματα

Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο

Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σε θρίλερ έχει εξελιχθεί η εξαφάνιση ενός 58χρονου Έλληνα ορθόδοξου μοναχού στην Τουρκία, ο οποίος αναχώρησε από τα Γιαννιτσά με προορισμό τον Πόντο και την Καππαδοκία, επιθυμώντας να επισκεφθεί τις πατρογονικές εστίες της οικογένειάς του και να ζήσει ως ασκητής. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, τα ίχνη του παραμένουν άγνωστα, με τους συγγενείς του να αναζητούν απεγνωσμένα ένα σημάδι ζωής.

Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.

Η υπόθεση παρουσιάστηκε στην εκπομπή «Φως στο Τούνελ» της Αγγελικής Νικολούλη, όπου οι αδελφές του περιέγραψαν τις συνθήκες της εξαφάνισής του και τις προσπάθειες που έχουν κάνει για να τον εντοπίσουν.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.

Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής

Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.

Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.

«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.

Καλόγερος χάθηκε από τα Γιαννιτσά στα βάθη της Τουρκίας

«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.

Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία

Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.

Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.

Η ανακάλυψη του εισιτηρίου αποτέλεσε το πρώτο σημαντικό στοιχείο για τις κινήσεις του 58χρονου. Η οικογένεια κατάφερε να επιβεβαιώσει ότι ο μοναχός επιβιβάστηκε σε λεωφορείο με προορισμό την Τουρκία. Ωστόσο, δεν γνώριζε εάν είχε καταφέρει να φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και από εκεί να συνεχίσει προς τις περιοχές που επιθυμούσε να επισκεφθεί.

Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα

Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.

«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.

Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.

Η επίσημη απάντηση του Προξενείου

Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.

Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».

Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.

Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών

Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.

Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.

Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού

Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.

Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.

protothema.gr
Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις7 λεπτά πριν

Μάικλ Ρούμπιν: Ο Τομ Μπάρακ θα Καταστρέψει την κληρονομιά του Τραμπ;

Ο Μπάρακ έχει αναδιαμορφώσει σχεδόν μόνος του την πολιτική των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή προς όφελος...

Απόψεις22 λεπτά πριν

Γεωπολιτική και Προφητεία: Ο γέροντας Σίμων της Λατινικής Αμερικής, οι «τρεις ημέρες σκοταδιού» στην ανθρωπότητα

Η πραγματική εγρήγορση δεν είναι ο φόβος για το αύριο· είναι η υπεύθυνη, η φροντίδα της οικογένειας για τον άνθρωπό...

Αναλύσεις37 λεπτά πριν

Ο Πούτιν χτυπά την οικονομία, ο Τραμπ περιπλέκει το παιχνίδι: Η Ευρώπη μπροστά στη μεγάλη δοκιμασία της Ουκρανίας

Από στρατιωτικής άποψης, η προφανής λύση είναι η παροχή περισσότερων και καλύτερων συστημάτων αεράμυνας. Ωστόσο, αυτά βρίσκονται σε περιορισμένη διαθεσιμότητα...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Γιατί το Πεντάγωνο ανησύχησε τόσο πολύ για τα βομβαρδιστικά B-1 στην Αγγλία

Το περιστατικό συμβολίζει τη σταδιακή υποχώρηση της αμερικανικής επιρροής και την αυξανόμενη αβεβαιότητα στο διεθνές περιβάλλον, όπου αντίπαλοι όπως το...

Άμυνα2 ώρες πριν

Παρέλαση από το μέλλον: Τα υπερσύγχρονα συστήματα «Spyder» και «David’s Sling»

Η φετινή παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου δεν θα έχει σχέση με τις προηγούμενες, αναφέρουν από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, καθώς...

Δημοφιλή