Άμυνα
Ο βρώμικος πόλεμος

Το σημερινό Ιράκ, στο οποίο έχουν ξεσπάσει ξανά αιματηρές
μάχες, είναι το δημιούργημα της πενηντάχρονης σταυροφορίας της λέσχης
του Διαβόλου και της σχολής του Σικάγο – με στόχο τη λεηλασία και την
ιδιωτικοποίηση ολόκληρου του πλανήτη
«Είχαν περάσει μόλις πέντε μήνες από
τη πτώση της Βαγδάτης και το Ιράκ βρισκόταν σε κατάσταση εκτάκτου
ανάγκης – η ανεργία είχε εκτοξευθεί στο 67%, ο υποσιτισμός θέριζε, ενώ το μοναδικό πράγμα που απέτρεπε έναν μαζικό λιμό, ήταν τα κρατικά επιδοτούμενα τρόφιμα και άλλα βασικά είδη, στο πλαίσιο του προγράμματος «Πετρέλαιο για τρόφιμα» του ΟΗΕ.
Ο υπεύθυνος των Η.Π.Α., σε συνέδριο που διεξήχθη στην «πράσινη ζώνη» της χώρας, είπε στους ιρακινούς που συμμετείχαν: Σταματήστε αμέσως τις κοινωνικές παροχές που στρεβλώνουν την αγορά. Αναπτύξτε τον ιδιωτικό τομέα, αρχίζοντας από την κατάργηση των επιδοτήσεων. Προωθείστε τις ιδιωτικοποιήσεις«.
.
Άρθρο
Όταν ο «έπαρχος» των Η.Π.Α. στο κατεχόμενο Ιράκ (Bremer) άρχισε να
εκδίδει νομοθετικά διατάγματα, ο πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της
Παγκόσμιας Τράπεζας και μεγάλος επικριτής της (Stieglitz), προειδοποίησε
ότι, στο Ιράκ θα εφαρμοζόταν «μία ακόμη πιο ριζοσπαστική μορφή της θεραπείας-σοκ, από εκείνην που προωθήθηκε στον πρώην σοβιετικό κόσμο«.
Ο οικονομολόγος είχε απόλυτο δίκιο, με την έννοια πως αυτή τη φορά οι αμερικανικές εταιρείες είχαν σκοπό να εισπράξουν όσο περισσότερα εύκολα χρήματα μπορούσαν, από τη λεηλασία του Ιράκ
– το οποίο κατακτήθηκε βέβαια με τα χρήματα των φορολογουμένων
αμερικανών που αδυνατούν να καταλάβουν ότι, είναι το αντικείμενο στυγνής
εκμετάλλευσης των κυβερνήσεων τους, των εξαγορασμένων υπηρετών δηλαδή
της ελίτ της χώρας τους
Τίποτα λοιπόν δεν θα εμπόδιζε τις πιο επώδυνες για τον ιρακινό
πληθυσμό «οικονομικές αλλαγές» επειδή, σε αντίθεση με ότι συνέβη στην
πρώην Σοβιετική Ένωση, στη Λατινική Αμερική ή στην Αφρική (στην Ελλάδα πρόσφατα), ο
«κοινωνικός μετασχηματισμός» δεν θα ήταν το αποτέλεσμα πολιτισμένων
διαπραγματεύσεων ανάμεσα στο ΔΝΤ και στους εγχώριους πολιτικούς – όπου παράλληλα το υπουργείο οικονομικών των Η.Π.Α. θα έλεγχε την κατάσταση παρασκηνιακά, όπως συνήθως συμβαίνει.
Στο Ιράκ η υπερδύναμη απέκλεισε εντελώς τους μεσάζοντες – όπως είναι, για παράδειγμα, η Γερμανία και το Ταμείο, στην περίπτωση της Ελλάδας. Το
ΔΝΤ και η Παγκόσμια τράπεζα περιορίσθηκαν σε υποστηρικτικούς ρόλους,
ενώ οι ίδιες οι Η.Π.Α. βρέθηκαν στο επίκεντρο των γεγονότων – χωρίς κανέναν «ανόητο δημοκρατικό μανδύα» και διορίζοντας επίσημα έναν δικό τους «ύπατο αρμοστή».
Αυτή είναι ακριβώς εκείνη η δυναμική, η οποία διαχωρίζει τον
«οικονομικό μετασχηματισμό» του Ιράκ, από τα προηγούμενα πειράματα και
πειραματόζωα. Ο έπαρχος των Η.Π.Α., ο οποίος είχε εγκατασταθεί στο
«Μέγαρο της Δημοκρατίας» του Σαντάμ, λάμβανε από το αμερικανικό υπουργείο άμυνας, με ηλεκτρονικά μηνύματα (e–mail), όλους τους νέους νόμους για το εμπόριο και τις επενδύσεις – τους
οποίους υπέγραφε και επέβαλλε με αυταρχικά διατάγματα στον ιρακινό λαό
(σε αντίθεση με την Ελλάδα, όπου πρέπει ακόμη να τους εγκρίνει η Βουλή –
με τη διαδικασία του κατεπείγοντος φυσικά, για να μην προλαβαίνει να
φέρνει αντιρρήσεις ή, ίσως, για να έχουν οι βουλευτές τη συγκεκριμένη
δικαιολογία, όταν προδίδουν στυγνά την πατρίδα τους).
Υπενθυμίζουμε εδώ πως όταν οι ξένες εταιρείες εισέβαλλαν στην
κατεκτημένη χώρα, οι μηχανές των 200 δημοσίων επιχειρήσεων του Ιράκ
έμειναν ανενεργές – ακινητοποιημένες από τις επαναλαμβανόμενες, σκόπιμες
διακοπές του ηλεκτρικού ρεύματος. Επίσης πως το Ιράκ διέθετε, πριν από την εισβολή, την πιο εξελιγμένη βιομηχανική οικονομία της περιοχής – ενώ το επίπεδο μόρφωσης του πληθυσμού του ήταν από τα υψηλότερα.
Δυστυχώς όμως, η χώρα μετατράπηκε σε ένα εργαστήριο δοκιμαστικής εφαρμογής της πιο αιμοσταγούς εκδοχής του νεοφιλελευθερισμού
– ενός συστήματος που οδηγεί άτομα και κοινότητες στον αλληλοσπαραγμό
(ανταγωνιστικότητα), που καταργεί εκατομμύρια θέσεις εργασίας και που
αποστερεί μεγάλες μερίδες του πληθυσμού, από τα απαραίτητα προς το ζην
(ενώ αντικαθιστά το αίτημα για δικαιοσύνη, με την πλήρη ατιμωρησία των
ξένων κατακτητών και των τοπικών συνεργών τους).
Το Ιράκ, υπό τον αμερικανό «έπαρχο», αποτέλεσε ουσιαστικά την ιδεολογική κατάληξη της Σχολής του Σικάγου – την πιο ολοκληρωμένη μορφή της. Μεταξύ πολλών άλλων, οι υπάλληλοι του δημοσίου τομέα περιορίσθηκαν στο ελάχιστο, οι δε περισσότεροι από αυτούς ήταν συμβασιούχοι –
ζούσαν στην «πόλη-κράτος» της Halliburton, υπέγραφαν ευνοϊκούς για τις
ξένες εταιρείες νόμους και έκαναν οτιδήποτε απαιτούσαν από αυτούς οι
κατακτητές.
Από την άλλη πλευρά όμως, οι οργισμένοι, πατριώτες ιρακινοί, στρέφονταν όλο και περισσότερο στο θρησκευτικό φονταμενταλισμό
– προφανώς εύλογα, επειδή αυτή είναι η μοναδική πηγή εξουσίας, σε ένα
απογυμνωμένο, λεηλατημένο, καθώς επίσης εξαθλιωμένο κενό κράτος.
Χωρίς καμία αμφιβολία δε το σημερινό Ιράκ, στο οποίο έχει ξεσπάσει ξανά ένας αιματηρός πόλεμος, είναι το δημιούργημα της πενηντάχρονης σταυροφορίας της λέσχης του διαβόλου και της σχολής του Σικάγο, με στόχο τη λεηλασία και την ιδιωτικοποίηση ολόκληρου του πλανήτη – κυρίως με τη βοήθεια των αρχιερέων της δύναμης, με εξαίρεση την πρώην Γιουγκοσλαβία και το Ιράκ, όπου επιλέχθηκε η εισβολή μέσω του ΝΑΤΟ.
Οι «τρομοκράτες»
Πριν συνεχίσουμε σε αυτά που συμβαίνουν σήμερα στο Ιράκ, οφείλουμε να υπενθυμίσουμε πως διεξάγεται ακόμη ένας συμβατικός και ψυχρός πόλεμος στην Ουκρανία, εξαιρετικά αιματηρός – με έμμεσο στόχο τη Ρωσία, η οποία προειδοποίησε για την πιθανότητα ενός τρίτου παγκοσμίου πολέμου (άρθρο).
Προφανώς η δημιουργία ενός δεύτερου πόλου ισχύος στον πλανήτη που επιχειρείται από τη Ρωσία, ο οποίος θα επιτάχυνε το θάνατο του δολαρίου, καθώς επίσης την νομοτελειακή ίσως κατάρρευση της υπερδύναμης, δεν
πρόκειται να επιτραπεί αμαχητί από τις Η.Π.Α. – ενώ η Ρωσία δεν θα
διστάσει να χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που έχει στη διάθεση της, για να
αμυνθεί. Φυσικά ελλοχεύουν πολλά ακόμη «πολεμικά μέτωπα» στην ευρασιατική σκακιέρα – όπως αυτό της Συρίας και της Κίνας.
Στο Ιράκ τώρα, παρά την επέλαση των «ισλαμιστών τρομοκρατών» της
«ISIS» (Ισλαμικό κράτος του Ιράκ και της Ανατολής – Islamic State in
Iraq and the Levant), επίσης αποκαλούμενης «ISIL», η οποία είναι μία οργάνωση «τζιχαντιστών-σαλαφιστών» που «κατάγεται» από την ιρακινή αντίσταση εναντίον των δυνάμεων κατοχής,
συνεργαζόμενη με την «al -Qaida» (δραστηριοποιείται επίσης στη Συρία,
εναντίον του σημερινού καθεστώτος, καθώς επίσης εναντίον της κουρδικής
μειονότητας στα βόρεια), οι Η.Π.Α. ανακοινώνουν πως δεν θα στείλουν
στρατό ξηράς.
Όπως φαίνεται όμως από τον ενημερωμένο χάρτη της κατάστασης που επικρατεί στο Ιράκ, τίποτα δεν αποκλείεται να συμβεί σε μία χώρα, την οποία οι Η.Π.Α. μετέτρεψαν σε αποτυχημένη – κάτι από το οποίο κινδυνεύει θανάσιμα σήμερα και η Ελλάδα (άρθρο).
.

.
Αξιοσημείωτο εδώ είναι το γεγονός ότι, ο αριθμός των μαχητών της ISIS
είναι πάρα πολύ μικρός, ενώ τόσο η Συρία, όσο και το Ιράκ είναι πολύ
μεγάλες χώρες. Ειδικότερα, σύμφωνα με την εφημερίδα «The Guardian», 800 μαχητές κατάφεραν να αναγκάσουν 30.000 ιρακινούς στρατιώτες να διαφύγουν στη Μοσούλη – με το συνολικό αριθμό των μελών της οργάνωσης να υπολογίζονται μεταξύ 7.000 και 10.000.
.
Οι αγωγοί πετρελαίου
Στο επόμενο γράφημα φαίνονται οι αγωγοί πετρελαίου και φυσικού
αερίου, με «κόμβο μεταφοράς» το Κιρκούκ – όπου, εάν η οργάνωση αποκτήσει
τον έλεγχο, σύμφωνα με αμερικανό στρατιωτικό, «ολόκληρο το σύστημα θα αποσυντεθεί σαν πύργος που καταρρέει».
.
Οι υποδομές πετρελαίου και φυσικού αερίου του Ιράκ
.
Στο επόμενο γράφημα φαίνεται τι ακριβώς συμβαίνει στη φλεγόμενη
ευρύτερη περιοχή – στο Ιράν, στη Σαουδική Αραβία, στη Συρία, στην
Ιορδανία και στην Τουρκία, ενώ ο Λίβανος είναι το επίκεντρο της μετανάστευσης πολλών ανθρώπων από τις χώρες που μαίνεται ο πόλεμος.
.

Οι φατριές στην ευρύτερη ανατολική περιοχή
.
Περαιτέρω, η Κίνα ανακοίνωσε πως είναι πρόθυμη να βοηθήσει την
κυβέρνηση του Ιράκ. Από την άλλη πλευρά οι «εξτρεμιστές», όπως
αποκαλούνται οι μαχητές της οργάνωσης που αντιστέκεται στις δυνάμεις
κατοχής, θέλουν να δημιουργήσουν ένα ισλαμικό κράτος, το οποίο θα συμπεριλαμβάνει το Ιράκ και την ιστορικά «Μεγάλη Συρία» – όπου ως τέτοια θεωρείται, εκτός της Συρίας, η σημερινή Ιορδανία και το Ισραήλ.
Η στάση των Η.Π.Α.
Σύμφωνα με τον αμερικανό πρόεδρο, «Πρόκειται για ένα τοπικό πρόβλημα, το οποίο θα συνεχιστεί για πολλά χρόνια – οι εξεγερμένοι απειλούν το λαό του Ιράκ, ενώ θα μπορούσαν να αποτελέσουν κίνδυνο ακόμη και για τους αμερικανούς πολίτες.
Εν τούτοις, οι Η.Π.Α. δεν θα συμμετέχουν σε μία στρατιωτική επέμβαση,
εάν δεν υπάρξει ένα πολιτικό σχέδιο εκ μέρους της κυβέρνησης του Ιράκ,
καθώς επίσης εάν δεν είναι διατεθειμένη να συνεργασθεί«.
Υπενθυμίζουμε εδώ πως ο ιρακινός στρατός εκπαιδεύεται από την υπερδύναμη και ενισχύεται με 25 δις $
– χωρίς όμως να έχει καταφέρει μέχρι σήμερα κάποιο σημαντικό πλήγμα
εναντίον της ISIS, η οποία κατέλαβε μέσα σε λίγες ημέρες τη Μοσούλη, τη
δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας.
Περαιτέρω, οι Σουνίτες στο Ιράκ κατηγορούν τόσο το στρατό, όσο και την κυβέρνηση, ότι υπερασπίζουν τα σιϊτικά ενδιαφέροντα – ενώ οι Η.Π.Α. απέσυραν τα στρατεύματα εισβολής το 2011, μετά την πτώση του ηγέτη των σουνιτών Σαντάμ Χουσεΐν.
Φυσικά δε οι Η.Π.Α. δεν καταλαβαίνουν, ή μάλλον δεν θέλουν να καταλάβουν την άνοδο του θρησκευτικού φονταμενταλισμού στην περιοχή,
πολλοί κάτοικοι της οποίας αρνούνται να παραμείνουν σκλαβωμένοι ή να
αποδεχθούν «κυβερνήσεις-μαριονέτες», όπως αυτές που εγκαθίστανται πλέον
και στην Ευρώπη. Στο γράφημα που ακολουθεί φαίνεται το ποσοστό του
πληθυσμού κάθε χώρας, ανάλογα με τη θρησκευτική του πίστη.
.

Το ποσοστό του πληθυσμού κάθε χώρας, ανάλογα με τη θρησκευτική του πίστη
.
Ολοκληρώνοντας, η απρόσμενη επιτυχία της ISIS έχει κινητοποιήσει
επίσης χώρες, οι οποίες αντιμετώπιζαν κριτικά το ενδεχόμενο συνεργασίας
με τις Η.Π.Α. Ακόμη και η (σιϊτική) κυβέρνηση του Ιράν (πηγή:
Reuters), δεν φαίνεται εντελώς απρόθυμη να συνεργασθεί με τον «άσπονδο
εχθρό» της, με τους αμερικανούς δηλαδή, θέλοντας να σταματήσει την
επέλαση των ισλαμιστών.
Η Κίνα δε, η οποία προτείνει στην κυβέρνηση του Ιράκ κάθε δυνατή βοήθεια, έχει φυσικά μεγάλα οικονομικά συμφέροντα στην περιοχή – αφού η κρατική κινεζική πετρελαϊκή εταιρεία CNPC συμμετέχει σε τρία έργα που εκτελούνται.
.
Επίλογος
Η πρώην Γιουγκοσλαβία διαμελίσθηκε «στα εξ ων συνετέθη» από το ΝΑΤΟ, το οποίο ακολούθησε αργότερα το ΔΝΤ – με την ενεργό, ηγετική συμμετοχή της Γερμανίας, η οποία είναι ο έπαρχος της υπερδύναμης στην Ευρώπη.
Κάτι ανάλογο διαδραματίζεται και στην Ουκρανία, όπου όμως έχει
προηγηθεί η βρώμικη «πολιτική επέλαση» της Γερμανίας – με την
εγκατάσταση ενός «πρόχειρου» ακροδεξιού καθεστώτος, ο διάδοχος του οποίου φαίνεται πως έχει αμερικανικές «καταβολές».
Στο Ιράκ η μέθοδος ήταν πολύ πιο βίαιη – με αποτέλεσμα όμως να δημιουργηθεί μία ισχυρότατη αντίδραση, η οποία πολύ δύσκολα θα καμφθεί.
Πόσο μάλλον όταν οι Η.Π.Α. υποφέρουν πλέον οικονομικά, υπάρχουν μεγάλοι
φόβοι εσωτερικών αναταραχών, ενώ έχουν αναδειχθεί νέες δυνάμεις – με τη
Ρωσία και την Κίνα να ηγούνται ενός μετώπου ανεξαρτητοποίησης από την
αμερικανική ηγεμονία.
Στην Ελλάδα, στην Πορτογαλία και στην Ιρλανδία επιλέχθηκε μία πιο ήπια μέθοδος λεηλασίας – η οποία δεν προκάλεσε μεγάλες κοινωνικές αναταραχές και εξεγέρσεις, επειδή διατηρεί την ελπίδα της ανάκαμψης.
Κάποια στιγμή όμως οι Πολίτες αυτών των χωρών, ιδιαίτερα οι Έλληνες, θα
κατανοήσουν ότι, πρόκειται για ευσεβείς πόθους – αφού η πολυπόθητη
ανάπτυξη σε μία χώρα που έχει βυθιστεί στην ανεργία, που έχει
καταστραφεί εντελώς ο παραγωγικός της ιστός και που το κράτος της δεν
λειτουργεί σχεδόν καθόλου, είναι «όνειρο θερινής νυκτός».
Ειδικότερα, «σε μία χώρα όπου μόνο κατ’
ευφημισμό υπάρχει σταθερό και οργανωμένο πλαίσιο λειτουργίας των
επιχειρήσεων, όπου η αγορά δεν λειτουργεί υγιώς, με συνεχώς αυξανόμενες
στρεβλώσεις, όπου η οποιαδήποτε εφαρμογή νόμων έχει απλώς στόχο τη συσσώρευση εσόδων για την αποπληρωμή των χρεών
και όχι την πραγματική αλλαγή, την εγκαθίδρυση δηλαδή ενός «μοντέλου
ευημερίας και βέλτιστης λειτουργίας», δεν υπάρχει μέλλον – αφού έχει
μετατραπεί σε ένα αποτυχημένο κράτος, με μία κυβέρνηση-μαριονέτα, καθώς επίσης με μηδενικές προοπτικές».
έχουν πλέον τίποτα να χάσουν, όταν θα έχουν δηλαδή «στυφτεί σαν τη
λεμονόκουπα», θα αντισταθούν νομοτελειακά – οπότε θα ακολουθήσουν
βίαιες κοινωνικές αναταραχές και ανεξέλεγκτες εξεγέρσεις, κυρίως επειδή
δεν φαίνεται να υπάρχει κανένα κόμμα και κανένας πολιτικός, ο οποίος να
έχει τη δυνατότητα να «ανασύρει» την πάμπλουτη, πολλαπλά προικισμένη
Ελλάδα από το βάλτο.
.
Βασίλης Βιλιάρδος, για το Analyst.gr
Επισκεφθείτε το Blog του συγγραφέα. Πατήστε εδώ.
Βρείτε μας στο Facebook:
© Copyright 2014 — Analyst.gr. Απαγορεύεται η μερική ή ολική αναδημοσίευση / αναπαραγωγή περιεχομένων του παρόντος website
GEOPOLITICO
Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash
Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.
Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.
Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.
Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.
Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες
Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.
Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.
Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.
Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία
Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.
Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.
Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.
Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.
Το προηγούμενο της Αρμενίας
Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.
Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.
Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν
Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.
Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.
Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.
Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.
GEOPOLITICO
Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.
Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».
Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.
Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.
Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
GEOPOLITICO
«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο
Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.
Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.
Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.
Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.
Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων
Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.
Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.
Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.
Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.
Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».
Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.
Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.
Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία
Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.
Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.
Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.
Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων
Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.
Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.
Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.
Στα εγκαίνια της Διακλαδικής Σχολής Μη Επανδρωμένων, αλλά και των Αυτονόμων Συστημάτων Θάλασσας. Ένα περαιτέρω βήμα, που δημιουργεί τεράστιες δυνατότητες για το Πολεμικό Ναυτικό μας στο Αρχιπέλαγος, με τα Αυτόνομα Συστήματα τα οποία μπορούν να προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες στην επιτήρηση και αναγνώριση, στην προστασία των λιμένων, στον ναρκοπόλεμο και στην ασφάλεια των υποδομών.
Αυτό το νέο Πολεμικό Ναυτικό με τις σύγχρονες πλατφόρμες, θα μπορεί να προστατεύει όχι μόνο την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και τα ενεργειακά και επικοινωνιακά δίκτυα στον βυθό, τα οποία είναι επίσης απαραίτητα για την ασφάλεια της Πατρίδας.
(από τον χαιρετισμό μου στην τελετή των εγκαινίων του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ του ΠΝ)
#HellenicNavy
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 13, 2026
Το αίτημα για τα Corsair
Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.
Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.
Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.
Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή
Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας
