Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Πέμπτη φάλαγγα οι Ολιγάρχες – Ο Τσίπρας υποσχέθηκε να τους τσακίσει!

Δημοσιεύτηκε στις

Πέμπτη φάλαγγα οι Ολιγάρχες – Ο Τσίπρας υποσχέθηκε να τους τσακίσει!
«Βρισκόμαστε στην τελική ευθεία μίας επίπονης και δύσκολης διαπραγμάτευσης» ανέφερε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ξεκινώντας την ομιλία του στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ και πρόσθεσε ότι η κυβέρνηση δεν θα υποκύψει σε παράλογες απαιτήσεις στο θέμα του ΦΠΑ, στο ασφαλιστικό, στο εργασιακό.

Η διαπραγμάτευση δεν διεξάγεται σε συνθήκες κανονικότητας αφού από τον Αύγουστο του 2014 έχει διακοπεί η χρηματοδότηση της ελληνικής οικονομίας. Είναι μία απαράδεκτη κατάσταση που δεν τιμά τους εταίρους είπε ο πρωθυπουργός και πρόσθεσε ότι: «Κάποιοι νομίζουν ότι έτσι θα πιέσουν την ελληνική κυβέρνηση. Θέλω να τους διαβεβαιώσω ότι αν αυτή είναι η τακτική τους δεν θα είναι αποτελεσματική. Η κυβέρνηση παρά τις πιέσεις και την ομοβροντία των ΜΜΕ που πολλές φορές αποτελούν την φωνή των δανειστών έχει την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού. Στηρίζει τις προσπάθειές μας ο ελληνικός λαός, γιατί διαπιστώνει ότι για πρώτη φορά τα τελευταία πέντε χρόνια στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης υπάρχουν δύο πλευρές και όχι μία».

«Δεν θα υποχωρήσουμε σε παράλογες απαιτήσεις στο θέμα του ΦΠΑ, στο ασφαλιστικό, στο εργασιακό. Οι εκπρόσωποι του ΔΝΤ επιμένουν σε ακρότητες γιατί δεν δέχονται την αποτυχία του προγράμματός τους. Η ελληνική οικονομία το τελευταίο που χρειάζεται είναι μέτρα ύφεσης».

Ο πρωθυπουργός απευθύνθηκε στους Ευρωπαίους εταίρους λέγοντας ότι διακυβεύεται το σχέδιο της ευρωπαϊκής ενοποίησης.

«Κάποιοι υπονομεύουν με σχέδιο τη διαπραγματευτική προσπάθεια και εξωθούν σε ρήξη» ανέφερε ο κ. Τσίπρα και πρόσθεσε φωτογραφίζοντας τον κ. Σόιμπλε «κάθε φορά που πλησιάζουμε σε συμφωνία, διακινούν σενάρια, στην αρχή με διαρροές και μετά με δηλώσεις».

«Θέλω να τους στείλω καθαρό μήνυμα: αν μπορούν ας βοηθήσουν αν δεν μπορούν ας σιωπήσουν» είπε ο πρωθυπουργός και πρόσθεσε:

«Εμείς κάναμε βήματα προσέγγισης αλλά δεν θα παραβούμε τις κόκκινες γραμμές μας, όχι από λόγους ιδεολογικής εμμονής».

Ο κ. Τσίπρας είπε ότι με την επιμονή της στις κόκκινες γραμμές έχει πετύχει η κυβέρνηση ήδη να αλλάξει το πλαίσιο της προηγούμενης κυβέρνησης Σαμαρά.

«Κατ΄ αρχήν στα πρωτογενή πλεονάσματα που ήταν η αριθμητική αποτύπωση της πολιτικής της λιτότητας. Αυτά τα πλεονάσματα είναι καταστροφικά για την οικονομία και την κοινωνία. Σήμερα συζητάμε για χαμηλά πλεονάσματα για το 2015 και 16 και υψηλότερα για τα επόμενα χρόνια εφόσον η οικονομία θα αναπτύσσεται. Αφήνουμε πίσω την λογική της λιτότητας ενώ γίνεται παράλληλα αποδεκτό ότι χρειάζεται αναδιάρθρωση του χρέους».

«Δεν συζητάμε την περαιτέρω αποδιάρθρωση της αγοράς εργασίας αλλά είμαστε έτοιμοι να επαναφέρουμε τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και την διαιτησία. Επίσης δεν αποδεχόμαστε την περικοπή συντάξεων που είχε αποδεχθεί η προηγούμενη κυβέρνηση με το mail Χαρδούβελη. Δεν θα γίνει η αντιμετώπιση του συνταξιοδοτικού με όρους περικοπών αλλά θα υπάρξουν αναλογιστικές μελέτες και αναδιανομή. Η βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος συναρτάται με την μείωση της ανεργίας και την καταπολέμηση της μαύρης εργασίας. Για το έγκλημα της καταστροφής των ταμείων με το PSI κάποιοι πρέπει να λογοδοτήσουν και θα λογοδοτήσουν».

Μιλώντας για το θέμα του χρέους ο κ. Τσίπρας είπε ότι η παραδοχή περί αναδιάρθρωσής του γίνεται «εξ αντικειμένου» υποστηρίζοντας, παράλληλα, ότι «έχουμε καταφέρει να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν συζητάμε την περαιτέρω απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, άλλα είμαστε έτοιμοι να επαναφέρουμε τις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Δεν αποδεχόμαστε την περικοπή συντάξεων, που αποτελούσαν δεσμεύσεις τις προηγούμενες κυβερνήσεις».

Περιγράφοντας τη συμφωνία είπε ότι «για να είναι αμοιβαίος συμβιβασμός πρέπει να περιλαμβάνει χαμηλά πρωτογενή πλεονάσματα για τα πρώτα χρόνια, πρέπει να περιλαμβάνει έσοδα από μεταφορά βαρών στον πλούτο και όχι νέες περικοπές σε μισθούς-συντάξεις, πρέπει να περιλαμβάνει αναδιάρθωση του χρέους, πρέπει να περιλαμβάνει γενναίο επενδυτικό πακέτο χρηματοδότησης».

O πρωθυπουργός έφθασε δεκαπέντε λεπτά πριν τις 2.00 το μεσημέρι συνοδευόμενος από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο. Λίγο νωρίτερα είχε φθάσει ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης.

 

Επίθεση σε ολιγάρχες: Θα βάλουν το χέρι στην τσέπη και θα πληρώσουν, φόρους, δάνεια, τηλεοπτικές συχνότητες

Επίθεση στην «εγχώρια ολιγαρχία και την παλαιά πολιτική ελίτ» που
ευθύνονται για την κατάσταση στην οποία περιήλθε η χώρα εξαπέλυσε ο
πρωθυπουργός μιλώντας στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος.

«Ο αντίπαλος δεν βρίσκεται μόνο στο Βερολίνο, στις Βρυξέλλες και την Ουάσιγκτον. Ο αντίπαλος βρίσκεται και εντός των τειχών.
Εκτός από τους ξένους υπάρχει και το λόμπι των υποστηρικτών τους στο
εσωτερικό που εκφράζει τα συμφέροντα και τις δυνάμεις που ευνοήθηκαν την
τελευταία εικοσαετία και ακόμη και στα τελευταία χρόνια της κρίσης.
Εκτός από την διαπραγμάτευση με τους έξω υπάρχει ένας παράλληλος
ομόκεντρος αγώνας με τους μέσα, όπου θα κριθεί η επιτυχία ή η αποτυχία
της πρώτης ιστορικά αριστερής κυβέρνησης στον πυρήνα της Ευρώπης. Αυτός ο
αγώνας έχει να κάνει με την προώθηση ενός διαφορετικού οικονομικού και
κοινωνικού μοντέλου που θα βασίζεται στην στήριξη της μισθωτής εργασίας
στην αναδιανομή του εισοδήματος στον σεβασμό του περιβάλλοντος.

Εκτός από την αντιπολίτευση, υπάρχουν οι δυνάμεις και έχουν αναλάβει
οι ίδιες πλέον την αντιπαράθεση με την κυβέρνηση χωρίς πολιτικούς
διαμεσολαβητές. Είναι οι γνωστοί ολιγάρχες που λυμαίνονται τον τόπο, η
αντίδρασή τους είναι λυσσαλέα. Δεν είναι τυχαία η επίθεση που δεχόμαστε
καθημερινά από Μέσα Ενημέρωσης που την μία μέρα βλέπουν να κάνουμε
συμβιβασμούς και την άλλη να οδηγούμε την χώρα στα βράχια, πολλές φορές
και τα δύο ταυτοχρόνως. Ας το καταλάβουν οι ολιγάρχες ότι ήλθε η ώρα να
πληρώσουν φόρους, τα δάνειά τους, τις τηλεοπτικές τους συχνότητες, να
πληρώσουν όπως πληρώνουν οι Έλληνες πολίτες. Όσο κι αν εκβιάσουν δεν θα
αλλάξουμε θέση».
Ο πρωθυπουργός προανήγγειλε ότι θα συνεχίσει την πολιτική του με το
νομοσχέδιο για τις τηλεοπτικές συχνότητες. Επίσης την διασταύρωση
στοιχείων για να συλληφθούν περιπτώσεις φοροδιαφυγής όποιοι κι αν
είναι».

Ακολουθεί ολόκληρη η ομιλία του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα:

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ KAI ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΗΝ ΚΕ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ

ΣΑΒΒΑΤΟ 23/5 – Divani Caravel

Σύντροφοι και συντρόφισσες,

Βρισκόμαστε πλέον στην τελική ευθεία μιας επίπονης και σκληρής
περιόδου, που χαρακτηρίστηκε κυρίως -αν όχι απoκλειστικά – από την
διαπραγμάτευση της νέας ελληνικής κυβέρνησης με τους εταίρους και τους
θεσμούς.
Δεν ήταν μια εύκολη περίοδος για κανέναν.
Ούτε για μας εδώ, ούτε για την κυβέρνηση, ούτε πολύ περισσότερο για τον ελληνικό λαό.
Δεν μπορούμε να μην υπογραμμίσουμε ότι αυτή η διαπραγμάτευση λαμβάνει
χώρα σε μια περίοδο κατά την οποία δεν έχει αποκατασταθεί η
κανονικότητα στη χρηματοδότηση της οικονομίας.
Και αυτό όχι μόνο δεν είναι επιλογή μας αλλά δεν συνάδει με τους κανόνες, δεν θα έπρεπε να συμβαίνει και είναι απαράδεκτο.
Ενδεχομένως κάποιοι να πιστεύουν ότι είναι μια αποτελεσματική
διαπραγματευτική τακτική για να αναγκάσουν την ελληνική κυβέρνηση να
υποχωρήσει από τις θέσεις της και να αποδεχθεί μια συμφωνία που θα
επαναλαμβάνει τα λάθη του παρελθόντος.
Τους διαβεβαιώνουμε η τακτική τους δεν είναι διόλου αποτελεσματική.
Η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού ζητάει λύση και όχι απλά συμφωνία.
Ζητάει λύση βιώσιμη και μακράς πνοής.
Για αυτό και παρά τις δυσκολίες και τις πιέσεις, παρά την ομοβροντία
συστημηκών μέσων ενημέρωσης, που τις περισσότερες φορές αποτελούν τη
φωνή των δανειστών στη χώρα, στηρίζει την σκληρή διαπραγμάτευση.
Ο κόσμος μας εμπιστεύεται για την ειλικρίνειά μας αλλά και γιατί
γνώριζε από πριν ότι ο δρόμος που έχουμε να βαδίσουμε δεν θα είναι
εύκολος, αλλά ανηφορικός.
Και στηρίζει γιατί αντιλαμβάνεται ότι για πρώτη φορά μια κυβέρνηση
διαπραγματεύεται στο δικό του όνομα και για τα δικά του συμφέροντα.
Στηρίζει ο ελληνικός λαός τις προσπάθειες μας, γιατί αντιλαμβάνεται
με σαφήνεια ότι πλέον στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης υπάρχουν δύο
ομάδες.
Όχι μία όπως συνέβαινε τα τελευταία πέντε χρόνια.
Από τη μια μεριά η ομάδα που στηρίζει τα συμφέροντα της ολιγαρχίας
και από την άλλη η ομάδα που εκπροσωπεί τα συμφέροντα της μεγάλης
κοινωνικής πλειοψηφίας.
Που παλεύει για μια έξοδο από την κρίση με όρους αλληλεγγύης, ισότητας και κοινωνικής προστασίας.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Είναι σε όλους σας γνωστό ότι με μοχλό την χρηματοδοτική ασφυξία,
κάποιοι από τους εκπροσώπους των δανειστών επιχειρούν να ανατρέψουν την
απόφαση της 20ής Φεβρουαρίου, σύμφωνα με την οποία η ελληνική κυβέρνηση
ανέλαβε την υποχρέωση να παρουσιάσει ένα πλαίσιο μεταρρυθμίσεων που θα
αφήνει πίσω του το Μνημόνιο και την 5η αξιολόγηση.
Εμείς ως ελληνική κυβέρνηση σεβαστήκαμε και συνεχίζουμε να σεβόμαστε την απόφαση της 20ης του Φλεβάρη.
Το ίδιο περιμένουμε, όμως, και από το σύνολο των θεσμών και των εκπροσώπων τους.
Δεν χρειάζεται σε καμία περίπτωση να επαναλάβω ότι δεν πρόκειται να υποχωρήσουμε σε παράλογες απαιτήσεις.
Στο θέμα του ΦΠΑ, του ασφαλιστικού συστήματος, της αγοράς εργασίας ή
σε οποιοδήποτε άλλο τομέα οι αρχιτέκτονες του πιο αποτυχημένου
προγράμματος στην ιστορία του ΔΝΤ, επιμένουν σε ακρότητες, προκειμένου
να μη παραδεχθούν την αποτυχία τους.
Δε πρόκειται να δεχθούμε ακρότητες όχι απλώς γιατί δεν πιστεύουμε σε αυτές. Αλλά γιατί τις θεωρούμε και βαθιά αντιαναπτυξιακές.
Η κοινωνική καταστροφή και ο οικονομικός παραλογισμός της πολιτικής του Μνημονίου τελείωσε μια και καλή στις 25 Γενάρη.
Ο ελληνικός λαός έβγαλε εισιτήριο χωρίς επιστροφή.
Και εμείς δε πρόκειται να τον γυρίσουμε πίσω.
Όλο αυτό το διάστημα έχουμε αποδείξει ότι είμαστε διατεθειμένοι να
κάνουμε υποχωρήσεις, ώστε να μπορέσουμε να φτάσουμε σε μια αμοιβαία
αποδεκτή συμφωνία.
Απαιτούμε και από τους εταίρους μας ανάλογο σεβασμό και ανάλογες υποχωρήσεις.
Εμείς έχουμε κάνει το χρέος μας, ήρθε η ώρα για την Ευρώπη να κάνει το δικό της.
Δεν είναι δυνατόν και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό στους κόλπους της
Ευρώπης να εξακολουθούν να υπάρχουν και να ασκούν επιρροή πρόσωπα που
υπονομεύουν έμπρακτα και με σχέδιο το κοινό Ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Την Ευρώπη της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης.
Αυτή την Ευρώπη εμείς θα συνεχίζουμε να την υποστηρίζουμε και για
αυτήν την Ευρώπη θα συνεχίζουμε να παλεύουμε κόντρα στους διάφορους
μεγαλόσχημους που παραδίδουν μαθήματα ηθικής, όχι μόνο στον ελληνικό λαό
αλλά σε όλους τους λαούς της Ευρώπης.
Και θα ήθελα να γίνω σαφής :
Οι δηλώσεις και η στάση ορισμένων αξιωματούχων τον τελευταίο καιρό,
στις πιο κρίσιμες στιγμές της διαπραγμάτευσης, δεν προσφέρουν καλές
υπηρεσίες στην προσπάθεια για την εξεύρεση λύσης, δεν προσφέρουν καλές
υπηρεσίες στην ίδια την Ευρώπη.
Δεν βοηθούν στην οικοδόμηση του κλίματος εμπιστοσύνης που αυτή τη στιγμή είναι πιο αναγκαίο από ποτέ.
Και υψώνουν διαχωριστικές γραμμές εκεί που χρειάζεται προσέγγιση και διάλογος.
Προτείνουμε λοιπόν σε όλους αυτούς να συνταχθούν με τις δυνάμεις εκείνες που δουλεύουν ειλικρινά για εξεύρεση λύσης.
Να καταλάβουν επιτέλους ότι αυτό που διακυβεύεται εδώ δεν είναι ένα
παιχνίδι ισχύος και επιβεβαίωσης, αλλά το ίδιο το μέλλον της Ευρώπης, το
ίδιο το σχέδιο της ευρωπαϊκής ενοποίησης.
Δεν πρόκειται λοιπόν να ανεχτούμε και να αφήσουμε στο απυρόβλητο
όσους εξακολουθούν να παίζουν με τη φωτιά, όσους ποντάρουν στην αποτυχία
της ευρωπαϊκής ενοποίησης, όσους εξωθούν τα πράγματα σε ρήξη.
Όσους κάθε φορά που γίνονται βήματα διακινούν σενάρια εξόδου ταπείνωσης της Ελλάδας και κρίσης.
Τα διακινούν κατ ίδιαν, δήθεν εμπιστευτικά, και αμέσως μετά δημοσίως.
Θέλω να στείλω ένα καθαρό μήνυμα.
Αυτές τις τελευταίες μέρες πριν την συμφωνία, όσοι μπορούν να συμβάλλουν ας το κάνουν.
Όσοι δεν το επιθυμούν ας σιωπήσουν.
Σε κάθε περίπτωση εμείς παραμένουμε σαφείς, ειλικρινείς και καθαροί απέναντι στους εταίρους μας και απέναντι στον ελληνικό λαό.
Κάναμε βήματα προσέγγισης ώστε να βρεθεί κοινό έδαφος για την συμφωνία, έχουμε όμως και κόκκινες γραμμές.
Έχουμε και όρια, τα οποία η λαϊκή εντολή, η ανάγκη της χώρας να μπει
στην ανάπτυξη και η κοινή λογική, μας υποχρεώνουν να μην τα υπερβούμε.
Όχι για λόγους ιδεολογικής εμμονής, αλλά για λόγους επιβίωσης και
προστασίας της κοινωνικής πλειοψηφίας που μας εμπιστεύεται και την οποία
εκπροσωπούμε.
Και χάρη σε αυτές τις κόκκινες γραμμές, χάρη σε αυτή μας τη στάση έχουμε καταφέρει να κερδίσουμε ήδη πολλά.
Πρώτα και κύρια, έχουμε καταφέρει να αλλάξει ριζικά το βασικό σενάριο
που είχε γίνει αποδεκτό από το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής
Στρατηγικής που ενέκρινε και ψήφισε στη Βουλή με διθυράμβους η κυβέρνηση
Σαμαρά.
Σύμφωνα με το Πλαίσιο αυτό τα πρωτογενή πλεονάσματα που προβλέπονταν
για το 2015 ,ήταν 3%, για το 2016 και το 2017, 4,5% και για το 2018,
4,2%.
Τα πλεονάσματα αυτά δεν ήταν, όμως, τίποτα άλλο από την αριθμητική αποτύπωση της πολιτικής λιτότητας.
Το άλλο της όνομα.
Σήμερα έχει γίνει απολύτως δεκτό ότι αυτά τα νούμερα είναι όχι μόνο
άπιαστα για μια οικονομία που εξέρχεται από μια επταετή ύφεση, αλλά
κυρίως ότι είναι καταστροφικά.
Σήμερα το βασικό σενάριο που αποτελεί τη βάση της συζήτησης, δέχεται
χαμηλούς στόχους πρωτογενούς πλεονάσματος για το 2015 και το 2016 και
υψηλότερους αλλά λογικούς για τα επόμενα χρόνια, με τη προϋπόθεση ότι η
ελληνική οικονομία θα έχει υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης.
Δεν πρόκειται εδώ για μια μικρή παραχώρηση ή μια οριακή αλλαγή.
Αθροιστικά η ελληνική οικονομία, με βάση τους αναθεωρημένους και
χαμηλότερους στόχους, θα γλιτώσει πάνω από 10 δις ευρώ σε εισπρακτικά
μέτρα, τα επόμενα χρόνια.
Αφήνουμε, δηλαδή, πίσω μας την λογική της σκληρής λιτότητας, που διαπερνούσε από άκρη σε άκρη τη μνημονιακή πολιτική.
Ενώ ταυτόχρονα γίνεται εξ αντικειμένου και παραδοχή για την ανάγκη
αναδιάρθρωσης του χρέους, καθώς η ανάλυση της βιωσιμότητας του εξαρτάται
άμεσα από το ύψος αυτών των πρωτογενών πλεονασμάτων.
Τα πρακτικά δε αποτελέσματα αυτής της μεγάλης κατάκτησης, δεν θα
αργήσουν να φανούν στην καθημερινότητα των πολιτών, στην ποιότητα των
κοινωνικών υπηρεσιών, στην ανταποδοτικότητα του κράτους.
Έχουμε επίσης καταφέρει μέσα από επίπονες διαπραγματεύσεις να
ξεκαθαρίσουμε ότι πρώτον δεν συζητάμε, σε καμία περίπτωση, όχι μόνο την
περαιτέρω απορύθμιση της αγοράς εργασίας, αλλά αντίθετα ότι είμαστε
έτοιμοι να επαναφέρουμε τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και την
διαιτησία που αποτελούν θεμέλιους λίθους του ευρωπαϊκού κεκτημένου.
Και εδώ πρόκειται για στροφή 180 μοιρών σε σχέση με την αντεργατική πολιτική των μνημονιακών κυβερνήσεων.
Επίσης έχουμε διακηρύξει σε όλους τους τόνους ότι δεν αποδεχόμαστε
την περικοπή συντάξεων που αποτελούσαν μια από τις κεντρικές δεσμεύσεις
της προηγούμενης κυβέρνησης στην τρόικα με το περίφημο mail Χαρδούβελη.
Αυτό, βέβαια, για να συνεννοηθούμε, δεν σημαίνει ότι δεν είμαστε από
μόνοι υποχρεωμένοι, είτε έτσι είτε αλλιώς, να αντιμετωπίσουμε τα
χρονίζοντα προβλήματα του ασφαλιστικού συστήματος, το πρόβλημα της
βιωσιμότητάς του.
Αυτό όμως δεν θα γίνει με όρους εξαναγκασμού, ούτε με όρους
περικοπών, αλλά μετά από νέες αναλογιστικές μελέτες που θα αποτυπώνουν
την πραγματική εικόνα του και μέσα από πολιτικές ενίσχυσης των
ασφαλιστικών ταμείων αλλά και αναδιανομής από τα πλουσιότερα προς τα
φτωχότερα στρώματα.
Μην ξεχνάμε εξάλλου ότι η βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος
εξαρτάται άμεσα και από την ενίσχυση της απασχόλησης αλλά και από την
αμείλικτη καταπολέμηση της μαύρης εργασίας και της εισφοροδιαφυγής που
αποτελούν μόνιμες πληγές.
Και μην ξεχνάμε επίσης ότι αυτοί που σήμερα μας κάνουν κριτική για το
ασφαλιστικό και τις συντάξεις, είναι ακριβώς οι ίδιοι που το
κατέστρεψαν, όχι μόνο γιατί ανέχθηκαν τις παραβατικές συμπεριφορές της
εργοδοσίας, αλλά και διότι τίναξαν στον αέρα τα αποθεματικά των ταμείων
με το καταστροφικό PSI.
Δεν θα ακολουθήσουμε λοιπόν τη δική τους λογική, που φορτώνει τα
αποτελέσματα των δικών τους σκόπιμων «λαθών» στις πλάτες των
συνταξιούχων.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Να είστε βέβαιοι ότι σε αυτή τη διαπραγμάτευση δεν πρόκειται να
αποδεχθούμε εξευτελιστικούς όρους, ούτε για τους εαυτούς μας, ούτε για
την παράταξη, ούτε πολύ περισσότερο για τον ελληνικό λαό, που υπέμεινε
τις συνέπειες της μνημονιακής καταστροφής για πάρα πολύ καιρό.
Γιατί γνωρίζουμε καλά ότι η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία δεν μπορεί να
αντέξει νέα μέτρα αλλά πολύ περισσότερο δεν μπορεί να αντέξει την
έλλειψη κοινωνικής προοπτικής και προκοπής.
Όπως γνωρίζουμε καλά και ότι το πρόγραμμα που υλοποιήθηκε στη χώρα
και που κάποιοι από τους εταίρους εξακολουθούν, δυστυχώς, να
υπερασπίζονται, δεν προβλεπόταν να αποτελέσει μια πρόσκαιρη παρένθεση.
Αντίθετα είχε σκοπό να προκαλέσει ένα συνολικό μετασχηματισμό του
κοινωνικού και οικονομικού μοντέλου οργάνωσης της χώρας προς όφελος της
ολιγαρχίας.
Στόχος του ήταν να τροποποιήσει ριζικά το συσχετισμό δύναμης, να
δημιουργήσει μια κοινωνία της ασύδοτης κερδοσκοπίας σε βάρος της
κοινωνικής πλειοψηφίας.
Γιατί όπως πρόσφατα ξαναείπα το Μνημόνιο δεν ήταν ένα οικονομικό λάθος, ένα κακό πρόγραμμα, μια παραδρομή.
Ήταν η συνειδητή επιλογή της εγχώριας ολιγαρχίας, με τις πλάτες των
πιστωτών, να φορτωθούν τα βάρη της οικονομικής κρίσης στις πλάτες της
μισθωτής εργασίας, των συνταξιούχων, της αυτοαπασχολούμενης μεσαίας
τάξης και των μικρών επιχειρηματιών.
Στην πραγματικότητα το Μνημόνιο δεν ήταν τίποτα άλλο παρά η
προσπάθεια, να υπερβεί η χώρα την κρίση και το αδιέξοδο της, μέσω μιας
πρωτοφανούς εκκαθάρισης δικαιωμάτων και επιχειρήσεων που θα έθεταν την
βάση για μια νέα κεφαλαιακή συσσώρευση με πολύ χειρότερους όρους για την
κοινωνική πλειοψηφία.
Η ύφεση, δε, που επιδεινώθηκε από την πολιτική αυτή ήταν δεδομένη,
υπολογισμένη και σε ένα βαθμό επιθυμητή από τους εμπνευστές του.
Αυτή λοιπόν τη φορά των εξελίξεων προσπαθούμε να αντιστρέψουμε. Ώστε να εισέλθουμε επιτέλους σε μια περίοδο ανάπτυξης.
Όχι όμως μιας οποιασδήποτε ανάπτυξης, αλλά μιας ανάπτυξης που θα
υπηρετεί τα συμφέροντα της κοινωνικής πλειοψηφίας, δεν θα τα υπονομεύει,
δεν θα τα υποτάσσει στα συμφέροντα της οικονομικής και πολιτικής ελίτ.
Αυτό είναι το ιστορικό στοίχημα για τη πρώτη αριστερή κυβέρνηση στην Ελλάδα.
Για τη μόνη αριστερή κυβέρνηση στην Ευρώπη.
Και για να το καταφέρουμε αυτό, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η
επίτευξη μιας βιώσιμης συμφωνίας, η οποία θα αποτελεί προϊόν ενός
αμοιβαίου συμβιβασμού με τους ευρωπαίους εταίρους.
Εχώ πολλές φορές περιγράψει τα χαρακτηριστικά αυτής της συμφωνίας, επιτρέψτε μου να το κάνω άλλη μια φορά.
Η συμφωνία αυτή πρέπει να περιλαμβάνει:
§ Χαμηλά πρωτογενή πλεονάσματα, κυρίως τα πρώτα χρόνια, ώστε να
διασπάσουμε το μηχανισμό αναπαραγωγής της λιτότητας και να ανακτήσουμε
τον αναγκαίο δημοσιονομικό χώρο.
§ Έσοδα από μεταφορά των βαρών στο πλούτο με αναδιανεμητικό
προσανατολισμό, όχι δηλαδή μέτρα που θα εντείνουν την κοινωνική
ανισότητα: καμία νέα περικοπή σε μισθούς και συντάξεις.
§ Αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους ώστε να μπει τέλος στο φαύλο κύκλο
της τελευταίας πενταετίας, όπου η χώρα αναγκάζεται να παίρνει νέα
δάνεια για να ξεπληρώνει τα παλιά
§ Ένα γενναίο επενδυτικό πακέτο χρηματοδότησης επενδύσεων στις υποδομές και τις νέες τεχνολογίες.
Μια τέτοια συμφωνία δεν θα απελευθερώσει απλώς το λιμνάζον δυναμικό της ελληνικής οικονομίας.
Ταυτόχρονα θα αποτελέσει και το κλειδί, για να μπορέσουμε να εντείνουμε τον πραγματικό αγώνα.
Τον αγώνα που πρέπει να δώσουμε μέσα στη χώρα, εναντίον της
ολιγαρχίας και της παλιάς πολιτικής ελίτ, που κατέστρεψαν τα τελευταία
χρόνια τόσο τη παραγωγική βάση όσο και τον κοινωνικό ιστό της πατρίδας
μας.
Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο αντίπαλος δεν βρίσκεται μόνο στο Βερολίνο στις Βρυξέλες ή στην Ουάσιγκτον.
Ο αντίπαλος, ίσως και ο πιο σκληρός, βρίσκεται και εντός των τειχών.
Ότι εκτός από την Τρόικα των ξένων, υπήρξε όλα αυτά τα χρόνια και το
λόμπι των υποστηριχτών της Τρόικα των ξένων, που εκπροσωπούσε και
συνεχίζει να εκπροσωπεί συγκεκριμένες οικονομικές δυνάμεις και
συγκεκριμένα συμφέροντα.
Πρόκειται για τις δυνάμεις και τα συμφέροντα που ευνοήθηκαν και
ισχυροποιήθηκαν την τελευταία 25ετία και που είδαν την εξουσία τους να
αυξάνεται κατακόρυφα με τις πολιτικές ακραίας λιτότητας και απορρύθμισης
της αγοράς εργασίας, της μνημονιακής πενταετίας.
Άρα εκτός από τη διαπραγμάτευση με τους έξω, υπάρχει και ένας παράλληλος, ομόκεντρος αν θέλετε αγώνας.
Ένας αγώνας που ίσως αποδειχτεί πιο κρίσιμος από τον πρώτο.
Γιατί εκεί τελικά θα κριθεί τόσο η νέα κυβέρνηση όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ.
Εκεί θα κριθεί η επιτυχία ή αποτυχία της, πρώτης ιστορικά, αριστερής κυβέρνησης για χώρα του πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Και αυτός ο αγώνας, ας είμαστε ειλικρινείς, έχει να κάνει με την προσπάθεια για την αντιστροφή της πορείας πολλών ετών.
Έχει να κάνει με την προώθηση ενός ριζικά διαφορετικού κοινωνικού και
οικονομικού μοντέλου, που θα βασίζεται στην αναδιανομή του πλούτου,
στην προώθηση της ισότητας, στην αλληλεγγύη, στο σεβασμό της δημόσιας
περιουσίας, στην στήριξη των κοινών αγαθών, στην στήριξη της μισθωτής
εργασίας, στο σεβασμό του περιβάλλοντος.
Σύντροφοι και συντρόφισσες,
Αυτός ο αγώνας έχει ήδη ξεκινήσει, για αυτό και βρίσκει λυσσαλέα αντίδραση στο εσωτερικό.
Όχι τόσο από την αντιπολίτευση, που ούτως ή άλλως βρίσκεται σε απόλυτη στρατηγική αμηχανία και σε αποδρομή.
Αλλά από τις ίδιες τις κοινωνικές δυνάμεις που εκπροσωπεί η αντιπολίτευση.
Τις δυνάμεις που άφησαν εδώ και καιρό τις μάσκες της αμεροληψίας να
πέσουν και έχουν αναλάβει οι ίδιες την αντιπαράθεση με την νέα κυβέρνηση
και με το ΣΥΡΙΖΑ.
Χωρίς πολιτικούς διαμεσολαβητές και χωρίς προσχήματα.
Οι κοινωνικές δυνάμεις αυτές, ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους,
δεν είναι άλλες από τους γνωστούς ολιγάρχες που λυμαίνονται τη χώρα μας
και το λαό μας δεκαετίες ολόκληρες.
Βλέπουν λοιπόν αυτοί τα συμφέροντα τους να απειλούνται και γι αυτό η στάση τους είναι λυσσαλέα και επιθετική απέναντι μας.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Δεν είναι καθόλου τυχαία η καθημερινή επίθεση που δεχόμαστε από τα ΜΜΕ της διαπλοκής, έντυπα και ηλεκτρονικά.
Που τη μια βλέπουν χειρότερα μνημόνια να υπογράφονται και την άλλη
μέρα βλέπουν τη χώρα να βαδίζει στα βράχια, στην καταστροφή, στην έξοδο
από το Ευρώ.
Αλλά η παράταξη μας, η Αριστερά, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αποδείξει πολλές φορές
στο παρελθόν και αποδεικνύει και σήμερα εμπράκτως, ότι δεν λογαριάζει
τη φαιά προπαγάνδα και τον εκφοβισμό.
Ακριβώς γιατί έχει εμπιστοσύνη στη κρίση του ελληνικού λαού.
Οι ολιγάρχες, λοιπόν, ας το καταλάβουν :
Ήρθε η ώρα να βάλουν το χέρι στη τσέπη.
Ήρθε η ώρα να πληρώσουνε φόρους, να πληρώσουν τα δάνειά τους στις
τράπεζες, να πληρώσουν τις τηλεοπτικές συχνότητες που χρησιμοποιούν
τζάμπα, να πληρώσουν όπως ακριβώς ορίζει ο νόμος και όπως πληρώνει από
το υστέρημά του και ο τελευταίος έλληνας πολίτης.
¨Ηρθε η ώρα να πληρώσουν ότι δεν πλήρωσαν τόσα χρόνια.
Όση φαιά προπαγάνδα και αν εξαπολύσουν εναντίον μας, όσο και αν μας
απειλήσουν, όσο και αν μας λοιδορήσουν, δε θα αλλάξουμε στάση.
Γιατί έχουμε το λαό και την κοινωνία μαζί μας.
Και γιατί εδώ ήρθαμε για να επιβάλουμε το δίκιο.
Και το δίκιο θα το επιβάλουμε είτε έτσι είτε αλλιώς.
Ας το καταλάβουν καλά.
Έχουμε μπροστά μας τέσσερα χρόνια παρά τέσσερις μήνες διακυβέρνησης, είτε έτσι είτε αλλιώς.
Ο λαός μας στηρίζει, όσο δε στήριξε ποτέ καμιά άλλη κυβέρνηση.
Το δίκιο θα το επιβάλουμε στο τόπο, να είστε σίγουροι για αυτό.
Σε κάθε περίπτωση.
Ήδη στους τέσσερις μήνες, καταφέραμε το πρώτο μεγάλο πλήγμα στη διαπλοκή.
Καταλογίσαμε το πρώτο κομμάτι από τα χρέη των τηλεοπτικών σταθμών που έμεναν για χρόνια κλειδωμένα στα συρτάρια των Υπουργείων.
Χρέη για τα οποία, κατά περίεργη σύμπτωση, οι άτεγκτοι τεχνοκράτες της Τρόικας δεν χτύπησαν ποτέ το χέρι στο τραπέζι.
Γιατί διύλιζαν τον κώνωπα και κατάπιναν την κάμηλο της διαπλοκής και της διαφθοράς.
Εμείς θα συνεχίσουμε.
Θα συνεχίσουμε με την άμεση δημοσιοποίηση του σχεδίου νόμου για τις
ραδιοτηλεοπτικές άδειες που θα θέσει ένα τέλος στο μεγαλύτερο ίσως
σκάνδαλο της μεταπολιτευτικής ελληνικής δημοκρατίας.
Θα συνεχίσουμε με τους ελέγχους και τη διασταύρωση όλων των λιστών
και των λογαριασμών φοροδιαφυγής που έχουν οι υπηρεσίες στη κατοχή τους,
όσο ψηλά κι αν βρίσκονται αυτοί που φοροδιαφεύγουν.
Εμείς θα συνεχίσουμε. Θα προχωράμε και δεν θα ξεχνάμε.
Προχωράμε με βάση τις δεσμεύσεις μας απέναντι στον ελληνικό λαό και
στην παράταξη μας για να καθαρίσουμε τη χώρα από το καθεστώς μιας
οικονομικής ολιγαρχίας που πλούτισε και έζησε για χρόνια στην πλάτη της
εργασίας και συνέχισε στα χρόνια της κρίσης να φορτώνει τα βάρη στη
πλάτη της μεσαίας τάξης και του εργαζόμενου λαού.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Στους πρώτους μήνες της διακυβέρνησης, παρά το ότι το βάρος πέφτει στη διαπραγμάτευση, έχουμε πετύχει ήδη πολλά.
Θα αρκεστώ εδώ απλώς σε μια μικρή σταχυολόγηση, για όσους ακόμα
συντηρούν το μύθο, ότι έχουμε ξεχάσει το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, ότι
έχουμε παρεκκλίνει από τις προγραμματικές μας δηλώσεις.
Μέσα στις 100 αυτές μέρες, σε συνθήκες χρηματοπιστωτικής ασφυξίας και υπό δραματικές πιέσεις έχουμε καταφέρει
Να κάνουμε το πρώτο βήμα για την αναχαίτιση της ανθρωπιστικής κρίσης:
Το πρόγραμμα υλοποιείται συνεχώς διευρυνόμενο στην διατροφή, στη
στέγαση, στο ηλεκτρικό ρεύμα.
Να πάρουμε άμεσα μέτρα για την επανεκκίνηση της οικονομίας και την αποκατάσταση της φορολογικής δικαιοσύνης:
Οι εκατό δόσεις για την αποπληρωμή των φορολογικών και ασφαλιστικών
υποχρεώσεων των πολιτών είναι σε εξέλιξη και έχουν δώσει τη δυνατότητα
σε εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις να ρυθμίσουν τα χρέη τους
παίρνοντας φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα και σε χιλιάδες
νοικοκυριά να ξεφύγουν από τον ασφυκτικό κλοιό της υπερχρέωσης.
Την ίδια στιγμή με το μέτρο αυτό τα δημόσια ταμεία δέχονται αναγκαίες ενέσεις ρευστότητας.
Μέχρι τις 11 Μάη, δηλαδή μέσα σε είκοσι τέσσερις μέρες, είχαν αιτηθεί
ρύθμιση από τις εφορίες της χώρας, περίπου, 380.000 οφειλέτες.
Το συνολικό ποσό των ρυθμιζόμενων οφειλών ανέρχεται στα €2,8 δις.
Παράλληλα, μέχρι τις 12 Μάη είχαν ρυθμίσει τις οφειλές τους στα
ασφαλιστικά ταμεία, περίπου, 144.000 ασφαλισμένοι, με συνολικό ποσό
ρυθμιζόμενων οφειλών, περίπου, €3,4 δις.
Αξίζει, πράγματι, να συγκρίνει κάποιος τα ποσά που έχουν ρυθμιστεί με
το δικό μας νόμο, δηλαδή τη συμμετοχή των φορολογουμένων και των
ασφαλισμένων, με τα αντίστοιχα ποσά και την περιορισμένη συμμετοχή των
πολιτών στις ρυθμίσεις Σαμαρά για να ξεχωρίσει την πραγματική ανάσα από
την κρυμμένη παγίδα.
Να ψηφίσουμε διάταξη και να ξεκινήσουμε την υλοποίηση της για την
καταπολέμηση των τριγωνικών συναλλαγών, ώστε να μπει τέλος σε μία από
τις πλέον διαδεδομένες τεχνικές φοροδιαφυγής
Επιπλέον περάσαμε τον πρώτο νόμο για τον εκδημοκρατισμό της δημόσιας
διοίκησης με τον οποίο μεταξύ άλλων αποκαθίστανται μερικές από τις
κατάφωρες αδικίες της μνημονιακής περιόδου όπως η απόλυση των
καθαριστριών του ΥΠΟΙΚ, των σχολικών φυλάκων και άλλων δημοσίων
υπαλλήλων
Καταργήσαμε το 5ευρω για εισαγωγή και εξέταση στα δημόσια νοσοκομεία
και εξαγγείλαμε σχέδιο 4.500 προσλήψεων ιατρικού και νοσηλευτικού
προσωπικού μέσα στο 2015.
Ήδη προχωράμε το πρόγραμμα για την ανάκτηση της εργασίας και μέσω των
χρημάτων που αποδεσμεύονται μέσα από το σχέδιο Γιούνκερ. Τα υπάρχοντα
προγράμματα τροποποιούνται και ανασχεδιάζονται από το Υπουργείο
Εργασίας, ώστε τα χρήματα να καταλήγουν πραγματικά στους ανέργους και
όχι στις ιδιωτικές επιχειρήσεις κατάρτισης.
Ξεκίνησε η διαδικασία εκδημοκρατισμού της ενημέρωσης με πρώτο βήμα
την επαναλειτουργία της ΕΡΤ που αποτελεί συμβολικό ορόσημο.
Δημιουργήσαμε τις προϋποθέσεις για μια νέα δημόσια ραδιοφωνία και
τηλεόραση απαλλαγμένη από τον κομματισμό, το ρουσφέτι και τη σπατάλη του
παρελθόντος.
Έναν δημόσιο φορέα ενημέρωσης που θα αντικατοπτρίζει το νέο δημόσιο
ήθος για μια δημοκρατική, αντικειμενική, πλουραλιστική και έγκυρη
ενημέρωση.
Εδώ όμως θα μου επιτρέψετε μια παρένθεση: Η ΕΡΤ έπρεπε ήδη να λειτουργεί.
Έχουμε καθυστερήσει πολύ.
Έχουμε πολιτική υποχρέωση να δουλέψουμε όλοι αναλαμβάνοντας την
ευθύνη για την άμεση επαναλειτουργία της, χωρίς άλλη κωλυσιεργία.
Επιστρέφοντας τώρα στα πεπραγμένα ολοκληρώνω θυμίζοντας ότι άρχισε το
έργο της η εξεταστική επιτροπή για τα Μνημόνια, τέθηκε για πρώτη φορά
επίσημα στο ανώτατο δυνατό επίπεδο η εθνική απαίτηση των γερμανικών
επανορθώσεων, ενώ εξετάζονται από ειδικές ομάδες εργασίας αμαρτωλές
δημόσιες συμβάσεις του παρελθόντος όπως η καταχρηστική σύμβαση
εξωδικαστικού συμβιβασμού του ελληνικού δημοσίου με τη Siemens.
Ψηφίστηκε το νομοσχέδιο για την αποσυμφόρηση των φυλακών και ήδη
βρίσκεται στη διαβούλευση το νομοσχέδιο για την ιθαγένεια σε μετανάστες
δεύτερης γενιάς.
Ενώ το νομοσχέδιο για την αποκατάσταση του ευρωπαϊκού κεκτημένου στις
εργασιακές σχέσεις, την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, και
τη σταδιακή επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ, βρίσκεται στο
τελικό στάδιο επεξεργασίας και της διαβούλευσης τόσο με τους κοινωνικούς
εταίρους όσο και με τον Διεθνή Οργανισμό Εργασίας.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Αυτά είναι τα πρώτα δείγματα γραφής της μεγάλης προσπάθειας που έχουμε ξεκινήσει.
Έχουμε, όμως, ακόμη πολύ δρόμο μπροστά μας στον μεγάλο αγώνα που αρχίσαμε.
Μετά την συμφωνία έχουμε να ανοίξουμε πολλά και μεγάλα μέτωπα:
Πρώτο και κύριο, το μεγάλο μέτωπο της ανασυγκρότησης του κράτους και της δημόσιας διοίκησης.
Γιατί το μνημόνιο σε συνδυασμό με τις πελατειακές πολιτικές της μεταπολίτευσης έχει αφήσει πίσω του συντρίμμια:
· Σύστημα υγείας και εκπαίδευσης σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης,
· διοικητικούς μηχανισμούς ασύνδετους και αναποτελεσματικούς,
· φορολογική διοίκηση που αδυνατεί να ανταπεξέλθει στο μεγάλο αγώνα κατά της φοροδιαφυγής,
· σύστημα δικαιοσύνης που έχει υποστεί τεράστια πλήγματα αξιοπιστίας την τελευταία πενταετία ειδικά.
Όλα αυτά πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε με προσεκτικό στρατηγικό σχεδιασμό και με σοβαρές πρωτοβουλίες.
Διότι μια αποτελεσματική και ταυτόχρονα δημοκρατική δημόσια διοίκηση
είναι η εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για να μπορέσουμε να υλοποιήσουμε
και να ολοκληρώσουμε το πρόγραμμα αναδιανομής εισοδημάτων και ενίσχυσης
της κοινωνικής πλειοψηφίας, που αποτελεί το DNA τόσο του ΣΥΡΙΖΑ όσο και
της νέας κυβέρνησης.
Σύντροφοι και συντρόφισσες,
Έχουμε πολλά να κάνουμε. Αυτό που απαιτείται από τη δική μας πλευρά
είναι συνευθύνη, σοβαρότητα, αποφασιστικότητα και πάνω από όλα
εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας.
Είμαι βαθειά πεπεισμένος ότι θα ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις των καιρών και της κοινωνίας.
Να μην ξεχνάμε ότι ο λαός για πρώτη φορά εμπιστεύτηκε την Αριστερά και δεν πρέπει να τον απογοητεύσουμε.
Είναι το μεγάλο μας στοίχημα.
Το μεγάλο στοίχημα της παράταξης μας και του λαού μας, το μεγάλο στοίχημα της Ευρώπης.
Έχουμε πολιτική και ηθική υποχρέωση να το κερδίσουμε.
Και θα το κερδίσουμε.
Σας ευχαριστώ

tribune

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός7 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις7 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή