Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Επιστροφή της Ρωσίας στους Ωκεανούς, με το αντιτορπιλικό «Ηγέτης»

Δημοσιεύτηκε στις

Βλαντίμιρ Στσερμπακόφ, ειδικά για τη RBTH
Η υλοποίηση του προγράμματος κατασκευής του προηγμένου αντιτορπιλικού κλάσης «Leader» («ηγέτης») σχεδιάζεται να ξεκινήσει το επόμενο έτος. Θα βρεθούν όμως οι απαραίτητοι πόροι, ή το άκρως φιλόδοξο σχέδιο του Πολεμικού Ναυτικού θα μείνει στα χαρτιά;

Το πρώτο σκάφος της σειράς «Leader» σχεδιάζεται να ενταχθεί στον Στόλο το 2025. Τα πλοία θα έχουν ως αποστολή τους να επιβάλλουν την παρουσία του ρωσικού ΠΝ στους Ωκεανούς. Ηδη, το υπουργείο Άμυνας ενέκρινε τις προδιαγραφές (τακτικές και τεχνικές απαιτήσεις) για το σχεδιασμό του προηγμένου αντιτορπιλικού νέας γενιάς. Όπως ανέφερε το TASS, στις 21 Οκτωβρίου, το πρόγραμμα είναι γνωστό με τον κωδικό: Έργο «Leader».

Οι εργασίες για την ανάπτυξη του ρωσικού «Άρχοντα των θαλασσών» ανατέθηκαν στο Σχεδιαστικό Γραφείο «Severnoye», το οποίο έχει φτιάξει σχεδόν όλα τα μεγάλα πλοία επιφανείας του ρωσικού Στόλου. Ο σχεδιασμός του «Leader» έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει το 2015, αλλά η κατασκευή του πρώτου πλοίου αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί μέχρι το 2023 – 2025. Συνολικά θα κατασκευαστούν 12 πλοία, τα μισά εκ των οποίων προορίζονται για το Βόρειο Στόλο και τα άλλα μισά θα ενισχύσουν το Στόλο του Ειρηνικού.
Τα χρονοδιαγράμματα αυτά, μπορούν να θεωρηθούν σαν μια σημαντική εξέλιξη στο πρόγραμμα αναβάθμισης του ρωσικού ΠΝ. Να σημειωθεί, πάντως, ότι πέντε χρόνια πριν, η ηγεσία του ΠΝ υποστήριζε πως η κατασκευή του αντιτορπιλικού θα αρχίσει το 2012, ενώ πριν από δύο χρόνια, ο ναυπηγικός κολοσσός «United Shipbuilding Corporation» ανέφερε σαν χρονιά έναρξης, το 2016. Όπως και να’ χει, το πρόγραμμα δεν έχει ενταχθεί στο εξοπλιστικό πρόγραμμα μέχρι το 2020, και, κατά συνέπεια, η διάθεση πόρων μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο στο πλαίσιο του εγχώριου ναυπηγο-κατασκευαστικού προγράμματος, που έχει σχεδιαστεί με ορίζοντα το 2050.
«Η απόφαση να μετατοπιστεί χρονικά η κατασκευή των πλοίων την περίοδο 2023 – 2025, είναι απόλυτα δικαιολογημένη», σχολίασε στη RBTH o ανεξάρτητος εμπειρογνώμονας σε αμυντικά θέματα, Αλεξάντρ Μοζγκοβόι. «Κατ’ αρχάς, η ρωσική ναυπηγική βιομηχανία, απλά, δεν μπορεί να πραγματοποιήσει την κατασκευή τέτοιων πλοίων. Δεύτερον, για την εφαρμογή του προγράμματος θα απαιτηθούν τεράστια χρηματικά ποσά, που σήμερα μπορούν να φέρουν μεγαλύτερο όφελος αν κατευθυνθούν σε άλλους σκοπούς. Τρίτον, μια σειρά προηγμένων τεχνολογικά οπλικών συστημάτων που έχουν προβλεφθεί για τους «Ηγέτες», δεν υφίστανται ακόμη. Υπάρχουν μόνο στα χαρτιά».
Ο εξοπλισμός του πλοίου
Ο κύριος εξοπλισμός των αντιτορπιλικών, θα είναι το πυραυλικό σύστημα «Kalibr» (εξαγωγική ονομασία «Club»). Το συγκρότημα περιλαμβάνει πυραυλικά βλήματα για στόχους επιφανείας, καθώς και τους πυραύλους 3M-14 μεγάλης εμβέλειας. Οι τελευταίοι έχουν σχεδιαστεί για να πλήττουν σημαντικούς επίγειους στόχους βαθειά στην ενδοχώρα του εχθρού και προορίζονται να γίνουν το «μακρύ χέρι» του αντιτορπιλικού. Επιπλέον, το συγκρότημα «Kalibr» περιλαμβάνει χάϊ-τεκ ανθυποβρυχιακούς πυραύλους που μπορούν να καταστρέψουν κάθε τύπου υποβρύχια, περιλαμβανομένων των συμβατικών (μη πυρηνικών) σχεδόν αθόρυβων υποβρυχίων σκαφών.
Το αντιτορπιλικό προβλέπεται να φέρει, σαν δεύτερο «μακρύ χέρι», το συγκρότημα υπερηχητικών πυραύλων κρουζ «Onyks». Επιπλέον, και αυτό είναι μια σημαντική σχεδιαστική καινοτομία, οι πύραυλοι «Kalibr» και «Onyks» μπορούν να χρησιμοποιήσουν τον ίδιο φορέα εκτόξευσης. Αυτό το ιδιαίτερο τεχνικό χαρακτηριστικό δίνει στα καινούργια ρωσικά πολεμικά τακτικό πλεονέκτημα, καθιστώντας τα πλοία πλήρως ευέλικτα, και πραγματικά πολλαπλών αποστολών. Την προστασία από τις αεροπορικές επιθέσεις θα διασφαλίσει η μοναδική «ναυτική» έκδοση του αντιαεροπορικού πυραυλικού συγκροτήματος S-500 «Προμηθέας», τα βλήματα του οποίου μπορούν να καταστρέψουν στόχους ακόμη και στο εγγύς διάστημα.
Τα αντιτορπιλικά θα εφοδιαστούν με όπλα ανθυποβρυχιακού πολέμου (τορπίλες, νάρκες, βόμβες βυθού), με μέσα για την καταπολέμηση των σαμποτέρ, ενώ θα διαθέτουν στο οπλοστάσιό τους ελικόπτερα και μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα («drones»). Τα ηλεκτρονικά μέσα προστασίας του σκάφους θα είναι εξίσου πρωτοποριακά. Σύγχρονα ραντάρ και σόναρ, που θα δώσουν τη δυνατότητα στο πολεμικό να εντοπίζει ό,τι κινείται γύρω από το πλοίο. Ακόμα και τα πιο μικρά και δυσδιάκριτα εναέρια οχήματα, στόχους επιφάνειας και υποβρύχια σκάφη, με ακτίνα δράσης που εκτείνεται σε δεκάδες ή ακόμη και σε εκατοντάδες χιλιόμετρα.
Ωστόσο, το σύνολο των οπλικών συστημάτων που θα τοποθετηθούν στο «Leader» δεν είναι ακόμη γνωστό. Ειδικά, μάλιστα, όταν ορισμένα εξ’ αυτών βρίσκονται ακόμα στο στάδιο του σχεδιασμού και της ανάπτυξης και θα μπορέσουν να ενταχθούν στο Στόλο μόνο μετά από λίγα χρόνια. Γι’ αυτό είχε μιλήσει την Ανοιξη του 2011, ο τότε πρώτος αναπληρωτής υπουργός Άμυνας, Βλαντίμιρ Ποπόβκιν, ο οποίος είχε πει ότι γίνονται εργασίες για την κατασκευή του υπερηχητικού πυραυλικού συγκροτήματος για πολεμικά πλοία, «Zircon-S».
Πυρηνικός αντιδραστήρας ή μονάδα φυσικού αερίου;
Το πιο αμφιλεγόμενο ίσως σημείο του προγράμματος «Leader», είναι η επιλογή του τύπου της κύριας μονάδας παραγωγής ενέργειας. Έτσι, σύμφωνα με πληροφορίες, το υπουργείο Άμυνας έχει αναθέσει την εκπόνηση μελετών για δύο διαφορετικά σενάρια αναφορικά με την κύρια μονάδα ισχύος που θα τροφοδοτεί με ενέργεια το σκάφος: Για μονάδα με τη χρήση φυσικού αερίου, και για πυρηνικό αντιδραστήρα. «Η τελική απόφαση θα ληφθεί στο στάδιο δοκιμών των συστημάτων. Τότε, το υπουργείο θα αποφασίσει εάν θα είναι πυρηνικό ή συμβατικό αντιτορπιλικό, ή εάν θα είναι «μεικτό» (πυρηνικό και συμβατικό μαζί). Το δεύτερο σενάριο έχει αρκετές πιθανότητες», δήλωσε στο TASS πηγή από το Στρατιωτικό Βιομηχανικό Σύμπλεγμα.
Και εδώ τίθεται ένα κρίσιμο ερώτημα: Είναι δυνατόν, με το σημερινό επίπεδο της εγχώριας ναυπηγικής βιομηχανίας, γνωρίζοντας τη δύσκολη οικονομική συγκυρία, αλλά και την -όχι και τόσο καλή- κατάσταση που βρίσκονται τα πλοία επιφάνειας του ρωσικού Στόλου, τα οποία χρήζουν άμεσης και μεγάλης κλίμακας εκσυγχρονισμού, να εξετάζουν στο υπουργείο Άμυνας την πιο ακριβή επιλογή; Αυτή την πολυτέλεια δεν μπορεί να την ονειρευτεί ούτε καν ο «πλουσιότερος» Στόλος στον κόσμο, ο αμερικανικός. «Η επαναφορά σε θέση ναυτικής ισχύος, και η αποκατάσταση της μόνιμης παρουσίας του ρωσικού Στόλου στους παγκόσμιους Ωκεανούς, δεν μπορεί να γίνει σε βάρος της οικονομίας, δημιουργώντας «τρύπες» στον προϋπολογισμό της χώρας», σχολίασε στην RBTH ο συντάκτης του εξειδικευμένου αμυντικού περιοδικού, «Ανεξάρτητη Στρατιωτική Επιθεώρηση» («Νεζαβίσιμογιε Βογιέννογιε Ομποζρένιγιε»), Ολέγκ Βλαντίκιν.
Η Ρωσία Τώρα

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός11 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις11 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή