Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου ως αποτέλεσμα δράσης των διεθνών μυστικών εταιρειών

Δημοσιεύτηκε στις

Ο χώρος ανατολικά της
μητροπολιτικής Ελλάδος γνωστός ως Μικρά Ασία και βόρειο-ανατολικά ως Εύξεινος
Πόντος είναι βασικοί χώροι του Ελληνισμού ήδη από την Αργοναυτική εκστρατεία
και τον μετέπειτα Τρωικό πόλεμο ως εμπορικοί σταθμοί στην αρχή και ως
οργανωμένες πόλεις στην συνέχεια στον πρώτο μαζικό αποικισμό (από τα μέσα του
10ου έως τα τέλη του 9ου αιώνα π.Χ).

Στην αρχή δημιουργήθηκαν οι πόλεις της
Μικράς Ασίας οι οποίες στην συνέχεια ίδρυσαν τις αποικίες του Πόντου με
πρώτη  την Σινώπη η οποία με την σειρά
της ίδρυσε άλλες πόλεις. Ειδικά για την Σινώπη ιδρυτής της (όχι με την μορφή
μαζικού εποικισμού, φέρεται να είναι ο Αργοναύτης Αυτόλυκος (το όνομά του
σημαίνει το ίδιο το φως) που καταγόταν από την Τρίκκη (Τρίκαλα, Θεσσαλία)
χιλιάδες χρόνια πριν από την σημερινή κατασκευασμένη επίσημη ιστορική θέση.

Βλέπουμε ότι οι Έλληνες
έχουν τόσο βαθιά σχέση με τις παραπάνω περιοχές γεγονός που φαίνεται από τους
κατοίκους που προέρχονται από όλα τα μέρη της μητρόπολης και συνήθως στην κάθε
πόλη πλειοψηφούν Έλληνες από κάποιο συγκεκριμένο χώρο της Ελλάδος. Σ’ αυτό
οφείλεται η αυτόνομη και η διαφοροποιημένη εξέλιξη στο πέρασμα των αιώνων που
βέβαια έχει κοινή βάση και είναι Ελληνική.
Έτσι εξηγείται και ο
ανταγωνισμός μεταξύ των πόλεων που δεν οδήγησε ποτέ σε ενιαία οντότητα αλλά
στην φθορά όλων και την υποταγή τους στην Ρώμη. Η ρωμαϊκή αυτοκρατορία δεν
άλλαξε τον χαρακτήρα των πόλεων. Αυτός άλλαξε στην Βυζαντινή αυτοκρατορία και
έγινε πιο κοσμικός χωρίς βέβαια να ξεχαστεί η εθνική καταγωγή από τους
ανθρώπους της.
Τον 8ο αιώνα
μ.Χ. όμως, θα συμβούν γεγονότα που θα οριοθετήσουν το μέλλον. Στα όρια του
Πόντου στα ανατολικά, ορδές Χαζαρο-Τουρκο-Μογγόλων εισβάλλουν και για πολλά
χρόνια θα αποκρούονται και θα επανέρχονται. Αυτοί που κατοικούσαν κοντά στο
πέρασμα της Ζύγανας (περιοχή της Τραπεζούντας) είδαν για πρώτη φορά τους
επιδρομείς. Ακόμα και σήμερα οι Πόντιοι που κατάγονται από αυτές τις περιοχές είναι
ιδιαίτερα σκληροτράχηλοι. Το ίδιο ισχύει και σήμερα για τους εκεί διαμένοντες –
βιαίως εξισλαμισθέντες – Έλληνες του Πόντου.
Το μεγαλύτερο μέρος από
τους Χαζαρο-Τουρκο-Μογγόλους αποίκησε την Ταυρίδα (Κριμαία). Εκεί πλέον αυξάνει
το ρεύμα της αποδοχής της Ιουδαϊκής θρησκείας, κάτι που είχε ήδη συμβεί  από το 740 μ.Χ. Αυτοί οι νέοι ‘’Εβραίοι’’, ήταν
ήδη μυστικιστές-σατανιστές, υιοθέτησαν την Ιουδαϊκή θρησκεία και έκαναν
τελετουργικές δολοφονίες κυρίως την περίοδο του Πάσχα (για τις τελετουργικές
δολοφονίες από Χαζαρο-Εβραίους δες το βιβλίο Πάσχα του Αίματος PASQUE DI SANGUE
του εβραίου καθηγητού της μεσαιωνικής ιστορίας Αριέλ Τοάφ, Μπολόνια 2007, όπως
και στο βιβλίο του Λιθουανού καθολικού ιερέα Pranaitis του 1892,”Το
ξεσκέπασμα του Ταλμούδ”, εκδόσεις ΣΤΕΡΕΩΜΑ). Πήγαν προς τα βόρεια και
κατοίκησαν στις χώρες  της Βαλτικής, στην
Ουκρανία, στην Πολωνία και στην Πρωσσία (Ανατολική Γερμανία) και έτσι σε λίγο
είχαν την πλειοψηφία έναντι των άλλων σημιτικής καταγωγής Εβραίων που ήταν
εγκατεστημένοι ήδη εκεί.
Για μία πλήρη άποψη για
τους Χαζάρους δες στο βιβλίο μου ‘Εξουσιαστικά σχέδια της Ευρωπαϊκής Αριστοκρατίας’
στο παράρτημα 6, σελίδες 269-287, όπου υπάρχουν αρκετές αναφορές στην αγγλική
γλώσσα από διάφορες πηγές για το παραπάνω θέμα.
Από τις αρχές του 20ου
αιώνα οι Χαζαρο-Τουρκο-Μογγολο-Εβραίοι κατέχουν την πρώτη οικονομική δύναμη από
όλους τους άλλους σημίτες Εβραίους. Φαίνεται πλέον ότι το θέμα του Ελληνισμού
της Μικράς Ασίας και του Πόντου μπαίνει σε νέα βάση.
Δεν θα αναφερθώ στα
προβλήματα και στην εξέλιξη των Ελλήνων κατά την διάρκεια της κυριαρχίας των
Τουρκο-Μογγόλων είτε ως Σελτζούκων ή ως Οθωμανών μετά την ιστορική ήττα του
αυτοκράτορα του Βυζαντίου Ρωμανού Δ’ στο Ματζικέρτ το 1071 μ.Χ., γιατί τα
θέματα αυτά καλύπτονται από πολλούς ιστορικούς. Παρακάτω θα αναφέρουμε σε
συντομία γεγονότα που δεν είναι ευρέως αναλυμένα για προφανείς λόγους.
Τι προηγήθηκε όμως ώστε
να φθάσουμε κατά πρώτον στην γενοκτονία των Αρμενίων το 1915 και στην συνέχεια
στον διωγμό των Ελλήνων του Πόντου και ειδικά στη τρίτη φάση και συστηματική
γενοκτονία από το 1919;
Σήμερα οι διάφοροι αυτόκλητοι
ή μη, αλλά και ετερόφωτοι ιστορικοί μιλούν για τον μεγαλοϊδεατισμό, για τα
πετρέλαια της Μοσούλης, για διάφορους διεθνείς οικονομικούς ανταγωνισμούς, για
τον τότε διαμελισμό της Τουρκίας κλπ. Βέβαια κανένας δεν συνωμοτεί χωρίς να
διαστρεβλώνει την αλήθεια ώστε να μην αποκαλυφθεί ποτέ. Έτσι και στην χώρα μας
η κατευθυνόμενη εκπαίδευση μάς οδήγησε σε λανθασμένα συμπεράσματα και ενώ
είχαμε μπροστά μας τους ωφελημένους από τα γεγονότα τούς προσπεράσαμε. Γι’ αυτό
αξίζει να πάμε πίσω και να δούμε ότι η απροσεξία μας, η ευπιστία μας πληρώθηκε
πολύ ακριβά. Επίσης η αντίδρασή μας σε διάφορα θέματα είχε το επίπεδο του όχλου
και όχι την ορθή σκέψη και απόφαση.
Ας πάμε σε κάποια
χρονική στιγμή στο παρελθόν για να δούμε κάποια γεγονότα που σημάδεψαν το
μέλλον, γιατί ακόμα και σήμερα είναι σε ισχύ όπως για παράδειγμα οι ντολ(ν)μέδες
(αλλαξοπιστέντες) και ο πρώτος εκπρόσωπός τους Σαμπετάι Ζεβί. Ο Σαμπετάι Ζεβί (1626-1676)
ήταν ένας Εβραίος ραββίνος και ειδικά Ρωμανιώτης (παλαιός Εβραίος της Ελλάδος)  που γεννήθηκε στην Σμύρνη το 1626 από Εβραίους
γονείς που ήταν από την Πάτρα. Για να έχουμε μία πιο ειδική γνώση περί των
Εβραίων, αναφέρουμε ότι στην Ελλάδα εκτός των παλαιότερων Ρωμανιωτών υπάρχουν
και οι νεώτεροι Εβραίοι (15ος αιώνας) της Ισπανίας (Σεφαρδίμ) ως
επίσης και οι νεώτεροι Εβραίοι (15-16ος αιώνας)  από την ανατολική Ευρώπη που ονομάζονται
Ασκενάζυ ή Χάζαρο-Εβραίοι. Ο πατέρας του Σαμπετάι Μαρδοχαίος ήταν έμπορος
πουλερικών στην Πελοπόννησο και μετά λόγω της ανάδειξης της Σμύρνης ως
εμπορικού κέντρου μετά τον Τουρκικο-Ενετικό πόλεμο, εγκαταστάθηκε στην Σμύρνη
και έγινε αντιπρόσωπος μίας αγγλικής εμπορικής εταιρείας και έγινε αρκετά
πλούσιος.
Ο Σαμπετάι Ζεβί
μελέτησε το Ταλμούδ (εξωβιβλική συλλογή εβραϊκών
κειμένων που αποτελεί την συνέχεια της ιουδαϊκής Βίβλου
και δίνει πρακτικές λύσεις στην καθημερινότητα και στην απονομή δικαίου) από
παρότρυνση του πατέρα του και έγινε ειδικός, αλλά εκθαμβώθηκε επίσης από την
μυστικιστική Καμπάλα (απόκρυφη παράδοση των Εβραίων που
εδραιώθηκε κατά την περίοδο της αιχμαλωσίας στην Βαβυλώνα).
Την εποχή αυτή
ήσαν δημοφιλείς οι ιδέες του Μιλλεναριανισμού (ειδική μορφή του Χιλιασμού) που
πρόσμεναν  ότι το 1666 μ.Χ. θα υπάρχει
μεγάλη μεταβολή στην κοινωνία με τον ισχυρισμό ότι οι ηγέτες της είναι
διεφθαρμένοι και άδικοι και θα καταστραφούν σύντομα από μία ισχυρή δύναμη.
Ο Σαμπετάι Ζεβί
ήδη οπαδός της Μεσσιανικής θεωρίας από μικρός και βασισμένος σε κάποια εβραϊκά
κείμενα προσδιόρισε το 1648 ως το έτος λύτρωσης του Ισραήλ με την εμφάνιση του
Μεσσία. Έτσι άρχισε περιοδείες σε διάφορες πόλεις εμφανίζοντας τον εαυτό του ως
Μεσσία. Βρήκε αποδοχή των ιδεών του ιδιαίτερα στην Θεσσαλονίκη που τότε ήταν το
κέντρο των καμπαλιστικών ιδεών. Επισκέφτηκε την Γάζα και ανακηρύχτηκε Μεσσίας
και οι ιδέες του διασπάρθηκαν σε όλες τις Ιουδαϊκές κοινότητες με αποτέλεσμα να
ανησυχήσει – για πιθανές εξεγέρσεις – ο Σουλτάνος και συνελήφθη το 1666 και
αναγκάστηκε να γίνει μουσουλμάνος προκειμένου να αποφύγει την θανατική ποινή, αλλά
παίρνοντας όμως προνόμια στην Αυλή. Ταυτόχρονα
300 οικογένειες που ακολουθούσαν πιστά τον Σαμπετάι Ζεβί έγιναν μουσουλμάνοι
και έτσι από τότε αποκαλούνται ντον(λ)μέδες δηλαδή αλλαξοπιστέντες. Οι οπαδοί
του Σαμπετάι σήμερα λέγονται και Σαββατιανοί (εννούνται και οι
χριστιανοποιημένοι εβραίοι).
Παρακάτω διαβάζουμε από την πηγή: Adam Kirsch, “The Other
Secret Jews”, review of Marc David Baer, The Dönme: Jewish Converts, Muslim Revolutionaries, and Secular Turks
, The
New Republic, 15 Feb 2010.
Από το 1680, οι ντον(λ)μέδες είχαν συγκεντρωθεί στην Θεσσαλονίκη,
την κοσμοπολίτικη και σε πλειοψηφία-εβραϊκή πόλη στην Οθωμανική Ελλάδα αλλά και
σε όλη την Ευρώπη. Για τα επόμενα 250 χρόνια, θα είχαν ως αποτέλεσμα μία
ανεξάρτητη κοινοτική ζωή — γάμους, επιχειρηματική δραστηριότητα μαζί — διατηρώντας
τις δικές τους ιερές μυστικές παραδόσεις. Ήδη από τον 19ο αιώνα, οι Ντον(λ)μέδες
είχαν προοδεύσει στο εμπόριο καπνού και κλωστοϋφαντουργίας. Ίδρυσαν προοδευτικά
σχολεία και ορισμένοι δραστηριοποιούνταν πολιτικά. Μερικοί προσχώρησαν στην Επιτροπή
για την Ένωση και την Πρόοδο (CUP), το επαναστατικό κόμμα, και έγιναν γνωστοί
ως Νεαροί Τούρκοι.
Στην Ελλάδα
κατά παράδοξο τρόπο-αλλά όχι ανεξήγητο όπως θα αντιληφθούμε παρακάτω-
επεκράτησε η λέξη Νεότουρκος ώστε κάποιος να νομίζει ότι πρόκειται για Τούρκους
με νέες ιδέες ή Τούρκους της νέας γενιάς (όπως λέμε Νεοέλληνες). Η αλήθεια
είναι όμως άλλη.
Το όνομα Νεαροί Τούρκοι προέκυψε από τον ψευτο-Μεσσία Σαμπετάι Ζεβί λόγω
του νεαρού της ηλικίας του όταν αυτοανακυρήχτηκε Μεσσίας και γιατί ο πυρήνας
των συνωμωτών στην Θεσσαλονίκη ήσαν οπαδοί του και ντον(λ)μέδες
(αλλαξοπιστέντες) που σημαίνει την ημέρα απολάμβαναν όλα τα προνόμια του
μουσουλμάνου (σε σχέση με τον Χριστιανό) και την νύχτα μελετούσαν το Ταλμούδ. Ακόμη
και στην αγγλική και διεθνή βιβλιογραφία δεν εμφανίζονται ως Neoturks αλλά Young Turks (Νεαροί Τούρκοι). Μπορούμε να πούμε ότι αυτή η σέχτα ήταν πιο
ευνοημένη από τους φανερούς Εβραίους.
Παρακάτω παραθέτουμε αποσπάσματα από βιβλία γραμμένα στα Αγγλικά
(που δυστυχώς δεν έχουν κυκλοφορήσει στην Ελλάδα) που αφορούν την Τουρκία και
τις πολιτικές της και έχουν γραφεί την δεκαετία του 1920, δηλαδή πολύ κοντά στα
γεγονότα της Τουρκικής πολιτικής που έφερε τον Κεμάλ στη εξουσία (η πολιτική αυτή
όμως δεν είναι τουρκική αλλά κατευθύνεται από διεθνή μυστικά κέντρα).
…Η Τουρκική επανάσταση, μπορεί να δηλωθεί εμφατικά, ότι ήταν
σχεδόν εξ ολοκλήρου το έργο μιας Τεκτονικής-Εβραϊκής συνωμοσίας. Οι Νεαροί Τούρκοι,
αποτελούνταν κυρίως από Εβραίους, Έλληνες και Αρμένιους….  (σημείωση: ο αναγνώστης δεν πρέπει να εκπλαγεί
από την συμμετοχή Αρμενίων και Ελλήνων στους Νεαρούς Τούρκους γιατί τους είχαν
υποσχεθεί ελευθερία, ισότητα, αδελφότητα μέσα από τα δήθεν κελεύσματα της
Γαλλικής Επανάστασης. Υπάρχει φωτογραφικό υλικό στο διαδίκτυο που δείχνει
Έλληνες και Αρμένιους σαν επαναστάτες του νέου συντάγματος μαζί με τους Νεαρούς
Τούρκους).
… Η πόλη της Θεσσαλονίκης έχει
το μεγαλύτερο ποσοστό του εβραϊκού πληθυσμού στην Ευρώπη
με  70.000 Εβραίων από τον συνολικό πληθυσμό των
110.000.
Εκτός
αυτού, υπήρχαν πολλές στοές ελευθεροτεκτόνων στη Θεσσαλονίκη, στην οποία οι
επαναστάτες θα μπορούσαν να λειτουργήσουν  ανενόχλητοι. Αυτές οι στοές ήταν υπό την
προστασία της ευρωπαϊκής διπλωματίας…  
…Πράγματι, η Επιτροπή της Ένωσης και Προόδου (το εθνικιστικό κόμμα
των Νεαρών Τούρκων) γεννήθηκε πρακτικά σε Τεκτονική Στοά που ονομάζεται «
Macedonia Risorta» και ιδρύθηκε από τον Εβραίο της
Θεσσαλονίκης, Βίκτωρ Εμμανουήλ Καράσσο (
Carasso).
…Οι πολιτικές Τεκτονικές Στοές ξεπήδησαν σαν τα μανιτάρια σε όλη
την Κωνσταντινούπολη, και την 1η Απριλίου του ίδιου έτους (1909), εκπρόσωποι
των 45 τουρκικών στοών συναντήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη και ίδρυσαν την
Οθωμανική «
Grand Orient (Μεγάλη Ανατολή).» Ο Mahomed Orphi Pasha εξελέγη Μέγας Μάγιστρος
και οι παρακάτω «Τούρκοι» εξελέγησαν μεταξύ των υψηλότερων ανώτερους αξιωματούχων:
Ο
David Cohen, ο Raphaelo Ricci, ο Nicolaou Forte, o Marchione, ο Jacob Souhami, ο Georg Sursock….
…Το πρώτο νόμισμα των «Νεαρών Τούρκων» είχε το σύνθημα «Ελευθερία,
Ισότητα, Αδελφότητα», χαραγμένο πάνω τους….
…Με μiα λέξη, το τουρκικό κράτος πραγματοποιήθηκε από μία ομάδα Ιουδαιο-Τεκτόνων
οι οποίοι επέκτειναν  την εξουσία τους στις
επαρχίες με την δημιουργία ενός δικτύου στοών και λεσχών…  
…Αμέσως μετά την απομάκρυνση του σουλτάνου Abdul Hamid δύο εφημερίδες ξεκίνησαν στην
Κωνσταντινούπολη, η
Osmanischer Lloyd (Οθωμανικός Λόυντ), το γερμανο-εβραϊκό όργανο, εκδιδόμενο από τον
Γερμανο-Εβραίο, Δρ
Moritz Grunwald και η εφημερίδα ‘ο Νεαρός Τούρκος’, δικαιούχος του οποίου ήταν ο Sami Hochberg, ένας Ασκενάζυ
Ελευθεροτέκτονας Εβραίος…
…Το περιοδικό ‘ο Νεαρός Τούρκος’ είχε στόχο
την δημιουργία Ιουδαιο-τουρκικού κράτους το οποίο θα υπέτασε όλους τους άλλους
πληθυσμούς της Τουρκικής αυτοκρατορίας…. 
…..Οι Τούρκοι πιστεύουν ότι ο Σιωνισμός στοχεύει
στην θέσπιση ενός εβραϊκού κράτους στην Μικρά Ασία, και υποψιάζομαι ότι οι εβραϊκές αποικίες που οι Σιωνιστές
φύτευσαν στην Συρία
προορίζονται να είναι κέντρα της εξωτερικής και ειδικά
γερμανικής επιρροής, γιατί οι Τούρκοι έχουν από καιρό παρατηρήσει το περίεργο
γεγονός ότι οι Εβραίοι, ιδιαίτερα οι Ασκενάζυ ή
Rωσο-Πολωνο-Γερμανο
Εβραίοι, είναι όλοι υποστηρικτές της Γερμανικής Αυτοκρατορίας…
Ας επανέλθουμε
στους Νεαρούς Τούρκους. Με την απελευθέρωση της Μακεδονίας το 1913, οι Νεαροί
Τούρκοι φοβούμενοι μήπως αποκαλυφθεί η δράση τους, εγκατέλειψαν την Θεσσαλονίκη
και εγκαταστάθηκαν στην Κωνσταντινούπολη όπου υπήρχε ένα πλέον ευνοικό έδαφος
για το μέλλον όπως και έγινε.
Θα αναφερθούμε τώρα στις πιέσεις που δέχτηκε ο Σουλτάνος για την
Παλαιστίνη από τους Σιωνιστές πριν από την εμφάνιση των Νεαρών Τούρκων. Η πρώτη
επίσκεψη του εκπροσώπου του Σιωνιστικού κινήματος Χέρζλ αλλά και συγγραφέα του
βιβλίου ‘’το εβραϊκό κράτος’’ στην Υψηλή Πύλη, έγινε το 1902 με σκοπό την
παραχώρηση της Παλαιστίνης αλλά στέφτηκε με αποτυχία. Άλλοι που λίγο αργότερα
ως εκπρόσωποι των διεθνών τοκογλύφων (ο Πάρβους, ο ιδεολογικός καθοδηγητής του
Λένιν) κατέθεσαν στον Σουλτάνο την ίδια πρόταση, δηλαδή να χαρισθούν όλα τα
δάνεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με αντάλλαγμα την παραχώρηση της
Παλαιστίνης στους Εβραίους, έλαβαν την ίδια απάντηση. Ο Σουλτάνος αρνήθηκε και πάλι
και από τότε τέθηκε το σχέδιο αποκαθήλωσής του για να διευκολυνθούν οι στόχοι
του Σιωνιστικού κινήματος.
Πρέπει
να σημειώσουμε επίσης τις δραστηριότητες του Henry Morgenthau
(Χένρυ Μοργκεντάου) (1856-1946) Εβραίου Ασκενάζυ (Χαζάρου) που γεννήθηκε στην
Γερμανία αλλά η οικογένειά του μετακόμισε στις ΗΠΑ το 1865. Από το 1913 μέχρι
το 1916 ήταν πρέσβυς των ΗΠΑ στην Τουρκία. Παρότι όλοι τον θεωρούν φιλλέληνα ή
φίλο των Αρμενίων λόγω των βιβλίων του που είχαν αναφορά σε αυτά τα θέματα και
παρότι ο ίδιος ήταν διορισμένος από την Κοινωνία των Εθνών (τότε Οργανισμός Ηνωμένων
Εθνών) πρόεδρος της επιτροπής αποκατάστασης προσφύγων το 1923 στην Ελλάδα ήταν
μία ύποπτη πρωσοπικότητα. Κάποιος θα έγραφε γι’ αυτά και έπρεπε να γραφούν από
κάποιον που είχε άμεση συμμετοχή στο Σιωνιστικό κίνημα της εποχής, γιατί παρόλο
που γράφτηκαν δεν έγινε τίποτα μέχρι σήμερα. Θα παραθέσω μερικά στοιχεία από
τον ύποπτο ρόλο του Morgenthau. Σε δημόσιο λόγο στο Σινσινάτι των ΗΠΑ στις
21-5-1916 ο Morgenthau ανέφερε ότι υπέδειξε στην Τουρκική κυβέρνηση να πουλήσει
την Παλαιστίνη στους Σιωνιστές μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο
Σουλτάνος έδειξε καλή διάθεση, είπε, αλλά η δημοσιότητά έφερε οργή στην Τουρκία.
Βέβαια τα γεγονότα έτρεξαν με την γνωστή
διακήρυξη του Μπάλφουρ στις 2-11-1917 (τι σύμπτωση!!!, δηλαδή λίγες μέρες μετά την Οκτωβριανή
επανάσταση στην Ρωσία) όπου οι Εβραίοι της Διασποράς
ενθαρρύνθηκαν από την Βρετανική Αυτοκρατορία να μεταναστεύσουν κατά χιλιάδες
στην «Γη της Επαγγελίας», ως και η πλήρης
κατάληψη της Παλαιστίνης από τους Άγγλους το 1918.
    Δηλαδή
αν δεν γινόταν η κατάληψη από τους Άγγλους θα έδιναν οι Νεαροί Τούρκοι την
Παλαιστίνη στους Σιωνιστές δωρεάν.
    Χωρίς να πούμε περισσότερα φαίνεται καθαρά
ότι ο κεντρικός ρόλος του  Morgenthau ήταν να βρεί τρόπο να έλθει η Παλαιστίνη στα χέρια των
Σιωνιστών ή να βρεθεί κάποια άλλη λύση, όπως για παράδειγμα η Ανατολική Θράκη. Θα
θυμηθούμε ότι παρά την υποχώρηση το 1922 ήταν άδεια και χωρίς στρατιωτικές
δυνάμεις και θα μπορούσε να καταληφθεί εύκολα και αμέσως ως αντιστάθμισμα της
απώλειας του Πόντου και της Μικράς Ασίας, κάτι που δεν έγινε γιατί οι ηγέτες
της χώρας ήσαν στα δίχτυα της αράχνης του Σιωνισμού που την προόριζαν για το
νέο εβραϊκό κράτος αν κάτι δεν πήγαινε καλά στην Παλαιστίνη.
   Γι’ αυτό ακριβώς ήταν ο Morgenthau πρέσβυς των ΗΠΑ στην Κωνσταντινούπολη.
    Σ’
αυτήν την προσπάθεια όλες οι κινήσεις του Morgenthau
ήταν αποφασισμένες από διεθνή Σιωνιστικά κέντρα και
αποσκοπούσαν στην αποδυνάμωση θέσεων ή ενεργειών αντιπάλων που θα μπορούσαν στο
παρόν ή στο μέλλον να φέρουν εμπόδια χωρίς βέβαια να αποκλειόταν ακόμα και η
εξαφάνισή τους μέσω γενοκτονίας αν ήταν εφικτό.
Για να ενδυναμωθεί το νέο κράτος του Ισραήλ χρειαζόταν η κατάληψη
της Συρίας.
Η Συρία ήταν βασική χώρα για την στερέωση του
νέου κράτους του Ισραήλ κάτι που βλέπουμε και σήμερα.
Ένα απόσπασμα από μία σειρά σημαντικών ομιλιών του Εβραίου δημοσιογράφου
Νόα το 1845 στις ΗΠΑ σχετικά με την δημιουργία του κράτους του Ισραήλ θα μας
διαφωτίσει περισσότερο. Αυτή η ομιλία προηγείται κατά 50 χρόνια της επίσημης
θέσης του σιωνιστικού κινήματος:
Το
πρώτο βήμα είναι να επιδιώξουμε από τον Σουλτάνο της Τουρκίας την έγκριση ώστε
οι Ιουδαίοι να αγοράζουν και να κατέχουν γη, την έγκριση για την κατασκευή σπιτιών,
και να μπορούν να ακολουθήσουν οποιοδήποτε επάγγελμα(για παράδειγμα τράπεζες,εμπόριο
χρυσού,κτλ.) που ενδέχεται να επιθυμούν, χωρίς παρενόχληση και σε ιδανική
ασφάλεια….
..Υπάρχει όμως ένας
κρίκος που μπορεί επίσης να είναι εταίρος στην μεγάλη συμφωνία (σύμβαση). Οι
Εβραίοι είναι, σήμερα τα πιο σημαίνοντα πρόσωπα που συνδέονται με το εμπόριο
και την νομισματική πολιτική της Τουρκίας, και απολαύνουν σημαντικά προνόμια,
αλλά μέχρι τώρα δεν είχαν καμία προστατευτική επιρροή, κανένα φιλικό χέρι
τεντωμένο εμπρός για να τους βοηθήσει…
…Την στιγμή που ο
Σουλτάνος θα εκδόσει το
Hatti Scherif (αμετάκλητο τουρκικό
διάταγμα που προσυπογράφεται από τον Σουλτάνο) επιτρέποντας τους Εβραίους να αγοράζουν και να κατέχουν γη στη Συρία,
υποκείμενοι στους ίδιους νόμους και περιορισμούς που διέπουν τους μουσουλμάνους,
ολόκληρο το έδαφος γύρω από την Ιερουσαλήμ, συμπεριλαμβανομένων των χωριών της
Χεβρώνας, του Σαφάτ, της Τύρου, της Βυρηττού, της Ιώπης, και άλλων λιμανιών της
Μεσογείου, θα καταληφθεί από Εβραίους επιχειρηματίες…
Βλέπουμε πιο πάνω ότι οι Εβραίοι πρέπει να
ενδυναμωθούν στην Τουρκία ώστε να αυξηθούν οι προϋποθέσεις δημιουργίας του
κράτους του Ισραήλ.
Αλλά αυτός ο οικονομικός χώρος στην Τουρκία είναι καλλυμένος και
από τους Έλληνες και από τους Αρμένιους. Άρα πρέπει να φύγουν αναγκαστικά από
την μέση. Το βασικό προσόν των Ελλήνων είναι ότι ασχολούνται εκτός του τομέα
των πωλήσεων έτοιμων αγαθών και με τον δευτερογενή τομέα δηλαδή την παραγωγή
προιόντων από πρώτες ύλες εισαγόμενες κυρίως από την Ευρώπη, ως επίσης και ένα
μέρος, ιδιαίτερα στον Πόντο, με τον πρωτογενή αγροτικό και κτηνοτροφικό τομέα.
Οι Εβραίοι έχουν έλλειψη στους δύο τελευταίους τομείς.
Οι Έλληνες πατούν σε δύο πόδια  γιατί έχουν την Ελλάδα δίπλα αλλά και άλλες
περιοχές που μένουν Έλληνες όπως όλες οι παρευξείνιες χώρες (Γεωργία, Ρωσία,
Ρουμανία, Βουλγαρία, περιοχή Οδησσού). Επί πλέον είναι αριθμητικά περισσότεροι
από τους Εβραίους και ταυτόχρονα  πιο
φιλικοί στις αγορές του εμπορίου και έχουν συναλλαγές με όλες τις χώρες της
Μεσογείου αλλά και τις χώρες του Ευξείνου Πόντου.
Η ανάληψη της εξουσίας στην Ρωσία από τους μπολσεβίκους το 1917
σήμαινε αλλαγή πολλών πραγμάτων στο εμπόριο αλλά και στην πολιτική καθ’ όσον οι ηγέτες της Ρωσίας στην μεγάλη πλειοψηφία έχουν
την ίδια γενεαλογική καταγωγή με τον Κεμάλ Πασά (ο ίδιος ο Κεμάλ είχε
δηλώσει ότι έμαθε εβραϊκά από τον Καραϊτη (Εβραίος της Κριμαίας που είναι
οπαδός μίας αίρεσης του Ιουδαϊσμού) παππού του). Είναι δηλαδή Χαζάρο-Εβραίοι
και υπομόχλια του Σιωνισμού.
Και όπως είπαμε παραπάνω οι
Έλληνες, ήσαν σημαντικό εμπόδιο στην υλοποίηση των σχεδίων τους και όπως
φαίνεται καθαρά μέχρι σήμερα είναι αδύνατη η διευθέτηση
αμοιβαίας επωφελούς λύσης με την Τουρκία γιατί ακριβώς δεν έχουμε να κάνουμε με
αυτούς τους Τούρκους που
εμείς εννοούμε.
Ας μεταφερθούμε στον πιο μακρινό και απομονωμένο αλλά ενεργό
ελληνισμό του Ευξείνου Πόντου. Ο Πόντος με την ευρεία διασπορά πληθυσμών κατά
μήκος χιλιάδων χιλιομέτρων που δραστηριοποιούνται στο εμπόριο και στην παραγωγή
και εμπορία των φουντουκιών και του καπνού αποτελούν ένα δύσκολο εμπόδιο για
την υλοποίηση των στόχων του Κεμάλ. Είναι σχεδόν βέβαιον ότι ακόμα και αν δεν
γινόταν ο πόλεμος μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας και η βίαιη πολιτική αλλαγή στην
Ρωσία, θα ήταν αδύνατον να νικήσει σε αυτήν την περιοχή με τις δικές του
δυνάμεις.
    Αναλύοντας την οικονομία
του Πόντου (πολλά μέρη παρακάτω που αφορούν τις μεγάλες πόλεις του Πόντου προέρχονται
από τα βιβλία Δυτικός Πόντος, Ανατολικός Πόντος, εκδόσεις Ινφογνώμων) διαπιστώνουμε
τα παρακάτω: Στην Αμισό (Σαμσούντα) οι Έλληνες ελέγχουν το 60-70% της
οικονομικής δραστηριότητας. Συμμετέχουν στην διοίκηση της πόλης η οποία λόγω
της ανάπτυξης και της διεθνούς σημασίας της φιλοξενεί προξενεία των μεγάλων
χωρών. Ο καπνός ελέγχεται σε ποσοστό 60% από Έλληνες και λόγω της ποιότητας και
του αρώματός του πωλείται σε όλες τις αγορές του κόσμου. Υπάρχει επίσης εκτός
της Οθωμανικής τράπεζας η Τράπεζα Μυτιλήνης αμιγώς ελληνικών συμφερόντων     
    Στην ευρύτερη περιοχή
των Κοτυώρων υπάρχει μεγάλη δραστηριότητα στην αγγειοπλαστική με εξαγωγές στις
άλλες χώρες του Ευξείνου Πόντου. Εκτός βέβαια της μεγάλης παραγωγής φουντουκιών,
υπάρχει η εύφορη ενδοχώρα προς την Νεοκαισάρεια 
όπου καλλιεργούνται αραβόσιτος, φασόλια και κάνναβι και εξάγονται προς
την Ευρώπη, Αίγυπτο και Αραβία. Τέλος λόγω της Μαύρης θάλασσας υπάρχει αλίευση δελφινιών σε
σημαντικές ποσότητες, κυρίως για το λάδι του-που το χρησιμοποιούσαν ευρύτατα
για φωτισμό-με σημαντικές  εξαγωγές.
    Στην περιοχή της
Κερασούντας επικρατούν οι δραστηριότητες του κερασιού και του φουντουκιού ως
και της επεξεργασίας και παραγωγής ξυλείας με εξαγωγές. Να σημειώσουμε ότι ακόμη και σήμερα ο Πόντος παράγει το 50% της
παγκοσμίου παραγωγής σε φουντούκι που εκτός από φαγώσιμο χρησιμοποιείται στην
φαρμακευτική και καλλυντική βιομηχανία.
    Η Τραπεζούντα με το
φυσικό της λιμάνι είναι ο πρώτος τερματικός σταθμός του δρόμου του μεταξιού και
ενώνει την Ευρώπη με τις παραευξείνιες χώρες, την Κεντρική Ασία και την Μέση
Ανατολή. Εκεί υπάρχουν τέσσερες τράπεζες εκ των οποίων οι τρείς είναι αμιγώς
ελληνικών συμφερόντων (Θεοφυλάκτου,Φωστηρόπουλος,Καπαγιανννίδης).
    Η άλλη τράπεζα ήταν η
αυτοκρατορική Οθωμανική Τράπεζα η οποία σε ποσοστό 95% ελεγχόταν από τους
Ρότσιλντς της Αγγλίας και της Γαλλίας. Επίσης υπάρχουν ελληνικές εφημερίδες ως και
το φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Εκτός της παραγωγής και εμπορείας των
φουντουκιών υπάρχει υλοτομία, εργοστάσια επεξεργασίας ξύλου και εξαγωγές προς
τις χώρες του Ευξείνου Πόντου.
    Παρά τις παραπάνω
αναλύσεις που δείχνουν την οικονομική ευρωστία του Πόντου ο Κεμάλ Πασά είχε
υποστήριξη για να επιτεθεί αν χρειαζόταν από:
1.  Τον Διεθνή Σιωνισμό με την μορφή κεφαλαίων
και Τύπου.
2.  Την Βρετανική Αυτοκρατορία σε στρατιωτική
ισχύ γιατί  οικονομικά ήταν εξαρτημένη
από το ιουδαικό κεφάλαιο.
3.  Τους Εβραίους μπολσεβίκους ηγέτες της ρωσικής
επανάστασης  που  πλέον μπορούσαν να διαθέσουν αρκετό στρατό.
Βέβαια οι τρεις λύσεις θα δημιουργούσαν περιπέτειες στην διεθνή
γνώμη και επελέχθη ο ανταγωνιστής του Κεμάλ, ομοιδεάτης του και έχων το ίδιο
αφεντικό με αυτόν (σύμφωνα με πρώην στρατηγό του τσάρου Νικολάου Β’ σε βιβλίο του
1925 που εκδόθηκε στις ΗΠΑ) Βενιζέλος — ο οποίος βοηθούμενος από τις ιδέες του
μεγαλοιδεατισμού που επεκράτησαν στην Ελλάδα υποβοηθούμενες από ξένες πρεσβείες
μέσω ανύπαρκτων υποσχέσεων και με τις περίεργες πρακτικές του — κατόρθωσαν από
κοινού αλλά χωριστά να εκπορθήσουν τον Ελληνισμό από τις πατρογονικές εστίες όπου
διέμενε για πάνω από 4.000 χρόνια.
Για παράδειγμα αναφέρω ένα απόσπασμα από ένα έργο του ελευθεροτέκτονα
και πρωτεργάτη της Ευρωπαικής ιδέας που στηρίζεται στην εξαφάνιση της έννοιας
έθνους, Ρίχαρντ Κουντενχόβε-Καλλέργη (που γράφτηκε το 1922 και αναφέρεται στους
ηγέτες των στρατών εργασίας στην καπιταλιστική Γερμανία  και στην σοσιαλιστική Σοβιετική Ένωση): εκεί αναφέρει
πως δύο φαινομενικά εχθροί είναι σύμμαχοι <<ενώ αυτοί οι δύο στρατηγοί θεωρούνται αντίπαλοι,  είναι σύμμαχοι: παρελαύνουν χωριστά, χτυπούν
ενωμένοι>>.
Το ενωμένο χτύπημα στην περίπτωσή μας είναι κατά των
‘’ενοχλητικών’’ Ελλήνων.
Αυτούς ακριβώς τους
ανθρώπους είχε να αντιμετωπίσει ο Ελληνισμός που είχαν άμεση σχέση με τις
τεκτονικές στοές της Ευρώπης αλλά και τον Σιωνισμό που στην εμφανή του μορφή
αγωνίζονταν για την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ (δες, ΧΡΟΝΙΚΑ-διμηνιαία
έκδοση του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου, αρ. φύλλου 108,
Νοέμβριος-Δεκέμβριος 1989, σελίδα 7. Μία λαμπρή στιγμή: η εμφάνιση του
Σιωνισμού στην Ελλάδα του Μωυσή Αλτσέχ). Αυτό συμβαίνει μέχρι και σήμερα και
γι’ αυτό απορεί ο απλός πολίτης πως είναι δυνατόν να συνεχίζεται η πολιτική των
υποχωρήσεων και των δήθεν συμφωνιών ειρήνης με την Τουρκία από τις ελληνικές
κυβερνήσεις.
ΥΣ.

Το άρθρο είναι σύντομο και δεν αναφέρει σημαντικά γεγονότα που
όμως είναι ήδη γνωστά ή κατά την άποψή μου είναι αναφορικά και αποκρύπτουν τις
αιτίες, ως επίσης έχει λόγω χώρου λίγες αποδείξεις για τον ρόλο των διεθνών
μυστικών εταιρειών που απεργάστηκαν τα σχέδια της εξαφάνισης του Ελληνισμού από
την ευρύτερη Μικρά Ασία και τον Εύξεινο Πόντο. 



ΝΙΚΟΣ Θ. ΚΑΝΤΖΟΥΡΑΣ
ΑΕΡΟΝΑΥΠΗΓΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ 
ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ Msc.

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO52 λεπτά πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός2 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή