Γενικά θέματα
Οι εξελίξεις στο αρματικό δυναμικό του Ελληνικού Στρατού
Με την παρούσα ανάρτηση επιχειρούμε μια σύντομη ανασκόπηση των
πρόσφατων σημαντικών εξελίξεων που έλαβαν χώρα για το Όπλο των
Τεθωρακισμένων του Ε.Σ., πολλές από τις οποίες πέρασαν σχεδόν
απαρατήρητες.
Το θέμα των M-1A1 Abrams
Στα μέσα του περασμένου Ιουλίου έφτασε η πολυαναμενόμενη απάντηση των
ΗΠΑ στο ελληνικό LoR για την απόκτηση 90 πλήρως αξιοποιημένων αρμάτων
μάχης Μ-1A1 Abrams, 10 αρμάτων περισυλλογής Μ-88A2 Hercules,
πυρομαχικών, συνοδευτικών οχημάτων και λοιπών παρελκομένων από τα
αμερικανικά αποθέματα. Το συνολικό κόστος των εν λόγω υλικών ανέρχεται
σε 560 εκατ. δολάρια σύμφωνα με την αμερικανική απάντηση, με όλες τις
εργασίες ανακατασκευής και εκσυγχρονισμού των αρμάτων να γίνονται στις
ΗΠΑ. [1]
Υπενθυμίζεται ότι ο Ε.Σ. αυτή τη φορά ζήτησε άρματα τα οποία θα έχουν
υποβληθεί σε πλήρη προγράμματα AIM (Abrams Intergrated Management) και
SA (Situational Awareness) πριν την παράδοσή τους. Όσον αφορά το
τελευταίο, σημειώνεται ότι περιλαμβάνει και την μετατροπή του κινητήρα
AGT-1500 ώστε να λειτουργεί με πετρέλαιο DF2 (F54 κατά ΝΑΤΟ), βάσει του
προγράμματος TIGER (Total Intergrated Engine Revitalization). Ωστόσο, η
αμερικανική πλευρά ενημέρωσε πως η υλοποίηση του συγκεκριμένου σκέλους
θα απαιτούσε πρόσθετο κόστος από το προαναφερθέν καθώς δεν υπάρχουν
διαθέσιμα προς αποδέσμευση άρματα που να έχουν υποβληθεί ήδη σε αυτή τη
μετατροπή, ούτε αυτή περιλαμβάνεται στις τακτικές εργασίες ανακατασκευής
και συντήρησης που υλοποιεί ο Αμερικανικός Στρατός στα δικά του άρματα.
[2]
Η κύρια παρατήρηση είναι ότι το κατά προσέγγιση κόστος ανά άρμα βάσει
της πρόσφατης απάντησης, είναι υψηλότερο από το αντίστοιχο που είχε
προβλεφθεί για το αρχικό ελληνικό αίτημα παραχώρησης 400 αρμάτων Μ-1A1,
το οποίο είχε υποβληθεί το ως LoR από τον Ε.Σ. το 2010. Για το σύνολο
εκείνου του πακέτου (το ακριβές περιεχόμενο του οποίου είχαμε κατ’
αποκλειστικότητα αποκαλύψει εδώ) αλλά και για την αξιοποίηση/αποκατάσταση των αρμάτων, το κόστος είχε υπολογιστεί περίπου στα 2 δισ. δολάρια. [3]
Τότε τα άρματα προβλεπόταν να έρθουν στην Ελλάδα ως έχουν και να
υποβληθούν στις σχετικές εργασίες στα Εργοστάσια του Ε.Σ. ή/και στην
ΕΛΒΟ, με αμερικανική υποστήριξη. Άρα, στο προαναφερθέν ποσό του
προγράμματος (της, κατά τ’ άλλα δωρεάν…) παραχώρησής τους,
συνυπολογίζονταν τα έξοδα μεταφοράς εντός των ΗΠΑ και από εκεί δια
θαλάσσης στην Ελλάδα, η αξία δημιουργίας υποδομής και μεταφοράς
τεχνογνωσίας ανακατασκευής και συντήρησής των αρμάτων εδώ, το κόστος των
ανταλλακτικών και των λοιπών υλικών που θα απαιτούντο για την πλήρη
αποκατάσταση και ενεργοποίησή τους, το κόστος των διαφόρων άλλων
παρελκομένων και -το κυριότερο- η απόκτηση ικανής ποσότητας νέων
πυρομαχικών μάχης των 120mm, αφού το αμερικανικό προσφερόμενο «πακέτο»
αρκούταν αποκλειστικά σε πυρομαχικά εκπαίδευσης.
Επανερχόμενοι στο σήμερα, ο ΥΕΘΑ Δ. Αβραμόπουλος, επιδιώκοντας
ακριβώς την μείωση του κόστους των -90, πλέον- αρμάτων, πιθανότατα έθεσε
στον Αμερικανό ομόλογό του κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στις ΗΠΑ, το
ενδεχόμενο υλοποίησης των όποιων εργασιών συντήρησης και εκσυγχρονισμού
απαιτούνται, στη χώρα μας και σε αυτή την περίπτωση. Συνεπώς, απομένει η
ανταπόκριση της αμερικανικής πλευράς στην ελληνική αντιπρόταση αυτή,
κάτι που αναμένεται να γνωστοποιηθεί το προσεχές διάστημα. [4]
Εξάλλου, για περαιτέρω μείωση του κόστους, ο Ε.Σ. επιδιώκει τα προς
παραχώρηση άρματα να προέλθουν από μια παρτίδα 93 Μ-1A1 Abrams που είχαν
εντοπιστεί να βρίσκονται σε καλύτερη κατάσταση (50 ήταν ήδη πλήρως
ανακατασκευασμένα και τα άλλα 43 απαιτούν ελάχιστες εργασίες) από τα
υπόλοιπα στο Sierra Army Depot στην έρημο της Νεβάδα.
Το σημαντικότερο όλων όμως, είναι ότι αυτή τη φορά ο Ε.Σ. φρόντισε
εξαρχής να συμπεριλάβει στην τροποποιημένη LoR και μία βασική ποσότητα
πυρομαχικών μάχης των 120mm [5], κατανοώντας
ότι όσα Abrams και αν έρθουν απλούστατα θα δημιουργήσουν περισσότερα
προβλήματα απ’ ότι θα λύσουν αν δεν συνοδεύονται από τα αναγκαία
πυρομαχικά. Πέραν αυτού, έτσι διασφαλίζει και την άμεση ενημέρωση από
την αμερικανική πλευρά για το κόστος και των βλημάτων χωρίς να έρχεται
αντιμέτωπος με δυσάρεστες εκπλήξεις και «κρυφά κόστη» όπως το 2010.
Υπενθυμίζεται, τέλος, πως στόχος του Ε.Σ. είναι με τα 90 αυτά άρματα να
εφοδιαστεί η 24η ΤΘΤ που πλέον υπάγεται στην ΧΧ ΤΘΜ), έτσι
ώστε όλες τις ΤΘΤ να εξοπλίζουν άρματα με πυροβόλο των 120mm.
Μελλοντικά επιθυμητή είναι η απόκτηση και μιας δεύτερης αντίστοιχης
παρτίδας ώστε να καταστεί δυνατός ο εξοπλισμός και των δύο ΕΜΑ της ΙΙ
Μ/Κ ΜΠ.
Εναλλακτικές επιλογές μεταχειρισμένων αρμάτων;
Όταν μιλάμε για οποιαδήποτε άλλη λύση μεταχειρισμένων αρμάτων, είναι
σαφές ότι αναφερόμαστε σε τυχόν διαθέσιμα οχήματα της «οικογένειας»
Leopard-2. Το 2012 ολοκληρώθηκε η παράδοση και αξιοποίηση των 41 (56,
κατ’ άλλους) πρόσθετων αρμάτων Leopard-2A4 στην Τουρκία. Με την
ολοκλήρωση εντός του 2014 των παραδόσεων 104 αρμάτων του τύπου στην
Ινδονησία και 14 πρόσθετων στην Πολωνία, μαζί με τα 105 Leopard-2A5, τα
γερμανικά αποθέματα φαίνεται ότι στερεύουν οριστικά, δεδομένου και του
ότι ο Γερμανικός Στρατός αποφάσισε να μετατρέψει σε γεφυροφόρα και να
επαναφέρει σε υπηρεσία τα σκάφη κάποιων εκ των τελευταίων Leopard-2 που
διατηρούσε σε αποθήκευση.
Όσον αφορά τις άλλες δυνητικές πηγές μεταχειρισμένων αρμάτων
Leopard-2, φαίνεται επίσης ότι περιορίζονται πλέον δραματικά. Τα 58
Leopard-2A4 που αποδέσμευσε η Αυστρία αγοράστηκαν προ μερικών μηνών από
την εταιρεία KMW για να μετατραπούν σε ειδικοποιημένα οχήματα. Για τα δε
108 Leopard-2A4 που αποφάσισε να αποσύρει ο Ισπανικός Στρατός,
βρίσκονται σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις αγοράς τους από το Περού. Και
στις δύο περιπτώσεις δεν έχουν γνωστοποιηθεί στοιχεία για το οικονομικό
σκέλος, ώστε να υπάρχει ασφαλές μέτρο σύγκρισης. Αντιθέτως, για τα 100
ολλανδικά Leopard-2A6ΝL που υπήρχε κατ’ αρχήν συμφωνία αγοράς τους από
την Φινλανδία (και τα οποία αποτελούσαν τον «κρυφό» αλλά διακαή πόθο των
στελεχών του Όπλου των Τεθωρακισμένων του Ε.Σ…) είχε διαρρεύσει μια
τιμή της τάξης των 2 εκατ. ευρώ ανά μονάδα, χωρίς σε αυτή να
συμπεριλαμβάνεται το κόστος των απαιτούμενων πυρομαχικών και των λοιπών
παρελκομένων. Ωστόσο, φαίνεται πως ακόμη δεν έχει υπάρξει οριστικοποίηση
της συγκεκριμένης συμφωνίας, κάτι που κανονικά επρόκειτο να γίνει το
πρώτο τρίμηνο του 2014. Η όλη αυτή καθυστέρηση (;) σχετίζεται πιθανόν με
τις φήμες που ήθελαν τα ολλανδικά αποθηκευμένα άρματα να βρίσκονται σε
αρκετά χειρότερη κατάσταση από την αναμενόμενη, κατά την επιτόπια
επιθεώρησή τους από τους Φιλανδούς…
Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η ελληνική πλευρά έδειξε
αδικαιολόγητη αδιαφορία στο να εξασφαλίσει πρόσθετα μεταχειρισμένα
Leopard-2 με χαμηλό κόστος όταν αυτά ήταν πραγματικά διαθέσιμα,
καταδεικνύουν ότι η στροφή προς τα αμερικανικά αποθέματα και τα M-1A1
Abrams αποτελεί ίσως την μοναδική ρεαλιστική και αξιόπιστη επιλογή σε
βάθος χρόνου, δεδομένου και του ότι ο Αμερικανικός Στρατός θα συνεχίσει
να χρησιμοποιεί και να υποστηρίζει τον τύπο έως και το 2040,
αποδεσμεύοντας παράλληλα πρόσθετες παρτίδες μεταχειρισμένων αρμάτων.

Η αξιοποίηση των Leopard-2A4 & HEL
Προ μηνός περίπου προκηρύχθηκε διαγωνισμός για την αγορά
ανταλλακτικών και την υποστήριξη του συνόλου των αρμάτων τύπου
Leopard-1/2 του Ε.Σ. Παράλληλα επανασυστάθηκε και η αρμόδια Επιτελική
Επιτροπή παρακολούθησης του όλου προγράμματος προμήθειας των αρμάτων
Leopard-2HEL και των μεταχειρισμένων Leopard-2A4. Υπενθυμίζεται πως τα
τελευταία 53 Leopard-2A4 εντάχθηκαν σε υπηρεσία μόλις στις αρχές του
2012.
Ωστόσο, το σημαντικότερο είναι ότι πλέον βαίνει προς επίλυση το
χρόνιο πρόβλημα της έλλειψης πυρομαχικών των 120mm για τα ήδη υπάρχοντα
άρματα Leopard-2A4 και Leopard-2HEL. Μετά την σχετικά πρόσφατη παραλαβή
ποσοτήτων διατρητικών και εκπαιδευτικών από τα ολλανδικά αποθέματα (τα
οποία προστέθηκαν στα Μ-830 από τα αμερικανικά αποθέματα και στα
εναπομείναντα από τα -αρχικώς 5.000- γερμανικά DM-33A2), αναμένεται
σύντομα και η έναρξη των παραλαβών των νέων βλημάτων, αξίας περίπου 52,5
εκατ. ευρώ, που παραγγέλθηκαν πρόσφατα. Πρόκειται για 3.000 HEAT-MP-T
DM-12A2 και 1.500 APFSDS-T DM-63 τα οποία θα παραδοθούν εντός του
τρέχοντος έτους, και 7.500 APFSDS-T DM-63A1 τα οποία θα παραδοθούν σε
τρεις ισόποσες παρτίδες το διάστημα 2015-2016. Επίσης, σύντομα
αναμένεται και η προκήρυξη διεθνούς διαγωνισμού για την προμήθεια άλλων
30.360 βλημάτων των 120mm (10.944 ΗΕΑΤ-MP-T, 16.416 APFSDS-T και 3.000
εκπαιδευτικά) αξίας 148 εκατ. ευρώ, ώστε να καλυφθούν στο σύνολό τους οι
ανάγκες για τα επόμενα χρόνια.
Με τα προγράμματα αυτά θα καταστεί εφικτή η πλήρης επιχειρησιακή
αξιοποίηση των αρμάτων Leopard-2. Άμεση συνέπεια αυτού είναι και η
αποδέσμευση ενός σημαντικού αριθμού παλαιότερων αρμάτων με πυροβόλο των
105mm, τα οποία έως τώρα διατηρούνταν αναγκαστικά ως εφεδρικά στις
Μονάδες που ήταν εφοδιασμένες με τα Leopard-2. Επρόκειτο για μερικά
άρματα Leopard-1A5 που ήδη έχουν προωθηθεί σε άλλες Μονάδες, αλλά κυρίως
για άρματα M-48A5 MOLF (περί τα 164) που πλέον αποδεσμεύονται και αυτά.
Μάλιστα, είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι όλο αυτό το διάστημα υπήρχε
συγκεκριμένος σχεδιασμός για την παράλληλη χρήση τόσο των Leopard-2
-έστω με τα ελάχιστα πυρομαχικά που είχαν- όσο και των προαναφερθέντων
παλαιότερων τύπων σε περίοδο πραγματικών επιχειρήσεων, με την
«αξιοποίηση» και επίστρατων αρματιστών (για ευνόητους λόγους δεν θα
αναφέρουμε περισσότερες λεπτομέρειες εδώ).

Το λοιπό υπάρχον αρματικό δυναμικό
Πλέον, η αποδέσμευση των αρμάτων αυτών κατέστησε εφικτή την οριστική
απόσυρση κάποιων παλαιότερων τύπων που παρέμεναν σε ενεργό υπηρεσία λόγω
της ανατροπής των αρχικών σχεδιασμών. Πρόκειται για άρματα Μ-60A3 TTS,
αλλά και μερικά Μ-60A1 και M-48A5 τα οποία εξακολουθούσαν να εξοπλίζουν
κάποιες Μονάδες. Ακόμη, πρόσθετοι αριθμοί τέτοιων αρμάτων (μαζί με
κάποια Leopard-1A4Gr) διατηρούντο σε υπαίθρια αποθήκευση στο ΚΕΤΘ μέχρι
να αποσαφηνιστεί το όλο θέμα, αντί να οδηγηθούν σε διάλυση όπως
προγραμματιζόταν αρχικά.
Όπως προαναφέραμε λοιπόν, με τις πρόσφατες εξελίξεις στα πυρομαχικά
των 120mm, τα πρώην «εφεδρικά» Leopard-1A5 ήδη αποδεσμεύτηκαν και έχουν
εξοπλίσει Μονάδες του ηπειρωτικού χώρου, όπως η Α΄ ΕΑΝ (που πλέον
υπάγεται στο Δ΄ Σ.Σ.) και η 8η ΕΑΝ, οι οποίες μέχρι πρότινος
χρησιμοποιούσαν Μ-60A3 TTS. Αντίστοιχα, τα πρόσθετα Μ-48A5 MOLF
αναμένεται να αντικαταστήσουν τα εναπομείναντα «απλά» M-48A5 και
M-60A1/A3 σε Μονάδες της ΑΣΔΕΝ.
Πάντως, τα Μ-48A5 MOLF σχεδιαζόταν επίσης να αποσυρθούν (με την
προμήθεια των 400 Μ-1A1 και τον συνεπαγόμενο «εκτοπισμό» των Leopard-1A5
στα νησιά), λόγω και των διαφόρων προβλημάτων που είχαν αρχίσει να
εμφανίζονται στην εφοδιαστική και τεχνική υποστήριξη του ΣΕΠ MOLF τα
προηγούμενα χρόνια, ειδικά μετά και από το κλείσιμο της κατασκευάστριας
εταιρείας (STN Atlas Electronics). Η μη ευόδωση όμως -προς το παρόν
τουλάχιστον- των αρχικών σχεδιασμών για τα Abrams, για τους λόγους που
αναφέραμε παραπάνω, όπως ήταν φυσικό οδήγησε σε δεύτερες σκέψεις για την
τύχη τους. Έτσι αναζητήθηκε «εκ των έσω» λύση για το θέμα των ΣΕΠ MOLF,
το οποίο τελικά διευθετήθηκε με την συνδρομή του 304 ΠΕΒ που ανέπτυξε
και κατασκεύασε (και μάλιστα με πολύ μικρό κόστος) τα ανταλλακτικά και
τα απάρτια εκείνα που είχαν πλέον καταστεί δυσεύρετα, απειλώντας την
απρόσκοπτη υποστήριξη του συστήματος. Το βασικότερο από αυτά τα απάρτια
είναι η ηλεκτρονική διάταξη μετατροπής τάσης του θερμικού σκοπευτικού
οργάνου. Καθοριστικό ρόλο στο να καταστεί εφικτή η «εκ των έσω»
υποστήριξη του τύπου, έπαιξε προφανώς η αξιοποίηση των τριών
υπερσύγχρονων κλωβών δοκιμής, επισκευής και συντήρησης ηλεκροοπτικών και
ηλεκτρονικών οργάνων αρμάτων που παρελήφθησαν δωρεάν το 2011 από το 304
ΠΕΒ, στο πλαίσιο των Α.Ω. από το πρόγραμμα προμήθειας των Leopard-2HEL.
[6] Οι εν λόγω κλωβοί φέρουν πλήρη εξοπλισμό
διάγνωσης και επισκευής βλαβών όλων των απαρτιών των ΣΕΠ MOLF, EMES-15
και ΕMES-18, ακόμη και σε επίπεδο πλακέτας.
Μια άλλη σκέψη που προήλθε από τα Εργοστάσια του Ε.Σ. ήταν η
εγκατάσταση του πύργου των M-48A5 MOLF στα σκάφη των υπό απόσυρση Μ-60,
τα οποία λόγω νεότερης κατασκευής υπερτερούν σε διάφορα σημεία
(ισχυρότερη θωράκιση, ικανότερο σύστημα ανάρτησης κλπ.), στα πρότυπα του
ταϊβανέζικου υβριδίου CM-11. Στο 304 ΠΕΒ κατασκευάστηκε ένα πρωτότυπο,
αλλά το όλο πρόγραμμα είναι άμεσα συνδεδεμένο με το θέμα των Abrams. Αν η
προμήθεια αυτών δεν καταστεί τελικά εφικτή (ούτε καν για 90 μονάδες)
και άρα τα M-48A5 MOLF λάβουν νέα «παράταση ζωής», είναι πολύ πιθανό το
ενδεχόμενο υλοποίησης της προαναφερθείσας μετατροπής να επανέλθει
δυναμικά. Αυτή η σκέψη ίσως εξηγεί και την μη διάλυση των αποσυρθέντων
Μ-60A1/A3, όπως προείπαμε. [7]
Ευκαιρίας δοθείσης, επισημαίνεται πως την τελευταία 12ετία το 304 ΠΕΒ
αλλά και τα άλλα Εργοστάσια Βάσης του Ε.Σ. απέκτησαν μια σειρά νέων
υποδομών και εγκαταστάσεων που αναβάθμισαν κάθετα τις δυνατότητες
συντήρησης και υποστήριξης του υπάρχοντος υλικού. Εδώ, αξίζει ακόμη να
διευκρινιστεί, πως παρά την ιδιαίτερα άσχημη οικονομική συγκυρία των
τελευταίων ετών, ο Ε.Σ. κατάφερε έπειτα από αξιέπαινες προσπάθειες των
στελεχών και της Ηγεσίας του, να διατηρεί συνεχώς την διαθεσιμότητα των
κύριων οπλικών συστημάτων του -συμπεριλαμβανομένων των αρμάτων μάχης- σε
ποσοστά άνω του 95% (!), κάτι πραγματικά εντυπωσιακό υπό τέτοιες
συνθήκες. Συνεπώς, και χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν υπήρχαν καθόλου
προβλήματα, οι καταστροφολογικές φήμες που συστηματικά διακινούσαν
ορισμένοι κύκλοι, περί ακινησίας και απαξίωσης των περισσοτέρων μέσων
του Ε.Σ., δεν ήταν τίποτε άλλο από παραπληροφόρηση για λόγους
σκοπιμοτήτων που δεν είναι της παρούσης να αναλυθούν…
Άλλες εξελίξεις
Πέραν των προαναφερθέντων, το τελευταίο διάστημα έλαβαν χώρα και
κάποιες άλλες παράπλευρες εξελίξεις που επηρεάζουν έμμεσα αλλά σημαντικά
και τις Μονάδες των Τεθωρακισμένων. Μερικές από αυτές είναι:
-Οι οργανικές Α/Κ ΜΜΠ των τεσσάρων Τεθωρακισμένων Ταξιαρχιών, ήταν
από τις πρώτες στις οποίες εφαρμόστηκε η νέα δομή των Μοιρών ΠΒ που
προβλέπει πλέον 3 Πυροβολαρχίες των 8 σωλήνων, αντί των 6 που ίσχυε
μέχρι πρότινος. Πέραν της συνολικής αναβάθμισης της ισχύος πυρός, η
οργανωτική αυτή αλλαγή επιτρέπει την απρόσκοπτη υποστήριξη με πυρά
Πυροβολικού περισσότερων ανεξάρτητων επιχειρήσεων Υπομονάδων
(Συγκροτήματα Ίλης) των Τ/Θ Σχηματισμών, αφού πλέον η κάθε Μοίρα μπορεί
να διαθέσει συνολικά 6 Ουλαμούς Πυρός (2 ανά πυροβολαρχία) των 4 σωλήνων
έκαστος. Οι εξελίξεις αυτές κατέστησαν δυνατές με την άφιξη και
αξιοποίηση σημαντικού αριθμού Α/Κ πυροβόλων Μ-109A3GEA2 αλλά και άλλων
μέσων (ΚΔΠ Μ-577A2, ΣΤΤΕΠ «ΔΙΑΣ» κλπ.) τα προηγούμενα χρόνια.
– Δρομολογήθηκε προ ημερών το πρόγραμμα προμήθειας πελμάτων-πεδίλων
και λοιπών εξαρτημάτων ερπυστριών τ/θ οχημάτων όπως και το πρόγραμμα
προμήθειας 3 μητρών βουλκανισμού (μήτρες για την κατασκευή πελμάτων
ερπυστριών αρμάτων μάχης και Α/Κ πυροβόλων).
-Ολοκληρώθηκαν πρόσφατα στο 301 ΠΕΒ οι εργασίες εγκατάστασης των
απαρτιών του ΣΔΕ «ΗΝΙΟΧΟΣ» σε 12 Μ-577A2G και ισάριθμα τζιπ ΜΒ-240GD τα
οποία και θα εξοπλίσουν (ανά τρία εκάστου τύπου) τις δύο Τεθωρακισμένες
Ταξιαρχίες που είναι εφοδιασμένες με τα άρματα Leopard-2HEL,
συμπληρώνοντας έτσι την σχετική υποδομή C2. Με αυτόν τον τρόπο, έστω και
καθυστερημένα, θα καταστεί πραγματικότητα το όραμα του Ε.Σ. για την
δημιουργία των πρώτων «ψηφιακών» Ταξιαρχιών στις τάξεις του.
-Ανάμεσα στα περίπου 320 οχήματα της οικογένειας ΗΕΜΤΤ που αναμένεται
να παραλάβει ο Ε.Σ. από τα αμερικανικά αποθέματα, περιλαμβάνεται και
σημαντικός αριθμός βυτιοφόρων μεταφοράς καύσιμων Μ-978A1P (κάποια
μάλιστα στην έκδοση με θωρακισμένη καμπίνα) τα οποία έχουν ασύγκριτα
μεγαλύτερες επιχειρησιακές δυνατότητες από τα υπάρχοντα σήμερα βυτιοφόρα
οχήματα. Τέτοια οχήματα αναμένεται να εφοδιάσουν και τις Μονάδες
Τεθωρακισμένων, καθώς ένα παλαιότερο πρόγραμμα απόκτησης 42 νέων
οχημάτων της κατηγορίας (μέσω των Α.Ω. από το πρόγραμμα των
Leopard-2HEL) τελικά δεν υλοποιήθηκε. [8]
______
Σημειώσεις
[1] Πηγή: Defence–point.gr
[2] Συγκεκριμένα, στην εν λόγω μετατροπή έχουν υποβληθεί
μόνο μερικές δεκάδες άρματα του Αμερικανικού Στρατού, βάσει ενός
πιλοτικού προγράμματος αύξησης της διάρκειας ζωής και μείωσης του
κόστους χρήσης των κινητήρων AGT-1500. Τα άρματα αυτά πάντως δεν
βρίσκονται στις προς αποδέσμευση για παραχώρηση παρτίδες.
[3] Ήταν η πρώτη φορά που ο Ε.Σ. προχώρησε σε τόσο αναλυτική
οικονομικοτεχνική μελέτη για την δυνητική ένταξη σε υπηρεσία και χρήση
(σε βάθος χρόνου μάλιστα) ενός μεταχειρισμένου τύπου κύριου υλικού.
[4] Όταν η συζήτηση αφορούσε 400 άρματα οι ΗΠΑ δέχονταν
άμεσα κάτι τέτοιο καθώς ο μεγάλος αριθμός των παραχωρούμενων αρμάτων θα
τους επέφερε σημαντικά κέρδη, ακόμη και έχοντας επικουρικό ρόλο στην
αξιοποίησή τους. Με τον αριθμό όμως να περιορίζεται στα 90, τα πράγματα
άλλαξαν σημαντικά και οι Αμερικάνοι πρότειναν πλέον την εκτέλεση
εργασιών ανακατασκευής και εκσυγχρονισμού στις ΗΠΑ, ώστε να διασφαλιστεί
ένα αξιόλογο κέρδος γι’ αυτούς.
[5] Ειδικότερα ζητήθηκαν 3.960 βλήματα APFSDS M-829A3 (KEW
A2), από 1.260 ΗΕΑΤ-ΜP-Τ Μ-830 και Μ-830A1, συνοδευόμενα από 2.520
TPDS-T M-865 (εκπαιδευτικά) και 7.600 καπνογόνες βομβίδες Μ-82 των 66mm.
[6] Πηγή: Δημήτρης Ι. Μανακανάτας, «304 ΠΕΒ. Επιστροφή στο Εργοστάσιο των θαυμάτων», Στρατιωτική Ισορροπία & Γεωπολιτική, τ.13 (Μάρτιος 2011), σελ.100-101
[7] Πηγή: Σάββας Δ. Βλάσσης, «Διοίκηση Στρατιωτικών Εργοστασίων», Δούρειος Ίππος Almanac 2013-2014, σελ.59
[8] Πηγή: Ό.π., σελ.25
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας
