Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Ασκήσεις επί χάρτου για την επόμενη αμφισβήτηση

Δημοσιεύτηκε στις

ΤΟ ΝΕΟ ΚΟΛΠΟ ΤΗΣ ΑΓΚΥΡΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΚΡΙΖΑΡΕΙ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ
Μια λάθος συντεταγμένη, που σε μια παράνομη ΝΟΤΑΜ αμφισβητούσε όχι μόνο κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά το ίδιο το έδαφος της Λήμνου, ήταν η αιτία για να ανακαλέσει η Τουρκία τη δέσμευση μιας μεγάλης περιοχής του Κεντρικού Αιγαίου.
Προσέφερε όμως την ευκαιρία να θέσει εκ του πλαγίου στην ατζέντα θέμα Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, τα οποία ζητούσε εδώ και δύο χρόνια…

Η συζήτηση για ΜΟΕ είναι απολύτως προβληματική για τα ελληνικά συμφέροντα και αποπροσανατολιστική από τα πραγματικά προβλήματα των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Εξάλλου γι’ αυτό, μετά τη Συμφωνία Παπούλια ? Γιλμάζ, όπου καλύφθηκαν σχεδόν πλήρως οι κίνδυνοι θερμής σύγκρουσης και θεσπίστηκαν μηχανισμοί αποσυμπίεσης των εντάσεων, όλες οι προσπάθειες για υιοθέτηση πρόσθετων ΜΟΕ (υψηλής πολιτικής) εκδηλώθηκαν από την Τουρκία, πολλές φορές με τη διαμεσολάβηση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, και όχι από την Αθήνα.
Η Αγκυρα επιδιώκει όλα αυτά τα χρόνια να περιορίσει το ενδεχόμενο κόστος από μια θερμή ένταση στο Αιγαίο, διατηρώντας όμως στο ακέραιο τη δυνατότητά της για καθημερινές αμφισβητήσεις της ελληνικής κυριαρχίας και των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Σε μεγάλο βαθμό το πρόβλημα των εντάσεων στο Αιγαίο θα είχε λυθεί όχι μέσω των ΜΟΕ, αλλά εφόσον η Τουρκία απέσυρε τις αμφισβητήσεις της όχι μόνο για τον εναέριο χώρο (όπου δεν αναγνωρίζει ως ΕΕΧ την περιοχή μεταξύ 6 και 10 ν.μ., που ούτε οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν), αλλά και για τα όρια του FIR Αθηνών, το δικαίωμα Ερευνας και Διάσωσης (SAR) κ.ά. Το πρόβλημα όλα αυτά τα χρόνια είναι ότι η Τουρκία δεν εφάρμοσε ποτέ πλήρως το μνημόνιο Παπούλια ? Γιλμάζ και ειδικά μετά το 1996, όταν προέκυψε το θέμα των γκρίζων ζωνών.
Αντιθέτως, πολλά μη στρατιωτικά ΜΟΕ, τα λεγόμενα χαμηλής πολιτικής, είτε αδρανοποιήθηκαν είτε λειτούργησαν μερικώς, διευκολύνοντας τις επαφές μεταξύ των δύο χωρών, τον τουρισμό, τις πολιτιστικές ανταλλαγές κ.λπ.
Παγίδα
Απολύτως προβλέψιμη η Τουρκία εκμεταλλεύθηκε ακόμη και το υποτιθέμενο λάθος της (με τη συντεταγμένη πάνω από τη Λήμνο) ώστε να ζητήσει επανέναρξη των συνομιλιών για νέα ΜΟΕ, κάτι που αποδέχθηκαν η Αθήνα και ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς.
Η ηγεσία του ΥΠΕΞ γνωρίζει τις παγίδες που κρύβει αυτή η συζήτηση, αλλά έχει επιλέξει να κρατήσει ζωντανή την επαφή με την Αγκυρα και θεωρεί ότι τα ΜΟΕ προσφέρουν ένα αρκετά «ασφαλές» περιβάλλον.
Η συζήτηση για τα ΜΟΕ, στρατιωτικής μορφής, οδηγούν εκ των πραγμάτων σε διαπραγμάτευση επί των διεκδικήσεων της Τουρκίας. Η Αγκυρα δεν αναγνωρίζει την «ιδιορρυθμία» του εύρους του Ελληνικού Εναέριου Χώρου μεταξύ 6 και 10 ν.μ. και συνεπώς σε ό,τι αφορά τον εναέριο χώρο η συζήτηση είναι εκ προοιμίου «καμένη». Οι άλλες προτάσεις και ιδέες της τουρκικής πλευράς περί μη υποβολής σχεδίων πτήσης και άοπλων πτήσεων στο Αιγαίο είναι σαφές ότι δεν μπορούν να γίνουν δεκτές από την Αθήνα, καθώς αυτό θα οδηγούσε στον «αφοπλισμό» των ελληνικών αεροσκαφών, ενώ τουρκικά από το Ιντσιρλίκ ή την Αγκυρα σε λίγα λεπτά θα μπορούσαν να βρεθούν πάνω από ελληνικούς «στόχους».
Στο Αιγαίο με κάθε ευκαιρία πάντως εκδηλώνεται όλο το φάσμα των τουρκικών διεκδικήσεων. Την τελευταία εβδομάδα με ένα μπαράζ NOTAM η Τουρκία αμφισβήτησε το εύρος του FIR Αθηνών (A0831/15 και Β0299/15) σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη περιοχή μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου.
Επίσης αμφισβήτησε την περιοχή ευθύνης της Ελλάδας για Ερευνα και Διάσωση (SAR), ενώ με άλλη NOTAM απαίτησε να αφαιρεθούν από τον σχεδιασμό ελληνικής άσκησης η Σαμοθράκη, η Θάσος και η Μυτιλήνη, με το επιχείρημα ότι βάσει της Συνθήκης της Λοζάνης ισχύει για τα νησιά καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης… Φυσικά όλοι αυτοί οι ισχυρισμοί απορρίφθηκαν από αντίστοιχες ελληνικές NOTAM.
Ομως ακόμη μία πρόκληση αποκαλύφθηκε με τη δημοσιοποίηση του επίσημου προγράμματος του 2015 της Διεύθυνσης Ναυσιπλοΐας ? Υδρογραφίας και Ωκεανογραφίας του Γενικού Ναυτικού Επιτελείου της Τουρκίας, που εκτείνεται σε ολόκληρο το Αιγαίο. Αντίστοιχο πρόγραμμα είχε αναγγείλει και πέρυσι η Τουρκία προκαλώντας τα διαβήματα της Αθήνας.
Στο φετινό πρόγραμμα προσδιορίζεται ως χρόνος διεξαγωγής των ερευνών το διάστημα 15-30 Μαΐου 2015 και το ενδιαφέρον είναι ότι το Πανεπιστήμιο Σμύρνης έχει καλέσει για συμμετοχή στην έρευνα και το καναδικό Πανεπιστήμιο Newfoundland Memorial University, σε μια προσπάθεια να προσδοθεί διεθνές κύρος και επιστημονικό άλλοθι στην έμπρακτη αμφισβήτηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Αφορμή… η κλιματική εξέλιξη
Σύμφωνα με την αναγγελία, το γνωστό τουρκικό ερευνητικό σκάφος Πίρι Ρέις (R/V KOCA PIRI REIS), με πλήρωμα δέκα ατόμων, θα κάνει έρευνες (για την κλιματική εξέλιξη του Αιγαίου τα τελευταία 250.000 χρόνια με τη λήψη ιζημάτων από τον βυθό κ.λπ.).
Ο χάρτης τον οποίο δημοσιεύει η τουρκική υπηρεσία διασχίζει το Αιγαίο από τη Σαμοθράκη μέχρι τη Ρόδο, χωρίζοντάς το στα δύο, σε μια γραμμή που συμπίπτει με την πάγια επιδίωξη της Τουρκίας για επιχειρησιακή (αρχικά) διχοτόμηση του Αιγαίου και εγκλωβισμό μεγάλου αριθμού νησιών υπό την επιχειρησιακή δικαιοδοσία της Τουρκίας.
ΕΝΑΕΡΙΟΣ ΧΩΡΟΣ
Επιδιώκει την κατάργηση ενός ελληνικού πεδίου βολής
Για την Τουρκία είναι ιδιαίτερα σημαντικό και το θέμα των πεδίων βολής, όπου θέλει να έχει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο τμήμα του διεθνούς εναέριου χώρου για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο διάστημα στη διάθεση της Αεροπορίας της.
Η Ελλάδα για λόγους και «ασφάλειας» έχει δεσμεύσει τρεις περιοχές του Αιγαίου για μεγάλο διάστημα. Η Τουρκία με τη σειρά της δέσμευσε και αυτή περιοχές στον διεθνή εναέριο χώρο και μετά την ακύρωση της τελευταίας και εξόφθαλμα παράνομης NOTAM θεωρεί ότι νομιμοποιείται να ζητήσει την κατάργηση ενός ελληνικού πεδίου βολής στο Αιγαίο ώστε να υπάρξει αμοιβαιότητα (κάτι που αναφέρει και στη δήλωσή του ο εκπρόσωπος του τουρκικού ΥΠΕΞ).
Ομως η αμοιβαία κατάργηση πεδίων βολής είναι απολύτως προβληματική για την Ελλάδα.
Γιατί ο διεθνής εναέριος χώρος του Αιγαίου είναι απολύτως ζωτικός χώρος για την Ελλάδα, καθώς εκτείνεται ακόμη και σε μικρές λωρίδες μεταξύ των νησιών και εναλλάσσεται με εθνικό εναέριο χώρο και δεν υπάρχει δυνατότητα πραγματοποίησης ασκήσεων σε τερέν που να ανταποκρίνεται στην ιδιότυπη μορφολογία του Αιγαίου. Συγχρόνως όμως η Ελλάδα, δεσμεύοντας περιοχές για ασκήσεις, προσφέρει και αίσθημα ασφάλειας στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα.
Η Τουρκία εξάλλου διαθέτει σημαντικό γεωγραφικό βάθος ώστε να μπορεί να πραγματοποιεί ασκήσεις χωρίς να δεσμεύει περιοχές στο Αιγαίο, πρακτική όμως που επιλέγει για ευνόητους λόγους και για την αμφισβήτηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.
ΝΙΚΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ
nmeletis@pegasus.gr

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις19 λεπτά πριν

Η ελευθερία της έκφρασης στην Τουρκία του Ερντογάν: Λουκέτα, καταλήψεις τηλεοπτικών σταθμών και φίμωση του Τύπου

Από τις εφημερίδες Zaman και Bugün μέχρι τους τηλεοπτικούς σταθμούς TELE1 και Halk TV, η Τουρκία μετρά μια δεκαετία μαζικών...

GEOPOLITICO49 λεπτά πριν

«Ελευθερία» Λονδίνου: Αδιέξοδο στο Κυπριακό, νέα εποχή στις σχέσεις Βρετανίας–ΕΕ και τα μηνύματα Ρούμπιο προς την Τουρκία

Στο επίκεντρο του νέου φύλλου της ομογενειακής εφημερίδας η αμετακίνητη στάση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό, οι πολιτικές εξελίξεις στο...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Αρμενία–Ινδία: Στο τραπέζι παραγωγή Pinaka Mk2 – Τα ανοίγματα σε ΕΕ και ΗΠΑ

Συζητήσεις για παραγωγή ινδικών πυραύλων στην Αρμενία, στενότερες σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση και επαφές στην Ουάσιγκτον συνθέτουν την ατζέντα...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Τομ Μπάρακ: Ο μυστικός παίκτης της τουρκικής αναβάθμισης; Το παιχνίδι ισχύος από τον Λευκό Οίκο ως την Ανατολική Μεσόγειο

F-35, S-400, Συρία, Κούρδοι και ενεργειακοί διάδρομοι: οι επιχειρηματικές διασυνδέσεις και τα γεωστρατηγικά ερωτήματα που οφείλει να εξετάσει η Ελλάδα.

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Μάζης: Οι υποχωρήσεις καταγράφονται – Η Τουρκία ανοίγει διαρκώς μέτωπα

Κριτική για Κρήτη, Κάσο και Διακήρυξη των Αθηνών από τον καθηγητή στη «Ναυτεμπορική» – Οι ανησυχίες για τη Λιβύη, τον...

Δημοφιλή